เราไม่ได้ชื่อตัวหอม (end)

ตอนที่ 12 : chapter ten

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 122,021
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12,340 ครั้ง
    12 พ.ค. 61

#เราไม่ได้ชื่อตัวหอม

10

 

 

 

เมื่อบอกขอบคุณเจ้าคุณเสร็จ ปัถย์ก็หันหน้าไปมองภคินที่ตอนนี้ขมวดคิ้วแน่นมาก เหมือนภคินกำลังโกรธ แต่ไม่รู้ว่าโกรธใคร โกรธเรื่องอะไร ...หรือว่าจะโกรธเขา!! คิดได้แบบนี้ปัถย์ก็รีบถือแพคน้ำตามภคินเข้าสนามบอลไปติด ๆ จนกระทั่งวางแพคน้ำลงตรงที่นั่งชั้นล่างสุดของอัฒจรรย์

 

 

“ภคิน”

 

 

“ครับ ?” ภคินหันหน้ามา จนถึงตอนนี้แล้วภคินยังขมวดคิ้วอยู่เลย

 

 

“ภคินโกรธเหรอ”

 

 

“ไม่ได้โกรธครับ” ภคินตอบก่อนจะเอามือมาลูบหัวเขาไปมา ตอนนี้จากอาการคิดมากที่ว่าภคินจะโกรธเลยกลายเป็นเขินแทนแล้ว

 

 

“จริงเหรอ”

 

 

“จริงครับ”

 

 

“...”

 

 

“จะโกรธตัวหอมลงได้ยังไง”

 

 

“...”

 

 

ภคิน!!!

 

 

“ทีหลังถ้าตัวหอมเจอเจ้าคุณอีก ให้รีบหนีเลยนะครับ นิสัยไม่ดี ไม่น่าคบ” ปัถย์พยักหน้าหงึกหงักก่อนจะหดคอลงเมื่อภคินยื่นมาลูบหัวไปมาอีกแล้ว แถมยังลามมาจับแก้มอีก! แก้มเขาอ้วนขนาดนั้นเลยใช่ไหมภคิน!! “ภคินไปซ้อมต่อก่อนนะ” พูดจบก็ค่อย ๆ ละมือออกจากแก้มที่ตอนนี้เห่อแดงจัด

 

 

เขินอีกแล้ว เบื่อตัวเอง เมื่อไหร่จะหายเขินภคินสักที

 

 

 

 

 

 

 

 

ชิบ หาย แล้ว

 

 

“ไอ้เจ้าคุณแม่งเดินมากับปัถย์ ไอ้ภคินแม่งงุ่นง่านเลย” < สุดเขต

 

 

“กูถึงว่าทำไมมันเตะแรงจัง ที่แท้ก็หงุดหงิด” < ชนะ

 

 

“รู้สึกผิดชิบหายที่ใช้ไอ้ปัถย์ไปซื้อน้ำ” < บะหมี่

 

 

“กูว่ามันหึงเรื่องเจ้าคุณ ปกติก็ไม่ชอบหน้ากันอยู่แล้ว” < สุดเขต

 

 

“เออ กูเข้าใจ” บะหมี่ตอบอย่างปลงตก นี่ยังรู้สึกผิดไม่หายที่ใช้ให้ไอ้ปัถย์ไปซื้อน้ำ ก็ตอนแรกนึกว่ามันจะซื้อมาแพคเดียว นี่เล่นสองแพคแบบจัดเต็ม ตัวก็มีอยู่แค่นั้นจะถือไหวยังไง ไอ้เจ้าคุณก็มีน้ำใจเหลือเกิน มาช่วยได้ถูกคนมาก เป็นไงล่ะ ตอนนี้เลยมานั่งเครียดว่าใครกันแน่ที่ผิด ระหว่างเขาที่ใช้ให้ไอ้ปัถย์ไปซื้อน้ำกับชนะที่เพิ่งเดินเข้าสนามมาเพราะไปหาอะไรกินเล่นที่โรงอาหาร

 

 

“มึงเลย ทำไมไม่อยู่ไปช่วยไอ้ปัถย์แบกน้ำ” บะหมี่โวยชนะที่ตอนนี้กำลังเคี้ยวเส้นทาโร่อยู่ในปาก

 

 

“จะรู้มั้ยอ่ะ ก็กูไปหาอะไรกินที่โรงอาหาร แล้วทำไมไม่โทรตามกูล่ะ”

 

 

“พอ ๆ ไม่ต้องเถียงกัน ผิดทั้งคู่” สุดเขตห้ามทัพ

 

 

อันการจบบทสนทนาไปแค่นั้น บะหมี่ถอนหายใจออกมาก่อนจะมองไปที่ไอ้คนที่เพื่อนของเขาทั้งชอบทั้งรักมาตั้งแต่ปีหนึ่งก่อนจะนึกไปเหตุการณ์ตอนนั้น เมื่อตอนมีกีฬามหาวิทยาลัยตอนปีหนึ่งเนี่ยแหละ ไอ้ปัถย์มันก็ลากเขาไปดูภคิน นั่งดู นั่งลุ้นจนสุดตัวอ่ะ สรุปฝ่ายวิศวะก็ชนะสถาปัตย์ไปแบบขาดลอย แต่มันมีอะไรมากกว่านั้น วิศวะปิโตรมันโกงโดยการแกล้งขัดขาคนที่เล่นเก่ง ๆ ให้ล้ม ไอ้ภคินก็โดนแต่โชคดีที่ไม่ได้บาดเจ็บเลยเล่นได้จนจบเกม ส่วนคนขัดขาชาวบ้านก็โดนใบแดงกันไป และผู้เล่นเก่ง ๆ ก็เจ็บจนเล่นต่อไม่ได้ ทางวิศวะมันก็วางแผนมาเป็นอย่างดี ตัวสำรองของมันแต่ละคนก็ไม่ใช่เล่น ๆ มีแต่คนเก่ง ๆ ทางนี้ก็แพ้ไปสิครับ และแผนนี้ทางคณะศิลปศาสตร์ก็โดนไปด้วยเหมือนกัน เขาเลยแค้นไปด้วย

 

 

ถ้าเล่นคราวนี้ก็ต้องระวังกันหน่อย โดยเฉพาะภคิน ที่ตอนนี้ดูเหมือนจะถูกเพ่งเล็งจากฝ่ายวิศวะอย่างไอ้เจ้าคุณ แถมคราวนี้ไม่ได้มีแค่เรื่องเกมบอลเข้ามาเกี่ยวอย่างเดียว มันยังเรื่องแย่งไอ้ปัถย์กันเข้ามาเอี่ยว

 

 

จากที่ไอ้สุดเขตเล่านี่คือไอ้เจ้าคุณดูท่ามันจะอยากกวนตีนภคินน่าดู

 

 

“ปัถย์ มึงเป็นไรเนี่ย หน้าบูดเป็นข้อศอกหมา”

 

 

“แค่เบื่ออ่ะ ไม่มีอะไรทำเลย”

 

 

“หาผัวไหม ?”

 

 

“ผัวอะไรรรร”

 

 

“อ้าว มึงไม่ได้เป็นเมียของภคินเหรอ”

 

 

“มึงจะบ้าเหรอ” เถียงเขาไปก็หน้าแดงไปด้วย โถ ไอ้ตัวน่ารักของคุณภคิน น่าเอ็นดูแท้ เมื่อไหร่มันจะเป็นแฟนกันซักทีวะ เขาเบื่อที่จะสร้างสถานการณ์แล้วนะ

 

 

“กูบ้าก็ได้”

 

 

“ไปซ้อมเลยไป รำคาญว่ะ”

 

 

“โห เดี๋ยวนี้มีรำคาญเพื่อนเหรอ”

 

 

“เอออออออ”

 

 

“ใจร้าย กูไปซ้อมก็ได้”

 

 

“ไปเลย ชิ่ว ๆ”

 

 

“ไล่เพื่อนเหมือนหมาตัวหนึ่ง” บะหมี่บ่นพึมพำแต่ปัถย์ก็ยังได้ยินแถมยังขำออกมานิดหน่อย เห็นเพื่อนยิ้มได้ก็โอเคแล้ว ส่วนเรื่องที่จะทำให้ภคินอารมณ์ดีเนี่ย ไม่มีใครทำได้ยกเว้นปัถยะที่เป็นความหวังของหมู่บ้าน

 

 

การซ้อมดำเนินไปได้ด้วยดี การวางตัวจริงกับตัวสำรองก็เป็นไปตามที่คาดไว้ตั้งแต่แรก สุดเขตเป็นกัปตันทีมที่ดีจนน่าปรบมือให้ ทั้งหาข้อมูลของคู่ต่อสู้ของแต่ทีม ซึ่งไปหามาได้ยังไงนั้นยังคงเป็นความลับ เป็นปริศนาธรรมต่อไป ทั้งการวางแพทเทิร์นเกม ก็วางได้ดี อธิบายเข้าใจง่าย ทีนี้ก็เหลือแค่ซ้อมตามตารางที่ทำมาเพื่อฟอร์มร่างกายให้แข็งแรงเพื่อให้ได้วิ่งในสนามได้นาน ๆ

 

 

 

 

 

 

 

 

“ปัถย์ เย็นนี้ว่างป่ะ”

 

 

“ก็ไม่มีอะไรนะ เราก็กลับหอเลย สุดเขตมีอะไรหรือเปล่า” ปัถย์มองสุดเขตที่ตอนนี้เข้ามาทำหน้าลำบากใจใส่เขา ไม่รู้ว่าสุดเขตมีอะไรไม่สบายใจหรือเปล่า

 

 

“ก็...เราคิดว่าปัถย์น่าจะช่วยทำให้ภคินมันอารมณ์ดีขึ้นหน่อยอ่ะ”

 

 

“...”

 

 

“ตั้งแต่เจอเจ้าคุณ ก็หงุดหงิดตลอดเลย”

 

 

“หา จริงเหรอ” ปัถย์ทำหน้าแปลกใจ เพราะตอนที่เอาแพคน้ำไปเก็บ ภคินก็บอกว่าไม่โกรธแล้วไม่ใช่เหรอแล้วนี่คือภคินโกรธขึ้นมาอีกแล้ว ?

 

 

“จริง”

 

 

“แต่ภคินบอกไม่ได้โกรธ...”

 

 

“...ไม่รู้ ก็มันทำหน้าหงุดหงิด”

 

 

“แล้ว...เราต้องทำยังไงอ่ะ”

 

 

“ชวนมันไปกินข้าวให้หน่อย”

 

 

และแล้วปัถย์ก็ถูกลากมาเจอกับภคินที่กำลังใช้เสื้อยืดซับน้ำออกจากหน้าเพราะเมื่อกี้ภคินเอาน้ำในขวดราดหัวตัวเอง เขามองสุดเขตที่ทำหน้าประมาณว่าให้เขาเข้าไปได้แล้วก่อนจะเม้มปากแน่นเพราะทำตัวไม่ถูก ไม่รู้จะเอามือตัวเองไปไว้ตรงไหนด้วย

 

 

“ภคิน”

 

 

“...”

 

 

“หิวไหม ไปกินข้าวกัน”

 

 

“ตัวหอมหิวเหรอ อยากกินอะไรครับ”

 

 

“อ๋อ ก็สุดเขตอ่ะให้เร--” พอหันไปทางสุดเขตเขาก็พบว่าไม่มีใครยืนอยู่ตรงนั้นแล้ว รวมทั้งเพื่อนคนอื่น ๆ ที่เผลอแปปเดียวก็หายกันไปทั้งสนาม

 

 

นี่มันเกิดอะไรขึ้น!!!

 

 

“ตัวหอมอยากกินอะไร”

 

 

“ห หา” ปัถย์หันมาทางภคินที่กำลังถอดเสื้อออกแล้วก็ถามเขาไปด้วย ภาพภคินตอนโป๊ทำให้เขารู้สึกหน้าร้อนมาก ๆ เลยได้แต่เบือนหน้าทิ้งสายตาไปกับสนามหญ้าสีเขียว แต่ภาพภคินโป๊ก็ยังวนเวียนอยู่ในหัว อยากตะโกนคำว่าช่วยด้วยแต่ปัถย์ก็ได้สติขึ้นมาว่าเขาไม่ควรปล่อยให้ภคินโป๊อยู่แบบนั้น เขาต้องช่วยภคิน!!

 

 

“เป็นอะไรครับ ทำไมหน้าแดงขนาดนั้น หืม ?” คนแก้มแดงไม่ได้ตอบแต่กลับวิ่งเข้าไปหาภคินโดยที่ไม่ลืมที่จะหยิบผ้าขนหนูแผนเล็กติดมือมา เขากางมันออกก่อนจะวางปิดไว้บนตัวภคิน

 

 

ปัถย์เงียบไปเพราะเริ่มรู้สึกว่าตัวเองได้ทำอะไรเด๋อด๋าออกไปอีกแล้ว คนตัวเล็กค่อย ๆ เงยหน้ามองภคินที่ตอนนี้กำลังยิ้มแล้วทอสายตามาทางเขา

 

 

“ไม่อยากให้ใครเห็นภคินถอดเสื้อเหรอครับ”

 

 

“...” อยากจะพยักหน้าแต่ก็รู้สึกตัวแข็งไปหมด ปัถย์ค่อย ๆ หลบสายตาอีกคนก่อนจะเดินถอยหลังแต่ในขณะที่ขากำลังก้าว ตัวของเขาก็ถูกรวบไปกอดเอาไว้จนแน่น “ภคิน!!!

 

 

“...”

 

 

“ภคิน!!!” ปัถย์แทบจะตะโกนอยู่แล้ว แต่ภคินก็เอาแต่หัวเราะออกมาจนตอนนี้นอกจากแก้มที่แดงแล้ว ตัวยังคงแดงไปอีก เขาอยากจะมุดตัวหนีมากเลยเพราะตอนนี้แก้มของเขาก็แนบไปกับไหล่เปลือยของอีกคน

 

 

ปัถย์จะเป็นลมอยู่แล้ว

 

 

“ครับ”

 

 

“กอดเราทำไม!

 

 

“ก็ให้ตัวหอมบัง คนอื่นจะได้ไม่เห็นภคินตอนถอดเสื้อไงครับ”

 

 

“...”

 

 

แบบนี้ก็ได้เหรอ!!!

 

 

เขาดิ้นอยู่ในอ้อมกอดภคิน สักพักอีกคนก็ปล่อยเขาออกแล้วหยิบเสื้อมาใส่ดี ๆ ปัถย์ที่ตอนนี้ทั้งผมยุ่งแล้วก็หน้าแดง สติก็เริ่มจะไม่มี ได้แต่ยืนนิ่ง ๆ อยากวิ่งหนีไปจากตรงนี้แต่ก้าวขาไม่ออกแล้ว อันนี้ภคินกอดแกล้งกันจริงจังเกินไป เมื่อครั้งก่อน ๆ ก็กอดแค่หลวม ๆ แต่ครั้งนี้คือชิดกันมาก ปัถย์จะเป็นลมเพราะเลือดสูบฉีดเร็วเกินไป

 

 

“เห็นมาชวนไปกินข้าว ไหนลองแนะนำร้านมาหน่อยสิครับ”

 

 

“...อ๋อ คือ”...จริง ๆ แล้วสุดเขตให้มาชวน แต่ประโยคนี้เขาไม่พูดดีกว่า ภคินอาจจะรู้สึกไม่ดีถ้าเขาอ้างถึงสุดเขต(ที่ตอนนี้หายตัวไปแล้ว) “เราก็ไม่รู้ว่าจะกินร้านไหนเหมือนกัน”

 

 

“ถ้าอย่างงั้นตัวหอม...”

 

 

“...”

 

 

“อยากกินอาหารฝีมือภคินไหม”

 

 

“ภคินทำอาหารเป็นด้วยเหรอ ?” เขาไม่เคยรู้เรื่องนี้มาก่อนว่าภคินทำอาหารได้ เขาเคยเห็นแต่ภคินกินข้าวข้างนอกที่ไม่ใช่แบบทำเองอ่ะ

 

 

“พอได้ครับ อยากลองชิมไหม”

 

 

“...”

 

 

“ถ้าอยากลองชิม ตัวหอมต้องไปช่วยทำด้วยนะครับ”

 

 

“เราทำอาหารไม่ค่อยเป็นเลย”

 

 

“ทำไม่เป็นก็ไม่เป็นไรครับ รอกินอย่างเดียวก็ได้”

 

 

“งั้นเรารบกวนหน่อยนะ” ปัถย์พูดเสียงเบาเพราะกำลังคิดหนักเรื่องช่วยภคินทำอาหาร เขาทำอะไรกินไม่ค่อยจะรอด ทำเป็นแค่ไข่เจียว ไข่ดาว อะไรแบบนี้

 

 

ภคินพาเขามาที่รถยนต์ของเจ้าตัว จนถึงตอนนี้ปัถย์ก็ยังคงนึกอยู่ว่าเขาจะช่วยภคินทำอะไร ถ้าล้างของ หั่นผัก หั่นเนื้อก็คงพอไหว แต่ถ้าให้ปรุงต้องไม่ไหวแน่ ๆ เจ้าของแก้มแดงนั่งคิดอยู่คนเดียวจนภคินจอดรถที่ห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่ง ภคินพาเขามาแวะที่ท็อปส์เพื่อซื้อของสดแล้วก็ผักต่าง ๆ

 

 

“ภคินจะทำอะไรกินเหรอ”

 

 

“แล้วตัวหอมอยากกินอะไร” คำถามนี้ทำเอาคนถูกถามคิดหนักอีกแล้ว เขาไม่รู้จริง ๆ ว่าอยากกินอะไร ภคินก็ทำท่าเดินดูของแต่ก็ยังไม่หยิบอะไรลงตระกร้าเลย สงสัยคงจะรอคำตอบจากเขาอยู่

 

 

“ภคินทำอะไรเราก็กินได้หมดเลย”

 

 

ภคินพยักหน้าก่อนจะเดินถือตระกร้าไปอีกฝั่ง ปัถย์ก็เดินตามแอบดูภคินเลือกของ เขาเห็นภคินหยิบเส้นสปาเก็ตตี้ หยิบชีสแผ่น หยิบฮอทดอก แค่นี่ก็ดูรู้แล้วว่าจะทำสปาเก็ตตี้ แล้วเขาก็พยายามนึกว่าสปาเก็ตตี้นั้นมันทำยังไง

 

 

“ภคิน เราช่วยถือ” เมื่อได้ของที่ต้องการหมดแล้ว ภคินก็เดินไปจ่ายเงิน พนักงานก็หยิบของถุงพลาสติกให้ เขาเห็นว่าภคินเดินถือตระกร้าอยู่คนเดียวแล้ว เขาอยากจะช่วยถือบ้าง ภคินก็ไม่ได้ห้ามอะไรเลยแบ่งให้เขามาถือหนึ่งถุง

 

 

เดี๋ยวนะ!!!

 

 

เขาเพิ่งรู้ตัวว่า การทำอาหารมันก็ต้องทำที่ห้อง งั้นแปลว่าเขาจะได้ไปห้องของภคินอีกแล้วงั้นเหรอ!!

 

 

“ทำไมตัวหอมถึงทำหน้าตกใจขนาดนั้นครับ”

 

 

“ภคิน...ทำอาหารที่ห้องภคินใช่ไหม”

 

 

“ใช่ครับ”

 

 

เพราะว่ามัวแต่คิดถึงเรื่องกอด เรื่องการทำอาหาร เรื่องอยากกินอาหารฝีมือภคิน แต่ลืมคิดไปว่าต้องไปห้องของภคินอีกแล้ว...

 

 

 

 

 

 

 

 

                พอมาถึงห้อง ภคินก็พาเขาเดินเอาของไปวางที่ห้องครัว ปัถย์รู้สึกเหมือนเป็นตัวเกะกะการทำอาหารของภคินมากเลย เพราะไม่รู้ว่าจะไปยืนตรงไหน อยากช่วยก็อยากช่วย แต่ไม่รู้ว่าจะช่วยอะไรได้บ้าง

 

 

                “ภคิน มีอะไรให้เราช่วยไหม”

 

 

                “ยืนอยู่เฉย ๆ ก็ได้ครับ”

 

 

“...”

 

 

พอภคินบอกแบบนั้นปัถย์ก็ยืนมองภคินทำอาหาร ชะเง้อมองตามมือของอีกคนที่ทำอย่างคล่องแคล่ว ไม่ว่าจะเอาน้ำใส่หม้อ ใส่เส้นสปาเก็ตตี้ลงไป ตอนคีบเส้น ปัถย์อาสาเป็นคนแกะพลาสติกที่พันอยู่รอบฮอตดอกออก นี่แหละงานที่ถนัด เพราะชอบแกะกินเล่น ๆ

 

 

เมื่ออาหารเสร็จ ปัถย์มองสปาเก็ตตี้คาโบนาร่าในจานด้วยสายตาที่เป็นประกาย มันหอมมากและก็ดูถ้าว่าจะอร่อยมากเหมือนกัน

 

 

“ภคินเก่งจัง ทำอาหารเป็นด้วย”

 

 

“ขอบคุณครับ”

 

 

“ต้องอร่อยแน่เลย”

 

 

“ถ้าอร่อยต้องมากินบ่อย ๆ นะ” ปัถย์เผลอตัวพยักหน้าไปก่อนจะช่วยอีกคนถือจานไปวางที่โต๊ะเตี้ย ๆ ตรงโซฟา เราจะนั่งกินกันที่พื้นโดยมีโซฟาเป็นที่พิง ภคินเดินตามมาพร้อมกับแก้วสองใบแล้วก็น้ำเย็น ๆ หนึ่งขวด พื้นว่างที่อยู่ข้าง ๆ ปัถย์ถูกภคินจับจองไปเรียบร้อย รีโมททีวีที่อยู่บนโซฟาถูกภคินเอื้อมมือไปหยิบโดยที่เหมือนกับว่าภคินกำลังโอบเขาอยู่

 

 

ปัถย์กลั้นหายใจจนในที่สุดภคินก็ได้รีโมทมาถือเอาไว้ เขามองภคินกดอะไรไม่รู้ตั้งหลายปุ่ม ก่อนที่โทรทํศน์จะฉายภาพหนังเรื่องหนึ่ง

 

 

“ตัวหอมกินเลย บอกด้วยนะว่าอร่อยไหม” พยักหน้าอีกรอบก่อนจะตักสปาเก็ตตี้เข้าปากคำใหญ่เพราะตอนนี้หิวมาก เขามองภคินที่ทำหน้าเหมือนจะลุ้นนิดหน่อยว่าคำตอบของเขาจะเป็นยังไง และแน่นอนว่า อะไรที่ภคินทำขึ้นมาก็ต้องอร่อยอยู่แล้ว ปัถย์ไม่ได้อวยเลยนะ!

 

 

“อร่อยมาก ๆ”

 

 

“อร่อยก็กินเยอะ ๆ นะครับ” พูดจบก็หยิกแก้มเขาไปหนึ่ง และตรงที่โดนหยิกก็ขึ้นสีอีกแล้ว เดี๋ยวนี้ภคินชอบอะไรกับแก้มของเขาก็ไม่รู้ เหมือนกำลังจะแซวเขาอ้วนอยู่ตลอดเวลา แต่เมื่อเช้าเขาก็ลองลากไอ้บะหมี่ไปห้องพยาบาล ไปชั่งน้ำหนัก มันก็ยังเท่าเดิมนะ

 

 

ปัถย์ดูหนังไม่รู้เรื่องเพราะกำลังคิดหนักเรื่องการออกกำลังกายใบหน้า ให้หน้าตอบลงบ้างจะได้ดูเท่เหมือนภคิน จริง ๆ ก็แอบเสิร์ชมาบ้าง มันต้องทำหน้าประหลาด ๆ นิดนึง เช่น พูดคำว่า โอ อา อี แบบขยับแก้มเยอะ ๆ เขาลองทำแล้วมันเมื่อยมาก แต่จะพยายามทำต่อไป

 

 

“เดี๋ยวเราล้างจานให้นะ” เขาอาสาล้างจานให้ภคินตอนหนังจบ ซึ่งภคินก็ไม่ค้านอะไรเลย แต่ก็เดินพามาล้างจานแล้วก็ยืนดูเขาล้างเหมือนกำลังกลัวว่าเขาจะทำอะไรสักอย่างในห้องครัวพัง

 

 

                ทำไมภคินต้องระแวง!!

 

 

                “คืนนี้ตัวหอมนอนนี่ก็ได้นะ เดี๋ยวเตรียมชุดให้ครับ”

 

 

“ห ห๊ะ ?” พอล้างจานเสร็จภคินก็พูดแบบนั้นขึ้นมาก่อนจะเดินเร็วไปอีกทาง ไม่รอให้เขาได้แย้งอะไรขึ้นมาเลย ปัถย์ยืนนิ่งอยู่ในห้องครัว ตั้งสติแปปนึงก่อนจะเดินตามภคินไป

 

 

ปัถย์ชะโงกหน้าเข้าไปในห้องนอน เห็นภคินกำลังหยิบเสื้อผ้าในตู้ของตัวเองแล้วก็ยิ่งเกรงใจ... เขากลับเองก็ได้นะ ตอนนี้มันก็ไม่ดึกมาเท่าไหร่ แต่ภคินคงไม่ยอมเหมือนตอนนั้นแน่เลย

 

 

“ภคิน”

 

 

“ครับ ?”

 

 

“ถ้าเราจะกลับไปหอ ภคินจะไม่ยอมใช่ไหม”

 

 

“ดึกแล้ว นอนที่นี่ดีกว่าครับ เดี๋ยวพรุ่งนี้ภคินพาไปส่งที่หอ ตัวหอมมีเรียนเช้าหรือเปล่า” ส่ายหน้าตอบกลับไปเพราะว่าพรุ่งนี้เขามีเรียนตอนบ่าย


 

ในที่สุดปัถย์ก็รับชุดนอนของภคินมาแล้วก็เข้าไปอาบน้ำคนแรก ทำไมเดี๋ยวนี้เขาเริ่มอยู่กับภคินได้นานมากขึ้น เขาตอบข้อสงสัยนี้ว่าเพราะว่าเราได้เจอกัน แล้วก็ได้คุยกันบ่อยขึ้น เลยทำให้ชินหรือเปล่านะ แต่จนถึงตอนนี้เขาก็ยังเขินภคินอยู่ดี ก็เวลาอยู่ใกล้คนที่ชอบใครไม่เขินก็บ้าแล้ว ภคินก็เท่ตลอดเลย ทำอาหารก็เก่ง กีฬาก็ได้ เรียนก็ดี ตัวก็สูงมากด้วย

 

 

ภคินคือที่สุดของปัถย์แล้ว

 

 

เจ้าตัวเล็กอาบน้ำเสร็จก็รีบใส่ชุดนอนของภคินที่ตัวใหญ่ยักเหมือนอีกคนซื้อเป็นแบบ oversize มา แต่ความจริงเขาคิดว่าเขาอาจจะผอมก็ได้นะ ไม่ได้อ้วนอย่างที่ภคินเข้าใจ เพราะน้ำหนักก็เท่าเดิม

 

 

ปัถย์พยักหน้ากับตัวเองก่อนจะออกไปข้างนอก ภคินไม่ได้อยู่ในห้องน้ำเขาเลยเดินไปดูภคินข้างนอก ก็พบว่าอีกคนนั่งอยู่ที่โต๊ะทำงาน ขีดเขียนอะไรลงกระดาษอยู่ก็ไม่รู้

 

 

“ภคิน”

 

 

“ตัวหอมอาบน้ำเสร็จแล้ว ไปนอนก่อนได้เลยครับ เดี๋ยวภคินตามไปนะ” แล้วปัถย์จะตอบอะไรได้นอกจากคำว่า

 

 

“โอเค”

 

 

คนตัวเล็กในชุดนอนแสนรุ่มร่ามค่อย ๆ หย่อนตัวลงบนเตียงก่อนจะเอามือถือขึ้นมาเล่น และในขณะนั้นภคินก็เดินเข้ามาในห้อง ทำให้เขารู้สึกเกร็งสักพัก อีกคนก็ไปอาบน้ำ เตียงของภคินสบายจนตอนนี้เขาอยากจะหลับไปจริง ๆ แต่ก็ต้องสะดุ้งตื่นขึ้นมาเมื่อได้ยินเสียงภคินเปิดประตูห้องน้ำ

 

 

“ตัวหอมยังไม่นอนอีกเหรอครับ”

 

 

“อื้อ เดี๋ยวก็คงหลับไปเอง” ภคินไม่ได้ต่อบทสนทนาแต่กลับขึ้นมานอนบนเตียง ใช้แขนท้าวหัวของตัวเองแล้วก็มองมาทางเขาก่อนจะแบมือ ปัถย์ขมวดคิ้วมองมือของภคินที่แบออกมา

 

 

ภคินอยากได้ตังค์เหรอ...

 

 

แต่กระเป๋าตังค์เขาอยู่ข้างนอกห้องนอนอ่ะ

 

 

“ขอมือถือหน่อยครับ”

 

 

“อ..ภคินจะเอาไปทำอะไรเหรอ”

 

 

“มีเบอร์ภคินหรือยัง” ปัถย์เงียบไปพักใหญ่ก่อนจะค่อย ๆ พยักหน้าขึ้นลงช้า ๆ ความจริงเขามีเบอร์ของภคินอยู่ในเรื่องนานมากแล้ว ก็แอบได้มาแล้วก็เมมเอาไว้ ส่วนไลน์มันก็เด้งนะ แต่เขาก็ไม่ได้ทักไปหรอก ส่วนภคินก็คงไม่ได้สนใจอะไร ก็คงปล่อย ๆ ไป

 

 

“...”

 

 

“ถ้าตัวหอมมีแล้ว ตอนนี้ช่วยโทรมาหน่อยครับ” เมื่อเขาทำท่าจะไม่ยอม ภคินเลยทำหน้าหงอยอีกแล้ว เขาเลยต้องรีบโทรหาภคินเลย ไม่นานมากนักโทรศัพท์ของภคินที่วางอยู่ที่โต๊ะก็สั่น

 

 

!!!

 

 

ปัถย์หดตัวลำตัวแทบจะแนบไปกับเตียงอยู่แล้ว ก็ภคินเอื้อมมือมาหยิบโทรศัพท์ของตัวเองโดยที่แขนอีกคนก็กำลังคร่อมตัวของปัถย์อีกแล้ว!!!

 

 

“ภคิน! เดี๋ยวเราหยิบให้ก็ได้!

 

 

“ขอโทษครับ” ถึงจะพูดคำว่าขอโทษแต่ภคินก็เอาแต่ขำในลำคอจนคนได้ยินรู้สึกหน้าร้อนไปหมด

 

 

“...”

 

 

“ถ้าเวลาไปไหนแล้วยกของไม่ไหว ไม่มีรถกลับหอ หิวข้าว หรือไม่รู้จะทำอะไร”

 

 

“...”

 

 

“ก็โทรหาภคินนะครับ”

 

 

“...”

 

 

“จะได้ไปเป็นมากกว่าเพื่อน”

 

 

มันร้อนวาบ ๆ คำพูดของภคินทำเอาคนฟังทำตัวไม่ถูก ผมของเขาถูกภคินลูบอีกรอบก่อนจะอีกคนโน้มตัวไปปิดไฟที่หัวเตียง แต่มันก็ไม่ได้ทำให้ปัถย์เท่าคำพูดของภคินที่ว่า มากกว่าเพื่อน

 

 

ร หรือว่า...

 

 

ภคินจะชอบเขาเหมือนกัน!!!

 

 

 

แย่แล้วปัถยะ

ตายแน่ ๆ

 

 

 

 

#เราไม่ได้ชื่อตัวหอม

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12.34K ครั้ง

19,384 ความคิดเห็น

  1. #19356 yuri_miko (@yuri_miko) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2562 / 20:42
    พึ่งรู้ตัวหราาาาาาาา
    #19356
    0
  2. #19339 mileyduchess (@Pcny06) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2562 / 12:20
    น้องปัถย์ นี่ว่าภคินก็ชัดเจนในระดับนึงแล้วนะ 555555555
    #19339
    0
  3. #19320 Jleena (@Jleena) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 17 กันยายน 2562 / 21:59
    กรี๊ดดดดดดดด ภคิณแอทแทคแรงมากกก สงสารใจน้องด้วยยยยยยย แงงงงงงง
    #19320
    0
  4. #19304 slpxbear (@l3eam) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 กันยายน 2562 / 02:44
    อยากได้ภคิณค่ะ!!!!
    #19304
    0
  5. #19284 BrownieBear (@brownie-bear18) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2562 / 10:23
    น้องงงงงงง ชัดขนาดนี้แล้วนะ
    #19284
    0
  6. #19256 Nuna_MinJ (@nong881) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2562 / 15:01
    เขินนนนนน
    #19256
    0
  7. #19241 หมีคริสลี่ (@kaewkylovely) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2562 / 22:21
    อะรู้ตัวซักทีนะยัยน้องเอ้ยๆๆๆ5555555
    #19241
    0
  8. #19222 soul_hyukjae (@soul_hyukjae) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2562 / 04:04
    น้องไม่รู้ตัวจริงๆเหรอ
    #19222
    0
  9. #19203 xiaolu-hunny (@xiaolu-hunny) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2562 / 06:51
    ต้องเป็นแฟนกันแล่วป่ะคะคุณ
    #19203
    0
  10. #19180 Biekps99 (@Biekps99) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2562 / 22:31
    รู้ตัวช้ามากอะน้อง
    #19180
    0
  11. #19152 Paboll222 (@Minar11) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2562 / 23:15
    ยัยน้องงงงง เพิ่งรู้เรอะ555555555
    #19152
    0
  12. #19145 Momo2018 (@Momo2018) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2562 / 11:30

    อีกแล้วววว ปัถต์วิ่งไปหาเค้าแบบเพื่อนจัดให้ ภคินก็รอให้เหยื่อวิ่งเข้าปากถึงเคี้ยวอะ ตัวหอมน่ารักสุดแล้ว โดนเพื่อนจับใส่ตะกล้าให้เค้าเลย ภคินไม่ลงทุนอะ คิดถึงเพลย์ คิดถึงเมฆ เฮ้อออออ

    #19145
    0
  13. #19142 นับสาม (@lukpatsansita) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2562 / 02:35
    อ่อยเก่งงงงงงงง
    #19142
    0
  14. #19128 ผีขนมหยก (@yokandmom) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2562 / 15:54
    กรี๊ดดดดดดดดดดด ไปเป็นมากกว่าเพื่อน ชั้นชอบคำนี้~~~
    #19128
    0
  15. #19113 doublendoubleo (@nnjtmmq) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2562 / 00:02
    ตาย ๆ รี้ดเนี่ยจะตาย 55555555555
    #19113
    0
  16. #19063 Ttawanp55 (@Ttawanp55) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2562 / 11:42
    ยัยน้องงงงง
    #19063
    0
  17. #19040 ` peachypeach (@monkieztam) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2562 / 11:02
    พี่ภาคิ๊นนนนนนนนนนนนน
    #19040
    0
  18. #19020 Noey Rtyui (@noey1234567890ab) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2562 / 22:53
    น้งงงงงง หนูพึ่งรู้หรอรู๊กกกกกกก แงงงง เอ็นลูน้ง!!!! คุนภคินก้ะคือรุกแรงแบบอบอุ่นแอกแทคใจรีดมากค่ะ!!!!!
    #19020
    0
  19. #18987 Pattaemoon (@Pattaemoon) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2562 / 00:37

    คนเขารู้กันหมดแล้วอัยปัถย์!!!!

    #18987
    0
  20. #18960 BaiTong23 (@undarin) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2562 / 16:59
    รุกแรงเว่ออ
    #18960
    0
  21. #18944 Timaporn_ning (@Timaporn_ning) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 27 เมษายน 2562 / 19:50
    คือเพิ่งรู้หรอปัถย์
    #18944
    0
  22. #18934 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 เมษายน 2562 / 08:59

    ขนาดนี้แล้วยังดูไม่ออกอีกเหรอปัถย์

    #18934
    0
  23. #18889 Skinyyy14 (@Skinyyy14) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 3 เมษายน 2562 / 15:41
    แงงงงงงง เขิลไปหมดแล้วคุณภคิน!
    #18889
    0
  24. #18883 Azaleaaaa (@AzaleaNight) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 31 มีนาคม 2562 / 18:54
    เพิ่งรู้หรอรู้กกกก เอ็นดูว55555
    #18883
    0
  25. #18876 ppLindeep (@0872337915) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 29 มีนาคม 2562 / 15:37
    ดูแลดีเกินไปแล้ววววคุณ
    #18876
    0