วอนรัก โดย จุมพิตหวาน (ปลอบขวัญ)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 63,935 Views

  • 146 Comments

  • 660 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    143

    Overall
    63,935

ตอนที่ 44 : บทที่ 13 กว่าจะรู้ใจ [1]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3634
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 77 ครั้ง
    13 ก.พ. 62

บทที่  13  กว่าจะรู้ใจ

 

กานต์พงศ์รีบบึ่งรถมาที่โรงพยาบาลในทันทีที่ทำธุระเสร็จ  ชายหนุ่มจอดรถลงก่อนจะเอี้ยวตัวหยิบสารพัดสิ่งที่เขาวานให้ลูกน้องออกไปซื้อมาให้ระหว่างคุยงานด่วนอยู่กับคู่ค้าคนสำคัญ

ชายหนุ่มเดินตรงมายังห้องที่มีคนที่เขาคิดถึงแม้กระทั่งในเวลาที่คุยงานจนเผลอยกมือขึ้นดูนาฬิกาเป็นระยะๆ  ตลอดเวลาที่เดินทางมายังที่นี่เขาคิดคำพูดสารพัดเพื่อที่จะขอโทษเธอ  รู้ดีว่าเมื่อตัดสินใจเลือกวิมลกานต์แล้วอะไรจะเกิดขึ้นบ้าง  แต่ครั้นให้ทิ้งหญิงสาวไปทั้งที่รู้ว่าเธอเจ็บปวดเพราะเขายังไง  และด้วยรู้ดีถึงความรู้สึกที่ตัวเองมี...  มันจริงอย่างที่รวิกานต์บอกกับเขา  ความรู้สึกนั้นต่างหากที่สำคัญที่สุด  และเพียงแค่คิดว่าไม่มีวิมลกานต์อยู่ในชีวิตอีกความรู้สึกหวิวโหวงก็มาสู่ใจเพียงแค่นึกถึงมัน

ชายหนุ่มยิ้ม  ปลอบใจตัวเองว่าอย่างน้อยเขาก็ยังมีโอกาสให้ได้แก้ตัว

มล...

ทว่าเมื่อเปิดประตูเข้ามาภายในห้อง  ชายหนุ่มก็ไม่พบใครสักคน  ก่อนจะพุ่งพรวดเข้าไปยังห้องน้ำ  แล้วพบว่าไม่มีใครอีกเช่นกัน!

มล!”  ของในมือทั้งสองข้างร่วงหล่นสู้พื้น  เสียงโวยวายดังตามมาเรียกหาแพทย์เจ้าของไข้และพยาบาลกันให้ควัก 

ชายหนุ่มอาละวาดหนักพอดีกับที่รวิกานต์เข้ามา

ใจเย็นๆ  ก่อนค่ะกานต์”  หญิงสาวปลอบเมื่อรับรู้เรื่องราวทุกอย่าง  ตกใจไม่แพ้เขาแต่ในยามนี้เธอควรมีสติให้เร็ว  แทนใครอีกคนที่ดูเหมือนว่าสติหลุดไปแล้ว  ก่อนจะหันไปบอกกับเจ้าหน้าที่เสียงแข็งว่า  ขอดูกล้องวงจรปิดหน่อยค่ะ”  ไม่ใช่คำขอแต่มันเป็นคำสั่ง  และท่าทีของหญิงสาวก็ทำให้เจ้าหน้าที่ต้องผายมือเร็วๆ  ให้ไปยังห้องหนึ่ง

เชิญทางนี้ครับ

 

มล...ทันทีที่เห็นภาพจากกล้องวงจรปิดของทางโรงพยาบาลกานต์พงศ์ก็หลุดเสียงครางแผ่วออกมา  ท่าทีของเธอไม่ได้แข็งแรง  มือบางยกขึ้นกุมท้องของตัวเองราวกับร่างกายไม่ปกติ 

            “ขอบคุณค่ะ”  รวิกานต์เป็นฝ่ายบอกขอบคุณเจ้าหน้าที่เมื่อได้เห็นในสิ่งที่ต้องการ  พร้อมกับเข้าใจได้ในทันทีว่าทำไมวิมลกานต์จึงหนีไป 

            มลหนีไปทำไมทั้งที่ร่างกายไม่แข็งแรงดี  ป่านนี้จะเป็นอย่างไรบ้างก็ไม่รู้

            แต่ดูเหมือนว่าจะไม่ใช่กับกานต์พงศ์  สายตาเศร้าสร้อยเคล้ากับคำถามส่งมายังเธอ  และรวิกานต์คิดว่าคงถึงเวลาที่เธอจะต้องบอกเรื่องสำคัญกับเขาแล้ว

            กานต์คะ  วิมีเรื่องสำคัญจะบอกค่ะ

 

            “ให้ตายทำไมมาบอกเอาตอนนี้วิ”  เรื่องที่รับรู้ออกจากปากของรวิกานต์ทำเขาทั้งตกใจ  ตื่นเต้นและดีใจ  ผสมปนเปกันไปหมด  จนเผลอยิ้มออกมา  ก่อนจะเปลี่ยนเป็นความกังวลใจเมื่อพบว่าสิ่งที่เขาพลาดให้จากเขาไปไม่ใช่เพียงแค่วิมลกานต์  แต่เป็นลูก...  ลูกของเขากับเธอ!

            ลูกที่เขาไม่เคยได้รับรู้ว่ามีอยู่เพราะความเลวระยำของตัวเอง...

            วิก็ว่าจะบอกค่ะกานต์  วิเองเพิ่งรู้เมื่อคืนหลังจากที่คุณหลับไปไม่นานหมอก็ออกมาบอกอาการของมล  วิเพิ่งเห็นว่าคุณหลับไปเลยยังไม่ได้บอก  ตั้งใจจะบอกคุณวันนี้แต่ก็...”  น้ำเสียงสั่นพร่า  ดวงตาที่มีน้ำตาเอ่อคลอขึ้นมาทันตาทำกานต์พงศ์เข้าใจได้เป็นอย่างดี  กานต์พงศ์จับมือของหญิงสาวเอาไว้  บีบเบาๆ  คล้ายจะปลอบเธอเองเสียแทน

            โอเค  เข้าใจแล้ว  ไม่ต้องรู้สึกผิดไปหรอก  ผมไม่ได้โทษคุณแต่ขอบใจเสียอีก  ก็แค่เป็นห่วงมลเท่านั้น

            “วิก็เป็นห่วงมล  ห่วงมาก...”  น้ำเสียงสั่นเครือยิ่งขึ้นในตอนท้ายบ่งบอกความรู้สึกของคนพูดได้เป็นอย่างดี  “มลนะมล  ทำไมไม่รอให้แข็งแรงกว่านี้ก่อน  เกิดเป็นอะไรขึ้นมาจะทำไง...  ฮือ...”  ครานี้หญิงสาวร้องไห้โฮ  ความหวาดกลัวฉายชัดทั้งน้ำเสียงและท่าที...  ท่าทีที่เขาไม่เคยเห็นจากเธอมาก่อน

            “ไม่เอาน่าวิ”  กานต์พงศ์ตบมือเล็กเบาๆ  ปลอบโยน  ดูเหมือนว่าหญิงสาวจะตกใจยิ่งกว่าเขาเสียอีก

            ไว้เราหาทางแก้ไขกันนะวิ  อย่าเพิ่งคิดอะไรไปก่อน”   สุดท้ายกานต์พงศ์ก็เป็นฝ่ายปลอบเสียเอง  ครั้นหญิงสาวพยักหน้าน้ำตาไหลร้องไห้เงียบๆ  ก็อดไม่ได้ที่จะดึงมากอดปลอบ  ทั้งที่ในใจของเขาก็หวาดกลัวสั่นกลัวไปหมด

            ป่านนี้วิมลกานต์กับเจ้าตัวเล็กจะไปอยู่ที่ไหนกันนะ...



ตอนนี้ไรต์กำลังเปิดให้ลงชื่อจองเล่มอยู่นะคะ  เหลือที่ว่างอีก  10  คน  ค่ะ  นักอ่านสามารถลงชื่อจองได้ที่เพจ  จุมพิตหวานได้เลยนะคะ  ไรต์พิมพ์รอบเดียวตามยอดจอง เพราะฉะนั้นหากท่านใดต้องการเล่มอย่าลืมมาสั่งจองกันนะคะ ^^  ราคาหนังสือ  299  บ.  ฟรีค่าจัดส่งและแถมฟรีโปสการ์ด  นักอ่านทุกท่านจะได้รับโปสการ์ดสำหรับทุกท่านที่สั่งจองค่ะ

 ไรต์ไม่พิมพ์เผื่อจริงๆ  น้า  เผื่อเคลม  3  เล่ม ให้ตัวเอง  2  เล่ม  ที่เหลือจะเป็นของนักอ่านที่จอง  ตอนนี้คุยราคากับทางโรงพิมพ์และสั่งทำโปสการ์ดไปแล้วเหลือแค่สั่งพิมพ์ค่ะ  อาจจะปิดจองก่อนระยะเวลาที่แจ้งไว้ค่ะ  อาจจะปิดเมื่ออัปครอบโควต้าเลย  อย่าลืมไปจับจองกันนะคะ  รายละเอียดตามภาพที่แนบด้านล่างเลยค่ะ




ไรต์ยังคงอัปให้อ่านกันเรื่อยๆ  ถึงบทที่  14-15  นะคะ  แต่หากใครไม่อยากรอแล้ว  E-book  มีพร้อมให้โหลดนะคะ  สามารถกดตามลิ้งด้านล่างเลยค่ะ  วอนรัก  พร้อมโหลดในราคา  139-.  บาทค่ะ  กดไปตามลิ้งค์ด้านล่างได้เลยค่ะ ^^


วอนรัก
จุมพิตหวาน
www.mebmarket.com
วันนั้นเขาเป็นคนอ้อนวอนให้เธอปล่อยเขาไป ทว่าวันนี้ใจกลับโหยหา... คำว่า  'ไม่มีอะไรสายไป สำหรับการเริ่มต้น'  เขาจะใช้มันเริ่มต้นใหม่กับเธอจะอ้อนวอนยอมทำทุกอย่าง ขอแค่ใจของเธอ กลับมาเต้นได้ใหม่อีกครั้ง“คุณกานต์รู้ไหม  มลไม่เคยหวัง  ไม่เคยคาดหวังกับใครเลยสักครั้งว่าจะมีใครมารัก  ว่าเขาจะเป็นของมล”“...”“แต่กับเค้า...”  เธอว่าแล้วใช้มืออีกจับท้องของตัวเอง  “มลรู้สึกมีความสุขมากที่มีเค้าอยู่ในนี้กับมล  ถึงเค้าจะไม่รักมล...  แต่เค้าทำให้มลมีความหวัง  มลจะดูแลเค้าให้ดีที่สุด  เค้าคงรักมลบ้าง  แต่หากไม่...“มลก็จะยังรักเค้า  จะรักให้หมดหัวใจ  ให้ทั้งหมดที่มลมี”“มล...”“คุณกานต์ขา  มลอยู่ไม่ได้หรอกนะ  แค่คิดว่าจะไม่มีเขา  มลอยู่ไม่ได้  มลต้องตาย  ต้องตายแน่ๆ  ฮือๆ”ร่างของวิมลกานต์ถูกรวบไปกอดเอาไว้อีกครั้ง  กานต์พงศ์จุมพิตย้ำๆ  ตรงขมับของคนในอ้อมกอด  หวังให้สัมผัสของเขาช่วยปลอบโยนให้เธอรู้สึกดีขึ้น  และสัญญากับตัวเองว่าต่อไปนี้เธอจะได้ในสิ่งที่ต้องการ “มลทำตามที่คุณกานต์เคยต้องการทุกอย่าง  แต่ครั้งนี้...  มลขอนะคะ”แววตาของคนพูดรอคอย  กานต์พงศ์จับเส้นผมที่รุ่ยร่าย  เปียกชื้นด้วยน้ำตา  แล้วเช็ดมันออกอีกครั้ง  แต่เป็นปากของเขาที่จูบซับให้แทน  ก่อนจะแนบหน้าลงกับหน้าผากมน  ทิ้งสัมผัสนิ่งนาน  เรียกกำลังใจให้ทั้งตัวเขาและเธอกานต์พงศ์จับมือของเธอเอาไว้ทั้งสองข้าง  ยิ้มให้เธอด้วยรอยยิ้มที่จริงใจแตกต่างไปจากทุกทีวิมลกานต์หัวใจเต้นถี่ขึ้น  ความรู้สึกอบอุ่นอย่างน่าประหลาดเกินขึ้นกับใจ“ผมคงให้ตามที่คุณขอไม่ได้”  แต่ครั้นได้รับคำตอบ  รอยยิ้มก็พลันเลือนหายไปจากใบหน้า  น้ำตาที่แห้งเหือดไปเริ่มคลอนัยน์ตาคู่สวย  มองไปที่ชายหนุ่มอย่างตัดพ้อ  



          เอาปกมาอวดปกค่ะ ^^
          ปล.ส่วนขอบๆ นั้นคือไม่เอาน้าา เดี๋ยวตอนพิมพ์เค้าเอาไปตัดเอง
          ปล. 2 อันนี้เป็นไฟล์ for web ค่ะ อาจจะดูไม่ค่อยชัด ของจริงเป็น Psd. ชัดทุกมุมค่า :)



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 77 ครั้ง

2 ความคิดเห็น

  1. #113 040626 (@040626) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 15:27
    ก็คบกันไปเลยชิการกับวินเลวเหมือนกันทั่งคู่เหมาะสมกันดีชั่วกับเลวไม่ต้องไปตามนางเอกนะค่ะเพราะเดียวสิ่งเลวๆๆจะไปทำร้ายเด็กในทอง
    #113
    0
  2. #112 Mw\' Mw (@123494) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:57
    ทำมาเป็นห่วง ทีตอนไม่รู้ว่าเป็นมล ก็ตั้งใจให้เค้าเห็นหนิ ว่าตัวเองสำคัญ รำคาญแสร้งทำเป็นคนดี คนดีจริงๆไม่ว่ากับใครเขาก็ทำดีด้วยโว้ยยย ของขึ้นแทน
    #112
    2
    • #112-1 arynight (@arynight) (จากตอนที่ 44)
      13 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:47
      555 มีควาอิน ^__^
      #112-1