[Fic] คลัง fanfic Sherlock BBC, Avengers Kingsman และอื่นๆ

ตอนที่ 15 : [The Avengers fic] : It's just...I can't let you go [Thorki][1/2]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 386
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 28 ครั้ง
    1 พ.ค. 61

It's Just...I can't let you go [1/2]

Couple : Thor x Loki
Rate : PG
Spoiler alert! : The Avengers Infinity War

 



จบแล้ว

ธานอสทำสำเร็จ ส่วนพวกเขาก็จบสิ้นกัน

สตรอมเบรกเกอร์ตกอยู่ข้างตัวราวกับขวานไร้ค่า เยื้องไปไม่ห่างกันนั้น ร็อคเก็ตจ้องมองอาวุธของธอร์เขม็ง ดวงตาจับอยู่เพียงด้ามไม้แข็งแรง...สิ่งเดียวที่ยังไม่สูญสลายไปของกรูท

ธอร์กวาดตามองเพื่อนร่วมศึก สตรีสาวในชุดนักรบพื้นเมืองยืนนิ่ง น้ำตาไหลพรากบ่งบอกความเสียขวัญแม้เจ้าตัวจะเม้มปากสนิท ทว่าดวงตาก็ยังคงสอดส่ายหาผู้เป็นเจ้าเหนือหัว แม้จะรู้แก่ใจแล้วว่าทีชาล่าก็หายไปเหมือนกับคนอื่นๆ

เหมือนบัคกี้ เหมือนโรห์ดี้ เหมือนแซม วิชชั่นและวันด้า

และยังเหมือนคนอีกครึ่งจักรวาลที่แค่...ปลิวหายไป

เทพสายฟ้าขบกรามแน่น ความสูญเสียที่ได้รับติดๆ กันทำให้เขาชาด้าน ดวงตาที่ดีเพียงข้างเดียวทอดมองเพื่อนร่วมทีมอเวนเจอร์อย่างเข้าใจและเจ็บช้ำเพียงกัน

เขาเลือกที่จะไม่เอ่ยอะไรกับสตีฟที่ยังคงนั่งนิ่ง สีหน้าว่างเปล่าบนพื้น ไม่พูดกับนาตาชาที่หันมาสบตาเขาด้วยดวงตาแดงก่ำ หากแต่หันไปหา ดร.แบนเนอร์ที่ดูยังจะคุมสติได้มากที่สุดในทีม

“แบนเนอร์...”

เจ้าของชื่อเหลือบมาทางเขา ใบหน้าเต็มไปด้วยความเสียใจ แต่ยังคงค่อยๆ ขยับริมฝีปาก

“แล้วโลกิล่ะ?

ความปวดร้าวกลางใจที่สงบชั่วคราวงอกหนามแหลมเคลือบพิษยาว ก่อนปักเข้าในก้อนเนื้อที่ยังคงเต้นเป็นจังหวะ สูบฉีดเอาความแสบร้อนจากการสูญเสียให้ทะลุทะลวงไปทั่วร่างอีกครั้ง ปลายนิ้วขอเทพแห่งสายฟ้าสั่นระริกจนต้องรวบแน่นเอาไว้เป็นกำปั้น ขณะริมฝีปากฉีกยิ้มซื่อๆ ขัดกับแววตาร้าวรานเกินเก็บซ่อน

ดร. บรูซ แบนเนอร์หลุบดวงตาลงต่ำ ถอนหายใจยาว

เท่านี้เขาก็พอรู้แล้วว่าเกิดอะไรขึ้น

เมื่อตอนที่ฮัคเป็นฝ่ายได้ จับพวงมาลัย เขาเองก็ยังพอรู้เรื่องราวอะไรอยู่บ้าง อย่างน้อยๆ ก็พอเห็นว่าความสัมพันธ์ระหว่างพี่น้องสองเทพนั้นไม่ใช่อะไรที่จะตัดขาดได้ง่ายๆ

ธอร์พยายามบอกตัวเองว่าโลกิเชื่อถือไม่ได้ โลกิเองพยายามบอกว่าตนเองไม่ได้รักพี่ชาย

ตอนนั้นคนนอกอย่างเขาอยากจะหัวเราะให้ฟันร่วง นี่มันพวกไม่รู้ใจตัวเองชัดๆ

เขารู้ว่าดวงตาของเทพแห่งการหลอกลวงไหววูบอยู่เสมอเมื่อคิดว่าไม่มีผู้ใดเห็น เต็มไปด้วยความรู้สึกอัดแน่นอยู่ในนั้นเมื่อมองไปยังร่างของพี่ชาย...ผู้ที่ไม่ว่าจะอยู่ในสภาพใดก็ยังเปรียบเสมือนแสงสว่าง เป็นดั่งดวงอาทิตย์ให้กับชาวแอสการ์ด

เป็นเหมือนดวงอาทิตย์ของโลกิเองด้วย

บรูซไม่คิดว่าตัวเองจะมีหน้าที่ต้องเชื่อมความสัมพันธ์ให้กับพี่น้องคู่นี้ พวกเขาต่างยื้อยุดฉุดกระชาก ต่างพยายามเกี่ยวดึงเส้นด้ายบางๆ นั้นมาตลอดหลายปี มันเป็นปัญหาที่ใหญ่เกินกว่าคนที่เพิ่งได้เห็นอย่างเขาจะเอ่ยปากบอก หรือเอ่ยปากเป็นคนกลางช่วยแก้ไข

แต่เขาก็ไม่คิดว่าการไม่ได้แก้ไขนั้นจะกลายเป็นสิ่งที่ต้องค้างคาในใจธอร์ไปตลอดกาล

ดร.นิวเคลียร์ฟิสิกส์ถอดเกราะฮัคบัสเตอร์ออก ก่อนเดินเข้าไปหาอีกฝ่าย เอื้อมมือไปแตะบ่าเทพแห่งสายฟ้าเบาๆ กล้ามเนื้อที่สั่นระริกอยู่ข้างใต้สัมผัสเขาบ่งบอกว่าอดีตราชาแห่งแอสการ์ดองค์นี้ชอกช้ำเพียงใด

ก่อนที่เขาจะลงมาบนโลก เห็นอีกฝ่ายตัดสินใจระเบิดบ้านเกิดของตัวเอง เขาเห็นอีกฝ่ายแบกรับพันธสัญญาที่มีต่อเหล่าแอสการ์เดี้ยนทั้งหลายว่าจะต้องมีแผ่นดินให้พวกเขาอยู่อีกครั้ง

ทว่าภาพสุดท้ายก่อนที่เขาจะกลับมาบนโลก คือประชาชนของธอร์ คนที่ธอร์สัญญาจะปกป้อง ผู้คนที่ธอร์พูดว่า “แอสการ์ดไม่ใช่สถานที่ แต่เป็นผู้คน” ล่มสลายไปกับตา

และหากธอร์สูญเสียโลกิอีก นั่นหมายถึงว่าเขาปกป้องใครไว้ไม่ได้เลย

ธอร์ยืนนิ่งรับสัมผัสของเพื่อนร่วมรบอยู่ครู่หนึ่ง ริมฝีปากพยายามเผยอขึ้นเพื่อพูดกับอีกฝ่าย แต่เหมือนกับว่าหากเขาเอ่ยปาก สิ่งที่จะพรั่งพรูออกมาจะมิใช่ถ้อยคำ แต่เป็นน้ำตา

ดังนั้นเทพแห่งสายฟ้าจึงได้แต่นิ่ง ปล่อยให้บรูซเดินจากไปหาคนอื่นๆ ที่สูญเสียเหมือนกันกับเขาทีละคน

 



บรูซมาถามเขาเรื่องของที่ระลึก

ชายหนุ่มนักฟิสิกส์คนนั้นเอ่ยว่า “อย่างน้อยๆ เขาก็ต้องมีอะไรให้คุณนึกถึงบ้างสิ ตอนนี้...มีแค่นั้นก็ดีแล้วไม่ใช่หรือ?

ธอร์ไม่คิดว่าเขามีของที่ระลึกอะไรเหลืออยู่ ทุกสิ่งทุกอย่างจากไปนับตั้งแต่ธานอสและลูกน้องของมันระเบิดยานเขาแล้ว

การช่วยกันเก็บกู้สิ่งที่เหลืออยู่หลังศึก...หลังจากคน หาย ไปครึ่งจักรวาลเป็นงานที่หนักหนาพอสมควร วากานด้ามีองค์หญิงซูริขึ้นนั่งบัลลังก์ ท่าทางของเด็กหญิงคนนั้นหวาดหวั่นนัก หากเมื่อเทียบกันกับตอนที่เขาขึ้นครองบัลลังก์แอสการ์ดแล้ว ธอร์ก็พอจะเข้าใจได้ ทั้งยังเห็นใจเด็กสาวลึกซึ้ง

น้ำหนักแห่งภาระที่จะกดลงบนสองบ่าบอบบางนั้นหนักหนาเพียงใด มีเพียงคนที่เคยอยู่จุดเดียวกันเท่านั้นถึงจะรู้

ดังนั้นธอร์จึงยังไม่ไปไหน แม้จะอยากปลีกตัวออกมาเป็นพักๆ แต่พูดกันอย่างตรงไปตรงมาแล้ว...เขาเองก็ไม่เหลือที่ให้ไปเช่นกัน

ผู้คนที่เหลืออยู่เริ่มเยียวยากันและกัน เขาเห็นสตีฟนิ่งซึมไปเมื่อบรูซยื่นมือถือเก่าๆ เครื่องหนึ่งให้ นัยว่าเป็นของสตาร์คที่ทำตกเอาไว้ก่อนสูญหาย ไม่มีใครรู้ว่าพวกเขาอยู่ที่ไหน ตอนแรกธอร์อยากจะไปตามหา ดร.สเตรนจ์ หากทว่าเมื่อไปถึงแซงทั่มของอีกฝ่าย หว่องผู้รับหน้าที่เฝ้าอาศรมพ่อมดกลับเอ่ยอย่างเย็นชา

“เขาไม่ได้กลับมาแล้ว”

หากพ่อมดไม่อยู่ เทพแห่งสายฟ้าก็ไม่รู้จะทำอย่างไร สเตรนจ์เป็นคนเดียวที่เขารู้สึกว่าหากจะมีใครหาทาง พลิกวิกฤตตรงหน้าได้ คนๆ นั้นก็จะต้องเป็นสตีเฟน สเตรนจ์นี่ล่ะ

ทว่าคำว่า ไม่ได้กลับมาแล้ว มันกลับให้ความหมายที่น่ากลัวเกินไป..เกินกว่าที่เขาจะทำใจรับได้

บรูซเห็นเขายิ้ม แต่ดวงตาเหม่อลอย นานวันเข้าจึงอดไม่ได้ที่จะเอ่ย

“เทพที่บ้านนาย...เอ้อ แอสการ์ดน่ะ เขามีความเชื่อเรื่องวิญญาณหรือการเวียนว่ายตายเกิดอะไรงี้ไหม?

ธอร์หันมองคนถามพลางเลิกคิ้ว “ไม่เหมือนกับโลกมนุษย์หรอกนะ”

“เล่าให้ฟังหน่อยสิ”

“แอสการ์ดเป็นดินแดนที่ยกย่องนักรบ ดังนั้นหากผู้ใดเข้มแข็ง กร้าวแกร่งพอ ก็จะเป็นที่ยอมรับของที่นั่น...”

นั่นคือสาเหตุที่ทำไมเทพองค์อื่นๆ ถึงไม่ค่อยสนใจ จนเข้าขั้นดูแคลนโลกินักหนา

เพียงเพราะเจ้าน้องชายของเขาฉลาดเกินไปที่จะใช้กำลัง น้องเขาฉลาดพอที่จะใช้มนต์มายา ฉลาดกว่าคนอื่นๆ ในแอสการ์ดนัก รวมทั้งเขาด้วย

“สงครามเป็นเรื่องที่พวกเราไม่ได้พรั่นกลัว นั่นคือหนทางที่จะเข้าสู่วัลลาฮา สรวงสวรรค์ของเหล่านักรบ พวกเราจะมีชีวิตอยู่ที่โลกนั้นอีกครั้ง...รอวันที่จะเกิดแร็กนาร็อค”

“อืม...แล้วยังไงต่อ? ถ้าไมได้ตายเพราะสู้กันล่ะ?

“ก็ต้องไปที่นิล์มฮัมฟ์ (นรกตามเทพปกรณัมนอร์ส) อยู่ภายใต้การปกครองของเฮล่า”

“พี่สาวโรคจิตของนาย?

“คนนั้นล่ะ”

“นางเกลียดโลกิ โลกิก็เกลียดนางไม่ใช่เหรอ?

...นั่นสินะ

โลกิไม่ได้สิ้นชีพในสมรภูมิ น้องชายเขาจะไม่มีวันล่วงเข้าสู่วัลลาฮา ในขณะเดียวกันก็ไม่อาจไปที่นิล์มฮัมฟ์ได้อีกแล้ว...

แล้วโลกิจะไปไหนได้?

“ลองถามพ่อมดดูดีไหม?” สีหน้าคนพูดกระอักกระอ่วนเล็กน้อย ก็นะ...เขาเป็นดร. ทางวิทยาศาสตร์นะเออ จู่ๆ จะต้องมาพูดถึงเรื่องเวทมนต์...มันก็กระดากๆ ยังไงอยู่นา

“สเตรนจ์ไม่อยู่แล้ว”

“ก็ไม่ได้มีแต่สเตรนจ์นี่นา” บรูซยักไหล่ “หว่องก็พ่อมด แถมแซงทั่มพวกนั้นก็มีของวิเศษหลาย...ธอร์!

เทพแห่งสายฟ้าไม่ได้อยู่ฟังเขาแล้ว อีกฝ่ายกำลังวิ่งตรงดิ่งไปทางด้านที่ซูริอยู่ ไม่รู้จะไปพูดคุยอะไรยังไงกัน แต่ที่ชายหนุ่มรู้คือ...ธอร์คงต้องออกไปจากวากานด้าสักพักล่ะ

“พยายามทำอะไรอยู่น่ะด็อกเตอร์” กัปตันอเมริกาเดินเข้ามาหา ในมือถือหนังสือเล่มหนึ่ง “คุณไม่ได้ปิดประตูห้อง แล้วผมก็ดันเห็นหนังสือเล่มนี้ตกอยู่...”

บรูซเหลือบมองหนังสือ ตำนานเทพปกรณัมนอร์ส แล้วยิ้มอ่อนๆ

“ก็แค่...อย่างน้อย ถ้ามีโอกาสที่จะได้สิ่งที่มีค่าที่สุดคืนมา มันก็ดีไม่ใช่เหรอ?

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 28 ครั้ง

84 ความคิดเห็น

  1. #64 Palantir (@palantir_tir) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2561 / 07:28
    เจ็บบบบบยิ่งกวาโดนอัดกลางสี่แยก ขอร้องไห้นะคะ;—;
    #64
    1
    • #64-1 atomic_no1 (@atomic_no1) (จากตอนที่ 15)
      27 พฤษภาคม 2561 / 14:56
      มาๆ มาให้ไรท์ปลอบ
      #64-1
  2. #57 CAKEZEBEBE (@z-cream) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2561 / 16:27
    รอนะคะ เป็นกำลังใจค่าา
    #57
    1
    • #57-1 atomic_no1 (@atomic_no1) (จากตอนที่ 15)
      26 พฤษภาคม 2561 / 16:45
      ขอบคุณค่า
      #57-1
  3. วันที่ 3 พฤษภาคม 2561 / 01:00
    อยากอ่านต่อเเล้ว //เเบบต้องการ การเยียวยา....
    #56
    1
    • #56-1 atomic_no1 (@atomic_no1) (จากตอนที่ 15)
      26 พฤษภาคม 2561 / 16:46
      เดี๋ยวต่อเรื่องนี้ค่ะ ตอนนี้มาพักกับเรื่องเบาๆ ก่อนเนอะ
      #56-1
  4. #54 Irenal (@ayeota) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2561 / 23:08
    ขอpart2 ค่ะ แงงงงงงง //ใจเราาา ไม่ไหวแล๊ววววววววว ฟิคนี้เหมือนจุดแสงสว่างให้เราลุยอะ งืออออออ ขอให้ได้เจอกันเถอะ //รอนะคะ อยากอ่านมากมาย ไรท์สู้ๆ ชอบค่ดๆเลยโว่ยย//ซับน้ามตา
    #54
    7
    • #54-6 Irenal (@ayeota) (จากตอนที่ 15)
      26 พฤษภาคม 2561 / 17:01
      5555 เห็นแล้วค่าา นุงกิน่ารักกกก อ่านจบตอน2แล้วสงสารพี่ท้อเลยยย
      #54-6
    • #54-7 atomic_no1 (@atomic_no1) (จากตอนที่ 15)
      26 พฤษภาคม 2561 / 22:55
      โอ๋ๆ นะ เดี๋ยวมีให้สงสารมากกว่านี้อีก 5555
      #54-7
  5. #53 Alecxia Drew (Adriene) (@war-1980) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2561 / 22:23
    ...//ร้องไห้ แงงงงง
    หมายความว่าไง จะเกิดอะไรขึ้นต่อเนี่ย รอจ้ะ
    #53
    1
    • #53-1 atomic_no1 (@atomic_no1) (จากตอนที่ 15)
      26 พฤษภาคม 2561 / 16:46
      เดี๋ยวมาต่อแน่นอนค่ะ
      #53-1