[Fic naruto] เบื้องลึกของคู่กัด ซาอิ and ซากุระ

ตอนที่ 9 : เรื่องเพิ่งรู้

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 606
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    1 ธ.ค. 49

เมื่อแยกตัวออกมาจากคายูริได้แล้ว ซากุระก็เดินนำไปทางห้องของท่านหญิงมิโคโตะ เพียงแต่ต้องหยุดเดินกลางคันเสียก่อน เพราะว่าเด็กสาวผมชมพูคิดได้ จึงหันมาประจันหน้ากับเด็กหนุ่ม ที่ตอนนี้ออกจะมีแววตกใจเล็กน้อยที่จู่ๆ เธอก็เล่นหยุดเดินและหันมาไม่ให้สุ่มให้เสียง

นี่ ขอถามอะไรหน่อยสิ คำถามด้วยเสียงอย่างอยากรู้อยากเห็นดังออกจากปากของซากุระทันที

ครับ?

นายน่ะ ตั้งแต่มาทำภารกิจกับชั้นรู้สึกเหนื่อยใจหรือเปล่า

อ่า...เอ่อ.... ซาอิลังเลเล็กน้อยก่อนจะตัดสินใจตอบ

ไม่ครับ อยู่กับคุณซากุระก็ดีนี่ครับ ได้เรียนรู้เกี่ยวกับเรื่องการแสดงความรู้สึกเยอะดี

เหรอ....

แล้วตกลงไม่ไปหาท่านหญิงแล้วเหรอครับ มัวแต่มาคุยกับผมเนี่ย?ซาอิถามขึ้นบ้าง

ไม่ต้องแล้วล่ะ คำตอบของเธอกลับฟังดูตะกุกตะกักซะนี่ ทำให้เด็กหนุ่มมองอย่างมีเลศนัยและยิ้มที่มุมปาก

คุณน่ะ หรือว่าเมื่อกี้  หึง อยู่เหรอครับ - - แล้วคำถามอันไม่โสภาก็ออกมาจนได้

............... มีเพียงความเงียบกับสีหน้าอันเผ็ดร้อนของซากุระเท่านั้น ที่พอจะบอกได้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เพราะทางเด็กหนุ่มปากมากได้แต่กุมแก้มที่เริ่มจะเปล่งประกายบวมตุ่ย

สบายใจจังเลยล่ะ เฮ้อ~” ซากุระตบมือปัดไปมาเป็นพิธีการหลังจากสำเร็จโทษซาอิเสร็จแล้ว

แรงไม่ตกจริงๆเลยนะครับ อูยย

แล้วใครใช้ให้นายปากพล่อยล่ะ

สงสัยแบบนี้คงไม่ต้องบอกเรื่องนั้นซะแล้วล่ะมั้ง คนเค้าอุตส่าห์กะจะบอกเรื่องดีๆ เด็กหนุ่มพูดออกมาเบาๆ แต่แค่นั้นก็ทำให้ซากุระหันควับมาจ้องหน้าเขาเขม็งแล้ว

ไหน? จะบอกเรื่องอะไรมิทราบ เสียงชวนหาเรื่องของเด็กสาวดังขึ้นเป็นเชิงข่มขู่

ครับ ก็มือสังหาร ที่จะมาในวันพรุ่งนี้ ก็คือ.....ซาสึเกะคุง จู่ๆก็เข้าเรื่องโดยไม่ทันตั้งตัว คนตรงหน้าจึงถึงกับนิ่งชะงักไปครู่นึง กับใบหน้าที่ยังคงส่งยิ้มให้เธอ ทั้งที่พูดเรื่องที่ไม่น่าเชื่อออกมาแท้ๆ

พะ....พูดบ้าๆ ไม่จริงใช่มั้ย? ซาอิ ซากุระเขย่ามือคนตรงหน้าเบาๆ เพื่อเรียกความมั่นใจของตนกลับมา ทว่าทางเด็กหนุ่มได้แต่ส่ายหน้าพร้อมกับเอ่ยขึ้น

เรื่องจริงครับ ขอโทษด้วยที่ไม่ได้บอกตั้งแต่ตอนนั้น เพียงแต่หลังจากนี้ คุณคงต้องตัดสินใจเอาแล้ว ว่าจะทำยังไง ระหว่างหน้าที่ กับความรัก...

 ร่างบางได้แต่สั่นระริกกับเรื่องที่ได้ยิน ราวกับไม่อยากเอ่ยคำใดๆที่จะทำให้ยิ่งเจ็บปวดมากยิ่งขึ้น แล้วเธอก็วิ่งหายลับไปจากสายตา ทำให้คนที่ยืนมองตามหลังไปอย่างเศร้าๆได้แต่เรียกชื่อเท่านั้น

คุณซากุระ

  เวลาผ่านไปนานเท่าไหร่แล้วไม่อาจรู้ เพราะเด็กสาวผมชมพูได้แต่เก็บตัวอยู่ในห้องคนเดียว จากแสงแดดอ่อนๆยามเย็นที่ส่องลอดหน้าต่างเข้ามากลายเป็นแสงจันทร์สีเหลืองนวล เสียงจักจั่นเซ็งแซ่บอกเวลากลางคืนได้อย่างดี ใบหน้าที่ยังคงเปื้อนหยาดน้ำตานั้นเงยขึ้นพลางลุกขึ้นเปิดประตูออกมาหน้าห้องเพื่อตรวจดูว่า เกิดอะไรขึ้นบ้างหรือเปล่า  ถาดข้าวและอาหารต่างๆที่น่าจะเป็นอาหารเย็นวางไว้อยู่หน้าห้อง ซากุระจึงก้าวออกมาข้างหน้าเพื่อมองหาว่าใครเอามาให้ และสายตาคู่นี้ของเธอก็ไปสบกับเด็กหนุ่มผมดำ คนกวนโมโหคนนั้นที่นั่งเหม่อมองดวงจันทร์อยู่ ซึ่งทางเจ้าตัวเองก็ดูเหมือนจะรู้สึกตัวเหมือนกันจึงหันมาพร้อมกับยิ้มให้

ในที่สุดก็ออกมาแล้วเหรอครับ ซาอิถามขึ้นพลางลุกขึ้นยืนและมองมายังซากุระที่ตอนนี้ได้แต่ก้มหน้า

ไม่ยอมกินข้าวกินปลา แถมหมกตัวอยู่ในห้อง ไม่ไปประชุมตามที่ท่านหญิงเรียกแบบนี้ คิดยังไงกันแน่ครับ คนกวนโมโหถามขึ้นด้วยน้ำเสียงที่ไม่ได้ชวนทะเลาะเลย แต่กลับฟังดูเหมือนห่วงมากกว่า ทว่าทางซากุระก็ไม่ได้เอ่ยตอบออกมา ซาอิจึงพูดต่อ

พรุ่งนี้แล้วสินะครับ ที่จะต้อง......

อย่าพูดนะ!!” เสียงที่เล็ดลอดออกจากปากของเธอกลับเป็นคำพูดนี้ เด็กหนุ่มชะงักเล็กน้อยกับน้ำเสียงที่ฟังแล้วเหมือนเจ็บปวดอย่างมากของเธอ เขาจึงไม่ปริปากพูดอะไรอีกและเดินเข้ามาหาแทน พร้อมๆกับที่ซากุระตั้งใจจะเดินหนีไป ร่างของคนสองคนที่สวนกันเพียงเสี้ยววินาทีพร้อมกับคำพูดที่พุ่งผ่านไปเพียงชั่วครู่แต่ยังคงแจ่มชัดอยู่เต็มสองหูของเธอ

ถ้างั้น...ทุกอย่างก็ขึ้นอยู่กับคุณแล้วล่ะครับ รอยยิ้มประหลาดๆที่ส่งมาให้ของเขาทำให้ซากุระต้องหยุดเดินและหันมามองคนที่เพิ่งเดินสวนไป แต่น่าเสียดาย เพราะสิ่งที่เธอเห็นก็มีเพียงแผ่นหลังที่ชวนให้รู้สึกเศร้าสลดใจได้อย่างประหลาดเท่านั้น ไม่ได้เห็นใบหน้าของคนพูดคนนั้นเลยแม้แต่น้อย

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

แล้วก็ถึงวันที่หนักหนาเอาการที่สุดจนได้ วันนี้ซาสึเกะจะมาในฐานะมือสังหาร และจะมาทำการสังหารท่านหญิงมิโคโตะ ที่พวกเขาต้องปกป้องให้ได้

เหนื่อยใจงั้นเหรอ ซาอิ? เด็กสาวข้างกายถามพลางหันมามองใบหน้าที่ดูเหนื่อยอ่อนของเขา ซึ่งตอนนี้ได้แต่ส่ายหัวไปมาเป็นคำตอบ

 ชั้นไม่เห็นรู้เลย ว่าเดี๋ยวนี้นายพูดโกหกคนเป็นด้วย เมื่อก่อนเห็นแข็งทื่อยังกับตอไม้ ชั้นสั่งอะไรก็ทำตามงกๆไปหมด

เลิกรื้อฟื้นความหลังเถอะ คายูริ  ตอนนี้ผมอยากมองแค่อนาคตเท่านั้นเสียงเรียกชื่อของเธอ ทำให้เด็กสาวเจ้าของผมน้ำตาลติดกิ๊ฟแปลกๆยิ้มออกมาเล็กน้อย แม้ว่าคนพูดดูจะรำคาญเธอมากกว่า

โห! เดี๋ยวนี้มีอนาคตกับเค้าแล้วเหรอ อดีตหน่วยราก ซาอิ น้ำเสียงตอบกลับของเธอออกจะแดกดันหน่อยๆ แต่ทางเด็กหนุ่มก็ไม่ได้ว่าอะไร

แล้วนี่ จะกลับหมู่บ้านได้ยัง?

 ยัง จนกว่าจะจบภารกิจ

จะบ้ารึไง! ขืนกว่าจะเสร็จ เธอมิตายก่อนรึ? ไม่เอาแล้ว ไม่รู้ล่ะ ยังไงพรุ่งนี้ก็ต้องลากกลับหมู่บ้านให้ได้เลย

ยุ่งจริง คายูริ! ผมไปล่ะ การพูดตัดบทของคนคนนี้ช่างรวดเร็วจริงๆ ทันทีที่สิ้นเสียงซาอิก็ลุกจากข้างกายเด็กสาวเดินไปอีกทางหนึ่ง ขณะที่คายูริได้แต่ทำสีหน้าไม่พอใจอยู่คนเดียว โดยที่ไม่ได้ลุกเดินตามไป แต่ก็คิดเรื่องๆหนึ่งได้กับตนเอง

........ไม่ใช่ว่าเพราะภารกิจหรอกนะ แต่ว่าความรู้สึกของเธอ มันร่ำร้องว่าอยากอยู่ที่นี่เพื่อสิ่งที่สำคัญมากกว่าภารกิจ ใช่มั้ยล่ะ? ซาอิ!.................

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

   ช่วงบ่าย ผ่านมานานแล้วเหมือนกัน ทว่าหน้าห้องของเด็กสาว นามว่า ซากุระ ก็ยังคงมีอาหารที่เหลือเต็มจานวางอยู่ อันที่จริงต้องบอกว่าเป็นอาหารที่ยังไม่ได้รับประทานมากกว่า ซาอิซึ่งเดินผ่านมาพอดี และเห็นถึงการกระทำที่ส่งผลไม่ดีต่อร่างกายซากุระเช่นนี้ จึงทนไม่ได้ เลยต้องเข้าไปพูดสักหน่อย

ก๊อก...ก๊อก...

คุณซากุระครับ ขอเข้าไปหน่อยนะครับ

................. เงียบ - -

คุณซากุระ ท่านหญิงเค้าเรียกจนโมโหแล้วนะครับ

................. เงียบต่อ - -

คุณซากุระ อย่าทำตัวเป็นยัยคนหมกท่อสิครับ

..................... เงียบอีก - -

ให้มันได้งี้สิ ผู้หญิงเป็นแบบนี้กันทุกคนเลยหรือไง สงสัยต้องใช้มาตรการสุดท้าย แม้ว่าอาจจะต้องแลกด้วยชีวิตก็ตาม!

 คุณซากุระหน้าเห่ย  แรงช้างเรียกพี่ แถมเฉิ่มเบ๊อะ ช่วยเปิดประตูหน่อยจะได้มั้ยคร้าบ~”

ครืดดดด.....

   เป็นดังคาดบานประตูเลื่อนออกจริงๆด้วย พร้อมๆกับร่างโทรมที่มองมาทางเด็กหนุ่มราวกับจะกินเลือดกินเนื้อก็มิปาน

เข้ามาสิ เสียงแหบพร่าดังออกมาจากปากเด็กสาว ซาอิเดินเข้าไปอย่างกล้าๆกลัวพลางคิดกับตนไปต่างๆนานาว่าวันนี้ จะโดนมือเพชฆาตของเธอคนนี้อัดเอา ณ บริเวณส่วนไหนของร่างกายกันนี่??

 

 

 

 

 >>To be continued

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

164 ความคิดเห็น

  1. #155 Yuri Yurina (=w=) SSCX (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2560 / 15:08
    เป็นความกล้าที่บ้าบิ่นมาก ซาอิคุง
    #155
    0
  2. #127 MR.AMAZAYN (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2556 / 18:47
    ซาอิน่ารักจัง แต่ก็สงสารซากุระ
    อย่าไปแคร์เลยอีเกะอ่ะ สนซาอิดีกว่า อุอิ
    #127
    0
  3. #105 น้ำชา (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2555 / 21:02
    กร๊ากกกก555555+ มาตรการสุดท้าย!!!! แลกมาด้วยความซวยขนาดนี้....คุ้มนะซาอิคุง!!!! ^[+++]^
    #105
    0
  4. #65 Orange RabbiT (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 มีนาคม 2553 / 21:01

    5555555+ ชอบซาอิตรงนี้และ 555+

    #65
    0