มายาหัวใจ

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 403 Views

  • 0 Comments

  • 9 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    7

    Overall
    403

ตอนที่ 11 : มายาหัวใจ 3/3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 62
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    27 ก.ย. 61

วันคืนผ่านไปในตอนสาย ใกล้เที่ยงหลังวันสอบปิดภาคเรียนใหญ่เสร็จสิ้น ในห้องหญิงสาวก็ได้ยินเสียงโทรศัพท์ที่วางอยู่บนโต๊ะติดกับหัวเตียงดังขึ้น ด้วยความที่เมื่อคืนกินเลี้ยงฉลองสอบเสร็จกันจนดึกทำให้ขณะนี้เจ้าของเครื่องยังไม่ตื่นแต่ว่า...มือเรียวก็กวาดควานหาเจ้าเครื่องที่ส่งเสียงรบกวน ครั้นสัมผัสได้แล้วก็รวบลงมาดูว่าใครโทรมาแต่เช้า !... ดวงตากลมกระพริบปริบๆ เปิดขึ้นอย่างยากเย็น พลางงึมงำ

เบอร์ใครไม่คุ้น...หรือว่า !”

ขณะที่ยังงัวเงียพลันดวงตากลมเบิกกว้างในทันใด ผุดลุกขึ้นมานั่ง นิ้วเรียวรีบกดรับและกรอกเสียงหวานอย่างสดชื่นกลับไปว่า

สวัสดีค่ะขวัญชนกพูดค่ะ

สวัสดีจ้ะน้องขวัญชนก พี่มินนี่เองนะ คนที่รับสมัครแคสงานของน้องเมื่อต้นเดือนน่ะ...ยังไม่ทันที่ปลายสายจะพูดจบ หญิงสาวก็แทรกเสียงขึ้นอย่างตื่นเต้นปนดีใจว่า

ค่ะพี่มินนี่ ขวัญจำพี่ได้ค่ะ

คืองี้นะ ตอนนี้ทางโมเดลลิ่งของพี่มีงานโฆษณาตัวนึงอยากให้น้องลองมาแคสดูพร้อมกับคนอื่นๆ ที่สมัครไว้หนูสนใจมั้ยล่ะ

สนค่ะสน เมื่อไหร่ ที่ไหน ยังไงคะ ขวัญพร้อมเสมอ

วันเสาร์นี้จ้ะ หนูต้องขึ้นมาที่กรุงเทพฯนะ โมเดลลิ่งของพี่อยู่ที่...

ค่ะ...หญิงสาวรีบหาสมุด ปากกา มาจดที่อยู่พร้อมรายละเอียดอื่นๆ ริมฝีปากฉีกยิ้มไม่หุบ เขียนไปมือก็สั่น ใจก็เต้น หากไม่ติดว่ายังคุยกันอยู่เธอคงร้องกรี๊ด ! ลั่นหอแล้ว

มีเวลาอีกห้าวัน ระหว่างนี้หนูก็ทำยังไงก็ได้ให้หนูสวยที่สุด สดใสที่สุด เอาที่คิดว่าเจ้านายพี่จะเลือกหนูมาเป็นนางแบบนะคะ

ค่ะพี่มินนี่

ตามนี้นะจ๊ะ เจอกันวันแคสจ้ะ

หลังจากได้ยินสัญญาณว่าคนปลายสายวางไปแล้ว มือเรียวก็หยิบกระดาษที่จดรายละเอียดที่อยู่เมื่อครู่มาดูอีกครั้งอ่านทุกตัวอักษร ใบหน้ายิ้มไม่หุบ ในมโนสำนึกเห็นภาพตัวเองแล้วว่ากำลังตกอยู่ในวงล้อมของตากล้องนับสิบ ไม่ว่าจะหันมองไปทางไหนก็เจอแต่แสงแฟลตวิบวับจนปวดตาแต่เธอก็ยังฉีกยิ้มหวานให้กล้องจากนั้นก็มีผู้จัดการดารามากันตัวเธอออกไปอย่างกับซุปเปอร์สตาร์ เมื่อออกจากมโนภาพนั้นแล้วหญิงสาวจึงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดโทรออกหา...

ขวัญ ดินทำงานอยู่นะมีอะไรด่วนรึเปล่า

ดินเลิกงานกี่โมง

สามทุ่ม

มาหาขวัญที่หอนะ ขวัญจะรอกินข้าว มีเรื่องสำคัญจะบอกล่ะ

คนในสายจับได้ถึงกระแสเสียงความดีใจ

อืมๆ ได้...

เลยสามทุ่มมาไม่ถึงยี่สิบนาทีภูบดินทร์ก็มายืนรอหญิงสาวอยู่ใต้หอ ไม่กี่นาทีที่เขาโทรบอกก็เห็นหญิงสาวลงมา ทั้งคู่เดินไปนั่งในร้านสเต็กแถวๆ หอพักที่หญิงสาวเป็นผู้เลือก

สอบเป็นไงมั้งเขาเริ่มถาม

ก็ดี คิดว่าน่าจะผ่านทุกวิชาคำตอบนี้ราบเรื่อยอย่างมากดุจไม่สนใจขวัญไม่ได้หวังเกรดดีอะไรมากมายหรอก แค่สอบผ่านก็พอแล้ว

ทำไมอย่างนั้น ก็นึกว่าอยากจะสอบได้เกรดดีๆ เวลาไปสมัครงานเขาจะได้พิจารณาเราก่อน

หญิงสาวสั่นศีรษะเร็วๆ ก่อนใบหน้าเรียบเฉยนั้นจะผุดรอยยิ้ม

ดิน ขวัญมีข่าวดีจะบอก

อะไรเหรอ

เมื่อเช้า...เจ้าหล่อนเว้นวรรคเพราะหยุดยิ้ม พี่ที่อยู่โมเดลลิ่งที่ขวัญไปสมัครแคสงานไว้อ่ะ เขาโทรมา เขาให้ขวัญลองไปแคสงานที่กรุงเทพฯ วันเสาร์นี้ ดินไปกับขวัญนะ...ยังไม่ทันชายหนุ่มจะตอบ เธอก็พูดต่อไปแบบไม่สนใจว่า ไม่รู้แหละ ถึงดินไม่ไปเป็นเพื่อนขวัญขวัญก็จะชวนคนอื่นไป และถ้าไม่มีใครไปขวัญก็จะไปคนเดียว โอกาสมาถึงแล้วขวัญไม่พลาดหรอก

ขวัญ

ขวัญบอกดินอย่างที่ดินอยากให้ขวัญบอกแล้วนะ ถ้าดินไม่ไปก็ไม่เป็นไร ขวัญไปเองได้

ภูบดินทร์ชักสีหน้านิ่ว ถอนหายใจหนัก

แน่ใจเหรอว่าเป็นโมเดลลิ่งจริงๆ ไม่ใช่พวกหลอกเด็กไป

แน่สิ วันที่ขวัญไปดูงานมีดารามาด้วย แล้วพี่เขาก็ตั้งโต๊ะรับสมัครอยู่ตรงนั้น นักข่าวก็เต็ม

...เขาเพียงพยักหน้าเข้มๆ

 

อากาศภายในสตูดิโอค่อนข้างเย็น ทำให้หญิงสาวยกมือขึ้นลูบต้นแขนตัวเองป้อยๆ มือบางเย็นเฉียบ ดวงหน้าที่งดงามสดใสแลดูตอนนี้กลับซีดสลด แววตาหลุบต่ำสลับกับกลอกไปมาคล้ายไม่มั่นใจ ครั้นเห็นหญิงสาวหน้าตาสวยวัยไล่เลี่ยกันกับเธอเดินหน้าเสียออกมาจากในห้องดำนั้นความมั่นอกมั่นใจที่พกมาก็พลอยลดฮวบลงเกือบครึ่ง

เอาเสื้อคลุมดินมั้ย

น้ำเสียงอ่อนโยนมาพร้อมกับสายตาอาทรของผู้ที่นั่งอยู่ข้างๆเอ่ยขึ้น

ไม่หรอก ขวัญแค่ตื่นเต้น...มาอยู่ตรงนี้ขวัญก็ชักเริ่มกลัวแล้วสิดิน ดูสิคนเดินเข้าแล้วเดินออกมาเร็วมากเลยอ่ะ บางคนขวัญเห็นนะว่ามีเช็ดน้ำตาออกมาด้วย

มาถึงตรงนี้แล้วต้องสู้สิขวัญ มันคือความขวัญของขวัญนะ

มือหนากุมกระชับมือบางไว้ส่งทั้งความอบอุ่นและกำลังใจไปให้...

คนสุดท้ายน้องขวัญชนกค่ะ เชิญเข้าไปแคสได้เลยค่ะ

ดิน ตาขวัญแล้วหญิงสาวหันมาฉวยมือหนาขึ้นมากุม ทำหน้านิ่วอย่างหวาดหวั่น

...เขายิ้มส่งกำลังใจ

ร่างบางระหงในชุดเดรตสีขาวมีลายดอกไม้สีดำประดับยาวเลยเข่าขึ้นมาเพียงคืบ สวมใส่กับรองเท้าผ้าใบ ผมยาวดำขลับปล่อยตรงเปิดผมด้านหน้าขึ้นเล็กน้อย ดูน่ารักสมวัย ก่อนเข้าไปในห้องหญิงสาวยังหันกลับมามองเห็นเขาชูสองนิ้วให้พร้อมรอยยิ้ม หญิงสาวพยักหน้าริมฝีปากสีอ่อนแย้มออกเป็นรอยยิ้มตอบ...

ขณะที่นั่งรอ รู้สึกว่าหญิงสาวจะเข้าไปนานกว่าคนอื่นก็มีชายหน้าหวานเดินกระมิดกระเมียดมานั่งข้างๆ เสียงห้าวดัดให้แหลมเล็กก่อนเอ่ย

น้องไม่เข้าไปแคสด้วยเหรอคะ พี่ว่าหน้าตาน้องนี่ก็พอเป็นนายแบบได้นะ เป็นพระเอกก็ยังได้

ไม่ครับ ผมไม่ชอบทางนี้เขาตอบทันทีแบบไม่ต้องคิด

เหรอ ว้าน่าเสียดายจัง

ใบหน้าคร้ามเข้มหันหนีจากคนพูดอย่างไม่อาลัยในคำชมกลับมามองที่จุดทางเข้า ในครองจักษุรอเพียงจะเห็นหญิงสาวคนสุดท้ายที่เข้าไปเท่านั้นออกมา

ครู่ต่อมาจึงเห็นประตูห้องแคสติ้งเปิดออกพร้อมหญิงสาวคนสุดท้ายที่เข้าไปเดินก้มหน้าออกมา

ขวัญ...

เป็นไงบ้างคะน้องขวัญพี่ล่ะแอบเชียร์หนูนะ พี่ว่าหนูมีแววกว่าทุกคนที่มาวันนี้เลยประโยคนี้ชายหน้าหวานที่ยังคงยืนอยู่ด้วยพูด สีหน้าแววตามีแสดงอาการลุ้นในคำตอบ หากดวงหน้าของหญิงสาวเรียบเฉยค่อนไปทางหม่น ริมฝีปากบางค่อยแย้มออก

ขอบคุณมากนะคะพี่มินนี่ที่เชียร์ขวัญ ขวัญก็ไม่รู้เหมือนกันค่ะว่าได้งานหรือไม่ได้ พี่ข้างในเค้าบอกให้ขวัญออกมาแล้วกลับบ้านได้ สงสัย...คงจะไม่ได้

ไม่เป็นไรค่ะน้องขวัญ ไม่ได้งานนี้งานหน้ายังมี ใบสมัครน้องขวัญยังอยู่กับพี่เดี๋ยวมีงานถ่ายแบบหรือโฆษณาตัวใหม่พี่จะติดต่อให้มาแคสเรื่อยๆนะ ถ้าอยากทำงานในวงการนี้อย่างแรกเลยที่น้องขวัญต้องมีคืออย่าท้อที่จะแคสงานค่ะ นางเอกหลายๆคนกว่าจะขึ้นไปเป็นดาวเปล่งแสงอยู่บนฟ้าได้ไม่รู้เขาพลาดมากี่งานต่อกี่งานถึงจะมีคนเห็นแวว หนูก็สู้ๆนะคะ

ขอบคุณค่ะพี่มินนี่ มือเรียวประนมขึ้น ขวัญจะตั้งตารอแต่โทรศัพท์พี่มินนี่เลยนะคะ

จ้ะ...โชคดีก่อนเดินจากไปไม่ลืมจะปรายตาหวานหันมาพูดกับชายหนุ่มอีกว่า

เสียดายคุณน้องผู้ชาย น่าจะเข้าไปแคสด้วย พี่ว่าได้แน่

... เขาโคลงศีรษะในเชิงเบื่อมากกว่าชอบ หันมาสนใจหญิงสาวที่ยืนทำหน้าหงอยๆ กระนั้นเมื่อได้สบตากันก็เห็นรอยยิ้มฝืด

ไม่เป็นไร ครั้งหน้าค่อยมาอีก ถือเป็นประสบการณ์เราจะได้กลับไปเตรียมตัวให้ดีกว่านี้ไง

...หญิงสาวพยักหน้า ทอดถอนหายใจอย่างเสียดาย

ดินว่าเรากลับไปที่ท่ารถกันเถอะ เดี๋ยวคนเต็มจะรออีกนานกลับถึงหอค่ำ

อืม...

ขณะเดินออกไปเขาก็ซักถามไปเรื่อยว่า...

ทำไมขวัญเข้าไปในนั้นนานจัง นานกว่าคนอื่นเลยนะดินว่า

เหรอ ขวัญคิดว่ามันแป๊บเดียวซะอีกนะ...เขาก็ให้ขวัญแนะนำตัว ขวัญก็แนะนำไป เขาก็ถามนั่นถามนี่ เช่นถามว่าบ้านอยู่ที่ไหน มากับใครอะไรอย่างนี้ แต่มีคนหนึ่งเป็นกระเทย !” คำนี้หญิงสาวกระแทกเสียง บิดริมฝีปากขึ้นในเชิงไม่ชอบ เขาบอกให้ขวัญแสดงความสามารถพิเศษ ขวัญไม่รู้จะแสดงอะไรน่ะดิ ขวัญเลยบอกเขาว่าขวัญไม่มี นางถามว่าร้องเพลงได้มั้ยลองร้องให้ฟังหน่อย ขวัญก็ร้อง พอร้องได้คำเดียวเท่านั้นแหละ นางก็ยกมือให้ขวัญหยุดแล้วก็หัวเราะขวัญ จากนั้นเขาก็ไม่ให้ขวัญทำอะไร ขวัญยืนอยู่เงียบๆ มองดูสามคนนั้นพูดอะไรกันก็ไม่รู้ตั้งนาน

แค่นี้เหรอ...ชายหนุ่มถามใบหน้ามีรอยยิ้ม

อืม เท่านี้ ดินขำอะไร

ก็...ชายหนุ่มกลั้นขำจนตาหยี

ดินบอกมาขำอะไร !”

ก็ขำที่คณะกรรมการให้ขวัญร้องเพลงไง สงสัยจะได้ยินเสียงที่แสนจะแสบแก้วหู...เหมือนที่เขาเคยได้ยินบ่อยๆตอนเด็กๆ

ดิน !” มือบางตีหนักๆที่ต้นแขนล่ำ ก็ขวัญร้องเพลงไม่เก่งนี่นา จะให้บอกอะไรล่ะความสามารถพิเศษ บอกว่าปีนต้นไม้เก่งที่เคยแข็งกับดินอ่ะนะ

ใบหน้าคมสันยังกลั้วรอยยิ้มแบบตลก

เสียดายจังต้องรีบกลับ เราน่าจะไปเดินเที่ยวตากแอร์เย็น ดูของที่ห้างสักหน่อยไหนๆ ก็มากรุงเทพฯ แล้ว

คราวหลังเถอะ

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

0 ความคิดเห็น