มายาหัวใจ

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 406 Views

  • 0 Comments

  • 9 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    10

    Overall
    406

ตอนที่ 3 : มายาหัวใจ 1/3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 30
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    18 ก.ย. 61

         

            เสียงนาฬิกาปลุกที่ตั้งอยู่บนหัวเตียงดัง กริ๊งๆๆๆๆ จนต้องรีบควานมือไปตบให้มันเงียบจากนั้นก็ฟุบหน้าลงกับหมอนอย่างเก่า อากาศในยามเช้าตรู่วันนี้เย็นเยือกกว่าทุกวันทำให้หญิงสาวไม่อยากเปิดตาขึ้นเลย หากไม่กี่นาทีศีรษะได้รูปก็ผงกขึ้นเหมือนสะดุ้ง เปิดเปลือกตาที่หนักอึ้งมองภายในห้องสลัวๆ พลางยกมือขยี้ แล้วพลิกตัวหงายบังคับฝืนใจตัวเองอย่างที่สุดเพื่อหยัดกายลุกขึ้นอย่างอืดอาดในเช้าวันใหม่ที่ชุ่มฉ่ำ บิดขี้เกียจหนึ่งรอบเรียกความสดชื่นแล้วกระเด้งตัวไปเปิดหน้าต่างบนหัวเตียงใส่ที่คล้องไว้กับตะขอเหล็กไม่ให้หน้าต่างปิดเปิดเองเวลามีลมพัด ท้องฟ้ายังเป็นสีขมุกขมัวได้ยินเสียงไก่บ้านของคนในละแวกนี้ร้องขันประสานเสียงกัน หลายบ้านลุกขึ้นมาหุงหาอาหารออกหากินแล้วตั้งแต่เช้า ขวัญชนกจึงจำต้องพาตัวเองลงจากเตียงเพื่อมานึ่งข้าวเหนียวช่วยยายประกอบอาหารแต่เช้าเพื่อนำไปถวายพระที่วัด และเป็นอย่างที่หญิงสาวคาดไว้แต่เมื่อคืนว่าเมื่อลงมาชั้นล่างที่โซฟานั่นจะต้องว่าเปล่าไม่เห็นเขานอนอยู่แล้ว นอกจากหลักฐานการนอนเมื่อคืนคือผ้าห่มที่ถูกพับไว้อย่างเรียบร้อยชายขอบผ้าเสมอกันเป๊ะ คนมองยกมุมปากยิ้ม ... เมื่อย่างกายเข้ามาในครัวก็เห็นว่ายายอยู่ก่อนแล้ว

          ยายตื่นทันดินกลับวัดรึเปล่า

          ไม่ทัน ออกมาจากห้องก็เห็นแต่หมอนวางทับอยู่บนผ้าห่ม ไม่รู้ว่าตัวกลับไปตอนไหน

          คงกลับไปแต่เช้ามืดนู้นแหละมั้งเพราะต้องไปทันก่อนพระออกบิณฑบาต

          อือ ยายก็ว่าอย่างนั้น

          ยาย วันนี้ขวัญไม่ไปวัดกับยายนะ วันนี้วันพระทำวัดนานกว่าทุกวัน คนก็เยอะเมื่อยนั่ง ขวัญจะรีบเอาผักบุ้งไปส่งร้านก๋วยเตี๋ยวด้วย

          ตามใจ...ยายตอบไม่ได้ขัดข้อง

         

          หยดน้ำยังเกาะพรมอยู่ตามใบไม้ ทางเดินแม้เป็นถนนปูนก็ยังชื้นแฉะ บางพื้นที่ก็มีน้ำขังเป็นแอ่งเล็กบ้างกว้างบ้างตามพื้นถนนที่ชำรุดผลพวงจากพายุฝนเมื่อคืน... ชายหนุ่มตื่นตั้งแต่ได้ยินเสียงแรกของไก่ขันเรียกพระอาทิตย์ พอเห็นว่าฟ้าเปิดได้ยินเสียงรถเครื่องวิ่งผ่านหน้าบ้านเขาก็รีบลุกพับผ้าห่มไว้บนโซฟาแล้วรีบกลับวัดทันที

          ...หน้าที่ทุกเช้าของดินคือตามหลวงลุงออกบิณฑบาต

          เมื่อคืนไอ้หนิงมันรายงานข้าว่าเอ็งไม่ได้นอนที่วัดรึดิน ?”

          ครับหลวงลุง เมื่อคืนผมนอนค้างบ้านยายขิง เมื่อวานไปหาขวัญช่วยเก็บผักบุ้งยายขิงเลยชวนผมกินข้าวแล้วฝนมาตกดักพอดี

          เอ็งก็เลยกินกับเขาอีก

          ชายหนุ่มมีสีหน้าขรึมลง หลุบตา ริมฝีปากหยักเม้มนิดๆ หากแล้วจึงอธิบายในกิริยาสำรวมให้หลวงลุงฟังว่า

          จริงๆแล้วก็ไม่อยากอยู่กินนะครับหลวงลุง แต่ยายคะยั้นคะยอมาก ไม่รู้จะปฏิเสธยังไง จะหนีกลับก็กระไรเลยต้องกินแล้วคิดว่าวันนี้จะไปถางหญ้าที่ขึ้นรกแนวรั้วให้แก

          อืม...ข้าเข้าใจ โยมขิงก็รักและเอ็นดูเอ็ง แต่หลวงลุงเคยบอกแล้วว่าอย่าไปกินข้าวที่บ้านเค้าบ่อยๆ ยิ่งอยู่ค้างด้วยแล้วมันยิ่งไม่ควร โยมขิงมีหลานสาวตอนนี้เอ็งก็โตเป็นหนุ่มเป็นสาวกันแล้ว ไม่ใช่เด็กไม่รู้ประสีประสาเหมือนเมื่อก่อน หากมีบางคนคิดไม่ดีเอาไปนินทาเข้าคนที่เสียหายจะเป็นฝ่ายหญิงเค้า เอ็งเข้าใจใช่มั้ยล่ะ

          ที่หลวงลุงตักเตือนมาทำให้ชายหนุ่มฉุกคิด จริงที่เขากับทางบ้านนู้นไม่ได้คิดอะไรแต่ชาวบ้านที่ไม่รู้ก็อาจเอาไปนินทา มีเพื่อนที่โรงเรียนยังล้อว่าทั้งสองคนเป็นแฟนกันไปไหนชอบไปด้วยกัน เรียนห้องเดียวกันมาตั้งแต่ประถมจนถึงมัธยมปลาย วันหยุดยังไปหากันอีก บางคนไม่เข้าใจความผูกพันระหว่างเขากับครอบครัวของขวัญ หากชายหนุ่มก็ไม่ได้อธิบายอะไรให้ฟัง ไม่ได้แก้ตัวว่าไม่ได้เป็นแฟนกันหญิงสาวเองก็เช่นกัน ปล่อยให้เพื่อนพูดล้อไปอย่างนั้นจนถึงตอนนี้ก็ไม่มีใครพูด เพราะทุกคนคิดไปแล้วว่า ดินกับขวัญเป็นแฟนกัน

          ใบหน้าคมเงยขึ้น ริมฝีปากหยักยิ้มเล็กน้อยรับในคำสั่งสอน บอกว่า

          ครับหลวงลุง ผมเข้าใจ ต่อไปผมจะระวัง ไม่ไปตอนเย็นๆ

          ดีแล้วดินเอ้ย...

         ^

^

^

เนื้อเรื่องเต็มมีให้ดาวโหลดแล้วแบบอีบุ๊ค ในเว็บเมพ นะคะ

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

0 ความคิดเห็น