นางโจรซ่อนใจ (พริก+นนท์)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 245,636 Views

  • 1,366 Comments

  • 3,115 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    51

    Overall
    245,636

ตอนที่ 53 : สู่สถานะเดิม 100 %

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10451
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 105 ครั้ง
    15 ธ.ค. 61

      


    “ดึกแล้ว ไปนอนเถอะ

นนท์เดินมาส่งฉันที่ห้อง เขายืนอยู่หน้าประตู สองมือล้วงกระเป๋า หมอกความเศร้าหายไปราวกับไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน ท่าทีครุ่นคิดไตร่ตรองจนฉันคิดว่าเขาจะไม่พูดเสียแล้ว แต่ว่า...

“พรุ่งนี้ฉันว่าง เราไปดูหนังกันไหม เรื่องของเรามันเป็นแผลเรื้อรังมานาน บางทีแผลเรื้อรังก็ควรใส่ยารักษา”

เราต่างจมอยู่กับอดีตอันเจ็บปวด โอบกอดบาดแผลร้ายโดยไม่ยอมเยียวยา ทั้งๆ ที่รู้ว่าทำอย่างนี้รังแต่จะทำร้ายเรามากขึ้น

“...”

ฉันมองเขาอย่างไม่เข้าใจ เมื่อครู่เขาไม่ตอบคำถามฉัน แต่บอกให้ฉันรอ แล้วมาตอนนี้คืออะไรกัน

“พรุ่งนี้เราค่อยคุยกันนะคะ พรุ่งนี้ฉันจะบอกคุณ”

ฉันเม้มปากแน่น ไม่ชอบที่นนท์ตาวาวแบบนี้ เหมือนกับว่าพอฉันรัก...เขาก็จะอยู่เหนือฉันทันที

“โอ๊ะ! คุณ! ฉันเจ็บนะ” อยู่ๆ เขาก็มาดึงจมูกฉันแรงๆ

ทำบ้าอะไร

ฉันคิดอย่างโมโห

“เดี๋ยวนี้ชักงอนผัวเก่งนะเรา แน่ะ! มีชักสีหน้าใส่ผัวด้วย”

เขาบอกว่าชอบยายศรีพูดคำว่าผัว ฟังดูน่ารักแล้วก็ชักติดใจ คำว่าผัวเลยกลายเป็นคำสุภาพสำหรับเขา หลังๆ เอามาใช้จนเคยตัว

ฉันหันมองซ้ายขวาแล้วถามเขาบ้าง

“ไม่กลัวคนอื่นได้ยินแล้วเอาเรื่องนี้ไปบอกคุณบุษเหรอคะ”

“แล้วถ้าฉันบอกว่าไม่กลัว”

ฉันแค่นยิ้มก่อนจะวางกระเป๋า ผลักประตูเข้ามา พลางตอบง่ายๆ

“ฉันจะไปนอนแล้ว ขอบคุณนะคะที่มาส่ง” ไม่คิดว่านนท์จะใช้มือกั้นประตู ใบหน้าจริงจังขึ้นมาทีเดียว

“ฉันจะนอนที่นี่”

ฉันเหนื่อยและไม่อยากต่อความยาวสาวความยืดกับนนท์ในเวลานี้

“ตอนนี้เหนื่อยค่ะ ไม่มีอารมณ์” ฉันหมายถึงไม่มีอารมณ์ทะเลาะกับเขา ยิ่งช่วงนี้ฉันหงุดหงิดกับเขาง่ายมาก แต่นนท์กลับพูดอีกทาง

“ไม่มีอารมณ์ก็ไม่ทำ นอนเฉยๆ ก็ได้”

อะไรกัน...ฉันไม่ได้หมายถึงเรื่องนั้นเสียหน่อย

อาศัยที่ฉันกำลังนิ่งอึ้งเขาก็แทรกตัวเข้ามาในห้องของฉันพร้อมกับปิดประตูลงกลอน


ฉันใช้ชีวิตในบ้านของนนท์ต่อไปท่ามกลางสายตาไม่สนิทใจของน้าบวบและคนอื่นๆ ยกเว้นก็แต่ตุ้งที่ยังคงมองฉันด้วยสายตาที่มองคนคนหนึ่งที่เหมือนกัน เท่าเทียมกัน นับจากวันที่ฉันกลับมาพร้อมกับนนท์ ตุ้งทำเพียงมองด้วยสายตาเป็นห่วง ขณะที่เหมียวกระเหี้ยนกระหือรือแสดงความไม่ชอบออกมาชัดเจน

ก็แค่ของกินคาวๆ ในครัว กินชั่วคราวก็คายทิ้ง”

หลายครั้งที่เหมียวตั้งใจว่ากระทบฉันแรงๆ แต่ช่วงหลังมานี้ฉันกลับใจเย็นมากขึ้น นอกจากนนท์แล้ว ฉันก็ไม่อยากหงุดหงิดใส่ใครอีก จึงคิดเสียว่าฉันหูหนวก หรือไม่ก็เหมียวเป็นบ้าชอบพูดคนเดียว

พริก แกเอาขยะไปไว้หน้าบ้านให้น้าที แต่เอ...อย่าดีกว่า มันออกจะหนักและก็เหม็น เดี๋ยวรอให้ตาโชคกลับมายกออกไปแล้วกัน”

น้าบวบดูจะไม่ค่อยเข้มงวดกับฉันเหมือนเมื่อก่อน ทั้งๆ ที่หน้าที่เอาถุงขยะไปทิ้ง ฉันก็ทำอยู่บ่อยครั้ง ความเหม็นและความหนักก็ยังเท่าเดิมไม่เปลี่ยนแปลง

ช่างเถอะ...ฉันไม่ควรเก็บเรื่องเล็กน้อยพวกนี้มาใส่ใจ

แต่เพราะท่าทางของฉันที่เผลอเหลียวไปมองประตูอยู่บ่อยครั้งกระมัง จึงได้ยินเหมียวกระซิบพลางเบ้ปาก

น้ายังไม่ได้บอกมันเหรอ เรื่องที่คุณนนท์ไประยองกับคุณบุษสองวันแล้วยังไม่กลับ มันจะได้ลงมาจากวอเสียที”

พูดมากนักนะ เรื่องจะออกดำออกขาวก็ยังไม่รู้ บางอย่างมันซับซ้อนกว่าที่ตาเห็น แกอยู่เฉยๆ อย่าเพิ่งด่วนสรุปดีกว่า โน่น! ไปปอกหอมเลยไป”

น้า...ทำไมไม่ให้นังพริกทำ มือมันก็ว่าง”

มือมันว่างแต่ปากมันไม่ได้ว่างเหมือนแกไง หน็อย! คิดนินทาเจ้านาย เดี๋ยวจะโดนเอาเท้ายัดปาก”

น้าบวบ!

ฉันมองสองคนอย่างไม่สนใจ แต่ในใจกลับร้อนวูบวาบ

นนท์ไม่อยู่บ้าน เขาไประยองกับบุษราคัมสองคนทั้งๆ ที่เขาบอกฉันว่าพรุ่งนี้ไปดูหนังกันนะ...แต่นี่ผ่านมาสองวันแล้ว ฉันก็ยังไม่เห็นแม้แต่เงาของ นนท์ นันทนาพิพัฒน์ และเพิ่งมารู้เมื่อกี้เองว่าเขาไประยองกับบุษราคัม ตอนนี้เขาคงอยู่กับเธอ

ฉันพยายามไม่คิดฟุ้งซ่านด้วยการโทร.คุยกับพี่ภา ซึ่งตอนนี้ลงหลักปักฐานอยู่ที่ต่างประเทศ ฉันยังติดต่อกับพี่ภาเรื่อยมาแต่ปิดเป็นความลับ หลังจากเกิดเรื่องฉันอาศัยจังหวะที่นนท์กำลังเคลียร์เรื่องของนิลเนตรส่งพี่ภาไปอยู่กับเพื่อนของเธอคนหนึ่งที่ย้ายไปอยู่กับสามีชาวนอร์เวย์ ฉันเตรียมการเรื่องนี้มาเป็นเดือนๆ นับแต่นายเดี่ยวตามมาข่มขู่พี่สาวของฉัน จนกระทั่งเพื่อนของพี่ภากลับมาเยี่ยมบ้านในช่วงนั้นพอดี ฉันจึงขอร้องให้เธอพาพี่ภาไปด้วยโดยใช้เงินเก็บทั้งหมดของฉัน นั่นจึงเป็นที่มาว่าทำไมฉันถึงจนลง

แต่ถึงอย่างนั้นฉันก็ไม่ได้โทษว่าเป็นเพราะพี่ภาเลย ทุกอย่างฉันตัดสินใจทำด้วยตัวเอง ฉันเหลือพี่สาวแค่คนเดียวในโลก เรื่องร้ายๆ ในชีวิตเกิดจากอะไรฉันไม่เคยสน แต่ช่วงเวลาดีๆ ในชีวิตฉันเกิดขึ้นเพราะมีพี่สาวคอยจับจูง ความผูกพันระหว่างเราสองพี่น้องมันมากเกินใครจะเข้าใจ

“พริก...พี่อยากให้พริกเจอคุณนนท์อีกครั้ง”

อยู่ๆ พี่ภาพูดถึงนนท์ ทั้งๆ ที่เธอไม่เคยรู้ว่าฉันทำงานให้เขา สำหรับพี่ภาแล้ว รู้ว่าคดีจบ ฉันกับนนท์ต่างคนต่างไป ฉันได้งานใหม่มีชีวิตที่ดีขึ้น แต่ความจริงเป็นอย่างไรนั้นฉันไม่ได้บอกเธอ

“พี่รู้ว่าพริกรักเขามาก เรื่องของพริกกับเขา...”

เลิกพูดบ้าๆ เถอะพี่ มันไม่มีวันเป็นไปได้หรอก” ฉันบอกพี่ภาและรีบบอกตัวเอง ฉันอาจพ้นผิดทางกฎหมาย แต่ไม่เคยพ้นผิดจากศาลเตี้ยของนนท์ แม็กกี้พูดถูก เขาจะรักฉันได้ยังไง แค่คำสัญญาที่ให้กับฉัน มันยังไม่มีค่าพอให้เขารักษาเลย!

 

คืนนั้นฉันนอนไม่หลับ พลิกตัวไปมา ก่อนจะได้ยินเสียงเคาะประตูเบาๆ หัวใจฉันเต้นแรงขึ้นอย่างน่าโมโห

พริก”

แค่ได้ยินเสียงเรียกที่รอคอย หัวใจตัวร้ายก็ทรยศฉันด้วยการเพิ่มจังหวะกระหน่ำตีในอกอย่างเริงร่า ฉันกดความรู้สึกเหล่านั้นไว้ภายใต้ใบหน้าเรียบตึง รอจนเขาเคาะประตูเป็นรอบที่สาม

“พริก ฉันเจ็บมือแล้วนะ เปิดประตูเร็วๆ สิ”

ดี...เคาะให้มือหักไปเลยยิ่งดี

“พริก...อยากให้ใครเห็นฉันมาหาเธอตอนดึกๆ หรือไง

นนท์ใช้ไม้ตายที่เขาเคยใช้ได้ผลกับฉัน แต่เรื่องมาถึงขั้นนี้แล้วฉันยังต้องสนใจใครอีก ฉันมองเวลาก็พบว่ามันกำลังจะล่วงเข้าอีกวัน เขามาถึงตั้งแต่เย็น แล้วก็ออกไปกับบุษราคัมอีก กลับมาอีกทีก็เที่ยงคืน

ซินเดอเรลลาจากไปตอนเที่ยงคืน แต่นนท์กลับมาหาฉันตอนเที่ยงคืน ตลกจนหัวเราะไม่ออก แล้วเรื่องอะไรฉันจะเปิดประตู

“พริกจ๋า เปิดประตูให้นนท์หน่อยคนดี”

เมื่อไม้แข็งไม่ได้ผล เขาก็ใช้ไม้อ่อน แต่ลมปากแค่นั้นไม่ได้ทำให้ฉันอ่อนลงเลย น้ำตากลับยิ่งจุกที่คอ ฉันปล่อยให้นนท์เคาะจนเงียบเสียงไปเอง

 

“คุณนนท์กลับมาแล้วนะแก”

ใช่! กลับมาแล้ว มาตั้งแต่เมื่อคืน แล้วไง

เหมียวที่ดูจะตื่นเต้นมากเกินเหตุกับการจะมาจะไปของนนท์เข้ามาในจังหวะที่ฉันกำลังนั่งอยู่กับตุ้งและน้าโชค คำพูดไม่เจาะจงใครแต่สายตาตวัดแรงมาที่ฉัน

มากับคุณบุษด้วยแหละแก”

เขาจะมาด้วยกันหรือไปด้วยกันแล้วมันเกี่ยวอะไรกับมึง ระริกระรี้อย่างกับเขาชวนมึงไปด้วย”

ตุ้งสวนกลับอย่างอดไม่อยู่ เหมียวแบะปากใส่คู่อริ

“ก็เผื่อใครบางคนแถวนี้อยากไปกับเขาด้วย”

ฉันถอนหายใจ กำลังจะลุกแยกตัวออกไปด้วยความรำคาญ น้าบวบก็เข้ามาเหมือนกับมีเรื่องน่ายินดี

“พอแล้วๆ ไม่ต้องทำงาน ไปเก็บของกัน”

ฉันนั่งลงที่เดิม ขณะที่เหมียวถาม

เก็บของทำไมน้า”

ก็ที่บริษัทคุณนนท์กับคุณบุษจับมือกันทำงาน เกี่ยวกับบ้านหรูอะไรนี่แหละ ได้ยินมาว่าเพิ่งเริ่มโครงการ คุณๆ ก็เลยต้องไปตรวจงานบ่อยๆ พรุ่งนี้ก็จะไปจันทบุรี คุณนนท์เลยบอกว่า...พาเที่ยวยกบ้านเลยดีกว่า”

น้าบวบบอกยิ้มๆ ในตอนท้าย เหมียวกระโดดดีใจจนตัวลอย ตุ้งก็ยิ้มหวาน มีแค่ฉันที่ไม่ยินดียินร้าย





 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 105 ครั้ง

1 ความคิดเห็น

  1. #1361 jenjiraparaprom (@jenjiraparaprom) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 00:26
    ระวังโดนเมียเทนะคุณนนท์
    #1361
    0
  2. #356 Urinrin (@Urinrin) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2560 / 21:31
    มาบ่อยๆ นะคะ รอรอรอ
    #356
    0