[Fic] คลัง fanfic Sherlock BBC, Avengers Kingsman และอื่นๆ

ตอนที่ 12 : [The Avengers fic] : I'm sorry for your pain

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 785
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    8 ก.ย. 59


 เครดิตรูป : http://iamyourscarletvision.tumblr.com/


Short fic : I'm sorry for your pain

pairing : Wanda Maximoff x Vision

Rate : PG

Note : Spoil Captain America : Civil War



ทำแบบนี้...มีแต่จะทำให้คนอื่นหวาดกลัวคุณ”

มือของเขาสั่นระริก พยายามเหลือเกินที่จะขัดขืนแรงกดดันไร้รูปร่างที่กำลังรัดแน่นไปทั่วอย่างนี้

            เขาอยากคว้าเธอเอาไว้ ไม่ให้ไปไหน เพราะคำสั่งที่ได้รับจากสตาร์คที่บอกว่าเธอจะออกไหนไม่ได้

            ...เพราะเขาไม่อยากให้เธอจากไป

            แวนด้า แม็กซิมอฟเม้มริมฝีปากแน่น ขอบตาผ่าวร้อนขึ้นมาอย่างประหลาด แต่น้ำเสียงกลับหนักแน่นเหมือนคนตัดสินใจได้แล้ว

            ฉันคุมความกลัวของใครไม่ได้ ยกเว้นตัวฉันเอง!”

รีบไปกันเถอะ” เหยี่ยวตัวใหญ่ประจำอเวนเจอร์รีบเอ่ยปากเร่ง พลางกระตุกมือหญิงสาวในเสื้อคลุมตัวสั้นสีแดง แวนด้าลอบถอนหายใจแผ่ว สองมือยกขึ้นเคลื่อนไหวด้วยท่าทางสลับซับซ้อน สนามพลังสีแดงในมือเธอเจิดจ้าขึ้นราวกับอัญมณีน้ำงาม

วิชั่นไม่ทันได้พูดอะไรอีกแม้แต่คำเดียว เขาก็ถูกแรงกดนั้นถล่มทับร่างจนทะลุลงไปใต้ฐานตึกอเวนเจอร์ไม่รู้กี่ชั้นต่อกี่ชั้นแล้ว

ความจริงแล้วปัญญาประดิษฐ์ที่มีร่างมนุษย์ทำด้วยไวเบรเนียมไม่น่าจะรู้สึกเจ็บปวดอะไรได้อีก เขาไม่มีต่อมใต้สมอง ไม่มีสารสื่อประสาท ไม่มีฮอร์โมน ไม่มีกระทั่งปลายประสาทรับรู้ความรู้สึกอะไรทั้งนั้น

แต่ชั่วขณะที่เขามองไม่เห็นแวนด้า ชั่วขณะที่เขาตกลงไปใต้ดินลึก เขากลับรู้สึก...เจ็บ

 

จริงๆ คนที่เจ็บไม่ควรจะเป็นเธอ

แวนด้าหลับตาลง ระลึกถึงครั้งสุดท้ายที่ได้อยู่ร่วมกับวิชั่น

โทนี่ สตาร์กพูดว่าเธอทำให้เขาเจ็บ

หัวใจของเธอกระตุกวูบไปจังหวะหนึ่ง ก่อนที่แวนด้าจะฮึดสู้ต่ออย่างไม่ยอมแพ้ กระทั่งเธอถูกลูกหลงจากการต่อสู้ และคนที่เข้ามารับร่างเธอเอาไว้ก็คือเขา

ทั้งที่พวกเรากำลังฟาดฟันกัน ยืนอยู่บนคนละเส้นทางกัน ทว่าเมื่อเธอกำลังจะล้ม ก็ยังเป็นเขาที่คอยโอบประคอง

ผมขอโทษ’

เขาบอกอย่างนั้น

ทั้งที่เขาไม่มีอะไรให้ต้องขอโทษเธอเลย

เพราะอย่างนั้น เธอถึงได้เอ่ยคำพูดของตนเองออกไปบ้าง

ฉันก็ขอโทษนะ’

หลังจากที่สตาร์กกลับมาพร้อมร่างอ่อนไร้สติของโรดี้ พวกทีมกัปตันที่เหลือก็ถูกส่งต่อไปให้นายพลรอสอย่างรวดเร็ว

ชายแก่มองเธอด้วยแววตาเกลียดชังปนหวาดกลัว ก่อนจะสั่งขังพวกเธอทั้งหมดในคุกใต้มหาสมุทร

และสำหรับ ‘ความกลัว’ ของพวกเขา เธอถึงถูกมัดไปทั้งร่างเพื่อไม่ให้หลบหนี ถูกอุดปากเพื่อไม่ให้ร่ายมนต์

สิ่งเดียวที่ยังคงขยับได้อย่างเป็นอิสระคือดวงตา

มันทำให้เธอเห็น...ในวันหนึ่ง ว่าสตาร์กมา ‘เยี่ยม’ พวกเธอ

ดูจากสีหน้าตกใจของเขา คงไม่รู้แน่แล้วว่าพวกทหารจะทำกับเธอหนักหนาสาหัสขนาดนี้ แต่ก็ช่างเถอะ...

เราแพ้

คนแพ้ไม่มีสิทธิ์เรียกร้องอะไร

มีเพียงอย่างเดียวที่เธอโหยหา และหากสามารถเรียกร้องได้ เธอก็อยากจะเรียกร้อง

ขอให้ได้พบกับเขาอีกครั้ง

เพราะหากได้เห็นดวงตาซื่อๆ ที่มองตรงมาอย่างบริสุทธิ์ไร้เล่ห์เหลี่ยม หากได้ยินเสียงทุ้มที่คอยปลอบโยนในช่วงระหว่างที่เธอถูกกักบริเวณที่ศูนย์ฝึกอเวนเจอร์อีกครั้ง

ความเจ็บของเธอน่าจะหายไป...


..............................


สวัสดีค่ะ

ไม่แน่ใจว่าน่าจะมีภาคต่อจากตอนนี้รึเปล่า ตอนนี้ยังงงๆ ก่งก๊งตัวเองอยู่ 5555





 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

84 ความคิดเห็น

  1. #51 White_Ren (@baibua2431) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2561 / 11:41
    มาหาฟิคคู่นี้ฮีลใจค่ะ ถ้าไรท์จะกรุณาแต่งคู่นี้อีกเราจะดีใจมากเลยยย ขอบคุณที่สร้างสรรค์คู่นี่ให้อ่านนะคะะ รักกก <3
    #51
    1
    • #51-1 atomic_no1 (@atomic_no1) (จากตอนที่ 12)
      26 พฤษภาคม 2561 / 16:47
      เราก็รักสองคนนี้ค่ะ แต่งต่อแน่นอน
      #51-1