เทพหมัดสะท้านฟ้า นามของข้าคือ!!

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 38,855 Views

  • 137 Comments

  • 906 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    19,521

    Overall
    38,855

ตอนที่ 14 : ตอนที่ 14

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3188
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 233 ครั้ง
    5 มี.ค. 62

          หนิงเยว่ออกเดินทางจากหอภารกิจเข้าป่าสีหมอกทันที

          ป่าสีหมอกตั้งอยู่ข้างเมืองสีหมอก แต่ไม่ได้หมายความว่ามันเป็นของเมืองสีหมอก เพราะป่าสีหมอกนั้นมีระยะอาณาเขตกว้างขวาง เป็นป่าประจำเมืองหลายเมืองทำให้มีชื่อเรียกแตกต่างกันไป

          โดยนานๆทีมักจะมีสัตว์อสูรขั้นสูงหลงมา ทำให้สำนักวารีสิ้นต้องคอยเฝ้าระวังอยู่เสมอ โดยที่เจ้ามังกรเพลิง เป้าหมายของหนิงเยว่ก็เป็นหนึ่งในเป้าหมายเฝ้าระวัง

          หากข้าจำไม่ผิด มันควรจะเป็นทางนี้ หนิงเยว่ยกแผ่นที่ขึ้นมาหมุนซ้ายหมุนขวา พยายามแกะรอยว่าทางไปรังมังกรมันไปทางไหน

          แผนที่ภารกิจมังกรเพลิงที่ทางสำนักจัดทำไว้ให้นั้นอยู่มานานมาก มันย่อมเก่าลงไปตามกาลเวลา

          อืม... คิ้วคู่งามขมวดเป็นปม เขาพอจะมีวิชาอ่านแผนที่มาบ้างแต่สิ่งที่อยู่ในมือนี่แทบจะกลายเป็นซากอารยธรรมแล้ว

          หากมันเป็นเขตหวงห้าม บางทีมันอาจจะมีป้ายเตือนที่ข้าน่าจะใช้ประโยชน์ได้ เด็กหนุ่มตัดสินใจลองวิธีใหม่ เขาปีนขึ้นต้นไม้และใช้สายตาสอดส่อง

          ผลลัพธ์ก็เป็นที่น่าพอใจ

          นั่นไง!” หนิงเยว่ร้องด้วยความดีใจ เขาไม่รอช้ากระโจนไปตามยอดไม้และลงจอดหน้าป้ายอย่างสวยงาม

          เขตอันตราย รังมังกรเพลิง

          ป้ายไม้ผุพังที่มาพร้อมกับลูกศรสีแดงชี้ทางไปยังรังมังกรทำให้หนิงเยว่ดีใจ

          ข้าไม่ต้องทนอ่านกระดาษนี่แล้ว เขาพับแผนที่ลงในกระเป๋าและเดินตรงไปตามทิศทางป้ายบอกอย่างร่าเริง

 

          หลังจากหนิงเยว่ผ่านไป ได้มีกลุ่มคนชุดดำสามคนซึ่งมีตราสัญลักษณ์รูปเปลวเพลิงอยู่กลางหลังเดินมาหน้าป้าย

          พวกเขาคุยกันอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะทำการถอนป้ายและนำป้ายอื่นมาปักแทน

          เขตสมุนไพรของสำนักวารีสิ้น คนนอกกรุณาอย่าเข้า

          เจ้าไม่มีป้ายที่ดีกว่านี้รึไง

          มันดูโง่ใช่ไหมละ?” ร่างเล็กยืนอดอย่างภาคภูมิใจ

          “ยังจะต้องถามอีกเหรอ? ร่างสูงเริ่มแผ่แรงกดดันจนร่างเล็กกลั้นขำ

เพราะมันโง่ คนที่มาเห็นย่อมปล่อยผ่านเพราะคิดว่าเป็นเรื่องขำขัน แถมเราให้แผนที่ปลอมพวกนั้นไปแล้วยังไงก็ติดกับแน่ๆ ร่างเล็กกล่าวด้วยท่าทางภูมิใจ

ขอให้มันจริงเถอะ ไม่งั้นท่านเจ้าสำนักเอาเราตายแน่ ร่างสูงคลายอารมณ์ลง

          แซก แซก

          เสียงพุ่มไม้ที่ห่างออกไปดังขึ้น ร่างทั้งสามรีบกระโดดขึ้นต้นไม้และจากไปอย่างรวดเร็ว ความเร็วของมันเกือบจะเท่าได้กับความเร็วปีนต้นไม้ของหนิงเยว่

          เมื่อกี้ใครนะ!” ร่างงามสูงโปร่งมองซ้ายมองขวาด้วยสายตาหวาดระแวง นางอยู่ในชุดคลุมของสำนักวารีสิ้นแต่คุณภาพของเนื้อผ้านั้นคนละระดับกับที่หนิงเยว่สวม มันดีกว่าหลายเท่าตัวนัก

          จางเฟย เจ้าจะรีบไปไหนเนี่ย เพื่อนสาวของนางเดินตามมาด้วยใบหน้าเหนื่อยหน่าย เพื่อนของนางจู่ๆก็ถีบตัววิ่งนำหน้าออกมา

          เหม่ยหลาน ข้าว่าเรากลับกันดีกว่า ข้าสังหรณ์ใจไม่ดีเลย จางเฟยกล่าวด้วยความวิตกกังวล

          อย่าทำอิดออดไปเลยน่า นี่ไง เขตสมุนไพรของเจ้าตำนักก็อยู่เบื้องหน้าแล้ว เหม่ยหลานชี้ไปที่ป้ายไม้ก่อนจะยิ้มอย่างมีเลศนัย

หรือเจ้าอยากจะรีบกลับไปหาใครรึเปล่าน้า

บะ บ้าหรอ! ข้าแค่กลัวว่ามันจะเป็นกับดักของพวกอัคคีมอดก็เท่านั้น จางเฟยกล่าวตอบด้วยใบหน้าแดงก่ำ

พวกมันไม่กล้าหรอกน่าใกล้เขตสำนักขนาดนี้ แถมเราก็มาตามทางในแผนที่แล้ว เหม่ยหลานหยิบแผนที่ขึ้นมาโบกด้วยความมั่นใจ

เห้อ งั้นไปกันต่อเถอะ แต่ขอให้เร็วที่สุดละ จางเฟยถอนหายใจ

จ้า! กลับไปทันศิษย์พี่หยางออกจากปิดด่านฝึกตนแน่นอน

เลิกล้อเรื่องข้ากับท่านพี่หยางเสียที!” จางเฟยกระชากเสียงจากความอาย

เหม่ยหลานหัวเราะคิกคักชอบใจ นางเดินนำจางเฟยมุ่งหน้าเข้าสู่เขตปลูกสมุนไพรของสำนักวารีสิ้น

อย่างน้อยนางก็คิดว่ามันคือเขตสมุนไพร ไม่ใช่รังมังกรเพลิง

 

อากาศร้อนเหมือนกันนะเนี่ย หนิงเยว่ปาดเหงื่อบนหน้าผาก

หลังจากเดินมาได้สักระยะเขาก็สัมผัสได้แต่ความร้อน ร้อน ร้อน แล้วก็ร้อน ผืนดินมีไฟปะทุตลอดเวลา บางครั้งมันก็โผล่จากใต้เท้าทำเอาหนิงเยว่เครียด

เด็กหนุ่มกวาดตาไปรอบข้างก็ยังไม่เห็นสถานใดที่น่าจะเป็นรังเลย พูดให้ถูกคือมันดูเหมือนรังทุกจุดแต่จุดไหนกันละคือรังหลักที่ภารกิจหมายถึง

กรร

เดินได้อีกสักพักหนิงเยว่ก็เจอกับมังกรน้อยสูงครึ่งเมตร มันคำรามขู่เขาด้วยเสียงอันน่ารักน่าชัง

แต่ปัญหาคือมันมีระดับพลังอยู่ที่ขั้นสูงระดับ5 สามารถสังหารผู้ฝึกตนในระดับที่ต่ำกว่าขั้นสูงระดับ3ได้ในการโจมตีครั้งเดียว หากเป็นคนทั่วไปพวกเขาจะถอยหนีหรือโจมตีทันที

ไม่ใช่พยายามจะเล่นกับมัน

เจ้าเหรอที่เป็นเป้าหมาย ข้าเอาไปเป็นสัตว์เลี้ยงดีไหมน้า หนิงเยว่ยื่นมือออกหมายจะลูบหัวเจ้ามังกรน้อย แต่กลับโดนมันงับเข้าให้

กรอบ

เหวอ หนิงเยว่ชักมือออกมาได้ทัน เขาเกือบจะโดนเจ้ามังกรน้อยกัดมือเสียแล้ว

กรร!

มันคำรามลั่นพร้อมฟาดกรงเล็บสีแดงฉานใส่หนิงเยว่

หนิงเยว่เขยิบเท้าเข้าประชิดเจ้ามังกรและใช้มือขวายันแขนมันเอาไว้ ผนึกการเคลื่อนไหวของมังกรน้อยโดยสมบูรณ์

เห้ๆ เจ้าอย่ารีบร้อนสิ หนิงเยว่กล่าวด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม

เจ้ามังกรนี่น่ารักชะมัด!’ เขาคิด

แม้ใบหน้าจะดูหน้าเกรงขาม แต่พุงกลมๆของมันทำให้รัศมีความน่ากลัวหายไปหมดสิ้น

แถมท่าทางดุกดิกนี่อีก!

กรร!

เจ้ามังกรคำรามด้วยความตกใจ มันพยายามจะสะบัดมือหนิงเยว่ออกแต่ทำเท่าไหร่ร่างกายของมนุษย์เบื้องหน้าก็ไม่ขยับเลยแม้แต่น้อย

หนิงเยว่กล่าวหว่านล้อมเจ้ามังกร

ข้าจะให้เจ้าชื่ออี้หากเจ้ายอมเป็นสัตว์เลี้ยงของข้า ได้เป็นตัวเลขแรกเลยนะ

โดยไม่รู้ว่ามันฟังรู้เรื่องรึเปล่า

-----------------------------------------------------

          อี้ = หนึ่ง = สัตว์เลี้ยงตัวแรก(หมายเลขหนึ่ง)

          ตัวแม่มาพรุ่งนี้นะครับ วันนี้เอาตัวลูกก่อน

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 233 ครั้ง

3 ความคิดเห็น

  1. #105 1469500011535 (@1469500011535) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 เมษายน 2562 / 08:27
    อี่ เอ้อ ซาน ซื่อ อู่ เล่ว ชี ปา จิว สือ

    1 2

    3

    4

    5 6

    7

    8

    9

    10
    #105
    0
  2. #16 Devilfear (@Devilfear) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 5 มีนาคม 2562 / 18:56
    สนุกดีครับ รอตอนต่อไปจ้าาา
    #16
    0
  3. วันที่ 4 มีนาคม 2562 / 18:39
    สนุกดีครับขอตอนหลังฉลาดๆหน่อยนะไม่เอาหญิงหลอกรักแล้วเลิกนะหดหู่แทน
    #14
    0