[Fic naruto] เบื้องลึกของคู่กัด ซาอิ and ซากุระ

ตอนที่ 5 : คำเตือนจากราก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 706
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 14 ครั้ง
    1 ธ.ค. 49

   ทันทีที่ซากุระเข้ามาในห้อง  พลันจู่ๆเสียงทั้งหมดก็หายไป ทั้งๆที่ตอนแรกยังเอะอะโวยวายกับเรื่องของตนเองอยู่เลย แต่ตอนนี้ซาอิกลับทำหน้าเรียบๆและแกล้งไอเบาๆเป็นการหันเห

อะแฮ่ม....เปล่านี่ครับ เด็กหนุ่มตอบกลับเบาๆ

งั้นเหรอ แปลกแหะ เหมือนกับได้ยินใครเรียกชื่อชั้นงั้นล่ะ แต่ช่างเถอะ!” ซากุระหันไปมองทางท่านหญิงมิโคโตะแทน ที่ตอนนี้กลับมานั่งที่รับประทานอาหารของตนเองอย่างเรียบร้อยแล้ว ทั้งที่เมื่อกี้ยังมาคุยอย่างสนิทสนมกับซาอิอยู่เลย

เอ๊ะ!มาได้ไม่ทันไร รึว่าปากเสียๆของนายจะแผลงฤทธิ์อีกล่ะ? ซาอิ ซากุระหันขวับมาทางซาอิทันที เพราะนึกขึ้นได้

เอาล่ะ หมดเวลาอาหารค่ำแล้ว เชิญพวกเจ้ากลับห้องพักได้ ท่านหญิงมิโคโตะเอ่ยขึ้นเสียงดัง เพื่อช่วยซาอิกลบเกลื่อนอีกแรง ดังนั้น ทุกคนจึงแยกย้ายกันไปห้องนอนของตนเองตามที่มิโคโตะบอกโดยที่ซากุระยังคงงงๆกับเรื่องที่ซาอิสนทนากับท่านหญิงมิโคโตะอยู่ ว่าพวกเค้าคุยอะไรกันแน่นะ? +++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

  ซากุระเมื่อแยกจากซาอิและเข้าห้องของตนเองแล้ว ก็นั่งตระเตรียมอาวุธต่างๆไปพลาง และทบทวนวิชาที่เพิ่งเรียนกับซึนาเดะมาไปพลาง ทำให้เธอนึกถึงเรื่องที่ท่านหญิงมิโคโตะเล่า ถึงเหตุที่ทำให้พวกเธอต้องมาคอยคุ้มกัน เพราะพวกงี่เง่าที่หวาดกลัวและต้องการในพลังของขีดจำกัดสายเลือดจนกลายเป็นเรื่องใหญ่ที่ทำให้ทุกคนต้องเดือดร้อนเช่นนี้

เพียงเพราะของแบบนี้ เรื่องบ้าๆต่างๆถึงได้เกิดขึ้น ไม่ว่าจะเป็นที่นี่ หรือกับตัวซาสึเกะคุงก็ตามเด็กสาวรำพึงออกมาเบาๆคนเดียวในห้อง เมื่อสิ้นเสียงได้สักพัก เธอก็ล้มตัวนอนอย่างเหนื่อยล้าท่ามกลางความเหงา ที่เธอยังคงรอคอยคนคนนั้นเสมอมา

  ส่วนอีกคนหนึ่ง ที่อยู่ข้างๆห้องของซากุระ ซาอินั้นก็ยังคงนอนไม่หลับตามประสาของเขา ที่เป็นคนคิดมาก เด็กหนุ่มหวนคิดไปจนวันนั้น วันที่เค้าทอดทิ้งซากุระที่กำลังร่วงลงพื้นได้อย่างหน้าตาเฉย ในขณะที่วันนี้ซึ่งต่างออกไป เพราะเค้าคิดว่า เค้าจะไม่ทำอย่างนั้นอีกแล้ว

ก็มัน........เหมือนกับการทรยศ เด็กหนุ่มคิดกับตนด้วยสีหน้ามัวหมองสุดจะคาดเดา

ซาอิ!!”

 ใครน่ะ? เด็กหนุ่มน้ำเสียงแข็งกร้าวขึ้นมาทันที และมองหาต้นกำเนิดเสียงไปทั่วห้อง แต่แล้วประตูหน้าห้องก็เปิดออก เด็กสาวผมสีน้ำตาลซึ่งมีกิ๊ฟรูปร่างแปลกๆติดไว้ที่ผมก็ปรากฏตัวขึ้น พร้อมกับมองมาที่เขา

 คายูริเอง ซาอิ..... เสียงที่คุ้นหูออกจากปากของเธอคนนี้

เสียงนี้มัน เสียงของคนรับใช้เมื่อวาน......แต่ทว่าเมื่อเด็กหนุ่มได้สบตาเธอจังๆ ความรู้สึกคุ้นเคยอย่างประหลาดก็แล่นขึ้นมาในสมอง ภาพเหตุการณ์ที่เขาเคยได้รู้จักกับเธอคนนี้หวนคืนมาทั้งหมด

ใช่แล้ว ชั้นเอง คายูริ หลานสาวของท่านดันโซ ที่เป็นหัวหน้าหน่วยของเธอไง

คายูริ?? แล้วทำไมถึงมาอยู่ที่นี่ได้ เด็กหนุ่มรีบผละลุกขึ้นยืนทันที และมองคนตรงหน้าอย่างอึ้งๆ

ชั้นมาเพื่อเตือนเธอน่ะสิ ซาอิ คายูริเริ่มประเด็นทันที

เด็กหนุ่มนิ่งไปพักนึงแต่ก็ไม่ได้ถามอะไรต่อ อันที่จริงเขาเองก็น่าจะรู้อยู่แก่ใจดีอยู่แล้ว

ซาอิ ภารกิจที่เธอต้องมาร่วมกับพวกทีมคาคาชิน่ะ มันจบแล้วไม่ใช่เหรอ? ทำอะไรตามใจตัวเองแบบเนี้ย มันไม่ดีเลยนะเด็กสาวมองหน้าซาอิอย่างเป็นห่วง

แล้วเธอมายุ่งอะไรด้วยล่ะ

ก็ชั้นเป็นห่วงเธอ..... พวกเราคือรากนะ ซาอิ!! ภารกิจต้องมาก่อนเป็นอันดับแรก ไม่ใช่มาทำตามใจตัวเองแบบนี้

ถ้าพวกเราคือ รากจริง งั้นเธอก็ไม่จำเป็นจะต้องมีความรู้สึกมาเป็นห่วงเป็นใยชั้นเลยนี่เด็กหนุ่มย้อนกลับด้วยน้ำเสียงเย็นชา

ก็ได้ แต่ถ้าอย่างนั้นตัวเธอเองก็เหมือนกันนั่นแหละ เธอเองก็ไม่มีวันที่จะมีอิสระเช่นกัน ไม่มีแม้กระทั่งอนาคตคายูริตอบกลับอย่างเดือดดาลกับความเข้าใจยากของเด็กหนุ่มคนนี้ ทำไมกันนะ ทำไมเขาถึงไม่เข้าใจความตั้งใจจริงของเรา

ถ้าหมดเรื่องแล้วก็ไปได้แล้วซาอิเอ่ยขึ้นเสียงดัง

เธอเปลี่ยนไปนะ ซาอิ!! แต่ถึงอย่างนั้น ชั้นก็จะคอยเฝ้ามองดูเธอ ถ้าเธอไม่มีทีท่าว่าจะเลิกภารกิจบ้าๆนี่ล่ะก็ ถึงตอนนั้น....อะไรจะเกิดขึ้น เธอเองก็น่าจะรู้นะ ซาอิ!!”เด็กสาวตวาดกลับพร้อมกับรีบเดินออกจากห้องโดยไม่หันไปมองเด็กหนุ่มที่เธอเคยอุตส่าห์เฝ้าห่วงใยเลยแม้แต่น้อย มันช่างน่าผิดหวังจริงๆ

...ภารกิจกับความรู้สึก งั้นหรอ?... เด็กหนุ่มตั้งคำถามกับตนเองในใจ ทว่าก่อนที่จะได้หาคำตอบให้กับตนเองนั้น ร่างของเขาก็ทรุดฮวบและหลับไปทั้งอย่างนั้น ราวกับร่างกายจะบอกว่าไม่ต้องการค้นหาคำตอบให้กับเรื่องที่น่าหนักใจเช่นนี้อีก~

เช้าวันรุ่งขึ้น

  เด็กสาวผมชมพูเดินตาปรือออกจากห้องนอนของตนเอง และบิดขี้เกียจสักเล็กน้อยเมื่อออกมาถึงทางเดินแคบๆหน้าห้อง อากาศยามเช้าช่างหนาวเย็นไม่แพ้กลางคืน แต่ว่าก็ยังมีแสงแดดอ่อนๆส่องลอดผ่านกลุ่มหมอกที่มีอยู่ทั่วนี้มาบ้าง ซึ่งมันก็ช่วยให้ความรู้สึกดีๆต่อผู้พบเห็นเหมือนกัน

นี่! ซาอิ ตื่นรึยัง? ซากุระเดินไปเคาะประตูห้องเบาๆ2-3ที แต่ทว่า ก็ไม่มีเสียงตอบกลับ ดังนั้นเด็กสาวจึงลองเดินตามหาแถวสนามหญ้าดู เผื่อจะเจอบ้าง และ....ก็เป็นดังคาด ซาอิกำลังนั่งอยู่บนโขดหินรูปร่างประหลาดที่เหมาะจะใช้เป็นที่นั่งพอดี พร้อมกับกางกระดาษและน้ำหมึกเตรียมพร้อมไว้ทั่ว

จะวาดภาพอีกแล้วสินะ เวลาแบบนี้ยังมีอารมณ์สุนทรีย์อีกเหรอเนี่ย?เด็กสาวทักขึ้นเสียงดังจากข้างหลังจนซาอิสะดุ้งโหยง และนั่น ก็ทำให้น้ำหมึกเข้มข้นที่อยู่ในมือของเขานั้นกระเด็นไปโดนหน้าซากุระ1แหมะ

กึก.....เพลิงพิโรธโดนจุดชนวน >-<

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 14 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

164 ความคิดเห็น

  1. #151 Yuri Yurina (=w=) SSCX (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2560 / 13:50
    ขอไว้อาลัยแด่ซาอิ 3 วิ U_U
    #151
    0
  2. #123 MR.AMAZAYN (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2556 / 18:10
    เอ้า! ซวยแล้วไงซาอิ Q(' ')

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 13 พฤษภาคม 2556 / 18:28
    แก้ไขครั้งที่ 2 เมื่อ 13 พฤษภาคม 2556 / 18:18
    แก้ไขครั้งที่ 3 เมื่อ 13 พฤษภาคม 2556 / 18:24
    #123
    0
  3. #102 น้ำชา (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2555 / 19:54
    ซาอิ....ทั้งน่ารัก และ น่าสงสาร ไปในตัวTT..TT..
    #102
    0
  4. #61 Orange RabbiT (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 มีนาคม 2553 / 20:10

    แย่แล้ว ..... =-=

    #61
    0