นางโจรซ่อนใจ (พริก+นนท์)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 245,631 Views

  • 1,366 Comments

  • 3,116 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    46

    Overall
    245,631

ตอนที่ 7 : แค่แก้ว...หรือใจฉันที่มันแตก 2 100 %

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11527
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 38 ครั้ง
    29 ก.ย. 61

แค่แก้ว...หรือใจฉันที่มันแตก 2 



“ไอ้เลว!”

เพล้ง!

วินาทีที่ฉันฟาดขวดไวน์ลงไปบนหัวของคนคนนั้นเต็มแรงจนมันเซคือวินาทีที่ฉันหลั่งน้ำตาให้กับความเลวร้ายทั้งหมดที่พบเจอมา ฉันแค่บอกตัวเองว่าฉันต้องสู้กับมัน ศัตรูของฉันไม่ใช่คนตรงหน้า แต่เป็นโชคชะตาแย่ๆ ของตัวเอง

“อีบ้า! มึงตีกู!”

เสียงตวาดเรียกสติของฉันให้กลับคืนมา และพบว่ามันกุมหัวที่เปียกโชก ชี้มือมาทางฉันด้วยดวงตาปูดโปนอย่างโกรธแค้น มันทำท่าจะปราดเข้ามาอีกครั้ง ฉันเลยยกไวน์ในมืออีกข้างขึ้นมาหมายจะซ้ำเพื่อป้องกันตัว

ฉันที่หูอื้อตาลายไปหมดจู่ๆ ก็รับรู้ได้ถึงแรงรั้งขวดไวน์ในมือของฉัน เสียงเนิบไร้อารมณ์ดังแทรกเข้ามาทำลายทุกอย่างจนหมดสิ้น

“ชีราส สัญชาติออสเตรเลีย มือขาวสะอาดกำรอบแขนของฉัน แล้วดึงเข้าหาตัวเอง “มันมีอยู่แค่ขวดเดียวในห้องนี้”

ฉันตื่นตะลึงสติเลื่อนลอยได้ยินเพียงเสียงเขาที่ฟังอารมณ์ไม่ออก พอๆ กับไอ้หื่นกามที่ยืนเลือดอาบอยู่ตรงหน้า แต่มันได้สติก่อนฉัน เพราะมันรีบฟ้อง

“คุณนนท์ อีนี่มันทำร้ายผม ผมจะแจ้งความ”

นนท์เข้ามา...นนท์ นนท์

ฉันไม่สนใจเสียงไอ้เลวนั่น ได้แต่เรียกชื่อนี้ในใจนับครั้งไม่ถ้วน วินาทีนี้ฉันเพิ่งรู้ว่าแก้มเปียก ตัวเองคล้ายลูกโป่งที่ถูกสูบพลังไปใช้จนหมด กระทั่งนาทีที่เขาเอื้อมมือมาปลดขวดไวน์ออกจากมือฉันและนำไปวางอย่างทะนุถนอม ฉันถึงรู้ว่าตัวเองอ่อนแอเพียงใดและดีใจมากแค่ไหนที่เขามา ช่างเถอะ ถึงเขาจะถนอมไวน์โดยวางมันอย่างเบามือ แต่แค่เขามาก็พอแล้ว

วินาทีที่ฉันเห็นแผ่นหลังที่เข้ามากั้น ฉันคิดว่าเขาเป็นเหมือนพระเจ้าของฉัน จนกระทั่งได้ยินเสียงที่เขาเอ่ยออกมา

“คุณเกริกใจเย็นๆ นะครับ มีอะไรค่อยๆ พูดค่อยๆ จา เด็กผมไม่รู้ความอะไร ต้องขอโทษแทนด้วย”

มันไม่ใช่เสียงตวาดร้องด้วยความโกรธ มันไม่ใช่เสียงดุดันอย่างเกรี้ยวกราด แต่มันเป็นเสียงอ่อนๆ ธรรมดา ทั้งที่ไอ้ชั่วนั่น คิดจะปล้ำฉัน แต่เขาก็ยังขอโทษ ซ้ำว่าฉันไม่รู้ความ ต้องให้ฉันยอมนอนกับมันหรือไงถึงจะรู้ความ ฉันคิดอย่างเกรี้ยวกราด ความโกรธรุนแรงเกิดขึ้นในใจแค่มองแผ่นหลังที่เข้ามาขวางกั้นตรงกลาง

“ไม่รู้ละ ผมจะเอาเรื่อง!

“อืม ถ้าจะเอางั้นก็ได้”

หมายความว่ายังไง เอาเรื่อง...งั้นเหรอ

มือฉันยังกำแน่น และมันสั่นระริกแม้ในขณะที่เขาพูด

“แต่ผมสงสัยว่าคุณเกริกเข้ามาทำอะไรในนี้”

ฉันไม่รู้ว่าคนนั้นมันทำหน้าอย่างไร ในหัวของฉันดำมืด ฉันก็แค่หลับตาเพราะฉันเหนื่อย

“ก็เด็กคุณมันยั่วผม แล้วมันก็ชวนผมเข้ามาในนี้ ไม่รู้เกิดบ้าอะไรอยู่ๆ ก็เอาขวดมาฟาดหัวผมเนี่ย”

“ไม่จริง” ฉันทนไม่ได้อีกแล้ว “ไอ้เลวนี่มันจะข่มขืนฉัน”

คำพูดของฉันคงไม่มีค่าเพราะนนท์หันมาตวัดตาดุใส่พร้อมบอกเสียงเย็น

“เงียบ!”

ตอนนั้นเองที่ฉันเพิ่งได้เห็นสีหน้าของนนท์ เขายิ้มพูดอ่อนโยนกับเสี่ยแต่เป็นยิ้มที่ชวนอึดอัด ฉันจึงเงียบอย่างที่เขาบอก มองเขาเข้าไปกระซิบอะไรกับเสี่ย จนเสี่ยนั่นถึงกับออกปาก

“ดีนะที่คุณบอกผมก่อน ไม่งั้นผมแย่แน่”

เขามองฉันแปลกๆ คล้ายขนลุก ก่อนจะสะบัดหน้าจากไป ทิ้งให้ฉันตาลุกวาวมองตามอย่างเจ็บใจ มันไม่ยุติธรรมกับฉันสักนิด ฉันใช้สายตามองนนท์อย่างศัตรู และแทบฉีกเขาเป็นชิ้นๆ ราวกับการกระทำที่เกิดขึ้นเมื่อครู่นั้นเขาเป็นคนทำไม่ใช่ไอ้เสี่ย

“คุณให้เขาไปง่ายๆ ทั้งๆ ที่เขาจะปล้ำฉันนี่นะ เกินไปแล้ว...ฉันจะแจ้งความ!”

ตัวฉันถูกกระชากขณะที่กำลังจะถลาตามไอ้เลวนั่นไป พอนนท์หันมามองฉันเต็มตาและก้มนิ่ง ทำให้ฉันต้องมองตาม แล้วรีบตะครุบคอเสื้อตัวเองทันที เสี่ยบ้านั่นดึงกระดุมเสื้อผ่าหน้าหลุดไปสามเม็ดจนเห็นเนินอกรำไร

“แน่ใจนะว่าปล้ำไม่ได้สมยอม”

ฉันรวบคอเสื้อพลางเงยขวับมองเขาอย่างเร็วและแรง ถ้าสายตาฉันตบได้ เขาจะเป็นคนแรกที่รับแรงโกรธจากฉันในตอนนี้

“สมยอมงั้นเหรอ” ฉันยื่นเศษซากของขวดในมือไปตรงหน้าเขา

เขามันบ้า งี่เง่า พูดมาได้ยังไงว่าฉันสมยอม ทั้งที่ตัวฉันสั่นขนาดนี้



 อินนท์ของเจ้ก็จะประมาณนี้ค่ะ


V

V



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 38 ครั้ง

1 ความคิดเห็น

  1. #1308 ballfiford (@ballfiford) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2561 / 00:23
    น่าสงสารพริกจัง
    #1308
    0