วอนรัก โดย จุมพิตหวาน (ปลอบขวัญ)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 63,949 Views

  • 146 Comments

  • 660 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    157

    Overall
    63,949

ตอนที่ 38 : บทที่ 11 เกิดอะไรขึ้นกับใจ (ของเขา) [1]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4589
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 78 ครั้ง
    1 ก.พ. 62

บทที่ 11 เกิดอะไรขึ้นกับใจ  (ของเขา)

 

ตั้งแต่ที่กานต์พงศ์ขับรถไปรับรวิกานต์ออกมาจากบ้านหญิงสาวก็ยังคงเงียบมาตลอดทาง  การได้รับรู้เรื่องราวมากมายทำให้ตั้งตัวไม่ทัน  จนกระทั่งถึงบ้านตระกูลกานต์ กานต์พงศ์ก็เอ่ยขึ้น

ทานข้าวกันก่อน  ค่อยกลับนะวิ

คะ?” 

เป็นอะไรหรือเปล่า”  กานต์พงศ์ถามคนที่มีท่าทีแปลกไปกว่าทุกวัน 

คำถามพร้อมกับท่าทีสงสัยของกานต์พงศ์ทำให้รวิกานต์ได้สติ  ก่อนจะส่ายหน้าให้เขาแล้วบอกว่า

วิเพิ่งนึกได้ว่ามีธุระสำคัญน่ะค่ะ  เอ่อ...วิลืมบอกคุณไปว่ามีงานด่วนเข้ามา  ฝากขอโทษคุณพ่อด้วยนะคะกานต์

ให้ผมไปส่งไหมครับ”  ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไรสำหรับนักธุรกิจสาวอย่างรวิกานต์  ตัวเขาเองก็เช่นกันบางทีก็มีเรื่องให้ต้องสะสางอย่างเร่งด่วน  ด้วยความเป็นผู้นำหลายคนอาจจะรอการตัดสินใจอยู่

อ้อไม่ต้องค่ะ  ไม่ต้องพอดีวิโทร.บอกให้คนมารับตอนกานต์ออกไปคุยโทรศัพท์น่ะค่ะ  อีกอย่างกานต์จะไม่เสียเวลาเทียวไปเทียวมา  อ้าวโน่นไงคะมาพอดี  วิไปนะคะ

เดี๋ยวสิครับวิ  วิ!”  กานต์พงศ์รีบเปิดประตูรถออก  ร้องเรียกหญิงสาวที่ตรงไปขึ้นรถ  และตามมาทันก่อนเธอจะขึ้นรถจากไป 

ท่าทีแปลกๆ  ของหญิงสาวทำให้เขายิ่งอยากรู้ว่ามันเกิดเรื่องอะไรขึ้นกับเธอกันแน่ 

จะว่าไปรวิกานต์ก็แปลกไปตั้งแต่เจอวิมลกานต์แล้ว...

คุณเป็นอะไรหรือเปล่าวิ  ทำไม...

เราอย่าเพิ่งคุยกันดีกว่าค่ะ  และก็...เรื่องของเราวิอยากทบทวนอีกสักนิด  รวมถึงตัวคุณเองก็ควรทบทวนดีๆ  ด้วยเหมือนกัน”  หลังจากที่ได้ทบทวนมาตลอดคืนเธอก็ได้คำตอบ  มันเป็นคำตอบที่เธอคิดเอาไว้ตั้งแต่แรกเพียงแต่ยังไม่กล้าพูด  ด้วยรู้ดีว่าจะมีคนไม่เห็นด้วย  ต้องต่อกรกับบิดาของตัวเอง  และปัญหาอีกมายมายจากการตัดสินใจของเธอ

หมายความว่ายังไง  ผมไม่เข้าใจ...  ผมทำอะไรให้คุณไม่พอใจหรือเปล่า

แววตาที่มองมายังรวิกานต์เต็มไปด้วยความงุนงงสงสัย  และไม่พอใจ  รวิกานต์ถอนหายใจก่อนจะพูดออกไปให้เขาได้รับฟัง  หวังว่ากานต์พงศ์จะคิดได้บ้าง  

แน่ใจหรือคะกานต์  ว่าคุณไม่ได้รู้สึกอะไรกับผู้หญิงคนนั้นจริงๆ

กานต์พงศ์นิ่งเงียบ  อาการหวิวโหวงแปลกๆ  เกิดขึ้นกับใจอีกครั้งที่หวนคิดไปถึง  ผู้หญิงคนนั้น’  ที่หญิงสาวกำลังเอ่ยถึง  และทุกครั้งภาพน้ำตานองหน้า  เสียงสะอื้นปานจะขาดใจ  ทุกท่าทีของเธอจะแล่นเข้าใส่เหมือนกับที่เขาเป็นอยู่ในตอนนี้ 

สุดท้ายกานต์พงศ์ก็หลบสายตาของเธอเสียเอง  และท่าทางนั่นทำให้รวิกานต์ยิ่งมั่นใจถึงความรู้สึกของเขาที่ต่อวิมลกานต์  หญิงสาวตัดสินใจคว้ามือเขามาจับเอาไว้  บีบเบาๆ  แล้วบอก 

กานต์คะ  บางครั้งความเหมาะสม  การได้อยู่กับคนที่คู่ควรมันไม่ใช่สิ่งที่ทำให้เรามีความสุขเสมอไปหรอกนะคะ

บอกกับกานต์พงศ์แต่กลับนึกถึงเรื่องราวของตัวเองด้วยเช่นกัน  ใครคนหนึ่งก็คงมีความคิดไม่ต่างกับกานต์พงศ์  เธออยากจะบอกกับคนคนนั้นเหลือเกินว่าเธออยากอยู่กับคนที่รัก  ไม่ใช่คนที่เหมาะสมและคู่ควร

คุณอยากจะพูดอะไรกับผมกันแน่วิ

น้ำเสียงและแววตาสับสนทำให้รวิกานต์เผยรอยยิ้มออกมา  กานต์พงศ์ในยามนี้เหมือนเด็กชายหลงทางมากกว่านักธุรกิจผู้เก่งกาจ

กานต์คะ...  หากเราไม่ได้ลงเอยกันแบบนั้น  หมายถึงไม่ใช่แบบที่พวกผู้ใหญ่ต้องการสำหรับวิแล้ววิจะเป็นคนที่หวังดีต่อคุณเสมอ

หมายความว่า...

วิตัดสินใจแล้ว  นอนคิดมาทั้งคืน  วิว่าเราเป็นเพื่อนกันดีกว่าค่ะ  วิเองก็รู้ว่าที่ผ่านมาคุณรู้สึกอย่างไร  คุณไม่ได้รักวิ

ผมไม่... 

ลองคิดถึงความรู้สึกของตัวเองดีๆ  ค่ะ  ถามใจตัวเองก่อน  ก่อนที่คุณจะปฏิเสธคำขอของวิ  วิอยากให้คุณฟังมันมากกว่าอะไรทั้งหมด  ไม่ว่าจะเป็นพ่อคุณ  พ่อวิ  หรือว่าใครๆ  วิไม่อยากให้คุณมานั่งเสียใจทีหลัง  เพราะฉะนั้นตัดสินใจดีๆ  นะคะเพื่อตัวคุณและหัวใจของคุณเอง  อ้อแล้วก็เธอคนนั้นที่รักคุณ...

...” 

เวลาพร้อมมีให้เราแก้ไขในสิ่งที่ผิดพลาดได้เสมออยู่แล้วค่ะ  แต่กับเรื่องบางเรื่อง  คนบางคน...”  หญิงสาวหยุดนิ่งไปเสียดื้อๆ  เมื่อมีอะไรคล้ายมาจุกอยู่ตรงลำคอให้พูดต่อไม่ออก  ก่อนจะสูดลมหายใจเข้าลึก  กระพริบตาถี่ๆ  ขับไล่ความรู้สึกบางอย่างแล้วพูดต่อ  หัวใจของคนเราบางครั้งมันก็ไม่สามารถที่จะรับความเจ็บปวดกับทุกเรื่องได้เสมอไปหรอกนะคะ  โดยเฉพาะกับคนที่เราเชื่อใจเพราะความรัก

อยากจะบอกกานต์พงศ์เหลือเกินว่าโดยเฉพาะหัวใจของวิมลกานต์ ผู้หญิงคนนั้นไม่ได้เข้มแข็งอย่างที่กานต์พงศ์คิดเลย  ตรงกันข้ามหัวใจดวงนั้นสมควรได้รับการเยียวยารักษาให้ดีที่สุดต่างหาก...




เอายังไงต่อล่ะทีนี้คุณกานต์  ???

ตอนนี้อยู่บทที่  11  นะคะ  ไรต์จะหยุดอัปเมื่อถึงบทที่  14  หรือ  15  ค่ะ  


คุณกานต์รว้ายยๆ  ฮอตจนถูกถามไถ่จากสำนักพิมพ์ดีต่อใจ  เกือบหวิดจะได้ออกกับสำนักพิมพ์แล้วแต่ติดตรงที่ลง  E-book  ไปก่อนแล้วค่ะ  




ปล.ตอนหน้ามีเรื่องพีค  บอกให้เตรียมใจไว้ก่อน

ไรต์นี่ก็สปอยจังเลย  ^_____^


ใครไม่อยากรอแล้ว  E-book  มีพร้อมให้โหลดนะคะ  สามารถกดตามลิ้งด้านล่างเลยค่ะ  วอนรัก  พร้อมโหลดในราคา  139-.  บาท  ^^



วอนรัก
จุมพิตหวาน
www.mebmarket.com
วันนั้นเขาเป็นคนอ้อนวอนให้เธอปล่อยเขาไป ทว่าวันนี้ใจกลับโหยหา... คำว่า  'ไม่มีอะไรสายไป สำหรับการเริ่มต้น'  เขาจะใช้มันเริ่มต้นใหม่กับเธอจะอ้อนวอนยอมทำทุกอย่าง ขอแค่ใจของเธอ กลับมาเต้นได้ใหม่อีกครั้ง“คุณกานต์รู้ไหม  มลไม่เคยหวัง  ไม่เคยคาดหวังกับใครเลยสักครั้งว่าจะมีใครมารัก  ว่าเขาจะเป็นของมล”“...”“แต่กับเค้า...”  เธอว่าแล้วใช้มืออีกจับท้องของตัวเอง  “มลรู้สึกมีความสุขมากที่มีเค้าอยู่ในนี้กับมล  ถึงเค้าจะไม่รักมล...  แต่เค้าทำให้มลมีความหวัง  มลจะดูแลเค้าให้ดีที่สุด  เค้าคงรักมลบ้าง  แต่หากไม่...“มลก็จะยังรักเค้า  จะรักให้หมดหัวใจ  ให้ทั้งหมดที่มลมี”“มล...”“คุณกานต์ขา  มลอยู่ไม่ได้หรอกนะ  แค่คิดว่าจะไม่มีเขา  มลอยู่ไม่ได้  มลต้องตาย  ต้องตายแน่ๆ  ฮือๆ”ร่างของวิมลกานต์ถูกรวบไปกอดเอาไว้อีกครั้ง  กานต์พงศ์จุมพิตย้ำๆ  ตรงขมับของคนในอ้อมกอด  หวังให้สัมผัสของเขาช่วยปลอบโยนให้เธอรู้สึกดีขึ้น  และสัญญากับตัวเองว่าต่อไปนี้เธอจะได้ในสิ่งที่ต้องการ “มลทำตามที่คุณกานต์เคยต้องการทุกอย่าง  แต่ครั้งนี้...  มลขอนะคะ”แววตาของคนพูดรอคอย  กานต์พงศ์จับเส้นผมที่รุ่ยร่าย  เปียกชื้นด้วยน้ำตา  แล้วเช็ดมันออกอีกครั้ง  แต่เป็นปากของเขาที่จูบซับให้แทน  ก่อนจะแนบหน้าลงกับหน้าผากมน  ทิ้งสัมผัสนิ่งนาน  เรียกกำลังใจให้ทั้งตัวเขาและเธอกานต์พงศ์จับมือของเธอเอาไว้ทั้งสองข้าง  ยิ้มให้เธอด้วยรอยยิ้มที่จริงใจแตกต่างไปจากทุกทีวิมลกานต์หัวใจเต้นถี่ขึ้น  ความรู้สึกอบอุ่นอย่างน่าประหลาดเกินขึ้นกับใจ“ผมคงให้ตามที่คุณขอไม่ได้”  แต่ครั้นได้รับคำตอบ  รอยยิ้มก็พลันเลือนหายไปจากใบหน้า  น้ำตาที่แห้งเหือดไปเริ่มคลอนัยน์ตาคู่สวย  มองไปที่ชายหนุ่มอย่างตัดพ้อ  

 
               เนื่องจากมีนักอ่านถามหาเล่มกันเข้ามา  ตอนนี้ไรต์เปิดให้ลงชื่อจองเล่มสำหรับนักอ่านที่ไม่สะดวก E-book ไรต์เปิดโพสต์ให้ลงชื่อที่เพจจุมพิตหวานค่ะ  หากครบ  100  ท่าน  ไรต์จะพิจารณาเรื่องรูปเล่มค่ะ  ขอบคุณค่ะ ^^

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 78 ครั้ง

4 ความคิดเห็น

  1. #127 potter_1991 (@potter_1991) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2562 / 08:25
    อ่านแล้วร้องไห้อ่ะ อินสุดๆค่ะ
    #127
    0
  2. #92 Prisana13082554 (@Prisana13082554) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2562 / 01:34
    รอตอนไม่เจอมลค่ะ รอสมน้ำหน้า คนไม่เห็นค่าความรัก
    #92
    0
  3. #85 Ratchani Pumipak (@242515) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2562 / 13:41
    ต้องให้ผู้หญิงบอกเลิกทำเป็นคิดเห็นน้ำตานาง โลเล

    ไปง้อนางเอกก็แป้บเดียวเพราะนางมีใจให้

    สมัยนี้ผู้ชายลอยตัว
    #85
    0
  4. #83 pakaija (@pakaija) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:46
    วิพูดขนาดนี้แล้วนะคุณกานต์ แต่กว่าตะคิดได้มลคงไปแล้วมั้งคะ
    #83
    0