คัดลอกลิงก์เเล้ว

เหลี่ยมเล่ห์บุปผา (花的痴情)

เป็นมาร...ก็ชั่วร้ายในสายตาของผู้อื่นวันยังค่ำ ในเมื่อจะทำหรือไม่ทำนางก็ต้องแบกรับชื่อเสียๆ นี้เอาไว้ สู้นางดึงรัชทายาทแห่งสวรรค์ผู้ขาวสะอาดลงสู่ปลักตมแห่งตัณหา...ก็คงไม่แปลกกระมัง?

ยอดวิวรวม

4,468

ยอดวิวเดือนนี้

10

ยอดวิวรวม


4,468

ความคิดเห็น


6

คนติดตาม


82
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
จำนวนตอน : 2 ตอน
อัปเดตล่าสุด :  11 มิ.ย. 62 / 14:35 น.
นิยาย ػ (花的痴情) เหลี่ยมเล่ห์บุปผา (花的痴情) | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

บุปผาบานสะพรั่งมากหลาย 

เพียงแค้นใจที่จำต้องหล่นร่วง

โลกแยกแตกจากกันทั้งปวง 

ร่ายลำนำขาดช่วงห้วงนที

ไม่ว่าเป็นหรือตายร่วมเคียงข้าง 

เป็นเพียงคำเลือนรางนับจากนี้

แววตาแฝงรักในบทกวี 

ก็เพียงถ้อยวจีของคนลวง

(ดัดแปลงจาก ost. Once Upon a Time《三生三世十里桃花》)



ไม่ใช่ปกจริงๆ นะตัว เค้าเอามาประกอบเพราะว่ามันสวยมากกกกกกก...และเข้ากับอารมณ์เรื่องมากกกกกกก...ต่างหาก

เครดิต : https://www.pinterest.com/pin/388083692882104597/




"เมื่อชาติภพก่อน เป็นข้าติดตามเขา ยินยอมเขา มอบทุกสิ่งทุกอย่างให้เขา ทว่าเขากลับโยนทิ้งไม่ไยดี

ชาตินี้เขาอาศัยอะไรมาบอกให้ข้าต้องรักเขา ต้องเป็นของเขา

ล้วนแล้วแต่เป็นเรื่องเหลวไหลไร้สาระทั้งนั้น"



นางคือมารจิ้งจอกที่หากปล่อยเอาไว้จะเป็นภัยแก่มวลมนุษย์

ผู้ปรารถนาเพียงเสพปราณหยางจากบุรุษ เพียงเพื่อหล่อเลี้ยงจิตวิญญาณของตน


เขาคือรัชทายาทแห่งสรวงสวรรค์ผู้เปี่ยมด้วยเมตตา

ประดุจดั่งผ้าขาวสะอาด พิสุทธิ์ดั่งดอกบัวพ้นน้ำ มีเพียงจิตปรารถนาดีต่อเหล่าสรรพสัตว์


เมื่อการดำรงอยู่ของนางอาจกระเทือนถึงความสงบสุขของทั่วหล้า

ผู้ถือกำเนิดมาเพื่อปกป้องเช่นเขาจึงต้องเข้ายับยั้งเอาไว้จนถึงที่สุด

หากไม่มีใครบอกเขาเลยสักคน...ว่ามารจิ้งจอกนามสะท้านสะเทือนดินฟ้าผู้นี้ เป็นเพียงจิ้งจอกน้อยที่เพิ่งถือกำเนิดมาได้เพียงห้าร้อยปีเท่านั้น

และที่สำคัญ...นางยังไม่เคยเสพปราณบุรุษเลยแม้แต่คนเดียว!


เช่นนั้นเขาจะทำอย่างไรต่อไป...ปล่อยให้นางเติบใหญ่ เป็นภัยแก่บ้านเมือง

หรือ...กล่อมเกลาบ่มเพาะนางให้กลับมาสู่หนทางแห่งความดีงาม กำจัดมารร้ายในจิตใจออกไปให้สิ้น


เขาอาจจะกระทำสำเร็จก็ได้ใครจะรู้

แต่ที่เขาไม่รู้อยู่แน่ๆ อย่างหนึ่ง

คือความปราถนาในใจของนาง...ที่อยากจะล่อลวงเขาขึ้นเตียง เสพปราณหยางอยู่ทุกขณะจิต

ก็ในเมื่อมารอย่างนางต้องแบกรับชื่อเสียงเสียๆ ถูกตราหน้าว่าชั่วช้าแม้ยังไม่ได้ขยับนิ้ว

นางก็ไม่อาจทำให้ผู้คนทั่วหล้าผิดหวัง

ลงมือลากรัชทายาทแห่งสวรรค์ผู้สูงส่ง ลงมาแปดเปื้อนอยู่ในละอองธุลีแดงที่มีชื่อว่า "ความรัก" 

อย่าให้เสียชื่อว่าเกิดมาเป็นมารจิ้งจอกเลยจะดีกว่า!




.................




จิ่นอวี่ มารจิ้งจอกที่เพิ่งบำเพ็ญได้ร่างมนุษย์ เพราะยังอ่อนแออยู่มาก จึงต้องใช้ปราณหยางในการหล่อเลี้ยงตนเอง

ปราณหยางอยู่ ณ ที่ใดเล่า? ก็ต้องเอามาจากบุรุษน่ะสิ!

แต่กับครั้งแรกของการเสพปราณ บุรุษผู้โชคดีคนนั้นควรจะหน้าตาดีสักหน่อยมิใช่หรือ?

ทว่าบุรุษผู้นั้นกลับตราตรึงนางเอาไว้นับตั้งแต่แรกเห็น

ไม่ว่าอย่างไร นางก็จะดึงดัน ให้บุรุษผู้นี้เป็น 'คนแรก' ของนางให้ได้

หากแต่นางมิอาจทราบได้เลยว่า ซิ่นหลิงบุรุษผู้นั้น...กลับมิใช่มนุษย์

และที่ไม่รู้ยิ่งไปกว่านั้น 

คือนางจะเสียที ให้เขาจับเอาจนได้!



สำหรับซิ่นหลิง ไท่จื่อแห่งสรวงสวรรค์แล้ว

สิ่งที่เทพเซียนทั้งหลายควรจะกระทำคือการดูแลสรรพสัตว์ในใต้หล้าให้สงบสุข บำเพ็ญเพียรเพื่อปกปักษ์รักษาห้าภพให้มีแต่ความร่มเย็น

ดังนั้นเมื่อเห็นมารจิ้งจอกน้อยตัวหนึ่ง ทำท่าจะ 'ทำลายความสงบ' ด้วยการเสพปราณหยางของบุรุษ 

เขาจึงจำต้องเสียสละความสุขของตนเอง ด้วยการรับนางเป็นศิษย์ หวังใช้ธรรมะกล่อมเกลาให้นางละทิ้งสัญชาตญาณของมารจิ้งจอก หันมาบำเพ็ญเพียรเพื่อเป็นเซียนเทพต่อไป

ทุกอย่างจะง่ายดายยิ่งขึ้นหากเขาไม่มีความรู้สึกใดๆ ต่อมารน้อยตนนี้

จะดียิ่งหากเขาไม่รู้สึกคุ้นเคยกับนางมากเสียเหลือเกิน

และจะดีที่สุด...หากเขามิได้มีคู่หมั้นอยู่แล้ว


..................................


บางคน...ทำทุกสิ่งเพียงเพื่อลบ ‘ใครสักคน’ ออกจากความทรงจำ

บางคน...ทำทุกวิถีทางเพียงเพื่อเป็น ‘บางสิ่ง’ ในความทรงจำของใครสักคน

ทว่าเมื่อนางกลายเป็นเพียงความว่างเปล่าในสายตาของบุรุษผู้นั้น

วิถีทางใดเล่าที่จะทำให้นางได้มีตัวตนในดวงตาคู่นั้นอีกครา...

 

ทุกอย่าง ที่พร้อมยอมกระทำเพียงให้เขาหันกลับมาอีกครั้ง รวมไปถึงการหลอกลวง หักหลัง หรือแม้แต่กำจัดทุกสิ่งทุกอย่างที่ขวางทางอยู่หรือไม่?

ทุกอย่าง ที่พร้อมจะเสียสละ รวมไปถึงการละทิ้งทุกความดี ละทิ้งมิตรสหาย หรือละทิ้งได้กระทั่งตัวตนที่แท้จริง?

 

เมื่อรักคือนิยามของทุกสิ่ง เช่นนั้น...การที่นางยอมทิ้งทุกอย่าง

ใช่เป็นการทิ้งความรักของนางไปด้วยหรือไม่หนอ...


...................................................

สวัสดีค่ะ 

เหลี่ยมเล่ห์บุปผา หรือชื่อเดิมคือ ปฏิญญาปฏิพัทธ์ 

เป็นเรื่องที่มีความเกี่ยวข้องกับเรื่องสั้น "ม่วงระย้ารำพัน" และ "มธุรสสิเนหา" 

โดยมีตัวละครจากสองเรื่องนี้มาโลดแล่นอยู่ในนี้ด้วยค่ะ แต่ถ้าไม่เคยอ่านมาก่อน 

เริ่มต้นอ่านที่เรื่องนี้เลยก็ได้ค่ะ 

เรื่องนี้เป็นแนวเทพเซียน โรแมนติกดราม่า ผสมคอเมดี้บ้างนิดหน่อยค่ะ


ชอบไม่ชอบยังไง ติชมกันได้นะคะ ^_^

อนิลสารท

ปล. ทั้งสองเรื่องนี้มีเป็น ebook แล้วนะคะ ตามนี้เลยค่ะ



t
b

สารบัญ อัปเดต 11 มิ.ย. 62 / 14:35

ตอน
ชื่อตอน

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ ปณัชญา จากทั้งหมด 20 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

6 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 26 ตุลาคม 2560 / 07:41
    สนุกดีค่ะ
    #6
    1
  2. #5 ~~... แมวน้อย...~~ (@swithon) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2560 / 12:07
    นกสินะ
    #5
    1
    • #5-1 atomic_no1 (@atomic_no1) (จากตอนที่ 1)
      18 ตุลาคม 2560 / 15:34
      ม่ายยยยย ไม่นกกก T^T
      #5-1
  3. #4 I-am-Chompoo (@I-am-Chompoo) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:14
    ติดตามม

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 24 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:23
    แก้ไขครั้งที่ 2 เมื่อ 24 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:24
    #4
    0
  4. #3 I-am-Chompoo (@I-am-Chompoo) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:14
    นกอย่างแรงงง
    #3
    0
  5. #2 Phatranooch Piyanirun (@piyanirun) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2560 / 00:32
    ขอบคุณค่ะ
    #2
    0
  6. #1 หมิง หมิง (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2560 / 14:09
    รอๆ นะคาาาาา
    #1
    0