[Fic naruto] เบื้องลึกของคู่กัด ซาอิ and ซากุระ

ตอนที่ 15 : การจากไปของซาอิ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 600
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    30 ธ.ค. 49



   เช้าวันรุ่งขึ้น

 

ถ้าอย่างนั้น ลาก่อนค่ะ  ซากุระโค้งคำนับให้ พร้อมกับยิ้มให้อย่างร่าเริง เด็กหนุ่มสาว3คนค่อยๆเดินออกจากหมู่บ้านแห่งหมอกอย่างเงียบสงบ ไร้ซึ่งเสียงว่ากล่าวใดๆ ท่ามกลางกลุ่มไอเย็นและหมอกหนาที่จะย้ำเตือนให้รู้ว่า ถ้าว่างก็กลับมาที่นี่อีก ท่านหญิงมิโคโตะและคู่รักของตนก็โบกมือให้เป็นการอำลา แม้ว่านินจาโคโนฮะเหล่านั้นจะหายลับไปจากสายตาแล้ว

 

 

แล้วทำไม? คายูริถึงมากับเราด้วยล่ะ?เสียงตั้งต้นคำถามของเด็กสาวผมชมพูดังขึ้นหลังจากเดินห่างออกมาจากหมู่บ้านคุโมะได้สักพัก

 

ก็บอกแล้วนี่ครับ ว่าคายูริเค้าเป็นเพื่อนผม แล้วเค้าก็กะจะกลับหมู่บ้านพอดี ก็เลยให้ร่วมทางกับเราด้วย ก็แค่นั้น

 

เหรอ? อืมม์ งั้นก็ช่วยไม่ได้นะ ว่าพลางก็เดินนำต่อโดยไม่ได้พูดอะไร เด็กสาวเจ้าของปัญหานามว่า คายูริได้แต่มองด้านหลังทั้งคู่สลับไปมาพลางคิดกับตนเอง ซาอิคิดยังไงกันแน่นะ? ถึงให้เรากลับด้วย

  ซาอิ? นายตัดสินใจถูกแล้วเหรอ หรือว่า.....เป็นเพราะการชี้แนะของเรา เป็นเพราะเรา.....

คายูริคิดได้ดังนั้น จึงตัดสินใจเอ่ยขึ้น

 

ถ้ารบกวนล่ะก็ ชั้นไปคนเดียวก็ได้ ไม่เป็นไรหรอกผู้ฟังทั้งสองส่ายหน้าเป็นเชิงขอโทษทันที โดยเฉพาะซากุระ

 

ขอโทษที ชั้นไม่ได้ไล่ซะหน่อย ก็แค่ถามดูเท่านั้น อย่าคิดมากเลยนะ

 

นั่นสิ คุณซากุระเค้าก็เซ่อๆซ่าๆหลุดปากออกไปแบบนั้นแหละ เพราะงั้นคายูริ....

 

ชั้นได้ยินนะ!” ซากุระหันมาส่งสายตาเขียวให้คนปากมากทันที เด็กสาวเจ้าของกิ๊ฟรูปร่างประหลาดที่ยืนฟังและดูท่าทางของคนทั้งสองอดหัวเราะเล็กๆในใจไม่ได้  ซาอิ นี่นาย เป็นแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กันนะ ^.^

 

นี่~ เราไปกันเถอะ อย่าเพิ่งทะเลาะกันเลย เดี๋ยวก็กลับโคโนฮะไม่ทันตอนเย็นหรอกคายูริเอ่ยขึ้นพลางเข้ามาคั่นกลางการปะทะคารมของซาอิและซากุระ

 

อื้อ!!” คู่กรณีพยักหน้าหงึกๆอย่างเห็นด้วย แล้วทั้งสามก็มุ่งหน้ากลับโคโนฮะกันต่อ

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

ในหมู่บ้านโคโนฮะ

 

   ตอนนี้เหล่าจูนินโจนินรุ่นราวคราวเดียวกัน กำลังยืนเข้าแถว รายงานต่อคุเรไน ซึ่งรับหน้าที่รับฟังรายงานจากการไปปฎิบัติภารกิจของเหล่าจูนิน โจนิน ไม่น่าเชื่อว่านี่ก็ผ่านมา1สัปดาห์แล้ว ทุกคนสภาพดูโทรมไม่แพ้กัน จะมีก็คู่ของเนจิกับเท็น เท็น ที่ดูจะประสานงานได้ดีเลยไม่มีปัญหาอะไร และอีกคู่นึงที่ยังมาไม่ถึง ซึ่งดูคาคาชิจะสนใจเป็นพิเศษจึงถามขึ้น

 

ซาอิกับซากุระยังไม่กลับมาอีกเหรอ?

 

ไม่เห็นเลยค่ะ แปลกจัง!”  อิโนะตอบ พลางแลซ้ายขวาหาทั้งสอง

 

นั่นสิ ครูคาคาชิมอบภารกิจโหดๆ ให้ซากุระจังเกินไปอ่ะป่าว?นารูโตะรีบเสริมถามทันที

 

พูดแบบนี้จะหาว่าชั้นอ่อนหัดงั้นเหรอ? นารูโตะ!” เจ้าของเรื่องตะโกนออกมา พร้อมกับเดินมาหาคนพูดช้าๆ  ในขณะที่เด็กหนุ่มไร้ความรู้สึก ซาอิ ก็เดินเอื่อยไปเรื่อยโดยไม่สนใจใคร

 

โอ้ ซากุระจัง!! ง่ะ....ติดกันอย่างกับตังเมเชียว? นี่! ซาอิ ระหว่างภารกิจนายคงไม่ได้ว่าอะไรซากุระจังใช่มั้ย?

 

เอ่อ....ครับ?

 

ก็อย่างเช่น ยัยเห่ย2,000ปี หรือยัยแรงทอร์นาโดไรเงี้ย!!”

 

ผัวะ!!!!!

 

แล้วนายจะพูดให้คนอื่นได้ยินทำไมเนี่ย!” ซากุระอัดเข้าไปแบบไม่ยั้งที่ฟันกรามของเจ้านินจาเจี๊ยวจ๊าวทันที อย่างที่รู้ๆกัน

 

ขอ-โต้ด-กั้บ~ซากุระจาง~”

 

ดีมาก ต้องอย่างงี้สิ เอาล่ะ....เด็กสาวสูดหายใจอึกใหญ่และเริ่มต้นรายงาน

 

ทีมซากุระ-ซาอิ ปฏิบัติภารกิจได้สำเร็จลุล่วง และมีตราประทับยืนยันว่าผ่านเรียบร้อยค่ะ!”

 

อืมม จริงด้วยๆ ของมิโคโตะจริงๆ

 

ฮั่นแน่! แสดงว่ารู้จักกันจริงๆด้วยสินะคะ กับท่านหญิงมิโคโตะน่ะซากุระหรี่ตามองคาคาชิทันที

 

อะ....อื้ม ก็นะ

 

รึว่าที่หนูได้จับคู่กับซาอินี่ก็...

 

อันนั้นไม่ใช่นะ ไม่เกี่ยวกัน แบบว่า ช่างมันเถอะ

มีพิรุธจริงด้วยๆแหะ ชักจะยังไงแล้วนา.... เด็กสาวคิดในใจพลางหันมามองซาอิ คู่ปฏิบัติภารกิจของเธอ  ที่ตอนนี้ส่งยิ้มแปลกๆมาให้ รอยยิ้มนั้นมันชวนให้รู้สึกหดหู่ใจยังไงไม่รู้

 

อึ๋ยย ขนลุกแฮะ ยิ้มหวานๆเนี่ย เด็กสาวแกล้งแซวขึ้น  ก่อนจะเดินผละไปจากซาอิและเข้ากลุ่มไปร่วมสนทนากับเพื่อนนินจาคนอื่นๆ ปล่อยให้ซาอิยืนอยู่อย่างนั้นต่อไป จนกระทั่งคายูริมาชวนคุยด้วย

 

เอาล่ะ ภารกิจก็จบลงด้วยดี ถึงเวลาที่เธอจะต้องกลับไปปฏิบัติภารกิจในฐานะรากแล้วล่ะนะ

 

..........นั่นสินะ เด็กหนุ่มตอบกลับด้วยน้ำเสียงเรียบง่าย ทำเอาเด็กสาวข้างกายอึ้งไปพักนึง แต่เมื่อตั้งสติได้ เธอก็ไม่ถามอะไรอีก  พร้อมกับหมุนตัวเดินจากไปอย่างเงียบๆด้วยกัน โดยไม่มีใครล่วงรู้

 

ลาก่อนครับ คุณซากุระ...

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

   กว่าจะรู้ตัวก็สายไปเสียแล้ว จะออกวิ่งตามหาไป มันก็เท่านั้น เรานี่มัน.....งี่เง่าจริงๆ

ถ้อยคำที่กล่าวโทษตัวเองดังก้องอยู่ในหัวหลายสิบวิ  ซากุระหันมองซ้ายขวาทั้งอาการเหนื่อยหอบจากการวิ่ง คนข้างๆที่เป็นทั้งคู่แข่งและเพื่อนสนิทได้แต่มองด้วยแววตาเศร้าๆ และตบบ่าเป็นการให้กำลังใจ หรือ? ต้องการให้เธอยอมรับนั่นแหละ

 

ซากุระ นี่มันเย็นมากแล้วนะ ชั้นว่ายังไงไว้พรุ่งนี้ค่อย....

 

อิโนะกลับไปก่อนเถอะ เดี๋ยวชั้นก็จะเลิกแล้วล่ะ!!”

 

ซากุระ เธอ.... ยังพูดไม่ทันขาดคำ เจ้าของชื่อก็หายตัวไปซะแล้ว

 

นายหายไปไหนของนายกันนะ ซาอิ? จะไปก็ไม่บอกสักคำ คายูริเองก็หายไปด้วย จริงสิ!! หรือว่าคายูริเค้า.......

   สิ้นเสียงแห่งความคิด ร่างนี้ก็หมุนตัวกลับและมุ่งหน้ากลับบ้านของตนโดยไม่คิดถึงเขาคนนั้นอีกเลย

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

 

ชั้นเองก็ไม่ได้เร่งรัดอะไรนายมากหรอกนะ แต่!ไม่คิดว่านายจะตามมาดูถึงนี่  ร่างเงาดำตะคุ่มที่แอบลอบมองซากุระอยู่นานถามคนข้างๆขึ้น

 

ขอแค่นี้ไม่ได้งั้นเหรอ คายูริ?

 

เปล่า....ไม่ได้ว่าอะไรสักหน่อย เพียงแต่นี่คงเป็นครั้งสุดท้ายแล้วนะ ที่จะมองเธอ

 

อืม ครั้งสุดท้าย

 

ที่ผม.....จะมองเธอด้วยแววตาที่อ่อนโยนเช่นวันนี้

 

 

 

 

>>To be continued

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

164 ความคิดเห็น

  1. #161 Yuri Yurina (=w=) SSCX (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2560 / 16:51
    เจ้าชีดชาอิไปแล้วสิน่ะ ไม่ลาหนูกุสักคำ
    #161
    0
  2. #132 MR.AMAZAYN (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2556 / 19:30
    ซาอิ T^T
    #132
    0
  3. #108 น้ำชา (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2555 / 18:36
    อ่า........ซากุระ TT..TT
    #108
    0
  4. #82 sasaki (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2553 / 14:55
    เศร้างะ T^T
    #82
    0
  5. #70 Orange RabbiT (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 28 มีนาคม 2553 / 10:48
    .... .T^TTTTT
    #70
    0