คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

Touhou fanfic: เกนโซเคียวมินิมาราธอน

ตอนที่ 12 : ความวุ่นวายกับสามจอมป่วนผู้เคราะห์ร้าย


     อัพเดท 20 เม.ย. 55
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/แฟนฟิคอื่นๆ
Tags: โทโฮ, Touhou
ผู้แต่ง : SCORPIO KID. ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ SCORPIO KID.
My.iD: https://my.dek-d.com/asmodeus
< Review/Vote > Rating : 0% [ 0 mem(s) ]
This month views : 14 Overall : 1,962
41 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 22 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
Touhou fanfic: เกนโซเคียวมินิมาราธอน ตอนที่ 12 : ความวุ่นวายกับสามจอมป่วนผู้เคราะห์ร้าย , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 271 , โพส : 2 , Rating : 0% / 1 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


“เอาล่ะค่ะ การแข่งขันเกนโซเคียวมินิมาราธอนได้เริ่มต้นขึ้นอีกครั้งแล้วนะคะ ตอนนี้ผู้เข้าแข่งขันยังคงวิ่งอยู่ในระดับเดียวกัน ไม่มีใครแซงใครค่ะ” อายะเริ่มทำหน้าที่ผู้รายงานอีกครั้ง แม้ความมืดจะเป็นอุปสรรคต่อการมองบ้างแต่แสงจากเจดีย์แก้วก็ช่วยทดแทนความสว่างของดวงอาทิตย์ได้บ้าง พวกที่ลำบากหน่อยก็คือเหล่าผู้ชมที่ต้องเพ่งสายตากับหน้าจอมากขึ้น

“อ๊ะ นั่นเงาอะไรกำลังตรงมาทางนี้กันคะ” เมื่ออายะพูดเช่นนั้นกล้องเกือบทุกตัวก็มุ่งไปยังทิศทางนั้นทันที เงาของใครบางคนเหาะตรงมาทางเรือนนิรันด์ใกล้เข้ามาเรื่อยๆ จนเข้ามาอยู่กลางลำแสงอายะจึงได้เห็นหน้าชัดๆ เทนกุอีกาถึงกับหน้าซีดเมื่อได้เห็นโยวไคในชุดสีฟ้าอ่อนกับกระโปรงสีขาว ผมสั้นสีม่วง มีดวงตาที่สามอยู่นอกร่างใกล้ๆ กับหน้าอกข้างซ้ายโดยมีระยางเชื่อมระหว่างลูกตานั้นกับหน้าอกและศีรษะ

“เธอคือ...”

“นึกว่าหายไปไหน ที่แท้ก็มาร่วมการแข่งขันครั้งนี้นี่เอง โอคุ โอริน”

“ท่านซาโตริ” อุทสึโฮะรีบบินเข้ามาหาเจ้านายของตน ‘โคเมจิ ซาโตริ’

“โอคุ เจ้าไม่ได้ลงแข่งกับเขารึ”

“เปล่าค่ะ โอรินเป็นคนลงแข่ง ฉันแค่มาช่วยให้สัญญาณปล่อยตัว ท่านซาโตริมีอะไรให้พวกเรารับใช้หรือเปล่าคะ”

“ไม่มีหรอก ฉันแค่ขึ้นมาดูการแข่งเท่านั้น”

“ถ้าอย่างนั้นเชิญที่เรือนนิรันด์ดีกว่าค่ะ” โอคุบินนำทางนายของตน เมื่อมาถึงห้องรับรองทุกสายตาต่างจับจ้องมาที่ซาโตริ โยวไคจากใต้พิภพที่แม้แต่เหล่าวิญญาณร้ายยังต้องหวาดกลัว

“สวัสดีจ้ะ” เบียคุเรนเป็นคนแรกที่เอ่ยคำทักทาย ซาโตริมองอีกฝ่ายนิดหนึ่งก็กล่าวออกมา

“หายากนะ คนที่ปากตรงกับใจแบบนี้”

“เอ๊ะ?”

“จะรับน้ำชาหน่อยมั้ย” เอย์รินเอ่ยถาม สายตาของเธอจ้องมองอีกฝ่ายอย่างใคร่รู้ว่าโยวไคที่ผู้คนรังเกียจและหวาดกลัวจะร้ายกาจเพียงไร

‘ลองแกล้งผสมยาที่ทำให้ฝันร้ายดูหน่อยว่าจะได้ผลกับโยวไคจากใต้พิภพหรือเปล่า’

“ขอบใจ แต่ชาที่ใส่ยาแปลกๆ นั่นเธอเก็บไว้ดื่มเองเถอะ” คำพูดของซาโตริทำเอาเอย์รินถึงกับสะดุ้งโหยง

“เธอ... รู้ได้ยังไง...”

“หึ ฉันคือซาโตริ นายหญิงแห่งปราสาทวิญญาณปฐพีผู้มีความสามารถอ่านใจผู้อื่นได้ เสียงในใจของเธอดังชัดยิ่งกว่าคำพูดเสียอีก” ซาโตริยิ้มเยาะ เธอมองไปรอบๆ เพื่อดูปฏิกิริยาของคนอื่นๆ ก่อนจะนั่งลงชมการแข่งขัน

“Blazing Wheel (กงล้อเพลิง)” โอรินใช้ยันต์คาถาสร้างเพลิงนรกขึ้นล้อมรอบตน จากการแข่งขันรอบที่ผ่านมาทำให้เธอรู้ว่าการต่อสู้นั้นดุเดือดแค่ไหนเธอจึงตัดปัญหาด้วยการป้องกันไม่ให้คนอื่นๆ เข้ามาใกล้

“โอ้ ผู้เข้าแข่งขันโอรินเริ่มแล้วค่ะ ตอนนี้คนอื่นพากันปลีกตัวหลบออกไปหมด แบบนี้เธอวิ่งได้สะดวกเลยสิคะเนี่ย”

“จะอะไรก็ไม่รู้ล่ะแต่ฉันรีบไปก่อนที่จะเกิดอะไรขึ้นดีกว่า” โอรินเร่งฝีเท้าฝ่าดงไผ่ไปเรื่อยๆ

“Deep Vortex (คลื่นใต้น้ำ)” มุราสะใช้ยันต์คาถาของตน สายน้ำปรากฏขึ้นรอบตัวโอรินแล้วพุ่งตรงเข้าใส่เธอเป็นจุดเดียว เปลวไฟแห่งนรกโดนสายน้ำเหล่านั้นจนดับมอดไปสิ้น

“โอ้! ท่าทางโอรินจะเจอคู่ปรับฟ้าประทานแล้วค่ะ โยวไคแห่งเพลิงนรกกับวิญญาณเรือล่มแห่งท้องทะเล ช่างเป็นศึกที่ถูกคู่จริงๆ”

“เหม่ยหลิง!” เมื่อเห็นว่าเริ่มมีผู้ใช้ยันต์คาถาแล้วซาคุยะก็พยักหน้าเป็นสัญญาณกับเหม่ยหลิง ผู้เฝ้าประตูคฤหาสน์มารแดงพยักหน้ารับแล้วรวบรวมพลังคิ ซาคุยะดึงเอามีดนับสิบเล่มออกมาโยนขึ้นไปกลางอากาศแล้วหมอบหลบลงกับพื้น

“Colorful Windchime (กระดิ่งลมหลากสี)” เหม่ยหลิงหมุนตัวเตะกวาดเป็นพายุหมุนซัดมีดของซาคุยะพุ่งออกไปเหมือนลูกกระสุน เหล่าผู้เข้าแข่งขันต่างพากันหลบหลีกปัดป้องกันเป็นพัลวัน ซาคุยะซึ่งรอจังหวะอยู่แล้วก็พุ่งตรงไปยังผู้เข้าแข่งขันที่อยู่ใกล้ที่สุดซึ่งก็คือกลุ่มของเรย์มุ

“Duplex Barrier (ม่านอาคมสองชั้น)” มิโกะขาวแดงใช้ยันต์คาถาป้องกัน ม่านเวทย์ทรงสี่เหลี่ยมจตุรัสสองชั้นสีขาวขยายออกคุ้มกันเรย์มุ มีดของซาคุยะถูกหยุดเอาไว้ที่ม่านชั้นใน เรย์มุซัดเครื่องรางโจมตีเข้าใส่ มันหายไปในม่านพลังชั้นในแล้วกลับปรากฏออกมาอีกครั้งจากม่านชั้นนอกทางด้านหลังของซาคุยะจนหัวหน้าคนใช้ผมเงินต้องเป็นฝ่ายหลบหลีกแทน

“Master Spark!” ระหว่างที่ซาคุยะพุ่งเป้าไปที่เรย์มุอยู่นั้น เธอก็ได้ยินเสียงท่าไม้ตายของมาริสะ จอมเวทย์ขาวดำหันเตาแปดวิถีย่อส่วนชี้มาทางเธอ

‘แย่แล้ว! ถ้าโดนเข้าไปล่ะก็ไม่รอดแน่’ ซาคุยะรีบหลบออกจากเส้นทางเพียงเพื่อจะพบว่ามันเป็นการหลอก มาริสะไม่ได้ปล่อยพลังเวทย์เข้าไปในเตาแปดวิถีแม้แต่น้อย เธอใช้เพียงเสียงหลอกให้ซาคุยะถอยออกมา แล้วจุดที่ซาคุยะหยุดอยู่ก็คือกลางวงล้อมของตุ๊กตาระเบิดที่อลิสเตรียมเอาไว้แล้ว

“Artful Sacrifice (การสละชีพอย่างมีศิลป์)” ตุ๊กตาที่ประจุพลังเวทย์เอาไว้เต็มเปี่ยมเกือบสิบตัวเริ่มปลดปล่อยพลังเวทย์ออกมาพร้อมกัน ซาคุยะในตอนนี้ไม่มีทางจะหลบไปไหนได้อีกแล้ว

“ซาคุยะซัง!” เหม่ยหลิงรีบวิ่งเข้ามาระเบิดพลังคิซัดตุ๊กตาของอลิสกระเด็นออกไปจนแรงระเบิดส่งผลไม่ถึงทั้งคู่

“ขอบใจ เหม่ยหลิง”

“Demon Binding Circle (วงเวทย์ผนึกอสูร)” ผู้เข้าแข่งขันจากคฤหาสน์มารแดงทำพลาดแล้ว การโจมตีทั้งหมดที่ผ่านมาเป็นไปเพื่อดึงให้ทั้งสองเข้ามาอยู่รวมกันแล้วให้เรย์มุใช้ม่านพลังขังทั้งคู่เอาไว้ ส่วนมาริสะตอนนี้เตรียมปืนใหญ่ไว้เรียบร้อยแล้ว เตาแปดวิถีย่อส่วนที่อัดพลังเวทย์ไว้เต็มพิกัดกำลังเล็งมาที่เป้าหมาย

“Master Spark!!!” ลำแสงขนาดยักษ์ที่มีพลังทำลายมหาศาลพุ่งตรงมาที่ซาคุยะกับเหม่ยหลิง แม้ทั้งคู่อยากหลบแต่ก็ทำไม่ได้เพราะถูกม่านพลังของเรย์มุขังเอาไว้

‘บ้าจริง ลงเป็นแบบนี้มีหวังเสร็จทั้งคู่แน่’ ซาคุยะจ้องมองลำแสงที่พุ่งตรงเข้ามาหา แล้วเธอก็ตัดสินใจทำในสิ่งที่ไม่มีใครคาดคิด

“ห๊ะ?” มาริสะอุทานออกมาด้วยความตกใจ ซาคุยะหลบพ้นจากการโจมตีของเธอแถมยังพาเหม่ยหลิงหลบออกจากวิถีของลำแสงได้อีกด้วย

“ยัยเมด เธอหยุดเวลาใช่มั้ย” เรย์มุชี้หน้าถาม

“ใช่”

“นั่นมันผิดกฎไม่ใช่หรือไง”

“ฉันรู้แต่ถ้าฉันไม่ทำเราสองคนก็จะโดนเล่นงานจนแข่งต่อไม่ได้ แบบนั้นสู้ฉันโดนตัดสิทธิ์คนเดียวเพื่อช่วยให้เหม่ยหลิงได้แข่งต่อดีกว่า”

“ซาคุยะซัง”

“ฝากที่เหลือด้วยนะ เหม่ยหลิง” ซาคุยะตบไหล่อีกฝ่ายเป็นเชิงฝากฝัง สายตาจ้องมองอย่างเชื่อใจที่สุด

“ซาคุยะถูกปรับแพ้” เอย์กิประกาศคำตัดสินออกมาอย่างเป็นทางการ ซาคุยะเดินถอยออกมานิดหนึ่งแล้วหายตัวกลับไปที่เรือนนิรันด์

“ทำอะไรบุ่มบ่ามจังเลยนะ”

“ขออภัยค่ะนายหญิง แต่ฉันมั่นใจว่าครั้งนี้เหม่ยหลิงจะต้องไม่ล้มเหลวแน่” ซาคุยะมั่นใจหลังจากได้เห็นแววตามุ่งมั่นนั้น ดูเหมือนว่าความเชื่อใจของเธอจะได้รับการตอบสนอง คนเฝ้าประตูแห่งคฤหาสน์มารแดงรวบรวมพลังเต็มพิกัดจนทั่วร่างเปล่งออร่าสีส้มออกมา

“เข้ามา! ฉันจะไม่ทำให้ซาคุยะซังต้องผิดหวัง”

‘จึ๊กๆๆ’ ก่อนที่การต่อสู้จะเริ่มขึ้น เหม่ยหลิงรู้สึกเหมือนมีอะไรสะกิดขาเธอ พอก้มลงไปดูก็เห็นตุ๊กตาหน้าตาจิ้มลิ้มหน้ารักยืนอยู่ที่ข้อเท้า

‘ตูม รูปร่างภายนอกอาจหลอกตาเราได้ ตุ๊กตาที่เหม่ยหลิงเห็นนั้นแม้จะน่ารักแต่ก็เป็นตุ๊กตาระเบิดและมันก็ได้ทำหน้าที่ของตัวเองแล้ว ร่างของเหม่ยหลิงถูกส่งให้ลอยขึ้นไปบนท้องฟ้าซึ่งที่นั่น ตุ๊กตาของอลิสนับสิบตัวกำลังรอท่าอยู่แล้ว พลังเวทย์จากผู้เชิดตุ๊กตาเจ็ดสีถูกปล่อยไปตามลวดเวทย์มนต์ส่งไปยังตุ๊กตาแล้วยิงออกมาเป็นลำแสงสังหารเล่นงานเหม่ยหลิงอยู่กลางอากาศ ร่างของสาวหมวยชุดเขียวร่วงหล่นลงมาพร้อมควันไฟและรอยไหม้... แต่นั่นยังไม่หมด

“แอ้ก!” ทันทีที่ตกถึงพื้น เหม่ยหลิงก็โดนทับด้วยลูกแก้วหยิน-หยางของเรย์มุจนหลังแอ่น มาริสะโยนขวดระเบิดเวทย์มนต์สีดำปิดท้ายเพื่อตอกฝาโลง

‘บึ้ม!!!’

“อ๊า...” ช่างเป็นความโชคร้ายของเหม่ยหลิง ถึงแม้เธอจะมุ่งมั่นตั้งใจแต่อยู่ต่อหน้าจอมเวทย์ผู้แข็งแกร่งทั้งสามแล้ว...

“ผู้เข้าแข่งขันเหม่ยหลิงหมดสภาพไปแล้วค่ะ”

“ซาคุยะ เมื่อกี้เธอพูดว่าไงนะ” เรมิเลียหันไปถามคนรับใช้ส่วนตัว

“ขออภัยค่ะ... นายหญิง” นับเป็นความอับอายที่สุดของซาคุยะและเธอรู้ว่าต้นเหตุคือใคร รอเวลาให้เหม่ยหลิงฟื้นเมื่อไหร่รับรองว่าได้หลับไปอีกรอบแน่

“เฮอะ เสียเวลาไปเปล่าๆ จริงๆ” เรย์มุรีบวิ่งตามหลังกลุ่มผู้เข้าแข่งขันไป วิ่งไปได้ซักพักเธอก็สังเกตเห็นว่าทุกคนหยุดวิ่งกันหมด สาเหตุเพราะลำแสงนำทางจู่ๆ ก็หักลำพุ่งขึ้นไปบนฟ้าอย่างประหลาด

“อะไรกัน ทำไมแสงถึงพุ่งขึ้นไปแบบนั้น”

“เฮ้ แล้วแบบนี้จะไปทางไหนต่อล่ะ ขืนวิ่งมั่วซั่วในความมืดแบบนี้มีหวังหลงทางแน่ๆ”

“อายะยะยะยะยะ นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันคะ” อายะบินไปสำรวจดู มันเหมือนกับว่าลำแสงถูกหักเหให้พุ่งขึ้นฟ้าไปแต่เธอก็ยังหาสาเหตุไม่พบ

“โชว เกิดอะไรขึ้น”

“ไม่ทราบค่ะอาจารย์” แม้แต่ผู้ให้กำเนิดลำแสงเองยังไม่ทราบสาเหตุ ทุกคนต่างพากันคาดเดาไปต่างๆ นานา เว้นแต่ผู้เดียวที่ดูจะต่างออกไป

“คิกๆๆ ดูหน้าพวกนั้นสิ งงกันเป็นไก่ตาแตก เห็นแล้วตลกเป็นบ้าเลย” ซาโตริพูดอะไรแปลกๆ ออกมาทำให้ทุกคนในเรือนนิรันด์หันไปมอง

“เจ้าพูดอะไร ซาโตริ”

“ความคิด... ฉันได้ยินเสียงความคิดดังมาจากยอดไผ่ตรงที่แสงพุ่งขึ้นไป”

“ยอดไผ่...” เอย์กิทวนคำ “ใครซ่อนตัวอยู่ที่นั่น ปรากฏตัวออกมาซะ”

“...” ไม่มีปฏิกิริยาใดๆ เกิดขึ้น ซาโตริเดินตรงไปที่โต๊ะของเอย์กิ

“สิ่งนี้ใช้ส่งเสียงไปที่ป่าไผ่ได้ใช่มั้ย” สาวผมม่วงก้มลงกรอกเสียงลงในไมโครโฟน “ทำไมเขาถึงรู้ได้ล่ะ เธอคลายพลังเหรอซันนี่... เปล่าซะหน่อย แค่บังเอิญล่ะมั้ง... อ๊ะ! ทำไมถึงรู้ว่าพวกเราคิดอะไรอยู่...”

“อะไรกัน ไอ้บทสนทนานี่” เรย์มุมองไปยังลำโพง

“ซ่อนตัวไปก็เปล่าประโยชน์ ฉันอ่านความคิดของพวกเธอทั้งสามได้ รวมถึงเรื่องที่จะมาป่วนการแข่งครั้งนี้ด้วย ปรากฏตัวออกมาซะ แฟรี่ที่ควบคุมการหักเหของแสง” ซาโตริประกาศออกไป เมื่อเห็นว่าความแตก สามภูติบูรพาขาป่วนก็จำต้องปรากฏกายออกมา ‘ซันนี่ มิลค์’ แฟรี่ชุดขาว – ส้มคลายพลังหักเหแสงที่ใช้ซ่อนตัวออกเผยให้ทุกคนเห็นกลุ่มของตน

“นั่น... แฟรี่สามตัวที่ชอบหาเรื่องรังควานฉันนี่นา” เรย์มุใช้ไม้ปัดรังควานชี้หน้าทั้งสาม

“เฮ้ๆ ตอนนี้เขากำลังแข่งอะไรสำคัญๆ อยู่นะ ไปเล่นที่อื่นก่อนไป”

“ไม่! เพราะนี่เป็นการแข่งขันครั้งสำคัญนี่แหละพวกเราถึงต้องมาป่วนให้ได้ ถ้าทำการแข่งนี้ล่มเมื่อไหร่ชื่อของพวกเราก็จะได้รับการจดจำไม่แพ้พวกโยวไคที่เคยก่อเหตุวิบัติขึ้นมาแน่ๆ” ซันนี่ซึ่งเป็นหัวโจกประกาศ

“หนอย ถ้าอย่างนั้นก็ต้องใช้กำลังกันล่ะ” เรย์มุซัดเครื่องรางโจมตีขึ้นไปแต่อีกฝ่ายที่บินได้ก็สามารถหลบหลีกได้อย่างง่ายดาย

“ฮะๆๆ ฉันรู้นะว่าพวกเธอถูกห้ามไม่ให้บินไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น แบบนี้พวกเราก็ได้เปรียบเห็นๆ ลูน่า สตาร์” ซันนี่เรียกพวกอีกสองคนให้ช่วยกันซัดห่ากระสุนใส่ผู้เข้าแข่งขัน แต่แล้วสามจอมป่วนก็กลับเป็นฝ่ายต้องหลบแทนเมื่อโดนสวนกลับมาด้วยกระสุนเวทย์จากผู้เข้าแข่งขันทั้งหมดซึ่งมีจำนวนมากกว่ามาก

“เหวอๆๆ ฮึ่ย” ซันนี่ใช้พลังหักเหแสงซ่อนตัวอีกครั้ง เหล่าผู้เข้าแข่งขันต่างหยุดยิงและมองหาเป้าหมายเพราะถ้าปล่อยไว้ลำแสงนำทางก็ไม่อาจใช้ประโยชน์ได้

“ฮะๆๆ แค่นี้การแข่งก็ต้องล้มเลิกไปแน่ๆ แล้ว” เสียงของซันนี่ดังมาจากจุดที่สูงกว่าเดิมบ่งบอกว่าตอนนี้ทั้งสามบินหนีสูงขึ้นไป

“โธ่เว้ย แล้วจะทำยังไงล่ะทีนี้” เรย์มุโวยวาย

“เฮ้อ... แบบนี้สัตว์เลี้ยงของฉันก็แข่งต่อไม่ได้เหมือนกัน ช่วยไม่ได้” จ้าวแห่งปราสาทวิญญาณปฐพีเหาะออกไปจากเรือนนิรันด์ตรงไปยังจุดที่เกิดปัญหาก่อนจะเริ่มปล่อยห่ากระสุนเข้าใส่

“กรี๊ด!!! บะ... บินขึ้นมาอย่างนี้ผิดกติกานะ”

“ฉันไม่ใช่ผู้เข้าแข่งขันซักหน่อย” กระสุนเวทย์หลากสีถูกระดมยิงเข้าใส่สามแฟรี่จอมป่วน แม้จำนวนจะต่างกันแต่ความต่างของพลังนั้นเห็นชัดกว่ามาก ไม่ช้า ‘ลูน่า ไชลด์’ แฟรี่แห่งแสงจันทร์ก็โดนสอยร่วง ‘สตาร์ แซฟไฟร์’ แฟรี่แห่งดวงดาวรีบเหาะหนีไปแบบไม่สนใจพวกพ้อง

“อ๊ะ! มีใครตามมา” ด้วยความสามารถในการตรวจจับสิ่งเคลื่อนไหวทำให้สตาร์สามารถรับรู้ได้ว่ามีใครเหาะตามเธอมา เธอเร่งสปีดขึ้นเพื่อสลัดให้หลุดแต่ก็ไม่สำเร็จ ผู้ไล่ตามฟาดพัดใบเมเปิ้ลใส่เธออย่างแรงพร้อมกับสร้างกระสุนลมอัดใส่จนสตาร์ร่วงตามเพื่อนลงไป

“เหลืออีกตัว” ซาโตริมองไปยังซันนี่ซึ่งกำลังซ่อนตัวอยู่

‘ห้ามคิดอะไร ห้ามคิดอะไร’ นี่เป็นเรื่องปกติของใครก็ตามที่อยู่ต่อหน้าซาโตริ พวกเขาต้องพยายามเตือนตัวเองไม่ให้คิดอะไร แต่นั่นแหละที่เป็นการคิดไปแล้ว

“เฮ้อ... ออกมาเถอะ คำว่า ‘ห้ามคิด’ ของเธอดังชัดยังกับเสียงตะโกน”

“...”

“โอคุ”

“ค่ะ” อุทสึโฮะรับคำสั่งของเจ้านาย เธอดึงเอายันต์คาถาออกมาเตรียมโจมตี

“แฟรี่ผู้ได้รับพลังจากดวงอาทิตย์เหรอ งั้นลองเอาพลังของดวงอาทิตย์แห่งนรกไปดูซิ The Ten Suns (อาทิตย์สิบดวง)” ลูกบอลล์เพลิงพลังนิวเคลียร์สิบลูกปรากฏขึ้นมาเรียงกันเป็นวงแหวนหมุนตรงไปยังจุดที่ซันนี่ซ่อนตัวอยู่ แม้จะคิดหนีตอนนี้มันก็สายเกินไปสำหรับเธอแล้ว

‘บึ้ม!!!’ หัวโจกของสามภูติบูรพาร่วงหล่นลงสู่พื้นดิน ที่นั่นเองทั้งสามคนได้พบกับมิโกะแห่งเกนโซเคียวที่เดินแสยะยิ้มเข้ามาหาพร้อมกับคู่กรณีอีกมากมาย

“หนาย~ เมื่อกี้ใครมันอยากลองดีนะ”

“อะ... อ๊า... อย่ากินพวกเรานะ”

“เดี๋ยวก่อน เรย์มุ” เบียคุเรนเหาะลงมาขวางเอาไว้

“ถอยไป ไอ้สามตัวนี้ต้องโดนสั่งสอนซะบ้าง”

“พวกเขายังเด็กอยู่เลย เราจะใช้ความรุนแรงกับเขาไม่ได้นะ” เบียคุเรนมองไปยังทั้งสามที่หลบอยู่หลังเธอ

“เธอจะให้ปล่อยพวกนี้ไปหรือไง”

“ไม่หรอก” เบียคุเรนกอดสามแฟรี่เอาไว้ “ฉันจะพาไปให้ท่านยามะช่วยอบรมให้”

“หึ ยามะ ดีเหมือนกัน อาจจะทรมานกว่าที่คิดก็ได้” เรย์มุหัวเราะออกมา

“ไปกันเถอะจ้ะ” เบียคุเรนอุ้มเอาทั้งสามกลับไปที่เรือนนิรันด์ ที่นั่นพวกเขามองเห็นเทนชิซึ่งโดนเทศนาในช่วงพักจนวิญญาณออกจากร่างนอนหมดสภาพอยู่ก็พากันขนลุกเกรียว

“ละ... ลูน่า... เธอรีบลบเสียงรอบๆ ตัวเราเร็วเข้า” ลูน่าใช้พลังควบคุมโสตของตนลบเสียงบริเวณรอบๆ ทั้งสามเพื่อป้องกันไม่ให้ได้ยินเสียงเทศนา

“โฮ่ ใช้พลังลบเสียงได้ด้วย” แม้จะลบเสียงพูดได้แต่ก็ไม่อาจลบเสียงความคิดให้พ้นจากพลังของซาโตริ ผลลัพธ์ที่ได้คือลูน่าโดนคทาสำนึกผิดฟาดจนน้ำตาไหล

“ตั้งใจฟัง”

“อะไรกันเล่า ยัยโลลิยามะนี่ รูปร่างหน้าตาก็ดูเด็กแท้ๆ แต่วางก้ามใหญ่โตชะมัด” ซาโตริพูดความในใจของซันนี่ เอย์กิได้ยินก็ปล่อยบรรยากาศมาคุออกมาจนทุกคนขนลุกซู่อีกครั้ง

“โห~ พวกเจ้าคิดกับเราแบบนี้เหรอ ท่าทางต้องสั่งสอนกันแบบเข้มข้นหน่อยแล้วว่าสัมมาคาราวะเป็นยังไง”

หลังจากนั้นก็มีผู้เคราะห์ร้ายวิญญาณหลุดจากร่างไปอีกสามราย เรียกได้ว่าถ้าโคมาจิต่อเรือเสร็จเมื่อไหร่ก็สามารถทำหน้าที่บรรทุกวิญญาณสี่ดวงไปได้ทันที



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
Touhou fanfic: เกนโซเคียวมินิมาราธอน ตอนที่ 12 : ความวุ่นวายกับสามจอมป่วนผู้เคราะห์ร้าย , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 271 , โพส : 2 , Rating : 0% / 1 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 2 : ความคิดเห็นที่ 39
ผู้โชคร้ายอีก 3
PS.  ก่อนทำคิดก่อนทำ จงนำใจเขาใส่ใจเรา
Name : AnimeLovers < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ AnimeLovers [ IP : 110.168.196.94 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 กรกฎาคม 2556 / 13:01
# 1 : ความคิดเห็นที่ 19
เหมือนจะโชคดีที่รอดมาจากพวกเรย์มุได้ แต่สุดท้ายก็ซวยจนโดนท่านชิกิเทศน์อยู่ดีสินะ..สินะ...

PS.  ...หากไร้ซึ่งความทุกข์คนเราจะรับรู้ถึงความสุขได้อย่างไร...
Name : kaisajang < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ kaisajang [ IP : 1.4.143.137 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 เมษายน 2555 / 20:26

หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android