คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

Tale of Vesalia - 1: The Two Swords

ตอนที่ 2 : กองทัพปีศาจ


     อัพเดท 27 ก.ย. 54
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/แฟนตาซี
Tags: แฟนตาซี, สงคราม, เวทย์มนต์, ดาบ, ย้อนยุค
ผู้แต่ง : SCORPIO KID. ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ SCORPIO KID.
My.iD: https://my.dek-d.com/asmodeus
< Review/Vote > Rating : 0% [ 0 mem(s) ]
This month views : 0 Overall : 1,075
13 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 4 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
Tale of Vesalia - 1: The Two Swords ตอนที่ 2 : กองทัพปีศาจ , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 118 , โพส : 1 , Rating : 0% / 0 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


            “ว่ายังไงบ้าง” คาสเตอร์ถามไคเซอร์กับซีล่าหลังจากที่กลับมาจากการส่งข่าว

            “พวกเขา... ปฏิเสธที่จะส่งความช่วยเหลือมา พวกเขาให้เหตุผลว่าพวกปีศาจจ้องที่จะชิงเอาศิลาผนึกดังนั้นจึงควรเสริมการป้องกันไม่ให้พวกมันบุกเข้ามาชิงเอาศิลาได้มากกว่า” ซีล่ารายงาน

            “พระสันตปาปาโจเซฟก็ให้เหตุผลเช่นเดียวกัน พระองค์กล่าวว่าหากพวกปีศาจฉวยโอกาสบุกในยามที่เขาส่งกองทัพออกไปช่วยแล้วจะลำบาก อีกทั้งกองทัพปีศาจที่อยู่ที่เมืองอิวาเรมก็มีแค่สามพัน กองทหารแห่งวาเลเรียน่าจะพอรับมือไหว” ไคเซอร์รายงานผลที่ไม่ต่างกันนัก

            “บ้าน่า จะรอให้พวกมันได้กำลังเสริมมากกว่านี้แล้วค่อยยกทัพบุกหรือไง” คาสเตอร์ถึงกับร้อนรนเมื่อรู้คำตอบจากสองอาณาจักร

            “พวกเขาพยายามหลีกเลี่ยงความเสี่ยงที่จะเกิดขึ้นกับอาณาจักรของตน” ซีล่าให้ความเห็น คาสเตอร์นิ่งเงียบพลางตรึกตรองหาหนทาง

            “เอายังไงดีท่านพ่อ”

            “เราต้องแบ่งกำลังไว้ป้องกันอาณาจักรส่วนหนึ่ง ลำพังกำลังทหารที่ออกไปรบได้นั้นไม่พอที่จะเอาชนะได้หรอก ช่วยไม่ได้ เราต้องตรึงกำลังป้องกันต่อไปแล้วค่อยว่ากัน”

            “ไม่ลองส่งสาสน์ไปขอความช่วยเหลืออีกรอบเหรอ”

            “ไม่ได้ผลหรอก ไปตอนนี้พวกเขาก็ตอบกลับมาเหมือนเดิมนั่นแหละ ถ้ามีเหตุการณ์อะไรเปลี่ยนแปลงแล้วค่อยคิดอ่านกัน ตอนนี้ที่เราต้องทำคือรอดูท่าทีของพวกมันไปก่อน ทหารแค่สามพันแต่สามารถยึดเมืองได้ในชั่วข้ามคืนโดยไม่มีใครรู้ตัวแสดงว่าพวกมันมีอะไรที่ร้ายกาจกว่าที่เราคิด เจ้าสองคนไปประจำการซะเถอะ” ทั้งสองคนรับคำสั่งแล้วไปรวมกลุ่มกับทหารคนอื่น ระหว่างทางทั้งคู่ก็พูดคุยกันถึงความเคลื่อนไหวของกองทัพปีศาจ

            “เจ้าคิดว่าพวกมันจะทำยังไงต่อ ซีล่า”

            “ไม่รู้สิ จะบุกตอนนี้หรือกำลังพลของมันก็ยังน้อยเกินไป ถ้ามันบุกมาจริงระหว่างที่เราตั้งรับอยู่อีกสองอาณาจักรอาจส่งกองทัพมาตีกระหนาบได้ แต่พวกมันคงไม่ตั้งทัพอยู่เฉยๆ ข้าเดาไม่ถูกจริงๆ คงต้องรอดูต่อไป”

 

            ทางด้านกองทัพปีศาจก็เริ่มเตรียมการสำหรับการรบเช่นกัน กองทัพจอมเวทย์อสูรกับกองทัพอันเดดถอยไปตั้งทัพอยู่ห่างตามที่เสนาธิการบอก กองทัพนักรบปีศาจก็กำลังประกอบเครื่องยิงหินและเตรียมลูกกระสุนเอาไว้

            “พวกมันไม่ได้กำลังเสริมมาจริงๆ” หัวหน้ากองทัพกล่าวกับเสนาธิการที่อมยิ้มด้วยความพอใจ

            “พวกมนุษย์... เอาเข้าจริงก็เลือกที่จะเอาตัวเองให้รอดไว้ก่อน ทางเราก็น่าจะเตรียมการเรียบร้อยแล้วใช่มั้ย ท่านโซอน”

            “อืม เครื่องยิงหินกับกระสุนสำหรับบุกอาณาจักร ตอนนี้กำลังให้พวกทหารเลวหัดใช้อยู่” หัวหน้ากองทัพนักรบปีศาจเจ้าของนาม ‘โซอน’ ตอบคำถามแล้วหันไปสั่งทหารของตน

            “เอาตัวเชลยศึกออกมา” ทหารปีศาจเดินไปยังสถานที่คุมขังแล้วเอาตัวเชลยศึกที่เป็นชายฉกรรจ์กว่ายี่สิบคน ออกมายืนเรียงหน้ากระดานต่อหน้าเขา

            “พวกเจ้าต้องทำประโยชน์ให้กับกองทัพของข้า”

            “ไม่มีวัน พวกข้าไม่ยอมเป็นข้ารับใช้ปีศาจหรอก” ทันทีที่พูดจบหัวของเขาก็ถูกตัดหลุดจากบ่าท่ามกลางความตกใจของเชลยคนอื่น

            “เอามันไปเก็บไว้เป็นเสบียง” โซอนร้องสั่ง ทหารปีศาจตนหนึ่งเดินมาแบกศพตรงไปยังโรงครัวเพื่อถนอมไว้เป็นอาหาร

            “พวกเจ้าจะอยู่หรือตายข้าก็ใช้ประโยชน์ได้ทั้งนั้น เลือกเอาว่าจะเป็นกำลังรบหรือว่าจะเป็นเสบียงให้พวกข้า” โซอนตวาดเสียงดังลั่น นักโทษทั้งหลายมองหน้ากันด้วยสีหน้าลำบากใจ

            “พวกข้าขอปรึกษากันก่อน” ชายคนหนึ่งยื่นข้อเสนอ ผู้นำกองทัพพยักหน้าตกลง

            “ข้าว่าเราไม่ควรให้โอกาสพวกเขาปรึกษากันนะ” เสนาธิการแย้ง

            “ข้าไม่ได้ถามเจ้า อย่าได้เปิดปากส่งเสียง”

            “เราแกล้งยอมมันไปก่อนแล้วค่อยหาโอกาสหนีทีหลัง” เหล่านักโทษซุบซิบกันซึ่งทุกคนก็เห็นด้วยกับความคิดนี้

            “ตกลง เราจะยอมรับใช้เจ้าก่อน” พวกเขายังไม่เปลี่ยนสรรพนามที่ใช้เรียกเพื่อให้หลงเหลือการต่อต้านไว้บ้าง โซอนพยักหน้าให้ทหารของตนเอาอาวุธกับชุดเกราะมาให้เหล่าเชลย

            “ใส่ซะแล้วอย่าได้คิดตุกติก มนุษย์แค่หยิบมือเดียวอย่างพวกเจ้า ข้าคนเดียวก็เหลือพอแล้ว”

            “ข้าว่า...”

            “ข้ายังไม่ได้ถาม” นั่นทำให้เสนาธิการจำเป็นต้องเงียบปากลงไปอีกครั้ง

            “กระจายกันออกไปตรวจตราค่ายนี้ รอคำสั่งข้า”

 

            บ่ายวันนั้น เหล่าเชลยศึกต้องเดินอยู่ท่ามกลางนักรบปีศาจนับพันที่จ้องมองพวกเขาด้วยสายตาไม่เป็นมิตร ดาบกับชุดเกราะไม่ได้ช่วยให้พวกเขาอุ่นใจแม้แต่น้อย ระหว่างที่ทหารสองคนเดินลาดตระเวนอยู่นั้นก็บังเอิญไปเห็นโซอนกำลังตวาดใส่นักรบปีศาจตนหนึ่ง

            “ข้าบอกให้ระวังให้มาก เจ้าไม่รู้หรือว่าลูกแก้วนี่สำคัญแค่ไหน ถ้ามันหายหรือถูกชิงไปได้จะเกิดอะไรขึ้น ข้าสั่งให้เก็บไว้ที่กระโจมของข้าทำไมมันยังมาอยู่ข้างนอกอีก”

            “ข้า... คือ...”

            “ส่งมา” โซอนรับลูกแก้วสีดำสนิทมาจากมือของทหารปีศาจแล้วชักดาบออกมาฟันร่างของทหารผู้เคราะห์ร้ายนั้น ร่างของมันแยกออกเป็นสองส่วนจากหัวลงไปจนสุดทางขาดครึ่งตามความสูงลงไปกองอยู่ที่พื้น เขาเดินตรงไปที่กระโจมของตนเพื่อนำลูกแก้วนั้นไปเก็บไว้

            “เจ้าคิดว่าลูกแก้วนั่นคืออะไร” ทหารเชลยสองนายปรึกษากันระหว่างที่แอบดูอยู่

            “ไม่รู้สิ แต่ท่าทางสำคัญน่าดู อาจเป็นลูกแก้วเวทย์มนต์อะไรสักอย่าง”

            “หรือว่าเป็นอาวุธลับของพวกมัน”

            “พวกเจ้าทำอะไรกันอยู่” เสียงของเสนาธิการชุดดำดังขึ้นขัดจังหวะ เขาเดินเข้ามาใกล้ทหารสองคนนั้นพร้อมจ้องมองด้วยสายตาเย็นชา

            “เริ่มงานครั้งแรกก็อู้แล้วเรอะ จะให้เรียกว่ากล้าหรือโง่ดีนะ”

            “เจ้า... เจ้าเป็น...” เสนาธิการยกนิ้วชี้ขึ้นเป็นสัญลักษณ์บอกให้อีกฝ่ายหยุดพูด

            “พวกเจ้าไม่อยู่ในฐานะที่จะตั้งคำถาม เชลยก็ไม่ต่างจากทาส จงก้มหน้าทำงานไปเงียบๆ”

            “ท่านโซอนเรียกตัวเจ้า” ทหารปีศาจตนหนึ่งเดินเข้ามาขัดจังหวะการสนทนา

            “เข้าใจแล้ว คงจะคุยเรื่องแผนการสินะ” เสนาธิการตรงไปที่กระโจมของโซอน

            “คืนนี้เราจะบุกเข้าตีอาณาจักรวาเลเรียแล้ว ข้าอยากให้เจ้าทบทวนแผนอีกครั้ง อันสลา” โซอนกล่าวกับเสนาธิการนาม ‘อันสลา มานา’ เขาลำดับแผนของตนให้โซอนฟังตามที่วางเอาไว้

            “ถ้าเป็นไปตามที่ข้าคาดการณ์ทุกอย่างจะไปได้สวย อาณาจักรวาเลเรียจะระส่ำระสายจนไม่สามารถส่งกำลังไปที่ไหนได้อีก” โซอนนั่งฟังอย่างพึงพอใจ

            “นี่รึที่มนุษย์เรียกว่าแผนการ สิ่งที่ทำให้กองทัพเล็กเอาชนะกองทัพที่ใหญ่กว่าได้”

            “ใช่ สาเหตุที่ทำให้มาลิสพ่ายแพ้ทั้งๆ ที่กำลังพลและความแข็งแกร่งของเขาเหนือกว่ากองทัพมนุษย์” โซอนจ้องมองคู่สนทนาของตนเหมือนพยายามค้นหาความจริง

            “เจ้าต้องการอะไรจากเรื่องนี้กันแน่ มนุษย์อย่างเจ้ายอมมาเข้ากับกองทัพปีศาจเพื่ออะไร” อันสลานิ่งไปชั่วครู่ นิ้วของเขาขยับดันกรอบกระจกกลมที่เลื่อนลงมาให้เข้าใกล้ดวงตาไปเหมือนเดิม

            “สงครามคือการเล่นสนุก สนามรบก็เป็นเหมือนสนามเด็กเล่นสำหรับข้า สมรภูมิคือสถานที่รวบรวมเหล่ายอดฝีมือทั้งหลาย การที่จะได้ต่อสู้กับพวกนั้นไม่คิดว่ามันน่าตื่นเต้นบ้างหรือ” ภายในกระโจมตกอยู่ในความเงียบ ทั้งคู่มองหน้ากันราวกับจะพยายามมองทะลุไปให้ถึงจิตใจของอีกฝ่าย

            “ถ้าไม่มีอะไรแล้วข้าก็ขอตัวก่อน ในฐานะเสนาธิการข้าต้องเตรียมความพร้อมเพื่อให้แผนสำเร็จได้ด้วยดี” อันสลาลุกขึ้นพร้อมขยับปีกหมวกลงเล็กน้อยก่อนจะเดินออกไปเตรียมการ โซอนแค่นหัวเราะออกมาเบาๆ

            “เจ้า Warmonger (ผู้กระหายสงคราม) เอ๊ย”



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
Tale of Vesalia - 1: The Two Swords ตอนที่ 2 : กองทัพปีศาจ , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 118 , โพส : 1 , Rating : 0% / 0 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 1 : ความคิดเห็นที่ 11
อันสลา ชื่อเหมือนอัสลาน สิงโตในนาร์เนียเลยแหะ
PS.  ฉันเบื่อตัวเองที่ทำอะไรไม่ได้เลย
Name : เจ้าแห่งสายทอง < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ เจ้าแห่งสายทอง [ IP : 171.99.132.174 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 กันยายน 2555 / 10:09

หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android