เราไม่ได้ชื่อตัวหอม (end)

ตอนที่ 14 : chapter twelve

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 106,786
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11,724 ครั้ง
    19 พ.ค. 61

#เราไม่ได้ชื่อตัวหอม

12

 

 

                “มึง กูว่ากูควรต้องทำให้ภคินเขินบ้างได้แล้ว”

 

 

                “...”

 

 

หลังจากวันนั้นที่ภคินแอทแทคอย่างรุนแรงใส่ เขาก็ตั้งใจไว้ว่าจะต้องทำให้ภคินเขินบ้างให้ได้ ปัถย์คิดวิธีนั้นออกหลายอย่างเลยเขียนลงกระดาษเป็นมายแมปเพื่อเอามาปรึกษาเพื่อนโดยเฉพาะ

 

 

“รู้สึกไม่ยุติธรรมเพราะกูเขินอยู่คนเดียวอ่ะ” ปัถย์มองหน้าเพื่อนที่กำลังมองหน้ากลับมาด้วยสายตานิ่ง ๆ

 

 

“แล้วมึงจะทำยังไง ไหนพูด”

 

 

“กูเขียนมายแมปมาแล้ว” เขาหยิบมายแมปที่นั่งเขียนมาให้บะหมี่ดู

 

 

“...”

 

 

“ที่กูคิดนะคือเวลากูเขินเป็นเพราะภคินทำแบบนี้” ปัถย์ชี้ไปบนกระดาษอันแรก เขาเขียนว่า “ทำหน้านิ่ง” เวลาภคินทำหน้านิ่งเขาก็เขินแล้วไง แต่คิดว่าถ้าปัถย์ทำหน้านิ่งบ้างก็คงไม่ได้ทำให้ภคินเขินเท่าไหร่ ข้อนี้มันก็ค่อนข้างจะไม่ได้ผล แต่ถ้าไม่ลองก็คงไม่รู้

 

 

“ข้อนี้ตัดเหอะ สิ้นคิดมาก” บะหมี่ค้นกระเป๋าตัวเองก่อนจะหยิบปากกาหมึกซึมสีดำขึ้นมาขีดฆ่าอย่างโหดเหี้ยม

 

 

“อันนี้ล่ะ ๆๆ” ปัถย์ชี้ไปตรงที่คำว่า เล่นกีตาร์ ซึ่งการเล่นกีตาร์ก็ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย ไม่ใช่ว่าเขาไม่เคยหัดลองนะ นิ้วเขาจับคอร์ดไม่ถึง แถมยังกดสายไม่แน่น เสียงกีตาร์เลยออกมาบอด จบเลย แต่ถ้าเอาไปเล่นเพลงให้ภคินฟังแล้วภคินเขิน จะลองดูอีกรอบก็ได้ ๆ

 

 

“มึงก็เคยลองเล่นนี่ กูว่าไม่รอด จับคอร์ดยังเพี้ยน”

 

 

“ทำไมไม่ให้กำลังใจเพื่อนเลย”

 

 

“พูดความจริงไง”

 

 

“...”

 

 

“กูว่าทึ่มึงเขียนมานี่คือ ไม่มีประโยชน์เลย ทำหน้านิ่ง เล่นกีตาร์ นั่งวาดรูป นั่งวินงี้”

 

 

“...”

 

 

“คือมึงเขินภคินทุกอิริยาบถไง”

 

 

“...” ทำไมบะหมี่ไม่ช่วยเลย เขากำลังซีเรียสนะ

 

 

“คือถ้าทำให้ผู้ชายอย่างภคินเขินนี่กูว่า...”

 

 

“ว่า..”

 

 

“ต้องกอด ต้องหอม ต้องจูบอ่ะ มึงทำได้ป่ะล่ะ”

 

 

“มึงจะบ้าเหรอ!!!

 

 

“อ้าว! พูดจริง ถ้ามึงทำนะกูคอนเฟิร์มเลยว่าภคินเขินชัวร์” บะหมี่พูดได้อย่างหน้าตาเฉย ส่วนคนฟังก็ได้แต่หน้าแดงเมื่อนึกว่ากำลังหอมแก้มหรือจุ๊บภคิน เขาว่าเขาเองนี่แหละที่เขิน ไม่ใช่ภคินหรอก อยากจะถอนหายใจอีกล้านรอบ ยังไงการหอมแก้มกับจุ๊บอะไรแบบนี้มันคือเรื่องที่รู้สึกว่ามันเป็นเรื่องยากมาก ๆ สำหรับปัถย์

 

 

แต่ไม่ว่ายังไงเขาก็ต้องวางแผนทำอะไรบางอย่างบ้าง ไม่อย่างนั้นก็จะรู้สึกไม่ยุติธรรมแบบนี้ตลอดไป

 

 

 

 

                ตอนนี้ก็เข้าสู่อาทิตย์ที่สองของการซ้อมแล้ว คราวนี้ทุกคนซ้อมกันอย่างจริงจังมากขึ้น ทั้งฝึกอ่านเกม ส่งลูกบอลให้กัน แล้วก็ลองวางแพทเทิร์น แข่งกันเองบ้างเพื่อประเมินฝีมือของเพื่อนที่เล่นด้วย บางครั้งมันก็สนุกและบางครั้งมันก็จริงจังเสียจนรู้สึกกดดันไปด้วย นี่ขนาดเขาไม่ได้ลงไปเล่นด้วยนะ แค่มานั่งดูเฉย ๆ

 

 

เมื่อวันก่อนเพื่อนที่คณะก็มาตอแยให้บะหมี่ไปแข่งบอล แต่มาฟอร์มทีมกับคณะสถาปัตย์แล้วเลยไปเล่นด้วยไม่ได้ เขาสงสารเพื่อนมาก ปกติคณะเราก็ไม่ค่อยจะชนะอะไรอยู่แล้ว ผู้ชายก็มีน้อย ส่วนเขาก็เล่นอะไรไม่ค่อยเป็น เล่นเป็นแต่ปิงปองเลยรอดตัวไป เพื่อนไม่เซ้าซี้

 

 

ปัถย์นั่งมองภคินซ้อมอยู่ในสนามพลางนึกไปด้วยว่าเขาควรจะเริ่มแผนการที่จะทำให้ภคินเขินยังไงดี ภคินจะชอบคนเล่นกล้ามไหม เรื่องนี้เขาคิดหนักมากเพราะไม่รู้ว่าภคินชอบแบบนี้หรือเปล่า แต่ถ้าภคินชอบ เขาจะลองดูสักตั้ง ถึงจะเป็นคนที่ไม่ชอบออกกำลังกายเลยก็เถอะ แล้วถ้าชวนภคินมาเล่นปิงปองด้วยกัน ภคินจะอยากเล่นไหม ถ้าภคินเล่นไม่เป็น เขาจะได้สอนภคินแล้วก็อาจจะใช้โอกาสนี้แอบลวนลามบ้างเพื่อให้ภคินเขิน มันจะได้ผลได้ไหมนะ...

 

 

“ไง นั่งทำไรอยู่คนเดียวเนี่ย” ปัถย์สะดุ้งก่อนจะหันไปมองด้านข้างที่ตอนนี้มีเจ้าคุณ คนที่ภคินไม่ชอบนั่งอยู่ข้าง ๆ เขาไม่รู้เลยว่าเจ้าคุณเข้ามานั่งตั้งแต่ตอนไหน รู้แต่ว่าตอนนี้เขาจะต้องหนีก่อน เดี๋ยวภคินเข้าใจผิด

 

 

“สวัสดี ...เราไปก่อนนะ”

 

 

หัวเราะแหะ ๆ ก่อนจะรีบวิ่งไปอีกด้านโดยที่ทิ้งให้เจ้าคุณนั่งยิ้มเก้ออยู่คนเดียว ปัถย์ถอนหายใจอย่างโล่งอกเพราะหนีเจ้าคุณมาได้แล้ว แต่เหมือนว่าปัญหาจะไม่ได้จบแค่นั้น

 

 

“วิ่งหนีทำไมเนี่ย”

 

 

“เห้ยยย อย่าตามเรามา!” สิ่งที่คิดในตอนแรกคือเจ้าคุณจะต้องนั่งอยู่ที่เดิมแต่ที่ไหนได้เจ้าคุณกลับวิ่งตามเขามา! แล้วก็วิ่งไวมากด้วย

 

 

“แล้วจะวิ่งทำไมล่ะ”

 

 

“เราไม่บอก!” ใครจะอยากให้คนที่แอบชอบไปยุ่งกับคนที่เราไม่ชอบ ลองมาคิดกลับกัน ถ้าภคินไปยุ่งกับคนอื่นเขาก็คงจะเสียใจมากแน่ ๆ

 

 

“เป็นแฟนกันเหรอ ?” เขาหยุดวิ่ง เจ้าคุณถามออกมาในขณะที่ตอนนี้เรายืนคุยกันอยู่ข้างสนามซึ่งก็เด่นอยู่พอสมควร ปัถย์มองหน้าเจ้าคุณที่ขมวดคิ้วสงสัย ส่วนตัวเขาเองก็มึนไปชั่วขณะหนึ่ง

 

 

ปัถย์ไม่เคยคิดที่จะเป็นแฟนของภคินเลย ในตอนแรกปัถย์คิดแค่ว่าถ้าได้เห็นภคิน มีความสุขดีก็รู้สึกโอเคแล้ว แอบชอบอยู่ไกล ๆ มันก็ไม่ได้หนักหนาอะไรสำหรับเขา แต่พอถึงตอนนี้...

 

 

“สรุปเป็นแฟนกันหรือเปล่า เงียบเลย”

 

 

“แล้วมึงยุ่งอะไรด้วย”

 

 

เสียงของภคินทำให้ปัถย์หลุดออกจากการจมดิ่งอยู่ในความคิด เขามองหน้าภคินที่ตอนนี้เหมือนกำลังโมโหเจ้าคุณมาก ๆ ส่วนตัวเขาเองค่อย ๆ เขยิบตัวเองไปอยู่ข้างภคิน เขาจะไม่ต้องไม่ยืนข้างเจ้าคุณเดี๋ยวดูเหมือนกำลังเข้าข้าง แต่ดูเหมือนว่าอะไร ๆ มันจะสายเกินไป

 

 

“อื้อ!” ปัถย์หลับตาแน่นเมื่อรู้ว่าเหมือนกำลังจะล้มเพราะถูกเจ้าคุณดึงแขนไปอีกทางก่อนจะจะรู้สึกถึงริมฝีปากของอีกคนที่กำลังประทับอยู่ที่มุมปาก เขาใจหล่นลงไปกับพื้นหนึ่งวูบและมันเป็นเพียงแค่เสี้ยววินาที่เท่านั้น เขาก็ถูกดึงกลับไปอยู่ในอ้อมกอดของภคิน ภคินกอดเขาแน่นมากก่อนจะปล่อยแล้วเข้าไปต่อยเจ้าคุณจนอีกคนล้มลงไปกับพื้น

 

 

                “มึง!” ภคินตะโกนออกมาและดูเหมือนว่าเจ้าคุณก็ไม่ยอมเหมือนกัน ภคินเลยโดนต่อยคืนจนเลือดออกที่ปาก

 

 

                “ภคิน!” เขาตะโกนออกไปพร้อมกับเพื่อนที่พยายามเข้าไปช่วยกันห้าม รวมถึงกลุ่มคนที่มาจากไหนไม่รู้อีกหลายคนวิ่งเข้ามาและหน้าตาก็ดูหาเรื่องทุกคนเลยด้วย ปัถย์อยากจะร้องไห้เพราะเห็นภคินเลือดออกที่ปากแบบไหลลงไปยันคาง ท่าทางจะเจ็บน่าดู ส่วนเจ้าคุณก็เจ็บเหมือนกัน

 

 

                “อย่ามายุ่งกับปัถย์”

 

 

                “ตอนแรกแค่ทักเล่น ๆ แต่เห็นมึงหวงออกหน้าออกตา เลยแค่อยากกวนตีนเฉย ๆ เห็นมึงโมโหแล้วสะใจดี” เจ้าคุณทำหน้าล้อเลียนจนน่าหมั่นไส้ เขาว่าเจ้าคุณออกแนวโรคจิตแล้วอ่ะ มีคนที่เห็นคนอื่นโมโหแล้วสะใจด้วยเหรอ

 

 

                “กวนตีน”

 

 

                “ก็กวนตีนไง”

 

 

                “พวกมึงพอ !” สุดเขตตะโกนห้ามทัพ ขนาดถูกจับแยกคนละฝั่งยังจะใช้คำพูดถากถางกันได้อีก ทั้งสองคนมองหน้ากันสักพัก เจ้าคุณกระชากตัวเองออกจากคนที่กำลังจับอยู่ มองหน้าภคินอย่างไม่ยอม ภคินเองก็มองอย่างไม่ยอมเหมือนกัน

 

 

                “ถ้าจะมาแค่ยั่วโมโหให้เกมในสนามมันสนุกยิ่งขึ้น ทีหลังก็ไม่ต้องหรอก เพราะยังไง...”

 

 

                “...”

 

 

                “พวกกูก็ต้องชนะคนขี้โกงอยู่แล้ว”

 

 

                “ให้มันเก่งอย่างที่ปากพูด แล้วเมื่อปีก่อน ๆ ใครล่ะวะที่แพ้อย่างกับหมา” พอเจ้าคุณพูด กลุ่มที่หน้าตาหาเรื่องก็ยิ้มขำเห็นด้วยกันใหญ่

 

 

                “...” ภคินเงียบแต่เขากลับสัมผัสได้ถึงรังสีอันน่ากลัว

 

 

                “ไอ้เจ้าคุณ มึงพอ กูไม่เข้าใจเลยว่ามึงจะหาเรื่องอะไรนักหนา” สุดเขตโพล่งขึ้นมา

 

 

                “เห็นมันโมโหแล้วสะใจดี” เจ้าคุณยักคิ้วก่อนจะยิ้มแล้วหันไปบอกเพื่อน “เห้ย ไปว่ะ” เขามองเจ้าคุณกับเพื่อนเดินออกไปจากสนาม เขาไม่เข้าใจเลยว่าทำไมต้องมาหาเรื่องกันด้วย คือไม่เข้าใจเจ้าคุณเลยดีกว่า ไม่รู้จะมาทำให้ภคินโกรธทำไม   

 

 

                “มึงใจเย็น ๆ นะ” สุดเขตพูดก่อนจะตบไหล่เพื่อนสองสามที บะหมี่พยักหน้าเห็นด้วย

 

 

                “เออ พยายามอยู่” พอภคินตอบแบบนั้น

 

 

“ไปทำแผลไป” ภคินพยักหน้าให้เพื่อน สุดเขตก็เลยพาลูกทีมไปซ้อมกันต่อ ส่วนปัถย์ก็ได้แต่แอบมองว่าภคินทำหน้ายังไงอยู่ ก่อนที่เขาจะตัดสินใจใช้มือไปกระตุกชายเสื้อของอีกคน

               

 

                “ภคิน..เลือดไหลเลย ต้องเจ็บแน่ ๆ ไปทำแผลกันเถอะ” ปัถย์มองเลือดสีแดง ๆ ที่ไหลตรงมุมปากแล้วจะเป็นลม เขาไม่เคยเห็นคนทะเลาะวิวาทกันใกล้ขนาดนี้มาก่อนเลย                                                  

               

 

“โอเคครับ ขอโทษนะ เจ็บตรงไหนไหม” จากภคินที่กำลังหน้าโกรธในตอนแรกกลับมาทำหน้าใจดี(แบบนิ่ง ๆ)เหมือนเดิม ภคินยื่นมือมาจับไหล่เขาทั้งสองข้างก่อนจะเดินเข้ามากอด... ภคินจะต้องเครียดขนาดไหนที่เจ้าคุณมาหาเรื่องแบบนี้

               

 

“เราไม่เจ็บ แต่ภคินเจ็บใจใช่ไหม” เขาตอบคำถามของอีกคน ถึงจะเขิน ๆ อยู่แต่ตอนนี้ภคินคงอยากได้กำลังใจจากคนที่แอบชอบ ปัถย์เลยตัดสินใจกอดตอบภคินบ้าง เขาเบียดแก้มไปที่ไหล่ของอีกคน ลูบหลังให้ภคินใจเย็น ๆ จริง ๆ อยากลูบหัวเหมือนที่ภคินลูบหัวเขาแต่แขนไม่ค่อยถึง เลยลูบหลังแทน

 

 

ภคินจะเขินบ้างไหมนะ...

               

 

ภคินไม่ตอบแต่กลับรั้งเขาไปกอดแน่นยิ่งขึ้น ณ จุดนี้ก็ต้องพยายามทำตัวให้เป็นที่พึ่งของภคินให้ได้ เขาจะไม่แสดงอาการเขินแบบเด๋อด๋าอีกแล้ว ปัถย์จะเป็นคนใหม่ที่เป็นที่พึ่งได้ของภคิน!!!

 

 

“โอ๋ ๆ ไม่เป็นไรนะ ภคินต้องชนะแน่ ๆ”

               

 

“ปากมันโดนใช่ไหมครับ” ภคินถามเสียงนิ่งก่อนจะค่อย ๆ ผละจากกอดของเขา ปัถย์มองหน้าอีกคนก่อนจะตอบเสียงเบา...

               

 

“ก็... นิดนึง แต่ไม่เป็นไรหรอก เราไม่เจ็บเลย” เขาตอบคำถามของภคิน ถึงจะงงนิดหน่อยว่าทำไมภคินภึงถามเรื่องนี้ มันไม่เห็นเกี่ยวกับบอลตรงไหนเลย

               

 

“ตัวหอม” ภคินมองหน้าเขา

               

 

“ห..หา ว่าไง” ตอบก่อนจะมองแผลที่มุมปากของภคินที่ตอนนี้เลือดยังไหลซิบ ๆ เขารู้สึกเจ็บแทนมาก ๆ อยากจะพาภคินทำแผลแล้ว

               

 

“ทีหลังถ้าเจอเจ้าคุณอีกวิ่งมาหาภคินเลยนะ อย่าวิ่งไปคนเดียว เข้าใจไหมครับ”

               

 

“...” ปัถย์พยักหน้าเข้าใจ

               

 

“ถ้าเป็นแบบนี้อีกกลัวหึงจนอดใจไว้ไม่ได้”

               

 

ภคิน!!!!!

               

 

“ป ไปทำแผลกันเถอะ!!!” ปัถย์เปลี่ยนเรื่อง รีบเดินนำภคินไปก่อนจะ-- !! “โอ๊ย!” สะดุดขาตัวเองล้มไปกับพื้นหญ้า เขารีบเด้งตัวลุกขึ้นยืนก่อนจะหันไปมองภคินที่มาช่วยประคองแล้วปัดฝุ่นตามตัวให้

               

 

“เดินระวังหน่อยสิครับ”

               

 

อยากร้องไห้มาก เสียภาพพจน์ฮีโร่หมดเลย

 

 

 

 

 

 

 

               

                ได้มาห้องภคินอีกแล้ว เมื่อตอนที่อยู่ที่สนาม หาอุปกรณ์ทำแผลไม่ได้ทั้ง ๆ ที่มันควรจะมีอยู่แล้วในการซ้อมเล่นบอล เขาคิดว่าเขาเคยเห็นกล่องปฐมพยาบาลวางอยู่แถวนั้น แต่อยู่ดี ๆ มันก็หายไป เขาพยายามหาแล้วแต่ก็ไม่เจอเลยรู้สึกหงุดหงิดมาก ๆ ภคินเลยบอกว่าเดี๋ยวไปทำแผลที่ห้องก็ได้ วันนี้คงไม่ได้ซ้อมต่อแล้ว ด้วยความที่อยากทำแผลให้ภคินไว ๆ เลยตอบตกลงไป...

 

 

                ภคินเดินไปหากล่องปฐมพยาบาลมาให้ เขาก็เดินตามอีกคนเพราะจะไปช่วยหา แต่ดูเหมือนว่าไม่ได้ช่วยเพราะในระหว่างที่จะเดินไปหาภคิน อีกคนก็เดินสวนมาพร้อมกับของที่ต้องการแล้ว เราทั้งคู่เลยไปนั่งกันที่โซฟาตัวเดิมที่ปัถย์เคยนอน

 

 

ปัถย์นั่งขัดสมาธิบนโซฟา ขอกล่องปฐมพยาบาลจากภคินมาวางไว้บนตักตัวเอง ดีที่ในนี้มีน้ำเกลือ เขาเลยเลือกที่จะเอามาล้างแผลก่อนเป็นอันดับแรก เขาใช้สำลีแบบก้านค่อย ๆ เช็ดแผลของภคินอย่างเบามือ ถึงภคินจะไม่ได้ร้องโอ๊ย เขาก็กลัวอยู่ดีว่าจะทำภคินเจ็บ

 

 

“ถ้าภคินเจ็บก็บอกเราเลยนะ”

 

 

“...” ภคินไม่ได้ตอบ ปัถย์เลยทำแผลต่อโดยที่พยายามจะไม่สบตาภคิน... เพราะตั้งแต่เขาตั้งใจที่จะทำแผลให้ภคินก็มองตลอดเลย คือเราใกล้กันมาก ๆ และเขารู้สึกเหมือนกับว่าภคินค่อย ๆ ยื่นหน้าเข้ามาใกล้เรื่อย ๆ ด้วย

 

 

“ภคินนนน ใกล้ไปจนเราตาเบลอมองแผลไม่ชัดแล้ว”

 

 

“ครับ” เขาค่อย ๆ ถอนหายใจออกมาเมื่อภคินขยับใบหน้าออกไปแล้ว แบบนี้ค่อยหายใจหายคอหน่อย เมื่อกี้คือใกล้มาก ๆ จนเขาเอนใบหน้าตัวเองถอยหลังไปอีกเพราะใกล้ไป แถมยังใจเต้นจนมือสั่นไปหมดแล้ว แต่ก็พยายามจะควบคุมสติเอาไว้!!

 

 

การทำแผลดำเนินไปอย่างเชื่องช้าจนกระทั่งทำแผลเสร็จ ปัถย์ถอนหายใจอย่างโล่งอก เขาเก็บข้าวของลงในกล่องปฐมพยาบาลโดยที่หลบสายตาของภคินตลอดจนกระทั่ง...

 

 

มือของเขาถูกภคินจับเอาไว้

 

 

“ตัวหอม”

 

 

“อ อะไรเหรอ” ปัถย์ตัวแข็งมากยิ่งขึ้นเมื่อภคินทำหน้าเครียดแล้วก็ยื่นหน้ามาจนใกล้ ยังไม่เท่าตอนแรกที่ทำแผล แต่มันก็ยังใกล้อยู่ดี

 

 

“โดนจริง ๆ ใช่ไหมครับ”

 

 

“หา ?”

 

 

“ปากไอ้เจ้าคุณโดนตรงไหน”

 

 

“...”

 

 

“บอกนะครับ ภคินไม่โกรธหรอก” เขาต้องทำหน้าเครียดแน่ ๆ ภคินเลยพูดแบบนี้ออกมา ความจริงเขาก็กลัวภคินโกรธหน่อย ๆ อยู่เหมือนกัน คงไม่มีใครอยากให้คนที่ไม่ชอบหน้ามาแอบจุ๊บตรงมุมปากของคนที่แอบชอบหรอก... เขาก็เข้าใจภคินที่จุดนี้ แต่ก็ไม่ค่อยอยากบอกให้ภคินรู้เลย ถึงมันจะเป็นเพียงเสี้ยววินาทีจริง ๆ ที่ปากของเจ้าคุณโดนที่มุมปากของเขา... มันแปปเดียวจริง ๆ นะ เหมือนเฉียด ๆ ไปอ่ะ

 

 

แต่ปัถย์จะไม่โกหกภคิน

 

 

“โดนนิดหน่อย”

 

 

“ชี้ได้ไหม ตรงไหน” เขาช้อนตามองภคินที่ทำหน้าเครียดอีกแล้ว...

 

 

“ตรงนี้” เขาใช้นิ้วชี้ไปที่มุมปากของตัวเอง

 

 

“...”

 

 

“แต่ว่ามันแปปเดียวเอง เฉียด ๆ”

 

 

“...ครับ”

 

 

“ภคินโกรธเหรอ” ปัถย์ถามเสียงหงอย เพราะดูภคินเงียบไปเลยหลังจากที่เขาบอกไปว่าปากของเจ้าคุณโดนตรงไหน... “อย่าโกรธเราเลยนะ เราไม่รู้ว่าเจ้าคุณจะทำแบบนี้”

 

 

“ใครจะโกรธตัวหอมครับ”

 

 

“...”

 

 

“แค่กำลังคิดอยู่ว่าจะทำยังไงดี”

 

 

ปัถย์มองหน้าภคินทำเหมือนกำลังคิดหนัก ก่อนที่จะรู้ตัวว่าใบหน้าของภคินนั้นเข้าใกล้มาเรื่อย ๆ จนรู้สึกว่าภาพตรงหน้านั้นพร่าเบลอ ตัวของเขาเหมือนถูกสะกดให้อยู่นิ่งแต่หัวใจนั้นไม่นิ่งเลย ปัถย์หลับตาปี๋กำมือแน่นเพราะว่าภคินกำลังประทับริมฝีปากไปตรงนั้น ตรงที่ที่เจ้าคุณเคยทำไว้

 

 

เขารู้สึกเหมือนแก้มตัวเองกำลังยุบตามแรงกดของจมูก ตอนนี้เขาเหมือนคนไม่มีสติเลยแม้แต่นิดเดียว มันเขินจนทำอะไรไม่ได้ แล้วภคินก็กดริมฝีปากไปตรงนั้นหลายครั้งและบางครั้งก็ได้ยินเสียงจุ๊บดังขึ้นมา ไม่ไหวแล้ว เขารู้สึกเหมือนกำลังจะเป็นลมเพราะเลือดสูบฉีดเยอะเกินไป

 

 

“มีตรงไหนอีกไหมครับ” ปากพยายามพูดว่าไม่มีแล้วแต่ก็เหมือนพูดในใจเพราะพูดไม่ออก ภคินพูดแต่ริมฝีปากก็ยังค้างอยู่ตรงนั้น และปากของภคินก็เกือบโดนปากเขาแล้วด้วย “หืม ? ไม่มีแล้วเหรอครับ” ไม่พูดเปล่าแต่ภคินกลับเลื่อนริมฝีปากไปที่แก้มของเขา ใช้จมูกเกลี่ยแก้มไปมาก่อนจะถอยห่างออกไป

 

 

ปัถย์มองหน้าภคินที่ตอนนี้ถอยห่างออกไปแล้ว ภคินยิ้มให้ก่อนจะใช้นิ้วมือค่อย ๆ ลูบตรงมุมปากเขาอย่างแผ่วเบา แล้วก็ลามไปหยิกแก้มหนึ่งที

 

 

“...”

 

 

“ตอนนี้มีแต่รอยของภคินแล้วนะครับ สบายใจได้”

 

 

ภคิน!!!

 

 

ตอนนี้รู้สึกหน้าร้อนมาก ๆ และรู้สึกมีแรงแล้วเลยหยิบหมอนที่วางอยู่แถวนั้นมาปิดหน้าตัวเองเอาไว้ แก้มปัถย์จะแตกไหม รู้สึกเหมือนเลือดไปเลี้ยงตรงนั้นอยู่ที่เดียว มันทั้งร้อนและคาดว่าคงจะแดงมากด้วย

 

 

“ภคิน เราว่าเรากำลังจะตาย” เขาพูดในขณะที่ยังเอาหมอนมาบังหน้าของตัวเอง และเขายิ่งมุดหน้าลงไปที่หมอนเพราะได้ยินเสียงหัวเราะของภคิน

 

 

เกินไปแล้ว เรื่องนี้มันเกินไป เขายังไม่ได้เตรียมใจรับอะไรแบบนี้เลย

 

 

“ขอโทษครับ”

 

 

“...”

 

 

“ภคินแค่หวง”

 

 

คำว่าหวงของภคินยิ่งทำให้ปัถย์มุดหน้าเข้ากับหมอนไปใหญ่ คือตอนนี้เขาก็อยากจะลุกไปจากตรงนี้แต่เหมือนขาไม่มีแรงแล้วเลยได้แต่นั่งอยู่แบบนี้ แต่ยังโชคดีที่มีหมอนบังหน้า ไม่แบบนั้นเขาคงได้ถูกภคินใช้สายตาแอทแทคแน่ ๆ

 

 

“...”

 

 

“ตัวหอมไม่โอเคเหรอครับ จุ๊บภคินคืนก็ได้นะ”

 

 

 

ใครจะไปจุ๊บคืน!!!!!!

               

 

#เราไม่ได้ชื่อตัวหอม

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11.724K ครั้ง

19,390 ความคิดเห็น

  1. #19380 GOT-MarkBam (@Angle-2358) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2562 / 22:29
    ภคินก็คือรุกเบอร์แรงมาก
    #19380
    0
  2. #19358 yuri_miko (@yuri_miko) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2562 / 21:29
    อยากให้ภคินเขินไม่ใช่หรอ จุ๊บคืนเลยสิ
    #19358
    0
  3. #19348 mileyduchess (@Pcny06) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2562 / 10:25
    น่ารัก เหมือนเด็กน้อยเลยอะ
    #19348
    0
  4. #19305 slpxbear (@l3eam) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 1 กันยายน 2562 / 10:29
    อยากเห็นตอนภคินโดนยัยน้องแอคแทคบ้างงงงงงงง ฮืออออ
    #19305
    0
  5. #19286 BrownieBear (@brownie-bear18) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2562 / 16:09
    ภคินเรือแรงเว่อร์
    #19286
    0
  6. #19258 Nuna_MinJ (@nong881) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2562 / 16:25

    น่ารักมากค่ะ
    #19258
    0
  7. #19243 หมีคริสลี่ (@kaewkylovely) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2562 / 22:38
    ภคินนนน แลงมากกกก
    #19243
    0
  8. #19223 soul_hyukjae (@soul_hyukjae) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2562 / 05:10
    โคดดดเจ้าเล่ห์
    #19223
    0
  9. #19205 xiaolu-hunny (@xiaolu-hunny) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2562 / 07:07
    มันต้องขนาดนี้เปล่าอ่ะ มันต้องเขินขนาดนี้ป่ะ แง้งงงงงง
    #19205
    0
  10. #19191 Cuckgakv (@Cuckgakv) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2562 / 12:13

    ตัวหอมน่ารัก
    #19191
    0
  11. #19182 Biekps99 (@Biekps99) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2562 / 23:10
    โอย ไม่ไหว​เขินมาก
    #19182
    0
  12. #19161 ChaLondews (@ChaLondews) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2562 / 10:46
    เอาเลยลูก....จุ๊บคืนไปเลยย
    #19161
    0
  13. #19159 daunbobow (@daunbobow) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2562 / 21:43
    โอ้ยยยยยทำไมมันเขินขนาดนี้อ่ะ. ติดเลย2เรื่องและจะตามคุณไปทุกเรื่อง
    #19159
    0
  14. #19153 Paboll222 (@Minar11) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2562 / 23:34
    เห้อออ ชอบความเขินแล้วฟาดนั่นฟาดนี่ของน้องอะขำ555555
    #19153
    0
  15. #19136 ข้าน้อย (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2562 / 14:25

    นั่นสิ คร้ายจาไปกล้าจู๊บคืนนนนนนนนนน

    #19136
    0
  16. #19115 doublendoubleo (@nnjtmmq) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2562 / 08:03
    โคตรร้ายเลยพ่อคุณ
    #19115
    0
  17. #19093 ppimvip (@pimvipp) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2562 / 08:05
    น่ารักกกกกกก
    #19093
    0
  18. #19065 Ttawanp55 (@Ttawanp55) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2562 / 15:24
    เอ็นดูน้องงง
    #19065
    0
  19. #19050 qiipeach (@2remember) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 19:37
    ร้ายนะภคินน
    #19050
    0
  20. #19043 mmsays (@sunshineisty) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2562 / 11:58

    น้องเขินไม่ไหวแล้ว แง เอ็นดู

    #19043
    0
  21. #19041 ` peachypeach (@monkieztam) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2562 / 11:48
    ภคิ๊นนนนนนนนน!!!!! แกล้งรูกแม่อย่างงี้ได้ไงคะ รีบๆขอคบเร็วๆๆจะได้จบ!!!!
    #19041
    0
  22. #19024 Noey Rtyui (@noey1234567890ab) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2562 / 23:31
    ภคินนนน เทอมันร้าย!!!!
    #19024
    0
  23. #19007 TONKAOW_TK (@TONKAOW_TK) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2562 / 23:15
    ภคินเทอมันรว้ายยกาจ!!!
    #19007
    0
  24. #19002 PiRanYa_Ya (@PiRanYa_Ya) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2562 / 21:55
    โอ๊ยยย.. เขิลไม่ไหวละค่าาา ภคิณ
    #19002
    0
  25. #18994 Jezzy Jimmy (@jm_monkey) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2562 / 01:09
    คือ ภคินแบบว่าแอบขโมยจุ๊บน้องเหมือนกันนะเนี่ย 555
    #18994
    0