มายาหัวใจ

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 405 Views

  • 0 Comments

  • 9 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    9

    Overall
    405

ตอนที่ 10 : มายาหัวใจ 3/2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 14
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    27 ก.ย. 61

ดิน !”

ร่างบอบบางในชุดนักศึกษาเรียบร้อยลุกขึ้นจากตรงที่นั่งรอกวักมือเรียก ชายหนุ่มพอเห็นก็รีบวิ่งเข้ามาหาอย่างเร่งร้อน เขาสายจากเวลานัดไปเกือบครึ่งชั่วโมง

ขอโทษนะ พอดีวันนี้เด็กพาตทามด้วยกันไม่มา คนเสิร์ฟเลยน้อย ดินต้องเคลียร์โต๊ะให้เรียบร้อยก่อนถึงออกมา ไม่อยากให้มันน่าเกลียดเกินไป

ชายหนุ่มรีบอธิบายเร็วปร๋อ คนฟังยืนหน้าตูมค้อนอยู่หลายตลบแล้วหากจะค้อนต่อคงต้องเสียเวลาอีกนาน จึงตัดใจบอกว่า

ช่างเถอะ ไปกินข้าวได้แล้วขวัญหิว

อืม กินไก่เคเอฟซีใช่ปะ

ใช่...

ออกจากร้านอาหารหญิงสาวก็เดินขึ้นมาที่ชั้นโรงหนังของห้าง มีห้องสตูดิโอถ่ายรูปอยู่ร้านหนึ่งที่ถ่ายภาพนิ่งและถ่ายภาพที่สามารถส่งไปแคสงานหนังงานโฆษณาได้ มือเรียวจึงดึงแขนเขาตรงดิ่งไปทางนั้น

ดินเร็ว ไปถ่ายรูป

เดี๋ยวขวัญ ขวัญจะถ่ายรูปอะไร

ก็ถ่ายรูปเราสองคนไว้ดู และขวัญจะถ่ายรูปไว้ส่งไปแคสงานด้วย เร็ว !”

ยังไม่ทันได้ถามซ้ำหญิงสาวก็เดินเร็วตรงไปยังห้องถ่ายภาพนั้นก่อน ชายหนุ่มว่าอะไรไม่ได้นอกจากเดินตามไป เดินมาใกล้ก็ได้ยินหญิงสาวยืนเจรจากับช่างภาพหนุ่มมาดเซอร์สองคนถึงการถ่ายภาพนั้นแล้ว

น้องจะถ่ายในชุดนักศึกษานี้เหรอ

ค่ะ ถ่ายชุดนักศึกษานี่แหละดูใสๆดี เอาทั้งครึ่งตัวและเต็มตัวเลยนะคะ

...ช่างภาพพยักหน้าตามคำบอกลูกค้าพลางไล่สายตาพิจารณาดูรูปร่างตั้งแต่ศีรษะลงมา ทั้งชื่นชมและชื่นชอบอยู่ในใจหากไม่ติดว่าไอ้หนุ่มหน้าหล่อคมคนนั้นจ้องเขม็งอย่างเอาเรื่องอยู่ละก็ คงจะออกอาการมากกว่านี้

ภูบดินทร์เห็นว่าช่างภาพมาดเซอร์คนนั้นใช้สายตาโลมเลียหญิงสาวมากไปจึงเดินเข้ามาหา สะกินแขนเธอเบาๆพร้อมถาม

วันอื่นค่อยมาถ่ายก็ได้มั้ง ใส่ชุดที่ไม่ใช่ชุดนักศึกษามาถ่ายจะดีกว่านะ

ไม่ดินใบหน้าเรียวง้ำลงอย่างขัดใจ เพื่อนขวัญบอกให้ถ่ายในชุดนักศึกษานี่แหละ มันจะได้ดูใสๆ เป็นเด็กๆอ่ะ ดินไม่ต้องมาห้ามเลยนะ ขวัญคิดมาแล้ว แต่งหน้าอ่อนๆมาแล้วด้วย จะถ่ายวันนี้ ดินยืนมองอยู่เฉยๆ

แต่...

...หญิงสาวไม่พูด หากดวงตากลมที่กร้าวขึ้นพูดแทนทุกอย่างว่า อย่าได้มาขัดใจเธอตอนนี้

คนถูกสั่งด้วยสายตามีสีหน้าเคร่งลงเหมือนกัน เขาถอนหายใจเฮือกใหญ่แล้วขยับถอยออกห่างมาหนึ่งก้าว

หนูจะถ่ายชุดนี้แหละค่ะ

คุยกันเรียบร้อยแล้วใช่มั้ย

ค่ะ เรียบร้อย

งั้นน้องก็เข้าไปรอในห้องนั้นได้เลย

ให้แฟนหนูเข้าไปด้วยนะคะ

ช่างภาพเงียบไปอึดใจเหลือบตาไปยังชายหนุ่มที่ยืนอยู่นั้นอย่างคิดไม่ถึง เหมือนจะนานที่ยังไม่ได้คำตอบ

อื้ม ได้สิ ไม่มีปัญหา

ขอบคุณค่ะ ปะดิน

มือเรียวฉุดมือหนาดึงเข้าไปในห้องถ่ายรูปด้วยกัน ด้านช่างภาพมาดเซอร์หันหน้ามามองเพื่อนที่นั่งยิ้มในเชิงสมน้ำหน้า บอกเสียงเบาๆว่า

อดแดกเลยสิมึง

อีกคนก็ไม่ยอมให้ว่าเสียเปล่าๆตอบโต้ด้วยการยกนิ้วกลางให้ ก่อนเปิดม่านตามเข้าไป

ขวัญดึงเสื้อให้มันพองๆหน่อยดินว่ามันจะสวยกว่ายัดเข้าไปให้มันรัดๆนะ

เหรอ...หญิงสาวทำตามแล้วหันไปถามเขาอีกที

พอดียังพูดพลางปัดผมยาวไปไว้ข้างหลัง

อืม

ถ่ายหน้านิ่งก่อนนะ...แล้วก็หน้ายิ้ม...หันข้างซ้าย...ข้างขวา...ยิ้มบ้าง...ยิ้มแบบเป็นธรรมชาติของน้องเลย...ดี...ทีนี้เอาแบบโพสท่าบ้างนะ...เอามือข้างหนึ่งเท้าเอวไว้ ข้างไหนก็ได้ ดี...คนถ่ายกดชัตเตอร์ไปพร้อมทั้งแนะนำ จนสุดท้าย เสร็จแล้ว สวยทุกรูปนะพี่ว่า รอรูปแป๊บ เดี๋ยวไฟล์รูปพี่ส่งเข้าเมลล์ให้

ผมมีตัวเซฟพอดี เซฟใส่แฟลตไดส์ก็ได้ครับเสียงชายหนุ่มแทรกขึ้น หญิงสาวพยักหน้าเห็นดีด้วย

ก็ได้...ไม่มีปัญหา

เอ่อ พี่คะ...

ว่าไงจ๊ะ

คือหนูอยากถ่ายรูปคู่กับแฟนน่ะคะ ขออีกซักรูปนะคะ เอาขนาดที่เก็บใส่กระเป๋าตังค์ได้ค่ะ

ช่างภาพหันไปมองหน้าคนที่หญิงสาวบอกว่าแฟนที่ตอนนี้ก็ทำคิ้วย่นเหมือนเพิ่งรู้เรื่องเหมือนกัน

อ้อ ได้สิ ห้องภาพพี่ถ่ายรูปได้ทุกแบบอยู่แล้ว คุณภาพทุกงาน

หญิงสาวยิ้มก่อนเดินไปคล้องแขนชายหนุ่มฉุดขึ้นมารูปด้วยกัน

ดินมาเร็ว !”

เสร็จจากตรงนี้เขาก็จูงมือเรียวเดินไปที่อื่นทันทีไม่ใช่เพราะหึงหรือหวงอะไรมากมายนักแต่ไม่อยากให้หญิงสาวอยู่เป็นอาหารตาให้พวกช่างภาพหื่นสองคนนี้ลวนลามนานต่างหาก ทั้งสองลงบันไดเลื่อนลงมาอีกชั้นมานั่งตรงจุดที่มีม้านั่ง ขวัญชนกรีบเปิดซองเพื่อจะดูรูปถ่าย รวมทั้งหมดยี่สิบภาพ ริมฝีปากบางคลี่ยิ้มอย่างปลื้มปลิ่ม

รูปขวัญสวยมั้ยดิน

อืม สวยเขาตอบยิ้มๆ ไม่ได้ชมจนออกนอกหน้า

นี่รูปที่เราถ่ายด้วยกันมือบางหยิบออกมาดู มันเป็นรูปขนาดสองนิ้วหญิงสาวลืมไปว่ามันซ้อนกันอยู่สองภาพเลยไม่ทันระวัง ทันทีที่ดึงออกมาจากซองอีกรูปที่ซ้อนอยู่ข้างหลังจึงปลิวหล่น

อุ้ย ! ดิน

มันตกลงพื้นก่อนที่จะมีใครฉวยรับทัน มือหนาหยิบขึ้นมา

ขวัญลืมว่ามันมีสองรูป งั้นรูปนั้นดินเก็บไว้นะ ขวัญเอารูปนี้ เหมือนกันจะได้เก็บไว้ดูคนละใบ

อืม...รับคำเรียบๆ ผุดรอยยิ้มจางๆที่เรียวปาก ก่อนก้มมองพิจารณาที่รูป... ชายหนุ่มยืนชิดอยู่ข้างหลังหญิงสาว ใบหน้าเขามีรอยยิ้มจางๆส่วนอีกคนนั้นยิ้มกว้างจนเห็นฟันขาวทำท่าเอียงศีรษะมาซบที่หัวไหล่เขาด้วย

แปลกเนาะดิน รู้จักกันมาตั้งหลายปีแต่ขวัญกับดินไม่เคยมีรูปคู่ด้วยกันแบบนี้เลย

...

 คำตอบที่หญิงสาวได้จากเขาคือรอยยิ้ม เป็นรอยยิ้มของความสุข ก่อนชายหนุ่มจะขยับกระเป๋าเป้ใบใหญ่ที่สะพายอยู่ข้างหลังออกมาเปิดแล้วหยิบกระเป๋าสตางค์ในนั้นออกมา เปิดกระเป๋าสตางค์ออกอีกทีเห็นช่องสี่เหลี่ยมใสๆ ในนั้นมีรูปถ่ายครอบครัวเขาอยู่ หญิงสาวเหลือบมองก่อนจะเห็นเขาสอดรูปถ่ายนั้นลงไปในช่องหน้าสุดเสร็จแล้วหันมายิ้มกับเธอ...หญิงสาวทำตาม

 

เวลาเย็นย่ำในอาทิตย์ถัดมาภูบดินทร์มารอหญิงสาวใต้หอพักที่เดิม ใบหน้าเขาดูเคร่งขรึมกว่าปกติ วันนี้ชายหนุ่มมีเรียนสองคาบในช่วงบ่ายเสร็จแล้วเขาดูราตางเรียนของหญิงสาวและแวะไปหาเธอที่ตึกหวังว่าเมื่อเจ้าหล่อนออกมาจะได้ชวนไปทานข้าว หากเมื่อหมดคาบเรียนนักศึกษาลุกออกมาจากห้องกลับไม่เจอตัวคนที่อยากเจอ เจอแต่เพื่อนของเธอสองคนเท่านั้นพอเข้าไปถามก็ได้รับคำตอบว่า

คาบนี้ขวัญไม่ได้เข้าเรียน

อ้าว แล้วขวัญไปไหนเหรอ

เห็นว่าจะไปดูดารามาออกอีเวนต์ที่ห้างน่ะดิน

เหรอ...ยังไม่ทันที่ชายหนุ่มจะอ้าปากถาม เพื่อนสาวอีกคนของเธอก็บอกคำตอบที่เขากำลังจะถามพอดี

ขวัญไปกับรุ่นพี่ด้วยนะดิน นั่งรถไปด้วยกันสองคน

...ภูบดินทร์ยืนนิ่งเหมือนกำลังคิดอะไรอยู่ ก่อนพยักหน้ารับในสีหน้าเรียบๆ ไม่แสดงอาการใดให้ใครจับความรู้สึกได้

ชายหนุ่มยกแขนขึ้นดูนาฬิกาเป็นครั้งที่เท่าไหร่ไม่ได้นับหากที่รู้เวลาในตอนนี้เกือบหกโมงเย็นแล้ว นับจากเวลาที่หญิงสาวไปก็หลายชั่วโมง ครู่เดียวต่อจากนั้นเขาก็เห็นรถเก่งญี่ปุ่นคันสีดำวิ่งมาจอดหน้าหอพัก หญิงสาวร่างบอบบางในชุดนักศึกษาก้าวลงมาจากรถในตำแหน่งที่นั่งเคียงคู่มากับคนขับ ภูบดินทร์ถอนหายใจยาว คิ้วขมวดมุ่นอย่างเคืองๆ จ้องมองจนกว่ารถคันนั้นจะเคลื่อนห่างออกไป...ร่างบางเดินยิ้มเฝื่อนๆเข้ามาหยุดตรงหน้าเขา แขนกอดหนังสือไว้กับอกพลางอีกข้างล้วงมือลงในกระเป๋าสะพายควานหากุญแจห้อง

ดิน มานานแล้วเหรอ

ดินโทรหาตั้งหลายสายทำไมไม่รับเสียงถามเข้มขรึมเช่นเดียวกับใบหน้า

ก็...ขวัญไม่ได้ยินเปิดสั่นไว้เธอตอบเสียงอ่อน หลบตาบางครั้งอย่างวางหน้าไม่ถูก

ขวัญไปไหนมาทำไมไม่เข้าเรียน...ที่ดินรู้เพราะดินไปหาขวัญที่ตึก เจอแต่เพื่อนขวัญเขาบอกว่าขวัญไม่ได้เข้าเรียนตั้งสองคาบ...จะสอบอยู่แล้วนะ

ความขุ่นเคืองที่มีถูกเก็บไว้ในใจ ถามน้ำเสียงเรียบเรื่อยหากก็แฝงด้วยความห่วงใย

ไปทำธุระมา

ธุระที่ไปเที่ยวดูดารานั่นน่ะเหรอ มันจะสำคัญกว่าการเรียนได้ยังไง คาบนี้เพื่อนขวัญบอกว่ามีสอบเก็บคะแนนด้วย

ดิน ! อย่ามาว่าขวัญนะหญิงสาวชักสีหน้าพรืดอย่างไม่พอใจ อารมณ์เสียขึ้นมาดื้อๆ

ดินไม่ได้ว่า ดินแค่เตือนสติขวัญ

ขวัญรู้ตัวน่าดิน และขวัญก็ไม่ได้ไปเที่ยวดูเฉยๆด้วย ขวัญไปยื่นใบสมัครแคสงานมาต่างหาก ...หญิงสาวมุ่นหน้าตูมทำปากขมุบขมิบ

...ภูบดินทร์ส่ายหน้าอย่างหนักอก จ้องหน้าเธอ เงียบไปหลายอึดใจราวกับจะรอฟังคำบอกมากกว่านี้แต่หญิงสาวก็เลือกเงียบมองเขากลับด้วยสีหน้าปั้นปึ่ง...เป็นเขาที่ตัดสินใจถามต่อว่า

แล้ว ทำไมขวัญไปกับผู้ชายคนนั้นสองคน

เมื่อวานขวัญโทรหาดินแล้วไม่ใช่เหรอ ดินบอกไม่ว่างมีเรียน ถ้าจะให้ดินโดดเรียนพาขวัญไปดินจะไปมั้ยล่ะ

เสียงอธิบายแม้ไม่ดังมากหากก็เกรี้ยวกราด...โดนแบบนี้เขาก็ชักอึกอักหากต่อความมากก็มิวายจะต้องทะเลาะแน่นอน ใบหน้าคมเคร่งขรึมจึงค่อยผ่อนคลายลง ปรับอารมณ์บอกกับเธอด้วยน้ำเสียงนุ่มว่า

ถ้าอย่างนั้นคราวหลังหากอยากไปไหนก็บอกดินให้ละเอียดนะ ดินไปกับขวัญได้เสมอแหละ

คำบอกนั้นทำให้อีกฝ่ายค่อยหันมามองในสีหน้าอ่อนลงเช่นกัน ก่อนพยักหน้า ชายหนุ่มถามต่อ

กินข้าวมารึยัง

...หญิงสาวพยักหน้า แต่ภูบดินทร์หน้าเจื่อนลง

แล้วดินกินยัง มารอขวัญตั้งแต่กี่โมง

ก็หลายชั่วโมงตั้งแต่โทรหาขวัญไม่รับนั่นแหละ

งั้นดินก็ยังไม่กินข้าวน่ะสิ

...เขาพยักหน้า ดวงตาที่แลสบราบเรียบ ริมฝีปากหุบสนิท

ดินจะไปหาอะไรกินมั้ยล่ะ ขวัญไปนั่งเป็นเพื่อน

...อีกครั้งที่เขาพยักหน้า สีหน้าของทั้งคู่แจ่มใสขึ้นเมื่อมีรอยยิ้ม ก่อนควงคู่พากันเดินเข้าร้านอาหารตามสั่งหน้าหอพัก

ผัดกระเพราหมูจานร้อนยกมาเสิร์ฟจานเดียวสำหรับเขา หญิงสาวนั่งฝั่งตรงข้ามวางแขนนาบกับพื้นโต๊ะมองเขากิน ทันทีที่อาหารยกมาเสิร์ฟชายหนุ่มก็ใช้ช้อนจ้วงตักเข้าปากเร็วๆเพราะความหิว คนมองยิ้มพลางปราม

กินช้าๆ ก็ได้ดิน เดี๋ยวก็ติดคอหรอกพูดแล้วจึงรินน้ำในเหยือกใส่แก้วที่พร่องให้เต็มสอบเสร็จปิดเทอมดินจะกลับบ้านมั้ย

คิดว่าจะไม่กลับ จะทำงานแต่วันหยุดงานดินก็จะกลับวัดหาหลวงลุงบ้างแหละ เป็นเด็กวัดไม่มีบ้านให้กลับก็ต้องกลับวัด

...หญิงสาวพยักหน้าเข้าใจ ชายหนุ่มจึงถามกลับ

ขวัญล่ะ

ขวัญคิดว่าจะลงเรียนซัมเมอร์กับเพื่อนจะได้จบเร็วๆ

สีหน้าเขามุ่นลงมานิด พูดต่อว่า นึกว่าขวัญจะกลับบ้าน...ไม่อยากกลับไปอยู่บ้านเป็นเพื่อนยายเหรอ

เสาร์อาทิตย์ก็กลับอยู่แล้ว เรียนซัมเมอร์ก็ไม่ได้เรียนจนถึงเปิดเทอมซักหน่อยได้กลับอยู่หรอกน่า

ท้ายประโยคของคนพูดติดประชดนิดๆพอให้เขารู้ว่าตัวเธอเริ่มจะรำคาญ เพราะเรื่องนี้ภูบดินทร์ได้เคยถามเธอไปแล้ว ใบหน้าเขาจึงเปลี่ยนมามีรอยยิ้มจางๆถามอีกว่า

อืม...แล้วไปสมัครแคสงานที่ขวัญบอกเป็นไงบ้างล่ะ

ก็คนรับสมัครเขาก็บอกว่าขวัญสวยนะ เขาก็รับใบสมัครไปแล้วก็ขอรูปถ่าย บอกว่าถ้ามีงานโฆษณาตัวไหนที่เหมาะกับขวัญเขาจะติดต่อมา

เหรอ...ถ้าเขาติดต่อมาก็บอกดินนะ จะไปเป็นเพื่อน

...หญิงสาวพยักหน้า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

0 ความคิดเห็น