ดอกไม้ในมือมาร

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 2,549 Views

  • 8 Comments

  • 32 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    239

    Overall
    2,549

ตอนที่ 10 : ดอกไม้ราตรี 3/3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 170
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    13 ส.ค. 61


โอ้โห!!! คืนเดียวได้เงินมาให้แม่ตั้งสองหมื่นเลยเหรอลูกเอื้อง

เจ๊หวีร้องเสียงแหลมขึ้นจมูก ออกอาการกระดี๊กระด๊าดั่งเป็นปลากระดี่ได้น้ำ คลี่ธนบัตรนับอยู่หลายรอบปลายตามองหญิงสาวด้วยความพึงพอใจอย่างมาก ปากยังเอ่ยชมไม่หยุด

เก่งมากลูก เห็นมั้ยแม่บอกแล้ว แขกคนนี้ทั้งหล่อทั้งรวย อีพวกนี้ไม่เคยทำได้เยอะเท่าหนูเลยนะ หนูนี่เป็นตัวเงินตัวทอง...เอ้ย! ตัวให้โชคให้ลาบของแม่จริงๆลูก...ฮึ่ย!” มือป้อมยกขึ้นหยิกแก้มหญิงสาวอย่างหมั่นเขี้ยว

เดี๋ยวแม่จะให้หนูพักซักสามวันนะลูกนะ ขัดเนื้อขัดตัวให้ผิวนุ่มให้ตัวหอมๆ แล้วค่อยมารับทรัพย์จากแขกใหม่ เอ๊ะ! หรือหนูจะรับงานต่อเลยฮิๆ

หญิงสาวสั่นหน้าเร็วๆ มองอีกฝ่ายด้วยแววตาเศร้า เจ๊หวีหัวเราะชอบใจอีก

จ้ะๆ พักก่อนนะ อ่ะนี่ ให้หนูไว้ซื้อหนมกิน ส่วนที่เหลือเดี๋ยวแม่เก็บไว้ให้นะลูกนะ...

ก่อนเดินจากไปเจ๊หวียัดธนบัตรใส่มือช่อเอื้องหนึ่งใบเป็นค่าขนม ส่วนที่เหลือเก็บไว้กับตัวเอง หน้าบาน ยิ้มย่อง ตีเงินใส่มือหายเดินหายไปแว่วเสียงงึมงำผสานเสียงหัวเราะให้ได้ยินตามหลังอีกว่า

มีทุนไปเล่นต่อแล้วกูคืนนี้

ช่อเอื้องยืนซึมอยู่ที่เดิม ผ่อนลมหายใจออกมาอย่างเนือยเนิบ ไหล่เล็กห่อลู่ลงด้วยความทดท้อ ความหดหู่ในใจสะท้อนออกมาทางสีหน้าและแววตาหม่นหมอง พอดีที่อิ๋วเดินเข้ามาตบบ่าหญิงสาวเบาๆ คล้ายจะเข้าใจความรู้สึก หากคำพูดที่อิ๋วบอกกับเธอมันกลับตรงกันข้ามกับที่ใจเธอคิดอยู่เวลานี้

คราวหลังได้เงินมาเยอะขนาดนี้แบ่งเก็บไว้ก่อนค่อยเอามาให้อีเจ๊นะ ไม่งั้นหายหมด มันเอาไปหมดจะขอคืนนั้นยาก

อิ๋วทำหน้าเบื่อหน่ายเมื่อกล่าวถึงเจ๊หวี หันมามองสบตากับดวงตาหม่นเศร้าของช่อเอื้องก็ได้พยักหน้าส่งสายตามองตอบอย่างเห็นใจพลางตบบ่าเธอเบาๆอีกสองสามทีก็เดินจาก

 

สามวันของการหยุดพักอยู่ในห้องของช่อเอื้องหมดไป...ค่ำคืนนี้เธอจะได้เข้าไปบริการแขกอีกหน เช่นกันกับครั้งแรกที่เจ๊หวีบอกว่า แขกคนนี้รวยมากชื่อเสี่ยอู๊ด มีลูกน้องตามมาคุ้มครองด้วย ให้เราบริการเขาเป็นอย่างดี ถ้าเขาถูกใจเราควักจ่ายไม่อั้นเหมือนกัน เผลอๆ ช่อเอื้องอาจจะได้รถ ได้คอนโดจากคนนี้ก็เป็นได้

ช่อเอื้องยืนหน้าเครียดรออยู่ในห้องน้ำดังเดิม มือบางที่ประสานกันอยู่กดบีบปลายนิ้วด้วยความตื่นกลัว ไม่อาจคาดเดาได้เลยว่าเสี่ยอู๊ดที่กำลังจะมามีลักษณะรูปร่างหน้าตา นิสัยใจคอเป็นอย่างไร เขาจะเมตตาต่อคำขอร้องวิงวอนอย่างเช่นผู้ชายคนนั้นไหมนะ นอกจากคุณสมบัติที่บอกว่าเสี่ยอู๊ดรวยมาก ข้ออื่นเจ๊หวีก็ไม่ได้กล่าวถึง เพียงย้ำกับเธอว่าให้เอาอกเอาใจเสี่ยให้มาก เสี่ยอยากให้ทำสิ่งใดก็อย่างได้ขัด...

เสียงประตูห้องเปิดออก ร่างบางที่อยู่ในห้องน้ำหันมองในอาการตระหนกเช่นครั้งแรก แน่นอน...ไม่ว่าจะกี่ครั้งเธอก็ไม่มีวันจะชินกับเสียงเปิดปิดประตูในห้องนี้

ไม่นานแขกคนนั้นก็เดินเข้ามาในห้องน้ำ...วินาทีที่ช่อเอื้องได้เห็นหน้าแขกคนนี้ดวงตากลมถึงกับเบิกโพลงขึ้น ค้างอยู่อย่างตกตะลึงจนแทบหยุดหายใจ เนื้อตัวสั่นเกร็ง สองขาชาขยับไปไหนไม่ได้ชั่วขณะ อาการทางสีหน้าและร่างกายเหมือนดั่งคนที่พบเจอกับตัวประหลาด

ผู้ที่เยื้องย่างเข้ามาเปิดปากยิ้มกว้างจนเห็นไรฟันเลี่ยมทองสองซี่ด้านข้างพร้อมทั้งส่งเสียงหัวเราะออกมาทันทีที่เห็นหน้าเธอ ดวงตาตี่เล็กเหมือนมีคนวาดสระอิไว้บนใบหน้าอ้วนย้อยหากแววนัยน์ตาส่อความวิปริตและหื่นกระหายอย่างน่ากลัวยิ่ง ศีรษะล้านเตียนมันเลื่อมต้องกับแสงไฟ จมูกแบนแฟบ ริมฝีปากทั้งบนและล่างเล็กเป็นสีซีดเช่นเดียวกับผิวเนื้อหนังที่อ้วนท้วน ร่างหายเตี้ยสั้นของ หญิงสาวเร่งถอยกรูดไปด้านหลังทันทีเมื่อชายลักษณะอ้วนล่ำทำท่าจะเข้ามาใกล้ ดวงตามันจ้องเธอไม่กระพริบ เหยียดปากเป็นรอยยิ้มที่น่าหวั่นพรึง สองมือป้อมเหมือนข้อมะขามกางออกทำท่าจะตะครุบตัวเธอ พลางลดมือดึงปมผ้าขนหนูให้หลุดร่วง หญิงสาวหลุบตามองตามโดยอัตโนมัติ แลเห็นอวัยวะส่วนที่คิดว่าเป็นอาวุธสังหารของเสี่ยอู๊ดหดสั้นจู๋เหมือนแหนมตุ้มแทบจะมองไม่เห็น เพราะเนื้อหนังส่วนพุงร่นลงมาปิด ต้นขาใหญ่เห็นผิวหนังเป็นคลื่นไขมันเดินเบียดกันเข้ามาหาเธอเรื่อยๆ หญิงสาวก้าวถอยหลังไปเรื่อยๆ

สวยจริงๆ สวยอย่างที่อีเจ๊เหี่ยวบอก...ฮ่าๆๆ

เสียงพูดแหบเล็กมาพร้อมกับที่เสี่ยอู๊ดไล้สายตาโลมเลียไปทั่วทั้งเรือนร่างบางในชุดรัดรูปอวดสรีระ ความอยากกระหายในอบายทอประกายผ่านสายตามันออกมา ยามที่มันแลบลิ้นเลียริมฝีปากชวนให้นึกถึงอสรพิษร้ายที่น่าสะพรึงขวัญทั้งน่าเกลียดและน่ากลัวชวนขนลุก กระนั้นเมื่ออีกฝ่ายเห็นสีหน้าที่ดูหวาดกลัวยิ่งของหญิงสาวนั่นกลับทำความฮึกเหิมในใจมันเพิ่มพูน ระเบิดเสียงหัวเราะออกมาอย่างคนเสียสติ

ช่อเอื้องรู้สึกขยะแขยงไปทุกส่วนของมัน ม่านตาเธอเริ่มขยาย ความกลัวแผ่ซ่านเข้าไปถึงจิตวิญญาณ ยิ่งแววตาดั่งคนสติวิปลาสนั่นแล้วยิ่งชวนให้ขนลุกขนพอง มันกำลังส่งเสียงหัวเราะ หึหึ ประหนึ่งพอใจอย่างยิ่งกับท่าทีหวาดกลัวของเธอ มันก้าวย่างเข้าหาเธอช้าๆ สายตาหยั่งเชิง ยิงฟันคล้ายจะข่มขวัญทำเหมือนตัวเองเป็นนักล่าผู้โหดร้ายที่เข้าใกล้เหยื่อโอชะเต็มทน

ทันใดนั้นมันก็พรวดเข้ามากระชากตัวแขนเธอดึงทึ้งให้ออกมาด้านนอกก่อนจะเหวี่ยงลงไปบนเตียงขนาดใหญ่ หญิงสาวกรีดร้องอย่างตกใจรีบดีดตัวขึ้นถอยหนีห่าง หากแรงมันมีมากกว่าจึงดึงข้อเท้าเธอไว้ทันแล้วกระชากกลับมาที่กลางเตียงพร้อมกับกระโดดขึ้นคร่อมตัวเธอไม่ให้ดิ้นหลุดไปไหน กลิ่นสาปสาวลอยเข้าจมูกปลุกอารมณ์ความป่าเถื่อนของมันให้กระพือ ส่งเสียงหัวเราะออกมาอย่างเหี้ยมเกรียม

ไม่ต้องนวดมันแล้ว นาบไปเลยแล้วกัน อดใจไม่ได้แล้ววุ้ย! ไม่ได้เจอสดๆสวยๆแบบนี้มาตั้งนาน วันนี้อีเจ๊จัดให้ถูกใจเสียจริงๆ...ฮ่าๆๆ

หญิงสาวกลืนน้ำลาย ความกลัวแผ่เข้าสู่หัวใจเมื่อเห็นสีหน้าแววตาของเสี่ยอู๊ดแปรเปลี่ยนอย่างน่าหวาดกลัว ส่ายหน้าเป็นเชิงต่อต้าน หยาดน้ำตาแห่งความหวั่นพรึงไหลพรู รีบพนมมือขึ้นไหว้ร้องขอความเมตตากรุณาที่ลิบหรี่

ขอร้องอย่าทำหนูเลย หนูกลัวแล้ว...ฮือๆ

ทว่าเสียงวิงวอนของเธอจะถูกจริตความวิปริตในหัวใจมันอย่างมากส่งผลให้มันตอบรับเธอกลับมาด้วยเสียงหัวเราะที่สั่นประสาทน่าสะพรึงขวัญ ในแววตาของมันกรุ่นด้วยตัณหาราคะไร้ซึ่งสิ่งใดจะหยุดยั้ง  ยังไม่ทันที่ช่อเอื้องจะปัดป้องได้ทัน ร่างอ้วนท้วนก็โถมทับลงมาใส่ตัวเธอ หญิงสาวดิ้นพล่านอย่างหาทางรอดเพราะเธอแทบหายใจหายคอไม่ออก

ร้องไห้เข้าไป ร้องดังขึ้นไปอีก ฉันชอบ ฮ่าๆๆๆ

มันบีบปลายคางเธอให้จ้องตากับมันก่อนจะสะบัดหลุดอย่างแรงแล้วจับร่างเธอพลิกนอนคว่ำ จับข้อมือเธอล็อคไว้เหนือศีรษะพละกำลังมันมีมากจนช่อเอื้องไม่อาจดิ้นหลุด จากนั้นมันก็ฟาดฝ่ามือลงมาที่สะโพกมนกลมสองทีจนร่างบางกระตุกเฮือกด้วยความเจ็บปวด หากตัวมันชอบใจเป็นอย่างมากที่ได้เห็นเธอมีสีหน้าเหมือนทุกข์ทรมาน เสียงหัวเราะเหี้ยมดังไม่ขาดห้วง หญิงสาวส่งเสียงร้องด้วยความเจ็บผสานกับเสียงสะอื้น ดิ้นขลุกขลักน้ำตาไหลพรู

เมื่อตบตีตรงสะโพกของเธอสมใจมันก็จับตัวเธอพลิกนอนหงายอีกครั้ง ปล่อยมือจากที่ล็อคแขนไว้มาเลิกกระโปรงตัวสั้นของเธอขึ้นมาถึงเอว ส่วนเนินเนื้ออวบนูนใต้ปราการผืนผ้าบางๆสีดำปรากฏเด่นสู่สายตามัน

วู้! สวยจริงๆ วุ้ย!”

สายตาของมันวาววับพร้อมทั้งเลื่อนมือมากอบกุมบีบเคล้นตรงส่วนนั้นอย่างบ้าคลั่ง ช่อเอื้องบิดกายหนีอย่างน่ารังเกียจหากแต่ไม่พ้น ได้แต่ส่งเสียงร้องขอความปราณีจากมันทั้งน้ำตา ก่อนมันจะเลิกเสื้อให้หลุดพ้นจากตัวเธอหญิงสาวได้จังหวะที่มันเงยหน้าขึ้นรวบรวมแรงตวัดฝ่ามือลงที่หน้าของมันสองทีเต็มๆ จนเห็นเป็นรอยนิ้วแดงติดอยู่ที่หน้า ทว่าผลจากการกระทำของเธอคือการได้เห็นรอยยิ้มและแววตาบ้าคลั่งยิ่งกว่าเก่า มันส่งเสียงหัวเราะหึหึในลำคอ

ชอบความรุนแรงเหมือนกันเหรอ ดี! อั๊วะก็ชอบแบบนี้...ฮ่าๆๆ

เสียงหัวเราะเหี้ยมบาดเข้าไปถึงขั้วหัวใจคนฟังจนอยากจะอาเจียนดวงตากลมเบิกขึ้นอย่างตื่นตระหนก ทันใดนั้นฝ่ามือของมันก็ฟาดลงที่ใบหน้าของเธอหนึ่งที ช่อเอื้องหันหน้าไปตามแรงตบพร้อมความเจ็บแสบ มุมปากของเธอแตกจนได้ลิ้มชิมรสเลือดของตนเอง หันกลับมามองมันด้วยสายตาวิงวอนอีกครั้ง หากยามนี้ในสายตาของมันมีแต่ความบ้าคลั่ง

อย่าทำหนูเลย ฮือๆๆ...

คำวิงวอนของเธอไร้ผลต่อคนจิตใจบิดเบี้ยวในอบายของคนพวกนี้ ยิ่งเธอร้องขอสิ่งที่มันสนองตอบก็คือความรุนแรงที่มากขึ้นกว่าเก่า มันยิงฟันให้เห็นเต็มปากก่อนจะก้มหน้าซุกใบหน้าลงมาเกลือกกลั้วดูดดึงผิวเนื้ออ่อนที่ลำคอระหง ช่อเอื้องสะดุ้งเฮือกด้วยความรังเกียจ ขนอ่อนในกายลุกชัน หญิงสาวบอกตัวเองว่าไม่อาจทานทนหากต้องเป็นเครื่องสังเวยความบ้าในใจของมัน เธอตัดสินใจช่วยเหลือตัวเองให้รอดพ้นจากคนจิตใจอัปลักษณ์นี้ด้วยการงับเข้าที่ใบหูของมันจมเขี้ยว เมื่อความเจ็บแล่นเข้าสู่กายโดยไม่ทันตั้งตัวร่างมันก็สะดุ้งเฮือก ก่อนจะแผดเสียงร้องโหยหวนราวสัตว์ป่าที่ติดกับดักนายพราน

โอ๊ยยย...อีบ้า!” พลั๊วะ  ฝ่ามือมันตวัดเข้าที่ใบหน้าของหญิงสาวซ้ำ ช่อเอื้องหันกลับมาอย่างรวดเร็วใช้พลังเฮือกสุดท้ายผลักร่างของมันจนล้ม แล้วยกสองเท้าถีบเต็มแรงที่ยอดอกของมันจนอีกฝ่ายหงายหลังตกเตียง

เลือด!...มึง! ทำเลือดกูออก

เสี่ยอู๊ดกัดฟันกรอด สีหน้าเกรี้ยวโกรธอย่างน่ากลัวเป็นทวียกมือกุมใบหูที่เลือดไหลอาบหยดลงพื้น ดวงตาทอประกายวาวโรจน์อาฆาตแค้นผู้ที่ทำให้ตนเองเสียเลือด ช่อเอื้องนั่งห่อตัวอยู่บนเตียง ใบหน้าแดงก่ำเต็มใบด้วยหยาดน้ำตา มุมปากบวมช้ำ ดวงตาพร่าพรายคิดไว้แล้วว่าตัวเองอาจต้องตาย เสี่ยอู๊ดต้องพุ่งตัวเข้ามาขย่ำเธออย่างเอาคืน ก่อนจะหลับตาลงอย่างไร้หนทางหลีกหนี

หากแล้วภาพมโนที่เธอคิดก็ไม่เกิดขึ้น ทันทีที่เห็นหยดเลือดตัวเองไหลหยดลงพื้นนั่นเหมือนจะทำให้เสี่ยอู๊ดสูญเสียเรี่ยวแรงไปทั้งหมด ผิวหน้าซีดเผือดลงทุกขณะ ดวงตาเหลือกโลนขึ้นเหมือนคนเจ็บหนักใกล้ตาย เนื้อตัวสั่นเกร็งแล้วกรีดร้องโหยหวน ก่อนจะคลานไปที่ประตู ทุบๆให้ลูกน้องของมันที่เฝ้าหน้าประตูเปิดเข้ามาช่วย

เสี่ย...เสี่ย

หญิงสาวลืมตามอง เนื้อตัวยังสั่นงันงกด้วยความกลัวยังไม่หาย...หรือว่าสิ่งศักดิ์สิทธิ์จะคุ้มครองเธอ

แรงกัดจมเขี้ยวของช่อเอื้องทำให้ใบหูของเสี่ยอู๊ดฉีกขาด เลือดไหลหยดเป็นทางตามพื้น ไม่นานใครอีกหลายคนก็วิ่งกรูกันเข้ามาดู มีเสียงใครคนหนึ่งบอกให้โทรเรียกรถพยาบาล ในขณะที่ลูกน้องของมันช่วยประคองเสียงมันยังร้องโหยหวนอย่างเจ็บปวดทรมาน หนึ่งในนั้นที่วิ่งตะลึงพรึงเพลิดมาดูคือเจ๊หวี!

เสี่ย! ทำไมเป็นแบบนี้

เจ๊หวีตาเลือกโลนกวาดตามองสภาพเสี่ยอู๊ดอย่างตกตะลึง ก่อนจะตวัดสายตามองไปที่อีกคนที่นั่งตัวสั่นอยู่ข้างใน แล้วปรี่เข้าไปหา

อีเอื้อง!...มึงทำอะไรเสี่ย

จากลูกรักช่อเอื้องกลายเป็นลูกชังขึ้นมาในบัดดล ด้วยกระทำสิ่งที่เป็นการทำให้เจ้าหนี้ของเจ๊หวีถึงกับเลือดตกยางออก หญิงสาวหันมองตามเสียงที่แผดลั่นก่อนร่างเจ๊หวีจะตรงดิ่งเข้ามากระชากแขนเธอให้ลุกขึ้น ริมฝีปากบวมช้ำเบะสะอื้น มองเจ๊หวีผ่านม่านน้ำในตาด้วยความวิงวอน หากสายตาเจ๊หวียามนี้ไม่ต่างกับสายตาเสี่ยอู๊ดเลยซักนิด

มึงทำอะไรเสี่ย มึงทำร้ายเสี่ยเหรอ!”

เจ๊....ได้โปรด

ใบหน้าหญิช่อเอื้องบูดเบี้ยวทั้งหวาดกลัวและเจ็บปวด แววตามีแต่ความสิ้นหวังและวิงวอน สองมือพนมสั่นเทาเอ่ยน้ำเสียงสั่นเครืออย่างจะร้องขอความเห็นใจ หัวใจเธอเจ็บปวดดั่งถูกมีดแทง ก่อนฝ่ามือเจ๊หวีจะตวัดลงมาที่ใบหน้าหญิงสาวเต็มแรงจนร่างเธอฟุบลงกับเตียง เจ๊หวีกระชากปอยผมเธอขึ้นมาหวังจะตบซ้ำโชคดีที่ใครคนหนึ่งถลาเข้ามาจับมือยั้งไว้ก่อน

เจ๊ อย่าทำมันเลย...เสียงนั้นเป็นนวลที่เข้ามาห้ามได้ทันเวลา

^

^

^

***โปรดติดตามตอนต่อไปด้วยน๊าาาาาา...ขอบคุณคร้า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

0 ความคิดเห็น