คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

Tale of Vesalia - 1: The Two Swords

ตอนที่ 11 : อาวุธทั้งสอง


     อัพเดท 27 ก.ย. 54
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/แฟนตาซี
Tags: แฟนตาซี, สงคราม, เวทย์มนต์, ดาบ, ย้อนยุค
ผู้แต่ง : SCORPIO KID. ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ SCORPIO KID.
My.iD: https://my.dek-d.com/asmodeus
< Review/Vote > Rating : 0% [ 0 mem(s) ]
This month views : 0 Overall : 1,075
13 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 4 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
Tale of Vesalia - 1: The Two Swords ตอนที่ 11 : อาวุธทั้งสอง , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 70 , โพส : 0 , Rating : 0% / 0 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


เข้าสู่ยามวิกาล ชาวเอลฟ์ส่วนใหญ่พากันกลับเข้าที่พักของตนเพื่อพักผ่อน โรเซ่แวะมาหาพวกไคเซอร์ที่บ้านพักรับรอง บรรยากาศภายในบ้านค่อนข้างตึงเครียดเพราะมีปีศาจพักอาศัยรวมอยู่ด้วย

“ยังปรับตัวเข้าหากันไม่ได้สินะ ข้าเข้าใจ ตอนข้าออกไปที่เมืองของมนุษย์ก็คล้ายๆ กันนี่แหละ” นักรบสาวเผ่าเอลฟ์เข้าไปนั่งร่วมโต๊ะกับโซอา คนอื่นๆ ค่อยๆ ทยอยเข้ามานั่งด้วย แต่พวกเขายังคงเว้นระยะจากโซอาเล็กน้อย

“แล้วทีนี้จะเอายังไงต่อไป พฤกษาแห่งภูมิปัญญาถูกทำลายไปแล้วเราจะรู้ได้ยังไงว่าภาชนะที่เก็บวิญญาณของบัลธาซาร์อยู่ที่ไหน”

“ไม่รู้สิ ข้าว่าเราไปเอาดาบของบัลธาซาร์มาก่อนดีกว่า ไม่แน่บางทีวีรบุรุษในอดีตอาจหลงเหลือคำใบ้อะไรไว้กับดาบ” ซีล่าออกความเห็น

“เป็นความคิดที่ดี ปัญหาคือสถานที่ที่ดาบนั้นถูกเก็บรักษาอยู่ ภูเขาเรโทว์ที่อยู่ทางทิศเหนือของอาร์คามาน่านั้นขึ้นชื่อว่าเป็นภูเขาที่ไม่มีทางปีนได้” โครวลี่ย์นึกถึงภูเขาลูกนั้น

“ทำไม” ไคเซอร์นึกภาพภูเขาที่ว่าไม่ออก

“มันเป็นภูเขาที่สูงและชันมากจนดูเหมือนหอคอยมากกว่า แต่ที่บอกว่าปีนไม่ได้นั้นได้ยินมาว่าเป็นความลึกลับบางอย่างของภูเขา”

“ถ้ามันต้องเสียเวลามากสู้เรารวบรวมกำลังพลเข้ารบกับพวกปีศาจให้แตกหัก ชิงเอาศิลาผนึกคืนมาให้ได้ก่อนที่พวกมันจะคลายผนึกสำเร็จไม่ดีกว่าหรือ”

“เราไม่รู้ว่าพวกมันจะคลายผนึกได้เมื่อไหร่ ถ้ามันทำสำเร็จก่อนที่พวกเราจะชิงคืนมาได้เราก็จะไร้หนทางสู้ ข้าเห็นว่ายังไงเราก็ควรจะเอาดาบของบัลธาซาร์มาให้ได้ก่อน” อาเรียออกความเห็น โครวลี่ย์พยักหน้ารับพลางมองไปที่โซอาซึ่งนั่งเงียบมาตลอด

“เจ้า... มีความเห็นยังไง”

“ไม่รู้สิ ข้าไม่เคยเสนอความเห็นอะไร ถนัดแต่ทำตามคำสั่ง”

“ถ้าอย่างนั้นข้าจะถามข้อมูลของกองทัพปีศาจ ตอนนี้เจ้าคงบอกเราได้แล้วใช่มั้ย”

“ข้าบอกได้เท่าที่รู้ ซึ่งพวกเดนตายอย่างข้าก็รู้อะไรไม่มากนักด้วย”

“ข้อแรก ผนึกจะถูกคลายเมื่อไหร่”

“ข้าไม่รู้ มันเป็นเรื่องของระดับผู้นำ”

“ถ้างั้นผู้นำกองทัพคือใคร ความสามารถคืออะไร”

“แอกเกรสเซอร์ ความสามารถของมันนั้นไม่มีใครรู้แต่มันสามารถทำให้ครอส, เมฟิสโตเฟเลส และ นอสเฟอราตูยอมสยบได้”

“กำลังพลล่ะ”

“น่าจะเกือบแสน”

“กำลังพลเกือบแสนแต่กลับไม่ยอมบุก หรือมันรอให้ปลดปล่อยมาลิสออกมาสำเร็จเสียก่อน” โครวลี่ย์ครุ่นคิด

“ถ้ารวมกำลังพลของสามอาณาจักรกับชาวเผ่าเอลฟ์ก็น่าจะได้ถึงหนึ่งแสน เรื่องจำนวนไม่เป็นปัญหาหรอก”

“มันไม่ง่ายอย่างนั้นหรอกไคเซอร์ จะเอามนุษย์หนึ่งคนไปเทียบกับปีศาจหนึ่งตนไม่ได้ ความแข็งแกร่งมันต่างกัน” อาเรียแย้ง

“พวกเราฝึกฝนมาเพื่อต่อสู้กับพวกปีศาจ ข้าเชื่อว่าเราสามารถรบกับมันได้ในจำนวนที่สูสีกัน”

“เฮอะ คิดอะไรง่ายเหลือเกินนะเจ้ามนุษย์ กองทัพที่ยกขึ้นมาคราวนี้เป็นกองทัพหลัก นอกจากจำนวนที่มากแล้วก็มีทหารระดับสูงมาด้วย ลืมพวกที่เจ้าเคยสู้ด้วยไปได้เลย” โซอาเตือน

“ที่สำคัญเราต้องระวังอันสลาด้วย เขาเป็นใครกัน ทำไมถึงไปอยู่กับกองทัพปีศาจได้” ซีล่าถามสิ่งที่คาใจทุกคน

“ข้าก็ไม่รู้ว่ามันเป็นใคร รู้แต่ว่าตอนที่แอกเกรสเซอร์จะยกทัพขึ้นมาครั้งแรกเขาก็ไปดักพบอยู่ก่อนแล้ว อันสลายื่นข้อเสนอว่าสามารถใช้กำลังทหารปีศาจไม่กี่ตนชิงศิลาผนึกได้โดยไม่จำเป็นต้องเคลื่อนทัพใหญ่ แอกเกรสเซอร์ตกลงให้หมอนั่นแสดงฝีมือ เรื่องหลังจากนั้นพวกเจ้าก็รู้แล้ว”

“เขามีจุดประสงค์อะไรถึงเข้าร่วมกับพวกปีศาจ” อาเรียถามบ้าง

“มันเป็นพวกกระหายสงคราม ที่ทำลงไปก็เพื่อให้เกิดสงครามขึ้นมา”

“บ้าชัดๆ”

“แล้วตอนนี้อันสลามีแผนการอะไร” โครวลี่ย์ถามเสียงเครียด

“ตอนนี้อันสลาไม่อยู่ในกองทัพแล้ว หมอนั่นก็เหมือนข้า พอชิงศิลาได้ก็หมดประโยชน์และโดนกำจัดทิ้ง ต่างกันก็แค่มันไหวตัวทันและหนีไปได้ก่อน”

“ก็แปลว่ากองทัพปีศาจไม่มีเสนาธิการอีกแล้ว นับเป็นเรื่องดีเพราะพวกเรามีโอกาสชนะมากขึ้น ถ้าอย่างนั้นเป้าหมายต่อไปของพวกเราก็คือภูเขาเรโทว์”

“อืม ข้าอยากไปเอาธนูเดลเฟียคืนก่อน” โรเซ่บอกกับทุกคน

“อ้อ สมบัติของเผ่าเอลฟ์ เจ้าซ่อนเอาไว้ที่ไหนเหรอ”

“ข้าฝากไว้ที่ร้านรับฝากของในวาเลเรียน่ะ”

“หือ มีร้านแบบนั้นด้วยเหรอ” ไคเซอร์หันไปมองหน้าซีล่าที่ส่ายหน้าเป็นเชิงปฏิเสธว่าไม่รู้จักเช่นกัน

“มีสิ หน้าตาเป็นเหมือนร้านขายของแต่เจ้าของร้านบอกว่าจะฝากธนูไว้ก็ได้ ถ้าพร้อมเมื่อไหร่ค่อยไปรับคืน แถมยังให้เงินข้ามาใช้อีกด้วย”

“เดี๋ยวก่อน เงินนั่นเขาให้ตอบแทนที่เจ้าเอาธนูไปฝากหรือเปล่า”

“ใช่”

“เจ้าของร้านนี่หน้าตาเจ้าเล่ห์หน่อย ชอบหัวเราะเสียง ‘เหะๆๆ’ ใช่มั้ย”

“ใช่ๆ คนนั้นแหละ” ไคเซอร์กับซีล่ามองหน้ากัน คำตอบเดียวที่ทั้งสองคนนึกออกคือ...

“บรันโดจอมหน้าเลือด”

“อ้าว พวกเจ้าก็รู้จักนี่”

“โรเซ่ นั่นมันไม่ใช่ร้านรับฝากแต่เป็นร้านขายของ ส่วนที่เจ้าเรียกว่าฝากแล้วได้เงินนั่นน่ะเรียกว่าจำนำ”

“มันคืออะไร ข้าไม่เคยได้ยิน”

“เป็นวิธีการทำธุรกิจแบบใหม่ที่บรันโดคิดขึ้น เจ้าเอาของที่จะจำนำไปไว้กับเขา เขาจะตีราคาแล้วให้เงินเจ้าไปใช้ เมื่อไหร่ที่เจ้ามีเงินมากพอก็ไปไถ่เอาของคืนมาได้แต่ถ้าพ้นกำหนดของชิ้นนั้นก็จะตกเป็นของบรันโดทันที” ซีล่าอธิบาย

“หมายความว่า...” โรเซ่หน้าเสีย

“ข้าไม่รู้หรอกนะว่าเจ้าเอาไปจำนำเมื่อไหร่แต่มันคงพ้นกำหนดแล้วแน่ๆ หวังแต่ว่าบรันโดจะยังเก็บธนูนั่นเอาไว้ที่ร้านอยู่นะ อย่างน้อยเราก็ยังขอซื้อคืนได้ในราคาที่... สูงมากแน่ๆ” ไคเซอร์เดาจากนิสัยชอบเอาเปรียบผู้อื่นของบรันโด

 

เช้าวันรุ่งขึ้น ทั้งหมดออกเดินทางไปที่อาณาจักรวาเลเรียเพื่อขอซื้อธนูคืนจากบรันโด ทันทีที่เข้าใกล้อาณาจักรเหล่าทหารก็กรูกันออกมาล้อมจะจับตัวโซอา

“เดี๋ยวก่อน เขาเป็น... พวกเรา” ไคเซอร์ร้องห้ามแต่ก็ยังไม่กล้าพูดอย่างเต็มปากว่าเป็นพวกเดียวกัน

“ไคเซอร์ นี่หมายความว่ายังไง” โพลลุกซ์มองดูปีศาจที่ร่วมเดินทางมาด้วยอย่างไม่เข้าใจ ไคเซอร์กับซีล่าเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นให้ฟัง

“อย่างนี้นี่เอง ถึงกระนั้นเราก็ยังไม่ไว้ใจมัน คงไม่ว่าอะไรถ้าข้าจะให้ทหารตามประกบมันตลอด”

“เจ้าว่ายังไง” ไคเซอร์หันไปถามโซอา

“ต้องถามข้าด้วยเหรอ”

“อืม เอาตามนั้นเถอะท่านอา พวกเราคงจะอยู่ที่นี่ไม่นาน” โพลลุกซ์พยักหน้าแล้วสั่งให้นายทหารห้าคนประกบตามไปด้วย ทั้งหมดมุ่งหน้าไปที่ร้านของบรันโดท่ามกลางสายตาของชาวเมืองที่มองมายังโซอาอย่างไม่เป็นมิตร

“ยินดีต้อนรับ เฮ้ย! ปีศาจ!”

“ไม่เป็นไร เขามากับเรา” บรันโดยังคงไม่ไว้ใจ

“ข้าจะออกไปรอข้างนอก” โซอาปลีกตัวออกไปรอหน้าร้านโดยมีทหารห้าคนตามประกบไม่ห่าง

“ท่านจำข้าได้หรือเปล่า” โรเซ่ก้าวออกมายืนข้างหน้า บรันโดเพ่งมองนิดหนึ่งก็นึกออก

“อ๋อ เอลฟ์ที่เอาธนูมาจำนำไว้นั่นเอง เหะๆๆ คราวนี้เอาอะไรมาอีกล่ะ”

“ข้ามาขอซื้อธนูของข้าคืน ท่านจะขายให้ได้หรือเปล่า” บรันโดนิ่งเงียบไปนิดหนึ่ง รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ปรากฏขึ้นบนใบหน้า

“ได้ยินว่ามันเป็นสมบัติล้ำค่าของเผ่าเอลฟ์ ไม่มีทางที่มนุษย์คนไหนจะได้ครอบครองมัน ข้าเป็นคนเดียวที่มีโอกาสนั้น ข้า... ไม่อยากขาย เหะๆๆ”

“ข้าขอร้อง มันเป็นสมบัติล้ำค่าและข้าก็จำเป็นต้องใช้มันจริงๆ เท่าไหร่ข้าก็จะจ่าย”

“อืม... เงินแทนค่าสิ่งนี้ไม่ได้หรอก”

“งั้นท่านต้องการอะไรแลกเปลี่ยน” รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ฉีกกว้างขึ้นกว่าเดิม

“ก็มีสิ่งที่ข้าต้องการอยู่หนึ่งอย่าง ถ้าเจ้านำมาให้ข้าได้ข้าจะคืนธนูให้”

“มันคืออะไร”

“อัญมณีเม็ดใหญ่ที่อยู่ด้านในสุดของถ้ำแห่งการหลอกหลอน” เพียงได้ยินชื่อสถานที่ไคเซอร์กับซีล่าก็ถึงกับตกใจ

“เจ้าคงไม่ได้หมายถึง... ถ้ำที่อยู่ทางตะวันตกเลยจากหมู่บ้านโอลอสใช่มั้ย” บรันโดพยักหน้าตอบคำถามของซีล่า

“ตกลง ข้าจะเอามาให้ บอกรูปร่างของมันมาสิ”

“อัญมณีเม็ดใหญ่เท่าศีรษะคน สีแดงก่ำเรืองแสงงดงาม”

“เข้าใจแล้ว เขียนสัญญามาเลย ข้าจะเอามาให้” บรันโดเหยียดยิ้มยินดีก่อนจะรีบจัดแจงเขียนสัญญาแลกเปลี่ยน โรเซ่อ่านเนื้อหาดีแล้วก็ลงชื่อยอมรับ

“เดี๋ยว! โรเซ่! อา...” ซีล่าห้ามโรเซ่ไว้ไม่ทัน

“เหะๆๆ เป็นอันตกลงตามนี้ ข้าจะไม่คืนธนูให้ด้วยเงื่อนไขอื่นนอกเหนือจากที่ระบุในสัญญานี้เท่านั้น”

“ทำไมหรือ ซีล่า”

“ถ้ำนั้นเป็นที่อยู่ของอสูรร้าย คนที่เข้าไปถ้าไม่ตายก็กลายเป็นคนเสียสติ ข้ากำลังจะบอกให้ต่อรองหาวิธีอื่นแต่ไม่ทัน”

“ข้าไม่คิดว่ามนุษย์หน้าเลือดนี่จะยอมรับเงื่อนไขอื่นหรอก เราไม่มีเวลามาก ข้าต้องรีบเอาธนูเดลเฟียคืนมาให้เร็วที่สุด” โรเซ่เดินออกมาจากร้าน

“ไหนล่ะธนู” โซอาเอ่ยถาม

“ข้าต้องไปปราบอสูรร้ายเพื่อเอาอัญมณีมาแลกเสียก่อน”

“อสูรร้าย... ข้าไปด้วย”

“ข้าว่าเราควรจะแบ่งเป็นสองกลุ่มเพื่อไม่ให้เสียเวลา กลุ่มหนึ่งไปที่ถ้ำแห่งการหลอกหลอนกับโรเซ่ อีกกลุ่มไปที่ภูเขาเรโทว์เพื่อเอาดาบของบัลธาซาร์” ทุกคนเห็นด้วยกับโครวลี่ย์

“ข้าจะไปที่ภูเขาเรโทว์” ไคเซอร์อาสา

“ถ้างั้นข้าไปด้วย” ซีล่าไม่ปล่อยให้เพื่อเธอคลาดสายตา

“ข้าจะไปกับโรเซ่ ไม่รู้หรอกนะว่าทำไมเจ้าปีศาจนี่ถึงอาสาจะไปที่ถ้ำนั่น มันอาจมีแผนอะไรบางอย่างและข้าต้องคอยจับตาดู” อาเรียยังคงโกรธแค้นโซอาจากเรื่องที่แซงทัวเรียม

“ถ้างั้นข้าก็คงต้องไปที่ภูเขาสินะ” โครวลี่ย์พูดเหนื่อยๆ

“ท่านจะปีนเขาไหวเหรอ” โรเซ่แกล้งแหย่

“มันคงง่ายกว่าไปปราบอสูรล่ะมั้ง เฮ้อ ไม่อยากแก่เลยจริงๆ เอาล่ะ ถ้างั้นเราก็แยกกันตรงนี้ แล้วพบกันอีกครั้งที่อาร์คามาน่า” โครวลี่ย์นัดแนะจุดนัดพบให้ทุกคนรู้ก่อนที่พวกเขาจะแยกย้ายกันไป



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
Tale of Vesalia - 1: The Two Swords ตอนที่ 11 : อาวุธทั้งสอง , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 70 , โพส : 0 , Rating : 0% / 0 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android