ตอนที่ 1 : ดอกไม้กับควันปืน 0

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 68
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    3 ม.ค. 58

ดอกไม้กับควันปืน 0


เคยมีคำกล่าวว่า “เด็ดดอกไม้สะเทือนถึงดวงดาว”
 
 
แล้วถ้าเขาเด็ดดอกไม้สีชมพูเย้ายวนที่เต็มไปด้วยหนามแหลมดอกนั้นมาเชยชม จะเกิดอะไรขึ้นบ้าง? แค่คิดก็น่าสนุก
 
 
ชายหนุ่มเลียริมฝีปากตนเอง ขณะดวงตาสีแปลกใต้แว่นตาสีดำกำลังจับจ้องร่างในเชิร์ตสีชมพูผ่านกล้องเล็งกำลังสูงที่ติดอยู่บนลำโลหะยาวสีดำหม่น
 
 
คิ้วเข้มสีดำเลิกขึ้นนิดหนึ่งเมื่อเห็นคนในกล้องเริ่มหันมองซ้ายขวาราวกับรู้ว่ากำลังถูกจ้องมอง มือปืนอย่างเขาตัดสินใจในวินาทีนั้น เขาลั่นไก 
 
 
กระสุนไรเฟิลแรงสูงพุ่งทะยานจากปากกระบอกยาวเข้าใส่เป้าหมายที่อยู่บนตึกสูงฝั่งตรงข้าม 
 
 
ปัง!!! 
 
 
เสียงหัวกระสุนปะทะเข้ากับกระจกกันกระสุนชั้นดีแม้ไม่ทะลุผ่านแต่ก็สร้างรอยร้าวละเอียดเล็กแผ่กระจาย
 
 
‘เฮยเสียจื่อ’ หัวเราะรื่นเริงกับปฏิกิริยาของเป้าหมายต่อคำทักทายที่เขาส่งไป 
 
 
ก็จะไม่ให้เขาส่งเสียงหัวเราะอย่างถูกใจได้อย่างไร ในเมื่ออีกฝ่ายทรุดลงนั่งราบอาศัยโต๊ะทำงานบังตัวเองไว้ในเวลาที่แทบจะพอๆ กับตอนที่เขาลั่นไกเพียงชั่ววินาที  
 
 
สมแล้วที่เป็นคุณชายเก้าสกุลเซี่ยผู้ไม่เคยประมาท
 
 
แต่เขาเองก็เป็นมืออาชีพ  ทันทีเห็นผลเขาก็รีบเก็บข้าวของทำตัวปะปนกลืนหายไปกับคนทั่วไป สวนกับคนของดอกไม้ที่กระจายกันขึ้นไปหาตัวเขา
 
 
มือปืนหนุ่มขยับแว่นตากันแดดที่สวมอยู่ให้เข้าที่ ผิวปากเป็นเพลงโปรดอย่างอารมณ์ดี
 
 
“น่าสนุกจริงๆนั่นแหล่ะ” 
 
 
**********
 
 
เจ้างูตาบอดตัวนั้นกำลังหมายหัวเขา 
 
 
นี่คือสิ่งที่คุณชายเก้ารู้ในทันที่ที่ลูกน้องมารายงานเขาที่เซฟเฮ้าส์หลังจากเหตุการณ์ลอบยิง 
 
 
การทำงานของมือปืนบอดนั่นมักทำตามใจตัวเอง กระสุนนัดนั้นคือคำทักทาย 
 
 
ปืนที่ทิ้งไว้ในที่เกิดเหตุและการ์ดใบเล็กไม่มีข้อความอะไรนอกจากรอยกดปั๊มรูปงูบนเนื้อกระดาษสีดำที่เปรียบเสมือนบัตรเชิญเข้าสู่เกมอันตรายของอีกฝ่าย
 
 
ในฐานะเจ้าบ้านสกุลเซี่ยมีหลายคนต้องการให้เขาตาย แต่คนที่จะจ้างมือปืนระดับเจ้างูได้คงมีไม่กี่คนเท่านั้น
 
 
นิ้วเรียวเคาะโต๊ะทำงานเบาๆ อย่างครุ่นคิด สมองคำนวณแผนการโต้กลับ  เขากดปุ่มบนมือถือรัวเร็วส่งข้อความออกไป สลับไปกับโทรศัพท์หาลูกน้องและคนที่เขาไว้ใจ
 
 
ใช้เวลาค่อนวันไปกับการสั่งการทุกอย่างให้เรียบร้อย มือเรียวปิดฝาพับโทรศัพท์มือถือสีชมพูเครื่องโปรดลง เอนพิงพนักเก้าอี้นุ่มรอฟังข่าว 
 
 
ขณะริมฝีปากสีอ่อนบนใบหน้าหล่อเหลาผุดรอยยิ้มเหี้ยมเกรียม คนอย่างเขาไม่ใช่เหยื่อที่นั่งรอความตาย จุดจบของคนที่กล้าท้าทายเขาล้วนหนักหนาสาหัส
 
 
 
*******
 
 
ค่ำวันนั้นผู้ประกาศข่าวทางโทรทัศน์รายงานข่าวประหลาดเรื่องหนึ่ง นั่นคือการพบซากงูสีดำไร้หัวหลายตัวกระจายทั่วในปักกิ่ง
 
 
ข่าวประหลาดนั้นทำให้ร่างสูงแกร่งในชุดเสื้อกล้ามและกางเกงหนังสีดำที่กำลังอัดบุหรี่เข้าปอดหัวเราะร่วนกับจอทีวี
 
 
‘เซี่ยอวี่ฮัว’ ตอบรับคำเชิญเกมนี้ของเขา


-TBC-
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

0 ความคิดเห็น