[END อีบุ๊ค] HOT LOVE รักร้อน..ซ่อนอันตราย

ตอนที่ 10 : CHAPTER 9 :: The friends is important 100% [Complete]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 384
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    22 มี.ค. 59


9

The friends is important

          MN Club

            “จะไปไหน?” ฉันที่กำลังจะเดินหนีเป็นอันต้องหยุดชะงักลง เมื่อมีเสียงห้าวๆของเขาดังขึ้น

            ฉันหันกลับไปเผชิญหน้ากับเขาทันที พลางขมวดคิ้วมุ่นเมื่อเจอกับใบหน้าหล่อเหลาที่ตอนนี้กำลังแสดงสีหน้าหงุดหงิดออกมาให้ได้เห็น

            “........”

            “ถามก็ตอบดิวะ!” เขาขึ้นเสียงใส่พลางกอดอกมองฉันอย่างหาเรื่องกัน

            ก็แล้วทำไมฉันต้องตอบคำถามนายด้วย เป็นแค่เจ้านายนะไม่ใช่เจ้าชีวิต!” ฉันบอกแค่นั้นแล้วก็หมุนตัวเตรียมที่จะเดินจากไปเพราะเบื่อเขาเต็มทนแล้ว แต่ทว่า..

            พลั่ก!!!

            เขาออกแรงกระชากแขนฉันอย่างแรงจนร่างของฉันเซไปปะทะกับอกแกร่งของเขาจนเกิดเสียงดังพลั่ก ทำให้ฉันต้องนิ่วหน้าด้วยความเจ็บ เจ็บที่แขนที่โดนเขากระชาก เจ็บที่ตัวที่มันเซไปปะทะกับเขาอย่างแรง เจ็บที่ใจที่ไม่สามารถทำอะไรได้เลย

            เมื่อวานทำอะไรกับเพื่อนฉันไปถึงไหนแล้ว!?” ทำอะไร? ยังไง? งงเว้ย!

            “อะไรของนายวะ! ประสาท!” ฉันบอกพร้อมกับดันร่างของตัวเองออกจากอ้อมกอดของเขา แต่ทว่าเขากลับขืนมันเอาไว้

            ฉันถามเพื่อต้องการคำตอบ ไม่ใช่ให้เธอมาว่าแบบนี้!” ไมเนอร์พูดกลับมาเสียงดัง แววตาของเขาตอนนี้มีแต่ความแข็งกร้าว

            ก็ได้! ฉันจะบอกนายก็ได้! ฉันกับวา..เรามีความสุขด้วยกัน เราไปกันได้ดี ชัดนะ!” พอบอกจบฉันก็รวบรวมแรงที่มีทั้งหมดดันตัวเองออกจากอ้อมกอดของเขาได้สำเร็จ

            ไปกันได้ดี! หึ! เอากัน หรือไง?”

            เพี๊ยะ!!!

            ทันทีที่คำพูดแสนน่ารังเกียจถูกเอ่ยออกมา ฝ่ามือของฉันก็ตวัดไปที่ใบหน้าซีกซ้ายของเขาอย่างอัตโนมัติราวกับว่ามันเตรียมที่จะตบเขาไว้อยู่แล้ว

            ทำได้แค่นี้?” เขาหันกลับมาก่อนจะใช้ลิ้นดันกระพุ้งแก้มเพื่อสำรวจแผลภายในปาก

            นายมันหมาบ้า! เลิกยุ่งกับฉันซักที! ไปหายัยหมวยของนายเลยไป! ไอ้สวะ!”

            เพราะตรงนี้มันเป็นห้องน้ำที่อยู่ด้านหลังผับ คนจึงไม่ค่อยพลุกพล่าน จะมีก็แต่พวกที่เมามาเข้าห้องน้ำก็เท่านั้น แต่ก็ไม่มีใครสนใจพวกเราอยู่แล้ว ทำให้ฉันกับเขาปะทะคารมกันแรงๆแบบนี้ได้ไง

            ถ้าฉันเป็นหมาบ้านะ! ไอ้วามันก็เหี้ยดีๆแหละวะ!”

            เพี๊ยะ!!!

            “หยุดพูดแบบนี้นะไมเนอร์! ฉันกับวา..เราไม่ได้เป็นอะไรกัน จำใส่สมองกลวงๆของนายไว้ด้วย

            “ทำไม! ห่วงหวงกันมากนักหรือไง?เขากระชากแขนฉันแล้วรั้งให้เข้าไปใกล้มากขึ้น ได้กันมากี่ทีแล้วล่ะ!

            “ฉันไม่รู้จะพูดเหี้ยอะไรกับนายแล้วนะ! นายมันฟังภาษาคนไม่รู้เรื่องหรอก มันต้องพูดภาษาสัตว์!”

            “งั้นหรอ? การกระทำที่แสดงออกมันก็ต้องสัตว์ด้วยใช่ไหมล่ะ?” เขาแสยะยิ้มเหี้ยมๆก่อนจะรั้งฉันให้เข้าไปใกล้มากขึ้น

            พูดเหี้ยอะ..อื้อ!!!”

            ยังไม่ทันที่จะพูดอะไรกลับไป เขาก็ประกบริมฝีปากลงมาทันที ปิดกลั้นทุกสิ่งทุกอย่างที่ฉันกำลังจะพูดหมด ไมเนอร์บดเคล้าริมฝีปากหนักๆจนฉันแสบปากไปหมด รสชาติขมๆของแอลกอฮอล์ทำให้ฉันอยากจะอ้วก

            อ๊ะ! อื้อ!”

            เขาขบริมฝีปากล่างของฉันแรงๆจนได้กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งไปทั่วริมฝีปาก ปลายลิ้นร้อนชื้นส่งเข้ามาทักทายตวัดรัดเกี่ยวกับเรียวลิ้นของฉันอย่างชำนาญ พลิกพลิ้วไปมาอย่างช่ำชอง บ่งบอกเลยว่าเขาผ่านผู้หญิงมานับไม่ถ้วนจริงๆ

            อื๊อ!!!”

            ฉันรวบรวมสติที่กำลังจะแตกกระเจิงกลับมาก่อนจะใช้มือระดมทุบที่แผ่นอกของเขาจนมันดังตุบตับ แต่ก็ไม่ได้ทำให้เขาสะทกสะท้านเลยแม้แต่น้อย เกลียดจริงๆที่เขาเป็นแบบนี้ เกลียดมาก!

            ในวินาทีที่ลมหายใจกำลังจะหมด เขาก็ถอนริมฝีปากออกไป ทำให้ฉันต้องผละออกมา ร่างของตัวเองทรุดฮวบลงไปที่พื้น พลางสูดเอาอากาศเข้าปอดให้ได้มากที่สุด

            ทำไม! แค่นี้ทำเป็นเหนื่อย! หึ!” น้ำเสียงเย้ยหยันกันเต็มที

            อย่ามายุ่งกับฉัน!” ฉันตะโกนออกไปอย่างสุดจะทน

            ก็ไม่ได้อยากยุ่งเท่าไหร่หรอกนะกับผู้หญิงสกปรกๆอย่างเธอน่ะ!”

            “เออ! กูขอลาออก! มึงอย่ามายุ่งกับกูอีก! ออกไปจากชีวิตกูซะ!!!” ฉันตะโกนกร้าว หยาดน้ำใสๆเริ่มก่อตัวขึ้นมา

            นับตั้งแต่วันนั้นฉันก็ไม่เคยร้องไห้อีกจนเมื่อถึงวันนี้ ที่ฉันพยายามเข้มแข็งมาตลอด มันพังทลายลงอย่างย่อยยับ น้ำตาที่ไม่อยากให้ไหลแต่ตอนนี้มันกลับไหลออกมาราวกับเขื่อนแตก เพราะเขา..เพราะผู้ชายตรงหน้านี้..

            หึ! เออ! ไม่ได้อยากยุ่งเท่าไหร่หรอกโว้ย!!!” เขาตะโกนกลับมาทำให้ฉันสะดุ้งสุดตัวเพราะน้ำเสียงอันน่ากลัวของเขา จากนั้นเขาก็จ้ำอ้าวออกไป ทิ้งให้ฉันนั่งร้องไห้อยู่อย่างนั้น..

 

          MINER TALK ::

          ผมกระแทกก้นนั่งลงบนเบาะวีไอพีชั้นเยี่ยมของผับตัวเอง ก่อนจะยกขวดวอดก้าขึ้นดื่มอย่างหงุดหงิด ยัยปากหมานั่น! ยัยผู้หญิงอวดดีคนนั้น!

            “แม่งเอ๊ย!”

            ผมสบถออกมาอย่างหัวเสีย ผมเป็นเหี้ยอะไรวะ ทำไมต้องไปถามยัยนั่นเกี่ยวกับเรื่องของวาเล็นด้วย ผมหึงหรอ? ไม่มีทาง! ไม่ใช่แน่ๆ ผมอาจจะหวงเพื่อนตัวเอง (?)

            หวัดดีเพื่อนเลิฟเสียงแหบห้าวของไอ้ออกัสดังขึ้นพร้อมๆกับใบหน้าหล่อกวนๆของมันที่เสนอหน้ามาอยู่ตรงหน้าผมพอดี

            เออ!”

            “เป็นอะไรวะ! ใครทำเพื่อนกูเป็นแบบนี้เนี่ย บอกพี่กัสมาซิเพื่อนมันบอกกวนๆก่อนจะเอามือมาคล้องคอผม ผมจึงสะบัดมือมันออกทันที คือตอนนี้กูกำลังหงุดหงิดอยู่ครับเพื่อน!

            ขอโทษทีว่ะ! กูหงุดหงิด

            “โห่มึง! ชีวิตน่ะใช้ให้คุ้มดิวะ จะไปซีเรียสอะไรมากมายมันบอกพลางแย่งขวดวอดก้าจากมือผมแล้วรินใส่แก้วดื่มอย่างสบายใจ ทำให้ผมต้องหยิบวอดก้าขวดใหม่ขึ้นมาดื่มแทน

            ออกัส.. ถ้าสมมติกูกับมึงต้องทะเลาะกันเพราะผู้หญิงคนเดียว มึงจะเลือกกูหรือจะเลือกผู้หญิงคนนั้นผมถามออกไป ทำให้ไอ้ออกัสหันมาเลิกคิ้วมองผมอย่างงงๆ

            มึงถามอะไรวะเนี้ย?

            “กูถาม..มึงมีหน้าที่ตอบ

            “มึงลองคิดดูนะ.. กูกับมึงคบกันมากี่ปีแล้ว ถ้านับๆกูว่าเกินสิบปีแน่นอน แล้วผู้หญิงที่มึงว่าน่ะ.. ระยะเวลาที่กูกำลังคบอยู่มันยาวนานเท่ามึงมั้ย? ก็ไม่! เพราะฉะนั้นกูสามารถฟันธงได้เลยว่ากู..ไม่มีทางเลือกผู้หญิงไปมากกว่าเพื่อนแน่นอนมันบอกแล้วยกแก้ววอดก้าขึ้นดื่มก่อนจะเอ่ยต่อ เพื่อน..มีค่ากับกูมากกว่าผู้หญิงเสมอ

            นั่นสินะ สำหรับผม..เพื่อนมีค่ามากกว่าผู้หญิงเสมอ แล้วสำหรับมึงล่ะ..วาเล็น..?

            ว่าแต่..มึงถามเรื่องนี้ทำไมวะ!”

            ไม่มีอะไรหรอก.. ไปม่อหญิงเลยไปมึงน่ะ

            ก็ได้.. นารีคือชีวิตของพี่กัสเอง อิอิ>,<”

            พอพูดจบแค่นั้น ไอ้ออกัสมันก็เดินไปที่ฟลอร์แดนซ์ทันที นี่ขนาดมันกำลังจะหมั้นนะเนี้ย..

          MINER END TALK ::

 

          เจ้.. เจ้จะไปไหนอ่ะ?”

            เมื่อฉันเดินกลับมาเตรียมที่จะเดินออกไปจากผับ ยัยเชลซีก็รั้งไว้ซะก่อน

            เจ้ลาออกนะเปญ.. เจ้ไม่ทำงานที่นี่แล้วฉันบอกพลางไล่เช็ดน้ำตาของตัวเองไปด้วย

            เจ้เป็นอะไร? ใครทำเจ้ของเปญ? บอกเปญมาเลยนะ

            เจ้ไม่เป็นไรหรอกเปญ เปญ..เจ้ว่าเราไปหางานทำที่อื่นกันนะฉันเขย่าแขนของน้องสาวตัวเองเบาๆ

            แล้วเราจะไปทำงานที่ไหนล่ะเจ้?”

            เจ้ก็ยังไม่รู้เหมือนกัน แต่เจ้ไม่อยากทำงานที่นี่แล้ว เปญ..เจ้ไม่ทำงานที่นี่แล้ว ฮึก..ในเมื่อวันนี้ฉันอ่อนแอแล้ว ก็ขออ่อนแอให้มันสุดๆไปเลยละกัน

            เจ้..” แชมเปญรั้งฉันให้เข้าไปใกล้มากขึ้นก่อนจะโอบเอวฉัน ใครทำเจ้? บอกเปญได้มั้ย?

            “ช่างมันเถอะเปญ แต่เจ้ทนทำงานที่นี่ไม่ได้แล้วจริงๆ ความรู้สึกของเจ้มันรับไม่ไหวจริงๆ ฮึก..”

            ไม่เป็นไร.. ถ้าเจ้ไม่อยากบอกเปญก็ไม่เป็นไรนะ งั้นเราไปหางานทำที่อื่นกัน เอาที่ที่เจ้มีความสบายใจมากที่สุดนะเจ้ ไม่ว่าที่ไหนเปญก็จะไปกับเจ้นะ

            ขอบใจนะแชมเปญ เจ้รักเปญนะ..”

            “เปญก็รักเจ้เหมือนกัน เพราะเจ้คือพี่สาวของเปญนี่นา.. เลิกร้องนะ ไม่เป็นไรแล้ว

            ในขณะที่แชมเปญกำลังพยายามปลอบฉันอยู่ จู่ๆเสียงหนึ่งก็ดังขึ้น

            ไปทำงานกับวามั้ย?”

            วาเล็น..

            ใช่สินะ.. ฉันลืมเขาไปได้ยังไง เขาดีกับฉันทุกอย่างเลยนะ เขาทำเพื่อฉันทุกอย่าง..

            ฉันควรจะไปกับเขา...

            ฉันหันไปเผชิญหน้ากับวาเล็นก่อนจะมองเขาด้วยสายตารู้สึกผิด เขาดีกับฉันทุกอย่าง ถึงแม้ว่าเหตุการณ์ครั้งนั้นมันจะทำให้ฉันเจ็บมากก็ตาม แต่เขาก็ตามขอโทษฉัน..

            ฉันก็ควรจะให้อภัยเขา..ไม่ใช่หรือไง?

            วา..”

            “วาไม่รู้นะว่าเกิดอะไรขึ้นกับครอบครัวของซี แต่วายินดีที่จะช่วยซีทุกอย่างเลยนะ มีอะไรให้วาช่วย..วายินดีช่วยทุกอย่างเลย เพราะวารักซี..” เขาพูดออกมาด้วยสีหน้าและแววตาที่จริงจังมากๆ

            เปญ.. ไปทำงานกับวาดีมั้ย?” ฉันหันไปถามผู้เป็นน้องสาวที่ตอนนี้ยืนนิ่งเงียบโดยไม่ได้เอ่ยอะไรออกมาสักอย่าง

            เอ่อ.. เจ้ไปทำเถอะ เดี๋ยวเปญทำที่นี่ก็ได้แชมเปญแสดงท่าทีหวาดหวั่นออกมาก่อนจะยิ้มแหยๆส่งมาให้ฉัน

            ไม่ได้นะแชมเปญ เธอต้องไปกับเจ้ เจ้ทิ้งเธอให้อยู่ที่นี่ไม่ได้หรอกจะให้ฉันทิ้งน้องสาวของตัวเองไว้ล่อเสือล่อตะเข้ที่นี่หรือไง ทำแบบนั้นก็บ้าเกินคนล่ะ!

            “เอ่อ.. แต่เปญดูแลตัวเองได้นะเจ้” แชมเปญกระชับมือเข้าหากันก่อนจะหลุบตาลงต่ำ

            ไม่เป็นไรหรอกมั้งซี แชมเปญเขาอยากอยู่ที่นี่ก็ปล่อยเขาเถอะเป็นวาเล็นเองที่เอ่ยขึ้นมา

            ไม่ได้หรอกวา.. แชมเปญเป็นน้องสาวของซีนะ ถ้าทิ้งน้องไว้แบบนี้..อย่าเรียกซีว่าเป็นพี่เลย

            “.......”

            “ไปกับเจ้เถอะเปญ ไหนเปญบอกเจ้ว่าเปญจะไปกับเจ้ทุกที่ไม่ว่าจะเป็นที่ไหนก็ตามไง”

            “เอ่อ..”

            “เอาเป็นว่าเปญตกลงแล้วนะ”

            “เจ้.. แต่เปญ..”

            “ห้ามปฏิเสธนะแชมเปญ ฉันขอออกคำสั่งนี้กับเธอฉันพูดเสียงแข็งแล้วกอดอกมองผู้เป็นน้องอย่างกดดัน

            เธอจะทำงานอยู่ที่นี่คนเดียวได้ยังไง มีทั้งพวกบ้ากามมีทั้งพวกเจ้าชู้หัวงู หัวเด็ดตีนขาดยังไงฉันก็ไม่ให้น้องตัวเองมาเสี่ยงแบบนี้แน่นอน

            กะ..ก็ได้ค่ะแชมเปญพยักหน้ารับอย่างนอยๆก่อนจะเบือนสายตาไปทางอื่น

            ทุกครั้งที่น้องสาวของฉันเจอกับวาเล็น มักจะมีท่าทีที่แปลกไปเสมอเลย มันเป็นเพราะอะไร ฉันก็อยากจะถามนะ แต่กลัวยัยแชมเปญจะไม่สบายใจ เลยไม่ถามสักที

            แล้วนี่กำลังจะกลับคอนโดใช่มั้ยซี? เดี๋ยววาไปส่งนะ

            “อืม.. แต่ว่าไปส่งแชมเปญก่อนละกันวา แล้วเดี๋ยวค่อยวนรถกลับมาส่งซีที่คอนโด

            “ได้สิ งั้นไปรถวากัน..”

            ฉันพยักหน้าก่อนจะเก็บของใส่กระเป๋าสะพายของตัวเองพร้อมกับจับมือยัยแชมเปญแล้วเดินตามวาเล็นไป..

 

          MINER TALK ::

            ผมกำลังจะเดินไปที่รถเพื่อจะกลับคอนโด แต่ทว่า.. ภาพตรงหน้า.. กลับทำให้ผมต้องหยุดฝีเท้าของตัวเองลง

            มันคือภาพของผู้หญิงสองคนกำลังจะเดินไปขึ้นรถสปอร์ตของผู้ชายหน้าตาดีคนหนึ่ง ซึ่งมันไม่ใช่ใครที่ไหน ผู้หญิงสองคนนั้นก็คือยัยปากหมาเชลซีนั่นกับน้องสาวของเธอ ส่วนผู้ชายก็คือไอ้วาเล็นเพื่อนรักของผมเองไง

            ผมรีบเดินจ้ำอ้าวเขาไปหาทันที

            อ้าว.. ไอ้วา มึงมาแล้วทำไมไม่เข้าไปนั่งในผับกูล่ะ มัวแต่มาหาเศษหาเลยอยู่ตรงนี้อยู่ได้” พูดไปสายตาของตัวเองก็ตวัดไปมองที่เชลซีอย่างเย้ยหยัน

            พูดเหี้ยอะไรของมึง!?” มันขมวดคิ้วมุ่นก่อนจะชักสีหน้าหงุดหงิดออกมา

            ตอนนี้ผมเมามั้ย? ตอบอย่างมั่นใจเลยว่า..เมาชัวร์! แต่แล้วไง เมาแต่สติผมก็ดีอยู่ป่ะวะ เพียงแต่ที่มันแปลกไปคือมักจะไปหาเรื่องชาวบ้านเขาเท่านั้นเอง

            เดี๋ยวนี้กล้าขึ้นเหี้ยกับเพื่อนแล้วหรอวะ!”

            “มึงเมาใช่มั้ยไอ้เหี้ยไม? เดี๋ยวกูโทรให้ไอ้กัสไปส่งที่คอนโด มันบอกพลางหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดเบอร์ของไอ้ออกัส แต่ว่าผมห้ามไว้ก่อน

            ไม่ต้อง! กูมีปัญญาขับกลับเองได้! แล้วนี่มึงคิดจะมั่วทั้งพี่ทั้งน้องเลยหรือไงวะ!”

            ผลั่วะ!

            พอสิ้นเสียงพูดของผม หมัดหนักๆของมันก็ซัดเข้าเบ้าหน้าผมเต็มๆ กลิ่นคาวของเลือดคละคลุ้งไปทั่วริมฝีปาก หน้าผมหันตามแรงหมัดของมัน กูพูดอะไรผิดครับ!

            “เลิกพูดเหี้ยๆแบบนี้ได้แล้วไอ้เหี้ยไม! กลับคอนโดมึงไปเลยไป!” มันผลักผมออกแรงๆ ทำให้ร่างของผมเซน้อยๆแต่ไม่ได้ล้มลง

            หึ! กลับคอนโดหรอ!? ดีเลย.. กูจะกลับคอนโดละกัน กูกลับละงั้น บาย..” ผมผละออกมาพลางแสยะยิ้มเย็นๆ นี่ผมกำลังพูดไม่รู้เรื่องใช่หรือเปล่า?

            แต่อะไรก็ช่างแม่ง! ผมจะกลับคอนโดละ จะกลับไปที่คอนโด..

            ผมเดินมาที่รถของตนเองแล้วขึ้นมานั่งปิดประตูแล้วมองออกไปนอกหน้าต่างรถ เห็นไอ้วาเล็นทำหน้าหงุดหงิดก่อนจะเดินไปโอบไหล่ของเชลซีแล้วทำท่าทางเหมือนบอกให้ขึ้นรถ เอาสิ! คืนนี้จะอีกยาวไกลแค่ไหน ลองทายดู..

            หึ! ผู้หญิงมันก็สกปรกแบบนี้เองสินะผมยิ้มมุมปากอย่างสมเพชก่อนจะสตาร์ตรถของตัวเองแล้วขับออกไปจากลานของผับตัวเอง..

          MINER END TALK ::

 

          ฉันกับแชมเปญขึ้นมานั่งบนรถของวาเล็นแล้ว ตอนนี้เขากำลังขับรถไปส่งน้องสาวฉันที่คอนโด เหตุการณ์เมื่อกี้ทำให้ฉันต้องมานั่งครุ่นคิด ท่าทางหาเรื่องของไมเนอร์มันคืออะไร ฉันไม่เข้าใจจริงๆ วันนี้เขาพาลมาก ตั้งแต่เมื่อหัวค่ำก็พาลฉัน พอมาเมื่อกี้ก็มาพาลวาเล็นอีก มันเป็นเพราะอะไร!

            “แล้วคอนโดของแชมเปญอยู่ไหนหรอซี?ฉันสะดุ้งทันทีเมื่อวาเล็นถามขึ้น

            ว่าแต่..เจ้าตัวก็นั่งอยู่ตรงนี้ ทำไมวาเล็นถึงได้หันมาถามฉันแทนที่จะเป็นแชมเปญล่ะ

            เอ่อ.. เดี๋ยวพอขับไปถึงสี่แยกข้างหน้าก็เลี้ยวขวาแล้วก็ตรงไปเรื่อยๆเลยวา คอนโดของยัยแชมเปญจะอยู่ด้านซ้ายมือพอดี

            “อ่อ.. โอเค สี่แยกข้างหน้านะ?

            “ใช่ๆ ข้างหน้านี่ล่ะ”

            ท่ามกลางการสนทนาระหว่างฉันกับวาเล็น มีแต่ยัยแชมเปญเท่านั้นที่นั่งเงียบแบบไม่รู้สาเหตุ ฉันแอบลอบมองน้องสาวของตัวเองสลับกับมองวาเล็น แต่ทั้งคู่ก็ไม่ได้มีท่าทีอะไรแสดงออกมาให้ได้เห็นเลย ยัยแชมเปญมองออกไปนอกหน้าต่าง ส่วนวาเล็นก็ขับรถของเขาไป

            พอรถเลี้ยวเข้ามาจนถึงหน้าคอนโดของยัยแชมเปญ แชมเปญก็เปิดประตูเดินออกจากรถไปอย่างลอยๆ โดยไม่ได้หันมามองฉันหรือวาเล็นเลย ฉันจึงเป็นฝ่ายท้วงขึ้นแทน

            พักผ่อนซะนะเปญ เจ้ไปแล้วนะ

            เธอหันมายิ้มน้อยๆก่อนจะเดินเข้าไปในคอนโดอย่างเลื่อนลอย..

          R Condo

            พอรถของวาเล็นจอดหน้าคอนโด ฉันก็เปิดประตูรถลงมา ทำให้วาเล็นเปิดประตูรถลงมาตาม

            ขอบคุณมากนะวา..” ฉันส่งยิ้มจริงใจไปให้เขา

            นานแล้วนะที่วาไม่ได้เห็นซียิ้มแบบนี้ วาดีใจนะที่ซียอมพูดดีๆกับวาเขาจึงส่งรอยยิ้มจริงใจกลับมาด้วยเช่นกัน

            งั้นซีไปละ เอ้อ! ซีขอเบอร์วาหน่อยสิ วาคงเปลี่ยนเบอร์ใหม่แล้วใช่ไหม?ฉันหยิบโทรศัพท์ของตัวเองออกมาก่อนจะกดปลดล็อกหน้าจอเพื่อจะเมมเบอร์ของวาเล็น

            ความจริงฉันมีเบอร์ของวาเล็นอยู่แล้วล่ะ แต่มันก็ตั้งแต่ตอนที่เราคบกันตอนนั้น แล้วมันก็นานมากแล้วด้วย ป่านนี้เขาคงเปลี่ยนเบอร์ใหม่ไปแล้วล่ะ

            วายังใช้เบอร์เดิมแหละซีห๊ะ! นี่เขาไม่ได้เปลี่ยนเบอร์เลยหรอ? ทั้งที่ฉันเปลี่ยนมาเป็นสิบๆเบอร์แล้วเนี่ยนะ

            อะ..เอ่อ.. จริงหรอ? งั้นซีไปแล้วนะ

            “ให้วาขึ้นไปส่งมั้ย?” เขาเลิกคิ้วถาม ใบหน้าฉายแววความหวังออกมา ทำให้ฉันอดเห็นใจไม่ได้เลยจริงๆ

            ก็ได้.. ตามซีมาละกันฉันบอกพลางเดินเข้าไปในตัวคอนโดโดยที่มีวาเล็นเดินตามมาด้วย

            เราทั้งสองคนขึ้นลิฟท์มาจนถึงชั้นที่ฉันอยู่ พอลิฟต์เปิดออก..ฉันก็เจอกับ..

            ไมเนอร์!!!

            เขามาทำอะไรตรงนี้?

            ไมเนอร์มองฉันสลับกับวาเล็นแล้วยิ้มที่มุมปากนิดๆ ก่อนจะเอ่ยทักวาเล็นขึ้น

            มาส่งผู้หญิงของมึงหรือไง?” เขาถามพร้อมกับสายตาแปลกๆที่ฉันมองไม่ออก

            เออ!” วาเล็นตอบสั้นๆก่อนจะรั้งแขนฉันให้เดินออกจากตัวลิฟต์เพราะกลัวมันจะปิดลงเสียก่อน

            หึ!”

            แล้วนี่มึงกำลังจะไปไหน?” วาเล็นถามขึ้นด้วยสีหน้าเป็นห่วงเพราะสังเกตเห็นว่าเขามีท่าทางเมามากๆเลย

            เรื่องของกูน่า! กูไม่เอาชีวิตไปทิ้งหรอก เพราะวันนี้กูคิดว่ากูคงต้องสนุกจนถึงเช้า หึ!” เขาบอกพลางส่งสายตามามองฉัน แล้วที่เขาบอกน่ะมันคืออะไร สนุกจนถึงเช้าอะไรของเขา ฉันงง?

            เออ.. จะไปหาผู้หญิงมาซั่มล่ะสิมึงวาเล็นพูดขึ้นด้วยท่าทีหยอกล้อ

            ใช่! จะไปหาผู้หญิงแถวนี้มาซั่มเล่น! กูจะเล่นให้หนัก เอาให้ลุกไม่ขึ้นเลย!” เขาบอกก่อนจะกดลิฟต์ พอลิฟต์เปิดออกเขาก็เดินเข้าไป ทิ้งให้ฉันงงกับท่าทีของเขา ก่อนที่วาเล็นจะจูงมือฉันเดินต่อ

            ว่าแต่..ห้องซีอยู่ที่ไหนหรอ? ไอ้ไมมันบอกว่ามันไม่รู้ว่าซีอยู่ห้องไหน มันบอกวาแค่ว่าซีอยู่คอนโดเดียวกับมันอะไรนะ! ไมเนอร์เนี่ยนะไม่รู้จักห้องฉัน ตลกล่ะ! ทั้งที่เขารู้จากนิวเคลียร์แล้วแท้ๆเนี่ยนะ

            เอ่อ.. ใกล้ถึงแล้วล่ะ อ๊ะ! ห้องนี้ไง

            “ห้องตรงข้ามกับไอ้ไมเลยเนี่ยนะ ทำไมมันถึงบอกว่าไม่รู้จักห้องของซีล่ะ”

            “อืม.. ช่างเขาเถอะ งั้นซีเข้าห้องแล้วนะ”

            “โอเค ดูแลตัวเองดีๆนะเชลซี วาเป็นห่วง..” เขาส่งยิ้มมาให้ก่อนจะโบกมือลาแล้วเดินจากไป

            ฉันเดินเข้ามาในห้องของตัวเองก่อนจะเดินเข้าไปในห้องนอนแล้วตรงไปยังชุดคลุมอาบน้ำ ฉันถอดเสื้อผ้าออกเตรียมที่จะเดินไปอาบน้ำที่ห้องน้ำเพราะว่าวันนี้ฉันเหนื่อยเป็นพิเศษเลย แต่เสียงออดที่หน้าห้องก็ดังขึ้นมาซะก่อน

            ฉันที่อยู่ในชุดคลุมอาบน้ำเลยต้องกระชับชุดคลุมแน่นแล้วเดินไปยังประตู..

            ฉันส่องตาแมวเพื่อดูว่าเป็นใคร แต่มันกลับมีแต่ความว่างเปล่า ทำให้ฉันเดินกลับเข้ามาแล้วเตรียมที่จะเดินไปที่ห้องน้ำต่อ แต่เสียงออดที่หน้าห้องก็ดังขึ้นมาอีก

            ฉันเดินออกไปเปิดประตูออกอย่างหัวเสีย ใครมาเล่นบ้าอะไรแบบนี้เนี่ย!

            ฉันเปิดประตูออกไป แต่เพียงพริบตาฉันก็ถูกดันเข้ามาในห้องพร้อมกับร่างสูงของใครบางคนตามเข้ามาด้วย

            ไง?” เขาทักขึ้น เมื่อฉันเงยหน้าขึ้นดูก็พบว่าเขาคือ..

            ไมเนอร์!!!





ขอให้อ่านอย่างมีความสุขนะคะ

#ชาร์ปหน้าNCล้าววว^,^!!

#สายหื่นตื่นตัว 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

30 ความคิดเห็น

  1. #10 PJ_20446 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 มีนาคม 2559 / 23:55
    เฮ้ย....จะทำอะไรซีรึป่างเนี่ย
    #10
    0
  2. #9 PJ_20446 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 มีนาคม 2559 / 00:18
    อย่าหลงผิดนะเชลซี อย่าไปกับวาเล็น ;-;
    #9
    0