[Fic naruto] เบื้องลึกของคู่กัด ซาอิ and ซากุระ

ตอนที่ 4 : ตระกูลโทโมเอดะที่ถูกทอดทิ้ง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 782
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    27 ต.ค. 49


ยินดีต้อนรับ นินจาโคโนฮะ นามของข้านั้นคือ.....โทโมเอดะ มิโคโตะ....สิ้นเสียงใสๆ ซาอิและซากุระก็ตาเบิกโพลงตกใจกับเรื่องที่ได้ยินเมื่อกี้ คนคนนี้ สตรีที่ยืนอยู่หน้าพวกเค้า คือคนที่พวกเค้าจะต้องรักษาชีวิตไว้ให้ได้

สวยจังเลย เนี่ยเหรอ....ท่านหญิงมิโคโตะ ซากุระคิดในใจพลางชื่นชมกับคนตรงหน้ามากยิ่งขึ้น ใบหน้าสวยเรียวได้รูป ดวงตากลมโตงดงาม อีกทั้งผ้าไหมทอสลวยที่เธอสวมใส่ ทุกสิ่งมันช่างเหมาะกับคนคนนี้ซะจริงๆ ราวกับเธอเกิดมาเพื่อเป็นท่านหญิงของตระกูลใหญ่ๆโดยเฉพาะ

........คุณซากุระครับ อย่าปล่อยตัวเองไปกับอารมณ์ความรู้สึกให้มากนักจะดีกว่านะครับ ซาอิพูดขึ้นเมื่อเห็นซากุระตาเป็นประกาย เพราะดูท่าจะถูกอกถูกใจท่านหญิงคนนี้มาก

ยุ่งน่า เจ้าคนไร้ความรู้สึก เด็กสาวตอบกลับอย่างไม่สนใจ โดยไม่แม้แต่จะหันไปมองซาอิเลยด้วยซ้ำ เด็กหนุ่มได้ยินเช่นนั้นก็ถึงกับนิ่งไป แต่เค้าก็ยังคงยิ้มให้อย่างเคย

“...............ตามใจล่ะกันครับ

พวกเธอทั้งสองคนน่ะ ตามข้ามาสิ ข้าจะพาไปยังที่พัก และก็ จะเล่าเรื่องบางอย่างที่พวกเจ้าควรรู้ไว้ด้วย ว่าแล้วทั้งคู่ก็เดินตามท่านหญิงผู้นี้ไป ยามเมื่อก้าวผ่านประตู ก็พบว่ามีทหารหลายคนรายล้อมอยู่ ณ จุดต่างๆของเรือนไม้หลังนี้ ซึ่งชวนให้ผู้มาเยือนรู้สึกเหมือนถูกข่มขวัญได้ยังไงก็ไม่รู้ ซึ่งซากุระเองก็รู้สึกอย่างนั้นเหมือนกัน

นั่งลงสิ ท่านหญิงมิโคโตะเอ่ยขึ้น เมื่อพาทั้งคู่มายังห้องส่วนตัวของตน ที่มีเบาะรองนั่งสำหรับแขกผู้มาเยือนไว้ให้เรียบร้อยแล้ว

 เหตุที่ข้าเรียกพวกเจ้ามาที่นี่ ไม่สิ ต้องบอกว่าที่พ่อข้าจ้างวานพวกเจ้าให้มาช่วยคุ้มครองข้าก็เนื่องจากว่า ตอนนี้ตระกูลของเรากำลังอยู่ในภาวะวิกฤตอันที่จริงทั้งคู่ต่างก็สามารถรับรู้ได้ถึงความผิดปกติของเรือนไม้แห่งนี้ เพราะเธอเป็นถึงท่านหญิงของตระกูลใหญ่แห่งหมู่บ้านคุโมะงาคุเระ แต่กลับมีเพียงทหารมาเฝ้ายาม ไม่มีนินจาคุโมะงาคุเระเลยสักคน

แล้วทำไมนินจาคุโมะงาคุเระถึงไม่มาคุ้มครองท่านล่ะคะ? เด็กสาวผมชมพูลองเลียบๆเคียงถามดู

นั่นน่ะสินะ ก็เพราะการใส่ร้ายป้ายสีของตระกูลคางายูระ ที่ต้องการกำจัดทายาทที่มีโอกาสจะขึ้นเป็นมิสึคาเงะของที่นี่น่ะสิ

ทายาท? รึว่า?ซากุระอุทานออกมา

ใช่ ข้ากำลังจะแต่งงานกับท่านซึโรคุ ผู้มีขีดจำกัดสายเลือดที่กล้าแข็งที่สุดในหมู่บ้าน มิโคโตะพูดพร้อมมองไปทางชายหนุ่มร่างสูงที่เคยนำทางให้พวกซากุระ เขาคนนี้น่ะเองที่เป็นคู่รักของท่านหญิง

มันเป็นธรรมเนียมของที่นี่ ที่จะคัดเลือกมิสึคาเงะจากทายาทชายของสี่ตระกูลใหญ่แห่งแคว้น และพวกนั้นก็หวาดกลัวถึงขีดจำกัดสายเลือดที่อาจจะถ่ายทอดมายังรุ่นลูกของข้า จึงได้ตระเตรียมกำลังพล และป้ายความผิดให้ข้าว่าละเมิดกฎ ที่ไปแต่งงานกับชายที่มีขีดจำกัดสายเลือด ทั้งๆที่จริงแล้ว กฎนั่นน่ะโดนยกเลิกไปนานแล้ว

เอ่อ แล้วมิสึคาเงะของที่นี่ล่ะคะ เค้าจะไม่ช่วยท่านบ้างเลยเหรอคะ?ซากุระถามต่ออย่างอยากรู้

ไม่มีทางหรอก มิสึคาเงะคนปัจจุบันของที่นี่ คือ คนจากตระกูลคางายูระ เค้าต้องเข้าข้างพวกเดียวกันอยู่แล้ว และก็ที่ไม่มีนินจาคุโมะมาที่นี่สักคนก็เพราะ....

มิสึคาเงะควบคุมอำนาจและปกครองเหล่านินจาทั้งหมดอย่างสมบูรณ์ เพราะงั้นจึงไม่มีใครมาคอยคุ้มครองท่าน อย่างนั้นสินะครับซาอิพูดต่อจนจบประโยคอย่างรู้ทัน ซึ่งท่านหญิงก็พยักหน้าว่าใช่

งั้นก็ไม่ต้องห่วงค่ะ พวกเรานินจาโคโนฮะน่ะ ทำเต็มที่อยู่แล้ว จะคุ้มครองท่านให้ปลอดภัยจนกว่าพวกนั้นจะยอมเลิกราให้ได้เลย เด็กสาวผมชมพูบอกด้วยความมั่นใจ

ใช่ครับ สำหรับผมแล้วภารกิจถือว่าสำคัญที่สุด ผมน่ะไร้ความรู้สึกที่จะทำอย่างอื่น เพราะงั้นภารกิจนี้จะสำเร็จลุล่วงได้แน่นอนครับ ซาอิกล่าวปลอบด้วยนน้ำเสียงที่เรียบๆแต่บาดลึกเหมือนน้ำแข็ง ซากุระหันมามองหน้าเด็กหนุ่มที่นั่งข้างๆด้วยความสงสัยพลางคิดในใจว่า

ไร้ความรู้สึกอีกแล้วงั้นเหรอ....ซาอิ! นี่นายเป็นใครกันแน่?

จบเรื่องแล้ว ถ้างั้นพวกเจ้าก็ไปพักผ่อนเถอะ เดินทางมาไกลคงเหนื่อย ต้อง...ขอโทษด้วยนะมิโคโตะเอ่ยขึ้นเมื่อสังเกตสีหน้าเพลียๆของทั้งคู่

ครับ/ค่ะ

และทั้งสองก็ไปยังห้องนอนที่ได้จัดเตรียมไว้ให้ ทั้งคู่ต่างเอนตัวลงบนฟูกนิ่มๆของตน แม้จะอยู่กันคนละห้อง แต่สำหรับซากุระแล้วก็รู้ดีว่า ซาอิกำลังทำอะไรอยู่ 

....ถ้าเป็นหมอนั่นล่ะก็ คงจะมัวแต่ง่วนกับภาพวาดของตัวเองล่ะมั้งนะ ฮิฮิ......

เด็กสาวลองจินตนาการภาพ ถึงซาอิที่เอาแต่จดๆจ้องๆกับภาพของตัวเอง และนั่งเพ้องึมงำคนเดียวในห้อง ก็อดที่จะขำไม่ได้

คิดแล้วมันก็ตลกดีแหะ....ผู้ชายที่คลั่งภาพวาด ฮ่ะฮ่ะ

เอ๊ะ! ไม่สิ! จะไปว่าเค้ายังงั้นได้ยังไง ซาอิน่ะเป็นเพื่อนของเรานะ ซากุระครุ่นคิดอยู่สักครู่ก็ตัดสินใจไปอาบน้ำ เพราะเหงื่อออกมากจากการเดินทาง ความสุขของผู้หญิงก็งี้แหละน้า ^-^

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

เวลาผ่านไป 1 ชั่วโมง ที่ห้องของซาอิ

ท่านหญิงเชิญพวกคุณให้ไปรับประทานอาหารเย็นร่วมกันที่ห้องค่ะ เสียงเด็กสาวที่เป็นคนรับใช้ดังขึ้น เด็กหนุ่มผมดำที่กำลังนั่งมองภาพวาดเพลินๆลุกขึ้นจากฟูกทันที และเดินไปยังทางห้องของซากุระเพื่อไปเรียก

คุณซากุระ ถึงเวลาอาหารเย็นแล้วนะครับ งั้นผมไปรอที่ห้องก่อนเลยนะ

เอ๋? อะ....เดี๋ยวก่อน!! เฮ้!!” เด็กสาวตะโกนออกมาจากห้อง  แต่พอเธอวิ่งมาเปิดประตูออกก็พบว่าเจ้าซาอิไปซะแล้ว

หนอยย~ ซาอิ นายนี่นะ......หัดอ่อนโยนกับผู้หญิงบ้างไม่เป็นรึยังไงยะ!!!!”>-< (ในใจซากุระ)

   สักพัก ซาอิก็มานั่งที่ห้องกินข้าว และกำลังคุยกับซึโรคุ คู่รักของท่านหญิงอยู่ จู่ๆประตูก็เปิดออกทันใดนั้น ซากุระก็เดินเข้ามาในสภาพที่ยังเปียกๆจากการอาบน้ำ เส้นผมสีชมพูดูยุ่งเหยิงแปลกๆไป แต่ทว่าหยดน้ำที่ยังเกาะอยู่ตามเส้นผมและใบหน้าของเธอกลับทำให้เธอดูมีเสน่ห์อย่างลึกลับ อันที่จริงแม้ทรงผมจะเปลี่ยนไปนิดๆเพราะไม่ได้คาดที่คาดหน้าผาก แต่เธอก็ยังคงน่ารัก และสวยในแบบฉบับของตัวเธอเอง  เด็กหนุ่มมองซากุระได้สักพักนึงแห่งความนิ่งอึ้งแล้งจึงทัก

ไงครับ คุณซากุระ มาทานด้วยกันสิครับเด็กหนุ่มทักอย่างร่าเริงโดยไม่ได้สังเกตสีหน้าของซากุระที่เหมือนกับกำลังโมโหซาอิอย่างแรง

เออ กินอยู่แล้วล่ะยะ...... เอ่อ......รบกวนด้วยนะคะ เด็กสาวหันไปบอกทางท่านหญิงอย่างมีมารยาท พลางนั่งลงและเริ่มต้นรับประทานอาหาร ส่วนทางซาอิที่รับประทานจนอิ่มแล้วก็ได้แต่นั่งเงียบตามประสาคนไม่ชอบสุงสิงกับใคร และกวาดตามองไปยังคนอื่นรอบๆห้อง พลันสายตาก็มาสะดุดที่เด็กสาวผมชมพูที่นั่งอยู่ตรงหน้าเขา......

ก็เรา....เป็นเพื่อนกันนี่นา เสียงของเธอดังขึ้นในหัว ซาอิหลับตาและส่ายหัวเหมือนกับจะลบเสียงๆนี้ออกไป เมื่อลืมตาขึ้น คนตรงหน้าเขาก็หายไปแล้ว ดูเหมือนซากุระจะขอตัวลุกไปเข้าห้องน้ำ

นี่ เจ้าน่ะชอบเด็กคนนั้นอยู่สินะ เสียงท่านหญิงมิโคโตะที่จู่ๆก็ดังขึ้น ซาอิหันไปมองอย่างงงๆก็พบว่าเธอกำลังเดินมาทางเขาพร้อมกับคู่รักของตน

ก็ซากุระจังน่ะ ออกจะน่ารักขนาดนั้นนี่นะ ท่านหญิงพูดขึ้นอีก ทำเอาซาอิหยุดหายใจไปพักนึง

คุณซากุระเนี่ยนะครับ!! น่ารัก...??” 0-0

ใช่ เค้าออกจะสวยขนาดนั้น สงสัยคงจะมีคนที่ชอบไปแล้วล่ะมั้งซึโรคุพูดขึ้นบ้าง

เอ่อ ผมอยากจะขออนุญาตถามพวกท่านว่า มองยังไงถึงเห็นคุณซากุระเป็นสาวสวย??

เจ้าตาถั่วหรือไงกัน ซาอิ!!” ท่านหญิงมิโคโตะเริ่มขึ้นเสียงกับเด็กหนุ่มตรงหน้า (แล้วไอ้ภาพลักษณ์ท่านหญิงแสนสง่าหายไปไหนแล้วง่ะ เหอๆ - -* )

นั่นสิ สงสัยรสนิยมความสวยของเจ้าคงจะเพี้ยนแล้วล่ะ สึโยคุเองก็เห็นด้วยกับคู่รักของตน

มิน่าล่ะ เจ้าถึงได้แต่งตัวพึลึกพิลั่น แถมยังทรงผมเชยๆนั่นอีก

อืมม อันที่จริง คนที่ใส่ชุดโชว์สะดือตัวเองเนี่ย ส่วนมากจะเป็นพวกคนบ้านะ

แถมยังท่าทางปากปีจอสุดๆ เฮ้อ~ เห็นแล้วอนาถ ไม่น่าเชื่อว่าซากุระจังจะทนคบมาได้

เหอะ  ตื๊อไม่เลิก ทั้งสองคน เอากันเข้าไป.....กร๊าซซ ทนไม่ไหวแล้ว ß (ในใจซาอิ)

นี่! แล้วทำไมมันถึงกลายเป็นการวิจารณ์เรื่องผมไปได้ล่ะครับเนี่ย! ตอนแรกคุยเรื่องของคุณซากุระไม่ใช่เหรอ เด็กหนุ่มโพล่งออกมาทันทีหลังจากอดทนฟังมานาน

 ชั้นมีอะไรงั้นเหรอ ซาอิ?จู่ๆ เสียงที่คุ้นเคยก็ดังขึ้นที่หน้าประตู ซากุระกลับมาจากห้องน้ำแล้วนั่นเอง  +o+

 

>>To be continued

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

164 ความคิดเห็น

  1. #150 Yuri Yurina (=w=) SSCX (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2560 / 13:14
    ว่าซาอิแบบนี้ กระทบอิโนะเต็มๆเลยนะนั่น =.=
    #150
    0
  2. #144 Nutto (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2558 / 16:08
    หานิยาย ซาอิ ซากุระ มานานแล้ว ขอบคุณค่ะ ^^
    #144
    0
  3. #122 MR.AMAZAYN (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2556 / 18:05
    ถ้าคุโมะงาคุเระ จะเป็นไรคาเงะนะคะ ไม่ใช่มิสึคาเงะ แต่ไม่ใช่ปัญหาใหญ่ เพราะเนื้อเรื่องสุโค่ยยยยย

    #122
    0
  4. #60 Orange RabbiT (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 มีนาคม 2553 / 20:05
    =-=== ไปว่าซาอิ~~ T3T
    #60
    0