[Fic] คลัง fanfic Sherlock BBC, Avengers Kingsman และอื่นๆ

ตอนที่ 17 : [The Avengers fic] : ถ้าพี่หมอเป็นพี่น้องกิ EP.2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 464
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 46 ครั้ง
    26 พ.ค. 61

ว่าด้วยชื่อเรื่อง...

ที่ตั้งชื่อเรื่องแบบนี้มีเหตุผลเดียว

เค้ายังคิดชื่อไม่อ๊อกกกกกก...ช่วยด้วยยยยย เอาชื่อไหนดีค้าาา




พ่อหนุ่มมาดเนี๊ยบกับโฮมเลส




วันที่โลกิเจอธอร์เป็นครั้งแรก เขากำลังหลงทาง

แน่นอนว่า เขาที่ว่าไม่ใช่โลกิ แต่เป็นธอร์

ผู้ชายร่างบึ๊กคนนี้แต่งตัวประหลาด มีทั้งเสื้อเกราะ ทั้งผ้าคลุม แถมหนวดเคราเอย ผมเผ้าเอยอะไรจะรกรุงรังขนาดนั้น...

ไม่เข้ากับท่าทางเด๋อๆ เป๋อๆ นั่นเลยสักนิด

ธอร์มองไปรอบด้านด้วยแววตางุนงงเหมือนคนไม่เคยเห็นอาคารตรงหน้ามาก่อน ทั้งที่มันคืออดีตพระราชวังที่งดงามที่สุดแห่งหนึ่งของฝรั่งเศส และตอนนี้ก็กลายมาเป็นพิพิฒธภัณฑ์ศิลปะที่ดีที่สุดในโลก ทุกคนที่เข้าถึงอินเตอร์เน็ตหรือใฝ่หาความรู้หน่อยรู้จักกันทั้งนั้น

                โลกิไม่ทันจะขยับไปไหนเมื่อคนถูกนินทา (ในใจ) ระยะเผาขนหันขวับมาหาเหมือนรู้ว่ามีคนจ้องตัวเองอยู่ ชั่วขณะหนึ่ง ชายหนุ่มร่างสูงโปร่งในชุดสูทสีดำสนิทรู้สึกชาวาบไปทั้งตัวเมื่อมองลึกลงไปในดวงตาสีฟ้ากระจ่างคู่นั้น เหมือนกับมีกระแสไฟฟ้าบางอย่างที่ไหลวนอยู่ในดวงตาสีฟ้าใส ที่โดยไม่รู้เนื้อรู้ตัว...เขาก็โดนฟ้าผ่าใส่เสียแล้ว

                ก็ลองมาโดนตาคู่นั้นจ้องนิ่งๆ เหมือนกำลังจะพยายามมองทะลุร่างดูสิ...

            แต่ก็แค่แป๊บเดียว ก่อนที่มนต์ในดวงตานั้นจะสลายไป อีกฝ่ายพลันเผยยิ้มแผล่ ริมฝีปากเหยียดกว้างไปจนแทบจะถึงรูหูเมื่อร่างหนาๆ นั่นพุ่งเข้ามาหาเขาอย่างรวดเร็ว

                “เจ้า! ช่วยข้าด้วย!

                ไอ้ภาษาลิเกนั่นมันอะไรกั๊น!

            ชายหนุ่มผมดำกะพริบตาปริบๆ ก่อนเลื่อนสายตาไปมองแขนเสื้อสูทของตนเองที่ถูก โฮมเลส คนนั้นยึดเอาไว้แน่น มือเปื้อนอะไรก็ไม่รู้แล้วมาจับแขนเสื้อเขา โสโครกชะมัด!

            “นี่ ช่วยข้าที ที่นี่มันที่ไหนกัน?

                “ที่ไหน...?” โลกิเหลือบตามองปิระมิดแก้วขนาดใหญ่หน้าลูฟร์ ก่อนหันกลับมาหาคนถามอีกครั้ง “จะให้ตอบว่าไงล่ะ คุณกำลังอยู่หน้าพิพิฑภัณฑ์ลูฟร์ ปารีส ฝรั่งเศส บนโลก”

                บอกจนครบแล้วนะ

                ใบหน้าที่ซ่อนอยู่ในเส้นผมสีทองยุ่งเหยิงเปลี่ยนจากว่างเปล่า ก่อนจะงุนงง สงสัย แล้วเปลี่ยนเป็นกระจ่างแจ้งในที่สุดเมื่อเขาเอ่ยคำสุดท้าย “โลก...มิดการ์ด?

                โลกิเบ้ปากเมื่ออีกฝ่ายใช้คำเรียกในปกรณัมนอร์ส หมอนี่เป็นลิเกอิมพอร์ตมาจากนอร์เวย์รึไงเนี่ย

            ดีหน่อยที่เขาเป็นประเภทที่ ดร.คนพี่เรียกว่า หนอนหนังสือ เลยไม่ได้งุนงงอะไรกับคำเรียกโลกแบบนั้น เพียงแต่ยักไหล่แล้วก็ค่อยเดินเลี่ยงไป

            เจ้ากรรมที่ผู้ชายกล้ามโตคนนั้นยังคงรั้งแขนเสื้อเขาไม่ยอมปล่อย โลกิตาวาว ปกติเขาไม่ชอบให้ใครนอกจากพี่ชายหรือคนสนิทมาแตะเนื้อต้องตัวอยู่แล้ว ไม่ต้องนับถือเสื้อตัวนี้ที่ซื้อมาแพงสุดๆ เลย...

                ชายหนุ่มผมดำตวัดมือวูบ มีดสั้นคมกริบก็จ่อเข้าที่คออีกฝ่าย เอ่ยขู่เสียงเข้มๆ “ปล่อย มือ จาก เสื้อ ของ ฉัน!

                “เจ้ามีเวทย์มนต์!” แทนที่จะกลัวหรือตกใจเหมือนอย่างที่คนอื่นๆ มักจะทำกัน แต่ดวงตาของธอร์กลับฉายประกายดีใจจนแทบเต้น “โอ้! ข้าโชคดีจริง โชคดีสุดๆ! ช่วยข้าที!

                ไม่ว่าเปล่า มือหนึ่งของธอร์ยังจับแขนเสื้อเขาก็จริง แต่อีกมือกลับเคลื่อนไหวรวดเร็ว มันคว้าจับเข้าที่ข้อมือเขาก่อนจะบีบเบาๆ

            กระแสไฟฟ้า หรืออะไรสักอย่างขุมหนึ่งแล่นปราดทันทีที่พวกเขาแตะถูกกัน มันเพียงพอที่จะทำให้โลกิกุมมีดในมือไม่มั่นคง จนต้องปล่อยให้อีกฝ่ายดึงมันออกไปจากมือเขาในที่สุด

                “ไม่!

                “ช่วยเถอะน่า” หมอนั่นขอร้องด้วยน้ำเสียงเหมือนออกคำสั่งมากกว่า “ข้าคือธอร์ บุตรแห่งโอดิน พระบิดาแห่งทวยเทพ ข้าเป็นเจ้าชายรัชทายาทแห่งแอสการ์ด หากเจ้าพาข้ากลับไปแอสการ์ด ข้าจะประทานยศตำแหน่ง ชื่อเสียงเงินทองให้”

                โลกิเหลือบมองอีกฝ่ายหัวจรดเท้า

                ประทานเสื้อผ้าและสติปัญญาแบบคนปกติให้ตัวเองก่อนไหมพี่?

                “ข้าไม่อาจจะมาอยู่ที่มิดการ์ดได้ ข้ามีภารกิจจะต้องกลับไปดาวของข้า”

                “ก็รีบไปสิ” แล้วก็รีบๆ ปล่อยแขนเสื้อเขาได้แล้วว้อย!

                อีกฝ่ายเผยรอยยิ้มเหมือนหมาหงอย หางตาลู่ลง ขัดกับความโหดของกล้ามและหนวดเคราสุดๆ “ข้าก็อยากไป แต่ข้าหาทางกลับไม่ได้”

                “มาเองแล้วหาทางกลับไม่ได้?

                “ใช่”

                “งั้น...” โลกิพยายามเค้นว่าตัวเองอ่านเจออะไรเกี่ยวกับธอร์ในเทพปกรณัมบ้าง เทพแห่งสายฟ้า มีอาวุธคู่ใจคือค้อนมโยเนียร์...

                เอ้า! โลกิถอนหายใจเฮือก พยายามคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนเอ่ยแนะนำอย่างพยายามพูดภาษาเดียวกับอีกฝ่ายสุดๆ “แล้วค้อนเจ้าล่ะ หายไปไหน?

                “นี่แหละ! ข้าต้องหาค้อนของตัวเองให้เจอก่อน แล้วค่อยอาศัยมันบอกให้ฮัมดัลเปิดประตูไบฟรอสให้ข้า การหาค้อนคือการทดสอบของพระบิดา ข้าจะต้องหามันให้เจอแล้วจึงจะได้กลับบ้าน”

                “ถ้างั้นก็ไปหาค้อนซะสิ” เขาแนะนำ “คืนมีดมาให้ฉัน ปล่อยฉัน แล้วฉันจะช่วยพาไป”

                “จริงนะ?” คนตัวใหญ่แต่ตาเหมือนหมาหงอยก้มหน้าเข้ามาใกล้ กะพริบตาปริบๆ เหมือนอ้อนวอน ขาดแต่กระดิกหางเท่านั้นล่ะ “เจ้าจ่ะช่วยข้าจริงๆ ใช่ไหม”

                “ช่วยยย...” โลกิลากเสียงยาว ดวงตาฉายแววสัตย์ซื่อจริงใจสุดๆ “เห็นคนเดือดร้อนไม่ช่วยก็ไม่ใช่ฉันแล้ว”

                “เจ้าช่างเป็นคนดีจริงๆ ดีสุดๆ” ธอร์ยิ้มแป้น ก่อนรวบเขาเข้ามากอดอย่างไม่ทันตั้งตัว “ขอบใจเจ้ามาก!

                อ้อมกอดรวดเร็วนั้นไม่ทันทิ้งความรู้สึกใดๆ นอกจากความตกใจให้คนถูกกอด แต่แค่ร่องรอยอบอุ่นเพียงวูบเดียวนั้นก็เพียงพอแล้วที่จะทำให้ใบหน้าขาวของโลกิเปลี่ยนเป็นสีชมพูอย่างกึ่งโกรธกึ่งอาย...ซึ่งเขาก็ไม่รู้ว่าตกลงรู้สึกยังไงมากกว่ากัน

                โลกิระงับอารมณ์อยากจะกระซวกอีกฝ่ายเอาไว้ ก่อนเอ่ย “คุณคงเหนื่อย เดี๋ยวผมจะหาอะไรมาให้กินก็แล้วกัน นั่งรออยู่ตรงขั้นบันไดนั่นก่อน เห็นไหม ตรงนั้นแหละ กินเสร็จเราค่อยคิดกันว่าจะไปตามหาค้อนคุณยังไง” ควรจะติด GPS ให้กับค้อนด้วยนะถ้าจะให้ดี

            สายตาของธอร์ทอประกายซาบซึ้งมากขึ้น “เจ้าช่างเป็นมิดการ์เดียนที่ดีเหลือเกิน”

                “อืมๆ ไปนั่งเล่นตรงนั้นก่อนนะ”

                ธอร์ปล่อยมือจากแขนเสื้อเขาอย่างว่าง่ายก่อนจะเดินไปสองสามก้าว...แล้วหันกลับมา “เจ้าจะกลับมาใช่ไหม?

                สายตานั้นบ่งบอกว่าเชื่อเขาสุดหัวใจ

                แวบหนึ่ง...เขาอยากหลบดวงตาสีฟ้าคู่นั้นเหลือเกิน

                คนที่มีชื่อเดียวกับเทพแห่งการหลอกลวงเผยยิ้มทรงเสน่ห์ เพียงแค่แย้มมุมปากขึ้น ดวงตาสีดำทอประกายเจิดจ้ายามเอ่ย

                “ผมจะกลับมา”

                แล้วต่อจากนั้นเป็นยังไงน่ะเหรอ...

                ใครมันจะโง่กลับไปเล่า!

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 46 ครั้ง

84 ความคิดเห็น

  1. #65 CAKEZEBEBE (@z-cream) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2561 / 14:18
    ม๊ายยยยยย สงสารพี่ธอร์อะแง 555555555555
    #65
    1
    • #65-1 atomic_no1 (@atomic_no1) (จากตอนที่ 17)
      30 พฤษภาคม 2561 / 01:49
      ทำไมสงสารแล้วต้องมี 5555 ต่อด้วยล่ะ 5555555
      #65-1
  2. #62 สิบโท || Susuke (@eyeza1313) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2561 / 18:13
    แง้ หลอกพี่ธ้อทำมายยย ไม่ใช่ว่าพี่แกนั่งรอไปสองสามวันนะ
    #62
    1
    • #62-1 atomic_no1 (@atomic_no1) (จากตอนที่ 17)
      26 พฤษภาคม 2561 / 22:56
      ไม่หรอก...นานกว่านั้น 55555 ^_^
      #62-1
  3. วันที่ 25 พฤษภาคม 2561 / 22:37
    สมเเล้วกะที่เป็นโลกิ
    #60
    1
    • #60-1 atomic_no1 (@atomic_no1) (จากตอนที่ 17)
      26 พฤษภาคม 2561 / 16:45
      นี่แหละโลกิ 5555
      #60-1