THE GUARDIAN I ผู้พิทักษ์ป่วนต่างโลก

ตอนที่ 18 : ตอนที่ 15 ความเชื่อที่แตกต่าง (แก้ไขเนื้อหา)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,883
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 54 ครั้ง
    2 พ.ย. 61

THE GUARDIAN I  ผู้พิทักษ์ป่วนต่างโลก
ตอนที่ 15 ความเชื่อที่แตกต่าง






          "เพราะว่าชั้นคือ... กาเดี้ยนผู้เป็นสัญลักษ์แห่งสันติภาพ และความยุติธรรม!!!"

     ซูม!!!

          สิ้นคำประกาศแรงกดดันอันหนักหน่วงพลันถูกปลดปล่อยออกมาจากกาเดี้ยนหนุ่มจนผู้คนโดยรอบสัมผัสได้ ส่งผลให้ทุกคนในบริเวณท่าเรือแห่งนี้ถึงกับเบิกตาโพลงเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก พร้อมกับร่างกายที่ชะงักไม่อาจขยับตัว หรือเคลื่อนไหวใดๆ ได้

    ตูม!

          พื้นทรายตรงจุดที่เอิร์ธเคยยืนอยู่พลันระเบิดออก พร้อมกับร่างของชายหนุ่มได้พุ่งไปข้างหน้าตรงใส่เรือโจรสลัดสีดำลำหนึ่งด้วยความเร็วสูง "ย้าก!!!" กาเดี้ยนหนุ่มคำรามปลุกใจพลางหยิบดาบสีเงินออกมาจากฟังก์ชั่นช่องเก็บของ ก่อนจะวาดดาบฟาดกวาดข้างตัวเรือให้ถูกฟันเป็นทางยาวไปจนสุดท้ายเรือ ส่งผลให้เรือโจรสลัดลำนั้นค่อยๆ จมลงไปเนื่องจากน้ำได้ทะลักเข้าไปในตัวเรือ

          ยังไม่หมดเพียงเท่านั้นเอิร์ธยังกระทืบปลายเท้าลงบนผืนน้ำทะเลจนระเบิดออก ส่งร่างของเขาให้ลอยขึ้นไปบนอากาศ ก่อนจะกระทืบปลายเท้ากลางอากาศเกิดเป็นระเบิดลมพุ่งตรงไปยังเรือโจรสลัดอีกลำที่อยู่เบื้องล่าง "ย้าก!!!" ดาบในมือพลันถูกเงื้อขึ้นเหนือหัวแล้วทำการหมุนตัวกลางอากาศฟาดคมดาบลงกลางเรือสุดแรง

     ตู้ม!!!

           เกิดการระเบิดขึ้นอย่างรุนแรงพร้อมกับฝุ่นควันได้กระจายไปโดยรอบ แรงปะทะอันมหาศาลส่งผลให้เรือโจรสลัดสีดำลำยักษ์หักกลางลำ สร้างความตื่นตระหนกให้แก่ลูกเรือโจรสลัดบนเรือลำนั้นได้เป็นอย่างดี ทันใดนั้นวินาทีต่อมาก็ได้มีร่างสีดำถือดาบสีเงินแหวกฝุ่นควันออกมาพุ่งไปยังเรือโจรสลัดลำถัดไป

          เสียงระเบิด และภาพที่เรือโจรสลัดสองลำจมลงไป มันได้เรียกความสนใจของพวกโจรสลัดทุกคนที่อยู่โดยรอบให้หันไปสนใจอย่างรวดเร็ว "มันเกิดอะไรขึ้นวะ!?" ซัปโปโรผู้เป็นหัวหน้าของกลุ่มโจรสลัดอัคคีทมิฬพูดออกมาด้วยความฉุนเฉียวที่เห็นเรือโจรสลัดของกลุ่มตนจมลงไปพร้อมกันสองลำในทีเดียว เขาเป็นชายร่างโตสูงใหญ่ ผิวสีน้ำตาลเข้ม มีผ้าปิดตาสีดำที่ตาข้างซ้ายปิดแผลเป็นเสมือนรอยฟันยาว มีใบหน้าดุดันน่ากลัว สวมเสื้อเกราะหนังสีดำมีดาบเหล็กประดับอยู่ข้างเอว นอกจากนี้รอบกายของมันยังมีหญิงสาวหน้าตาดีหลายคนที่นอนเปลือยกายอยู่รอบตัวของมันในสภาพสะบักสะบอมอีกด้วย  ถึงกระนั้นคำถามของมันก็ไม่อาจได้รับคำตอบ เพราะระยะห่างระหว่างเรือของมัน และจุดเกิดเหตุมันอยู่ไกลเกินไป

           ส่วนเรือโจรสลัดที่อยู่ใกล้จุดเกิดเหตุดูเหมือนจะสังเกตเห็นร่างของเอิร์ธที่ลอยอยู่บนท้องฟ้าแล้ว "นั่นไงตัวการ! ยิงมันเลย! ยิงมัน!!!" โจรสลัดคนหนึ่งชี้ไปยังร่างสีดำที่ลอยอยู่บนท้องฟ้าด้วยแววตาตื่นตระหนก คำตะโกนนั้นส่งให้ลูกเรือโจรสลัดคนอื่นๆ รีบยกธนูที่เตรียมเอาไว้เพื่อยิงคนบนฝั่งไปยิงร่างสีดำที่ลอยอยู่บนท้องฟ้าแทน

           "ยิง!!!"

           "สอยมัน!!!"

          "ฆ่ามัน!!!"

          สิ้นเสียงตะโกนอันแสนบ้าคลั่ง ห่าธนูนับร้อยพลันถูกยิงขึ้นมาจากเรือโจรสลัดที่อยู่โดยรอบ ไปยังเอิร์ธที่กำลังลอยอยู่บนท้องฟ้าเป็นจุดเดียว ถึงกระนั้นชายหนุ่มก็มิได้ตื่นตระหนกแต่อย่างใด ร่างของเขาพุ่งแหวกอากาศฝ่าดงธนูหัวเหล็กตรงไปยังเรือลำต่อไป เมื่อลูกศรสัมผัสกับผิวหนัง หรือเนื้อผ้ามันจะจะแฉลบออก ไม่ก็ถูกสะท้อนออกไปราวกับยิงใส่กำแพงเหล็กหนาเป็นตันก็มิปาน
 
          เมื่อพบว่าลูกธนูไม่อาจทำอะไรร่างสีดำบนท้องฟ้าได้ กัปตันเรือผู้ประจำการอยู่บนเรือลำที่เอิร์ธกำลังตรงเข้ามาจึงรีบสั่งการด้วยท่าทีกระวนกระวาย "ร... รีบยิงเวทมนตใส่มันสิวะ!!!" สิ้นคำตะโกน พวกลูกเรือประมาณเกือบสิบคนก็พยักหน้ารับคำสั่ง ก่อนจะเริ่มร่ายเวทมนต์ โดยมีเป้าหมายก็คือชายหนุ่มสวมชุดสีดำถือดาบสีเงินเล่มยักษ์ที่กำลังพุ่งเข้ามา

           "ข้าแด่ผู้ใช้เปลวไฟเอ๋ย! ผู้น้อยผู้นี้ขอหยิบยืมพลังทวยเทพแห่งอัคคี เผาผลาญอริข้า..."

           "ไม่ทันแล้วโว้ย!!!"

          ยังร่ายคาถาไม่ทันจบร่างของเอิร์ธก็ได้พุ่งลงมาฟันกลางลำเรือจนเกิดการระเบิดอย่างรุนแรง พร้อมกับเรือได้ขาดเป็นสองท่อนค่อยๆ จมลงสู่ท้องทะเลไม่ต่างไปจากเรือลำที่สองมากนัก ก่อนที่ชายหนุ่มจะกระโดดฝ่าฝุ่นควันตรงไปยังเรือโจรสลัดลำถัดไป

          ทว่าดูเหมือนว่าเรือโจรสลัดลำต่อไปจะเตรียมการรับมือเขาเอาไว้เรียบร้อยแล้ว...

          "ข้าแด่ผู้ใช้เปลวไฟเอ๋ย! ผู้น้อยผู้นี้ขอหยิบยืมพลังทวยเทพแห่งอัคคี เผาผลาญอริข้าให้ดับดิ้นมลายสูญ Fireball!!!"

          สิ้นคำร่ายเวทของผู้ใช้เวทมนต์บนเรือโจรสลัด มันก็ได้ปรากฎวงเวทย์ขึ้นเบื้องหน้าของพวกมัน ก่อนจะมีลูกไฟขนาดเท่าลูกบาสพุ่งออกมาจากวงเวทย์ตรงเข้าใส่เอิร์ธที่กำลังพุ่งสวนเข้ามาด้วยความเร็วสูง ทันทีที่ลูกไฟนับสิบลูกเข้าปะทะมันก็ก่อให้เกิดการระเบิดกลางอากาศเสียงดังสนั่น

     ตู้ม!!!

          ทว่ายังไม่ทันจะได้ยกยิ้ม หรือส่งเสียงโห่ร้องยินดี ร่างสีดำถือดาบสีเงินก็ได้พุ่งแหวกหมอกควันอันเกิดจากการระเบิดออกมาโดยไร้ซึ่งรอยขีดข่วน "สร้างบาเรียเร็วเข้า!!!" กัปตันเรือรีบสั่งการด้วยท่าทีกระวนกระวาย เมื่อตนเห็นอนาคตเรือของตนขาดเป็นสองท่อนอยู่รำไร ทางด้านนักเวทย์ทั้งหลายเองก็รีบตั้งสติก่อนจะกางแขนออกพร้อมกับร่ายเวทมนต์

          "จงมาเป็นโล่คุ้มครองข้าจากศัตรู Barrier!!!"

          สิ้นคำร่ายเวทมนต์อันแสนสั้นมันก็ได้ปรากฎกำแพงบางสีใสขวางกั้นระหว่างเอิร์ธกับเรือเอาไว้เป็นจำนวนสิบกว่าชั้น ทว่าเมื่อคมดาบสีเงินได้ถูกเงื้อขึ้นตวัดฟาดเข้าใส่ มันก็ทำให้กำแพงสีใสทั้งสิบกว่าชั้นถูกทำลายลงในพริบตา

     เพล้ง!

          "เป็นไปไม่ได้!!!"

          นักเวทย์ต่างพากันร้องลั่นตะลึงค้างกับผลลัพธ์ที่เกิดขึ้น ก่อนที่ร่างของกาเดี้ยนหนุ่มจะฟาดคมดาบสีเงินลงกลางเรืออย่างรุนแรงจนเกิดเสียงระเบิดดังสนั่น พร้อมกับเรือสีดำขนาดยักษ์ได้ถูกผ่าแยกออกเป็นสองท่อนไปอีกลำ

          ขณะที่เอิร์ธกำลังจะออกแรงกระโดดไปยังเรือลำถัดไปอยู่นั้น ก็ได้มีโจรสลัดจำนวนสามคนกระโดดฝ่าฝุ่นควันตรงเข้ามาพร้อมกับเงื้อดาบในมือขึ้นเหนือหัว "ตายซะ!!!" หนึ่งในพวกมันคำรามลั่นก่อนจะฟาดคมดาบเข้าใส่อย่างพร้อมเพรียงกัน แต่ชายหนุ่มก็มิได้สนใจออกแรงกระโดดพุ่งตัวไปยังเรือโจรสลัดลำถัดไปทันที เป็นผลให้เกิดแรงลมจากการกระโดดพัดร่างของพวกมันทั้งสามให้กระเด็นออกไปโดยไม่อาจควบคุมได้

          ขณะที่เอิร์ธกำลังพุ่งไปยังเรือโจรสลัดลำถัดไปอยู่นั้นเอง มันก็ได้มีลูกไฟหลายสิบลูกยิงออกมาจากเรือโจรสลัดลำนั้นโดยมีเป้าหมายก็คือเขานั่นเอง เห็นดังนั้นกาเดี้ยนหนุ่มจึงยกใบดาบขึ้นมาป้องกันข้างหน้า ไม่ใช่เพราะกลัวอาการบาดเจ็บ แต่ป้องกันเพื่อไม่ให้ฝุ่นมันเข้าตาต่างหาก

     ตู้ม!!!

          พริบตาที่ลูกไฟสัมผัสเข้ากับใบดาบมันก็ได้เกิดการระเบิดขึ้น ถึงกระนั้นร่างของเอิร์ธที่แทบจะสัมผัสแรงต้านไม่ได้เลยก็ยังคงพุ่งต่อไป ส่งผลให้ลูกไฟที่สวนเข้ามากระแทกกับใบดาบของเขาจนเกิดการระเบิดเป็นทอดๆ พร้อมกับฝุ่นควันที่ระเบิดลากเป็นทางยาว

          ถึงกระนั้นเอิร์ธก็ยังคงพุ่งตรงไปยังเรือโจรสลัดลำนั้นด้วยความเร็วที่ลดลงเพียงเล็กน้อยอยู่ดี เมื่อพวกโจรสลัดบนเรือเห็นว่าร่างสีดำยังคงพุ่งแหวกควันระเบิดตรงเข้ามา พวกนักเวทย์บนเรือจึงรีบกางบาเรียหลายสิบชั้นขึ้นมาขวางกั้น ทว่าทันทีที่ใบดาบสีเงินกระแทกเข้ากับบาเรียสีใสหลายสิบชั้น บาเรียพวกนั้นมันก็ถูกทำลายลงได้อย่างง่ายดาย

          แต่ความพยายามของพวกมันก็มิได้สูญเปล่า...

         "เหวอ!" เอิร์ธที่สูญเสียความเร็วลงก็พุ่งใส่ข้างตัวเรือแทนที่จะตกลงบนเรือ ร่างของกาเดี้ยนหนุ่มพุ่งทะลุเข้าไปในตัวเรือกลิ้งอยู่หลายตลบก่อนจะรีบดีดกายกระโดดขึ้นทะลุเพดานไม้ขึ้นไปบนเรือในชั่วพริบตา ทำเอาโจรสลัดที่อยู่ใต้เรือสะดุ้งโหยงกันไปตามๆ กัน

          "นั่นไงมันอยู่นั่น! ล้อมมันไว้!!!" กัปตันเรือโจรสลัดผู้ประจำอยู่เรือลำนี้รีบตะโกนสั่งการ เมื่อพบว่าเอิร์ธได้ลอยอยู่บนอากาศเหนือเรือของพวกมัน ลูกเรือโจรสลัดหลายสิบคนต่างพากันชักดาบออกมา แล้วรีบวิ่งไปดักรอจุดที่ศัตรูของพวกมันจะตกลงมา

          แน่นอนว่าพวกมันรอที่จะแก้แค้นให้กับพรรคพวกของมันจนทนไม่ไหวแล้ว!

          "หลบไป!!!" เอิร์ธคำรามลั่นเก็บดาบสีเงินไว้บนแผ่นหลัง ก่อนจะง้างหมัดขวาขึ้นต่อยลงบนพื้นเรือด้วยพละกำลังเพียงเล็กน้อย แต่นั่นก็ทำให้พื้นเรือตรงจุดนั้นถูกทะลวงเป็นรูโบ๋ลงไปถึงใต้เรือ นอกจากนี้แรงลมจากการต่อยยังซัดร่างของพวกโจรสลัดหลายคนให้กระเด็นออกไปอีกด้วย

          ยังไม่หมดเพียงเท่านั้น เมื่อเท้าสัมผัสกับพื้นมือขวาของเขาก็ได้เอื้อมขึ้นไปจับด้ามดาบ ก่อนจะทำการเหวี่ยงดาบปาออกไปส่งคมดาบสีเงินอันคมกริบพุ่งไปตัดเสากระโดงเรือให้โค่นล้มลงมา พร้อมกับออกแรงกระโดดจนพื้นระเบิดส่งร่างของเขาให้ตามติดไป

     หมับ!

          เอิร์ธเอื้อมมือไปคว้าด้ามดาบเอาไว้แล้วทิ้งร่างลงสู่น้ำทะเล แต่ก่อนที่จะตกลงไปชายหนุ่มก็ได้กระทืบเท้าลงบนผิวน้ำจนระเบิดออก ส่งร่างของเขาให้พุ่งไปยังเรือโจรสลัดลำถัดไป ต่อให้พวกมันจะยิงสารพัดเวทมนต์ หรือธนูติดไฟเข้ามาก็ตาม มันก็มิอาจหยุดยั้งกาเดี้ยนหนุ่มที่ตัดสินใจจะจบเรื่องนี้ให้เร็วที่สุดลงได้

          "ย้าก!!!" กาเดี้ยนหนุ่มคำรามลั่นฟาดคมดาบสีเงินลงกลางเรือโจรสลัดจนแยกออกเป็นสองท่อน ก่อนจะสปริงข้อเท้ากระโดดไปยังเรือลำถัดไปทิ้งพวกโจรสลัดที่กำลังตื่นตระหนกกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นไว้ข้างหลัง

          ตอนนี้เอิร์ธกำลังโกรธตัวเองเป็นอย่างมาก ใช่! เขากำลังโกรธตัวเองที่ไม่สามารถแก้ไขปัญหาด้วยวิธีอื่น นอกจากใช้พลังที่ตัวเองมีเพื่อสยบศัตรูที่อ่อนแอกว่า ถึงแม้ว่าจะเป็นเรื่องดีที่จะจบเรื่องได้อย่างรวดเร็ว แต่จะต้องมีคนตายเพราะการกระทำของเขากี่คนกันแน่?

          "บ้าเอ้ย!!!" ชายหนุ่มสบถออกมาดังลั่นพร้อมกับฟาดใบดาบกระแทกข้างตัวเรือ คว้านเอาแผ่นไม้ข้างตัวเรือให้หายไปเกือบครึ่ง ส่งให้เรือลำนั้นเสียหลักลอยออกไปไกลอันเนื่องมากจากแรงปะทะอันมหาศาล ก่อนจะเริ่มจมลงในเวลาต่อมา

          ร่างของเอิร์ธร่อนลงมายืนบนตัวเรือที่กำลังจมจนพื้นไม้ยุบ ทว่ายังไม่ทันที่จะได้กระโดดออกไป ก็ได้มีลูกธนูไฟ และเวทมนต์จำนวนมากยิงเข้ามาที่เขาจากทุกทิศทาง "เห้ย! เรือลำนี้มีคนของพวกแกอยู่ไม่ใช่เหรอ!?" ชายหนุ่มตะโกนออกมาด้วยความตื่นตระหนกพลางกวาดตามองโดยรอบที่มีร่างของลูกเรือโจรสลัดหลายสิบคนกำลังหาที่ยึดเกาะไม่ให้เสียหลักล้ม อันเนื่องมาจากเรือของพวกมันเริ่มที่จะเอียงจมลงไป

          "ชิ!" กาเดี้ยนหนุ่มกัดฟันแน่นตัดสินใจในเสี้ยววินาทีหยิบลูกบอลบาเรียออกมาจากฟังก์ชันช่องเก็บของ โดยไม่เสียเวลาตั้งค่าเขารีบกดนิ้วลงบนปุ่มฉุกเฉินของลูกบอล ก่อนจะปามันลงพื้นฝังลงบนพื้นไม้ พริบตานั้นก็ได้มีบาเรียสีใสขยายตัวออกมาจากลูกบอลสีเงินครอบคลุมทั้งเรือเอาไว้ ป้องกันทั้งลูกธนู และเวทมนต์ที่ยิงเข้ามาได้อย่างทันท่วงที

          แทบในเวลาเดียวกันที่ลูกธนูดอกแรกสัมผัสกับม่านบาเรีย ร่างของกาเดี้ยนหนุ่มก็ได้พุ่งผ่านม่านบาเรียสวนลูกธนูนับร้อยตรงไปยังเรือโจรสลัดสีดำอีกลำที่อยู่ใกล้ที่สุด ต่อให้นักเวทย์ หรือนักธนูจะยิงเข้าใส่มันก็ไม่อาจหยุดยั้งบุรุษชุดดำได้เลย

          "ป... ปีศาจ!!!"

          "ส... สัตว์ประหลาดชัดๆ!"

          "หนีเร็ว!!!"

     ตู้ม!!!

          พวกมันร้องออกมาได้แค่นั้นก่อนที่เรือโจรสลัดสีดำลำยักษ์จะถูกฟันขาดเป็นสองท่อน ส่งฝุ่นควันจากแรงปะทะให้กระจายไปทั่ว พร้อมกับพัดเอาร่างของโจรสลัดหลายคนให้กระเด็นออกไปกลิ้งไปตามพื้นเรือ หรือไม่ก็มีโจรสลัดบางคนพลัดตกลงทะเล

          ภาพที่กองกำลังโจรสลัดอัคคีทมิฬอันเกรียงไกรกำลังค่อย ๆ จมลงสู่ห้วงทะเลลึกนั้น มันเป็นสิ่งที่ซัปโปโรไม่อยากจะเชื่อกับสิ่งที่ตนได้เห็น มันรวบรวมทั้งผู้คน ทั้งทรัพย์สินเงินทอง และอำนาจมาไว้ในกำมือเพื่อตั้งตนเป็นใหญ่ อาละวาดไปทั่วท้องทะเล ซึ่งแม้แต่กองกำลังผู้กล้าก็ไม่กล้ามาแหยมกับมัน แต่ในตอนนี้สิ่งที่มันสั่งสมมานานนับสิบปีได้พังพินาศลงในพริบตา

          "กัปตันครับ! ตอนนี้เรือของพวกเราจมไปแล้ว 8 ลำ..." ลูกน้องคนหนึ่งซึ่งน่าจะเป็นรองกัปตันเรือพูดกับซัปโปโรด้วยท่าทีกระวนกระวาย พลางมองไปยังเรืออีกลำหนึ่งได้ถูกร่างสีดำถือดาบสีเงินที่พุ่งฝ่าฝนห่าธนู และสารพัดเวทมนต์เข้าไปฟันจนขาดเป็นสองท่อน "...9 ลำ แล้วครับ กัปตัน! พวกเราควรทำยังไงดี!?" คำกล่าวนั้นยิ่งเพิ่มโทสะให้แก่ชายร่างโตมากขึ้นไปอีก พริบตานั้นซัปโปโรก็ได้ยื่นฝ่ามือไปยังใบหน้าของรองกัปตันข้างตัวอย่างรวดเร็ว

          "เอ๋?"

     ตู้ม!!!

          รองกัปตันข้างกายร้องมาได้เพียงครั้งสุดท้ายของชีวิต ก่อนที่มันจะถูกกัปตันของตนปล่อยลูกไฟเข้าใส่ก่อให้เกิดการระเบิดอย่างรุนแรงจนรองกัปตันคนนั้นร่างแหลกเหลว "ข้าบอกพวกเจ้าไปกี่ครั้งแล้ว! ว่าอย่าทำให้ข้าโมโห!!!" ซัปโปโรคำรามออกมาด้วยความเดือดดาล พลางเหล่สายตามองร่างสีดำพุ่งฝ่าฝนธนูไฟไปฟันเรือโจรสลัดของมันอีกลำหนึ่งจนขาดเป็นสองท่อน

          "หนอยแน่... มันเป็นจอมมารรึไงกัน!?" ซัปโปโรกัดฟันแน่นมองร่างสีดำถือดาบสีเงินที่กำลังลอยอยู่บนท้องฟ้าท่ามกลางฝนธนูไฟ และสารพัดเวทมนต์ที่ยิงเข้าใส่จากทุกทิศทุกทาง ถึงกระนั้นมันก็ไม่อาจสร้างรอยขีดข่วนให้แก่ผู้บุกรุกได้เลย

          ซัปโปโรยืนครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะตัดสินใจออกคำสั่ง "เรือทุกลำจงมาสมทบกับข้ายังทิศเหนือ! ต่อให้มันแข็งแกร่งแค่ไหนก็ตาม แต่มันจะต้องสูญเสียพลังไปมากอย่างแน่นอน จงล้อมมันเอาไว้!" สิ้นคำสั่งเรือโจรสลัดทุกลำที่กำลังล้อมรอบหมู่เกาะพลันเคลื่อนตัวไปเปลี่ยนทิศทางไปยังจุดที่กำลังปะทะกันอย่างพร้อมเพรียงกัน

          'ต่อให้มันแข็งแกร่งแค่ไหนย่อมต้องมีขีดจำกัด หากเจอกับกองเรืออันเกรียงไกรของข้า มันจะต้องเหนื่อยจนยอมแพ้เป็นแน่' ซัปโปโรคิดในใจอย่างกระหยิ่มยิ้มย่อง มันเชื่อว่าทุกชีวิตย่อมต้องมีขีดจำกัด ต่อให้อีกฝ่ายเป็นอสูรกาย หรือจอมมารก็ตาม หากถูกจำนวนที่มากกว่าเข้ากลุ้มรุมมันย่อมต้องจอดทุกรายแน่นอน

          มันเคยคิดแบบนั้น...

          ทว่าเมื่อลูกน้องของมันมาสมทบ ซัปโปโรก็ถึงกับต้องหลั่งเหงื่อเย็นเยียบออกมา ภาพที่กองเรืออันแสนเกรียงไกรของตนถูกทำลายมลายสิ้นด้วยเวลาเพียงไม่ถึงหนึ่งชั่วโมง ต่อให้ถอยตอนนี้ก็ไม่ทันการแล้ว เพราะตอนนี้อสูรกายสีดำถือดาบสีเงินได้มายืนอยู่บนเรือของมันแล้ว

          "ฟู่ว..." ชายหนุ่มสวมเสื้อโค้ทสีดำสนิทพ่นลมหายใจออกมาทางปากเกิดเป็นไอร้อนโชยออกมา พลางยกสันดาบขึ้นมาพาดบ่าตัวเอง นัยตาแข็งกร้าวเต็มเปี่ยมไปด้วยแววโทสะจ้องมองไปยังกลุ่มโจรสลัดตรงหน้ที่เหลือเพียงกลุ่มสุดท้าย

          เรือลำนี้เป็นลำสุดท้ายที่ยังลอยอยู่ และบังเอิญเป็นเรือที่กัปตันของพวกมันอยู่อีกด้วย ทำให้เอิร์ธต้องลอบตำหนิตนเองในใจว่าทำไมถึงไม่มาเรือลำนี้เสียแต่แรก ถึงกระนั้นการจะมาเสียใจต่อการกระทำของตนเองในตอนนี้มันก็ไม่ทันแล้ว

          กาเดี้ยนหนุ่มก้าวเดินตรงไปยังชายร่างโตที่ถูกล้อมรอบด้วยลูกเรือโจรสลัดหลายสิบคน แน่นอนว่าทุกหนึ่งก้าวของเขานั้นก็คือก้าวถอยหลังของพวกโจรสลัดเช่นกัน ต่อให้พวกมันจะถือดาบไว้ในมือก็ตามแต่ร่างกายกลับสั่นสะท้านหยิบจับอาวุธไม่มั่นคง ภาพที่คนตรงหน้าฝ่าฝนห่าธนูนับร้อยนับพัน และสารพัดเวทมนต์กลับไร้ซึ่งรอยขีดข่วนทำให้พวกมันไม่มีกำลังใจจะสู้อีกต่อไปแล้ว

          "บ... บ้าน่า! แกเป็นตัวอะไรกันแน่!?"
 
          ซัปโปโรกล่าวด้วยถ้อยคำอันสั่นระเรื่อพลางก้าวถอยหลังไปหลายก้าว นัยตาที่เคยเหี้ยมโหดกลับสั่นระริกด้วยความหวาดกลัวชายหนุ่มตรงหน้า เอิร์ธไม่สนใจท่าทางของอีกฝ่ายสับเท้าก้าวเข้าไปกระชากคอเสื้อของซัปโปโรอย่างแรงจนคอแทบหัก

          "ตอนนี้แกโดนจับแล้ว ซัปโปโร"

          คำกล่าวดุดันเอ่ยออกมาจากปากของกาเดี้ยนหนุ่ม ทำเอาซัปโปโรที่ได้ยินเช่นนั้นถึงกับร่างชะงักกึก มันกัดฟันแน่นด้วยความเดือดดาลก่อนจะตะคอกอัดใส่เอิร์ธสุดเสียง "โดนจับงั้นเหรอ!? ข้าคนนี้เนี่ยนะ! ข้าคือโจรสลัดผู้ยิ่งใหญ่ที่สุดในท้องทะเลเชียวนะโว้ย!!!" สิ้นคำซัปโปโรก็กระโดดถอยไปข้างหลังสุดแรงจนคอเสื้อฉีกขาดติดมือของเอิร์ธพร้อมกับขยับปากเพื่อร่ายเวทมนต์

          "อสูรแห่งเปลวเพลิงเอ๋ย โปรดมอบพลังให้แก่ข้า เผาผลาญ กัดกิน ทำลาย อริข้า ทุกชีวิตล้วนมอดม้วยมรณาเพียงประจักษ์กับเพลิงของท่าน..."

           ร่างสูงใหญ่ของจ้าวแห่งโจรสลัดกระโดดขึ้นไปบนดาดฟ้าเรือพร้อมกับร่ายเวทมนต์ที่ดูทรงพลัง ทันใดนั้นเอิร์ธก็สัมผัสได้ว่าพลังเวทย์รอบกายของซัปโปโรกำลังเพิ่มสูงขึ้นทำเอาเขาถึงกับต้องเบิกตากว้าง ขืนปล่อยให้การโจมตีนี้มันออกมาล่ะก็ เรือทั้งลำก็คงไม่แคล้วถูกทำลาย และลูกเรือทั้งหมดบนเรือลำนี้จะต้องถูกสังหารสิ้นเป็นแน่!

          เอิร์ธกัดฟันแน่นส่งดาบสีเงินในมือกลับเข้าไปอยู่ในฟังก์ชันช่องเก็บของ ก่อนจะสปริงเท้าสุดแรงจนตัวเรือถึงกับเอียง ส่งร่างของตนให้พุ่งไปประชิดร่างของซัปโปโรที่กำลังร่ายเวทมนต์อย่างรวดเร็ว "สายไปแล้ว!!!" ซัปโปโรคำรามลั่นพร้อมกับยื่นมือที่กำลังลุกท่วมไปด้วยเปลวไฟไปยังเอิร์ธ ทำเอากาเดี้ยนหนุ่มถึงกับเบิกตากว้างที่ชายตรงหน้าทำอะไรบ้าบิ่นอย่างการใช้เวทมนต์ในระยะประชิดแบบนี้

          "Explosion!!!"

          "ฉิบหาย!"

     บรึ้ม!!!

          พริบตาที่เวทมนต์ถูกปลดปล่อยออกมา มันก็ก่อให้เกิดการระเบิดอย่างรุนแรงจนซัดเข้าใส่ร่างของเอิร์ธ และตัวเรือให้แตกเป็นเสี่ยง ๆ เรือรบขนาดมหึมาพลันแตกกระจุยกระจาย พร้อมกับร่างของซัปโปโรที่ถูกไฟคลอกไปบางส่วนลอยกระเด็นไปชนเข้ากับชิ้นส่วนของตัวเรือที่แตกแยกออกมาลอยอยู่เหนือน้ำทะเล นัยตาเหี้ยมแฝงแววสะใจสะท้อนภาพเรือตนที่ลุกท่วมไปด้วยเปลวไฟกำลังจมลงสู่ทะเล โดยมีร่างของลูกเรือตัวเองที่กำลังถูกไฟคลอก และกระโดดลงน้ำหนีตายเป็นตัวประกอบ

          แต่ทว่า...

          "ย้าก!!!"

     ซูม!

          เสียงคำรามพลันดังขึ้นพร้อมกับคลื่นลมอันรุนแรงได้พวยพุ่งออกมาจากในกองเพลิงจนมอดดับแทบในทันที เผยให้เห็นร่างของเอิร์ธที่อยู่ในท่าค้างตบมือจ้องมองซัปโปโรที่กำลังลอยอยู่บนซากของเรือด้วยแววโกรธเกรี้ยว ก่อนจะเลื่อนสายตามองศพของลูกเรือโจรสลัดที่ควรจะเป็นพวกพ้องของมันแปรเปลี่ยนเป็นสีดำตอตะโกจากการถูกเผาไหม้อย่างรุนแรง

          ฝ่ามือหนาพลันกำหมัดแน่น "ซัปโปโร!!!" แล้วบันดาลโทสะคำรามด้วยเสียงดังกึกก้อง ก่อนจะสปริงข้อเท้ากระโดดเข้าหาซัปโปโรที่กำลังยืนแสดงสีหน้าตกตะลึง ทันทีที่เข้าประชิดหมัดหนาข้างซ้ายก็ถูกเหวี่ยงเข้าใส่ใบหน้าของอีกฝ่ายอย่างรวดเร็ว แม้ว่าซัปโปโรจะตอบสนองเรียกเวทมนต์บาเรียขึ้นมาป้องกันได้ทัน แต่หมัดของเอิร์ธก็สามารถทะลวงผ่านบาเรียซัดเข้าใส่แก้มของซัปโปโรด้วยความเร็วที่ไม่ตกลงไปเลยแม้แต่น้อย

     ผัวะ!

           ร่างสูงกำยำถูกต่อยอย่างรุนแรงจนลอยกระเด็นตามแรงหมัดราวกับไร้น้ำหนักไปชนเข้ากับอดีตเรือที่กลายเป็นซากตอตะโกลอยอยู่เหนือผิวน้ำจนฝังร่างเข้าไป กระนั้นซัปโปโรก็ไม่ได้เสียชีวิตแต่อย่างใด เนื่องจากเอิร์ธได้ยั้งมือเอาไว้แล้วไม่เช่นนั้นศรีษะของจ้าวแห่งโจรสลัดคงไม่อยู่รอดปลอดภัยบนบ่าเช่นนั้นหรอก

          แต่มันก็เล่นทำเอาจ้าวแห่งโจรสลัดผู้ยิ่งใหญ่ถึงกับปากเบี้ยวไปเลยล่ะนะ...

         ร่างสูงสวมโค้ทสีดำกระโดดลงมายืนบนซากเรือห่างจากซัปโปโรไม่กี่เมตร นัยตาเย็นเยียบจ้องมองร่างที่ชักกระตุกของคนตรงหน้าพลางกดความรู้สึกอยากสังหารเอาไว้ เดินตรงเข้าไปหาแล้วทำการกระชากร่างของมันที่ฝังอยู่ในซากเรือให้หลุดออกมา

          "แกโดนจับแล้ว! ซัปโปโร"

          ชายหนุ่มกล่าวตอกย้ำความพ่ายแพ้ของจ้าวแห่งโจรสลัด ก่อนจะปล่อยร่างของซัปโปโรให้ทรุดลงข้างกายไม่ต่างจากเศษขยะ เอิร์ธจ้องมองร่างที่นั่งชันเข่าอยู่ข้างกายด้วยหางตาก่อนจะหันหลังเตรียมเดินจากไปเพื่อไปควบคุมตัวโจรสลัดที่เหลืออยู่

          ...ทว่าในเสี้ยววินาทีนั้นเอง

     ฉัวะ!!!

          ศรีษะของโจรสลัดผู้ยิ่งใหญ่ที่สุดก็ได้ลอยขึ้นไปบนอากาศ ก่อนจะตกลงมากลิ้งไปตามพื้น "ยังใจอ่อนเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนไปเลยนะ นายน่ะ" เสียงหวานเย็นชาพลันดังขึ้น ส่งให้เอิร์ธต้องตกใจรีบหันกายไปมองข้างหลัง ก็พบร่างของหญิงสาวเรือนผมสีแดงผู้มีสีหน้าตายด้านตามแบบฉบับของหล่อนกำลังยืนอยู่ข้างกายศพไร้หัว โดยที่ในมือถือมีดสั้นสีเงินเปื้อนเลือดไว้ข้างละเล่ม

     ตึง!

          ร่างไร้ศรีษะของกัปตันโจรสลัดผู้ยิ่งใหญ่เอนตัวล้มลงไปนอนกองกับพื้นพร้อมกับพ่นเลือดออกมาจากคอที่ขาดเป็นจำนวนมาก เอิร์ธก้มลงมองร่างไร้ศรีษะด้วยแววตาตกตะลึง ก่อนที่นัยตาของเขาจะเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นความโกรธสะท้อนออกมา

          "คานาโกะ! นี่เธอทำอะไรลงไปน่ะ!?"

          ชายหนุ่มสาวเท้าเข้าไปพร้อมกับตะคอกสุดแรง ทันใดนั้นมือขวาของเขาก็ได้ยื่นไปคว้าของเสื้อของหญิงสาวเบื้องหน้าเอาไว้แน่น กระนั้นคานาโกะที่ถูกกระชากคอเสื้อก็ยังคงสีหน้าเย็นชาตายด้านเอาไว้เช่นเดิม

          คานาโกะหรี่ตาลง "หมายความว่ายังไง?" แล้วเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบเช่นเดิม ซึ่งนั่นยิ่งเพิ่มความโกรธของเอิร์ธให้มากขึ้นเป็นเท่าทวี

          "เธอฆ่าเขาทำไม!" 

          "นายกำลังพูดถึงเรื่องอะไร? เจ้านั่นน่ะเป็นจ้าวแห่งโจรสลัดที่ชั่วร้ายที่สุดในประวัติศาสตร์เชียวนะ เพราะฉะนั้นต้องฆ่ามันทิ้งเท่านั้น"

          "แต่ว่าเขาหมดสภาพที่จะสู้ต่อแล้วนะ!!!"

          "เพราะหมดสภาพนั่นแหละ ฉันถึงมีโอกาสที่จะฆ่ามันน่ะ"

          "เธอ... พูดแบบนี้หมายความว่ายังไง!? สิ่งที่มันควรได้รับก็คือการไปชดใช้ความผิดในคุกต่างหาก! เธอไม่ใช่ศาลเตี้ยที่จะไปตัดสินความเป็นความตายของคนอื่นนะ!!!"

          "แล้วมันจะทำไม? ซัปโปโรน่ะเป็นโจรสลัดที่มีเส้นสายมากมาย ถ้ามันถูกส่งเข้าคุกอีกไม่นานก็คงหลุดออกมาแล้วล่ะ"

          "แต่ว่านั่นมันก็ไม่ใช่เหตุผลในการฆ่าเขา! หากนำตัวมันเข้าไปในศาลที่ตัดสินอย่างเที่ยงธรรมล่ะก็ เขาก็จะได้รับการชดใช้ในความผิดที่ควรก่อเอาไว้!"

          "ถ้าเช่นนั้นจากความผิดที่มันกระทำตลอดมาก็คงไม่พ้นต้องถูกประหารอย่างแน่นอน แล้วมันจะต่างอะไรจากฉันที่ชิงลงมือสังหารล่วงหน้าไปก่อนล่ะ?"

          "ไม่! มันไม่เหมือนกัน! ที่ศาลตัดสินประหารชีวิตมันก็เพราะได้ผ่านการไตร่ตรองอย่างถี่ถ้วนมาจากผู้รักษากฎหมายแล้วว่าคน ๆ นั้นมีความผิดมากพอที่จะต้องประหาร ไม่เหมือนกับเธอที่เอาความคิดตัวเองเป็นใหญ่ฆ่าคนอื่นตามใจชอบแบบนี้!"

          เสียงถกเถียงของทั้งสองดังสะท้อนไปทั่วผืนทะเล คานาโกะที่เริ่มเอือมระอาก็เอียงคอมองไปทางอื่นก่อนจะยกยิ้มขึ้นบาง ๆ แล้วกระพริบตาเหล่สายตากลับมามองใบหน้าของเอิร์ธที่กำลังบิดเบี้ยวเต็มไปด้วยความโกรธ

          นักฆ่าสาวเริ่มเปิดปากพูดด้วยรอยยิ้มเหี้ยม "ฉันจะฆ่าใครมันก็เรื่องของฉัน หากการฆ่าใครสักคนมันเป็นสิ่งที่ถูกต้องในความคิดของฉัน ฉันก็ไม่ลังเลที่จะฆ่ามัน!" คำกล่าวอันแสนโหดเหี้ยมของคานาโกะทำให้เอิร์ธถึงกับช็อกจนร่างแข็งค้าง เห็นดังนั้นหญิงสาวจึงสลัดคอเสื้อของตนให้หลุดออกจากการกำมือหนาของชายตรงหน้าได้อย่างง่ายดาย

          หญิงสาวจัดชุดรัดรูปสีดำของตนเองให้เรียบร้อย "กำลังคิดว่าชั้นเป็นคนเลือดเย็นอยู่สินะ ชั้นไม่เถียงหรอก... แล้วก็ขอโทษด้วยละกันนะ สำหรับกาเดี้ยนแล้ว การพรากชีวิตของผู้อื่นมันคงจะเป็นความผิดที่ร้ายแรงมากเลยสินะ" คานาโกะกล่าวพลางเดินสวนร่างของเอิร์ธที่ยังคงรู้สึกช็อกต่อประโยคเมื่อซักครู่ ตรงไปยังกลุ่มลูกเรือโจรสลัดที่ยังเหลือรอดอยู่บนซากเรือลำนี้

            "แต่วานะ ชั้นจะบอกอะไรให้อย่างหนึ่ง... ว่าสามัญสำนึกของพวกเรามันต่างกัน การจะอยู่ในโลกใบนี้ได้น่ะ มีแค่ฆ่า หรือถูกฆ่าเท่านั้นแหละ"

          สิ้นคำร่างของคานาโกะก็ได้พุ่งเข้าใส่พวกโจรสลัดอย่างรวดเร็ว พร้อมกับตวัดมีดสีเงินในมือที่สะท้อนกับแสงอาทิตย์จนสว่างวาบ!

          แต่ทว่า...

     หมับ!

          ร่างสีดำพลันเคลื่อนตัวมาขวางระหว่างพวกลูกเรือโจรสลัด และนักฆ่าสาวได้อย่างทันท่วงที พร้อมกับฝ่ามือหนาได้คว้าจับคมมีดสีเงินเอาไว้ "พอได้แล้ว..." นัยตาโกรธเกรี้ยวจ้องประสานกับนัยตาเย็นชาของหญิงสาวเบื้องหน้าพร้อมกับกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงอดกลั้น

          คานาโกะที่ถูกขัดขวางก็ไม่ได้แสดงท่าทางไม่พอใจแต่อย่างใด "หึ" เธอพ่นลมหายใจออกมาทีหนึ่ง ก่อนจะกระชากคมมีดสีเงินที่ถูกเอิร์ธกุมเอาไว้ออกมาเก็บเข้าฝัก "พอแล้วก็ได้~ เชิญจับตัวคนร้ายเข้าซังเตตามแต่ที่นายต้องการเถอะ แต่ว่าฉันขอหัวเจ้านี่ไปขึ้นเงินก่อนละกันนะ" สุดท้ายนักฆ่าสาวก็ยอมเลิกราหันหลังเดินไปก้มเก็บศรีษะของซัปโปโรขึ้นมายัดลงถูกหนังที่เตรียมเอาไว้

          "การกระทำของเธอมันไม่ต่างไปจากฆาตกรหรอกนะ คานาโกะ"

          "ฉันไม่เถียง"

          สิ้นคำสนทนาครั้งสุดท้ายของทั้งสอง ร่างของนักฆ่าสาวก็ได้วิ่งไปตามผิวน้ำตรงไปยังเกาะหายลับไปจากครรลองสายตาของกาเดี้ยนหนุ่มในที่สุด...

  

______________________________________________________________________________________

               หลังจากอ่านตอนนี้ไปก็อย่าพึ่งเกลียดคานาโกะ หรือเอิร์ธกันนะครับ >3< เพราะทั้งสองคนนี้เติบโตมาในสภาพแวดล้อมที่แตกต่างกัน คนนึงถูกอัญเชิญมาอยู่ในโลกที่โหดร้ายถูกบังคับให้ต่อสู้เพื่อเอาชีวิตรอด ส่วนอีกคนนึงเติบโตในสภาพแวดล้อมที่เต็มไปด้วยความถูกต้องมาจนถึงปัจจุบันไล่ล่าแต่พวก Darkside ไม่เคยฆ่าคน ผมก็คิดว่าสภาพจิตใจก็คงเป็นแบบนี้ไม่ต่างกัน ยังไงเอิร์ธมันก็เป็นคนที่รักในความยุติธรรมมากกว่าใครหลายๆ คนน่ะนะ

สุดท้ายนี้อย่าลืมคอมเม้นเป็นกำลังใจให้ผมด้วยนะครับ :3
1 comment = 1 กำลังใจ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 54 ครั้ง

282 ความคิดเห็น

  1. #258 oomironhorse (@oomironhorse) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 2 เมษายน 2562 / 07:56
    ชอบ ..คานาโกะจังที่ซู้ดดดด...(ไม่ใช่ SM นะ แต่ชอบเพราะ นางโหดเมื่อต้องโหดแค่นั้นเอง)
    #258
    0
  2. #241 Right Round (@phoomza41) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2561 / 01:12
    อ่านยังไงพระเอกก็เด็กสุดๆ เป็นการเดี้ยนระดับสูงใด้ไง ทำก็หลายภารกิจแล้ว ให้คนอ่อนแอกว่าตัวเองมาชี้นำได้ไง
    #241
    1
    • #241-1 Angel war (@asdfghjkl12) (จากตอนที่ 18)
      21 ธันวาคม 2561 / 16:58
      อายุ 21 นี่ค่อนข้างเด็กประมาณวัยรุ่นเลยนะครับ เอิร์ธพึ่งมาเป็นการ์เดี้ยนแค่ 2 ปี นี่ถือว่าประสบการณ์ค่อนข้างน้อยเลนะ
      #241-1
  3. #189 bophobia (@bophobia) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 13 มีนาคม 2561 / 15:38
    ชอบอะนางนางน่ารัก(หมายถึงเอิร์ธนะ)
    #189
    0
  4. #160 nyxnoob (@nyxnoob) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2560 / 04:36
    555 การ์เดี้ยนระดับสูง ถถถถ. เด็กเพิ่งหัดเดินมากกว่ามั้ง ประสบการณ์เท่าหางอึ่ง? แค่นี้ตัดสินใจไม่เป็นให้คนธรรมดาชักจูงเหมือนควาย อย่าบอกนะว่า ไอ่การ์เดี้ยนระดับสูงเนี่ยได้มาเพราะตู้หยอดไข่?
    #160
    1
  5. #156 Waiwit (@Waiwit) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2560 / 13:52
    มันฆ่าคนบริสุทธิ์ไปเท่าไหร่แล้วจะไปสนใจทำไม ลองพระเอกไม่มีพลังดิให้มันเผชิญกับคนเลวโดยไม่มีพลังไว้ต่อสู้ดิ มันจะไม่โลกสวยแบบนี้หรอก
    #156
    0
  6. #125 0612549913 (@0612549913) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2560 / 19:26
    รออัพๆ
    #125
    0
  7. #121 Angles Of Love (@nawarat5500) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2560 / 12:28
    เกลียดจริงๆ ยัยคานาโกะเนี่ย ไม่เอานางเอกแบบนี้นะ =3=
    #121
    2
    • #121-1 kimmy001 (@kimmy001) (จากตอนที่ 18)
      25 มิถุนายน 2560 / 14:46
      ชายยยยเรยครับ
      #121-1
    • #121-2 GrFl4D (@kalaya0147) (จากตอนที่ 18)
      29 มิถุนายน 2560 / 02:14
      ใช่เรยค่ะ ไม่เอายัยนิ ไม่เอายัยนิ ไม่เอายัยนิ ไม่เอายัยนิ ไม่เอายัยนิ ไม่เอายัยนิ ไม่เอายัยนิ
      #121-2
  8. #120 Mr_EarthQuake (@Mr_EarthQuake) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2560 / 10:24
    ความรู้สึก ผมว่ามันสมเหตุสมผล แต่แบบไม่สุดอะครับ คือที่ว่า
    เอิร์ธแบบควรจะรู้ได้แล้วว่าอันไหนควรที่จะทำ ไม่ควรทำ เป็นการ์เดี้ยนระดับสูง แล้วนะควรจะประสบการณ์และการตัดสินใจดีกว่านี้ แต่ฆ่าไปหลายคนอะ พอเข้าใจ ที่แบบคานาโกะแบบหลอกใช้ไรงี้ แต่แบบเอิร์ธก็ควรที่จะคิดได้อะ ว่าอะไรควรจัดการ หรือปล่อยไป ตอนนี้เอิร์ธ เหมือนกับเด็กที่เพิ่งออกมาจากบ้านครั้งแรกเลยอะ เลยคิดว่าดูไม่สมเหตุสมผลนิดหน่อย เพราะผ่านมาหลายดาว หลายเหตุการณ์ละ ก็คิดว่าควรจะคิดได้แล้ว ////แต่ก็สนุกดีนะเรื่องนี้ ชอบๆๆ555
    คนเขียนสู้ๆ
    #120
    1
    • #120-1 Angel war (@asdfghjkl12) (จากตอนที่ 18)
      26 มิถุนายน 2560 / 13:36
      ขอบคุณครับ =w=
      #120-1
  9. #119 FUS RO DAH (@chainpotha) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2560 / 10:01
    คานาโกะชักเริ่มแหม่งๆละ แหม... ดีออก เกลียดจริงๆ เอิร์ธนี่ตัดสินใจง่ายไปไหมเนี่ย น่าจะประสบการณ์เยอะ แต่พอฆ่าคนกลับช็อกซะงั้น (แต่ก็ฆ่าไปเยอะเลยนี่นะ)
    #119
    0
  10. #117 0612549913 (@0612549913) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2560 / 09:00
    การฆ่าทำร้ายทำลายเป็นบาปแต่ในมุมกลับกันโจรพวกนี้มันฆ่าข่มขืนมากี่คนพวกมันผ่านการทำลายผูอื่นมากมายต่อให้มันน่าสงสารเพราะมีลูกเมียแต่เพื่อลูกเมียที่มันรักมันมีสิทธิ์ที่ทำลายคนอื่นเหรอ แล้วคนที่มันทำลายมันไม่มีค่าเท่าพวกมันที่ปล้นฆ่าเหรอ คานาโกะทำถูกนะในเรื่องไม่ได้มองโลกในแง่ร้ายหรอกมันมองในความเป็นจริงพระเอกโลกสวยเกิน
    ถ้าคิดในแง่ชีวิตพวกดาร์คไซ์ก็มีชีวิตทำไมต้องเลือกแค่เลือกดีเลวดีกว่าเช่นพวกชั่วเกินเยียวยา มันอาจจะผิดทีฆ่าคนแต่พวกนั้นก็ผิดที่จะปล้นฆ่า ข่มขืนเช่นกันหนิแล้วใครสมควรตายละ แต่คนเราก็ต่างความคิด แต่พระเอกสมควรพัฒนาจากโลกสวยให้มองความจริงบ้าง
    #117
    3
    • #117-2 Angel war (@asdfghjkl12) (จากตอนที่ 18)
      25 มิถุนายน 2560 / 10:03
      ขอบคุณครับ T_T บางทีผมก็คิดว่าผมเขียนแบบมักง่ายไปรึปล่าว
      #117-2
    • #117-3 0612549913 (@0612549913) (จากตอนที่ 18)
      25 มิถุนายน 2560 / 12:28
      ไม่มักง่ายค่ะดีกว่าบางเรื่องที่เคยอ่านคนเราต้องดีก่อนแล้วค่อยเป็นค่อยไปมองโลกในความเป็นจิงแล้วเอิร์ทดูจากไรท์ปูเรื่องเอิร์ทเคยฆ่าแต่ดาร์คไซด์ไม่เคยฆ่าคนอาจจะเป็นเพราะโลกที่จากมาสิ่งมีชีวิตมีค่าให้กำใจไรท์สู้ๆรออ่านต่อไรท์ยังไปต่อได้
      #117-3
  11. #116 Takenaka-Hunbei (@Takenaka-Hunbei) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2560 / 22:18
    5555 ก็บอกไม่ถูกอะแต่ เกลียดจริง เกลียดทั้คู่เลย ไม่น่าเอามาอยู่ด้วยกัน คนนึงโลกสวย(อยากรุ้จังทำงานมากี่ปี เรื่องแบบนี้ไม่เคยเจอหราไปมากี่ดาวแล้ว) กับ อีกคนขาวดำ ดำเยอะหน่อย(มากมั้ง)



    อิอิ ## รวมๆสนุกครับ 5555
    #116
    1
  12. #114 wicheaindeezawa (@wicheaindeezawa) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2560 / 20:06
    เหมือนตำรวจหรือทหารเขาคัดเอาทหารที่มีความสามารถ
    ถ้าคุณเคยเรียน รด. หรือ เกณฑ์ทหาร เขาจะฝึกให้คุณใจเย็น
    ไม่บุ่มบามใช้อารมณ์ ถ้าสมมติให้ดาร์คไซด์เป็นโจร ดาวดวงหนึ่งเป็นตัวประกัน การ์เดี้ยนเป็นตำรวจ ถ้าคุณใช้อารมณ์ไม่คิดไตรตรอง วางแผน ใจเย็น พวกโจรมีสิทธิสามารถฆ่าตัวประกันได้ ดั่งนั้นแล้ว การ์เดี้ยนก็เหมือนตำรวจที่ปกป้องเมือง ไม่ควรที่จะบุ่มบาม มันไม่สมประกอบกับที่คุณเขียนว่า การ์เดี้ยนคือผู้มีความสามารถมากและรักความยุติธรรม ถ้ารักจริงควรคิดไตรตรองก่อนที่จะทำอะไร คาดการล่วงหน้า คิดถึงผลที่ตามมา เตรียมแผนการไว้ แผนการสำรองและจำนวนผู้สูญเสีย
    เอิร์ทีคลายๆ ทหารที่ไม่เคยฝึกอะไรมาก่อนแล้วพึงมาเรียนรู้
    ส่วนคานาโกะถึงสภาพแวดล้อมต่างกันขนานไหน ก็ควรมีจิตสำนึกบ้างว่า สิ่งมีชีวิตล้วนมีค่า
    ถ้าเลือดเย็นขนานนี้น่ะไม่ควรเป็นผู้กล้า นิยามของผู้กล้าคือ ผดุงความยุติธรรม แล้วมันมีตรงไหนที่ยุติธรรม ถึงคุณจะช่วยคนขนานไหนถ้าคุณเลือดเย็นขนานนี้มันคงไม่มีใรรที่จะอยากให้คุณช่วยหรอก คานาโกะก็เหมือนโจรชั่วๆ จะทำดีทดแทนบาปขนานไหน มันก็ไม่สามาถที่จะทดแทนได้ไปชั่วชีวิต หรือ กุนซือที่คิดแต่ผลประโยชน์ของตนต่อให้สูญเสียทหารไปขนานไหนก็ยังที่จะเดินทัพต่อเพื่อชัยชนะจนชาวบ้านพี่น้องของทหารที่ตายปติวัฎฆ่าตายในที่สุด หวังพึ่งแต่ผลลัพธ์แต่ไม่คิดผลที่ตามมา มันเป็นนิยามของคนโง่ คนแบบนี้จะไม่มีใครรักมีแต่คนที่หวาดกลัวจนในที่สุดก็อยู่ตัวคนเดียวจึงมานึกได้ในสิ่งที่ตนกระทำลงไป
    #114
    2
    • #114-1 Angel war (@asdfghjkl12) (จากตอนที่ 18)
      24 มิถุนายน 2560 / 20:11
      คานาโกะครึ่งขาวครึ่งดำครับ เธอเป็นนักฆ่าทำงานในเงามืด ถึงจะถูกอัญเชิญมาเหมือนผู้กล้า แต่ผู้กล้าก็แค่ฉากบังหน้าสำหรับหล่อนน่ะแหละครับ :3 ส่วนเรื่องเอิร์ธนี่ผมขอโทษที่เขียนง่ายเกินไป แต่ผมไม่รู้จะให้บทมันเข้าสู่ด้านนี้ยังไงดีน่ะครับ ก็เลยเขียนหยาบๆลงไป
      #114-1
    • #114-2 สโนว์ดราก้อน (@0824193354) (จากตอนที่ 18)
      26 มิถุนายน 2560 / 20:08
      ทุกชีวิตมีค่าคนทั้งโลกก็เลวเกือบหมดนะทำลายทำชาติแดกผัก ฆ่าหมู่ไก่มากิน เลวสัสๆๆทุกชีวิตมีค่า
      เห็นชีวิตหมูไก่ตัวน้อยเป็นของกิน
      #114-2
  13. #113 wicheaindeezawa (@wicheaindeezawa) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2560 / 19:19
    ถึงสภาพแวดล้อมต่างกันก็ควรที่จะคิดไตรตรองสะก่อนค่อยลงมือดิ โกรธปึปก็ฆ่ามิ้งไหนบอกว่าเป็นคนดีไง ลองคิดดูเอิร์ธเป็นพวกที่ปกป้องจักรวาลdarksideเป็นพวกทำลายจักรวาลซึ่งแสดงว่าถ้าdarksideพวกนี้กำลังทำลายดาวดวงหนึ่ง
    การ์เดี้ยนก็ควรใจเย็นมากๆวางแผน ช่วยดาวดวงนั้นออกมาจากการลุกลานของดาร์กไซด์ คานาโกะคุณเมิงตายๆไปซะก็ดีแล้ว โดยรวมแล้วเรื่องนี้สนุกมากๆแต่ไม่ต้องให้คานาโกะมาเผือกได้ไหมมันจะเป๊นอะไรที่สนุกมากกว่าเก่า
    #113
    1
    • #113-1 Angel war (@asdfghjkl12) (จากตอนที่ 18)
      24 มิถุนายน 2560 / 20:01
      มันโดนคานาโกะซิงโครครับ ต้องเข้าใจ 555+
      #113-1