วอนรัก โดย จุมพิตหวาน (ปลอบขวัญ)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 63,932 Views

  • 146 Comments

  • 660 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    140

    Overall
    63,932

ตอนที่ 34 : บทที่ 10 วอนขอ [1]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4432
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 99 ครั้ง
    23 ม.ค. 62

บทที่  10  วอนขอ 

 

        มล  เป็นอะไรหรือเปล่า  รวิกานต์ถาม  มองดูอาการที่เธอเคยเห็นเมื่อในอดีตแล้วหวาดกลัวกับอาการของวิมลกานต์  แต่ครั้นเอื้อมมือไปหา  มือบางก็ถูกปัดทิ้ง 

            ออกไป!”

            “มล...”  น้ำใสรื้นขึ้นมาในตาเมื่อมองดวงตาวาววับราวกับขึ้งโกรธส่งมาให้  แต่รวิกานต์เข้าใจดี  มือบางจึงขยับกายไปหาอีกครา

            “อย่าเข้ามา  ออกไปนะ!”  ครานี้เสียงตวาดดังชัดเจน  บ่งบอกถึงความโกรธที่มีต่อรวิกานต์

            “เป็นบ้าอะไรมล!” 

            กานต์พงศ์อดดุไม่ได้  รู้เพียงว่าวิมลกานต์ไม่เคยทำตัวไม่น่ารักแบบนี้มาก่อน    และเสียงดุนั้นก็ทำให้วิมลกานต์มองมาที่เขาอย่างตัดพ้อ

            มลต่างหากที่ต้องถามคุณ  คุณเป็นบ้าอะไร  ทำไมถึงทำบ้าๆ  กับมลแบบนี้  ฮือ...” 

            “...”  กานต์พงศ์นิ่งงันเมื่อเธอเริ่มร้องไห้เสียงดัง  ดวงตาคู่คมมองไปยังเธอราวกับไม่เคยเห็นมาก่อน

            ในขณะที่วิมลกานต์ร้องไห้จนตัวโยน  แต่สมองก็ครุ่นคิดถึงสิ่งที่เขาทำ  การกระทำหลายๆ  อย่างที่ผ่านมา  จนกระทั่งวันนี้  หรือนี่อาจจะเป็นการกระทำที่ตั้งใจของกานต์พงศ์หลังจากที่ส่งสัญญาณเตือนหลายๆ  อย่างมาให้เธอ

            อาการเจ็บจี๊ดแล่นเข้ามา  จนต้องเอ่ยบอกกับคนทั้งสอง

            เข้าใจแล้ว  มลเข้าใจแล้ว...”  น้ำเสียงขาดห้วง  พร้อมกับก้อนสะอื้นที่หลุดมา  แววตาที่มองมาที่เขาสลับกับรวิกานต์ทำให้กานต์พงศ์เหน็บหนาวไปทั้งใจ 

            ดวงตาคู่นั้นเฉยชา  คล้ายกับวันแรกที่เขาเจอเธอ  ไม่สิ...มันยิ่งกว่าวันนั้นเสียอีก

            คล้ายโลกทั้งโลกหยุดนิ่ง  ดวงตาของกานต์พงศ์มองไปยังร่างบอบบางที่พยุงกายลุกขึ้นยืนด้วยตัวเองท่าทีไม่มั่นคง  ไม่แตกต่างจากรวิกานต์ที่น้ำใสไหลผ่านดวงตาเมื่อมองวิมลกานต์ในตอนนี้

            ขอเวลา  2-3  วัน  แล้วจะไป”  คนพูดน้ำตาไหลไม่หยุด  มือบางเช็ดออกแต่เหมือนมันจะยิ่งไหล  อาการเจ็บจี๊ดที่หัวใจแล่นเข้ามาอีกระลอก  ก่อนจะรีบเอ่ยออกมา  เมื่อคิดว่าไม่สามารถทนยืนอยู่ตรงนี้ได้อีกต่อไปแล้ว

            ไม่เกิน  3  วัน  สัญญา...  ถ้ากลับมาจะไม่เห็นฉันอยู่ที่นี่อีกแล้ว

            สรรพนามที่เปลี่ยนไป  เหินห่างจนกานต์พงศ์รู้สึกหายใจติดขัด  เธอพูดแล้วหันหลังกลับ  ไม่แม้แต่จะมองว่าใบหน้าของคนสองคนที่ร่วมกระทำบางอย่างให้เธอรับรู้เป็นเช่นไร  ก่อนจะรีบเดินจากไป  ทิ้งรอยเลือดแดงฉานและเศษแก้วที่แตกร้าวเอาไว้ให้ทั้งสองคนมองนิ่ง

            มล!” 

            รวิกานต์ทำท่าจะก้าวตามไป  แต่มือหนากลับคว้าเอาไว้

            กลับกันเถอะวิ  วิคงเห็นแล้วว่าผมจริงใจกับวิแค่ไหน

            พูดจบกานต์พงศ์ก็เดินไปขึ้นรถ  รวิกานต์มองประตูบานที่เพื่อนเข้าไป  เสียงสะอื้นเล็ดลอดออกมาให้ได้ยิน  จนกระทั่งเสียงแตรรถดังขึ้นจึงตัดใจออกไปจากตรงนั้น  

         


  


ใครจะไปน่ารักได้ตลอดเวลาโดนกระทำขนาดนี้  หา!  คุณกานต์?!!  คุณกานต์ใจร้ายกับมลเหลือเกิน   T__T  ด่าคุณกานต์ระบายกันได้นะคะ  จัดกันมาเต็มที่ได้เลยค่ะ!!  คุณกานต์สมควรโดน!!  #ทีมมล  




ขอบคุณ  คุณ  HONEY5890  มากๆ  เลยนะคะ  สำหรับกำลังใจดีๆ  ดีใจมากที่ชอบค่ะ   ไรต์ยิ้มแก้มแตกไปเลย  ^___^

ขอตอบด้วยค่ะว่า  เรื่องของวิจะมีต่อแน่นอนค่ะ  ชื่อเรื่อง  'ยอมรัก'  ไรต์กำลังปั่นอยู่เลยค่ะ  ตอนนี้ยังไม่ถึงครึ่งเรื่องเลย  แฮ่ะๆ  แต่ถ้าคืบหน้าอย่างไรจะมาแจ้งนะคะ  มาลุ้นกันค่ะว่าคนแบบวิรักใครกัน ^^


E-book  สามารถดาวโหลดได้ในราคา  139-.  ตามลิ้งค์ด้านล่างเลยค่ะ  จิ้มและกด Get it Now ค่ะ  ไรต์ได้ทำการแก้ไขปรับเป็นไฟล์ที่ไม่มีคำผิดแล้วนะคะ  และทางเว็ปก็เผยแพร่ให้โหลดฉบับแก้ไขแล้วค่ะ  

ไรต์ยังคงอัปต่อเรื่อยๆ  นะคะ  ยังไม่ถึงโควต้าที่จะหยุดค่ะ  ส่วนใครไปอยากรอจิ้มได้เลย!


วอนรัก
จุมพิตหวาน
www.mebmarket.com
วันนั้นเขาเป็นคนอ้อนวอนให้เธอปล่อยเขาไป ทว่าวันนี้ใจกลับโหยหา... คำว่า  'ไม่มีอะไรสายไป สำหรับการเริ่มต้น'  เขาจะใช้มันเริ่มต้นใหม่กับเธอจะอ้อนวอนยอมทำทุกอย่าง ขอแค่ใจของเธอ กลับมาเต้นได้ใหม่อีกครั้ง“คุณกานต์รู้ไหม  มลไม่เคยหวัง  ไม่เคยคาดหวังกับใครเลยสักครั้งว่าจะมีใครมารัก  ว่าเขาจะเป็นของมล”“...”“แต่กับเค้า...”  เธอว่าแล้วใช้มืออีกจับท้องของตัวเอง  “มลรู้สึกมีความสุขมากที่มีเค้าอยู่ในนี้กับมล  ถึงเค้าจะไม่รักมล...  แต่เค้าทำให้มลมีความหวัง  มลจะดูแลเค้าให้ดีที่สุด  เค้าคงรักมลบ้าง  แต่หากไม่...“มลก็จะยังรักเค้า  จะรักให้หมดหัวใจ  ให้ทั้งหมดที่มลมี”“มล...”“คุณกานต์ขา  มลอยู่ไม่ได้หรอกนะ  แค่คิดว่าจะไม่มีเขา  มลอยู่ไม่ได้  มลต้องตาย  ต้องตายแน่ๆ  ฮือๆ”ร่างของวิมลกานต์ถูกรวบไปกอดเอาไว้อีกครั้ง  กานต์พงศ์จุมพิตย้ำๆ  ตรงขมับของคนในอ้อมกอด  หวังให้สัมผัสของเขาช่วยปลอบโยนให้เธอรู้สึกดีขึ้น  และสัญญากับตัวเองว่าต่อไปนี้เธอจะได้ในสิ่งที่ต้องการ “มลทำตามที่คุณกานต์เคยต้องการทุกอย่าง  แต่ครั้งนี้...  มลขอนะคะ”แววตาของคนพูดรอคอย  กานต์พงศ์จับเส้นผมที่รุ่ยร่าย  เปียกชื้นด้วยน้ำตา  แล้วเช็ดมันออกอีกครั้ง  แต่เป็นปากของเขาที่จูบซับให้แทน  ก่อนจะแนบหน้าลงกับหน้าผากมน  ทิ้งสัมผัสนิ่งนาน  เรียกกำลังใจให้ทั้งตัวเขาและเธอกานต์พงศ์จับมือของเธอเอาไว้ทั้งสองข้าง  ยิ้มให้เธอด้วยรอยยิ้มที่จริงใจแตกต่างไปจากทุกทีวิมลกานต์หัวใจเต้นถี่ขึ้น  ความรู้สึกอบอุ่นอย่างน่าประหลาดเกินขึ้นกับใจ“ผมคงให้ตามที่คุณขอไม่ได้”  แต่ครั้นได้รับคำตอบ  รอยยิ้มก็พลันเลือนหายไปจากใบหน้า  น้ำตาที่แห้งเหือดไปเริ่มคลอนัยน์ตาคู่สวย  มองไปที่ชายหนุ่มอย่างตัดพ้อ  
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 99 ครั้ง

7 ความคิดเห็น

  1. #53 Ratchani Pumipak (@242515) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 25 มกราคม 2562 / 03:39
    สมควรโดนแบบใหนคะผู้โลเล

    อย่าบอกนะง้อแป้บนางใจอ่อน
    #53
    0
  2. #52 Prisana13082554 (@Prisana13082554) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 23 มกราคม 2562 / 20:50
    มาต่อไวๆนะคะ ลุ้นมากๆอยากให้อิกานต์รู้สำนึกจิงๆ
    #52
    0
  3. #51 lucky789 (@lucky789) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 23 มกราคม 2562 / 20:33

    กานต์ใจร้ายกับมลมาก เสียใจนะ

    #51
    0
  4. #50 Plaifon_17 (@Plaifon_17) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 23 มกราคม 2562 / 16:52

    กำลังฟังเพลงเศร้าพอดีจนตอนนี้เหลือไรละ น้ำตาไหลโดยไม่รู้ตัวไปอีก
    #50
    0
  5. #49 tom247 (@tom247) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 23 มกราคม 2562 / 16:00
    ทำไมถึงทำกับมลอย่างนี้
    #49
    0
  6. #48 kaew_1980 (@kaew_1980) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 23 มกราคม 2562 / 12:52
    หญิงร้ายชายเลว มันจะรู้ตัวมั่ยว่าได้ร้ายคนดีๆคนหนึ่งบางทีอาจส่งผลถึงชีวิต#คิดว่ามลต้องเป็นโรคเกี่ยวกับหัวใจแน่ๆเลย
    #48
    0
  7. #47 Mouthnaka (@Mouthnaka) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 23 มกราคม 2562 / 12:47
    น่าสงสาร สู้ๆนะมล
    #47
    0