วอนรัก โดย จุมพิตหวาน (ปลอบขวัญ)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 63,948 Views

  • 146 Comments

  • 660 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    156

    Overall
    63,948

ตอนที่ 22 : บทที่ 7 เกิดอะไรขึ้นกับใจ (ของเธอ) [2]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2671
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 65 ครั้ง
    2 ม.ค. 62


ต่อ


เช้าวันนี้ที่ตื่นมา  วิมลกานต์ก็ไม่พบกับกานต์พงศ์เสียแล้ว  มีเพียงผ้าห่มที่คลุมกายของเธอแทน  คงเป็นเขาที่เอามาห่มให้ 

วิมลกานต์ไม่ชอบห่มผ้าก่อนนอน  กลางดึกจึงลากมันมาห่ม  แต่ทว่าเมื่อคืนมันน่าจะตั้งนิ่งอยู่ส่วนหนึ่งของเบาะและจำได้ว่าไม่ได้ลากผ้าห่มมาคลุมเพราะมีกายหนาอบอุ่นเป็นผ้าห่มผืนโตให้ความอบอุ่นแก่เธอ  จะว่าไปเธอก็ไม่ได้ลากผ้าห่มมาขึ้นห่มตอนดึกตั้งแต่หลับไปพร้อมกับเขาแล้ว

วิมลกานต์พับผ่าห่มด้วยความอุ่นใจ  แล้ววางมันลงปลายเตียงนอน  ก่อนจะได้ยินเสียงร้องอันคุ้นเคย

กีวี่!”  หญิงสาวเดินตรงเข้าไปหาที่มาของเสียง  แล้วก็ไม่ผิดอย่างที่คาดเดากีวี่ถูกขังไว้อยู่ในบ้านเจ้าแมว  และคงเป็นฝีมือใครไปไม่ได้นอกจากกานต์พงศ์  หญิงสาวรีบปลดที่ล็อกออก  ก่อนจะปล่อยให้เจ้ากีวี่ได้รับอิสรภาพ

 

ครืด...ครืด”  กานต์พงศ์เปิดข้อความดู  ก่อนจะหัวเราะออกมาเมื่อเห็นหน้าบึ้งๆ  ของคนที่เขาเพิ่งจากมาเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อนพร้อมกับเจ้าแมวที่หน้าบึ้งพอกันกันกับเจ้าของ  แต่ที่ทำให้ต้องหลุดหัวเราะเสียงดังออกมาอีกระลอกก็คือข้อความที่แนบมาใต้ภาพนั้นด้วย

กีวี่ทำผิดอะไร  พ่อกานต์ใจร้าย  

กำลังจะพิมพ์กลับไปบอกถึงความผิดของเจ้าแมว  ที่บังอาจมายุ่งกับคนของเขา  แต่ทว่า...

ครืด...ครืด”  ใบหน้าของวิมลกานต์กับเจ้าแมวเลือนหายไปแทนที่ด้วยเบอร์โทร.ของบิดา  กานต์พงศ์กดรับและกรอกเสียงทักทายลงไปทันที

วันนี้หลังเลิกงานว่างมาหาพ่อหรือเปล่ากานต์”  เสียงเอ่ยถามดังมาตามสาย  กานต์พงศ์ครุ่นคิดถึงตารางงานในวันนี้

ตอนเย็นสัก...ห้าโมงครึ่งคงได้ครับพ่อ

ถ้าอย่างนั้นก็ดีเลย  พ่อจะรอนะ

กานต์พงศ์รับคำอีกครา  ก่อนจะวางสายบิดา  คืนนี้วิมลกานต์คงรอเก้อหากเขาไม่โทร.บอก  มือเตรียมจะกดโทร.หา  แต่ทว่าเลขาหน้าห้องเข้ามาพร้อมเอกสารด่วน  กานต์พงศ์วางโทรศัพท์ก่อนจะทำความเข้าใจกับงานตรงหน้า  ดำดิ่งไปกับมันจนลืมความตั้งใจในคราแรกไปเสีย...

 

หิวมากเลยเหรอกีวี่  ขอโทษนะที่มลตื่นสาย”  วิมลกานต์บอกทั้งยังใช้มือลูบขนปุกปุยนั้นเบาๆ  รู้สึกเอ็นดูเจ้ากีวี่ที่ก้มหน้าก้มตากินอาหารของมัน

ส่วนเธอหันมาจัดการกับอาหารของตัวเอง  ขณะเดียวกันก็นั่งอ่านคอมเมนต์ของนักอ่านไปด้วย

หญิงสาวรู้สึกเพลินจนลืมทานข้าว  แต่ครั้นได้ใช้เวลาแห่งความสุขพอหอมปากหอมคอจึงหันมาทานข้าวจนหมดจาน 

วันนี้วิมลกานต์ยังมีอีกหลายอย่างต้องทำในวันนี้  หนึ่งในนั้นคือจัดการทำความสะอาดบ้าน  เพราะมัวปั่นต้นฉบับกองเสื้อผ้าเลยพะเนินเป็นกองใหญ่

ก่อนหน้านี้แม่บ้านของกานต์พงศ์เป็นคนจัดการทำคามสะอาดแต่เป็นเธอเองที่อาสาทำให้แลกกับที่อยู่ที่แสนสุขสบายนี้

'คุณนี่แปลกคนจริงๆ'  กานต์พงศ์ว่าเมื่อเธออาสาทำความสะอาดเอง 

'ทำไมคะ  ฉันอาสาทำให้ไม่เปลืองค่าจ้างดีหรือไง'

'ก็ดี  แต่คนเราก็ชอบความสะดวกสบายทั้งนั้น  นั่งๆ  นอนๆ  เป็นคุณนายไม่ชอบหรือไง'

'ก็ชอบแหละใครบ้างจะไม่ชอบความสะดวกสบาย  แต่แค่ทำความสะอาดอาทิตย์ละครั้งแค่นี้ไม่เห็นจะหนักหนาอะไรเลย  อีกอย่างฉันชอบทำเพราะว่าเวลาได้ลงมือทำความสะอาดมันเหมือนผ่อนคลายจากงานเขียน  บางทีล้างจานอยู่ดีๆ  นึกพลอตออกก็มีนะคุณ'

'แปลก  แปลกจริงๆ  คนอะไรทำความสะอาดแล้วผ่อนคลาย'  เขาหัวเราะให้  ครั้นวิมลกานต์ใบหน้างอง้ำใส่ก็ยกมือขึ้นเหนือศีรษะบ่งบอกได้ว่ายอมแพ้

'โอเค  ตามใจคุณ  งั้นหน้าที่นี้ก็เป็นของคุณไปเลยก็แล้วกัน'  

วิมลกานต์ยิ้มเมื่อหวนนึกถึงเรื่องราวเหล่านั้น  หญิงสาวปิดโน้ตบุ๊กก่อนจะหันไปคว้าตะกร้าผ้าที่ยังไม่ได้ซักทั้งของเขาและเธอไปยังมุมซักผ้า

ก่อนจะจับแยกผ้าสีและผ้าขาวออกจากกัน  ตอนนี้เองที่เธอรู้สึกแปลกไปกับเสื้อผ้าของกานต์พงศ์ตัวที่เขาใส่เมื่อคืน

กลิ่นน้ำหอมผู้หญิงติดเสื้อผ้าของเขา!


เอาแล้วไง!  คุณกานต์ผู้โลเลของนักอ่าน  

กีวี่ได้รับการกดให้กำลังใจจากนักอ่านเยอะเลย  กีวี่ฝากบอกมาว่า  ขอบคุณฮับทุกคน  ^^


วันนี้ขอ ไรต์ Talk  กันนิดนึงค่ะกับความคิดเห็นนี้




"แอบงงชื่อตัวละคร  คนนั้นก็กานต์  คนนี้ก็กานต์  คนนู้นก็กานต์  ใครคือกานต์แล้วใครไม่ใช่กานต์"

จากคำถามข้างต้นไรต์อ่านทวนคำถามก็งงๆ  ไปเหมือนกัน  แฮ่ะๆ  

เอาล่ะ  ตอบคำถามค่ะ


สำหรับชื่อของตัวละครไม่แปลกที่นักอ่านจะสงสัยว่าชื่อตั้งเป็นร้อยเป็นพันทำไมคนเขียนต้องตั้งให้มันคล้ายกันด้วย  :)  แต่จะบอกว่าทุกสิ่งอย่างมีเหตุผล  และถึงแม้ว่าชื่อของแต่ละคนจะมีชื่อว่ากานต์ในชื่อจริงเหมือนกัน  ซึ่งแปลว่า  'ความรัก'  แต่ชื่อเล่นและชื่อเรียกตัวนั้นจะแตกต่างอย่างเห็นได้ชัดเจนค่ะ  เพราะฉะนั้นไรต์คิดว่าคนอ่านไม่น่าจะงงในส่วนนี้  แต่ถ้าเผลอเขียนผิดในชื่อจริงคิดว่าจะงงแน่ๆ  

วิมลกานต์  ชื่อเล่น  มล

กานต์พงศ์  ชื่อเล่น  กานต์  ตามคำถามข้างตกลงใครกันแน่กานต์  ก็คงเป็นคนนี้แหละค่ะ คนนี้แหละคือกานต์พระเอกของเรา  :)

รวิกานต์  ชื่อเล่น  วิ

หวังว่าจะไม่งงกันนะคะ  และยิ่งอ่านเรื่อยๆ  ทุกสิ่งอย่างจะตอบในบทต่อไปว่าทำไมชื่อตัวละครเป็นแบบนี้ค่ะ ^^


ไรต์ตั้งใจกับทุกอย่างมากๆ  และชื่อของตัวละครก็เช่นเดียวกัน

วิมลกานต์   ความหมายคือ  ความรักที่บริสุทธิ์  วิมล=บริสุทธิ์  หมดจด  กานต์ =ความรัก  ตามคาเรคเตอร์ของนางเอกเลยเพราะไรต์ตั้งใจให้นางเอกเป็นตัวแทนของคนที่มีจิตใจบริสุทธิ์  มีความรักที่ไม่หวังผลตอบแทนใดๆ

กานต์พงศ์ ความหมายคือ  ผู้เป็นที่รักความหวังของวงศ์ตระกูล  พงศ์=  คือตระกูล  เชื้อสาย กานต์ =ความรัก  ตามคาเรคเตอร์ของพระเอกเลย  เพราะคุณกานต์เป็นความหวังเพียงหนึงเดียวของตระกูลค่ะ

รวิกานต์ ความหมายคือ  ความรักของดวงอาทิตย์  รวิ=  ดวงอาทิตย์  กานต์=รัก  


สำคัญมาก

ไรต์อยากให้ทุกคนจับตามองตัวละครตัวนี้ให้ดีๆ  รวิกานต์  หรือวิคนนี้เป็นคนที่ทำให้เรื่องพลิกผันไปในหลายๆ  อย่าง  และเธอคนนี้มีความสัมพันธ์บางอย่างกับมลมาก่อนจะเจอคุณกานต์เสียอีก  จะเป็นอะไรนั้นทุกอย่างจะเฉลยในบทต่อๆ  ไปค่ะ  น่าจะอีก  2  บทมั้ง  

ขอบคุณสำหรับคำถามนะคะ  ไรต์ตรวจทานหลายครั้งในส่วนของชื่อเพราะคิดว่านักอ่านต้องงแน่ๆ  ถ้าเกิดเขียนชื่อจริงสลับไปมาเพราะชื่อมีความคล้ายคลึงกัน  แต่เท่าที่ตรวจดูไม่ได้สลับเลย  เพราะฉะนั้นคิดว่าคงไม่งงกัน  ดังที่แจ้งข้างต้นว่าเพราะตัวละครเรียกชื่อตัวเองด้วยชื่อเล่นที่ต่างกันอยู่แล้ว

หรือใครมีความคิดเห็นอย่างไร  สามารถแสดงความคิดเห็นของตัวเองเข้ามาได้ค่ะ  มาแลกเปลี่ยนพูดคุยกันได้นะคะ  ไรต์ยินดีตอบค่ะ :)  ความจริงแอบคาดหวังว่าจะมีคนถามว่าทำไมตัวละครต้องชื่อคล้ายกันด้วยนะ  แอบสมใจหน่อยๆ แหละ :P  ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะคะ ^^



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 65 ครั้ง

1 ความคิดเห็น

  1. #9 Aon:p (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 2 มกราคม 2562 / 20:06

    สนุกมากค่ะ อยากเห็นพระเอกเจ็บปวดไวจัง ใจร้ายจังเรา

    #9
    0