นาทีที่ข้ามฟ้า ✰ (end)

ตอนที่ 11 : ✰ ten

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 63,654
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7,092 ครั้ง
    27 ธ.ค. 61

นาทีที่ข้ามฟ้า 

ten






ตอนแรกเขากะจะไม่มาหรอกนะ ไอ้เชียร์ฟุตซอลเนี่ย แต่จ้าวน่านชวนมา ไอ้เพลย์ก็เซ้าซี้ หนักสุดคือเดโม่ที่ชอบส่งข้อความมากวนตีนกัน


วอแวเก่งกว่านี้ไม่มีอีกแล้ว


ตอนมาเขานั่งรถของเหนือเมฆมาเพราะอีกคนมารับจ้าวน่านเลยได้มาพร้อมกัน โรงยิมที่ใช้แข่งตอนนี้คนค่อนข้างแออัด ไม่คิดเลยว่าคนจะเยอะขนาดนี้


เข้าใจนะว่าเหนือเมฆเป็นคนที่หน้าตาดี แฝดก็หน้าตาดี แต่เดโม่ไม่ใช่ไง!


"คุณมาแล้วเหรอ" หันไปมองคนตัวสูงที่เดินเข้ามานั่งข้าง กัน นาทีเบะปากใส่เดโม่ที่ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ตลอด ไม่รู้จะยิ้มทำไมนักหนา


"ยังไม่มามั้ง นี่ตัวปลอม"


"โห เหมือนจริงจัง ลองจับ ได้ไหมเนี่ย"


"ห้ามจับ!" นาทีทำตาโตตะโกนขึ้นมาส่วนคนที่ทำท่าจะยื่นมือมาจับก็รีบยกขึ้นเหมือนผู้ร้ายที่กำลังโดนตำรวจตรวจสอบ


"โอเค ไม่จับ แต่ฝากข้อความถึงตัวจริงได้ไหม"


"…" เดโม่ยังคงไม่เลิกเล่น ส่วนนาทีหันหน้าไปตั้งใจฟังสิ่งที่อีกคนกำลังจะพูด


"สระผมบ้างนะ หัวเหม็น" พูดจบก็เอาจมูกตัวเองเฉียดกลุ่มผมนิ่มไปอย่างรวดเร็วพร้อมกับคนที่ถูกกล่าวหาว่าไม่สระผมยื่นมือไปต่อยไหล่นักกีฬาอย่าวเคียดแค้น!


เขาสระผมเมื่อคืนเถอะ


"ไปไกล เลย หัวเหม็นแล้วจะมาดมทำไม!"


"หนูอย่าเสียงดัง เดี๋ยวเพื่อนรู้นะว่าไม่ได้สระผม" นาทีหน้างอ หันมองไปทางโปเต้กับเลย์ที่กำลังแกล้งจ้าวน่านกับเมฆอยู่ ส่วนไอ้เพลย์กับออกัสกำลังเดินเข้ามาในโรงยิมพอดี นาทีมองบนย่นจมูกใส่ไอ้คนขี้แกล้ง 


"ไม่ต้องมายุ่ง"


"ล้อเล่นนะ เชียร์ผมด้วย"


"จะเชียร์ฝั่งตรงข้าม" แลบลิ้นใส่ไอ้คนขายาวไปหนึ่งที นาทีหันหน้าไปคุยไอ้เพลย์แล้วก็ออกัส ไม่อยากสนใจนายข้ามฟ้าไอ้โหมดนักกีฬาแล้ว


จนกระทั่งถึงการแข่งขันจริง นาทีมองตามเดโม่ที่ดูเหมือนว่าจะได้ลูกมาไว้ในครอบครองตลอดและจะคอยส่งต่อให้เพื่อนคนอื่นต่อ เขารู้สึกว่าฝ่ายตรงข้ามนั้นมีความจริงจังมาก มีบางครั้งแอบขัดขาทีมเราด้วย ไหนบอกกระชับความสัมพันธ์ไง ทำไมถึงขนาดนี้ได้


พอหมดครึ่งแรก เหนือเมฆวิ่งมาขอยางมัดผมน่านแบบขี้เก็ก ส่วนคนอื่นเดินไปกินน้ำกันรวมถึงวางแผนอะไรกันสักอย่าง 


"…" นาทีพยายามทำหน้านิ่งเพราะเดโม่สักคิ้วมาให้บ่อยมาก เขาเลยตัดสินใจหลับตาซบไหล่จ้าวน่านไปเลย 


ไม่อยากมองเยอะเดี๋ยวความอยากโกนคิ้วไอ้บ้าขายาวจะมีมากกว่าเดิม!


การแข่งขันจบลงโดยที่ฝั่งเดโม่เป็นฝ่ายชนะ นาทีที่กำลังสะลึมสะลือเดินตามเพื่อน ๆมออกนอกโรงยิมในขณะที่ไอ้เพลย์กับออกัสกรี๊ดกร๊าดทั้งสี่คนกันใหญ่เรื่องแข่งชนะ


"ก็คือตอนเมฆเตะบอลเข้าโกล กูอยากกรี๊ดให้คอแตก แต่พอดีว่าเสียงใหญ่ อีเหี้ย!" ไอ้เพลย์พูดทำเขาขำออกมาส่วนออกัสก็ไปเกาะแกะเดโม่จนคนมองยิ้มมากกว่าเดิมเพราะเดโม่ทำหน้าเกรงกลัวแบบสุด ตลกมากเลย


"ยิ้มไรอ่ะเรา ช่วยผมด้วย"


"ไม่ช่วยหรอก


"เดโม่คะ คือแบบแค่เรียกชื่อกูก็รู้สึกอยากท้องแล้วอ่ะ" คราวนี้เขาขำออกมาจริง จนเดโม่ทำหน้าดุใส่ เลยค่อย หุบยิ้มแล้วหันไปทำหน้างออยู่คนเดียว แค่ขำทำไมต้องหน้าดุใส่ด้วยก็ไม่รู้


"เดี๋ยวไปเปลี่ยนชุด รอก่อนนะ"


"…"


"อันนี้บอกใครอ่ะคะ" เพลย์เสริมขึ้นมา 


"บอกทุกคนโดยเฉพาะคนที่กำลังทำหน้างออยู่"


"มึง กูหน้างอยังวะ" ออกัสพยายามทำหน้างอตามคำพูดของตัวเองพร้อมกับหันไปถามเพลย์ดิส เดโม่เดินผ่านไปพร้อมกับมือที่ยื่นมาขยี้ผมนาทีจนยุ่ง


"ไอ้ข้ามฟ้า!"


"เดี๋ยวจะนับแต้มเรียกชื่อจริงแล้วนะ ยิ่งแต้มเยอะ ยิ่งนาน"


"อะไรนานอ่ะคะ"


"ไม่รู้ รอดูเองแล้วกัน" นาทีหรี่ตามองคนร้ายกาจเดินไปทางห้องน้ำกับเพื่อน เดโม่ก็ชอบเป็นแบบนี้อ่ะ ทิ้งปริศนาให้เพื่อนเขาสงสัยอยู่เรื่อย ชอบทำตัวให้มีพิรุธทั้ง จะทำเฉย ไปก็ได้อ่ะ


ไอ้คนกลุ่มนี้มันเจ้าเล่ห์ทุกคน!



ตอนนี้พวกเราอยู่ที่ร้านก๋วยเตี๋ยวหน้ามหาวิทยาลัย เห็นเหนือเมฆบอกจะเลี้ยง เขาเลยคิดว่าจะแกล้งกินเยอะ ให้สมกับความขี้เก็กของคนพูด


"โห กินเยอะนะ" แต่มันก็ยังมีคนนึงที่ชอบกวนประสาทกันอยู่เรื่อย


"ทำไมชอบยุ่ง" ในขณะที่ทุกคนกำลังแกล้งตักอาหารไปใส่ในชามของน่าน ลูกชิ้นในชามของนาทีก็ถูกขโมยโดยไอ้คนตรงข้าม เขาทำหน้าไม่พอใจก่อนจะยื่นตะเกียบไปจิ้มเอาลูกชิ้นคืน


"ขี้ขโมย"


"คุณกินเยอะแล้ว ตัวหนักอ่ะ ลดความอ้วนได้แล้วนะ"


"ไปอ้วนบนตัวมึงเหรอ" นาทีรู้ว่าถ้าพูดคำหยาบออกมาเดโม่จะพอใจ แต่มันอดไม่ได้ เดโม่ชอบกวน ว่าเขาอ้วน เมื่อตอนในโรงยิมก็ว่าเขาไม่สระผม มันจะเกินไปแล้วนะ


"พูดไม่เพราะ"


"แล้วจะมากวนทำไม"


"โอ๋ ขอโทษ อย่างอนนะ" พูดแล้วคีบลูกชิ้นคืนให้ นาทีหน้างอมองลูกชิ้นในชามของตัวเองก่อนจะมองหน้าคนที่ทำเป็นรู้สึกผิดแต่จริง แกล้งกันทั้งนั้น


"เอาลูกชิ้นมาให้หมดเลย"


"จะไม่ให้ผมกินเลยเหรอ"


"ใช่!"


"โอ้ย อีสองคนนี้ก็เล่นกันอยู่ได้ เหมือนบนโต๊ะนี้มึงอยู่กันสองคนอ่ะ!" ไอ้เพลย์ตะโกนขึ้นมา ทีนี้ทั้งโต๊ะเลยหันมาโฟกัสทางเรากันหมด เดโม่ยิ้มค่อย คีบลูกชิ้นของตัวเองมาใส่ให้ หมูเด้งก็ให้ จนในชามเหลือแต่เส้นเพียว


"โห อีนาที นี่มึงปล้นเดโม่เหรอ"


"ให้เอง ช่วยไม่ได้"


"จะกลายเป็นอีอ้วนอยู่ละ จะแดกอะไรนักหนา แค่แก้มมึงนี่ก็ใหญ่กว่าพุงกูแล้วนะ จะขุนตัวเองไปเพื่ออะไร แม่มึงเลี้ยงไม่ไหวแน่" ออกัสแรปไม่หยุดส่วนนาทีรีบยัดลูกชิ้นเข้าปากเพราะเดี๋ยวเดโม่เอาคืนแล้วจะไม่ได้แย่ง


"เดี๋ยวช่วยแม่เลี้ยงเอง โอเคไหม" นายข้ามฟ้าของทุกคนยิ้ม ขยิบตาให้เขา จะคายไอ้ลูกชิ้นที่อยู่ในปากก็ไม่ได้เลยต้องกลืนไปทั้ง ที่ทุกคนกำลังแซวกันอย่างหนัก


"พวกมึงจะแซวทำไมเนี่ย


"กิ้ว ๆๆๆๆ" โปเต้พูดขึ้นมาบ้างหลังจากที่เงียบมานานจนกระทั่งได้ยินคำพูดที่นาทีตอบกลับไป เลยทำให้น้ำตาแทบไหล


"กิ้วเหี้ยไร" เกิดเป็นโปเต้แสนลำบาก


"ไม่เป็นไรนะมึง" เลย์ตบไหล่พี่ชายของตัวเองเพื่อปลอบใจ


"นาที พูดกับเพื่อนดี


"อ่ะโดนผัวดุแล้ว" ออกัส


"เงียบนะคะทุกคน สงสารอีนาที หน้านี่หงอหมดแล้ว" เพลย์ดิส


นาทีเม้มปากแน่น ถ้ามีหู คงเห็นเลยว่ามันลู่และหางตกขนาดไหน ไอ้ดื้อของเดโม่ทำหน้าไม่พอใจแต่ทำอะไรไม่ได้เลยตัดสินใจนั่งกินก๋วยเตี๋ยวเงียบ เพราะรู้สึกว่าถ้ายิ่งพูด ยิ่งแก้ตัว เพื่อนยิ่งแซว 


ไม่อยากให้แซวเลยเพราะยิ่งแซวมันก็ยิ่งรู้สึกอายแล้วมันก็เขินแปลก ด้วย








Demo: คุณ


นาทีนอนมองข้อความในโทรศัพท์แล้วคว่ำหน้าจอลงบนเตียง ไม่อยากคุยด้วยแล้ว วันนี้โดนแซวจนรู้สึกอายไปหมด เป็นเพราะเดโม่คนเดียวเลย


"อีนาที ตอบข้อความแฟนมึงด้วย"


"ไม่ใช่แฟน!!!"


"เออ ชอบข้อความเพื่อนด้วยจ้ะ เดโม่ทักมาบอกกูว่าเป็นห่วงมึงเนี่ย" เพลย์มองบนก่อนจะถอนหายใจออกมาเพราะไอ้คำว่าดื้อที่เดโม่ชอบเรียกอีนาทีเนี่ยมันเป็นความจริง คนอะไรโคตรดื้อ อยากจะจับมาตีสักที


"จะตอบแล้ว!"


"เดโม่บอกเร็ว " นาทีถอนหายใจออกมาก่อนจะเข้าไปตอบข้อความนั้น ทำไมต้องไปลำบากไอ้เพลย์ด้วยก็ไม่รู้


นาทีเอง: อะไร


Demo: หนูโกรธอะไรหรือเปล่าเนี่ย


นาทีเอง: เปล่า


Demo: งั้นคอลหน่อย รู้นะว่าโกหก


นาทีเอง: ไม่คอล จะนอนแล้ว


Demo: คอลหน่อยนะ


นาทีเอง: บอกแล้วไงว่าจะนอน


Demo: ไม่ได้คุยกันก่อนนอน ผมนอนไม่หลับ


นาทีเอง: ไม่ช่วยหรอก : (


Demo: ไม่สงสารหน่อยเหรอ เราคุยกันทุกวัน แล้ววันนี้คุณก็มาโกรธผมอีก จะนอนได้ยังไง


Demo: มาคุยกัน รับด้วย ห้ามตัดสาย ห้ามปิดเครื่องหนี ห้ามบอกว่าสัญญาณไม่ดี


นาทีอ่านแต่ไม่ได้ตอบจนกระทั่งอีกคนวิดิโอคอลมา เขาหันหลังไปมองไอ้เพลย์ที่ตอนนี้ไม่อยู่ที่เตียงและกำลังอาบน้ำอยู่ในห้องน้ำ ไอ้ดื้อหยิบหูฟังมาเสียบให้เรียบร้อย รับสายนั้นแต่หันหน้ากล้องไปทางอื่น


"อะไร"


"เสียงแข็งเลย โกรธเรื่องโดนแซวใช่ไหม" โคตรเกลียดเดโม่เลย รู้ทันตลอด ความจริงแล้วมันไม่ถึงกับโกรธหรอกแต่มันเซ็งมากกว่า เขาไม่ค่อยชอบให้เพื่อนแซว และยิ่งเป็นเรื่องนี้ด้วยแล้ว มันยิ่งรู้สึกเหมือนว่าทุกคนรู้แล้วว่าเราจูบกัน มันอาย


"อือ"


"นั่นไง ว่าแล้ว"


"…"


"หันหน้ากล้องหน่อย อยากเห็นหน้าหนู"


"…"


"นาที" พอเดโม่ทำเสียงอ่อนจนเหมือนลมหายใจจะขาดห้วง เจ้าตัวเลยค่อย หันกล้องกลับมา เรามองหน้ากันผ่านกล้องหน้าของโทรศัพท์ คนหน้างอจนแก้มยุ้ยไปกับที่นอนมองรอยยิ้มของอีกคนที่มันไม่ได้กวนตีนแล้ว แต่มันเป็นรอยยิ้มที่มองแล้วรู้สึกใจเย็นมาก


"…"


"ขอโทษนะ อายใช่ไหม"


"…"


"งั้นต่อไปนี้รู้กันสองคนเหมือนเดิม โอเคไหม"


"รู้กันสองคนอะไร"


"…ก็เรื่องที่ผมจี--"


"อีนาที! มึงคุยกับคนขายข้าวมันไก่อีกแล้วเหรอ กูล่ะอยากรู้นักว่าจะเด็ดดวงสักแค่ไหน ที่ทำให้มึงรับสายเขาทุกวันได้เนี่ย"


"…มันขายตรง มึงไม่เข้าใจหรอก"


"เหรอ กูจะฟ้องเดโม่ อีคนหลายใจ!"


"ฟ้องไปเลย!!" คุยกับเพื่อนก่อนจะหันมามองหน้าจอโทรศัพท์ต่อ "เมื่อกี้จะพูดอะไร"


"เปล่า"


"…"


"ง่วงหรือยังไอ้ดื้อ"


"นิดหน่อย"


"แล้วหายโกรธไหม"


"ไม่ได้โกรธ แค่ไม่ชอบให้ใครมาแซว…" ช้อนตามองคนปลายสาย มันไม่ชอบจริง นะ ไม่ชอบจนพาลไม่อยากคุยกับไอ้คนไม่มีเพื่อนเลยด้วย


"ทีหลังไม่ทำแล้ว จะคุยกันเงียบ แบบนี้ โอเคไหม" เดโม่มองตัวดื้อที่พยักหน้าในจอช้า นาทีโหมดเชื่อฟังน่ารักจนอยากทะลุตัวเองไปนั่งมองหน้าใกล้ ส่งอีกคนให้นอนสบาย และหลับฝันดีอย่างที่อยากจะให้เป็น แต่คงต้องรอเวลาหน่อย


"เดโม่"


"หืม"


"จะนอนหรือยัง"


"ยัง หนูมีอะไร" เดโม่มองในจอโทรศัพท์ตอนนี้อีกฝั่งมืดกว่าเมื่อสักครู่มาก คงเป็นเพราะเพลย์ปิดไฟนอน คนที่กลัวผีเลยต้องอ้อนเขาแบบนี้


เป็นแบบนี้หลายคืนแล้ว


"อยู่เป็นเพื่อนก่อนนะ"


"รู้แล้ว ให้เปิดเพลงให้ฟังไหม"


"อื้อ" เอื้อมมือไปเปิดเพลงผ่านโน๊ตบุคที่ยังไม่ได้ปิด เพลงช้า เสียงสบาย ที่เขาโหลดไว้เมื่อหลายวันก่อนเพื่อที่จะมาเปิดให้คนขี้กลัวสิ่งลี้ลับฟังก่อนนอนโดยเฉพาะ เวลาผ่านไปพอสมควรเขาถึงได้พูดเสียงเบา


"หนู"


"…"


"หลับแล้วเหรอ"


"…" ปลายสายเงียบเสียงไปแล้ว ตอนนี้เดโม่ได้ยินแต่เสียงลมหายใจเข้าออกที่เป็นจังหวะราบเรียบ 


"ฝันดี ไอ้ดื้อ"


พูดก่อนจะกดวางสายไปทั้งแบบนั้น บางครั้งก็คิดว่าอยากจะย้ายตัวเองไปเช่าหอพักใกล้ นาที จะได้จีบได้อย่างเต็มที่ แต่พอมาคิดดูอีกที เขาอยู่บ้านนั่นแหละดีแล้ว จะได้อยู่เป็นเพื่อนแม่ด้วย เพราะพ่อไปทำงานที่ต่างประเทศ ส่วนไอ้พี่มัดหมี่ก็เอาเงินไปลงทุนทำร้านเหล้าที่พวกเพื่อน ชอบไปกันนั่นแหละ เลยซื้อคอนโดแถวนั้นอยู่


ยอมรับเลยว่าหลงอีกคนเข้าเต็มเปา เขาไม่ได้มองใครเลยตอนนี้ วางสายตาไว้กับคนคนเดียวมาหลายสัปดาห์แล้ว ถึงจะพูดแล้วไม่ค่อยฟังแต่เขาว่าตอนนี้ดีกว่าตอนแรกมาก แล้ว คิดว่ายังไงต่อไปในอนาคตน่าทีคงจะกลายเป็นคนที่ดื้อน้อยกว่านี้


เขาคิดว่างั้นนะ





หลายวันผ่านไป เราไม่ได้เจอกันหน้ากันจริง เลย ทุกเย็นเขามีซ้อมฟุตซอลกับเพื่อนเลยไม่ได้ไปดักไอ้ตัวดื้อที่ป้ายรถเมล์ มีแค่วิดิโอคอลที่ทำให้ได้เห็นหน้าดื้อ ที่อีกคนแสดงออกมา และลูกอ้อนเล็ก ตอนที่ให้อยู่เป็นเพื่อนตอนไฟในห้องถูกปิดจนหมด


อยากได้เป็นแฟนมากนะ แต่เจ้าตัวคงไม่ยอมง่าย แล้วมันไม่ใช่เรื่องง่าย เลย จนถึงตอนนี้ยังนึกไม่ออกว่าจะทำยังไงให้นาทียอมรับว่าตัวเองก็มีหวั่นไหวเหมือนกัน 


เขาดูออก


และวันนี้ก็เป็นอีกวันที่พวกเขามีแข่ง จ้าวน่านกับนาทีมาด้วยกันเหมือนเดิม แต่เจ้าตัวดื้อดูอ่อนเพลีย ไม่รู้ว่าคิดไปเองหรือเปล่า แต่เดโม่รู้สึกแบบนั้น


ฟุตซอลวันนี้เต็มไปด้วยความเครียดเพราะไอ้เมฆมีท่าทีแปลก เหมือนคนไม่มีสมาธิ ทีมเราพลาดไปหลายครั้งจนในที่สุดผลตัดสินก็บอกเราว่า เป็นฝ่ายแพ้


"เมฆ มึงโอเคนะ"


"กูโอเค ขอโทษที่ไม่มีสมาธิ"


"เออ ไม่เป็นไร กูก็ขี้เกียจแข่งต่อแล้วเหมือนกัน" พูดก่อนจะตบไหล่เพื่อนไปสองสามที ตามด้วยไอ้โปเต้กับไอ้เลย์ที่เดินเข้ามาสมทบ ไม่มีใครโทษใครเรื่องที่แพ้ในวันนี้ 


พวกเราเดินออกมาจากโรงยิม เขามองนาทีที่เหมือนพูดอะไรบางอย่างกับน่านก่อนจะเดินเร็วไปอีกทาง เพลย์กับออกัสก็รีบตามไป เดโม่ดูสถานการณ์ที่ค่อนข้างอึดอัดระหว่างเหนือเมฆกับจ้าวน่าน จนเพื่อนทั้งสองคนแยกไปอีกทาง เขาถึงหันหลังเดินเร็วไปทางที่เพลย์กับออกัสวิ่งไป


"อีนาที มึงไหวไหมเนี่ย"


"กูไหว อย่าบอกน่านนะ"


"เออ ไปห้องพยาบาลไหม" เพลย์ตอบกลับเสียงเครียด เขารู้ว่ามันเหมือนจะท้องไม่ดีตั้งแต่เมื่อวานแล้ว กินก็ไม่ค่อยกินแต่คลื่นไส้เกือบจะตลอดเวลา


"กูอยากนอน"


"นาทีเป็นอะไร" เขาถามออกัสที่ทำหน้าซีดมองไปทางคนป่วย


"มันปวดท้อง คลื่นไส้ แต่ทนมาเรียน อีนี่ชอบฝืนอะไรแบบนี้ตลอด" เดโม่ถอนหายใจออกมาก่อนจะเดินไปอุ้มคนที่กำลังคุยกับเพื่อนขึ้นนั่งบนเค้าท์เตอร์อ่างล้างหน้า เขาขมวดคิ้วมองใบหน้าที่ค่อนข้างซีดแต่ยังพอมีเลือดฝาดอยู่บ้าง เลยทำให้มองไม่ค่อยออกว่าป่วย


"อุ้มทำไมเนี่ย


"ป่วยแล้วทำไมไม่บอก"


"…"


"ยังฝืนมาเรียนอีก ถ้าเป็นลมล้มหัวฟาดพื้นจะทำยังไง" รู้ว่าเผลอทำเสียงดุออกไปมากกว่าปกติ เลยทำให้คนที่ป่วยน้ำตารื้นขึ้นมาแต่มันยังไม่ไหลออกมาเพราะเจ้าของกลั้นเอาไว้


"…"


"ไปห้องพยาบาล"


"ไม่ไป จะกลับห้อง"


"คราวนี้ไม่เล่นนะ เชื่อกันบ้าง"


"…" นาทีเงียบไป เม้มปากแน่น ส่วนเดโม่ก็ยืนหันหลัง 


"ให้ขี่หลัง เดี๋ยวพาไป"


"ไม่เอา เดินไหว"


"นาที"


"…รู้แล้ว ทำไมต้องดุเยอะด้วย" พูดเสียงอ่อยก่อนจะค่อย ขึ้นขี่หลังของเดโม่ เพลย์ดิสกับออกัสปิดปากน้ำตาแทบไหล นี่แหละคือคนที่อีกนาทีเกรงกลัว รองมาจากแม่ ต่อไปนี้จะได้ไม่ต้องเหนื่อยบังคับให้มันกินยาอีกแล้ว เพลย์ขอยกหน้าที่บุรุษพยาบาลสุดหล่อให้เดโม่ไปเลย!!!


"ทีหลังป่วย ให้บอกผมคนแรก"


"…"


"เข้าใจไหม"


"อือนาทีฟุบหน้าไปที่ไหล่กว้าง หลับตาลงในขณะที่อีกคนพาเดินไปที่รถยนต์เพื่อพาไปห้องพยาบาล เขาถูกปล่อยลงในยืนก่อนจะถูกพาเข้าไปนั่งในรถ ตามด้วยเพลย์ดิสกับออกัสที่ตามมาเปิดประตูนั่งอยู่ข้างหลัง 


เขาปวดท้องมาตั้งแต่เช้าเลย คิดว่าตอนกลางวันคงหายเอง เลยพยายามทำตัวปกติอยู่ตลอดเวลา นาทีบอกเพลย์ตั้งแต่เมื่อวานว่ารู้สึกปวดท้องแต่ไม่คิดว่ามันจะหนัก และไม่อยากให้จ้าวน่านรู้ด้วย ช่วงนี้น่านเครียด ไม่อยากให้เรื่องเล็กน้อยของตัวเองไปรบกวนความคิดของเพื่อน 


เดโม่ที่หน้าเครียดมาตลอดทาง จอดรถที่คณะก่อนจะรีบเดินลงมาอุ้มเขา คราวนี้จะอุ้มแบบลูกลิงเพราะมันง่าย แต่เขาคิดว่ามันไม่โอเค


"เดโม่ ปล่อย เดินเองได้"


"อะไร จะถึงแล้วเนี่ย"


"ทำไมต้องอุ้มท่านี้ด้วย"


"มันง่ายดี" ไม่มีแรงเถียงแล้วเลยได้แต่ปล่อยเลยตามเลย นาทีฟุบหน้าไปกับไหล่ ต้นขาก็เสียดสีอยู่บริเวณเอวสอบ จนกระทั่งถูกพามานั่งที่โต๊ะไม้หน้าห้องพยาบาล เขามองตามเดโม่ที่ไปติดต่อที่เคาน์เตอร์ให้ สักพักก็มีพี่พยาบาลมาพาเข้าไปในห้อง เพื่อตรวจเช็กอาการต่าง ตามลำดับขั้นตอน 


เวลาผ่านไปคิดว่านานพอสมควร นาทีเดินถือถุงยาออกมาจากห้องพยาบาล เขารู้สึกไม่ค่อยดีเท่าไหร่ถึงแม้ว่าจะมาตรวจอาการและได้ยามาแล้วก็ตาม


"อีห่า กูว่ารีบพามันกลับไปนอนเถอะ หน้าตอนนี้แบบไม่ไหวแล้ว" ออกัสพูด ส่วนเดโม่ก็รีบเดินเข้ามาหา ค่อย คว้าถุงยามาดูรายละเอียดต่าง  


"จะจอดรถให้หน้าหอนะ ทั้งสามคนลงไปก่อน นี่จะไปจอดรถ แล้วก็เดี๋ยวจะซื้อของกินขึ้นไปให้ เพราะมียาก่อนอาหาร"


"ไม่ค่อยอยากกิน"


"ต้องกิน" นาทีเงียบไป ตอนนี้เราทั้งสี่คนขึ้นมาอยู่บนรถแล้ว ภายในรถไม่มีเสียงใครพูดอะไรออกมาเลย ส่วนคนป่วยก็เริ่มจะหลับเพราะเพลียมาทั้งวัน 


"ถึงแล้ว" เดโม่พยักหน้าให้เพลย์กับออกัสพาคนป่วยลงไปก่อน ส่วนตัวเองไปจอดรถไว้ในที่ที่เคยจอด แวะซื้อโจ๊กสี่ถุง เผื่อตัวเอง และเพื่อนทุกคนก่อนจะเดินขึ้นไปบนหอ 


"อีนี่ ตอนสบายดีเสือกไม่อยากอาบน้ำ พอตอนป่วยคือ ขยันอาบเหลือเกิน" เพลย์บ่นออกมา ส่วนเดโม่ที่เปิดประตูเข้ามาได้ยินพอดีถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่


"เป็นแบบนี้ตลอดเลยเหรอ"


"มันคิดเอาเองว่า ถ้าอาบน้ำแล้วจะรู้สึกดีขึ้น แต่ความจริงแล้ว มันแค่สดชื่นแต่ไม่ได้ช่วยให้หายป่วยหรอก


"ซื้อโจ๊กมาฝากทุกคนเลย ขอยืมพวกถ้วยหน่อยนะ"


"ได้ค่ะ ใจดีจัง" เพลย์รับถุงโจ๊กมาไว้ในมือก่อนจะมองเดโม่ที่ยืนกอดอกรออีตัวดีออกมาจากห้องน้ำ ดี ๆ แบบนี้จะหาได้จากที่ไหนอีก ขอถาม


Playdis: พวกมึง กูว่าคืนนี้มีเฮ


Playdis: อีนาทีโดนปราบแน่!


August: ขอขยายความ ตอนนี้กูกำลังปลดทุกข์อยู่ ไปเสือกด้วยไม่ได้จริง


Potae: เกิดอะไรขึ้น


Lay: *อยากเสือก


Playdis: กูว่าคืนนี้ เดโม่ต้องอยู่กับอีนาทีทั้งคืนแน่ มึงว่ากูควรจะทำตัวยังไง


Playdis: ภายใต้ใบหน้าอันเรียบนิ่งของกูคือกรีดร้องไปสามบ้านแปดบ้าน ดังยิ่งกว่าเสียงไจแอนท์ร้องเพลง


Potae: ยังไม่รู้เลยว่าเกิดอะไรขึ้น


Lay: ขอเนื้อได้ไหม ไม่เน้นน้ำ


August: กูยกหน้าที่ให้มึงอีเพลย์ กูแบบ ปลดทุกหนัก ของจริง


Playdis: ขอเวลาพิมพ์แป๊บ


Playdis: อีนาทีมันไม่สบาย เดโม่เลยพาไปห้องพยาบาล พากลับมาด้วย แต่อีนาทีมันดื้อ มันไม่ชอบหมอ ไม่ชอบกินยา ถึงจะกินก็กินพอให้มันหาย มันจะไม่กินต่อ กูคิดว่าเดโม่ต้องบังคับให้มันกินจนหมด


Playdis: คนที่อีนาทีเกรงกลัวรองจากแม่ของมันก็คือเดโม่(ผัวกู)เนี่ยแหละ!!











#นาทีที่ข้ามฟ้า





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7.092K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

7,132 ความคิดเห็น

  1. #7095 97line (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 กันยายน 2563 / 19:08
    แมวดื้อออ
    #7,095
    0
  2. #7065 lineage of brave (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2563 / 23:07
    คนป่วยยย
    #7,065
    0
  3. #7035 Oill1478 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2563 / 17:53
    น่ารักกกกกก
    #7,035
    0
  4. #6996 IiIingg (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 15 เมษายน 2563 / 09:51
    แมวป่วย
    #6,996
    0
  5. #6917 Biekps99 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 มกราคม 2563 / 12:26
    น่ารัก
    #6,917
    0
  6. #6876 mileyduchess (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2562 / 08:24
    เดโม่แสนดีอะไรขนาดนี้น่ะพ่อ
    #6,876
    0
  7. #6855 MyUniverseOSH (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2562 / 23:46
    ขนาดป่วยยังมีแก่ใจเป็นห่วงจ้าวน่านอีก ไม่ต้องไปเป็นห่วงเค้าหรอกนาที หนูควรให้ความรู้สึกเหล่านั้นกับเพลย์และออกัส สองเพื่อนที่อยู่เคียงข้างหนูในทุกสถานการณ์มากกว่า แต่ทำไมเราสัมผัสไม่ได้เลยว่านาทีจะรักเพลย์กับออกัสเท่าๆกับข้าวน่าน
    #6,855
    0
  8. #6806 iam921 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2562 / 21:48
    ยัยเพลย์!!!!!​ 55555
    #6,806
    0
  9. #6740 yuri_miko (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 1 กันยายน 2562 / 08:51
    โถ่ คนดี หายไว ๆ น้า
    #6,740
    0
  10. #6665 poo2momo (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2562 / 17:51
    เดโม่ ถ้านาทีไม่ยอมเรายอมนะ *โดนนาทีตื้บบ* เพลย์นี่ตามติดทุกสถานการณ์
    #6,665
    0
  11. #6645 FDB88 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2562 / 02:27

    ทันยิ่งกว่าแฟนแล้วมั้นแบบนี้เดโม่ คนที่ปราบน้องได้ แล้วเมฆกับเจ้าร่านงอนอะไรกันน๊า งอนแต่ไปดูแข่งค่อดน่ารักอะ

    #6,645
    0
  12. #6611 TenPony (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2562 / 22:14
    เดโม่น่ารักอีกแล้วววว
    #6,611
    0
  13. #6581 Moonsunoneday (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2562 / 12:42
    ต้องคบกันแล้วนะอย่างนี้5555
    #6,581
    0
  14. #6580 ..N.. (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2562 / 09:13
    น้องน่ารักจัง ฟังเดโม่หน่อยนะกินข้าวกินยาซะ จะได้หายเด้อ
    #6,580
    0
  15. #6555 gifnkt (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2562 / 21:43
    หงอเลย-ลูกแมว
    #6,555
    0
  16. #6550 Niniehun (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2562 / 14:49
    น้องน่ารักมากเลยอ่ะตอนปกติก็ขี้หงุดหงิด หงุดหงิดกับแค่เดโม่ พอเดโม่ดุน้องก็เชื่อฟังนะถึงจะเบะ พอป่วยหรือเมาก็ขี้อ้อน น่ารักไปหมดเลยเจ้านาที
    #6,550
    0
  17. #6513 Earn0624 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2562 / 03:24
    พี่ค้าบบบ เดี๋ยวน้องร้องไห้งอแงนะ
    #6,513
    0
  18. #6491 ojay2 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2562 / 13:59
    ตลกกกเพลย์
    #6,491
    0
  19. #6469 97line (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2562 / 11:55
    น้องป่วยอย่าดุน้องเยอะนะ :) เดโม่❤️
    #6,469
    0
  20. #6389 N\'noey Butter (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 02:25
    ชอบบบบ5555555 ความเดโม่(ผัวกู)
    #6,389
    0
  21. #6365 Mat.ing (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2562 / 08:43
    ไอดื้อออ แงงหายไวๆลูกกกก
    #6,365
    0
  22. #6339 jaja_2001 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2562 / 20:39
    ชงเก่งง 555
    #6,339
    0
  23. #6315 ap_cy (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 30 เมษายน 2562 / 09:20
    ชอบเพลย์อ่ะ555555
    #6,315
    0
  24. #6310 oiLL (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 29 เมษายน 2562 / 20:46
    เพลย์ ผัวเราแน่หร๊อกกกก เพลย์น่ารัก

    หนูงอแงพี่เดตบก้นลายนะคะ
    #6,310
    0
  25. #6264 haf_Lazy (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 เมษายน 2562 / 16:47
    ป่วยแล้วงอแงเลยลูกกกกก นายเดโม่ดูแลน้องดีๆนะคะอย่าดุน้องมากฮือออออ
    #6,264
    0