นาทีที่ข้ามฟ้า ✰ (end)

ตอนที่ 14 : ✰ thirteen

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 59,891
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5,223 ครั้ง
    8 ม.ค. 62

นาทีที่ข้ามฟ้า 

thirteen






นาทียืนทำท่าสำรวมอยู่ต่อหน้าผู้อำนวยการโรงเรียน เรามาถึงสองคนแรก เดโม่จัดการไปพูดคุยเรื่องตารางเวลาที่กลุ่มเราจะมาทาสีเครื่องเล่นใหม่ทั้งหมด ที่นี่เป็นโรงเรียนเล็ก ไม่ใหญ่มาก เครื่องเล่นที่อยู่ในสนามจึงไม่เยอะ คาดว่าทำวันเดียวก็คงจะเสร็จ


"รู้แล้วใช่ไหมว่าเดี๋ยวทางโรงเรียนเลี้ยงข้าวกลางวัน ไม่ต้องไปหากินข้าวนอกนะ"


"พวกผมรู้แล้วครับ ขอบคุณมาก ครับ" เห็นเดโม่ยกมือไหว้ เขาเลยยกมือไหว้ตาม ตอนนี้มันยังเช้ามาก เราสองคนเลยมาเดินดูสภาพเครื่องในสนามหลังจากที่คุยกับผู้อำนวยการโรงเรียนเสร็จ


"ต้องขูดสีเก่าออกก่อนแล้วค่อยทาสีกันสนิม คิดว่าช่วงเช้าน่าจะทำเสร็จ พอตอนบ่ายก็เริ่มทาสีใหม่" นาทีพยักหน้าแอบมองเดโม่ในท่าทางจริงจังผิดกับที่เคยเจอมา ปกติชอบกวนตีน ไม่ค่อยเห็นในมุมนี้เลย


"งั้นเริ่มทำกันก่อนไหม จะได้ไม่เสียเวลา"


"อุปกรณ์อยู่กับไอ้แฝด เดี๋ยวสักพักก็คงมากันแล้ว" พยักหน้าช้า อีกรอบ เดินตามไอ้คนตัวสูงไปในร่ม เดโม่นั่งลงที่เก้าอี้ก่อนจะใช้มือตบที่ข้าง ตัวเองเพื่อให้เขานั่งลงด้วยกัน "มานั่งรอเพื่อนก่อน มาเร็วหนู" กรอกตาไปมาแต่ก็นั่งลงตามอย่างที่บอกเพราะเมื่อยอยู่เหมือนกัน


นาทีมองบรรยากาศรอบ โรงเรียนในตอนเช้าแบบนี้ สูดลมหายใจเข้าจนลึก ปล่อยออกมายาว จนคนข้าง หันมามอง


"หนู ว่าจะถามตั้งแต่บนรถแล้ว"


"หือ" หันไปมองคนขับรถจำเป็นที่คิ้วเริ่มขมวด


"ทำไมเอากระเป๋าเสื้อผ้ามาด้วยอ่ะ มาทำงานวันเดียวนะ" คนที่เปลี่ยนจากเสื้อสีขาวเป็นเสื้อสีดำหันไปมอง 


"จะกลับบ้าน"


"บ้านอยู่แถวนี้เหรอ"


"เปล่า ขากลับจะขอลงที่ บขส จะนั่งรถกลับบ้านเอง" เดโม่พยักหน้าร้องอ้อในลำคอ นาทีย่นจมูกเพราะอยู่ดี ไอ้บ้าข้าง มันก็ยิ้มเหมือนกำลังคิดอะไร(ที่ไม่ดี)อยู่


เดโม่ไม่ได้พูดอะไรออกมาเพราะไอ้แฝดขับรถเข้ามาพอดีพร้อมกับอุปกรณ์ที่เหนือเมฆติดต่อซื้อให้โดยใช้เงินที่พวกเราไปเปิดหมวกที่ตลาดวันนั้น


พวกเราช่วยกันยกของไปไว้ข้างสยามเด็กเล่น นาทีมองอุปกรณ์ช่างในกล่องแล้วเงยหน้ามองเดโม่ที่ยืมมองเขาอยู่อีกที


"หนูใช้เป็นไหม" เขาไม่ได้ชอบที่อีกคนเรียกเขาว่าหนูนะ แต่ขี้เกียจจะแย้งแล้ว ปฏิเสธไปยังไงก็โดนเรียกหนูเป็นเด็กอยู่ดี


นาทีไม่ใช่เด็ก เขาโตแล้ว แต่เดโม่กวนตีน


"คิดว่าได้"


"งั้นเดี๋ยวไปลองขูดสีด้วยกัน" นายข้ามฟ้าของเพื่อน หยิบเกรียงขูดสีขึ้นมายื่นให้ เขารับมาไว้ เดินตามเดโม่ไปที่เครื่องเล่นที่ใกล้ที่สุด "อันนี้เรียกเกรียง รู้จักป่ะ"


"รู้จัก"


"โอเค งั้นเริ่มเลย จะได้ไปบ้านหนู" ประโยคสุดท้ายเดโม่พูดเบาจนเหมือนพูดกับตัวเอง นาทีขี้เกียจถามเลยลงมือขูดสีเก่าออก


เวลาผ่านไปไม่นานเพื่อนที่ยังไม่มาในตอนแรกก็เริ่มมากันเยอะขึ้น แต่ละคนถูกแบ่งหน้าที่อย่างเหมาะสม ทั้งคนถ่ายรูป คนจัดการอุปกรณ์ คนขูดสี ทาสี ยิ่งสายแดดยิ่งร้อน เหงื่อมันเลยไหลออกมาทางขมับ และเริ่มน่ารำคาญขึ้นเรื่อย เพราะมันเริ่มเข้าตา ทำให้ผิวหนังบริเวณนั้นเริ่มระคายเคือง มือก็เปื้อนจนไม่กล้าเอาขึ้นมาลูบหน้า


"นาที"


"อะไร" หยีตามองเดโม่ที่เดินเข้ามาจนใกล้ ไหล่แทบชนหน้า เขาถอยหลังเล็กน้อย เงยหน้ามองอีกคนอย่างเคือง  


ร้อนก็ร้อนยังจะมากวนกันอีก


"ให้ยืมไหล่เช็ดเหงื่อ"


"ไม่เอา"


"เสื้อผมแพงนะ อุตส่าห์ยอมให้เช็ด"


"แพงนักเหรอ"


"มาก "


"งั้นเปื้อนไปเลย ขอให้ซักไม่ออก!" นาทีพูดแล้วซุกใบหน้าที่เปื้อนเหงื่อไปตรงหน้าอก เช็ดจนใบหน้าที่เคยชื้นนั้นแห้ง คนหน้างอเงยหน้ามองรอยยิ้มที่แสนจะกวนตีนของไอ้ข้ามฟ้า แถมยังยักคิ้วให้อีก


"เมื่อคืนสระผมเหรอ"


"..."


"หอมอ่ะ-- โอ๊ย!" เอาหัวตัวเองโขกคางอีกคนไปหนึ่งทีข้อหาพูดมาก นาทีขำออกมาเพราะดูว่าหัวของเขาจะแข็งจนเดโม่ทำหน้าเหยเก "เดี๋ยวจะโดน"


:P


ไอ้ดื้อเดินไปหาจ้าวน่านพร้อมกับในมือที่ถือเกรียง จะไม่คุยกับเดโม่แล้ว ทำไมชอบชวนคุย ชอบกวนตีน ถ้างานไม่เสร็จวันนี้ต้องแย่แน่


เวลาผ่านไปจนถึงช่วงกลางวัน ข้าวกล่องจากผู้อำนวยการโรงเรียนเล็กถูกแจกจ่ายให้กับทุกคน เขากับจ้าวน่านไปนั่งกินด้วยสองคน เพราะหมั่นไส้เหนือเมฆที่ทำตัวติดกับเพื่อนเขาจนเกินเหตุ ส่วนเดโม่ก็กวนตีน ไอ้แฝดยิ่งแล้วใหญ่ ไม่รู้จะล้ออะไรนักหนา เหมือนมันเหงา


การทำงานตอนบ่ายเริ่มขึ้นอย่างขันแข็ง ถึงขั้นตอนที่ต้องทาสีกันสนิม ซึ่งมีคนเริ่มไปบ้างแล้วเลยทำให้เหลืออันที่ทาไม่อยาก หลังจากนั้นต้องรอให้สีแห้งแล้วทาสีที่สดใสทับลงไปอีกที


นาทีมองท้องฟ้าที่ตอนนี้เริ่มมีเมฆเข้ามาบดบังแสงอาทิตย์ ก่อนจะมองไปทางจ้าวน่านที่สีหน้าไม่ค่อยสู้ดีนัก เขาเลยตัดสินใจไปยืนข้าง เพื่อนและรรบทำงานจนกระทั่งเสร็จในตอนเย็นที่ท้องฟ้ามืดกว่าเดิม เพื่อนในกลุ่มช่วยกันยกเครื่องเล่นไปไว้ในอาคารเพราะกลัวว่าฝนจะตกลงมาทำให้สีที่ทาไปแล้วนั้นหายไป


เขากับจ้าวน่านนั่งคุยกันอยู่สักพัก เขารู้ว่าเพื่อนที่ปัญหาที่เกี่ยวกับทางบ้าน และมันคงละเอียดอ่อนมาก เนื่องจากจ้าวน่านเคยร้องไห้เพราะเราคุยเรื่องนี้ด้วยกัน แต่หลังจากมีเหนือเมฆเข้ามาก็ทำให้จ้าวน่านดีขึ้นมากจริง  


ใบหน้าเศร้า ทำให้นาทีจับมือเพื่อนเอาไว้แน่น  เราตัดสินใจเดินไปอีกทาง และระหว่างก็เจอไอ้ขี้เก็กที่ดูเหมือนว่ากำลังตามหาจ้าวน่านอยู่เช่นกัน เขามองเพื่อนกับเหนือเมฆแยกไปอีกทาง เห็นน่านบอกว่าจะกลับบ้านเพราะไม่ได้กลับมานานแล้วและจะมีเพื่อนไอ้ข้ามฟ้ากลับไปด้วย


หวังว่าอะไรบางที่เป็นสีดำและมันในใจของเพื่อนหายไป งั้นคืนนี้เขาจะคอลจ้าวน่าน


"เพื่อนกลับไปแล้ว แล้วเราอ่ะ กลับได้ยัง


"เดี๋ยวรอช่วยเพื่อนเอาเครื่องเล่นไปไว้ที่เดิมก่อน" เดโม่พยักหน้ามองใบหน้าขี้ดื้อของใครบางคนก่อนจะยิ้มออกมา


"หนู"


"..."


"ขอไปเที่ยวบ้านหนูด้วยสิ"


"ไม่!"


"เคยสัญญาไว้แล้ว จำไม่ได้เหรอ" นาทีทำหน้างงก่อนจะทำหน้านึกจนคิ้วขมวด ไม่รู้ว่าตัวเองไปสัญญาเอาไว้ตอนไหน หรือว่าเดโม่จะมั่ว...


"มั่ว ไม่เคยสัญญา"


"เคย วันนั้นไง ที่เรานอนกอดกัน"


"ไม่-เคย-กอด-เถอะ"


"เป็นลูกมีพ่อมีแม่นะ มากอดแล้วทิ้งเหรอ โคตรใจร้ายเลย"


"ไอ้เดโม่" นาทีเม้มปากแน่นก่อนจะมองไปรอบ ที่ทุกคนดูเหมือนไม่ได้สนใจแต่เขารู้!!!! ว่าทุกคนกำลังเงี่ยหูฟังโดยเฉพาะไอ้แฝดนรก


"เรียกไอ้อีกแล้ว อยากร้องไห้เลยอ่ะ"


"อย่าเวอร์"


"งั้นขอไปหน่อย"


"ไม่เอา จะไปทำไม"


"ไปเที่ยวไง"


"..."


"ค่ากอด" ยิ่งนึกถึงวันที่นอนกอดซึ่งไม่รู้ว่าเป็นวันไหนเพราะกอดทุกวันจริง อย่างที่เจ้าตัวว่า เขาผิดเองที่รู้สึกชอบกอดของเดโม่ขึ้นมา


มันทำให้นอนหลับสนิทและสบายใจกว่านอนเดียวบนเตียงถึงแม้ว่าในห้องจะมีไอ้เพลย์อยู่ด้วยก็ตาม แล้วนาทีก็ไม่ได้ชอบให้ใครมานอนเตียงง่าย ด้วย กลัวกลิ่นหมอนกลิ่นผ้าห่มมันเปลี่ยน อุตส่าห์ใช้ผงซักฟอกกับน้ำยาปรับผ้านุ่มตามที่บ้าน ถ้ากลิ่นเปลี่ยนมันรู้สึกไม่สบายใจ อาจจะนอนไม่หลับเลยก็ได้


แต่ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ที่คนตรงหน้ากลายเป็นข้อยกเว้น นี่เขาคิดอะไรอยู่วะเนี่ย... ทั้ง ที่เคยคิดว่าคงไม่ชอบคนแบบนี้แล้วแท้


"..." เงยหน้ามองเดโม่ที่เริ่มทำหน้ายิ้มเศร้า ซึ่งมันไม่ค่อยเหมาะกับอีกคนเท่าไหร่ แล้วทำไมต้องอยากไปเที่ยวบ้านเขาด้วยวะ ไม่เห็นจะมีอะไรน่าเที่ยวเลย


"เออ ก็ได้ แม่ง"


"รู้ตัวไหมว่าโคตรน่ารัก"


"น่ารักแม่มึงสิ! ไปทำงานเลยไป!" เดโม่ขำออกมา ก่อนจะยิ้มให้และไม่ดุเรื่องที่พูดคำหยาบออกไปด้วย


"ปกติผมก็มีแต่คุณอยู่แล้วนะ พอได้ไปบ้านคุณแบบนี้ รู้สึกได้เลย.."


"..."


"ว่าคุณก็มีผมเหมือนกัน"


"ไปเสี่ยวไกล เลย!" เขาตะโกนออกไป เดโม่ก็เอาแต่ยิ้มพร้อมกับเอานิ้วมาจิ้มที่แก้มของตัวเองเพื่อบอกเป็นนัยว่า 'แก้มของนาทีมันแดงมาก'


"ยอมแล้วครับ ยอมแล้ว ยอมคุณคนเดียว"


: (










"เลี้ยวซ้ายตรงนั้น"


"บ้านเราแอบไกลนะ ตอนไปกลับมหาวิทยาลัยลำบากไหมเนี่ย"


"ไม่อ่ะ ลุงข้างบ้านขี่มอเตอร์ไซค์ไปส่งที่ท่ารถ ส่วนตอนกลับบ้านก็นั่งวินมา" เดโม่พยักหน้าก่อนจะเลี้ยวซ้ายตามที่อีกคนบอก กว่านาทีจะยอมให้มาเที่ยวบ้าน เขาต้องตีหน้าเศร้านานเลย 


ตัวก็แค่เนี้ย แต่ทำไมชอบน่ารักอยู่เรื่อย


บ้านของนาทีอยู่ต่างจังหวัดที่ออกจากตัวเมืองมานิดหน่อย แถวนี้บรรยากาศร่มรื่นเพราะมีต้นไม้เยอะ ถึงตอนนี้จะตกค่ำเพราะใช้เวลาในการขับรถมาที่นี่ค่อนข้างนาน แต่สองข้างทางยังมีแสงไฟอยู่ ทั้งร้านอาหาร ร้านขายของก็มีอยู่ 


ตอนเราเจอกันครั้งแรก ข้ามฟ้าจำได้ดีเพราะนาทีพาน้องสาวไปเที่ยวห้างในเมือง ตอนนั้นปิดเทอม เขารับจ๊อบถ่ายแบบให้เพื่อนแม่ที่กำลังเปิดตัวเสื้อผ้าคอลเลคชั่นใหม่ ความจริงไม่ใช่แนวเลยที่ต้องมาทำอะไรแบบนี้ แต่วันนั้นต้องขอบคุณจริง ที่โดนขอร้องแกมบังคับมาให้ทำ 


"ถึงแล้ว จะกลับเลยไหม"


"ล้อเล่นใช่ไหม"


"ก็มาแล้ว ไม่มีอะไรให้เที่ยวสักหน่อย"


"ขอค้างด้วย"


"..."


"ง่วงนอน ขับรถตั้งแต่เช้า ทำงานทั้งวัน เคลียร์งาน ขับรถมาบ้านหนูอีก"


"..."


"อยากโดนกอดจะแย่"


"ใครจะไปกอด"


"ไม่กอดก็ไม่กอด... จอดรถตรงนี้ได้ไหม" คนหน้างอพยักหน้า เราสองพากันลงจากรถ คนตัวสูงเดินตามไอ้ดื้อเข้าไปในบ้านที่ไม่ได้ล็อครั้ว บ้านหลังนี้ไม่ได้ใหญ่มาก เป็นบ้านสองชั้น มีพื้นที่รอบบ้านให้ได้ปลูกต้นไม้ และเดโม่เห็นว่าบ้านนี้ขายข้าวแกง...?


"เจ้านาที กลับมาแล้วเหรอลูก"


"กลับมาแล้วครับ" ไอ้ดื้อเดินเข้าไปกอดแม่จนตัวกลม เขามองภาพก่อนจะสบตากับแม่ของเจ้าตัวเลยรีบยกมือขึ้นมาสวัสดี


"แล้วพาเพื่อนมาด้วยเหรอ"


"อื้อ เพื่อนที่มหาลัย...ครับ"


"ชื่ออะไรจ๊ะ"


"สวัสดีครับ ชื่อเดโม่ครับ"


"กินอะไรมาหรือยังลูก กินข้าวแกงฝีมือแม่กับยายไหม"


"ไม่--"


"กินครับ" เดโม่ยักคิ้วส่งไปให้ลูกชายของบ้านหลังนี้ที่กำลังทำหน้าบึ้ง ย่นจมูกเหมือนว่าเขากำลังทำอะไรผิด... นายข้ามฟ้าคนนี้ก็แค่หิวข้าว


"งั้นเลือกเลย แม่ตักให้จ้ะ... นาทีมีเพื่อนหล่อจังเลย แม่ว่าเจ้าเพลย์ก็หล่อแล้วนะ เดโม่หล่อกว่าอีก"


"ไม่เห็นจะหล่อ"


"ไปว่าเพื่อนทำไมล่ะลูก"


: (


เนี่ย โดนแม่ว่าอีกแล้ว


"นาทีไปหายายนะ" เหมือนพูดกับลมกับอากาศ แม่เขาไม่ฟังเลย มัวแต่จะตักกับข้าวให้เดโม่ที่นั่งท้าวคางมองมาที่นาที 


"ขอบคุณครับ คุณแม่"


"จ้า กินเยอะ นะลูก แล้วมาซะดึกเลย จะกลับยังไง"


"อ๋อ ผมมาค้างกับนาทีครับ"


"ดีเลย พรุ่งนี้มีงานทอดกฐิน อยู่ทำบุญด้วยกันก่อนนะจ๊ะ" นาทีอ้าปากค้างเพราะทั้งสองคนคุยกันเสร็จสรรพ ไม่ถามเขาสักคำ แล้วเรื่องงานทอดกฐินอีก... แม่ไม่รักเขาแล้ว เจอเดโม่ที่ดูเหมือนจะคุยผู้ใหญ่เก่งสุด ตกไปเรียบร้อย


นาทีเดินตัวเหี่ยวเข้าไปในบ้าน เขาล้มตัวลงนั่งบนโซฟาที่มันไม่ได้นุ่มมากก่อนจะกอดยายที่กำลังนั่งดูละครในทีวีอยู่


"อุ้ย! ยายตกใจหมดเลยลูก"


"ยาย นาทีกลับมาแล้ว" เอาแก้มตัวเองเบียดไปกับแขนของยาย ก่อนจะตัดสินใจนอนลงบนตัก


"กลับมาซะเย็นเลยลูก กินอะไรมาหรือยัง"


"นาทีไม่หิว"


"เดี๋ยวก็ปวดท้องอีก ถ้าแม่ไม่พาไปหาหมอ ยายช่วยไม่ได้นะ เดินก็ไม่ค่อยจะไหว


"ไม่ปวดหรอกครับ" อ้อนยายต่อสักพักถึงเดินออกไปดูคนที่ติดสอยห้อยตามมาด้วย ตอนนี้เดโม่กลายเป็นเด็กเสิร์ฟข้าวแกงร้านแม่เขาไปแล้ว


"ร้านนี้จ้างนายแบบมาเสิร์ฟเหรอ หล่อจริงเชียว"


"เพื่อนเจ้านาทีน่ะ"


แล้วดูเดโม่ทำหน้า ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ ว่าง ก็คงชอบโปรยเสน่ห์แน่ เจ้าชู้เหมือนเหนือเมฆไม่มีผิด ถึงได้คบเป็นเพื่อนกลุ่มเดียวกันได้


"นาที พาเพื่อนไปซื้อของใช้ไปลูก เดโม่บอกแม่ว่าไม่ได้พกอะไรมาเลย


"โตแล้ว ไปซื้อเองน่าจะได้"


"นาที


"...รู้แล้วครับ" นาทีเดินเข้าไปหาเดโม่ เขาถอนหายใจพร้อมกับพยักหน้าให้อีกคนเดินตามมาเพื่อไปซื้อของใช้ ตอนแรกที่ขับรถมาก็ไม่ได้คิดถึงเรื่องนี้เลย คิดแต่ว่าฝนจะตกหนักไหม เพราะตอนออกมาจากโรงเรียนที่ทำโครงงาน ฝนมันตกนิดหน่อย เลยมัวแต่ระวังทาง


"ไม่รู้จะมานอนทำไม ไม่เห็นจะมีอะไรเลย"


"พรุ่งนี้แม่บอกไปทอดกฐินไง"


"อย่ามาเรียกแม่ว่าแม่นะ" เราสองคนหยุดเดินกลางทาง นาทีหันไปมองเดโม่ที่ไม่รู้จะยิ้มอะไรนักหนา มีแต่เขาเนี่ยที่ไม่อยากยิ้ม เดี๋ยวคนตรงหน้าจะคิดว่าชอบที่เป็นแบบนี้


ไม่ได้ชอบ!


"แล้วจะให้เรียกว่าอะไร"


"..."


"แม่คุณก็แม่ผมอ่ะ"


"ไม่ให้"


"งั้นมาแบ่งกัน"


"..."


"แม่นาทีก็คือแม่ของข้ามฟ้า แม่ของข้ามฟ้าก็คือแม่ของนาที"


"ไม่!"


"แฟร์ที่สุดแล้ว"


"แฟร์ไปคนเดียวเลย"


"ถึงตอนนี้ไม่ได้ อนาคตคิดว่าได้" เขาว่าเดโม่เริ่มเพ้อเจ้อแล้ว นาทีปล่อยให้ไอ้คนตัวสูงพูดไปคนเดียว เราจะมาแบ่งแม่กันไม่ได้...


แบบนี้มันเริ่มจะเข้าใกล้คำว่าครอบครัวเต็มทีแล้วนะ


"ถ้าพูดเสี่ยวอีกจะไม่ให้นอนบ้านแล้ว"


อีกคนไม่ตอบแต่กลับเอามือขึ้นมาทำท่ารูดซิปที่ริมฝีปากแทน


เห็นไหม คนอะไร โคตรกวนตีน


"หนูจะอยู่บ้านกี่วัน" เดโม่ถามเขาในขณะที่เรากำลังเดินหยิบของลงตระกร้าภายในเซเว่น ทั้งแปรงสีฟัน ผ้าเช็ดตัวผืนเล็ก ...กางเกงในก็หยิบมา เสื้อผ้าข้างนอกพอให้ยืมได้แต่กางเกงในไม่ได้เด็ดขาด!


"จนกว่าจะเปิดเรียน"


"ก็ประมาณสามวัน"


"ถามทำไม... อย่าบอกนะว่า--"


"อยากไปเที่ยวกับหนู"


"ไม่เอา พรุ่งนี้กลับไปเลย ให้นอนคืนเดียว"


"แย่แน่ พรุ่งนี้ป่วย"


"อย่ามาเล่นลิ้น"


"หนูรู้ได้ไงว่าเล่นลิ้น ยังไม่ได้เล่นกันเลย"


"กวนตีน" เดโม่ขำออกมา ส่วนนาทีทำหน้างอ แต่เมื่อกี้เขาเห็นหน้าตัวเองสะท้อนในกระจก ทำไมต้องแก้มแดงขนาดนี้ด้วย เขารู้หรอกว่าเดโม่พูดถึงจูบ หัวมันก็ดันนึกไปตอนนั้นตลอด...


เราเดินกลับบ้านด้วยกัน ความเย็นจากอากาศทำให้เขารู้สึกคัดจมูกนิดหน่อยแต่พอทนได้ นาทีมองถุงพลาสติกที่ในนั้นประกอบไปด้วยของใช้กับขนม แล้วมีเบียร์ด้วย... แค่คนละกระป๋องเพราะเดโม่ก็ซื้อตาม


"ยังไม่เจอคุณยายเลยนะ พาไปแนะนำตัวบ้างสิ"


"อือ เดี๋ยวพาไป" ขี้เกียจต่อล้อต่อเถียงเลยตอบไปแค่นั้น นาทีเพิ่งมารู้สึกว่าวันนี้ล้ามาก ตื่นตั้งแต่เช้าไปทำงาน ตกเย็นถึงกลับมา ตอนนี้เริ่มอยากนอนแล้วด้วย แต่เสียอย่างเดียวต้องอาบน้ำเพราะเหงื่อออกมาทั้งวัน


"ง่วงเหรอ"


"อือ ง่วง"


"ว่าแล้ว ปกติจะชอบเถียง"


เราทั้งสองคนเดินเข้ามาในรั้วบ้าน ตอนนี้แม่เขาเก็บร้านข้าวแกงแล้ว วันนี้ปิดไวเนื่องจากพรุ่งนี้เห็นว่าต้ิงไปร่วมงานทอดกฐิน บ้านเขาไม่เคยพลาดเลยสักปีเดียว เนื่องจากชอบทำอาหารไปแจก และพรุ่งนี้ยังต้องตื่นมาช่วยแม่กับยายอีก ส่วนตัวแถมอย่างเดโม่ก็ต้องตื่นมาช่วยด้วยเหมือนกัน!


"พาเพื่อนไปอาบน้ำนอนไปลูก พรุ่งนี้ต้องตื่นแต่เช้าอีก"


"ครับ "


"ขอบคุณมากครับคุณแม่" เดโม่ยกมือไหว้ ส่วนแม่ของเขาก็ดูท่าว่าจะชอบนายข้ามฟ้าของกลุ่มเหนือเมฆมากด้วย 


หมั่นไส้จัง


"เดี๋ยวพรุ่งตื่นมาทำบุญด้วยกันนะจ๊ะ คืนนี้ก็รีบพากันนอน ...นาทีอย่าพาเพื่อนเล่นดึกนะลูก ถ้าพรุ่งนี้ไม่ตื่นแม่จะตีเรา" ทำหน้าบึ้งแต่ยอมพยักหน้าก่อนจะเข้าไปกอดอ้อนแม่แป๊บนึงก่อนจะถูกไล่ให้พาเดโม่เข้าบ้านเนื่องจากเก็บร้านเสร็จเรียบร้อยแล้ว เหลือแต่ล้างจาน ดังนั้นนาทีจะพาไอ้นี่ไปอาบน้ำก่อนแล้วค่อยลงมาช่วยแม่ล้างจานให้เรียบร้อย


"สวัสดีครับคุณยาย"


"ยายจ๋า นี่เดโม่นะ เพื่อนนาทีเอง"


"ไหว้พระนะลูก มาค้างกับนาทีเหรอ"


"ครับ มานอนค้าง"


"ไปอาบน้ำนอนเลย เดี๋ยวพรุ่งนี้ตื่นแต่เช้าไปทอดกฐินกับยายนะลูก"


"ครับ"


"โอ้ยตาย เพื่อนเจ้านาทีหล่อจังเลย ใครนะที่หนูเคยพามาบ้าน คนนั้นก็หล่อ"


"ไอ้เพลย์"


"เรียกเพื่อนไอ้อีกแล้วเรา" โดนยายเอ็ดแบบไม่จริงจังก่อนที่ไอ้ดื้อของข้ามฟ้าจะล้มตัวลงนั่งข้าง ยาย กอดไปหนึ่งถึงได้ฤกษ์พาอีกคนไปอาบน้ำบนชั้นสอง บ้านของเขามีสองชั้น คุณยายจะนอนด้านล่างเพราะขึ้นบันไดไม่ไหวแล้ว ส่วนแม่กับนาทีนอนด้านบน อยู่คนละห้องกัน อีกหนึ่งห้องเป็นห้องพระ 


เขาเปิดประตูเข้าไปในห้องนอนของตัวเองที่ไม่ใหญ่มากนัก แต่ดีที่ทีระเบียงเล็ก ให้เอาไว้เปิดรับลมด้านนอก


"ห้องน่ารักนะเนี่ย"


"เงียบไปเลย"


"ครับ "


"เดี๋ยวไปอาบน้ำก่อนเลยนะ จะลงไปช่วยแม่ล้างจาน"


"แล้วหนูจะนอนด้วยกันไหม"


"ไม่ จะไปนอนกับแม่"


"แต่แม่บอกให้หนูนอนกับคนนี้" ชี้นิ้วเข้าหาตัวเอง ส่วนนาทีถอนหายใจออกมา รู้ตัวนั่นแหละว่าถ้าไปนอนห้องแม่ต้องโดนไล่ให้กลับมานอนเป็นเพื่อนเดโม่แน่ สุดท้ายแล้วก็ต้องนอนด้วยกันอยู่ดี...


"อือ... ไปอาบน้ำก่อนเลย" เดินไปเปิดตู้เสื้อผ้า หยิบเสื้อยืดกับกางเกงเอวยางยืดขาสั้นส่งไปให้อีกคน 


"มาไว นะ เหงา อยากคุยกับหนูทั้งคืนเลย"


"ไม่คุยด้วยหรอก จะนอน" แลบลิ้นใส่ไอ้คนขี้เวอร์ก่อนจะรีบเดินลงไปช่วยแม่ล้างจาน ส่วนคนที่ชอบใช้คำพูดขี้แกล้งก็เอาแต่ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่กับตัวเอง 


"แล้วคืนนี้จะทนไม่กอดตอบหนูได้ยังไงเนี่ย" เพราะเจ้าของห้องน่ารักซะขนาดนั้น แถมเมื่อกี้ยังเห็นว่าแก้มนิ่ม นั้นกลายเป็นสีชมพูอ่อนเหมือนเลือดสูบฉีดมาเลี้ยงอย่างรวดเร็วอีกด้วย


คนน่ารักมักปากแข็งเหรอ ?


แต่เท่าที่เคยจูบมาก็ไม่เห็นจะแข็ง ออกจะนิ่มซะด้วยซ้ำ...  


เดโม่คิดอะไรเรื่อยเปื่อยก่อนจะส่ายหัว เขาขำตัวเอง อะไรจะชอบอีกคนขนาดนี้ก็ไม่รู้ 


: )












#นาทีที่ข้ามฟ้า


เห้อ เธอมันคนหลงนาทีอ่ะเดโม่!!

นี่ขนาดยังไม่เป็นแฟนกันเลย

ถ้าคบกันมันจะขนาดไหนเนี่ย














ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5.223K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

7,132 ความคิดเห็น

  1. #7116 natw (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2563 / 22:20
    คนคลั่งรัก
    #7,116
    0
  2. #7098 97line (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 22 กันยายน 2563 / 23:34
    เจ้าหนูนาที :)
    #7,098
    0
  3. #6999 IiIingg (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 เมษายน 2563 / 12:28
    อาการหนักมากนายข้ามฟ้า
    #6,999
    0
  4. #6930 ducky-J (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 16 มกราคม 2563 / 20:24
    หลงรักคู่นี้จริงๆอะแม่
    #6,930
    0
  5. #6919 Biekps99 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 9 มกราคม 2563 / 16:33
    หลงไปแล้วนะเดโม่
    #6,919
    0
  6. #6882 mileyduchess (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2562 / 00:46
    เดโม่มีแววหลงแฟนมาแต่ไกล
    #6,882
    0
  7. #6852 nwpl (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2562 / 22:21
    อยากให้คบกันจะแย่
    #6,852
    0
  8. #6825 gxisimp (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2562 / 22:17
    ทาสสุดสุด
    #6,825
    0
  9. #6809 iam921 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2562 / 22:24
    หลงหนักมาก
    #6,809
    0
  10. #6759 Not found (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 9 กันยายน 2562 / 17:13
    นายข้ามฟ้าอาการหนักมาก
    #6,759
    0
  11. #6743 yuri_miko (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 1 กันยายน 2562 / 09:26
    หลงเก่งงงง
    #6,743
    0
  12. #6674 kDanielSunshine (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2562 / 17:57
    ไม่แปลกที่เดโม่จะหลงนาที คนอะไรขยันน่ารักไม่หยุดหย่อน เจ้าตัวดื้อเอ้ยยย
    #6,674
    0
  13. #6648 FDB88 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2562 / 03:46

    น่ารักมากๆ

    #6,648
    0
  14. #6614 TenPony (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2562 / 22:51
    หลงเขาไปหมดแล้วววนายเดโม่
    #6,614
    0
  15. #6602 ..N.. (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2562 / 17:18
    ชอบมากกกๆๆๆๆเลย
    #6,602
    0
  16. #6585 Moonsunoneday (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2562 / 13:05
    เดโม่แบบทำไมดีขนาดนี้ หลงเค้าจนโงหัวไม่ขึ้นแน้วววว แต่นาทีน่ารักจนริงงงง
    #6,585
    0
  17. #6542 Morrthan (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2562 / 13:50
    ชอบเค้ามากกกกกกกก
    #6,542
    0
  18. #6521 Earn0624 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2562 / 15:02
    เดโม่เก็บทุกเม็ดเลยนะ มันต้องได้หยอด
    #6,521
    0
  19. #6502 jjukkannika (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2562 / 15:58
    แพ้คำว่า "หนู" มากมากมากกกกกกกกกกก :)
    #6,502
    0
  20. #6498 ojay2 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2562 / 09:31
    มีแบ่งแม่กันนน
    #6,498
    0
  21. #6472 97line (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2562 / 14:20
    เขินไม่ไหวแล้วววว
    #6,472
    0
  22. #6378 Crazymom (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2562 / 20:09

    แก๊งคนหลงเมียเนาะ ทั้งเมฆทั้งโม่

    #6,378
    0
  23. #6370 Mat.ing (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2562 / 15:45
    คนหลงน้องงงง
    #6,370
    0
  24. #6325 oiLL (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 30 เมษายน 2562 / 20:09
    หลงหนูทั้งตัวแล้วเดโม่
    #6,325
    0
  25. #6266 haf_Lazy (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 21 เมษายน 2562 / 18:15
    อะไรจะรักจะหลงขนาดนี้คะนายเดโม่
    #6,266
    0