วอนรัก โดย จุมพิตหวาน (ปลอบขวัญ)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 63,944 Views

  • 146 Comments

  • 660 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    152

    Overall
    63,944

ตอนที่ 21 : บทที่ 7 เกิดอะไรชึ้นกับใจ (ของเธอ) [1]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2848
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 65 ครั้ง
    1 ม.ค. 62

บทที่  เกิดอะไรขึ้นกับใจ  (ของเธอ)

                                  

เวลา  00:40  น. 

เสียงรถที่คุ้นหูแล่นเข้ามาส่งผลให้คนที่นอนหลับอยู่บนโซฟาตัวยาวข้างกันมีเจ้ากีวี่นอนหลับอยู่ข้างๆ  สะดุ้งตื่นขึ้นมา

คุณกานต์กลับมาแล้ว”  หญิงสาวงัวเงียลุกขึ้น  ก่อนหน้านี้เธอนั่งทำงานอยู่ประจำที่บ่อปลาด้านนอกระเบียง  ครั้นอากาศยามค่ำคืนเริ่มเหน็บหนาวก็เปลี่ยนมาเป็นโซฟาตัวยาวในห้องรับแขกแทน  ปกติเวลาไม่เกินห้าทุ่มวิมลกานต์จะเข้าห้องนอนแต่จนแล้วจนรอดเธอก็นอนไม่หลับเช่นทุกครา

น่ากลัวที่ร่างกายถวิลหาอ้อมกอดคุ้นเคยที่เคยให้กันในทุกค่ำคืน...

มล...มลจ๋า”  น้ำเสียงคุ้นหูนั้นฟังดูแปลกแปร่งไป  ก่อนร่างกายกำยำจะซวนเซมาหาเป็นการการันตีได้ว่าชายหนุ่มไม่ปกติ

เขาเมา!

คุณกานต์ดื่มมาหรือคะนี่  ว้าย!”  เพราะร่างซวนเซนั้นเกือบล้มลงในตอนที่ใกล้จะถึงตัวเธอ  วิมลกานต์หายจากความง่วงงุนทันที  รู้สึกโล่งอกที่เข้าไปคว้ากายหนาเอาไว้ได้ทันก่อนที่จะล้มคะมำลงไป 

ระวังค่ะ  คุณกานต์เดินดีๆ  สิคะ”  หญิงสาวดุคนเมามายที่เริ่มเดินไม่ตรง  ตัวเขาใช่จะเบาๆ  เสียที่ไหนกัน

 

เฮ้อ...กว่าจะถึงเตียง”  หญิงสาวโอดครวญเมื่อล้มลงไปนอนด้วยกันกับเขาบนเตียง  แต่ทว่าพอทำท่าจะผละกายออกสองแขนก็ยึดเธอเอาไว้แน่น

วิมลกานต์ปล้ำแกะอยู่นาน  หลุดออกมาจากอกแกร่งได้ก็ตอนที่ชายหนุ่มคล้ายจะหลับลงไปจริงๆ

ถ้าตื่นมามลจะบ่นให้หูชาเลยคอยดู  ดื่มหนักขนาดนี้ท้องไส้พังกันหมดพอดี”  .ใช่จะกลัวว่าตัวเองจะเหนื่อย  แต่สุขภาพของเขาคือสิ่งที่เธอเป็นห่วง  ครั้นบ่นว่าคนไม่ได้สติจนพอใจ  วิมลกานต์ก็ตรงเข้าห้องน้ำต่อ 

ครู่ต่อมาหญิงสาวก็กลับมาพร้อมผ้าขนหนูเปียกน้ำอยู่ในกะละมัง

ตอนนี้เองที่ใบหน้าร้อนผ่าวขึ้นมา  แค่เพียงคิดว่าจะทำอะไรบ้างต่อจากนี้  ทั้งๆ  ที่เคยเห็นร่างกายของเขามาจนทุกอณูเนื้อของชายหนุ่ม  แต่ไม่ว่าจะกี่ครั้งวิมลกานต์ก็ยังคงรู้สึกแบบเดิม 

ไม่เคยจะชาชินเสียที...  เนื้อตัวของกานต์พงศ์ส่งผลต่อความรู้สึกและร่างกายของเธอเสมอ 

หญิงสาวส่ายศีรษะให้กับความคิดเลื่อนเปื้อนของตัวเอง  ก่อนจะสูดลมหายใจเข้าลึกตบอกเบาๆ  ลงตรงตำแหน่งของหัวใจ  ที่ไม่ใคร่เจ็บปวดตั้งแต่มีเขาเข้ามา

หญิงสาวยิ้มก่อนจะลงมือถอดเสื้อให้เขาเร็วๆ  เมื่อคนเมาเริ่มครางอืออาคล้ายขัดใจที่มีคนมาขัดนิทรารมย์อย่างไรอย่างนั้น

เมื่อเสื้อเชิ้ตออกจากกาย  วิมลกานต์ก็ลงมือทำความสะอาดเนื้อตัวให้อีกครา  วิมลกานต์หัวเราะคิกคักเมื่อชายหนุ่มหันหน้าหนีแต่ไปไหนไม่ได้เพราะประสิทธิภาพของร่างกายเชื่องช้าลงไปเพราะน้ำเมา

ทนหน่อยสิคะ  เดี๋ยวคุณกานต์ก็สบายตัวแล้ว”  หญิงสาวว่าแล้วเช็ดตัวให้เขาเร็วไว  เมื่อเสร็จก็พินิจใบหน้าที่ทำความสะอาดเสร็จไปหมาดๆ  ก่อนจะไปหาเสื้อนอนสบายๆ  มาให้เขาสวมใส่

ครั้นทุกอย่างเรียบร้อยวิมลกานต์ก็ปิดไฟลง  แล้วนอนลงเคียงข้างๆ  โอบกอดร่างของคนที่ไม่ได้สติ  ก่อนจะรู้สึกอุ่นวาบไปทั้งใจเมื่อคนเมามายคว้าร่างกายของเธอไปกอดไว้

ฝันดีนะคะคุณกานต์”  หญิงสาวหลับตาลง  สติอันเลือนรางพอให้รับรู้ว่าเจ้ากีวี่นอนลงที่ปลายเท้า  ก่อนจะได้ยินเสียงร้องเมี้ยวคล้ายประท้วงเมื่อคนโอบกอดเธอวาดเท้าลงบนตัวมัน

เออหนอ...ขนาดเมายังมีฤทธิ์เดชทำร้ายเจ้ากีวี่ยังได้ 

หญิงสาวคิด  ก่อนจะสัมผัสได้ถึงร่างของเจ้ากีวี่ที่มานอนซ้อนหลังของเธอ  มือบางละมือหนึ่งมาลูบตัวมันเบาๆ  เมื่อรู้สึกได้ว่ามันหลับไปก็ละมือมากอดกายหนาเอาไว้  คนตัวโตครางรับอืออากระชับกอดแน่นยิ่งกว่า  ริมฝีปากอิ่มแต้มรอยยิ้มก่อนจะหลับลงไปในอ้อมกอดอุ่นอย่างมีความสุขอีกค่ำคืน



แหม  ไปดื่มมากับคนอื่น  แต่กลับมากอดมลที่บ้าน  หวงมลแม้แต่กับเจ้ากีวี่อีกต่างหาก  คนอะไร

มีคนบอกว่าคุณกานต์มันคนห่วยโลเล  ไรต์เห็นด้วยค่ะ  เรามารอดูผลของความโลเลของผู้ชายคนนี้ไปพร้อมๆ  กันนะคะ  ขอบคุณมากๆ  สำหรับทุกกำลังใจค่ะ  :)  

ขอถือโอกาสนี้อวยพรปีใหม่ให้ทุกคนนะคะ  ขอให้มีความสุขมากๆ  สุขภาพกายใจแข็งแรงตลอดปี  สวยๆ  รวยๆ  ยิ่งๆ  ขึ้นไปค่ะ  ^^


กีวี่  :  อยากให้พ่อกานต์โดยงับไหมฮะทุกคน  ส่งกำลังใจกดมาให้กีวี่  เดี๋ยวจะจัดการแทนทุกคนและมลเอง  จะขู่แฮ่ๆ  ใส่เลยด้วย  

ไรต์  :  โอ...  น่ากลัวจุงลูก  o_O



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 65 ครั้ง

0 ความคิดเห็น