วอนรัก โดย จุมพิตหวาน (ปลอบขวัญ)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 63,946 Views

  • 146 Comments

  • 660 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    154

    Overall
    63,946

ตอนที่ 18 : บทที่ 6 คนที่คู่ควร [1]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2954
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 76 ครั้ง
    27 ธ.ค. 61

บทที่  คนที่คู่ควร

 

ความสัมพันธ์ของกานต์พงศ์และวิมลกานต์เป็นมาแบบนั้นนับตั้งแต่วันนั้น  เกือบทุกคืนเขาเรียกร้องไม่เคยขาด  และวิมลกานต์ก็รู้สึกได้ว่าเธอให้ความร่วมมือกับเขาเป็นอย่างดี 

ช่างน่าอายที่เธอมีความสุขกับมันเหมือนอย่างที่เขาเคยพูดไว้  เธอพร้อมจะเรียนรู้ในท่วงทำนองรักแปลกใหม่ที่กานต์พงศ์เป็นผู้พร่ำสอนพร่ำบอก  และใจเต้นแรงทุกทีในตอนที่เขาชมว่าเธอเก่ง  สุขสมไปเสียทุกคราอย่างไม่น่าอภัย  แต่นอกเหนือจากควาสุขในเรื่องนั้นแล้ว  เธอชอบที่สุดในตอนที่หลับลงไปในอ้อมกอดอุ่น  และมีสิ่งหนึ่งที่น่ายินดี  เรียกว่าเป็นผลพลอยได้ก็ได้กระมัง

มันคืองานเขียนของเธอ  ผลงานนิยายรักอีโรติกเรื่องแรกกำลังได้คำชื่อชมจากนักอ่าน  ซึ่งมันช่างแตกต่างจากก่อนหน้านี้อย่างสิ้นเชิง

เคยได้ยินว่าการร่วมรักสามารถคลายความตึงเครียดลงได้  สมองปลอดโปร่งและทำให้ร่างกายเผาผลาญพลังงานไปหลายแคลอรี่

วิมลกานต์ไม่ใคร่สนใจประโยชน์ของมันในเรื่องนั้นสักเท่าไร  เพราะสิ่งที่เธอสนใจนั่นคือรู้สึกว่าเธอเขียนงานได้คล่องขึ้น  แต่ทุกคราที่ลงมือเขียนทั้งใบหน้า  คำพูด  แววตา  และน้ำเสียงของกานต์พงศ์กับเธอก็ลอยหราอยู่ในมโนภาพไปเสียทุกครั้ง  วิมลกานต์สะบัดร้อนสะบัดหนาวก่นด่าตัวเองไปพลางกว่าจะเขียนฉากเร่าร้อนเสร็จเธอก็ใบหน้าร้อนเห่อแดง  ไม่ส่องกระจกก็รู้ว่ามันคงแดงลามไปถึงใบหูเป็นแน่

เคยมีคนบอกว่างานเขียนที่ดีบางทีต้องใช้ประสบการณ์จริง  หรืออาจจะไม่ประสบกับมันโดยตรง  แต่หากเราเข้าใจมันอย่างถ่องแท้เราก็จะสามารถสื่อถึงสิ่งที่ต้องการออกให้นักอ่านได้รู้สึกไปสู่ใจของนักอ่านได้

วิมลกานต์ยอมรับว่าจริง  เธอเข้าใจแจ่มแจ้ง  และมันส่งผลต่อการบรรยายนักอ่านคงสัมผัสได้ถึงความสมจริงในส่วนนี้  แตกต่างกับเมื่อก่อนที่เมื่อถึงฉากนี้ทำนองนี้ทีไรวิมลกานต์ก็ประสบกับปัญหา  สมองตัน’  หรือ  เขียนไม่ออก’  เสียทุกทีไป

ดูเหมือนเป็นเรื่องที่ไม่น่าภูมิใจ  แต่มันน่าอายที่เธอกำลังภูมิใจกับมันอย่างที่สุด  และบัดนี้งานเขียนชิ้นแรกของเธอก็ดำเนินมาถึงปลายทาง  เหลืออีกแค่อีก  บท  นวนิยายเรื่องแรกของเธอก็สามารถปิดต้นฉบับลงได้

ทำอะไรอยู่

คุณกานต์!”

หึๆ  อายอะไร  ทำอย่างกับไม่เคยอ่าน  มากกว่าอ่านก็เห็นก็ทำมาหมดแล้วน่ามล

กานต์พงศ์ว่า  แววตาล้อเลียนหญิงสาวที่ปิดจอโน้ตบุ๊กลง  แก้มนวลแดงปลั่งน่าฟัด  และกานต์พงศ์ก็ฟัดลงทันทีที่เธอป้อนคำสั่งชัดดาวน์และหันมาค้อนเข้าให้

อื้อมลยังไม่อาบน้ำเลยนะคะ

ไม่บอกไม่รู้นะเนี่ย  ไม่ต้องอาบหรอก  แค่นี้ก็หอมพอแล้ว

คำหวานถูกป้อนในทุกทีที่มีโอกาส  กานต์พงศ์ชอบในยามที่หญิงสาวหน้าแดง  บางคราวเธอก็เป็นเหมือนสาวน้อยไร้ดียงสา  บางคราเธอก็เป็นหญิงสาวเร่าร้อน  แต่ทุกสิ่งที่เป็นวิมลกานต์ทำเขาหลงจนไม่อยากผละกายห่าง

ใช่...กานต์พงศ์คิดว่าเขาหลง  สักวันที่เจอคนที่คู่ควร  สิ่งที่เขาควรทำคือสลัดหญิงสาวทิ้งอย่างเช่นที่ทำกับทุกคนที่ผ่านมา  แม้จะถูกใจเพียงใด  แต่ก็แน่ใจว่าเธอไม่คู่ควรที่จะเป็นคนคนนั้น 

ทั้งบิดาและเพื่อนๆ  คงมองว่าเขาบ้าหากเลือกเธอ

ครืด...ครืด...

เสียงโทรศัพท์แทรกเข้ามา  กานต์พงศ์ถอนใจออกมาอย่างเบื่อหน่ายเมื่อมีคนมาขัดความสุขของเขา  และยังไม่วายคาดโทษหญิงสาวที่ผละออกห่างเขาในทันทีด้วยสายตาคมดุ

แต่วิมลกานต์ไม่ยักกลัว  หญิงสาวหันมายิ้มให้  แล้วผลุบเข้าห้องไป  กานต์พงศ์คาดว่าวิมลกานต์คงหนีเขาไปอาบน้ำเช่นเคย

ครั้นละสายตาจากหญิงสาว  กานต์พงศ์ก็หันมามองหน้าจอโทรศัพท์  ก่อนจะพบว่าเป็นคนที่น่าสนใจพอที่จะรับ

ครับวิ” 

รวิกานต์  คือหญิงสาวที่เพียบพร้อมไปหมดทุกอย่าง  ไม่ว่าจะเป็นความสวยชนิดที่ไม่น้อยหน้าดารานางแบบ  หรือความเก่งอาจในเรื่องของการศึกษา  วิมลกานต์เรียนจบจากมหาวิทยาลัยชื่อดังของอเมริกาอย่างออกฟอร์ด  และตอนนี้เธอคือนักธุรกิจสาวที่เก่งกาจไม่แพ้ใคร

ทำอะไรอยู่คะกานต์”  เสียงถามจากปลายสายดังขึ้นอีกครั้งในตอนที่ชายหนุ่มเดินออกมายังบ่อปลา  ที่ที่วิมลกานต์ชอบนั่งผ่อนคลายจากงานเขียน  หรือหากแดดไม่แรงนักก็ใช้เป็นสถานที่เขียนงานของเธอ

เปล่าครับ  เพิ่งกลับมาจากนัดพบลูกค้า  กำลังจะอาบน้ำวิมีอะไรหรือเปล่าครับ

ทำไมคะ  ถ้าไม่มีอะไรโทร.มาไม่ได้หรือไง

โธ่...  แล้วกันสิ

วิรู้ค่ะ  ก็แค่แหย่เล่น”  เสียงบอกนั้นกลั้วหัวเราะอย่างมีจริต  กานต์พงศ์คิดว่ามันเป็นเสน่ห์ของเธอ  มันดูพอดีถ้าเทียบกับผู้หญิงคนอื่น 

บางคนแสดงออกเปิดเผยจนน่ากลัวที่จะเข้าใกล้  แต่สำหรับรวิกานต์  เขามองว่ามันพอดี  อยู่กับเธอแล้วไม่ทำให้เขาอึดอัด  และยังทำให้เขารู้สึกว่าเธอควรเป็นคนที่เขาควรให้เกียตริ  หญิงสาวไม่ได้ง่ายดายเหมือนหลายคนที่ผ่านมา...

แน่นอนว่าหลายคนที่ว่าไม่ได้รวมถึงวิมลกานต์  เพราะฝั่งนั้นเป็นเขาเองที่ใช้เล่ห์เหลี่ยมจนเธอต้องยินยอมพร้อมใจ

กานต์  ฟังอยู่หรือเปล่าคะ

อ้อครับวิ

ดีเลยค่ะ  ถ้าอย่างนั้นคืนนี้เจอกันที่ร้านคุณดนุนะคะ  ไว้เจอกันค่ะ

เอาแล้วสิ  เผลอคิดอะไรไปหน่อยเดียว  กลับกลายเป็นว่าเขาตกลงไปเสียแล้ว

กานต์คะ

ครับ  แล้วเจอกันร้านไอนุนะครับ

กานต์พงศ์วางสายลงทันที  พอดีกับที่ใครอีกคนเดินออกมาจากตัวบ้าน

ทานข้าวค่ะ  มลตั้งโต๊ะแล้ว

ครั้นเห็นรอยยิ้มสดใสกับคำบอกกล่าวนั้นกานต์พงศ์ก็ได้แต่พยักหน้าเดินตรงเข้าหาร่างนั้นแล้วโอบกอดพากันเข้าบ้านไป

 

วันนี้มีอะไรทานบ้างมล  ขอทานก่อนนะแล้วเดี๋ยวค่อยอาบน้ำทีเดียว

อีกแล้ว  เคยบอกแล้วไงคะ...

ว่าควรอาบน้ำก่อนทานข้าวเพื่อสุขภาพที่ดี

คุณกานต์น่ะ”   น้ำเสียงนั้นกระเง้ากระงอด  ดวงตาคู่สวยส่งค้อนวงโตมาให้  กานต์พงศ์มันเขียวจนอดไม่ได้ที่จะบีบจมูกรั้นๆ  ของหญิงสาวหนึ่งที

พอดีคืนนี้มีนัดกับลูกค้าน่ะ  แต่อยากทานอาหารฝีมือมลก่อน  ขอสักวันนะ

ได้ยินแบบนั้นหัวใจของวิมลกานต์ก็พองฟู  ก่อนจะพยักหน้าเป็นคำตอบอย่างว่าง่าย  แล้วตักข้าวใส่จานให้เขาอย่างใส่ใจ  โดยที่ไม่รู้เลยว่าความเชื่อใจของตัวเองจะทำให้เธอเจ็บปวดใจอย่างที่สุดในวันหนึ่ง!




ขอบคุณที่เข้ามาอ่านและทุกกำลังใจจ้า  ^__^  เลิฟซีนลบแล้ว  ไม่อยากพลาดตอนใหม่กดแอดไว้นะคะ  มีความสุขกับการทุกคนจ้า  ^^



 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 76 ครั้ง

1 ความคิดเห็น

  1. #4 sungkyunglee (@sungkyunglee) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2561 / 13:58
    หายยาวเลย
    #4
    0