ดอกไม้ในมือมาร

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 2,274 Views

  • 7 Comments

  • 28 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    20

    Overall
    2,274

ตอนที่ 19 : เข้ามาสู่กรงมาร 7/3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 177
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    26 ส.ค. 61

ราตรีเคลื่อนผ่านเมื่อทิวาสาดแสงมาเยือนกลายเป็นวันใหม่...แจ๋วเดินนวยนาดอวดโฉมตัวเองเมื่อเดินผ่านใครต่อใครในบ้าน หมุนตัวโชว์พลางสะบัดพวงผมเปียที่ถูกถักทออย่างสวยงาม สีหน้ากระดี๊กระด๊ายิ่งกว่าวันไหนๆ ฉีกยิ้มปากไม่หุบและยังเที่ยวถามใครต่อใครว่า

นี่ ฉันเหมือนพจมานมั้ย ดูสิถักเปียสองข้างรอคุณชายกลางกลับมา...นี่คือสถานแห่งบ้านทรายทองที่ฉันปองมาสู่ ฉันยังไม่รู้เขาจะต้อนรับขับสู้เพียงไหน โว้วโว! โปรดอย่าอิจฉาสมาชิกใหม่ของบ้านทรายทอง...

แจ๋ววาดมือไปเป็นท่วงท่าร่ายรำตามที่ตนฮำเพลงอย่างสนุก หลายคนที่นั่งอยู่แถวนั้นเพิ่งกินอิ่มๆข้าวกันร้องโห่เบาๆ ต่างพากันเบ้หน้าทั้งขำทั้งหมั่นไส้ในความมั่นหน้าให้คนหลงตัวเองอย่างแจ๋ว หากก็ไม่มีใครถึงกับรู้สึกไม่ดี การมีแจ๋วอยู่ในบ้านก็เป็นสีสันสร้างรอยยิ้มให้คนอื่นได้อยู่เหมือนกัน รวมถึงช่อเอื้องที่นั่งยิ้ม

ใครทำผมให้เอ็งวะนังแจ๋วแววถาม

น้องเอื้องแจ๋วหันมาตอบเสียงห้วนๆตามนิสัย ก่อนออกท่าร่ายรำต่อ

เอื้องถักผมเป็นด้วยเหรอ

แววหันมาถามหญิงสาวอย่างสนใจ

จ้ะ...

ดีเลย วันหลังทำให้พี่บ้างพี่ก็อยากเป็นพจมาน

แววพยักหน้ากับช่อเอื้อง ยักคิ้วยึกยัก ช่อเอื้องยิ้มรับแทนการตอบว่า ได้อยู่แล้วแต่เสียงแหวของแจ๋วก็ขัดขึ้นเสีย

นี่หยุดคิดจะเป็นพจมานแข่งกับฉันเลยนังแวว ผมยาวเท่าฝ่ามือจะมาทงมาถักอะไรเสียเวลา ติดกิ๊บเป็นหนูหิ่นไปนั่นแหละเหมาะกับหน้าแกแล้ว

แววเบ้ปากปั้นหน้าหมั่นไส้แจ๋ว หันไปยืดอกยกมือเท้าสะเอวถลึงตาเถียงสู้อย่างไม่ยอม

ฉันก็อยากสวยเหมือนที่แกอยากสวยนั่นแหละนังแจ๋ว แหม! จะมาบอกจะรอชายกลาง จะโดนชายกลางของคุณแม่บ้านไล่ตะเพิดออกมาสิไม่ว่า หน้าพจมานเป็นอย่างนี้คุณชายกลางไม่ลดตัวมาเอาแกหรอกเว้ย...ฮ่าๆๆ

หน๋อย! พูดขนาดนี้มาตบกันเลยมั้ยนังแวว นังหนูหิ่น

เอ้อ...มาสิๆ

แจ๋วง้างมือรอแต่ขายังไม่ขยับเข้าไปหา แววก็เตรียมง้างฝ่ามือรอชนอยู่เหมือนกัน สองคนตั้งท่ายึกยักๆกันอยู่นานหากก็ไม่มีใครก้าวขาออกไปก่อน ไม่มีใครเข้ามาห้ามเพราะเห็นว่าเรื่องตลกมากกว่าจะจริงจังและนี่ก็ไม่ใช่ครั้งแรกที่แววกับแจ๋วทะเลาะกัน จนสุดท้ายก็ไม่มีการลงไม้ลงมืออย่างที่ท้าเพราะคนทั้งสองก็เก่งกันแต่ปาก แจ๋วลดมือลงฮึดฮัด เลี่ยงเดินหนีออกจากวงโดยการชวนช่อเอื้องไปสอยมะม่วงมากินกับน้ำปลาหวาน

สองสาวพากันเดินมาที่สวนหลังบ้านที่มีไม้ยืนต้นให้เก็บผลได้หลายชนิด เดินผ่านร่มไม้ที่เขียวครึ้ม ตรงหน้าเธอเป็นสระปูนในนั้นมีปลาตัวใหญ่สีสันสวยงามหลายตัวว่ายวน มีสะพานเหล็กโค้งให้ก้าวข้าม และมีศาลานั่งเล่นคงเป็นมุมพักผ่อนของเจ้าของบ้าน แจ๋วพาช่อเอื้องเดินมาหยุดแหงนมองใต้ต้นมะม่วงแรดต้นสูง กลืนน้ำลาย

อยากกินแต่ทำไงดีล่ะเอื้องเอ้ย มะม่วงก็อยู่สูง ไม้สอยก็ยังไม่ได้หามีรึเปล่าก็ไม่รู้

แจ๋วเลียริมฝีปากเพราะน้ำสายสอ อยากกินของเปรี้ยวเสียเหลือเกิน ช่อเอื้องเห็นลูกมะม่วงสีเขียวเต่งลูกใหญ่นั้นก็เกิดอาการอยากด้วยเช่นกัน หญิงสาวยิ้มเมื่อคิดว่าจะเอาผลมะม่วงลงมาจากต้นได้อย่างไร หันไปพูดกับแจ๋วเสียงใสว่า

พี่แจ๋วแจ๋วหน้ามุ่ยกะทันหัน ช่อเอื้องยิ้มแหย ก่อนจะเอ่ยแก้ เอ้ย...พี่จีจี้ฉันรู้แล้วว่าเราจะเก็บมะม่วงวิธีไหน

หญิงสาวยิ้มกรุ้มกริ่ม ขณะที่แจ๋วยืนหน้าฉงน

ฉันจะปีนขึ้นไปเอาเอง รับรองได้กิน

เธอพูดอย่างมั่นใจ แต่แจ๋วยังมีสีหน้าไม่มั่นใจ ถามกลับ

มันสูงนะเอื้องจ๋า เดี๋ยวตกลงมาแข้งขาหัก

เชื่อมือฉันเถอะจ้ะ ต้นมะม่วงแค่นี้ จิ๊บๆ

คำว่า จิ๊บๆเธอทำมือประกอบ ยิ้มตาพราว

พี่จีจี้เตรียมรับดีๆนะ ฉันจะโยนลงมาให้

ได้เลย!”

ตกลงกันแล้วช่อเอื้องก็แหงนหน้าขึ้นไปมองเป้าหมาย ดวงตาแน่แน่วยิ้มกริ่ม นานแล้วเหมือนกันที่ไม่ได้กินอะไรแบบนี้ หญิงสาวกลืนน้ำลายเพราะความอยากลงคอก่อนตลบชายกระโปรงเข้าหาหนีบในท่าเตรียม จากนั้นก็เริ่มโอบต้นกระดื๊บขึ้นไปเหมือนหนอน พอถึงจุดที่มีก้านยื่นออกมาหญิงสาวก็คว้ามือจับปีนป่ายขึ้นเหยียบบนกิ่งที่แข็งแรง แจ๋วแหงนมองอยู่ข้างล่างส่งเสียงเชียร์

โห! เก่งจังเอื้อง ปีนขึ้นไปได้ด้วยเธอพนักหน้ายิ้มให้คนข้างล่างก่อนจะจับยึดแล้วปีนสูงขึ้นไปเพื่อจะเด็ดลูกมะม่วงลูกแรก ได้แล้วก็ร้องบอกแจ๋ว

พี่จีจี้เตรียมรับนะ

โยนลงมาเลย พร้อม!”

แจ๋วย่อตัวในท่าเตรียมวิ่งรับลูกมะม่วง กางมือออก ช่อเอื้องเล็งที่เป้าหมายก่อนจะโยน

ฮึบ! “รับได้แล้วหนึ่งลูก ลูกใหญ่มาก

เอาอีกซักสามสี่ลูกนะเอื้อง เดี๋ยวเรากินพวกนั้นก็มากินด้วยอยู่ดี

จ้ะ

ช่อเอื้องปีนสูงขึ้นไป ไต่ไปตามกิ่งก้านอ่อนๆอย่างระวัง เอื้อมมือไปเด็ดผลที่ห้อยต่องแต่งลงมา ได้แล้วก็โยนลงไปให้แจ๋วรับเรื่อยๆ

พอแล้วเอื้อง เยอะแล้ว ลงมาดีๆนะ

จ้ะ

ระหว่างที่ช่อเอื้องเหลียวหากิ่งที่จะเหยียบลงไปแจ๋วก็เอามะม่วงลูกล่าสุดไปกองรวมไว้กับลูกอื่นๆ ขณะนั้นเท้าที่คิดว่าเหยียบอย่างระวัง มือที่คิดว่าเกาะไว้อย่างเหนียวแน่นก็เกิดพลาดไปเหยียบกิ่งที่มันอ่อนจนร่างบางพลัดตก หญิงสาวกรีดร้องเสียงหลงอย่างตกใจ

กรี๊ด!!!

ตุบ!

ร่างหญิงสาวร่วงหล่นลงมากระแทกกับพื้นดินนุ่มๆที่โอบรัดตัวเธอไว้ หากแต่พร้อมกันนั้นเธอก็ได้ยินเสียงร้องห้าวของใครอีกคนใกล้ๆหู ก่อนอ้อมแขนแกร่งจะคลายออกอย่างรวดเร็ว หญิงสาวหมุนตัวลงจากร่างหนานุ่มหันไปมอง ก็เห็น...

ฮ้า! คุณอคิน!”

เสียงแจ๋วอุทานลั่น

ชายหนุ่มนอนแผ่หลาอยู่กับพื้น ผงกศีรษะที่ติดเศษใบไม้ขึ้นมามองเธอ สีหน้าเขานิ่วมุ่นเพราะทั้งจุกและเจ็บ หญิงสาวเบิกตากว้าง จ้องคนที่ยังนอนอยู่ตรงหน้าแน่นิ่งอย่างตกตะลึง ริมฝีปากบางเผยอค้างอัตโนมัติเป็นปฏิกิริยาที่บ่งบอกว่าเธอตกใจสุดขีด ดวงตาที่จ้องเขานิ่งเพราะอยากจะมองว่าใช่คนเดียวกันมั้ย!

^

^

^

***โปรดติดตามตอนต่อไปด้วยนะคะ...กำลังเข้มข้นขึ้นเรื่อยๆ แล้วววววว

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

2 ความคิดเห็น

  1. #7 rawee007 (@rawee007) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2561 / 21:45
    คุณอคินจริงๆ ด้วย
    #7
    0
  2. #6 Pailin Ruengburop (@pailin26) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2561 / 20:38
    เจอกันแล้ว
    #6
    0