คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

Tale of Vesalia - 1: The Two Swords

ตอนที่ 18 : สูญเสีย... อีกครั้ง


     อัพเดท 13 พ.ย. 54
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/แฟนตาซี
Tags: แฟนตาซี, สงคราม, เวทย์มนต์, ดาบ, ย้อนยุค
ผู้แต่ง : SCORPIO KID. ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ SCORPIO KID.
My.iD: https://my.dek-d.com/asmodeus
< Review/Vote > Rating : 0% [ 0 mem(s) ]
This month views : 0 Overall : 1,075
13 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 4 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
Tale of Vesalia - 1: The Two Swords ตอนที่ 18 : สูญเสีย... อีกครั้ง , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 74 , โพส : 0 , Rating : 0% / 0 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


ที่เมืองเพลเซีย หลังจากยกทัพเข้าเมืองแล้วกองทัพพันธมิตรแห่งเวสซาเลียก็จัดแจงวางกำลังป้องกันเมืองพร้อมทั้งส่งหน่วยลาดตระเวนออกไปคอยดูลาดเลา

“เราเสียทหารส่วนหนึ่งไปในการรบกับกองทัพอันเดด ทั้งยังต้องแบ่งกำลังไว้รักษาเมืองเซอรานอสกับเมืองเพลเซียทำให้กำลังของเราไม่มากพอสำหรับการบุก” โครวลี่ย์ประเมินสถานการณ์

“เรื่องนั้นไม่ต้องห่วง ข้าส่งคนไปของกำลังเสริมจากอิวาเรมแล้ว คิดว่าไม่นานน่าจะมาถึง” โพลลุกซ์กล่าว

“ถ้าเช่นนั้นระหว่างนี้ก็ต้องตรึงกำลังป้องกันเมืองเอาไว้ เราไม่รู้ว่าศัตรูจะบุกมาอีกเมื่อไหร่” ไคเซอร์ออกความเห็น

“อาจไม่ใช่เร็วๆ นี้ พวกมันแพ้ไปสองครั้งติดๆ ซ้ำหนึ่งในสามขุนพลก็ยังเสียท่าให้กับเรา ขวัญกำลังใจของพวกมันคงหดหายไปหมดแล้ว” โรเซ่วิเคราะห์

“อย่าเพิ่งประมาท พวกมันยังเหลือกองทัพนักเวทย์กับกองทัพนักรบอยู่อีก พวกมันอาจลอบโจมตีเหมือนที่ผ่านมาก็ได้... ว่าแต่โซอาหายไปไหนอีกแล้ว ข้าว่าจะถามเรื่องของกองทัพปีศาจซะหน่อย” โครวลี่ย์มองหานักรบปีศาจ

“คงจะอยู่ในเมืองนั่นแหละ หมอนี่นี้ชอบอยู่โดดเดี่ยวไม่สุงสิงกับใคร” อาเรียออกความเห็น

“คงยังปรับตัวเข้ากับกองทัพมนุษย์ไม่ได้ ใครช่วยไปตามตัวมาหน่อย ข้าอยากรู้กำลังของศัตรูก่อนที่จะเกิดการรบกันอีก” อาเรียกับซีล่าพยักหน้ารับก่อนจะพากันเดินออกไป

“เจ้าไปพักเถอะไคเซอร์ ศึกครั้งต่อไปจะได้มีเรี่ยวแรงรบได้เต็มที่” โพลลุกซ์กล่าวกับนักรบหนุ่ม

“ไม่เป็นไรหรอกท่านอา ข้าเองก็อยากรู้ข้อมูลของกองทัพศัตรูเพื่อเตรียมตัวรับมือเช่นกัน”

“ถ้าอย่างนั้นก็ตามใจ อ้อ เหตุการณ์เมื่อคืนนี้ข้าต้องขอชมเชยนะ ท่ามกลางความแตกตื่นโกลาหลเจ้าสามารถควบคุมสถานการณ์ได้ดีมาก การบัญชาการของเจ้าทำให้ทุกคนตั้งตัวติด เจ้าเริ่มแสดงการเป็นผู้นำออกมาแล้ว”

“ข้ายังห่างชั้นกับท่านอาและท่านพ่อ ยังต้องศึกษาจากท่านและคนอื่นๆ อีกมาก” อาการนอบน้อมถ่อมตนของไคเซอร์สร้างความพึงพอใจให้แก่โพลลุกซ์เป็นอย่างมาก

“ความถ่อมตนนั่นเหมือนพ่อของเจ้าไม่มีผิด เลือดของเขาที่ไหลเวียนอยู่ในร่างของเจ้าช่างเข้มข้นจริงๆ คาสเตอร์ต้องภูมิใจเจ้ามากแน่” โพลลุกซ์ตบไหล่ชื่นชมบุตรชายของสหายร่วมรบของตน

“ข้าพาตัวโซอามาแล้ว” ซีล่าเดินนำโซอากับอาเรียเข้ามาในศาลากลางเมืองซึ่งบัดนี้ถูกใช้เป็นศูนย์บัญชาการรบ

“ให้ตายสิ อย่าทำให้ตกใจแบบนี้อีกนะ” อาเรียบ่นด้วยสีหน้าเซ็งๆ

“บอกพวกเจ้าเองเถอะ”

“เกิดอะไรขึ้น” ไคเซอร์สงสัยว่าอาเรียกับโซอาเถียงอะไรกันอีก

“ก็โซอาน่ะสิ ตอนที่ออกไปตามเห็นกำลังสู้กับพวกทหารอยู่ ข้าก็นึกว่ามีเรื่องกัน ที่แท้ก็แค่ฝึกซ้อมเท่านั้น”

“พวกมนุษย์เป็นฝ่ายขอให้ข้าเป็นคู่ซ้อมให้ คงอยากฝึกการต่อสู้กับปีศาจให้เชี่ยวชาญขึ้น”

“เอาเถอะ ไม่มีอะไรก็ดีแล้ว โซอา ข้าอยากถามความเห็นเจ้า ในฐานะที่เคยอยู่ในกองทัพปีศาจมาก่อนเจ้าคิดว่าพวกมันจะส่งกองทัพอะไรมาอีก” ไคเซอร์เริ่มเข้าเรื่อง

“กองทัพอันเดดไม่สามารถรบได้อย่างมีประสิทธิภาพโดยไร้ผู้ควบคุม นอสเฟอราตูเพิ่งพ่ายแพ้ไปซ้ำยังเสียกองทัพแวมไพร์อีก เขาคงจะไม่ออกรบในเร็วๆ นี้ ที่เหลือก็คือกองทัพอัศวินของครอสกับกองทัพจอมเวทย์ของเมฟิสท์ ข้าคิดว่าพวกมันคงรวมกองทัพกันมาโดยให้ครอสเป็นผู้นำ”

“ทำไมถึงไม่คิดว่าเมฟิสโตเฟเลสจะเป็นผู้นำทัพมาเอง” โครวลีย์ตั้งข้อสงสัย

“ไม่มีทาง เมฟิสท์ไม่ยอมเอาตัวเองออกมาเสี่ยงแน่ มันชอบใช้วิธีส่งตัวเบี้ยอื่นๆ มาตายแทน ถ้าจะเป็นใครนำทัพมาก็คงจะเป็นครอสมากกว่า”

“ครอส... เจ้าปีศาจที่บุกเข้าไปชิงศิลาผนึกจากในวังและสังหารพ่อของข้า” ไคเซอร์นึกถึงเหตุการณ์ในอดีต

“อย่าให้อารมณ์ควบคุมเจ้าไคเซอร์ เจ้าต้องเป็นฝ่ายควบคุมมัน” โพลลุกซ์เตือนสติ ไคเซอร์พยักหน้ารับ

“ได้ยินว่าครอสสามารถบุกฝ่ากองทัพอัศวินของวาเลเรียได้โดยลำพัง ฝีมือคงไม่ธรรมดาแน่ๆ เราต้องเพิ่มการป้องกันให้แข็งแรงขึ้น ให้พลหน้าไม้เกราะหนักประจำการอยู่บนกำแพงเมืองเสริมกับเอลฟ์และจอมเวทย์ รอให้กองหนุนจากเมืองอิวาเรมมาถึงแล้วค่อยวางแผนบุก” โพลลุกซ์กำหนดแผนการ

 

เวลาสองวันผ่านไป กองทัพพาลาดินห้าพันนายนำทัพมาโดยเกเบรียลก็เดินทางมาถึงเมืองเพลเซียท่ามกลางความยินดีของเหล่าทหารที่ประจำอยู่ในเมืองเมื่อได้เห็นกองหนุน

“ท่านเกเบรียล เดินทางมาไกลคงเหนื่อย เชิญเข้ามาพักก่อนเถิด” ไคเซอร์ออกมาต้อนรับพร้อมกับเชิญเกเบรียลเข้าไปในศาลากลางเมือง

“ข้าเห็นไอ้ปีศาจที่มาเข้ากับเรากำลังสู้กับทหารอยู่ในเมืองแต่กลับไม่มีใครคิดจะหยุดยั้งมัน ทำไมถึงเป็นเช่นนั้น” เกเบรียลถามข้อสงสัยของตนพลางมองไปยังจุดที่โซอากำลังฝึกซ้อมกับพวกทหารด้วยสายตารังเกียจ

“เป็นการฝึกซ้อมน่ะท่าน ไม่มีอะไรหรอก” ไคเซอร์อธิบายแต่ดูเหมือนเกเบรียลจะไม่เห็นด้วยนัก ใบหน้าเรียวแหลมซูบตอบแสดงอาการไม่พอใจออกมาอย่างเห็นได้ชัด

“ฮึ ระวังมันจะฉวยโอกาสลอบกัดทหารของเจ้าก็แล้วกัน” เกเบรียลกล่าวแล้วก็เดินเข้าไปในอาคารตรงไปยังห้องประชุม

“ท่านเกเบรียล” โครวลี่ย์ก้มศีรษะทักทายแต่เจ้าของนามกลับเฉยเมยไม่ทักทายตอบ

“ท่านเกเบรียล มันเสียมารยาทนะท่าน ใจคอจะไม่ทักทายกลับเลยหรือ” อาเรียกล่าวเตือน

“อย่ามาปากดีกับข้า ข้าไม่ใช่ผู้ใต้บังคับบัญชาในสังกัดของเจ้า เป็นถึงหัวหน้าองครักษ์ของมหาวิหารแต่กลับยอมญาติดีกับปีศาจและผู้ใช้ศาสตร์มืด เจ้ากำลังทำให้สมเด็จท่านต้องอับอายอยู่”

“ท่านเกเบรียลเดินทางมาไกลคงจะเหนื่อย เชิญท่านไปพักผ่อนเสียก่อนเถิด เอาไว้เราค่อยมาหารือแผนการรบกันทีหลัง ทหาร นำทางท่านเกเบรียลไปยังห้องพัก” โพลลุกซ์รีบตัดบท เกเบรียลยักไหล่นิดหนึ่งก่อนจะเดินออกไป อาเรียเห็นท่าทางนั้นแล้วก็อดส่ายหน้าด้วยความเอือมระอาไม่ได้

“ข้าต้องขอโทษแทนเกเบรียลด้วย” อาเรียโค้งศีรษะให้กับทุกคน

“ไม่เป็นไร ไม่ใช่ความผิดของเจ้านี่นา ว่าแต่ทำไมเขาถึงดูไม่เป็นมิตรเอาเสียเลย” โรเซ่มองตามหลังเกเบรียลไป

“เกเบรีบลเป็นหัวหน้าหน่วย Inquisiter (หน่วยสอบสวน) ซึ่งมีหน้าที่คอยจับกุมผู้ที่กระทำการลบหลู่หรือเป็นปฏิปักษ์กับพระผู้เป็นเจ้าหรือคำสอนของพระองค์มาสอบสวนและลงโทษ หน้าที่ของเขาทำให้เขาไม่สามารถไว้วางใจใครได้”

“เข้าใจล่ะ Inquisiter มองปีศาจเป็นศัตรูร้ายของพระผู้เป็นเจ้ากับมองเห็นนักเวทย์อย่างข้าเป็นผู้หันหลังให้ เขาเลยมีปฏิกิริยาเช่นนั้นกับข้าและโซอา” โครวลี่ย์นึกถึงเหตุการณ์ล่าแม่มดที่เคยเกิดขึ้นในอดีต

“เฮ้อ แล้วแบบนี้จะร่วมมือกันได้เหรอ” ไคเซอร์เริ่มวิตกกังวลกับอคติของเกเบรียล

“คงยากแต่ในฐานะผู้นำกองทัพแล้วเจ้าต้องทำให้ได้” โพลลุกซ์กล่าว

 

“รายงาน กองทัพปีศาจเริ่มเคลื่อนทัพแล้วครับ” ทหารหน่วยสอดแนมเข้ามารายงานพวกไคเซอร์ในช่วงเย็น

“มาแล้วรึ ช่างเหมาะเจาะเหลือเกิน ทางเราเองก็เพิ่งได้กำลังเสริมมา จำนวนของพวกมันล่ะ” โพลลุกซ์ถามข้อมูล

“เกือบหมื่นครับ”

“ใครเป็นผู้นำทัพ ครอสหรือเปล่า”

“ไม่ใช่ครับ ไม่ปรากฏวี่แววของครอสเลย ผู้นำทัพเป็นใครนั้นยังไม่รู้”

“แปลก ยกทัพมาโดยไม่มีผู้นำเหรอ” โครวลี่ย์ทำท่าทางครุ่นคิด พยายามอ่านการกระทำของศัตรู

“อย่าเพิ่งแนใจ ตอนที่บุกวาเลเรียครอสก็โผล่มาโดยไม่มีวี่แวว ครั้งนี้มันอาจใช้ลูกเล่นเดิม”

“เอายังไงดีท่านอา”

“จัดทัพหนึ่งหมื่นนายออกไปต้านพวกมันไว้ที่นอกเมือง แจ้งกับทุกคนว่าหากพบครอสห้ามเข้าไปต่อสู้ด้วยเด็ดขาด ข้าจะรับมือกับมันเอง”

“ท่านอา! มันอันตรายเกินไป” ไคเซอร์ทักท้วงด้วยความเป็นห่วง ภาพที่พ่อของตนถูกสังหารปรากฏขึ้นในหัวราวกับเป็นลางบอกเหตุ

“ไม่เป็นไร ข้าจะสู้เพื่อดึงตัวมันไว้ ระหว่างนั้นเจ้ากับพวกก็หาจังหวะเข้ามารุม เราต้องชนะแน่”

“แล้วพวกข้าล่ะ” เกเบรียลถามถึงบทบาทของกองทัพตน

“ท่านยกทัพอ้อมไปตีเมืองอาดูร่า พวกที่ยกทัพมาจะต้องห่วงหน้าพะวงหลังว่าจะบุกต่อหรือจะถอยทัพ หากมันถอยเราก็จะตามตี ถ้ามันบุกพวกมันก็จะต้องเสียเมืองที่เป็นฐานไป”

“แล้วถ้าพวกท่านต้านทานพวกมันไม่ไหวล่ะ”

“ข้าจะให้ทหารจุดพลุส่งสัญญาณ ท่านก็รีบยกทัพกลับมาตีตลบด้านข้างให้พวกมันเสียขบวน จากนั้นก็ถอยทัพ” โพลลุกซ์อธิบายกลยุทธ์

“อะไรกัน ให้พวกข้าวิ่งไปวิ่งมาอย่างนี้”

“เอาน่าท่าน อย่างน้อยก็ไม่อันตรายเท่ากับการที่ต้องปะทะกับพวกมันหรอก เรารีบยกทัพเถอะ ชักช้าจะเสียการ” โพลลุกซ์กล่าวแล้วก็คว้าอาวุธออกไป คนอื่นๆ รีบตามไปประจำตามหน้าที่ เหลือแต่โซอาที่รอถามอะไรบางอย่างกับทหารหน่วยสอดแนม

“กองทัพที่ยกมาเป็นกองทัพนักรบหรือนักเวทย์”

“ผสมกันแต่ส่วนใหญ่เป็นนักรบ”

“ในกองทัพมีปีศาจที่สวมเกราะสีทองแดงรูปร่างเหมือนใบหน้าสุนัขหรือเปล่า”

“อืม... ไม่แน่ใจ ข้ารีบมารายงานเลยไม่ได้ดูละเอียด ทำไมหรือ”

“เปล่า ไม่มีอะไร ข้าแค่สงสัย” โซอาพูดแค่นั้นก็รีบตามทุกคนไปสู่สนามรบ

 

“ข้าศึกยกทัพออกมาแล้ว” ทหารปีศาจเข้ามารายงานโซอน

“จำนวนล่ะ”

“น่าจะหนึ่งหมื่น”

“งั้นรึ สั่งทหารจัดขบวนเตรียมพร้อมรบ” โซอนควบม้าออกไปหน้าทัพแล้วชักดาบออกมา กองทัพปีศาจเคลื่อนพลมาอีกราวสามร้อยเมตรก็มองเห็นกองทัพมนุษย์

“ฆ่าพวกมนุษย์ให้หมด แล้วชิงเอาดาบของบัลธาซาร์มาให้ได้ บุกโซอนชี้ดาบเป็นสัญญาณ กองทัพปีศาจส่งเสียงโห่ร้องดังกึกก้องพลางตรงเข้าประจัญบานกับพวกมนุษย์

“หามันให้เจอ ไอ้มนุษย์ที่มีดาบของบัลธาซาร์” โซอนตะโกนออกคำสั่ง ดาบในมือตวัดปลิดชีพทหารศัตรูคนแล้วคนเล่าล้มตายเป็นใบไม้ร่วง

“ย้า!!!” โพลลุกซ์กวัดแกว่งขวานด้ามยาวนำทัพหน้าบุกทะลวงเข้ามา เป้าหมายของเขาอยู่ที่โซอนซึ่งเป็นผู้นำกองทัพ ทหารปีศาจที่ขวางทางล้วนล้มตายลงไปกองราวกับท่อนไม้

‘เคร้ง อาวุธของทั้งคู่กระทบกันส่งเสียงดังลั่น โพลลุกซ์กับโซอนปะทะกันสองสามครั้งก็ถอยม้าออกมาคุมเชิง

“เจ้ารึผู้นำกองทัพปีศาจ ดูท่าทางไม่แข็งแกร่งเท่าครอสกับนอสเฟอราตู หรือพวกปีศาจหายอดฝีมือไม่ได้อีกแล้ว” โพลลุกซ์ยั่วโมโหอีกฝ่ายซึ่งมันก็ได้ผล โซอนขบเขี้ยวด้วยความโกรธที่ถูกผู้เฒ่าดูถูก

“ไอ้เฒ่าอวดเก่ง ข้าจะแสดงให้ดูว่าทำไมข้าถึงได้เป็นผู้นำกองทัพ” โซอนตรงเข้าปะทะกับโพลลุกซ์อีกครั้ง ดาบอันทรงพลังตวัดไปมาอย่างบ้าคลั่งหมายจะเอาชีวิตอีกฝ่ายเพื่อดับโทสะให้ได้แต่โพลลุกซ์ก็ไม่ใช่หมูที่จะถูกเคี้ยวง่ายๆ ฝีมือของเขาบวกกับประสบการณ์ทำให้สามารถปัดป้องปารโจมตีของโซอนได้อย่างช่ำชอง เมื่อเห็นว่าการโจมตีของตนไม่สามารถทำอะไรอีกฝ่ายได้โซอนก็ยิ่งเดือดดาลหนักขึ้น

“ตาย โซอนแทงดาบใส่โพลลุกซ์สุดแรง แม่ทัพแห่งวาเลเรียปัดดาบของโซอนออกแล้วตวัดด้ามขวานกระแทกใส่ศีรษะจนอีกฝ่ายตกจากม้า ก่อนที่โซอนจะทันได้ตั้งตัวคมขวานก็ตวัดผ่านลำคอของเขาไป เลือดสดๆ ไหลลงมาอาบร่างและชุดเกราะจนแดงฉาน เปลวเพลิงสีดำพวยพุ่งออกมาจากปากแผลและลุกลามไปทั่วร่างกายของนักรบปีศาจ

“ข้าสังหารแม่ทัพได้แล้ว” โพลลุกซ์ประกาศก้อง ทหารที่ได้ยินต่างพากันโห่ร้องยินดีเพื่อทำลายขวัญกำลังใจของศัตรู

“ด้านหน้าโห่ร้องอะไรกัน” ไคเซอร์ถามทหารที่เข้ามารายงาน

“ท่านแม่ทัพโพลลุกซ์สังหารผู้นำกองทัพปีศาจได้แล้ว”

“งั้นเหรอ เยี่ยมที่สุด ทีนี้พวกมันก็จะเสียขวัญและแตกพ่ายไป”

“ผู้นำคือใคร” โซอายังคงข้องใจ

“เป็นนักรบปีศาจที่สวมเกราะรูปใบหน้าสุนัข” ทันทีที่ได้ยินเช่นนั้นโซอาก็แสดงอาการตกใจออกมา

“ว่าไงนะ! เกราะรูปใบหน้าสุนัข

“ใช่”

“ทำไมเหรอโซอา เจ้ารู้จักมันหรือไง” ไคเซอร์ประหลาดใจไม่แพ้กันที่โซอาผู้ไม่เคยแสดงอารมณ์ใดๆ กลับมีท่าทางตกใจแบบนี้

“โซอน... พวกเจ้าดีใจเร็วเกินไปแล้ว แม่ทัพคนนั้นกำลังตกอยู่ในอันตราย”

“ว่าไงนะ ไคเซอร์ไม่อยากเชื่อคำพูดแต่มันเป็นความจริง โพลลุกซ์ที่กำลังโห่ร้องยินดีอยู่นั้นถูกดาบแทงเข้าที่ท้องโดยไม่ทันระวังตัว ร่างของนักรบเฒ่าร่วงลงสู่พื้นก่อนจะถูกเหยียบซ้ำโดยเจ้าของดาบ

“จะ... เจ้า โพลลุกซ์ไม่อยากเชื่อสายตาตัวเอง โซอนที่น่าจะตายไปแล้วกำลังยืนเหยียบร่างของเขาอยู่ ลำคอที่ควรจะถูกฟันเป็นแผลลึกกลับไม่มีแม้แต่รอยขีดข่วน

“ตายซะ ไอ้เฒ่า” โซอนกระชับดาบในมือแน่นแล้วยกขึ้นสุดแขนก่อนจะแทงลงกลางอกของโพลลุกซ์ ร่างของแม่ทัพแห่งวาเลเรียกระตุกขึ้นเพราะความเจ็บปวดก่อนจะนอนราบลงไปแน่นิ่งกับพื้น ความเจ็บปวดที่สัมผัสได้มลายหายไปพร้อมๆ กับเปลวไฟแห่งชีวิตของตน

“ทะ... ท่านแม่ทัพโพลลุกซ์... ถูกสังหารครับ” ทหารจากทัพหน้ารีบเข้ามารายงาน

“อะไรนะ! ท่านอา... ท่านอาตายแล้วเหรอ” ไคเซอร์มองไปที่ทัพหน้า ภาพที่เห็นคือพวกปีศาจเอาศพของโพลลุกซ์ขึงไว้กับท่อนไม้ยาวแล้วชูขึ้นประหนึ่งเป็นธงของกองทัพ

“ไม่... ไม่จริง... นั่นมัน... ท่านโพลลุกซ์... ท่านโพลลุกซ์ตายแล้ว...” เหล่าอัศวินแห่งวาเลเรียที่ได้เห็นร่างไร้วิญญาณของโพลลุกซ์เริ่มเสียขวัญต่างกับไคเซอร์ที่โกรธจัดเมื่อเห็นศัตรูเอาศพของผู้ที่ตนเคารพมาประจาน

“ท่านอา! แก! ไอ้พวกปีศาจ นักรบหนุ่มโกรธจนขาดสติควบม้าตรงไปยังทัพหน้าโดยมีเป้าหมายที่โซอน ปีศาจที่สังหารแม่ทัพที่ตนเคารพนับถือ

“ไคเซอร์! เดี๋ยว! ขวางเขาไว้ ซีล่าตะโกนสั่งทหารให้ช่วยกันหยุดไคเซอร์แต่ทุกคนมัวแต่ตะลึงกับความตายของแม่ทัพจนไม่ทันได้ตั้งตัว

“เจ้านี่รึ ผู้ครอบครองดาบของบัลธาซาร์” โซอนตั้งท่าเตรียมพร้อม เมื่อไคเซอร์ควบม้ามาใกล้เขาก็ก้มลงตวัดดาบฟันขาม้าจนขาด เมื่อม้าล้มร่างของไคเซอร์ก็กระเด็นกลิ้งเข้าไปในวงล้อมของกองทัพปีศาจ

“จับมันไว้” โซอนออกคำสั่ง ทหารปีศาจกรูกันเข้ามาที่ไคเซอร์แต่ก่อนที่จะได้จับกุม โซอาในร่างแวร์วูล์ฟก็กระโจนเข้ามาขวาง เขาเปลี่ยนร่างเป็นราชาแห่งยักษ์บาลอร์แล้วคว้าเอาตัวไคเซอร์กับศพของโพลลุกซ์โยนกลับไปที่กองทัพมนุษย์ก่อนจะคืนร่างเดิมมายืนเผชิญหน้ากับโซอน

“โซอา ไอ้ปีศาจทรยศไร้ยางอาย เจ้ายังกล้ามายืนต่อหน้าข้าอีกหรือ” โซอนชี้หน้าด่าโซอาที่ยืนนิ่งไม่โต้ตอบอะไร

“ส่งสัญญาณถอยทัพ ยิงพลุบอกให้เกเบรียลถอนกำลังกลับมา” โครวลี่ย์รีบสั่งการ กองทัพที่เริ่มได้สติต่างเร่งดำเนินการถอยทัพตามคำสั่ง ศพของโพลลุกซ์ถูกนำขึ้นหลังม้ากลับไปส่วนไคเซอร์นั้นอาละวาดจนต้องใช้ทหารห้านายล็อคตัวนำกลับไปด้วย

“หึ เสียทหารคนเดียวก็วิ่งหนีหางจุกตูดแล้ว ช่างเป็นกองทัพที่ขี้ขลาดตาขาวเหมาะกับเจ้าไม่มีผิด ตามพวกมันไป ฆ่าพวกมันให้หมด”

“มีกองทัพประชิดเข้ามาทางปีกขวา” ทหารปีศาจตนหนึ่งเข้ามารายงาน

“ชิ เตรียมการเอาไว้ด้วยหรือ จัดทัพเตรียมรับการโจมตีของศัตรู” โซอนตะโกนสั่งการก่อนจะหันมาพูดกับโซอาต่อ

“กลับไปรับโทษกับข้า โซอา”

“ไม่ เจ้าต่างหากที่ควรจะมากับข้าโซอน อย่าอยู่รับใช้พวกมันอีกต่อไปเลย” โซอนตวัดดาบใส่โซอาโดยไม่รอฟังให้จบ โซอายกแขนขึ้นป้องกันเอาไว้ได้

“อย่าลากข้าไปเสื่อมเสียเกียรติอย่างเจ้า ข้าไม่มีวันตกต่ำขนาดลงไปรับใช้พวกมนุษย์หรอก”

“เกียรติหรือ... เจ้ายังไม่เข้าใจอะไรเลย เจ้ากำลังโดนหลอกใช้อยู่”

“ไม่ใช่ อย่าเอาข้าไปเปรียบกับเจ้า” โซอาที่ได้ฟังคำตอบก็รู้ว่าไม่อาจคุยกันรู้เรื่องแน่ เขาดันดาบของโซอนกลับไปแล้วหดกระดูกแขนตนกลับ

“พูดกันตอนนี้ยังไงเจ้าก็ไม่เข้าใจหรอก เอาไว้เจ้าใจเย็นลงกว่านี้แล้วค่อยคุยกัน กลับไปคิดให้ดี โซอน ว่าทางไหนกันแน่จึงจะมีเกียรติ” โซอากล่าวทิ้งท้ายก่อนจะกลายร่างเป็นแวร์วูลฟ์กระโดดหนีไป เขารู้ว่ายังไงต้องได้พบกับโซอนอีกแน่ ในใจเขาได้แต่หวังว่าเมื่อถึงตอนนั้นโซอนจะยอมเข้าใจเหตุผลของเขา



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
Tale of Vesalia - 1: The Two Swords ตอนที่ 18 : สูญเสีย... อีกครั้ง , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 74 , โพส : 0 , Rating : 0% / 0 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android