วอนรัก โดย จุมพิตหวาน (ปลอบขวัญ)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 63,927 Views

  • 146 Comments

  • 661 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    135

    Overall
    63,927

ตอนที่ 37 : บทที่ 10 วอนขอ [4] 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5359
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 113 ครั้ง
    29 ม.ค. 62

ต่อ


ผู้หญิงคนนั้น...เหมาะสมกับคุณดีนะคะ

...”  กานต์พงศ์นิ่งกับคำพูดนั้นของเธอ  เขาจ้องมองดวงตาของเธอราวกับไม่มีอะไรที่ควรทำมากไปกว่านี้  และมันทำให้เขารับรู้...

สายตาของเธอบ่งบอกว่ามันไม่ใช่ถ้อยคำประชดประชันแต่เธอคิดเช่นนั้นจริงๆ  แต่ตอนนี้มันกลับทำให้เขาต้องถามตัวเองว่าเขาแน่ใจแล้วหรือกับสิ่งที่ทำอยู่

            “ขอให้คุณมีความสุขมากๆ  กับสิ่งที่คุณเลือก  มลขอเวลาไม่เกิน  วัน  แล้วมลจะไปจากที่นี่...  ขอเวลามลหน่อยนะคะ

            กานต์พงศ์พยักหน้ารับคำขอนั้น  ไม่อยากจะเชื่อว่าเธอจะอวยพรให้เขาคนที่ทำเช่นนี้กับเธอได้  ไม่มีคำด่าทอ  มีแต่คำบอกว่าเข้าใจและการยอมรับราวกับคิดว่าช่วงเวลานี้ต้องมาถึง  ละมันทำให้เขารู้สึกผิดกับการกระทำของตัวเองเป็นครั้งแรก

            “นานกว่านั้นก็ได้  ไม่ต้องรีบหรอก

            เพราะความรู้สึกผิดกระมังเขาจึงเอ่ยออกไปด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน  แต่ทว่าหญิงสาวส่ายหน้าให้พร้อมกับบอกอย่างแน่วแน่ 

            ไม่เกิน  3  วันหรอก  มลสัญญา  ขอตัวก่อนนะคะ

            ครั้นพูดจบเธอก็ยิ้มให้เขา  แล้วหันหลังให้เดินกลับเข้าห้องนอนไป  กานต์พงศ์มองร่างที่หายลับเข้าไปภายในห้องนอน  ด้วยความหวิวโหวงไปทั้งใจ  ชายหนุ่มยกมือขึ้นจับมัน  แต่สุดท้ายก็เลือกเดินจากมา  และออกจากบ้านไปในเวลาต่อมา

 


            

               ทันทีที่เข้ามาในห้องวิมลกานต์ก็ตรงเข้าไปคว้ากระปุกยาขึ้นป้อนใส่ปาก  อาการเจ็บจี๊ดตรงหัวใจเริ่มค่อยๆ  รู้สึกดีขึ้น  เป็นครั้งแรกในรอบหลายปีที่เธอต้องทานยาอีกครั้งในเวลาที่ไม่ห่างกัน  ใช่...เมื่อตอนที่เกิดเหตุการณ์นั้น  ในตอนที่เจอรวิกานต์อีกครั้งก่อนหน้านี้มันทำให้เธอทานยาไปแล้วครั้งหนึ่ง

               รสชาติยาขมๆ  ของมันราวกับเป็นการเตือนสติให้  ว่าถ้าไม่อยากได้รับความขมแบบยาที่ทานเข้าไป  เธอไม่ควรจะเผอเรอให้ใครเข้ามาทำร้ายได้อีก

            ทุกสิ่งทุกอย่างเกิดขึ้นเพราะตัวและใจของเธอที่เผลอไป 

            ต่อไปนี้เธอจะไม่เอาหัวใจไปผูกพันกับใคร  ไม่สิ...จะมีคนหนึ่งที่เธอจะผูกพัน  ผูกใจเอาไว้  ผูกกายไม่ห่างหาย  เป็นคนคนเดียวที่เธอจะทุ่มเททุกอย่างให้  และหวังว่าความบริสุทธิ์นี้จะไม่ทำให้เธอต้องเจ็บแบบที่ใครๆ  ทำกับเธอ

            มือบางยกขึ้นลูบท้องแผ่วเบา  ปากแต้มรอยยิ้มเมื่อคิดว่าอย่างน้อยเธอจะมีใครอีกคนอยู่ข้างๆ  อย่างน้อย...เธอจะไม่โดดเดี่ยวอีกต่อไป  ยังมีอีกหนึ่งชีวิตที่แสนบริสุทธิ์อยู่กับเธอ

            เคยมีคนบอกว่าเด็กเหมือนผ้าขาวบริสุทธิ์  เราแต้มสิ่งใดลงไปสิ่งนั้นจะอยู่กับเขา  เธอจะมอบสิ่งดีๆ  ให้ลูก  จะรักเขาให้หมดทั้งใจของเธอ ดวงตาคู่สวยอ่อนโยนเมื่อมองไปที่ท้องที่ท้องของตัวเอง  มือบางลูบเบาๆ  วอนขอเสียงสั่น

            อยู่กับแม่นะลูก  อยู่ด้วยกันตลอดไปเลยนะ




          ยังคงอัปต่อเรื่อยๆ  ค่ะ  อาจจะช้าบ้าง  เพราะเขียนภาคต่อเรื่องนี้ไปด้วยจ้า  มาอ่านด้วยกันก่อนเรื่อยๆ  ค่ะ  คุณกานต์ยังมีความน่าด่าอีกเยอะเลยค่ะ  555   ป.ล.ใครรอหนูมลหนีบ้างคะ  อยากบอกว่าบทหน้าห้ามพลาดค่ะ!

          แต่หากใครไม่อยากรอจิ้มลิ้งค์ตามด้านล่างไปเลยก็ได้น้า  วอนรัก  พร้อมให้โหลด  ในราคา  139-.  ค่ะ  ฝากคุณกานต์ใจร้าย  และหนูมลคนน่าสงสารของด้วยนะคะ  ^^


วอนรัก
จุมพิตหวาน
www.mebmarket.com
วันนั้นเขาเป็นคนอ้อนวอนให้เธอปล่อยเขาไป ทว่าวันนี้ใจกลับโหยหา... คำว่า  'ไม่มีอะไรสายไป สำหรับการเริ่มต้น'  เขาจะใช้มันเริ่มต้นใหม่กับเธอจะอ้อนวอนยอมทำทุกอย่าง ขอแค่ใจของเธอ กลับมาเต้นได้ใหม่อีกครั้ง“คุณกานต์รู้ไหม  มลไม่เคยหวัง  ไม่เคยคาดหวังกับใครเลยสักครั้งว่าจะมีใครมารัก  ว่าเขาจะเป็นของมล”“...”“แต่กับเค้า...”  เธอว่าแล้วใช้มืออีกจับท้องของตัวเอง  “มลรู้สึกมีความสุขมากที่มีเค้าอยู่ในนี้กับมล  ถึงเค้าจะไม่รักมล...  แต่เค้าทำให้มลมีความหวัง  มลจะดูแลเค้าให้ดีที่สุด  เค้าคงรักมลบ้าง  แต่หากไม่...“มลก็จะยังรักเค้า  จะรักให้หมดหัวใจ  ให้ทั้งหมดที่มลมี”“มล...”“คุณกานต์ขา  มลอยู่ไม่ได้หรอกนะ  แค่คิดว่าจะไม่มีเขา  มลอยู่ไม่ได้  มลต้องตาย  ต้องตายแน่ๆ  ฮือๆ”ร่างของวิมลกานต์ถูกรวบไปกอดเอาไว้อีกครั้ง  กานต์พงศ์จุมพิตย้ำๆ  ตรงขมับของคนในอ้อมกอด  หวังให้สัมผัสของเขาช่วยปลอบโยนให้เธอรู้สึกดีขึ้น  และสัญญากับตัวเองว่าต่อไปนี้เธอจะได้ในสิ่งที่ต้องการ “มลทำตามที่คุณกานต์เคยต้องการทุกอย่าง  แต่ครั้งนี้...  มลขอนะคะ”แววตาของคนพูดรอคอย  กานต์พงศ์จับเส้นผมที่รุ่ยร่าย  เปียกชื้นด้วยน้ำตา  แล้วเช็ดมันออกอีกครั้ง  แต่เป็นปากของเขาที่จูบซับให้แทน  ก่อนจะแนบหน้าลงกับหน้าผากมน  ทิ้งสัมผัสนิ่งนาน  เรียกกำลังใจให้ทั้งตัวเขาและเธอกานต์พงศ์จับมือของเธอเอาไว้ทั้งสองข้าง  ยิ้มให้เธอด้วยรอยยิ้มที่จริงใจแตกต่างไปจากทุกทีวิมลกานต์หัวใจเต้นถี่ขึ้น  ความรู้สึกอบอุ่นอย่างน่าประหลาดเกินขึ้นกับใจ“ผมคงให้ตามที่คุณขอไม่ได้”  แต่ครั้นได้รับคำตอบ  รอยยิ้มก็พลันเลือนหายไปจากใบหน้า  น้ำตาที่แห้งเหือดไปเริ่มคลอนัยน์ตาคู่สวย  มองไปที่ชายหนุ่มอย่างตัดพ้อ  
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 113 ครั้ง

11 ความคิดเห็น

  1. #81 นำที (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 18:21

    น้ำตาไหลเลย อินไปมั้ยตัวเรา

    #81
    0
  2. #80 12082010lucas (@12082010lucas) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 17:22

    รออ่านตลอดจ้าอยากให้ทุกวัน

    #80
    0
  3. #79 loveningyou (@loveningyou) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 07:35

    ความเห็นแก่ตัวของผู้ชาย
    #79
    0
  4. #77 lucky789 (@lucky789) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 29 มกราคม 2562 / 20:09

    เศร้า จัง


    #77
    1
    • #77-1 arynight (@arynight) (จากตอนที่ 37)
      1 กุมภาพันธ์ 2562 / 14:54
      เรื่องมันเศร้า แงๆ T___T
      #77-1
  5. #75 pakaija (@pakaija) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 29 มกราคม 2562 / 18:02
    ขอเวลาอีกนิดเดียวค่ะคุณกานต์ มนต์ไปแน่ค่ะ
    #75
    0
  6. #74 giikhonbaannok (@giikhonbaannok) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 29 มกราคม 2562 / 15:46
    นางน่าจะเข้มแข็งกว่านี้อ่ะ เพราะเจ็บมาเยอะ จึงเป็นเหมือนคนที่สตรองสุดๆ และหากได้รู้ว่า อิพระเอกเข้าหาด้วยวิธีไหน ยิ่งต้องหลีกหนีเจ้ากลีบเมฆอ่ะ
    #74
    0
  7. #73 Papa24579 (@Papa24579) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 29 มกราคม 2562 / 14:51
    เราอยากให้คนแบบนี้ถูกเอาคืนหนักๆนิ

    ทำใครไว้อย่างไร. ควรที่จะได้รับอย่างนั้นบ้าง. สงสารมลจัง
    #73
    0
  8. #72 Ja-jaThanomkiat (@Ja-jaThanomkiat) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 29 มกราคม 2562 / 14:30
    มลหนีไปเลยค่ะ
    #72
    0
  9. #71 Plaifon_17 (@Plaifon_17) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 29 มกราคม 2562 / 14:02
    หน่วงไปอีก
    #71
    0
  10. #70 Prisana13082554 (@Prisana13082554) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 29 มกราคม 2562 / 13:24
    รอให้มลหนีค่ะ
    #70
    0
  11. #69 Mouthnaka (@Mouthnaka) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 29 มกราคม 2562 / 13:20
    สนุกค่ะ เป็นกำลังใจให้น้องมล
    เชิด สวยๆ นะคะ
    #69
    0