[SetBEAST] || Beast Of Nightmare || ปีศาจยั่วรัก {ลามิอา}

ตอนที่ 8 : BEAST OF NIGHTMARE :: EPISODE 05 100% {อัพครบ}

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,668
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 17 ครั้ง
    9 พ.ย. 60


EPISODE 05

            DC University

            ลามิอา.. ไปกินข้าวด้วยกันไหม?ยัยกิ่งแก้วเดินเข้ามาถามในขณะที่ฉันกำลังเก็บอุปกรณ์หลังจากเรียนจบคาบลงกระเป๋า ฉันเงยหน้าขึ้นมองเธอ

                ไม่ล่ะ เดี๋ยวฉันต้องไปช่วยเฮียที่คลับฉันบอกปฏิเสธ ใบหน้าไม่ได้แสดงรอยยิ้มแต่อย่างใด แต่ไม่ใช่ว่าฉันหยิ่งนะ ปกติฉันก็ไม่ยิ้มแบบนี้อยู่แล้ว

                อะ..อื้ม โอเค งั้นฉันไปก่อนนะเธอหน้าถอดสีลงเล็กน้อยแล้วเดินออกไป

                ฉันรู้สึกกระตุกวูบที่หัวใจอย่างห้ามไม่ได้ แต่ช่างเถอะ มันเป็นปกติไปแล้ว ปกติฉันก็ไม่มีเพื่อนอยู่แล้ว แค่ทำเธอเสียน้ำใจแค่นี้ยังถือว่าน้อยไปด้วยซ้ำอีกมั้ง หลายคนอาจจะมองว่าฉันนิสัยไม่ดี แต่อย่างน้อยฉันก็ไม่เคยเสแสร้งแกล้งทำเป็นดีต่อหน้าแล้วนินทาลับหลังกับใคร

                ฉันเดินออกมาจากตึกคณะแล้วเดินตรงมายังรถของตัวเอง วันนี้เป็นวันดีอะไรก็ไม่รู้ เฮียแวมพ์มันดันอนุญาตให้ฉันใช้รถได้ ร้อยวันพันปีไม่เคยจะให้ฉันแตะรถ หลังจากที่ฉันประสบอุบัติเหตุครั้งนั้นที่ฝรั่งเศส ฉันก็ถูกบรรดาพี่ๆตั้งข้อห้ามเรื่องการใช้รถขึ้นมา แต่หารู้ไม่ว่าฉันไปแข่งรถมาแล้วเมื่อปีที่แล้วนี่เอง

                รอยยิ้มปรากฏขึ้นที่มุมปากฉันเมื่อนึกถึงอะไรขึ้นมาได้ ฉันว่าเมื่อคืนชมพูต้องเสร็จเฮียฉันไปอีกรอบแล้วแน่ๆ เฮียฉันมันถึงได้ถูกผีใจดีเข้าสิงแล้วให้เอารถมาใช้แบบนี้ได้ คิดแล้วน่าขำชะมัด ยัยชมพูนี่รู้สึกจะเป็นรักแรกของเฮียฉันด้วยซ้ำมั้ง เพราะตั้งแต่ฉันเกิดมา เฮียมันก็ไม่เคยรักใครจริงๆจังๆมาก่อน กับพี่ซีนก็ยังไม่ถึงขั้นชมพูเลยด้วยซ้ำ

                ฉันเดินเข้าไปเปิดประตูรถแล้วเข้าประจำที่ ฉันกำพวงมาลัยแน่น สายตามองไปด้านหน้าพร้อมกับสมองที่กำลังประมวลผลถึงสถานที่ที่กำลังจะไป

                วินาทีนี้คงหนีไม่พ้นคลับ.. สมองฉันนึกได้แค่นี้จริงๆ เดี๋ยวนี้ฉันไม่ค่อยได้ดื่มเลย

                แล้วก็.. ตั้งแต่ฉันบอกให้ฟองเบียร์ไม่มายุ่งกับตัวเอง หมอนั่นก็ไม่เคยโผล่หน้ามาให้เห็นอีกเลย ถ้านับวันนี้ก็รวมแล้วเป็น..สองอาทิตย์เต็มพอดี

                ฉันถอนหายใจ ตัดเรื่องฟุ้งซ่านในสมองออกไป แล้วเอื้อมมือไปสตาร์ตรถคู่ใจ

               

                [Fongbia Part]

                “อืม..

เสียงครางดังเล็ดลอดออกมาจากลคอผมเมื่อริมฝีปากตัวเองถูกผู้หญิงคนหนึ่งบดขยี้ราวกับว่าเป็นเจ้าของ ฝ่ามือของเธอเลื้อยขึ้นมายังแผงอกผมแล้ววางแหมะอยู่บนนั้น นิ้วชี้นิ้วจี้ลงบนยอดอกผมแล้วคลึงไปมาเบาๆ สร้างความสยิวให้ผมอย่างบอกไม่ถูก

แต่แม่ง...โคตรรู้สึกดี

Rrrr!

การจูบอันดูดดื่มของผมชะงักลงเมื่อเสียงริงโทนจากโทรศัพท์มือถือของตัวเองดังขึ้น ผมคว้ามันจากกระเป๋ากางเกงแล้วกดรับสาย ทั้งๆที่ริมฝีปากยังถูกผู้หญิงร่างอวบอึ๋มตรงหน้าครอบครอง

อืม..ผมครางให้คนในสายได้ยิน

[ไอ้ฟองเบียร์.. ตกลงมึงจะไม่มาหากูให้ได้เลยใช่ไหม?] แค่ฟังจากน้ำเสียงก็รู้แล้วว่าคนในสายกำลังอยู่ในโหมดไหน

ถ้าไม่หงุดหงิดก็อาจจะกำลังโมโหจนบ้านเกือบแตก..

อืม..ผมส่งเสียงครางอีกครั้ง

ยัยนี่ไม่ใช่เล่นๆเลย ใช้ลิ้นเก่งเป็นบ้า!

ฝ่ามือข้างหนึ่งที่ไม่ได้จับโทรศัพท์เลื้อยไปมาบนตัวเธอ ก่อนที่มันจะหยุดลงตรงบั้นท้ายกลมกลึง ผมคว้าหมับลงในตำแหน่งนั้น หูก็ยังคงฟังว่าปลายสายจะตอบอะไรกลับมา

[มึงช่วยให้ความสนใจกูด้วยนะฟองเบียร์ ตั้งแต่เมื่อวานที่มึงพายัยบ้านั่นมาละ มึงสนใจยัยนั่นมากกว่ากูด้วยซ้ำ] ไอ้เกอร์.. เพื่อนของผมที่ได้ฉายาประจำตัวเองว่า ขี้น้อยใจสุดๆพูดด้วยน้ำเสียงขุ่นเคือง

อืม..ผมเคลื่อนฝ่ามือตัวเองมาที่ท้ายทอยของผู้หญิงที่นั่งอยู่บนตักแล้วดันใบหน้าเธอให้เข้ามาบดจูบหนักๆก่อนจะกระชากผมเธอออก

โอ๊ย!” เธอหน้านิ่วไปตามระเบียบ แต่ต่อมากลับเผยรอยยิ้มซาดิสม์ขึ้นที่ใบหน้าสวย

พอก่อน.. เธอไปได้แล้วผมปรายตามองเรือนร่างของเธอที่เรียกว่าเกือบจะเปลือยได้ ดีที่ตรงนี้เป็นที่นั่งวีไอพี ไม่มีใครมาจุ้นจ้านถ้าไม่จำเป็น

แล้วฉันจะได้เจอนายอีกเมื่อไหร่?ริมฝีปากที่ฉาบไปด้วยลิปสติกสีแดงเลอะเล็กน้อยเอ่ยถาม นัยน์ตากลมโตไร้เดียงสาแต่ทว่าแฝงไปด้วยพิษสงอันร้ายแรงเหลือบมองผมอย่างยั่วยวน

เมื่อเธอทำงานทุกอย่างเสร็จเรียบร้อยผมบอกพร้อมกับดันตัวเธอลงจากตักตัวเอง

อะ..อื้อ โอเค ฉันรักนายนะฟองเบียร์ นายก็รู้ผู้หญิงประเภทแบบเธอ.. บอกเลยว่าโคตรน่าเบื่อ

ฉันรู้ผมเอ่ยเสียงราบเรียบพร้อมกับยกมือข้างหนึ่งขึ้นเช็ดที่ปากตัวเอง

[นี่กูพูดขนาดนี้แล้วมึงยังไม่สนใจกูอีกหรอฟองเบียร์?] เสียงในสายก็ประท้วงขึ้นมาบ้าง

ทำไมวันนี้มีแต่ความน่าเบื่อ..

ใจเย็น..ผมกรอกเสียงลงไปในสาย แต่รู้อยู่ในใจแล้วว่าไอ้บ้านี่เคยเย็นเป็นที่ไหน ขอกูเคลียร์ก่อน

ฉันรักนายตั้งแต่อยู่ฝรั่งเศสแล้ว พอรู้ว่านายย้ายกลับมาที่ไทย ฉันก็ตามนายมาผมเบื่อที่จะฟังผู้หญิงคนนี้พรรณนาเรื่องความรักเต็มที

ความรักหรอ? มีที่ไหนกัน มันมีแต่ความหลอกลวงทั้งสิ้นนั่นแหละ ที่เธอกำลังพูดอยู่น่ะ มันก็แค่ความใคร่

อือ..ผมครางรับก่อนจะใช้อีกมือลูบไล้ใบหน้าสดสวยของเธอ ผมเกลี่ยนิ้วลงบนแก้มเธอเบาๆ เด็กดีอย่างเธอต้องเชื่อฟังฉันนะ กลับไปเถอะ ทำงานของตัวเองเสร็จเมื่อไหร่แล้วฉันจะให้รางวัลกับเธอนะที่รัก

อะ..อื้อ นายสัญญาแล้วนะเธอพยักหน้าให้ผม ก่อนที่ริมฝีปากร้อนฉ่าแสนเซ็กซี่นั่นจะแตะลงบนแก้มผมหนักๆหนึ่งที เสียงสูดลมหายใจของเธอดังเข้ามาในหูผม

ผู้หญิงคนนี้เข้าขั้นโรคจิต.. แต่ขอให้รู้ไว้เถอะ เธอจิตแค่ไหน คนที่คุมเธออยู่อย่างผมย่อมจิตกว่า

พอเธอผละออก ผมก็แค่นยิ้มมุมปากให้ เธอยิ้มกลับมาให้ผมแล้วเดินออกไป

อยากมาก็มา กูอยู่คลับผมกรอกเสียงลงไปในสาย

[คลับเฮียมึง?] มันถามเสียงสูง

อืม.. ไอ้ฟาโรห์นั่นแหละผมไม่เคยเรียกพี่ชายตัวเองว่าพี่เลยสักครั้ง

สันดานมันน่านับถือที่ไหน..

[หึ.. แน่วแน่จริง เดี๋ยวกูไป อีกสามนาทีเจอกัน] แต่ก่อนที่มันจะวาง ผมแทรกเสียงของตัวเองถามกลับไป

เฮียวิคกับไอ้เคสล่ะ?

[นอนอยู่ห้อง] มันตอบกลับมาเสียงเรียบ

ไม่มา?ผมเลิกคิ้ว

[อืม.. กูไปคนเดียว] ไอ้ขี้โกหก.. ผมสบถด่ามันในใจ

เอาความจริงผมรู้หรอกว่ามันจะพาใครมาด้วย

[มีกานต์อีกคน] หึ.. ตั้งแต่รู้จักกับมันมา เด็กคนนี้ไม่ธรรมดาจริงๆ

ไอ้เกอร์มันไม่เคยหนีบผู้หญิงคนไหนได้เกินสองวัน แต่รู้สึกว่าเด็กนี่จะอยู่กับมันได้เกือบสามอาทิตย์แล้วมั้ง ผมก็อยากรู้เหมือนกันว่าเด็กคนนี้มีอะไรที่ทำให้ไอ้เกอร์มันติดใจได้ถึงขนาดนั้น

เออ.. รีบมา

ผมกดวางสายหลังการสนทนาระหว่างผมกับไอ้เกอร์จบลง ผมกวาดสายตาไปมองรอบด้านของคลับ แล้วสายตาก็ต้องสะดุดลงเมื่อเห็นร่างของใครบางคน หัวคิ้วผมขมวดก่อนจะคลายออก ในที่สุดเธอก็มา..

เรือนร่างที่ปรากฏอยู่ในดวงตาผม เรือนร่างที่ผมเห็นมาเกือบทุกตารางนิ้วบนตัวเธอ ผมเหยียดยิ้มก่อนจะคว้าเอาแก้ววอดก้าตรงหน้าขึ้นมาดื่มรวดเดียวหมด เธอเป็นคนบอกผมให้หายออกจากชีวิตเธอสักสองวัน แต่ผมไม่ยอมทำตามที่เธอบอกหรอก ถ้าหายแค่สองวันแล้วกลับไปหาเธอ นั่นแสดงว่าผมตามตื๊อเธอ

ซึ่งมันไม่ใช่.. คนอย่างผมไม่จำเป็นต้องตามใคร

ผมนั่งรินวอดก้าลงแก้วอีกครั้งแล้วยกมันขึ้นจิบในขณะที่สายตายังคงจับจ้องอยู่ที่ลามิอา เธอสวมชุดนักศึกษา ดวงตากลมโตสุดแสนเย้ายวนนั่นกวาดมองรอบๆคลับราวกับกำลังเก็บข้อมูล เธอคงไม่สังเกตเห็นผมหรอก

ไอ้ฟอง!” เสียงเรียกอันคุ้นเคยดังขึ้น ผมเหลือบตาไปมอง

ไอ้เกอร์ยืนอยู่ ผมเคลื่อนสายตาลงมองในตำแหน่งมือของมัน มันกำลังกุมมือเด็กผู้หญิงที่ชื่อกานต์ ผมยิ้มให้มัน มันถลึงตาใส่ผมราวกับรู้ล่วงหน้าว่าผมจะแซวอะไร ผมเลยทำได้แค่แค่นหัวเราะให้มัน มันเดินเข้าไปนั่งที่โซฟาตัวตรงข้ามผม เด็กผู้หญิงคนนั้นนั่งอยู่บนตักมัน

เหม็นความรัก..

ชวนเด็กมา? ติดมาก..ผมลากเสียงยาวเพื่อหวังประชดมัน

กานต์.. กล้าจูบไอ้ฟองไหม?แก้ววอดก้าในมือผมชะงักเมื่อได้ยินประโยคที่ไอ้เกอร์พูดกับผู้หญิงที่ชื่อกานต์ หัวคิ้วผมขมวดเข้าหากัน มันคิดจะทำอะไรกันแน่

ฮะ..เฮียเสียงเด็กผู้หญิงคนนั้นสั่นมาก

ผมเหลือบตามองเธอ ดวงตากลมโตสั่นระริกยามที่มองผม เหมือนเธอกำลังขอร้องอ้อนวอนผมอยู่ ราวกับว่าเสียงเธอสะท้อนออกมาจากดวงตายังไงยังงั้น เธอเหมือนลูกแกะน้อย ส่วนไอ้บ้าเกอร์น่ะเป็นมากกว่าหมาป่าด้วยซ้ำ กระทำความรุนแรงกับลูกแกะตัวน้อยๆได้ลงคอ ไอ้โหดร้าย.. ผมด่ามันในใจ

ตอบมาว่ากล้าหรือไม่กล้า!?” ผมมองมือของไอ้เกอร์ที่บีบต้นแขนเล็กๆนั่น รู้สึกว่ามันเริ่มจะแดงนิดๆแล้วด้วย

ฮะ..เฮียเธอมองหน้าไอ้เกอร์สลับกับหน้าผม น้ำใสๆหยดโตไหลจากหางตาเธอลงมา

อย่าไปกลัว..ผมบอกเสียงเรียบ วางแก้ววอดก้าลงแล้วเดินอ้อมมานั่งอยู่ที่โซฟาตัวเดียวกับที่ไอ้เกอร์นั่ง

ผมเหลือบมองปฏิกิริยาของมัน พบว่ามันเริ่มขมวดคิ้วแล้ว และผมเชื่อว่าหลังจากนี้ผมอาจโดนหมัดของมันซัดเข้าที่ใบหน้าก็ได้ แต่รู้อะไรไหม ยิ่งเจ็บแม่งยิ่งโคตรสนุก

กล้าไหม!?” เสียงตะคอกของไอ้เกอร์ทำให้ร่างเล็กของเธอสะดุ้งน้อยๆ

น่าสงสาร...

ผมเคลื่อนมือไปแตะที่แก้มของเธอเบาๆ เกลี่ยมันไปมาพร้อมกับปาดน้ำตาที่ไหลอาบแก้มนั้นให้อย่างอ่อนโยน ผมก้มหน้าลงกระซิบบางอย่างที่ข้างหูเธอ มืออีกข้างของผมเคลื่อนไปกระชับที่มือข้างหนึ่งที่เต็มไปด้วยความสั่นของเธอ

กะ..กล้า เฮียสั่งอะไร..กานต์ก็จะทำ อื้อ..ผมไม่รอช้ารีบคว้าท้ายทอยของกานต์เข้าหาตัวเอง

จมูกเล็กละกับจมูกของผม ผมแค่นยิ้มให้กับท่าทางเป็นเดือดเป็นร้อนของไอ้เกอร์ ก่อนจะประกบริมฝีปากตัวเองลงไป ลงมือบดขยี้ริมฝีปากเล็กจิ้มลิ้มของลูกแกะตัวน้อยเบาๆ

 

[Lamiah Part]

ภาพคนสองคนที่กำลังจูบกันปรากฏอยู่ต่อหน้าต่อตาฉัน ดวงตาฉันสั่นระริก หัวใจเหมือนโดนบางอย่างทุบหนักๆสักสองสามที อัตราการเต้นของจังหวะหัวใจฉันรุนแรงขึ้นเมื่อเห็นได้ชัดเจนว่าผู้ชายคือฟองเบียร์ และผู้หญิงคือเด็กนักเรียนคนที่อยู่กับเกอร์เมื่อสองอาทิตย์ก่อน

                ฉันวางแก้วไวน์ในมือลง รู้ตัวอีกทีก็คือตอนที่มือตัวเองสัมผัสอยู่ที่ใบหูของฟองเบียร์แล้ว ฉันออกแรงบิดมันเต็มแรง

                อื้อ..เสียงครางของเด็กคนนั้นดังขึ้น ริมฝีปากเธอยังไม่ผละออกจากฟองเบียร์ด้วยซ้ำ

                ไอ้คนสกปรก! ฉันกระชากฟองเบียร์ออกมา แล้วออกแรงบิดหูไอ้บ้านี่เต็มแรงอีกครั้ง ฉันตวัดหางตาไปมองเด็กคนนั้น เธอทำหน้าเหมือนจะร้องไห้พร้อมกับยกมือขึ้นถูกริมฝีปากตัวเองอย่างแรง ฉันดึงหูฟองเบียร์ให้หมอนี่ลุกขึ้นตามก่อนจะหันไปหาไอ้เจ้าของรอยสักรูปแมงป่องที่นั่งทำหน้าเหมือนกำลังโกรธอะไรบางอย่างอยู่

                นาย.. เอายัยเด็กคนนี้กลับไป!” ฉันชี้หน้าเกอร์แล้วรีบไล่ออกไป

                เธอเข้ามาเสือกเหี้ยไรด้วย?” หมอนั่นขมวดคิ้วแล้วถามกลับใส่ฉัน

                เดี๋ยว.. นี่ว่าฉันเสือก?

                เธอก็เหมือนกัน ร้องไห้จนตาแดงขนาดนี้ยังจะยอม หัดมีสมองบ้างสิลูก!” ฉันไม่สนใจเกอร์แล้วหันมาชี้นิ้วใส่หน้าของเด็กคนนั้นแทน

                วินาทีนี้ฉันเดือด.. แต่เดือดเพราะอะไรฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน รู้แค่ว่าเดือด และเหมือนมันกำลังจะประทุเต็มทีแล้วด้วย

                ส่วนมึง!” ฉันหันไปหาฟองเบียร์ที่ทำหน้ามึนตาปรือใส่ราวกับไม่รู้สึกรู้สาใดๆ ไปเคลียร์!”

                ซียูเพื่อนเกอร์..ฉันได้ยินเสียงฟองเบียร์ แต่ตอนนี้ไม่อยากมองอะไรแล้ว ไม่อยากมองด้วยว่าตอนนี้มันทำหน้าแบบไหน

                ปึง!

                หลังจากลากฟองเบียร์ด้วยการดึงหูมันมาที่หลังคลับได้ ฉันก็ทุ่มร่างของฟองเบียร์เข้ากับผนังอย่างแรงจนเกิดเสียงดัง คนที่อยู่รอบๆหันมามองเรา ฉันตวัดสายตากลับไปมอง

                มองอะไร!? งานการไม่มีทำกันหรือไง!?” เท่านั้นแหละ.. คนพวกนั้นถึงได้เลิกมองแล้วดำเนินชีวิตประจำวันของตัวเองต่อไป

                มายุ่งเพื่อ?ฟองเบียร์หลุบตามองฉัน คำพูดแสนกวนประสาทหลุดออกจากลำคอเขาอีกครั้ง

                ตุบ!

                “จูบกับคนอื่นคิดว่าแน่แค่ไหน!?” ฉันกำกำปั้นแล้วทุบลงที่ผนังข้างๆกับใบหน้าฟองเบียร์ ทั้งๆที่ฉันสูงเลยคางเขามาหน่อยๆเท่านั้น แต่ฉันกลับไม่กลัวรัศมีของร่างกายหมอนี่เลยแม้แต่น้อย

                แล้วเสือกทำไม?ให้ตาย.. ให้ตายเถอะ หน้าตาเฉยเมยของฟองเบียร์ ฉันไม่ชอบเลย อย่าเจ๊าะแจ๊ะ

                ถ้าจะร่าน.. กรุณาร่านให้ถูกที่หน่อย!” ฉันปรายตามองเขาตั้งแต่หัวจรดเท้าพร้อมกับเหยียดยิ้มเย้ยหยัน

                แล้วไม่ถูกที่ตรงไหน?ฟองเบียร์เลิกคิ้วขึ้น เขาก้มหน้าลงมา จมูกแทบจะชนฉันได้

                ตรงที่เด็กคนนั้นไม่ใช่ของนาย!” โมโห.. ฉันโมโหมากจริงๆ

                แล้วคนที่ใช่ของฉันคือใคร?ฉันสะอึกไปกับคำถามของเขา เธอ?

                “…….” ฉันเงียบ ยิ่งเห็นสายตาของฟองเบียร์ที่มองมาที่ตัวเองยิ่งเหมือนคนน้ำท่วมปาก

                อย่ามโน

                เพี๊ยะ!

                เป็นไงล่ะ สว่างเลยสิ ฉันฟาดมือลงบนหน้าซีกซ้ายของฟองเบียร์อย่างแรง องศาหน้าของหมอนี่พลิกเล็กน้อย เขาใช้ลิ้นดันกระพุ้งแก้มตัวเองจนนูนออกมา ก่อนจะเบือนหน้ากลับมาหาฉัน ชั่ววูบ..ฉันคิดว่าเขาโกรธแน่ แต่..

                คิดว่าตบแล้วเจ็บ?คำพูดของฟองเบียร์ยิ่งทำให้อารมณ์ฉันพุ่งปรี๊ด

                เออ! เจ็บ!” เป็นฉันเองที่เจ็บ ฉันเจ็บมือมาก

                ถ้าไม่อยากให้ไปร่านกับคนอื่น ก็ให้ฉันร่านกับเธอสิ

      ไอ้ฟองเบียร์!”

                ฉันเม้มริมฝีปากตัวเองแน่นในขณะที่สายตายังจ้องอยู่ที่ตาหรี่ปรือของฟองเบียร์ ฟองเบียร์มองฉัน เป็นสายตาที่ฉันดูไม่ออกเลยว่าหมอนี่พูดกวนประสาทหรือพูดจริงๆ เขานิ่ง.. ปล่อยให้ฉันข่ม แต่ยังไม่วายพ่นคำพูดกวนประสาทนั่นออกมาเพื่อบั่นทอนสติฉัน

                ไม่กล้าแล้วยังจะมาขู่ฉันได้ยินเสียง หึจากคำคอของฟองเบียร์อีกด้วย

                อย่าท้า..ฉันกดเสียงต่ำข่มเขากลับไป

                ฉันไม่ชอบให้ใครมาท้าแบบนี้ และฉันก็ไม่ชอบด้วยที่ทำเหมือนฉันจะแพ้

                แล้วกล้าไหมล่ะ?เสียงฟองเบียร์เน้นที่คำว่า กล้าอย่างชัดเจน

                ลมจากปากเขาเป่ากระทบหน้าฉัน มันเฉียดแก้มไปนิดเดียวเอง และฉันยังได้กลิ่นแอลกอฮอล์ในลมหายใจของฟองเบียร์ด้วย ฉันว่าหมอนี่เมา.. หรือไม่เมา? ไม่รู้เว้ย มองไม่ออก

                ฉันกล้า!” ฉันตะโกนใส่หน้าเขาโดยไม่ปิดบัง

                ตอนนี้อยากวอร์เต็มทีแล้ว

                งั้นจูบฉันสิเขาเหยียดยิ้มที่มุมปากก่อนที่ใบหน้าหล่อเหลานั่นจะโน้มเข้ามาจนแก้มเขาเฉียดกับแก้มฉันแผ่วๆ เขากระซิบบางอย่างข้างหูฉัน ถ้าฉันหมดลมหายใจ จะยอมสยบอยู่ใต้แทบเท้าเธอ

                ฉันกัดฟันกรอดเมื่อโดนคนตรงหน้าท้าทาย มือข้างหนึ่งของตัวเองคว้าหมับเข้าที่ท้ายทอยของฟองเบียร์ก่อนจะโน้มตัวเองขึ้นไป ฟองเบียร์หันมามองฉันนิ่ง สายตาเขาเหมือนพร้อมที่จะกดฉันอยู่ตลอดเวลา ฉันเหยียดยิ้มแล้วเขย่งปลายเท้าขึ้นไปจ่อปากที่ใบหูของเขา

                นายพูดเองนะฟองเบียร์หลังจากกระซิบเสร็จฉันก็โน้มหน้าตัวเองกลับมา

                แอลกอฮอล์ที่วิ่งพล่านอยู่ในเลือดฉันเดือดปุดๆ ฉันเหยียดยิ้มขึ้นก่อนจะประกบริมฝีปากตัวเองลงบนกลีบปากเย็นชืดของฟองเบียร์ ฉันหลับตาลง กระชับท้ายทอยของหมอนี่แน่นขึ้นแล้วบดเบียดความรุนแรงในรสจูบลงไป

                อื้อ..แต่เป็นฉันเองที่ต้องส่งเสียงครางเมื่อฟองเบียร์กลับบดเบียดความชุ่มฉ่ำเข้าหาฉันตอบกลับมา

                เอวของฉันถูกฟองเบียร์เกี่ยวเข้าไปหาร่างของเขาจนมือที่กำเป็นกำปั้นแล้วทุบผนังไปก่อนหน้านี้ถูกคลายออก หัวคิ้วฉันขมวดเข้าหากันเมื่อรับรู้ได้ถึงความร้อนจนแทบจะแผดเผาริมฝีปากตัวเองให้ไหม้ได้ มืออีกข้างละจากท้ายทอยเขาแล้วกำลงที่แขนแกร่งกำยำก่อนที่เล็บจะจิกลงไป

                เป็นเวลานานที่ริมฝีปากฉันถูกฟองเบียร์บดขยี้ และมันเริ่มทวีความรุนแรงมากขึ้นเมื่อหมอนี่พลิกร่างฉันเข้ากับผนัง แผ่นหลังฉันถูกบดอัดเข้ากับความเย็นเยียบทางด้านหลัง ฉันตอบรับจูบของฟองเบียร์อย่างท้าทาย

                ฉันไม่ยอมแพ้หรอก..

                จนกระทั่งรู้สึกว่าลมหายใจที่สะสมไว้เต็มปอดเริ่มผ่อนลง ฉันกำกำปั้นแล้วทุบลงบนแขนแกร่งของฟองเบียร์หนึ่งทีหนักๆ แต่สิ่งที่ได้กลับมาคือความรุนแรงจนเปลี่ยนเป็นเจ็บแปลบราวกับหมอนี่กำลังแกล้งฉัน ฉันทุบลงไปอีกหนึ่งที

                อ๊ะ..ฉันสะดุ้งทันทีเมื่อโดนขบเม้ม มันแรงพอที่จะเรียกว่าเป็นการกัด

                กลิ่นคาวของเลือดคละคลุ้งในอุ้งปากของตัวเอง ฉันเปลี่ยนตำแหน่งมาทุบตรงอกข้างซ้ายของเขาแทน ลมหายใจฉันเริ่มติดขัดมากขึ้น และเกิดเสียงประท้วงจากลำคอฉันที่ดัง อื้อ

                มะ..ไม่ไหวแล้วนะ มันเป็นจูบที่นานเกินไปแล้ว

                ก้อนเนื้อในอกข้างซ้ายฉันกระหน่ำเต้นเมื่อลมหายใจเริ่มติดขัดขึ้นทุกขณะจนฉันไม่สามารถต้านทานได้อีกต่อไป ฉันทุบมือลงบนอกฟองเบียร์อีกที อีกที และอีกทีเรื่อยๆ แต่หมอนี่ก็ไม่ยอมถอนจูบออกไปเลย

                น้ำใสๆก่อเกิดขึ้นที่หางตาของฉันก่อนที่มันจะกลิ้งลงตามแก้ม ความวาบหวามจากการจูบเริ่มเปลี่ยนเป็นความรุนแรง ดวงตาฉันพร่าเบลอ และเหมือนสติจะถูกพร่าผลาญออกไปด้วย

                ฉันกำลังจะหมดแรง...

 

                [Fongbia Part]

                ตุบ!

                ริมฝีปากผมหลุดเป็นอิสระทันทีเมื่อร่างของคนด้านหน้าเกือบจะหล่นลงไปบนพื้นถ้าผมไม่คว้าเอาไว้ ลิปติกสีชมพูใสติดที่ริมฝีปากผม กลิ่นมันหอมน่ากินมาก ผมแลบลิ้นเลียก่อนจะเหยียดยิ้มเมื่อเห็นคนที่หลับตาพริ้มอยู่ในอ้อมแขน

                ไหนท้านักหนา? แค่นี้ก็เป็นลม แล้วยังจะมาทำเป็นเก่ง

                เธอก็เก่งได้แค่นี้แหละ..

                ผมหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาจากกระเป๋ากางเกงก่อนจะกดโทรหาไอ้เกอร์

                [ว่า?] มันทักขึ้นเมื่อกดรับสาย

                มึงกลับยัง?ผมทักกลับไปก่อนจะช้อนตัวของลามิอาขึ้นพาดบนไหล่

                ตัวหนักเหมือนกันว่ะ สงสัยหนักนม ใหญ่เกือบเท่าลูกมะพร้าวได้..

                [ยัง มีไร!?] เสียงของมันค่อนข้างห้วน เหมือนจะโกรธผมที่ผมจูบเด็กมัน

                ก็บอกให้จูบเอง ผมก็สนองให้ ผิดตรงไหน

                มีถุงยางไหม?ผมเหลือบตามองลามิอาขณะที่พูดถึงถุงยางอนามัย กูยืม

                [ใช้แล้วมึงจะคืน?] ผมเหยียดยิ้มกับเสียงสูงที่เหมือนจะกวนประสาทของมัน

                ถ้ามึงเอา..กูยินดีคืน

                แฟร์ๆ ถ้ามันเอาคืน ผมจะเอากลับไปให้ แต่ในนั้นคงมี น้ำเต็มถุงน่ะนะ

                [ไอ้สัส! กูอยู่ที่เดิม จะมาเอาก็รีบมา กูจะได้พากานต์กลับ] เอะอะก็กานต์.. ทำไมผมอิจฉา

                เด็กคนนี้เป็นใคร?ผมถาม

                [ไม่มีไร] มันตอบ สงสัยเป็นเด็กในความลับจริงๆนั่นแหละ

                เพราะปกติมันจะบอกผมเสมอว่าผู้หญิงคนนี้เป็นใคร ผู้หญิงคนนั้นเป็นอะไรกับมัน แต่นี่ไม่ แถมยังไม่ค่อยชอบให้ตัวผู้หน้าไหนเข้าใกล้เด็กนี่อีกด้วย ผมว่าคนนี้ตัวจริง

                เดี๋ยวกูไป ขอแบกอีอ้วนนี่ก่อน

                ผมยิ้มในขณะที่พูด สะโพกเธอดันแก้มผมเนืองๆด้วย ใหญ่จัง.. ตีได้ป่ะวะ

                เพี๊ยะ!

                ว่าแล้วก็ฟาดแม่ง! เนื้อแน่นดึ๋งดั๋งดีเหมือนกัน

                [เสียงไรวะ?] ไอ้เกอร์ดูแปลกใจขึ้นมาทันที คล้ายกับว่ามันจะได้ยินเสียงที่ผมฟาดสะโพกของลามิอา

                เปล่า กูตีแมว

                [แมวเชี่ยไรมาอยู่ในคลับ?] ยังจะถามต่ออีก

                จะแมวเชี่ยไรก็ช่างแม่งเถอะ วางไปได้แล้ว กูหนัก ว่าจบผมก็รีบยัดโทรศัพท์กลับเข้าที่เดิมโดยที่ยังไม่ได้กดวางด้วยซ้ำ ก่อนจะยกมือข้างที่เพิ่งจับโทรศัพท์ไปหมาดๆขึ้นเช็ดเหงื่อที่ขมับตัวเอง

                ความจริงยัยนี่ก็ไม่ได้อ้วนเท่าไหร่ แค่อึ๋มมากเกินกว่ามาตรฐานเท่านั้นเอง

               

                [Lamiah Part]

                “อื้อ..

                ฉันส่งเสียงครางในลำคอเมื่อรู้สึกถึงอะไรสักอย่างที่สากระคายแต่เปียกชิ้นแตะลงและลากไล้ที่ข้างแก้มของตัวเอง ฉันยกมือขึ้นลูบมันออก แต่ต่อมาก็กลับเป็นแบบเดิม

                เปลือกตาถูกบังคับให้ลืมขึ้น ภาพด้านหน้าที่สะท้อนอยู่ในตาฉันคือฝ้าเพดานสีขาว ฉันกระพริบตาสองสามที สมองที่มึนตึงเริ่มทำการประมวลผลเรื่องราวทั้งหมด ฉันเบิกตากว้างก่อนจะเด้งตัวขึ้นจากเตียงนอนสีขาว สายตาของตัวเองถูกใช้สำรวจรอบๆห้อง และถ้าจำไม่ผิด..

                ห้องนี้มันของ.. ฟองเบียร์ไม่ใช่หรอ!?

                “เมี้ยว~”

                เฮือก..

                เสียงคล้ายแมวทำให้ฉันต้องหลุบตาลงมอง แมวเปอร์เซียร์สีขาวดวงตามีสีฟ้าคล้ายน้ำทะเลกำลังจ้องฉันอยู่ ฉันขมวดคิ้วมุ่น แมวตัวนี้...

                โอ๊ย..อาการปวดจี๊ดที่ศีรษะเกิดขึ้นทันทีหลังจากจ้องมัน ฉันหลับตาลง

                เหมือนฉันเคยเห็นมันที่ไหนมาก่อน ฉันเคยเห็นมันที่ไหนสักที่ ฉันเคยเห็นมัน..

                เมี้ยว~

                “ริคกี้! มาหาพ่อมาฉันลืมตาขึ้นมอง แมวเปอร์เซียร์ตัวนั้นวิ่งออกไปทางประตู ฉันมองตามมันในขณะที่หัวยังปวดเอาการ

                ฉันลุกขึ้นจากที่นอน แต่ยังไม่ทันได้ลุกหัวคิ้วฉันก็ขมวดขึ้นทันที ใบหน้าตัวเองก้มลงมองร่างกายโดยอัตโนมัติ เสื้อเชิ้ตสีขาวตัวบางของใครก็ไม่รู้ถูกฉันสวมใส่อยู่ และถ้ามองดีๆ ข้างในมัน..

                กรี๊ด!!!”

                ฉันแผดสียงลั่นเมื่อเปิดเสื้อดูด้านใน ร่างกายฉันเปลือยเปล่า ไม่มีอะไรเลยสักอย่างนอกจากเสื้อเชิ้ตที่สวมอยู่ด้านนอก ไม่มีบราเซียร์ ไร้การปกปิดของอันเดอร์แวร์ และชุดนักศึกษาที่สวมไว้เมื่อคืนก็อันตรธานหายไปไหนแล้วก็ไม่รู้ ลมหายใจฉันรุนแรง ก่อนที่เสียงของตัวเองจะตะโกนออกไปโดยไม่สนหน้าอินทร์หน้าพรหม

                ไอ้ฟองเบียร์!!!”




-------------------------------------

เรารู้น้าว่าพวกเธอคิดอัลไลลล 5555 ใจเย็นๆก่อน NCมันมีแน่ๆอ่ะ

แต่อย่าเพิ่งวู่วามกานนน 55555

ฝากเม้นเป็นกำลังใจให้ด้วยน้า ขอบคุณก๊าบบบ <3




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 17 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

293 ความคิดเห็น

  1. #158 SopapornPogpoon (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2560 / 01:32
    อิฟองมันฉวยโอกาสกะลามิอาตลอด หมั่นไส้555
    #158
    0
  2. #155 SopapornPogpoon (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2560 / 08:09
    สงสารมิอา จะไฟท์กะฟองต้องแกร่งกว่านี้ แบบนี้อิฟองลาบปากเลย555
    #155
    0
  3. #154 hhappypine (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2560 / 18:35
    โอ๊ย ไม่ไหวแล้ววววว
    มาวันต่อวันไม่ได้หรอไรท์ รอทุกวันเลยนะ
    #154
    0
  4. #153 E-PERJER (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2560 / 18:22
    มีถุงยางมั้ย กรี๊ดดดดดดดดด
    #153
    0
  5. #152 Nutty2008 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2560 / 13:48
    จะทำไรลามิอาฮ่ะอิฟอง
    #152
    0
  6. #151 PiyadaKerdmo (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2560 / 13:39
    อะไร มียงมียืม ไม่หัดพกมั่ง 555
    #151
    0
  7. #150 I_WaNabee (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2560 / 13:39
    รุนแรงกับเมียตลอดเลยนะฟอง ทำไมแกไม่อ่อนหวานกับเมียบ้างงง! จูบเค้าจนเป็นเป็นลมม 
    #150
    0
  8. #149 Belive729 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2560 / 13:02
    โดนไม่โดน 55555555
    #149
    0
  9. #148 nuttaporn_ntpppk (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2560 / 12:53
    รุนแรงกับเมียตล้อดดด~~5555
    #148
    0
  10. #145 yayonair (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2560 / 00:21
    อิฟองมันร่านจิง
    #145
    0
  11. #144 PiyadaKerdmo (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2560 / 17:52
    อิฟองมันร่านน 555555
    #144
    0
  12. #143 Sirintra2560 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2560 / 16:38
    ทำไมพระเอกถึงแรดแบบเน้ อยากให้พระเอกไปเห็นนางเอกจูบกับคนอื่นบ้าง ถ้าพระเอกไปเอากับคนอื่น ก็ให้นางเอกไปเอากับคนอื่นบ้าง
    #สมัยนี้ชายหญิงเท่าเทียมอย่าไปยอมมานนน
    #143
    0
  13. #142 ซาตาน จำเป็น (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2560 / 16:03
    หน้าด้านนน
    #142
    0
  14. #141 airin0618 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2560 / 16:13
    เอาฟองเบียร์คนเก่ากลับมาาาา ตอนแย่งชมพูนายไม่ได้เผยด้านมืดใช่ไหม ตอบ!!!
    #141
    0
  15. #140 SopapornPogpoon (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2560 / 15:39
    จูบไม่จูบ ลุ้นนนน...
    #140
    0
  16. #139 SopapornPogpoon (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2560 / 23:47
    ฟองเบียร์แรดมากกก555
    #139
    0
  17. #138 bomos (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2560 / 17:22
    เกลียดอีฟอง รับไม่ได้ สงสานลามิอา
    #138
    0