เทพหมัดสะท้านฟ้า นามของข้าคือ!!

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 38,823 Views

  • 137 Comments

  • 906 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    19,489

    Overall
    38,823

ตอนที่ 7 : ตอนที่ 7

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3713
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 255 ครั้ง
    18 มี.ค. 62

                หลังจากกลับมาถึงสำนัก จิวซี่ก็ไม่ได้ให้หนิงเยว่ทำอะไรมาก เพียงแต่ซ้อมทักษะพื้นฐานอย่างละ100ครั้ง ก่อนจะปล่อยให้ไปพักผ่อน พร้อมแนะนำให้ทำเป็นประจำทุกวัน

----------------------------------

          เช้าวันต่อมา

          "หนิงเยว่ มีแขกมาหาโว้ย" เสียงของจิวซี่ปลุกหนิงเยว่ที่กำลังหลับฝันดีสะดุ้งตื่น

          'ใครกันนะ' หนิงเยว่เก็บความสงสัยไว้ในใจ ก่อนจะเปลี่ยนเสื้อผ้าออกไปหาแขกปริศนา

          "ดีจ้า" ลี่มี่โบกมือทักทายขณะช่วยจิวซี่รดน้ำต้นไม้

          "อ้าวแม่นางลี่มี่ มีธุระอะไรกับข้าหรอ หรือว่าเมื่อวานข้าทำอะไรพัง" หนิงเยว่คิดอย่างตื่นตระหนก ในหัวของเขามีแต่ความผิดที่เขาอาจจะก่อไว้แต่จำไม่ได้วิ่งพล่านไปทั่ว

หรือบางทีสิ่งที่เขาทำกับนางอาจจะเป็นการเสียมารยาทจนนางตามมือปราบมาจับตัวเขา!?

          "ข้าแค่เอาของที่เจ้าสั่งมาให้" ลี่มี่ล้วงเข้าไปหยิบถุงกระดาษกับกระบอกไม้ไผ่ที่มีกลิ่นหอมโชยออกมาจากย่ามสีแดงข้างกาย

          "บะหมี่เกี้ยวหมูแดงของท่าน" ทันทีที่นางยื่นให้หนิงเยว่เสร็จ ด้วยความอายหรืออย่างไรนางก็รีบวิ่งหนีจากไป

          "แหม่ศิษย์ข้า หายไปครึ่งวันก็มีสตรีมาหาเลยนะ" จิวซี่พยายามจะเอาซอกมากระทุ้งหนิงเยว่ที่กำลังยืนงงอยู่ แต่ก็พลาดเป้าไปเช่นเคยทำเอาจิวซี่เดาะลิ้นอย่างเจ็บใจ

          "เอาเถอะรีบกินข้าวซะ วันนี้ข้ามีภารกิจให้เจ้าไปทำ" พูดเสร็จจิวซี่ก็กลับไปรดน้้ำแปลงดอกไม้ของตนเองต่อ

         

          หลังจากกินข้าวเช้าเสร็จหนิงเยว่ก็เดินกลับออกมาหาผู้เป็นอาจารย์

          "ท่านอาจารย์ภารกิจของศิษย์คืออะไรกันรึ" หนิงเยว่ถาม

          จิวซี่โยนย่ามใบหนึ่งให้หนิงเยว่

          หนิงเยว่เปิดดูของภายในย่ามก็พบยาสมุนไพรจำนวนนึง มีดสีเงินสุกสว่าง กระบอกน้ำ และหินสำหรับจุดไฟ

          "นี่ท่านจะให้ข้าไปเดินป่าหรอท่าน"

          จิวซี่ยิ้มกว้างแล้วตอบมาสั้นๆได้ใจความ

          "ใช่" 

ตูม

          เกิดเสียงระเบิดขึ้นในป่าส่งผลให้วิหคมากมายต่างบินหนีกันให้วุ่น

          "ฟู่ เจ้าอ่อนแอกว่าที่ข้าคิดเสียอีก มื้อเที่ยงเอาเป็นเนื้อหมีย่างละกัน" หนิงเยว่กล่าวกับ'ซาก'หมีขนสีแดงลายทอง

          "ท่านอาจารย์นะท่านอาจารย์ ถ้าจะให้ข้ามาเก็บตัวก็น่าจะให้เวลาข้าเตรียมตัวบ้าง" หนิงเยว่บ่นอุบอิบขณะชำแหละศพของหมีผู้โชคร้ายตัวนี้

          แชวะ แชวะ

          เสียงลงมีดครั้งแล้วครั้งเล่าแปลงสภาพของหมียักษ์ให้กลายเป็นเศษเนื้อเล็ก

          "นี่มันสิ่งใดกัน?" หลังจากใกล้เสร็จกิจกับหมีตัวนี้ หนิงเยว่ก็พบก้อนสีทองบางอย่างในตัวหมี

          หลังหนิงเยว่ใช้ทั้งจมูกและปากสำรวจ เขารู้เพียงแค่สองสิ่งนั่นก็คือ

มันแข็งและกินไม่ได้

หนิงเยว่จึงยัดมันลงย่ามของตนเองไปเพราะเห็นว่ามันสวยดี ลี่มี่น่าจะชอบมัน

          "เอาละมาจุดไฟกันดีกว่า" หนิงเยว่ใช้ลูกเตะโค่นต้นไม้ จากนั้นก็ใช้มือขยี้ให้ท่อนไม้กลายเป็นชิ้นเล็กๆแล้วนำมาเป็นฝืน

เสร็จแล้วหนิงเยว่ก็เดินไปหาหินสามก้อนมาวางเรียงกันเป็นเหมือนเก้าอี้ก่อนจะใช้มือของตนตัดหินที่อยู่บนสุดให้เรียบแบน

เมื่อทุกอย่างเรียบร้อย เขาก็ดีดนิ้วจุดไฟพร้อมวางเนื้อหมีลงบนแผ่นหิน

ช่า

เสียงของเนื้อหมีที่สัมผัสกับหินร้อนส่งกลิ่นหอมออกมายั่วน้ำลายหนิงเยว่ กลิ่นของมันเหมือนกับเนื้อชั้นดี แต่ไม่มีกลิ่นของไขมันเจือปนให้เลี่ยน แถมยิ่งเนื้อสุกขึ้นเท่าใด กลิ่นก็ยิ่งน่าลิ้มลองยิ่งขึ้น

          "อ่าในที่สุดก็เสร็จแล้ว มื้อกลางวันของข..."

          ตูม!

          ก็าซ!!

          มังกรยักษ์พุ่งกระแทกกะทะประดิษฐ์ของหนิงเยว่พังทลาย แต่ตัวหนิงเยว่กระโดดฉากหลบออกมาได้ทัน

          มังกรตัวนี้ถ้ามีความรู้เกี่ยวกับสัตว์อสูรก็จะทราบว่ามันคือ มังกรทาง ถิ่นกำเนิดของมันไม่แน่ชัดแต่เท่าที่เคยมีการบันทึกมา มันคือลูกของมังกรชั้นสูงที่เกิดมาพิกลพิการจนพ่อแม่ของมันมิอาจรับได้จึงถูกทอดทิ้ง และถึงแม้จะเป็นมังกรพิการแต่พวกมันก็ยังคงเป็นมังกร ความแข็งแกร่งของมันสามารถขึ้นเป็นเจ้าป่าในพื้นที่ระดับต่ำไปถึงกลางอย่างง่ายดาย!

          โดยระดับพลังของพวกมันนั้นไม่มีตัวใดต่ำกว่าขั้นสูงระดับ5!!

          "แกเจ้าจิ้งเหลน บังอาจ!!" ด้วยโทสะหรือรูปลักษณ์ของมังกรทางตัวนี้ที่ไม่มีปีกทำให้มันดูเหมือนสัตว์เลื้อนคลานยักษ์ ส่งผลให้หนิงเยว่ดูถูกดูแคลนมัน

          ปัง!

          หนิงเยว่ไม่รอแม้แต่จะให้มันลุกขึ้นจากกองเนื้อหมีที่รักยิ่งของเขา เขาเตะใส่หน้าท้องของมังกรทางส่งมันลอยขึ้นไปบนฟ้า

          หนิงเยว่ไม่จบแค่นั้นเขากระโดดขึ้นไปเหนือตัวเจ้ามังกรก่อนจะจัดการเตะส่งมันลงมาด้วยแรงมหาศาลจนใบไม้บนต้นไม้ทั่วป่าสั่นไหว

          ตูม

          พื้นดินระเบิดเป็นหลุมกว้างและที่ใจกลางของการระเบิดเป็นร่างของมังกรทางที่แยกเป็นสองส่วน

          "ในฐานที่แกทำมื้ออาหารของข้าพัง แกก็จงมาเป็นอาหารของข้าซะ"

          หนิงเยว่แสยะยิ้มก่อนจะเริ่มกระบวนทำอาหารใหม่อีกครั้งกับมังกรผู้โชคร้าย

          แต่ว่ามีดแรกยังมิทันจะสัมผัสกับเนื้อของมังกร ก็ได้มีเสียงฝีเท้าจำนวนมากเข้ามาใกล้หนิงเยว่

          แฮร่ ฮูม

          สัตว์น้อยใหญ่จำนวนมากได้เข้ามาล้อมหนิงเยว่ พลังปราณของพวกมันส่งผลให้บรรยากาศบิดเบี้ยว

          ถ้าพวกมันเป็นสัตว์ธรรมดาที่ไร้ซึ่งลมปราณคงจะวิ่งหนีไปแล้วเพราะสัญชาตญาณ

          แต่เนื่องด้วยพวกสัตว์ที่มาล้อมหนิงเยว่นั้น ล้วนเป็นสัตว์ลมปราณที่แข็งแกร่งและสัมผัสได้ว่าบุรุษตรงหน้าไม่มีลมปราณ

          พวกมันที่ต่างต้องการที่จะกินซากของมังกรทางเพื่อเพิ่มระดับพลังให้ตัวเอง จึงมองข้ามหนิงเยว่และคิดเพียงว่าผู้จัดการมังกรทางนั้นได้จากไปเรียบร้อยแล้ว

          และมนุษย์ตรงหน้าเป็นเพียงขยะผู้คิดจะมาเก็บเกี่ยวซากที่เหลือ

         

          หนิงเยว่ที่รู้แล้วว่าตัวเองจะต้องอดข้าวเที่ยงไปอีกนานจึงตะโกนออกมาด้วยโทสะอันแรงกล้า

          "บิดาท่านตัวเย็น! ได้จะเอาแบบนี้ก็ได้ พวกแกเข้ามาให้หมดเลย มา!!"

          ในวันนั้นพ่อค้าที่เดินทางผ่านก็ได้ยินเสียงระเบิดอย่างต่อเนื่องและโลหิตที่สาดกระจายไปทั่วท้องฟ้า     

 

มังกร(พันธุ์)ทาง เก็ตบ่?

          

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 255 ครั้ง

4 ความคิดเห็น

  1. #86 veeyut25 (@veeyut25) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 31 มีนาคม 2562 / 15:24
    บิดาท่านตัวเย็น
    หมายถึง พ่องงตาย รึป่าว 5555
    #86
    0
  2. #45 i3un (@i3un) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 มีนาคม 2562 / 18:53
    คำตกเยอะมากคับ
    #45
    0
  3. วันที่ 17 มีนาคม 2562 / 12:05
    บิดาท่านเย็นคือ???
    #36
    1
    • #36-1 acrez (@acrez) (จากตอนที่ 7)
      17 มีนาคม 2562 / 13:32
      ตัวเย็น=hpหมด พ่อ​hpหมด
      #36-1
  4. #5 toooootooooo2 (@toooootooooo2) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:49

    เหมือนท่านจะเคยงมาแล้ว

    และหายไป

    สนุกมากเลยครับ

    #5
    0