คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

Touhou fanfic: เกนโซเคียวมินิมาราธอน

ตอนที่ 16 : การรบกับศาลเจ้าฮาคุเรย์


     อัพเดท 7 พ.ค. 55
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/แฟนฟิคอื่นๆ
Tags: โทโฮ, Touhou
ผู้แต่ง : SCORPIO KID. ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ SCORPIO KID.
My.iD: https://my.dek-d.com/asmodeus
< Review/Vote > Rating : 0% [ 0 mem(s) ]
This month views : 17 Overall : 1,965
41 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 22 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
Touhou fanfic: เกนโซเคียวมินิมาราธอน ตอนที่ 16 : การรบกับศาลเจ้าฮาคุเรย์ , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 294 , โพส : 1 , Rating : 0% / 1 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


“เลวร้าย” เรย์มุยืนมองศาลเจ้าฮาคุเรย์หลังใหม่ด้วยสีหน้าปั้นยาก “จะมองกี่ครั้งมันก็เป็นอะไรที่เลวร้ายไม่เปลี่ยน”

“ไม่เห็นเป็นไรนี่นา รูปทรงมันก็ยังคล้ายศาลเจ้าหลังเดิม แถมมีกล่องบริจาคด้วย แค่นี้ก็น่าจะใช้ได้แล้ว” ซุยกะพูดออกมาหน้าตาเฉยยิ่งทำให้เรย์มุของขึ้นกว่าเดิม

“ประเด็นมันไม่ได้อยู่ตรงนั้น ไอ้ศาลเจ้าหน้าตาพิลึกแบบนี้ใครมันจะกล้ามาทำบุญเล่า”

‘มันก็ไม่เคยมีมาตั้งแต่แรกแล้วไม่ใช่เรอะ’

“ไม่รู้ล่ะ ทำให้มันกลับมาเป็นเหมือนเดิมเดี๋ยวนี้เลย” เรย์มุยื่นคำขาด

“ถ้าจะทำอย่างนั้นมันก็ต้องทุบทิ้งแล้วสร้างใหม่อย่างเดียวเลยนะ”

“จะทำยังไงก็ช่าง เอาศาลเจ้าหลังเดิมคืนมา”

“ถ้าจะทำลายทิ้งล่ะก็ ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของฉันเอง” เสียงหนึ่งดังมาจากทางด้านหลังของทุกคน แต่เมื่อหันไปมองก็กลับพบแต่ความว่างเปล่า ตามปกติทุกคนคงคิดว่าเป็นยูคาริอีกหากแต่คราวนี้เสียงมันไม่ใช่ สักพักพื้นหินที่ทางเดินหน้าศาลเจ้าก็เปิดออกพร้อมกับการปรากฏตัวของชาวสวรรค์นิสัยเสีย

“เทนชิ ทำไมเธอมาจากใต้ดิน หรือว่าเปลี่ยนใจจากการเป็นชาวสวรรค์แล้วจะหันมาเป็นตัวตุ่นแทนหรือไง”

“ช่างเหอะน่า ได้ยินว่าเธอจะทำลายศาลเจ้างั้นเหรอ น่าสนุกนี่ ปล่อยให้ฉันจัดการเอง” เทนชิเรียกเอาดาบฮิโซออกมาแทงลงพื้นจนเกิดแผ่นดินไหว

“เหวอๆๆ” เรย์มุกับซุยกะพากันเสียหลักล้มเพราะการโจมตีแบบไม่บอกกล่าวล่วงหน้า มีแต่เพียงศาลเจ้าเท่านั้นที่ยังคงยืนหยัดอยู่ทั้งๆ ที่ใครต่อใครอยากให้มันถล่ม

“หือ? ไม่ถล่มเหรอ”

“โอ้โห~ นี่มันอะไรกันเนี่ย” เสียงที่คุ้นหูดังมาจากท้องฟ้า ไวพร้อมกับการปรากฏตัว พัดใบเมเปิลในมือก็โบกสะบัดปล่อยพายุรุนแรงอัดเข้าที่ศาลเจ้าอย่างจัง

“อายะยะยะยะยะ ไม่สะดุ้งสะเทือนอะไรเลย” ชาเมย์มารุ อายะร่อนลงมาสมทบกับคนอื่น “สวัสดีทุกท่าน นักข่าวผู้รวดเร็วและเที่ยงตรงที่สุดในเกนโซเคียวจ้า”

“อายะ เธอมาทำอะไรที่นี่”

“เมื่อไหร่ที่ไม่มีอะไรให้เขียนข่าวฉันก็จะแวะมาที่นี่เป็นอันดับแรกนั่นแหละ”

“เธอเห็นศาลเจ้าของฉันเป็นอะไร ห๊ะ”

“เอาล่ะ ลองอีกที คราวนี้จะใส่ให้เต็มแรงเลย” เทนชิยกดาบขึ้น

“เดี๋ยวก่อน!”

‘คราวนี้ใครอีกล่ะ’ ทุกคนหันขึ้นไปมองบนหลังคาศาลเจ้า ผู้ที่ยืนอยู่บนนั้นคือกัปปะวิศวกรผู้ออกแบบศาลเจ้าหลังนี้คาวาชิโระ นิโตริ

“ไม่ลองสู้กับศาลเจ้านี้ดูซักตั้งหรือไงคะ”

“อ้าว นิโตริ ทำไมมาที่นี่ได้ล่ะ” ซุยกะร้องถาม

“สัญญาณเตือนภัยที่ฉันติดตั้งเอาไว้แจ้งไปน่ะ” นิโตริหันมาทางเทนชิกับอายะ “ว่าไง จะลองสู้กับผลงานชิ้นเอกที่ฉันภาคภูมิใจหน่อยมั้ย”

“เอาสิ น่าสนุกดี” เทนชิรับคำท้า

“นี่อาจจะเป็นข่าวเด็ดก็ได้”

“ฉันขอเข้ากับทีมนี้นะ” ยูกิเข้าไปร่วมกับฝ่ายเทนชิ

“เอ๋ แต่เธอเป็นคนสร้างมันขึ้นมานะ” ซุยกะประหลาดใจที่ยูกิจะทำลายสิ่งที่เธอสร้างขึ้นมา

“ฉันก็แค่ช่วยสร้าง ไม่ได้มีความรู้สึกผูกพันอะไรกับมัน”

“เอาเหอะ จะทำอะไรกันก็ทำ ขอแค่ศาลเจ้าของฉันกลับมาเป็นเหมือนเดิมก็พอ” เรย์มุทำท่าจะเดินหนีแต่นิโตริรั้งเอาไว้

“ถ้ามิโกะอย่างเธอไม่เข้าไปนั่งในนั้นมันก็ไม่ใช่กองกำลังที่หนึ่งของศาลเจ้าฮาคุเรย์สิคะ”

“หา?”

“น่าๆ เธอก็แค่นั่งดูเฉยๆ เท่านั้นเอง” นิโตริดันหลังเรย์มุเข้าไปในศาลเจ้า

“ก็ให้ซุยกะนั่งแทนสิ”

“ไม่ได้ค่ะเพราะซุยกะซังเป็นกองกำลังที่สอง”

“แล้วถ้าฉันกับซุยกะประจำการอยู่ด้วยกันล่ะ”

“ก็เป็นกองกำลังที่สามไงคะ”

“...” เรย์มุไม่รู้จะตอบสนองยังไง เธอเดินตามนิโตริเข้าไปในศาล ภายในนั้นเต็มไปด้วยอุปกรณ์แปลกประหลาดมากมาย ทั้งแผงควบคุม หน้าจอขนาดยักษ์ เซนเซอร์ และไมโครโฟน

‘ศาลเจ้า?’ เรย์มุมองไปรอบๆ พร้อมคำถามคาใจ แล้วเธอก็มีคำถามอีกอย่างผุดขึ้นมาเมื่อสายตาไปปะเข้ากับผู้ที่นั่งอยู่ก่อน “เธอมาทำอะไรที่นี่ คานาโกะ”

“อุปกรณ์ต่างๆ ของศาลเจ้านี้ใช้พลังงานจากแหล่งความร้อนใต้ดิน ตอนที่ฉันไปขออนุญาตจากศาลเจ้าโมริยะคุณยาซากะก็เลยขอมาที่นี่ด้วยค่ะ” นิโตริอธิบาย แหล่งพลังงานที่ว่านั้นเกิดจากการที่คานาโกะนำ ‘ยาตะการาสุ’ อีกาเทพเจ้าสามขาซึ่งมีพลังของดวงอาทิตย์อยู่ในตัวไปให้กับอุทสึโฮะกิน ทำให้อุทสึโฮะผู้ทำหน้าที่ควบคุมไฟนรกอยู่ที่ใจกลางโลกได้พลังควบคุมปฏิกิริยานิวเคลียร์ แต่พลังของอุทสึโฮะจะใช้ได้ก็ต่อเมื่อได้รับอะตอมที่คานาโกะป้อนให้เป็นต้นกำเนิดพลังงาน ทั้งหมดนี้คือโครงการสร้างแหล่งพลังงานนิวเคลียร์ของศาลเจ้าโมริยะ

“ตอนที่สร้างศาลเจ้านี่ขึ้นมา ฉันเป็นคนออกความคิดให้ใช้พลังงานจากใจกลางโลกเอง โดยเฉพาะอาวุธหลักปืนใหญ่อนบาชิระนั่น” คานาโกะทำท่าภูมิใจเสียเต็มประดา

“อ๋อเหรอ เอาไว้จบเรื่องนี้แล้วฉันจะเล่นงานเธอทีหลังนะ” เรย์มุอาฆาตคานาโกะเอาไว้ นิโตริเข้าประจำที่แล้วจัดการเดินเครื่องอุปกรณ์ต่างๆ

“เรียบร้อยแล้วค่ะ” นิโตริประกาศผ่านไมโครโฟน “ถึงฝ่ายบุกทุกท่าน ตอนนี้การเตรียมการพร้อมแล้วค่ะ”

“อย่าลืมทำให้มันกลายร่างเป็นหุ่นยนต์นะคะ” ซานาเอะเดินขึ้นมายืนดูอยู่ที่บันได

“หา? ทำไมซานาเอะมาอยู่ที่นี่ แถมยังไปอยู่ฝ่ายเดียวกับพวกนั้นอีก” คานาโกะจ้องมองหน้าจอ

“น่าจะมาดูเฉยๆ นะคะ เห็นบอกว่ามันแปลงเป็นหุ่นยนต์ได้”

“เห~ ศาลเจ้านี่ที่แท้เป็นหุ่นยนต์หรอกเหรอ” ท่าทางตื่นเต้นของเรย์มุเกิดขึ้นและดับสูญไปอย่างรวดเร็วก่อนจะถูกแทนที่ด้วยใบหน้าอสูรแยกเขี้ยวใส่นิโตริ “เธอเห็นศาลเจ้านี้เป็นอะไรยะ”

“ถ้าพร้อมแล้วเรามาเริ่มกันเลยดีมั้ย” ยูกิก้าวออกมาข้างหน้า กระสุนเวทย์ถูกสร้างขึ้นมารอบๆ ตัวเธอก่อนจะถูกซัดเข้าใส่เป้าหมาย มันทั้งรวดเร็วและรุนแรงเหมือนกระสุนปืนใหญ่

‘ตูม! ตูม! ตูม

“ขี้โกงนี่นา เล่นตัดหน้ากันแบบนี้” อายะกับเทนชิโวยใส่เพื่อนร่วมทีม

“ถ้าคนอื่นพังมันได้ก่อนฉันก็ไม่มีอะไรทำสิ” ยูกิยืนดูผลงาน “แต่ท่าทางเราคงไม่ต้องกังวลเรื่องนั้นแล้วล่ะ”

“ม่านพลังแม่เหล็กไฟฟ้าทำงานปกติ ไม่มีปัญหาค่ะ” นิโตริเปิดระบบป้องกันของศาลเจ้า

“เห~ ท่าทางทนทานน่าดูเลยนี่นา” เทนชิเรียกเอาแก่นศิลาทรงแหลมขึ้นมายิงเข้าใส่ “ถ้ากระสุนเวทย์ใช้ไม่ได้ก็ต้องลองการโจมตีแบบกายภาพดู”

“Kappa Extended Arm (แขนกลกัปปะ)” ช่องทั้งสี่มุมหลังคาเปิดออก แขนกลสี่ช้างยืดออกมาบดขยี้แก่นศิลาของเทนชิจนเป็นผุยผง

“หุๆๆ พลังของแขนกลนี่ต้านทานการโจมตีกายภาพได้อย่างสมบูรณ์แบบอยู่แล้ว แถมรุ่นนี้กันน้ำด้วยนะ”

“นี่เธอคิดจะทำอะไรกับศาลเจ้าของฉันกันแน่” เรย์มุยังคงข้องใจกับการออกแบบ

“เยี่ยมจริงๆ นะ แต่ว่า...” อายะคอยสังเกตการณ์ แล้วเธอก็ตั้งข้อสังเกตอย่างหนึ่ง “นั่นมันอะไรกันน่ะ ที่แน่ๆ มันไม่ใช่ศาลเจ้าแล้ว”

 

“เอาล่ะ ทีนี้เราขอเป็นฝ่ายบุกบ้างล่ะนะคะ” นิโตริกดปุ่มเปิดช่องที่หลังคาอีกช่องหนึ่ง แขนกลข้างหนึ่งล้วงเข้าไปดึงเอาเลื่อยขนาดยักษ์ออกมาใช้เป็นอาวุธ ขนาด ความยาว และความเร็วทำให้มันกลายเป็นอาวุธที่ทรงพลังมาก นอกจากนั้นยังไม่พอ ศาลเจ้านี้ยังสามารถยิงพอดปล่อยมิสไซล์ออกมาสำหรับการต่อสู้ระยะไกลได้ด้วย ฝ่ายบุกทั้งสามคนบัดนี้ต้องถอยฉากหลบออกไปเสียเอง

“ไม่ใช่แค่มีบาเรียที่แข็งแกร่ง อาวุธของมันก็ร้ายกาจไม่แพ้กันด้วย” อายะอดทึ่งไม่ได้

“ยังหรอก ศาลเจ้านี่ทำแบบนี้ได้ด้วยนะคะ” นิโตริกดอีกปุ่มหนึ่ง ศาลเจ้าฮาคุเรย์สั่งสะเทือนแล้วเริ่มลอยตัวขึ้น

“มันบินได้ด้วยเหรอ?”

“อ้าว คุณโฮชิกุมะเป็นคนสร้างมันขึ้นมาไม่รู้เรื่องนี้เหรอ”

“ฉันแค่ช่วยเรื่องก่อสร้างแต่ไม่ได้มีส่วนในการออกแบบ” ทั้งสามจ้องมองศาลเจ้าฮาคุเรย์ที่ลอยจากพื้นโดยสมบูรณ์แล้ว... แต่ความสูงที่ลอยจากพื้นคือสูงแค่คืบเดียวเท่านั้น

“ไอ้ความสามารถครึ่งๆ กลางๆ นั่นมันอะไรกันฟะ” ทั้งสามมองศาลเจ้าฮาคุเรย์นิ่ง ศาลเจ้านั้นก็ลอยอยู่เฉยๆ ไม่ขยับไปจากที่ มันไม่ได้บิน... มันแค่ลอย

“ถึงอย่างนั้นก็ยอดไปเลยนะ พวกเขาจะเอามันไปทำอะไรเนี่ย” อายะหัวเราะออกมา

“เอาไปทำอะไรไม่ได้หรอกเพราะเดี๋ยวมันก็จะกลายเป็นชิ้นๆ แล้ว” ยูกิรวมพลังทั้งหมดไว้ที่แขนขวาแล้วเหาะตรงเข้าใส่ศาลเจ้า

“นิโตริระวัง! การโจมตีนั่นไม่ธรรมดานะ!” ซุยกะรีบร้องเตือน

“รับทราบ เดินพลังงานไปที่ม่านบาเรียต็มพิกัด หักศาลเจ้าหลบหลีกเต็มที่”

‘ตูม!!!’ หมัดของยูกิเข้าเป้าแต่ก็เพียงแฉลบไปเพราะนิโตริบังคับให้ศาลเจ้าเบี่ยงตัวหลบ ป่าด้านข้างศาลเจ้าราบเป็นทาง ฝ่ายตั้งรับซึ่งอยู่ด้านในต่างล้มกลิ้งล้มหงายไปตามแรงสั่นสะเทือนที่เกิดขึ้น

“ว้าว! สมกับที่เป็นหนึ่งในสี่เทวะแห่งขุนเขา บาเรียเกือบเอาไม่อยู่แล้วเชียว” นิโตริรีบตรวจสอบความเสียหาย

“ทำบ้าอะไรอยู่เจ้ากัปปะ ทำไมไม่ยิงปืนใหญ่อนบาชิระจัดการพวกมันให้จบๆ ไปซะที” คานาโกะโวยวาย

“เรื่องนั้นทำไม่ได้หรอกค่ะ”

“ฉันสั่งให้ยิงเดี๋ยวนี้

“คะ... ค่ะ” นิโตริกดปุ่มสำหรับยิงอาวุธหลัก เสาอนบาชิระทั้งสองข้างส่องแสงเจิดจ้าออกมาราวกับดาวฤกษ์ ตามมาด้วยลำแสงพลังทำลายสูงขนาดที่ Double Spark ของยูกะยังทาบไม่ติด พลังทำลายที่มหาศาลขนาดนั้นต่อให้ทั้งสามร่วมมือกันก็ไม่มีทางต้านทานได้ แต่ยังดีที่...

 

ลำแสงพิฆาตของปืนใหญ่พุ่งขึ้นไปบนฟากฟ้าขณะที่เป้าหมายทั้งสามยืนอยู่บนพื้นดิน การโจมตีจึงพลาดเป้าไปไกล... มาก...

“ยัยบื้อ! ทำไมไม่เล็งให้ดีก่อนยิง”

“บอกแล้วไงคะว่าไม่ได้ ปืนใหญ่นี่เล็งต่ำกว่านี้ไม่ได้แล้ว”

“ไร้ประโยชน์ที่สุด” ซุยกะหัวเราะ

“แล้วที่ยิงไปเมื่อกี้หายไปไหนแล้วล่ะ” เรย์มุมองไปที่จอ

“อ๊ะ เรายิงโดนอะไรเข้าค่ะ... รู้สึกจะเป็นเรือเหาะเซย์เรนเซน” ภาพที่ปรากฏบนหน้าจอคือเรือลอยฟ้าลำใหญ่ที่มีวัดตั้งอยู่กำลังร่วงลงสู่พื้นในสภาพควันไฟพวยพุ่งออกมาเต็มไปหมด

“อย่าลืมไปขอโทษพวกนั้นทีหลังล่ะ”

“การรบยังไม่จบนะคะ แต่ถึงเราไม่ใช้ของพรรค์นั้นก็ชนะได้อยู่แล้วค่ะ”

“เธอเรียกเสาอนบาชิระของฉันว่าของพรรค์นั้นเหรอ”

“มะ... มาแล้วค่ะ” นิโตริรีบบอกคานาโกะเพื่อกลับสู่การรบ

การต่อสู้ยังคงดำเนินต่อไป ต่างฝ่ายต่างผลัดรุกผลัดรับโดยไม่มีใครพลาดท่าให้กัน

‘เมื่อไหร่มันจะกลายเป็นหุ่นยนต์ล่ะ’ ซานาเอะยังคงตั้งตารอการกลายร่างเป็นหุ่นยนต์ของศาลเจ้า แต่ในเมื่อการโจมตีของฝ่ายรุกไม่อาจสร้างความเสียหายได้ก็ไม่มีเหตุผลที่มันจะงัดเอาไพ่ตายออกมา

‘แบบนี้คงจบลงทั้งๆ ที่มันไม่ได้กลายร่างแน่’

“ชิ! ทนทายาดเป็นบ้า” ยูกิถอยออกมาตั้งหลัก เธอชกเข้าใส่ศาลเจ้านั้นหลายครั้งแต่กลับไม่สามารถทำลายม่านพลังลงได้ทั้งๆ ที่เธอมั่นใจในพละกำลังของตัวเองอย่างมาก

“เพราะมันใช้การเบี่ยงทิศทางการโจมตีไงคะ” ในที่สุดซานาเอะก็ทนดูเฉยๆ ไม่ไหว “ศาลเจ้านั่นใช้การเบี่ยงตัวเพื่อให้การโจมตีของคุณยูกิแฉลบออกไป ความเสียหายที่ได้รับจึงไม่มากน่ะค่ะ”

“อ้อ แล้วจะให้ทำยังไง”

“ถ้าทำให้การโจมตีของคุณยูกิเข้าเป้าจังๆ ได้ก็น่าจะทำลายการป้องกันของมันได้ค่ะ เท่าที่ฉันสังเกตดูม่านพลังที่ป้องกันศาลเจ้าเป็นรูปกล่องสี่เหลี่ยมและจะเปลี่ยนทิศทางตามการหันของศาลเจ้า”

“มิน่าล่ะ มันถึงต้องเบี่ยงตัวไปด้วย” อายะกับเทนชิเข้ามาสมทบ

“ค่ะ นั่นหมายความว่าถ้าเราหยุดการเคลื่อนไหวของศาลเจ้าได้มันก็จะไม่สามารถหลบการโจมตีได้อีก”

“อ้าว ทำไมซานาเอะไปช่วยพวกนั้นวางแผนล่ะ” คานาโกะสงสัยกับภาพของฝ่ายบุกที่กลายเป็นสี่คนกำลังสุมหัวกันอยู่

“งั้นก็ลุยล่ะนะ” ฝ่ายบุกหันกลับมาเผชิญหน้ากับศาลเจ้าฮาคุเรย์อีกครั้ง เทนชิใช้ดาบฮิโซแทงลงพื้นจนแตกเป็นเศษหิน อายะกับซานาเอะใช้อุปกรณ์ในมือของตนโบกสร้างสายลมให้พัดเอาเศษหินเหล่านั้นขึ้นฟ้า

“จงขึ้นไป Wind of the Earth Snake Rising to Heaven (สายลมแห่งงูดินทะยานสู่สวรรค์)” เศษหินจำนวนนับไม่ถ้วนพุ่งทะยานขึ้นไปตามสายลมก่อนจะตวัดกลับลงมาโดยมีเป้าหมายอยู่ที่หลังคาศาลเจ้า นิโตริรีบบังคับแขนกลมาป้องกัน

“แค่นี้น่ะไม่...”

“นิโตริ! ข้างบน ซุยกะรีบร้องบอก ภาพที่ฉายขึ้นมาคือแก่นศิลาขนาดยักษ์ที่ลอยสูงอยู่เหนือศาลเจ้า

“ไม่จริง! ขึ้นไปอยู่สูงขนาดนั้นได้ตั้งแต่เมื่อไหร่” นิโตริจ้องมองอุกกาบาตสวรรค์ที่กำลังเล็งเป้าลงมา ‘หรือว่าการโจมตีเมื่อกี้เป็นแค่ตัวหลอก แท้จริงแล้วเพื่อส่งเทนชิขึ้นไปบนนั้น’

“ลองรับไปเต็มๆ ดูซิ Really Really High World Creation Press (อัดผืนดินสร้างโลกาแบบโคตรของโคตรสูง)” เทนชิกดแก่นศิลาที่ใหญ่กว่าศาลเจ้าลงมาสุดแรง เสียงกระแทกดังลั่นไปทั่วบริเวณ เทนชิมั่นใจว่าจะสามารถบดขยี้ศาลเจ้าได้แน่ๆ แต่ว่า...

“หึๆๆ อย่าดูถูกพลังของกัปปะสิ” แขนกลทั้งสี่นั้นถูกสร้างมาให้แข็งแรงจนน่าประทับใจ แม้แต่การโจมตีแบบทุ่มสุดตัวของเทนชิก็ยังถูกหยุดยั้งเอาไว้ได้

“บ้าน่า! ยังรับไว้ได้อีกเหรอ

“แต่นั่นก็ทรงพลังมากจริงๆ แหละ เล่นเอาศาลเจ้าทรุดกลับลงมาที่พื้นเลย”

“ช่วยไม่ได้ ถ้างั้นก็ต้องทำตามแผน” เทนชิกระโดดหนีออกไป “หน้าที่ของฉันมีแค่นี้ล่ะ”

“แผน... ห๊ะ นิโตริรู้สึกตัวช้าไปแล้ว ไม่ใช่แค่ศาลเจ้าฮาคุเรย์ฝ่ายเดียวที่มีปืนใหญ่ ฝ่ายรุกเองก็มีเช่นกัน ปืนใหญ่มีชีวิตที่ยืนอยู่หน้าศาลเจ้าห่างออกไปไม่เท่าไหร่

“ยูกิ

“เอาล่ะ ขอเต็มๆ ซักหมัดเถอะนะ” ยูกิเริ่มรวมพลังอีกครั้ง เธอถีบตัวเข้ามาทีละก้าว

“นั่นมัน ซุยกะจำท่านั้นได้ สุดยอดการโจมตีที่ทรงพลังที่สุดของยูกิจอมพลัง

“หนึ่งก้าว... สองก้าว...”

“นิโตริ! รีบหลบเร็ว!

“ไม่ได้ค่ะ แก่นศิลามันกดเราเอาไว้”

“สามก้าว! Four Devas Arcanum: Demolition within Three Steps (ศาสตร์ลับแห่งจตุเทวะ: ถ้าพิฆาตในสามย่างก้าว)” หมัดของยูกิอัดเข้ากับบาเรียของศาลเจ้าเต็มรัก เมื่อไม่มีการเบี่ยงตัวหลบศาลเจ้าจึงต้องรับการโจมตีไปเต็มๆ ผลลัพธ์ที่ตามมาก็คือม่านบาเรียถูกทำลายและศาลเจ้าก็ถูกซัดจนเอียงกะเท่เร่

 

“สุดยอด รุนแรงเป็นบ้า” อายะยืนทึ่งกับภาพที่เห็น “ทั้งหมดนี่เพื่อสร้างศาลเจ้าหลังใหม่เหรอเนี่ย”

“อูย... บาเรียพลังแม่เหล็กไฟฟ้าถูกทำลายใช้การอีกไม่ได้แล้วค่ะ”

“ถ้าเป็นแบบนี้แล้วล่ะก็ นิโตริ

“ค่ะ จะใช้ ‘ไอ้นั่น’ สินะคะ” ซุยกะพยักหน้า

“ฮู่ว~ แข็งใช่เล่นเหมือนกันแฮะ” ยูกิสะบัดมือไปมา

‘เท่านี้ก็น่าจะทำให้มันกลายเป็นหุ่นยนต์ได้แล้ว’ ซานาเอะเริ่มมีความหวัง

“ทำลงไปจนได้สินะ ยูกิ ถ้าอย่างนั้นพวกเราก็ต้องใช้อาวุธลับของเราบ้างล่ะ” เสียงของซุยกะประกาศออกมา

‘มาแล้วๆ’ ซานาเอะตั้งหน้าตั้งตารอดูการกลายร่างของศาลเจ้าฮาคุเรย์ แล้วเธอก็ไม่ผิดหวัง(?)

 


“หุ่นรบศาลเจ้าฮาคุเรย์”

 

“ยะ... อย่ามาดูถูกหุ่นยนต์น๊า!!!” ซานาเอะโวยลั่น

“อ้าว อยู่ดีๆ โกรธอะไรขึ้นมาล่ะน่ะ” ซุยกะงง

“ทำบ้าอะไรของเธอน่ะ ซุยกะ”

“หึๆๆ ยูกิ ทำแบบนี้แล้วทางนี้ก็สามารถเล็งปืนใหญ่คานาโกะลงพื้นได้ไงล่ะ”

“มันไม่ใช่ปืนใหญ่คานาโกะ มันคือปืนใหญ่อนบาชิระ”

“มันคือเรลกัน”

“มันคืออะไรใครจะไปสน” นี่คือคำวิจารณ์ของผู้ที่อยู่ในศาลเจ้าต่อชื่อปืนใหญ่สองกระบอกนั้นเรียงลำดับจากคานาโกะ นิโตริ และเรย์มุ

‘ตูม!!!’ เสียงระเบิดดังขึ้นด้านนอก ซุยกะระดมโจมตีแบบไม่สนใจฟ้าดินจนฝ่ายรุกต้องเหาะหนีไปตั้งหลักไกลๆ

 

“แบบนี้มันเลวร้ายจริงๆ แฮะ... ในหลายๆ ความหมาย” แม้แต่ยูกิยังหาช่องบุกเข้าไปไม่ได้ “เฮ้ ซานาเอะ มีวิธีจัดการกับหุ่นยนต์นั่นหรือเปล่า”

“มันไม่ใช่หุ่นยนต์! ฉันไม่มีวันยอมรับว่ามันเป็นหุ่นยนต์เด็ดขาด! นั่นมันสัตว์ประหลาดชัดๆ” ซานาเอะยังสติแตกไม่หยุดจนยูกิต้องชกเรียกสติ

“เอ้า สงบลงบ้างหรือยัง ว่าไง มีแผนอะไรหรือเปล่า”

“ค่ะ ทั้งปืนใหญ่ ทั้งบาเรีย ศาลเจ้านั่นต้องมีแหล่งพลังงานแน่นอน ดูจากที่คุณซุยกะขยายร่างแล้วแสดงว่ามันไม่ได้ตั้งอยู่ข้างใน” ซานาเอะมองดูรอบๆ เธอสังเกตเห็นสายเคเบิลที่ต่อลงไปที่พื้น “นั่นไงคะ”

“ถ้างั้นก็ฝากเธอจัดการด้วยนะ” อายะโบกพัดสร้างสายลมหอบเอาซานาเอะตรงไปที่สายนั่น

“ศัตรูเล็งไปที่แหล่งพลังงาน ซุยกะซังหยุดซานาเอะเอาไว้ค่ะ”

“ได้เลย” ซุยกะก้มลงไปจะจับซานาเอะ

“ไม่ยอมหรอก” เทนชิอัดแก่นศิลาใส่ศาลเจ้าที่เป็นเหมือนเกราะของซุยกะขณะที่ยูกิกระโดดถีบแขนเพื่อปกป้องซานาเอะ ความพยายามเหล่านั้นได้ผล ซานาเอะพุ่งตรงมาถึงสายเคเบิลแล้ว...

“The Day the Sea Split (วันที่ทะเลแยกออกจากกัน)” ซานาเอะตัดสายเคเบิลได้สำเร็จ เมื่อไร้แหล่งพลังงานระบบลอยตัวก็หยุดทำงานไปด้วย ผลที่ตามมาก็คือ...

“เหวอ! หนัก! แอ้กซุยกะโดนน้ำหนักของศาลเจ้ากดทับจนล้มลง

“เกิดอะไรขึ้น” เรย์มุประคองตัวลุกขึ้นมา

“ระบบลอยตัวหยุดทำงานทำให้น้ำหนักทั้งหมดตกไปอยู่ที่ซุยกะซังค่ะ”

“จบแล้วสินะ” ยูกิขึ้นไปยืนบนร่างของซุยกะ

“อื้อ แพ้แล้วล่ะ”

“แบบนี้ก็ถึงเวลาทิ้งไพ่ใบสุดท้ายแล้วสิคะ” นิโตริทุบไปที่ปุ่มซึ่งมีกระจกครองอยู่

“ระบบทำลายตัวเองเริ่มทำงาน”

“เฮ้ย! นิโตริ! เมื่อกี้มันอะไร” เรย์มุเรียกนิโตริไว้เมื่อเห็นอีกฝ่ายทำท่ากำลังจะหนี

“ศาลเจ้านี้กำลังจะระเบิดแล้วค่ะ ถ้ายังไงก็รีบหนีดีกว่านะคะ”

“แล้วอุปกรณ์สำหรับหลบหนีของฉันล่ะ”

ฉันมันแต่ติดตั้งระบบทำลายตัวเองเลยไม่มีเวลาเตรียมไว้ค่ะ”

“มันควรจะเตรียมอุปกรณ์หลบหนีก่อนไม่ใช่เหรอ” แต่นิโตริก็เปิดเจ็ตแพ็คที่เป้ของตนเหาะหนีไปแล้ว “บ้าจริง ทำไมมันกลายเป็นแบบนี้ไปได้ Fantasy Seal Blink (ผนึกมายาชั่วพริบตา)”

“เดี๋ยวก่อน” ก่อนที่เรย์มุจะทันใช้ยันต์คาถาเคลื่อนที่เร็วหนีไป ขาของเธอก็โดนคานาโกะจับเอาไว้ “มิโกะประสาอะไรกัน ทิ้งเทพเจ้าแล้วหนีเอาตัวรอดไปคนเดียว”

“แล้วเทพเจ้าประสาอะไรมาขอใหมิโกะช่วยเหลือ อีกอย่างเธอไม่ใช่เทพของศาลเจ้าของฉันด้วย ปล่อยนะ ยันต์นี่รับน้ำหนักได้แค่คนเดียว”

“ไม่ปล่อย เธอต้องพาฉันหนีไปด้วย”

 

แล้วศาลเจ้าฮาคุเรย์ก็กลับสู่ความว่างเปล่าอีกครั้ง คนที่หลบหนีไปต่างกลับมาดูสภาพหลังเกิดการระเบิดขึ้น ที่นั่นปรากฏร่างของมิโกะขาว-แดงกับเทพแห่งขุนเขาในทรงผมอาโฟร่กับควันที่ขึ้นเต็มตัว

 

“เฮ้อ ฉันนึกว่าสร้างมาทนทานแล้วนะคะ” นิโตริถอนหายใจที่ผลงานของตนระเบิดหายไป

“แย่หน่อยนะ” ซุยกะพูดปลอบ

“ไม่เป็นไรค่ะ ฉันจะจดจำความผิดพลาดครั้งนี้ไว้เป็นบทเรียน รับรองว่าครั้งหน้า... เอ่อ... เอาเป็นศาลเจ้าธรรมดาดีกว่านะคะ” นิโตริรีบเปลี่ยนคำตอบเมื่อสัมผัสถึงรังสีอำมหิตของเรย์มุ

“พวกเธอชดใช้มาเดี๋ยวนี้น๊า!!!”



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
Touhou fanfic: เกนโซเคียวมินิมาราธอน ตอนที่ 16 : การรบกับศาลเจ้าฮาคุเรย์ , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 294 , โพส : 1 , Rating : 0% / 1 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 1 : ความคิดเห็นที่ 26
หะ...หุ่นยนต์??


ปล. ฮามาก...55+
Name : Ayamijang [ IP : 1.4.152.97 ]

วันที่: 11 พฤษภาคม 2555 / 18:13

หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android