นาทีที่ข้ามฟ้า ✰ (end)

ตอนที่ 3 : ✰ three

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 76,483
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7,431 ครั้ง
    7 ธ.ค. 61

#นาทีที่ข้ามฟ้า

Three

 

 

 

Demo: ถึงห้องหรือยัง

 

นี่เป็นข้อความที่อีกคนส่งมาตอนที่เขาถึงห้องได้สักพักโดยที่มีเหนือเมฆขับรถมาส่ง นาทีวางโทรศัพท์มือถือลงบนเตียง ทำหน้างอ ลุกขึ้นไปอาบน้ำ ลืมคิดไปเลยว่าถ้าเมมเบอร์มือถือแล้วมันจะขึ้นไปที่ไลน์ด้วย คนที่ตากฝนมานิดหน่อยวิ่งผ่านน้ำพร้อมกับนึกถึงเพื่อนว่าตอนนี้ว่าเหนือเมฆส่งถึงห้องหรือยัง ลูกชายของแม่นิ่มเดินไปหยิบโทรศัพท์มานั่งหน้าพัดลมเพื่อเป่าให้ผมมันแห้ง

 

jn: ถึงห้องแล้วนะ

 

เขาตอบข้อความของเพื่อนก่อนแล้วค่อยกดเข้ามาที่หน้าของเดโม่จอมกวน อย่าหวังเลยว่านาทีจะตอบดี ๆ คนหน้าดื้อที่ใคร ๆ ว่างั้นขำออกมาอยู่คนเดียว มือก็กดรัวสติกเกอร์รูปแปลก ๆ ที่ตัวเองโหลดมาเอาไว้กวนตีนเพื่อนเล่น ๆ

 

Demo: อวดสติกเกอร์เหรอ

 

นาทีเอง: :P

 

Demo: แลบลิ้นเก่ง

 

นาทีเอง: :(

 

Demo: หน้าบึ้งก็เก่ง

 

Demo: สรุปถึงห้องหรือยัง

 

นาทีเอง: ทำไมต้องบอกด้วย สนิทกันเหรอ

 

Demo: :P

 

นาทีเอง: ขี้เลียนแบบ

 

Demo: สงสัยคงถึงห้องแล้ว อาบน้ำสระผมด้วยนะ เห็นตากฝนไปนิดนึง

 

นาทีเอง: ยุ่งจัง

 

Demo: แล้วให้ยุ่งได้ไหมล่ะ

 

นาทีเอง: :P

 

 

 

“มึงคุยกับใครอ่ะ แลบลิ้นใส่โทรศัพท์ด้วย มึงเป็นบ้าเหรอ” นาทีสะดุ้ง เงยหน้าขึ้นมองรูมเมทของตัวเองที่เข้ามาในห้องตั้งแต่ตอนไหนก็ไม่รู้ แสดงว่าเขาคุยกับเดโม่จนไม่ได้สนใจเสียงรอบข้างเลยเหรอ...

 

“มึงมาตั้งแต่ตอนไหน”

 

“ตั้งแต่มึงแลบลิ้นอ่ะ หิว ?”

 

“กูคุยกับเพื่อน”

 

“เพื่อนไหนหรา อีตัวดี” เพลย์ดิสเล่นลิ้นจนคนฟังถอนหายใจ เขาคว่ำมือถือลงกับพื้นพร้อมกับที่คนอีกฝั่งส่งข้อความล่าสุดมา

 

“เพื่อนที่ร้านเหล้า”

 

“กรี๊ดดดดดดดดดดดดด มึงจะมีผัวแล้ว!!!

 

“ผัวเหี้ยอะไร เพื่อนที่บังเอิญเคยเจอกัน เลือกเรียนวิชาเดียวกันแล้วเจอกันที่ร้านเหล้า” นาทีพยายามอธิบายเพื่อนที่ทำหน้ากรุ้มกริ่มไปแล้ว เพลย์ดิสยิ้มมุมปากเดินมานั่งที่หน้าพัดลมด้วยกันก่อนจะแบมือ “อะไร”

 

“ขอเสือกหน่อย”

 

“...”

 

“เร็ว”

 

“อะไร”

 

“หล่อไหม ขอดูหน้า”

 

“ไม่หล่อ และกวนตีนด้วย”

 

“เออ ขอดูหน่อยไม่ได้เหรอ เพื่อนอยากเสือก”

 

“แบบนี้ก็ได้เหรอวะ” นาทีเม้มปากแน่น ใจเต้นตุ้ม ๆ ต่อม ๆ เพราะถ้าเพลย์ดิสเห็นหน้าเดโม่ในไลน์ของเขาจะต้องโดนล้อแน่ ๆ ถ้าว่ากันตามความจริงแล้ว เดโม่หรือนายข้ามฟ้าของกลุ่มเหนือเมฆเนี่ย ถ้าไม่อคติคือเป็นคนที่หล่อคนหนึ่งเลย ตัวสูงน่าจเหยียบหนึ่งร้อยแปดสิบเซนติเมตร แถมตอนยิ้มยังดูมีสเน่ห์อีกต่างหาก ถึงจะยิ้มเห็นเหงือกนิดหน่อยแต่นาทีคิดว่า มันเป็นยิ้มที่สามารถตกเหยื่อได้เลยนะ...

 

“ได้ เอามา”

 

“ไม่เอา มึงจะอยากเห็นไปทำไม”

 

“ห้ามแบบนี้หล่อแน่ ๆ อีตัวดี จะเก็บไว้กินคนเดียวเหรอ”

 

“กูไม่ได้จะกินเขา มึงพูดอะไรเนี่ย”

 

“งั้นเอามาดู”

 

“ไม่มีมารยาทเลย”

 

“แร๊ง! แต่ไม่แคร์ อยากเสือก กูจะเป็นคุณแม่คนที่สองของมึง จะต้องคัดคนเข้าตระกูลหน่อย!” เขามองหน้าเพื่อนกะเทยก่อนจะยอมแพ้แล้วยื่นโทรศัพท์ไปให้ ถ้าเกิดต่อต้านมากกว่านี้ต้องโดนล้อหนักกว่าเดิมแน่ ไม่ชอบเลย

 

“...”

 

“นี่คือไม่หล่อของมึงเหรอ” นาทีพยักหน้าหงึกหงัก ส่วนเพลย์ดิสทำหน้าเคลิ้มไปแล้ว “แต่เสียดายอ่ะ กูไม่แย่งของเพื่อน”

 

“อะไร”

 

“อีนาทีเอ๊ย นี่มันจีบอยู่ไม่ใช่เหรอ บอกฝันดีขนาดนี้” เพลย์ดิสยื่นโทรศัพท์ส่งมาให้พร้อมกับยิ้มแบบมีเลศนัย นาทีขมวดคิ้วค่อย ๆ มองหน้าจอโทรศัพท์ของตัวเองที่ปรากฏข้อความของใครบางคนเด่นหรา

 

Demo: งั้นฝันดีแล้วกัน :P

 

“ไม่ได้จีบ มันกวนตีนอยู่ต่างหาก”

 

“แต่ชื่อเดโม่นี่คุ้น ๆ นะ ใช่ที่เรียนวิศวะ กลุ่มของเหนือเมฆป่ะ” เพลย์ดิสเปลี่ยนเรื่อง ซึ่งเป็นการดีที่จะเลิกพูดถึงข้อความล่าสุดที่ถูกส่งมา คนที่นั่งเป่าผมจนแห้งแล้วลุกขึ้นเอาผ้าเช็ดตัวไปผึ่งก่อนจะเดินมาล้มตัวลงนอนบนเตียงที่เต็มไปด้วยหมอนและผ้าห่ม นาทีโกยหมอนข้างมากอดเอาไว้ มุดหน้าลงไปที่หมอนนิ่ม เหลือบตามองเพื่อนที่อยู่ฝั่งตรงข้าม

 

“อือ กลุ่มเหนือเมฆนั่นแหละ”

 

เพลย์ดิสหวีดในลำคอ ส่วนคนบอกหลับตาลงนึกถึงข้อความล่าสุดที่ส่งมา

 

ถ้าไม่ฝันดีจะไปต่อยเลยคอยดู

 

 

 

 

 

 

“อันนี้มันคืออะไรอ่ะ”

 

ตอนนี้เราอยู่กันที่ห้องสมุดของมหาวิทยาลัย พรุ่งนี้มีสอบควิซที่นาทีไม่ชอบเลย ซึ่งทำอะไรไม่ได้นอกเสียจากอ่านหนังสือไปให้คล่อง การเก็บคะแนนพรุ่งนี้จะได้ผ่านไปได้ด้วยดี ถึงแม้ว่าจะเก็บน้อยมากเลยแต่อาจจะช่วยให้เกรดเปลี่ยนได้

 

“มันเป็นแบบนี้” นาทีมองจ้าวน่านเขียนอธิบายลงในกระดาษเป็นชั้นเป็นตอน คนมองพยักหน้าพยายามทำความเข้าใจในขณะที่เพื่อนกำลังอธิบาย

 

“เข้าใจแล้ว งั้นขอลองมาทำเอง” หยิบกระดาษนั้นมาดูเป็นแนวทางในการทำโจทย์ ช่วงบ่ายในหอสมุดจะเงียบจนแทบไม่มีเสียงเพราะมีเรียนช่วงนี้กันเยอะ แต่ในความเงียบนาทียังได้ยินเสียงไอ้เพลย์ดิสหัวเราะคิกคักอยู่กับโทรศัพท์มือถือ เดาว่ามันกำลังดูเทยเที่ยวไทยอยู่แน่ ๆ

 

เวลาผ่านไปนานพอสมควร เรายังคงอ่านหนังสือกัน เพลย์ดิสทำท่าซังกะตายกับหนังสือก่อนจะพูดขึ้นมาเสียงเบา

 

“หิวแล้ว ไปหาอะไรกินเล่นกันเถอะ”

 

“หิวแล้วเหมือนกัน น่านอ่ะหิวไหม” นาทีหันไปถามเพื่อน คำตอบที่ได้รับคือการพยักหน้ากลับมา ดังนั้นเราเลยทั้งสองคนเลยตกลงกันว่าจะไปนั่งกินขนมเล่น ๆ ที่ร้านแถวหน้ามหาวิทยาลัย แต่เพลย์ดิสบอกว่าจะชวนออกัสมาด้วยเลยทำให้ต้องรออีกสักพัก

 

ความมึนจากการอ่านหนังสือทำให้สมองตื้อบวกกับท้องที่ร้องประท้วงอย่างหนักว่าหิวสุด ๆ ช่วยส่งอาหารมาหน่อย เขาฟุบลงไปกับโต๊ะจนกระทั่งจ้าวน่านพูดชื่อนึงขึ้นมาราวกับว่าเจอใครคนนั้นอยู่ไม่ไกลจากโต๊ะเรา

 

“เหนือเมฆ”

 

ให้ตายเถอะ ถ้ามีเหนือเมฆอยู่ แถวนี้ต้องมีไอ้ข้ามฟ้าแน่ ๆ ไม่อยากเจอเลยแต่ดูท่าว่าเพื่อนของเขาจะอยากเจอมาก ๆ เพลย์ดิสหวีดแบบไม่มีเสียงรีบกดโทรศัพท์มือถือหาเพื่อน อย่างว่าแหละ คณะบริหารกับวิศวะมันอยู่ไกลกันพอสมควรเลย การที่เพื่อนกะเทยจะเจอผู้ชายวิศวะสักคน แถมยังหล่ออีกจึงเป็นลาภอันประเสริฐ

 

ไม่รู้ว่าน่านคุยอะไรกับเมฆบ้าง แต่น่านชวนอีกคนไปหาอะไรกินด้วยกันแล้วหมอนั่นก็ตอบไวเหมือนไม่ได้คิดอะไรเลยด้วยซ้ำ นาทีทำหน้างอในขณะที่เพื่อนทุกคนดีด๊า มีแต่จ้าวน่านที่และที่ถามว่าโอเคไหม จะให้ตอบว่าไม่อยากไปมันก็ยังไง ๆ อยู่เลยตอบไปว่าโอเค

 

เราทั้งสี่คนขึ้นรถสองแถวไปที่หน้ามหาวิทยาลัยก่อนเพราะน่านตกลงกับเมฆเอาไว้แบบนั้น นาทีหลับตาลงเมื่อมีลมพัดผ่านหน้า ปรอยผมที่ปลิวถูกปัดไม่ให้มันเข้าตาจนกระทั่งเราพากันมาถึงที่หมาย

 

“อีดอก กูหิวแบบ สามารถแดกควายได้ทั้งตัว”

 

“กูกินช้างเลยอ่ะ”

 

“พวกมึงหิวขนาดนั้นเลยเหรอ ไปร้านข้าวไหมยังไง” นาทีพูดพร้อมกับพาจ้าวน่านที่กำลังคุยโทรศัพท์นั่งลงที่โซฟาข้างในร้าน แอร์เย็น ๆ ทำให้รู้สึกดีขึ้นมาเนื่องจากข้างนอกอากาศร้อนชื้นจนหายแทบจะไม่ออก

 

กูว่าเมฆชอบน่านแน่ ๆเพลย์ดิส

 

เวลามองนะ ถ้ากูเป็นน่านกูท้องอ่ะออกัส

 

นาทีพยักหน้าเห็นด้วยกับทุกคน เหนือเมฆดูพิเศษกับเพื่อนของเขามากจริง ๆ ทั้งสายตาที่มอง การกระทำที่ดูเหมือนจะจีบแต่ยังไม่ใช่เสียทีเดียวราวกับว่ากำลังดูท่าทีอะไรบางอย่างอยู่

 

 แต่เราว่าไม่น่านะ...จ้าวน่านพูดขึ้นมาพร้อมกับทำหน้าลำบากใจ

 

 เดี๋ยวพอเมฆมา กูจะคอยจับผิดออกัสเสริมขึ้นมาอีกรอบ

 

 อย่าเลย เดี๋ยวเมฆอึดอัดจ้าวน่านพูดอีกรอบทำให้นาทีที่เริ่มมั่นใจอะไรบางอย่างพูดขึ้นมา

 

 มันไม่อึดอัดหรอก เชื่อดิ

 

 จริงเหรอ

 

 จริง อยากรู้เหมือนกันว่าจะเก็กได้อีกกี่น้ำ เขาค่อนข้างแน่ใจนะว่าจ้าวน่านพิเศษสำหรับเหนือเมฆจริง ๆ แล้วเหนือเมฆก็พิเศษกับจ้าวน่านด้วย

 

“ร่างกายกูต้องการของหวาน” ออกัสพูดจีบปากจีบคอเปลี่ยนเรื่องกระทันหัน ไม่รู้ว่าเราไปสนิทชิดเชื้อกันตอนไหน รู้ตัวอีกทีคือคุยกันแบบกูมึงไปแล้ว แถมยังเรียกเขาว่าอีนาทีตามเพลย์ดิสอีก แต่ไม่เป็นไรหรอก เขาไม่ถือ

 

“อ้าว นึกว่าต้องการผู้ชาย” เพลย์ดิสพูดก่อนจะแท็กมือกัน คนมองทำหน้าเหม่อ นั่งลงข้าง ๆ จ้าวน่านเอาหัวตัวเองพิงไหล่เพื่อนเบา ๆ

 

“กูรู้สึกเบี้ยน” ออกัส

 

“จริง” เพลย์ดิส

 

ไม่สนใจคำพูดเพื่อนแล้วพิงหัวต่อไป นานหลายนาทีเลยจนกระทั่งมีกลุ่มคนเดินเข้ามา คนที่หลับตาอยู่ได้ยินเสียงวี๊ดว๊ายกระตู้วู้แบบสุดของเพื่อนตัวเองเลยตัดสินใจลืมตาขึ้นมามอง เหนือเมฆกับเพื่อนอีกสามคน ซึ่งมีฝาแฝด โปเต้เลย์ แล้วก็เดโม่

 

เรามองตากันและเป็นเขาที่หลบสายตาก่อน

 

“โหย ครบคู่พอดีเลยป่ะ เล่นสวิงกิ้งกันไหม” ออกัส

 

“โปเต้กูกลัวอ่ะ” เลย์หน้าซีด นาทีเลยขำออกมาเพราะมันดูตลกมากเลย

 

“กูก็กลัว ไอ้เหี้ย” โปเต้เสริมยิ่งตลกเข้าไปใหญ่ นาทีเมนูให้เพื่อนเพื่อเลือกของกิน และสุดท้ายถึงมายื่นให้เดโม่ที่เมื่อสักครู่ทำตัวเหมือนจะหลับแต่ไม่ได้หลับจริง เพราะตอนนี้ยังยักคิ้วให้อยู่เลย

 

เห็นไหม กวนตีนจริง ๆ นะ ไม่ได้คิดไปเอง

 

นาทีนั่งฟังเพื่อนแซวจ้าวน่านกับเหนือเมฆแบบไม่หยุดเลย สงสารแต่เพื่อนของเขาที่นั่งทำหน้าลำบากใจเพราะกลัวอีกคนจะโกรธ รวมถึงเดโม่ด้วยที่ร่วมวงแซวแต่ตอนแซวดันมองหน้าเขา ไม่รู้ว่ามีปัญหาอะไรหรือเปล่า ถ้าต้องการเคลียร์เจอได้ที่หน้าร้าน นาทีต่อยเจ็บนะ!

 

"เมฆไม่ชอบของหวานเหรอ กินซูชิร้านข้าง ๆ ไหม"

 

"งั้นไปกินเป็นเพื่อนหน่อยสิ"

 

"อ๋อ ได้เลย"

 

เขาเงี่ยหูฟังบทสนทนาของเพื่อนก่อนจะรีบทำหน้าท่าทีเฉย ๆ เมื่อทั้งสองลุกขึ้นยืน นาทีกรอกตาไปมาจนไปเจอกับสายตาของเดโม่ที่จ้องมาตั้งแต่เข้ามาที่ร้าน

 

มีปัญหาเหรอ จ้องอยู่ได้พูดแบบไม่มีเสียงส่งไปให้คนตรงข้าม เดโม่ที่ยิ้มอยู่อย่างนั้นยิ่งทำให้คนมองรู้สึกหงุดหงิดเข้าไปใหญ่

 

ไม่มี

 

เขาแลบลิ้นใส่จนเดโม่หัวเราะออกเสียง ทำให้เพื่อนในโต๊ะหันมามองเราทั้งสองคน คนมีที่พยายามทำตัวไม่ให้มีพิรุธที่สุดกระแอมไอ ยกแก้วโกโก้ปั่นขึ้นมาดูด

 

“เดโม่มึงขำอะไรอ่ะ” เลย์ถาม

 

“ขำแมวหิวน้ำ”

 

“ไม่ใช่แมว” นาทีโพล่งออกไป ยิ่งทำให้คนทั้งโต๊ะทำหน้ากรุ้มกริ่มใส่กันมากขึ้น ส่วนเดโม่ยักคิ้วอารมณ์ดีสุด ๆ อยากเข้าไปต่อยชะมัดเลย

 

“ผมไม่ได้ว่าคุณนาทีสักหน่อย”

 

“โห สุดแสนจะพูดเพราะ อยากได้เป็นผัวเล--” เพลย์ดิสเอามือขึ้นมาปิดปากเพื่อนก่อนจะกระซิบอะไรกันสักอย่างที่ทำให้ทุกคนมองเราทั้งสองคนแบบมีเลศนัยมากกว่าเดิม

 

“มองไร”

 

“เปล๊า!!!

 

นาทีหรี่ตามองเพื่อนที่ทำตัวไม่รู้ไม่ชี้กันสักพักจนกระทั่งไอ้เพลย์ดิสเริ่มบทสนทนาใหม่ ทุกคนเลยไปสนใจประเด็นนั้นกันหมด

 

“กูว่าเมฆชอบน่าน ฟันธง!” เพลย์ดิส

 

“โป๊ะเชะ!” เลย์

 

“งั้นเรามาสร้างกลุ่มไลน์เม้าท์เพื่อนดีป่ะ” ออกัสเริ่มก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากด ๆ โดยที่ไม่ได้ถามความเห็นใครเลย แต่นาทีเห็นว่าทุกคนไม่ได้พูดอะไรแต่หยิบมือถือขึ้นมาแล้ว ส่วนตัวไม่ชอบเรื่องที่พูดลับหลังอะไรแบบนี้หรอกแต่เรื่องของจ้าวน่าน ถ้ามีคนเป็นหูเป็นตาเยอะขึ้นมาหน่อย เขาก็คิดว่าอาจจะหายห่วง เพราะในใจลึก ๆ ยังเป็นห่วงจ้าวน่าน กลัวโดนหลอกฟัน ชื่อเสียงเหนือเมฆใช่ว่าจะดีด้วย

 

“อีนาที มึงมีไลน์เดโม่ แอดเข้ากลุ่มมาค่ะ!” คำพูดเพลย์ดิสทำเอานาทีหน้างอค่อย ๆ แอบมองเดโม่ที่ยังคงยิ้มแล้วยักคิ้วมาให้เหมือนเดิม เขาสัญญาเลยว่าถ้าตอนนี้ที่อีกคนเผลอ จะโกนคิ้วให้โล้นเลย

 

เจ้าตัวดื้อของเดโม่กดยิก ๆ แอดเข้ากลุ่มเม้าเมฆน่าน พอกดเสร็จเลยตั้งใจจะเงยหน้าขึ้นมาคุยกับเพื่อนแต่สายตาดันเหลือบไปเห็นว่าก้อนเมฆบนฟ้าข้างนอกมืดมาก เหมือนฝนกำลังจะเทในไม่ช้า

 

“เดี๋ยวกูเอาของไปให้น่านก่อนนะ” หยิบกระเป๋าที่ใส่ชีทเรียนกับหนังสือ ขึ้นมาเช็กว่าไม่มีอะไรตกหล่น พร้อมกับลุกขึ้นยืนตามด้วยอีกคนที่นาทีกำลังคิดว่าจะยืนด้วยทำไม

 

“เดี๋ยวไปเป็นเพื่อน”

 

“ร้านซูชิแค่นี้เอง ไปคนเดียวได้”

 

“ฝนตกแล้ว ผมจะตามไปดูว่าคุณจะลื่นล้มไหม”

 

“...”

 

แลบลิ้นใส่ไปหนึ่งทีก่อนจะเดินไปที่ประตูหน้าร้านท่ามกลางสายตาที่แซวของเพื่อน ๆ ซึ่งวินาทีนี้เขาไม่สนใจอะไรเพราะอยากเอาของไปให้จ้าวน่านและจะฝากให้เมฆไปส่งเพื่อนให้ถึงห้องด้วย

 

“ค่อย ๆ เดินเดี๋ยวลื่น” เสียงทุ้ม ๆ กับฝนที่สาดมาทำให้ต้องระมัดระวังกับการเดินมากกว่าปกติ กระเป๋าเพื่อนถูกกอดเอาไว้แน่น และพยายามเพ่งสมาธิไปกับกางเดินบนพื้นกระเบื้องที่ค่อนข้างลื่น

 

“ยุ่ง...!!” ในขณะที่กำลังพูดคำว่ายุ่ง ขาเรียวภายใต้กางเกงสแลคสีดำดันก้าวพลาด เขาหลับตากอดกระเป๋าแน่น คิดว่ายังไงคงต้องล้มและตัวเปียกแน่ ๆ แต่สิ่งที่คิดกับความเป็นจริงต่างกันสิ้นเชิง แทนที่จะรู้สึกเปียกและเจ็บ ดันรู้สึกอุ่นขึ้นมาแทน

 

นาทีกำลังตกอยู่ในอ้อมกอดของคนที่ไม่ชอบหน้าที่สุดในโลก เจ้าตัวดื้อดิ้นไปมาซึ่งคนที่กำลังกอดอยู่ก็พยายามทรงตัวให้นิ่ง ๆ

 

“นิ่ง ๆ ก่อน พื้นมันลื่น”

 

“ปล่อยเลย”

 

“แป๊บนึง”

 

 

“ไม่ต้องทำหน้าแบบนั้น คิดว่าอยากกอดนักเหรอ”

 

“...”

 

“หัวก็เหม็น สระผมบ้างนะ”

 

“หัวเหม็นแล้วทำไม หัวใครหัวมัน”

 

“จะปล่อยแล้ว เดินดี ๆ หน่อย ลื่นล้มไปแย่เลยนะ”

 

“รู้แล้ว ไม่ต้องมาสอน”

 

“ดูพูดจาอีกแล้ว คนเขาอุตส่าห์ช่วยไม่ให้ล้ม” เนี่ย ทำไมต้องเป็นประโยคนี้ทุกที ทำไมต้องโดนช่วยจากเดโม่ตลอด แถมยังพูดให้เขารู้สึกผิดไปอีก

 

“ขอบคุณ”

 

“เดินไป ๆ เดี๋ยวดูหลังให้”

 

“รู้แล้วน่า!

 

ถึงจะหงุดหงิด แต่เป้าหมายคือเอาของไปให้จ้าวน่านที่ร้านซูชิ เขาเดินเข้าไปในร้านตรงไปที่โต๊ะของเพื่อน ยื่นของให้จ้าวน่านที่กำลังทำหน้าเศร้า นาทีพยายามยิ้มให้กำลังใจพร้อมกับยกมือขึ้นมาเป็นสัญลักษณ์โทรศัพท์ เรานัดกันเอาไว้ ว่าถ้าทำมือแบบนี้คือ ถ้าถึงห้องแล้วให้ส่งข้อความมาบอกด้วย

 

“ทำไมไม่พูดกับจ้าวน่านดี ๆ ล่ะ ต้องทำมือแบบนั้นด้วยเหรอ”

 

“ยุ่งจัง” เดโม่ถามเขาในขณะที่เราทั้งสองกำลังเดินกลับที่ร้านขนมหวาน คนตัวสูงที่เดินตามมีบางครั้งที่มาจับต้นแขนเขาให้เดินดี ๆ เพราะมีบางที่รู้สึกเหมือนกำลังจะลื่น

 

“แล้วให้ยุ่งไหมล่ะ”

 

“...”

 

“ยังไม่ตอบกันเลยนะ ที่ถามในไลน์”

 

“ทำไมต้องตอบด้วย”

 

“เป็นมารยาทนะคุณ”


                “...”

 

“ผมบอกฝันดีคุณแล้ว คุณต้องบอกกลับด้วย”

 

“เรื่องไรจะบอก”

 

“ที่บ้านดื้อแบบนี้ไหมเนี่ย”

 

“เกี่ยวไรกับที่บ้าน”

 

“อยากรู้เฉย ๆ”

 

นาทีไม่ตอบเพราะเราเดินมาถึงร้านขนมแล้ว คนตัวเล็กกับตัวที่ชื้นนิดหน่อยเพราะละอองฝนเดินเข้ามาในร้าน เพื่อนอีกสี่คนมองเราทั้งคู่เป็นตาเดียว

 

“กลับกันไหม หนาวอ่ะ” เขาบ่นในขณะที่นั่งลงที่เดิมพร้อมกับเดโม่ที่อยู่ดี ๆ ก็มานั่งข้างกัน

 

“หนาวไร ทุกคนปกติ” เพลย์ดิสพูดพลางจิบชาร้อนจริตคุณนาย

 

“ก็กูเปียกฝน”

 

“กอดเดโม่ไหมยังไง” ออกัสเสริมขึ้นมาทำให้คนฟังทำหน้านิ่งก่อนจะหันไปมองคนข้าง ๆ ที่อ้าแขนแล้วพยักหน้า

 

“กอดได้นะ ไม่หวงตัว”

 

“โอ้ยยย สัดดดด เกลียดโมเมนต์แบบนี้ มาดูคนเข้าจีบกันเนี่ย!” โปเต้กับเลย์ทำหน้าดี๊ด๊าไม่เหมือนคำพูดเลยสักนิด คนหน้าดื้อทำหน้างอกอดอกเพราะโดนเพื่อนแซวหนักมากทั้ง ๆ ที่จริงแล้วไม่ได้เป็นอย่างนั้นเลยสักนิด!

 

“อิ่มกันยัง เดี๋ยวไปส่ง” คนข้าง ๆ เลิกแกล้งหันไปถามเพื่อนแทน ซึ่งทุกคนก็พยักหน้าอย่างพร้อมเพรียงผิดกับตอนที่เขาถามสุด ๆ

 

“อิ่มแล้วค่า แง เดโม่มองใกล้ ๆ แล้วน่ารักสัด ๆ อ่ะ อยากได้จัง” ออกัสทำหน้าเพ้อฝันจนโดนเพลย์ดิสตกกะโหลกไปหนึ่งที

 

เราทั้งสี่คนเดินออกมาจากร้าน เดโม่อาสาไปเอารถเนื่องจากวันนี้ขัยรถมาเรียนพอดี ออกัสกรี๊ดกร๊าดใหญ่ซึ่งเดโม่เอาแต่ขำแล้วบอกว่า ยืมแม่มาขับ ไม่ใช่รถของตัวเองหรอก เขาได้ยินแล้วอยากจะทำปากเป็นเส้นโค้งสายรุ้ง นี่คือการถ่อมตนแบบอวดรวยไปในตัว

 

ไม่นานมากนักรถเก๋งสีขาวก็มาจอดที่หน้าร้าน นาทีถูกเพื่อนผลักให้ไปนั่งคู่กับเดโม่ด้านหน้า ส่วนเพื่อนตัวดีทั้งหลายก็รีบอัดกันเข้าไปนั่งที่เบาะหลัง

 

“หออยู่ไหน บอกด้วยนะ”

 

“อือ” ตอบในลำคอเสียงเบา เมื่อขับรถไปสักพักบวกกับแอร์เย็น ๆ ถึงมันจะหนาวแต่นาทีเริ่มง่วงมากกว่า

 

“อีนาที อย่าหลับ” เสียงเพลย์ดิสดังมาจากเบาะหลัง เขาพยายามข่มตาตัวให้ตื่น

 

“รู้แล้ว ไม่หลับหรอก”

 

“ไม่หลับเหี้ยไร คอพับแบบสุดแล้ว!” คนที่ถูกทักว่าคอพับพยายามนั่งตัวตรง ๆ เพื่อไม่ให้ง่วง นาทีหันไปมองหน้าคนขับก่อนจะหันไปมองถนนด้านหน้า อีกไม่กี่ซอยจะถึงหอเขาแล้ว ถึงตอนนั้นน่าจะไปนอนได้อย่างเต็มที่

 

“เลี้ยวซอยไหน”

 

“อีกสองซอย” ตอบเสียงเบา เดโม่ขำในลำคอเพราะตุ๊กตาหน้ารถหน้าง่วงได้น่ากอดที่สุด เวลาดื้อก็ดื้อจนน่าตี ขี้เถียงเป็นที่หนึ่ง แต่ทำไม...

 

“...”

 

“ซอยนี้เลย”

 

“ครับผม”

 

ถึงได้น่ารักขนาดนี้วะ

 

รถเก๋งเลี้ยวเข้าซอยดังกล่าวก่อนจะจอดที่หน้าหอพักแห่งหนึ่ง เพลย์ดิสกับออกัสลงจากรถตามด้วยนาทีทำอะไรก็ช้าไปหมดเพราะความง่วงเข้าครอบงำ

 

“ขอบคุณ”

 

“แทนคำขอบคุณ คราวหน้าเลี้ยงข้าวด้วย”

 

“ห๊ะ” คนจะหลับเริ่มตาสว่างเมื่อเห็นรอยยิ้มที่ส่งมา เจ้าตัวดื้อตอบกลับ “ไม่เลี้ยง ท้องใครท้องมัน”

 

“นั่นแหละ เลี้ยงข้าว ลงไปได้แล้ว รถคันหลังรอนาน” เพื่อให้ไม่โดนปฏิเสธ เดโม่เลยรีบไล่อีกคนให้ลงไปจากรถ ดีนะที่แถวนี้ฝนตกเบามากแล้ว อีกคนจะได้ไม่เปียกมาก

 

“...”

 

“แล้วคืนนี้ตอบข้อความด้วย”

 

“...”

 

“คนถามจะได้ไม่ต้องนั่งรอข้อความของคุณนาน”

 

: )

 

 

 

 

 

#นาทีที่ข้ามฟ้า

 

  

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7.431K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

7,132 ความคิดเห็น

  1. #7128 namwarncn (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 มกราคม 2564 / 23:47
    แกประเด็นคือนี่เเลบลิ้นตามที่เขาพิมคุยกัน แล้วอยู่ๆเพลย์ก็ทัก โอโห ขำตัวเองหนักมากงง55555
    #7,128
    0
  2. #7127 nsjcbw. (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 มกราคม 2564 / 12:57
    ฮื่อออ เอ็นดูคนรอเขาตอบข้อความมมม สงเคราะห์คุณเขาหน่อยเถอะนะนุนาที 😂
    #7,127
    0
  3. #7123 myxsoulmate (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2563 / 23:15
    ฮิ้วววววววว เขินนนน 😳😳
    #7,123
    0
  4. #7111 Shinamonzsan (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2563 / 18:26
    อุแงงงเขินนนน
    #7,111
    0
  5. #7087 97line (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 กันยายน 2563 / 08:43
    น้องงงงง
    #7,087
    0
  6. #7075 daydream` (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2563 / 10:22
    เดโม่น่ารักม้ากกกกกกกด นาทีก็ดื้อเหลือเกิน ;-;//
    #7,075
    0
  7. #7062 lineage of brave (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2563 / 10:23
    น่าร้ากกกกกมากกกกก
    #7,062
    0
  8. #7049 Lucky-Puppy (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2563 / 20:30
    ดิ้นๆๆๆๆๆ ชอบแหละ แหมมมมม
    #7,049
    0
  9. #6935 JKCGV (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 มกราคม 2563 / 22:55
    น้วยยยกับเดโม่ แงงง ทำไมคุณข้ามฟ้าเค้าน่ารักขนาดนี้คะ ;-; อยากได้เเลยย
    #6,935
    0
  10. #6911 apirl_423 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 มกราคม 2563 / 00:48
    น่ารักอ่ะ
    #6,911
    0
  11. #6908 Biekps99 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 มกราคม 2563 / 20:38
    น่ารักอะ
    #6,908
    0
  12. #6889 PMinX (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2562 / 15:25
    ดิ้นแล้วๆๆๆๆๆๆฮืออออออ
    #6,889
    0
  13. #6870 BaiTong23 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2562 / 22:15
    งุ้ยยย น่ารัก
    #6,870
    0
  14. #6864 mileyduchess (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2562 / 18:41
    เดโม่ แงๆๆๆๆๆ
    #6,864
    0
  15. #6819 gxisimp (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2562 / 14:46
    เดโม่พุ่งสุดตัว
    #6,819
    0
  16. #6798 iam921 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2562 / 12:36
    -ตัวดื้อ​ 55555
    #6,798
    0
  17. #6776 Nuch :3 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 กันยายน 2562 / 20:07
    โอ่ยยยย หวั่นเขี้ยววว
    #6,776
    0
  18. #6732 yuri_miko (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 กันยายน 2562 / 00:14
    เดโม่น่ารัก
    #6,732
    0
  19. #6707 differ21 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2562 / 15:19

    ยัยดื้อเอ้ย!!! ชอบอ่าาาา ดื้อกำลังดี ดื้อแบบไม่ได้งี่เง่าปากแข็งไร้สาระน้ามคาญ ดื้อให้พอน่าหยิก ดื้อให้พอหมั่นเขี้ยว ชอบๆๆๆๆๆๆๆ นังข้ามฟ้าก็จีบเก่งเกิ้น!! คนเขาเขินเนี้ยๆๆ หมั่นไส้ๆๆ

    #6,707
    0
  20. #6699 doublendoubleo (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2562 / 21:41
    นังตัวดี555555555555ชอบคำนี้จังเลยขอยืมหน่อยนะยัยเพลย์
    #6,699
    0
  21. #6689 Midories (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2562 / 11:43
    เกลียดจริตยัยเพลย์เรื่องนี้ หมั่นเขี้ยวมาก ส่วนนาทีหนูดื้อมากกก รอดูพี่ข้ามฟ้าเค้าปราบเด็กดื้อ
    #6,689
    0
  22. #6662 bluebaery510 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2562 / 02:00
    ทำยังไงเราจะมีเดโม่เป็นของตัวเอง แงง
    #6,662
    0
  23. #6635 FDB88 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2562 / 10:54

    รุกหนักมากนะคุณเดโม่

    #6,635
    0
  24. #6627 tkwank (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2562 / 22:11
    จีบแลงมากแม่
    #6,627
    0
  25. #6625 iminmilan (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2562 / 18:33
    จีบเค้าหนักมากเลยนะเดโม่
    #6,625
    0