คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

เพลิงมาร

ตอนที่ 9 : บทที่ 8 บทเริ่มต้นของสุภาพบุรุษ..


     อัพเดท 27 ธ.ค. 53
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/ซึ้งกินใจ
Tags: ยังไม่มี
ผู้แต่ง : อโนมาตัน ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ อโนมาตัน
My.iD: https://my.dek-d.com/arnomatan
< Review/Vote > Rating : 93% [ 475 mem(s) ]
This month views : 5 Overall : 103,782
1,761 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 134 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
เพลิงมาร ตอนที่ 9 : บทที่ 8 บทเริ่มต้นของสุภาพบุรุษ.. , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 4194 , โพส : 24 , Rating : 88% / 26 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด






อาการจับกลุ่มเม้าท์ของสตรีกลุ่มหนึ่งตรงหน้าโต๊ะเลขาหน้าห้องผู้จัดการแผนกฯ ถูกสลายโดยพลันเมื่อหนึ่งในสามได้เหลือบเห็นร่างท้วมตันของคุณณรงค์ รองผู้จัดการฝ่ายฯ เดินนำร่างสูงสง่าของใครคนหนึ่งตรงมา หากทันทีเมื่อรองผู้จัดการฝ่ายฯ เดินมาถึง ตรงจุดที่ทุกสายตาสามารถจะมองเห็นพวกเขาได้อย่างชัดเจน เจ้าตัวก็กระแอมหนักๆ เพื่อเรียกความสนใจจากพนักงานส่วนใหญ่ที่พึ่งจะเริ่มก้มหน้าก้มตาทำงานบนโต๊ะของตัวเอง       

“เออ..ผมขอแนะนำ..คุณรามิล ผู้จัดการฝ่ายบริหารฯ คนใหม่ของเราครับ เดี๋ยวจะแนะนำอย่างเป็นทางการอีกทีในห้องประชุม” 

ได้รับการแนะนำบุรุษในชุดสูทสีเทาเข้มเกือบดำทางเบื้องหลัง จึงก้าวขึ้นมายืนทางด้านข้างของคุณณรงค์ แล้วก้มหัวยิ้มเล็กน้อย เพื่อเป็นการรับการทักทายจากสายตาหลายสิบคู่ของพนักงาน ที่นั่งตามเก้าอี้อย่างเป็นสัดส่วน ผ่านแผงกั้นที่ทำด้วยกระจกใสคาดทับลายเส้นสีขุ่น                    

“แล้วนี่..คุณแก้วใจ ทำหน้าที่เลขาให้กับผู้จัดการคนก่อน ถ้าคุณรามิลต้องการข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับส่วนงานในแผนก หรือรายงานประชุมเก่าๆ ก็ถามหาจากเธอได้” ชายร่างท้วมหันไปแนะนำสตรีที่นั่งประจำโต๊ะที่ตั้งอยู่ก่อนถึงหน้าห้องผู้จัดการ 

คุณแก้วใจสาวใหญ่ยกมือไหว้อย่างนอบน้อมแก่บุรุษที่อ่อนวัยกว่าเกือบสิบปี จนรามิลแทบจะรับไหว้ไม่ทัน อันเนื่องจากความห่างไกลกับมารยาทแบบไทยๆ เสียนาน            

“ส่วนทางด้านนี้เป็นห้องทำงานของคุณครับ” ณรงค์เดินนำถัดไปเพียงเล็กน้อย แล้วจับลูกบิดหมุนประตูเปิด เพื่อนำพาผู้จัดการแผนกฯ คนใหม่ก้าวเข้าไปภายใน                     

หากทันทีเมื่อประตูบานใหญ่ของห้องผู้จัดการถูกปิดลง เสียงซุบซิบจากหนึ่งในสตรีกลุ่มเดิมก็ดังเบาๆ  “โห..ทำไมผู้จัดการคนใหม่ถึงได้หนุ่มซะขนาดนี้ล่ะ..”                   

“นั่นสิ..ผิดคาดแฮะ แต่ก็เจริญหูเจริญตาดีออก หล่อกว่าคุณอริญชย์ลูกชายท่านประธานซะอีก อย่างเนี้ย..ชายในฝันของฉันเลยแหละแก”                        

“งั้นก็..ส้า..ธุ..ขอให้ชายในฝันแกเป็นเก้งตัวพ่อ”           

“ดีสิยะ เขาจะได้โคจรมาเจอชะนีตัวป้าอย่างฉันสักที”  จากนั้นก็ตามด้วยเสียงคิกคักของสาวช่างเม้าท์ทั้งสอง
         


ความกระจัดกระจายของแฟ้มเอกสารบนโต๊ะทำงานของผู้มาใหม่ ถูกวางซ้อนกันอย่างไม่เป็นระเบียบนัก เพราะพึ่งผ่านจากมือเจ้าของโต๊ะได้เพียงสักครู่  ขณะที่รามิลกำลังใช้สายตากวาดดูรายงานล่าสุดที่คุณแก้วใจได้ขนนำมาวางให้บนโต๊ะ เสียงโทรศัพท์ภายในก็ดังขึ้น                      

ชายหนุ่มเพียงแต่เอื้อมมือไปแตะปุ่มเปิดเสียงพูด โดยไม่ละสายตาไปจากสรุปข้อมูลผลกำไรประจำไตรมาสแรกของบริษัทฯ

“สายคุณณรงค์ค่ะ..”              

“ครับ..” จากนั้นเสียงคุณณรงค์ก็ดังขึ้นแทนที่                     

“..เออ..คุณรามิล ผมมีเรื่องที่คงต้องกวนคุณเป็นพิเศษแล้ว คือวันนี้ทางเราต้องเลี้ยงต้อนรับลูกค้ารายสำคัญชาวเยอรมัน ส่วนตัวผมคิดว่า เขาคงพอจะพูดภาษาอังกฤษได้อยู่หรอก  แต่คุณอริสราลูกสาวท่านประธานแกต้องการให้การสื่อสารมันเป็นไปอย่างราบรื่นที่สุด เพราะตัวเธอเองคงไม่ค่อยสันทัดสักเท่าไหร่ แล้วไอ้ล่ามที่เราติดต่อไว้ก็ดันมีปัญหามาช่วยงานไม่ได้อีก โชคดีที่นึกออกว่าคุณเคยอยู่ที่นั่นมาหลายปี อย่างไรงานนี้คงต้องรบกวนคุณรามิลแล้วล่ะครับ”             

หากเพียงแค่ได้ยินปลายสายเอ่ยชื่อของ‘อริสรา’ สายตาเข้มของเขาก็ละความสนใจจากตัวอักษรตรงหน้าทันที แล้วโดยไม่ทันรู้ตัว รอยยิ้มเหยียดหยันอย่างร้ายกาจก็ปรากฏตรงมุมปากบางนั้น             

“ด้วยความยินดีเลยครับ ว่าแต่ประมาณเวลาสักกี่โมงล่ะครับ”           

“คิดว่าคงเป็นช่วงเกือบค่ำนั่นแหละ ส่วนที่ไหน ยังไง เดี๋ยวผมจะแจ้งให้ทราบอีกที”    

“ได้ครับ..”           

แทบไม่น่าเชื่อเลยว่าโอกาสที่จะเข้าถึงตัวอริสรา มันจะวิ่งเข้ามาหาเขาเองแบบนี้ กระทั่งได้รับการยืนยันในเรื่องของเวลาและสถานที่ในการเลี้ยงรับรองลูกค้าแล้ว รามิลจึงขอแวะไปทำธุระส่วนตัวก่อน แล้วจึงค่อยไปรอพบกับคุณอริสราในห้องล็อบบี้ของโรงแรมที่นัดหมายไว้                     

ชายหนุ่มพลิกข้อมือเพื่อดูเข็มนาฬิกาที่จะช่วยบอกให้เขาได้รู้ว่า ตัวเองจะยังพอมีเวลาอีกสักเท่าใด เพื่อเตรียมตัวให้พร้อมสำหรับการการเริ่มต้นในครั้งนี้..

.....................................................


ประตูกระจกใสบานใหญ่ถูกเปิดออกจากภายใน จากชายในชุดราชปแตนนุ่งผ้าโจงกระเบนสีเข้ม ซึ่งคอยทำหน้าที่เฝ้าประจำตรงประตูทางเข้า ณโรงแรมหรู ในย่านถนนธุรกิจแห่งนี้ พลันร่างสตรีเพรียวบางในชุดแซกเกาะอกสีมรกต ก็เดินเข้ามาด้วยกริยาเร่งร้อนนัก จนกระทั่งสตรีอีกคนที่ตามหลังมาแทบจะก้าวเดินตามไม่ทัน                    

อาการก้าวเดินตัวตรงราวกับนางหงส์ของสุภาพสตรีเบื้องหน้า สามารถเรียกสายตาของของหนุ่มน้อยหนุ่มใหญ่ที่เข้ามาเป็นแขกในโรงแรมอยู่ไม่น้อย หากอริสรากลับไม่ได้มีความประหม่าหรือขวยเขินสักนิด เธอคงชินกับการพบปะคนมากมาย โดยเฉพาะพวกผู้ชายทั้งหลายที่ชอบส่งสายตากรุ่มกริ่มแบบนั้น              

พวงชมพู เลขาผู้ติดตามอดนึกเป็นห่วงเจ้านายของเธอไม่ได้ ด้วยเกรงว่าท่าทีเร่งรีบบนรองเท้าส้นเข็มสูงปรี๊ดแบบนี้ น่าหวาดเสียวอยู่ไม่น้อย ยิ่งในตอนนั่งรถมาด้วยกันยังได้ยินเสียงบ่นอุบว่า..     

“รองเท้าคู่นี้มันสวยอย่างเดียวนะ แต่ใส่เดินลำบากชะมัด ไม่รู้จะพาฉันไปหน้าคะมำต่อหน้าลูกค้าหรือเปล่า”    

“อ้าว แล้วทำไมคุณอริสไม่เลือกคู่อื่นล่ะคะ รองเท้ามีให้เลือกอยู่เป็นร้อย..”               

“คู่อื่นที่พอจะแมทได้กับชุดนี้ก็มีอยู่หรอก แต่..เฮ้อ..บางทีผู้หญิงเราก็ชอบเลือกอะไรที่คิดว่ามันจะทำให้เราดูดีที่สุด ถึงแม้จะรู้ทั้งรู้ว่าพอสวมแล้วต้องเดินเขย่งเกงกอย หรือมากัดเราในตอนสุดท้ายก็ตาม เธอว่าไม่จริงเหรอพวงชมพู”                 

สำหรับเลขารู้ใจนายอย่างพวงชมพู เธอรู้ดีว่าเจ้านายสาวเป็นผู้หญิงที่ดูร้ายกาจแต่เพียงภายนอกเท่านั้น แม้หลายคนจะมองว่าอริสราเป็นผู้หญิงเจ้าอารมณ์ ขี้วีน แถมยังชอบเอาแต่ใจตัวเองอย่างร้ายกาจ จนเป็นเหตุให้หลายคนขยาดที่จะเข้าใกล้เธอ จึงมีเพียงคนใกล้ชิดไม่มากนักที่ได้รู้ว่า ลึกลงไปแท้จริงแล้ว เธอเพียงแค่ซ่อนตัวตนอันแสนอ่อนไหวไว้เบื้องหลังภาพที่แสดงออกมาเท่านั้น                       

สักครู่ร่างเพรียวบางอย่างสมส่วนก็เดินมาถึงยังห้องโถงรับรองภายในของโรงแรม หากหลังจากที่เธอได้สอดส่ายสายตา พร้อมกับเดินวนไปเวียนมาสักประเดี๋ยว คิ้วเรียวบางได้รูปก็ขมวดขึงขึ้นมา จนลดทอนความสวยงามจากดวงเล็กๆ ที่ถูกแต่งแต้มด้วยสีสันอย่างประณีตนั้นลง                   

“จวนถึงเวลานัดกับลูกค้าแล้ว จนป่านนี้ล่ามของคุณณรงค์ไม่รู้ไปอยู่ซะที่ไหน อะไรกันเนี่ย เป็นถึงระดับผู้จัดการได้ยังไง ไม่รู้จักรักษาเวลาเอาซะเลย”                       

เสียงพูดนั้นแสดงถึงความหงุดหงิดของเจ้าตัวอย่างเต็มที่ อาการแบบนี้ทำให้พวงชมพูเริ่มรู้สึกถึงพายุลูกย่อมๆ อันเตรียมก่อตัวขึ้นมาแล้ว เมื่อยังไม่เห็นวี่แววของผู้จัดการล่าม อริสราจึงคว้ากระเป๋าคล้องแขนใบเล็กขึ้นมาควานหาโทรศัพท์มือถือ แล้วหยิบมันกดโทรหาผู้ที่ทำหน้าที่คอยประสานงานให้กับเธอ      

“ฮัลโหล..คุณณรงค์ ตอนนี้ฉันอยู่ที่ล็อบบี้แล้วนะ ยังไม่เห็นเงาร่างของผู้จัดการของคุณเลย นี่ก็จวนเวลานัดแล้วด้วย คอยดูนะถ้าตาผู้จัดการคนนี้มาทำงานฉันเสียแล้วล่ะก็ คุณต้องช่วยรับผิดชอบร่วมด้วยนะ!”     

“เออ..ใจเย็นๆ ก่อนครับคุณอริส เป็นไปได้ยังไง เมื่อสักครู่ผมพึ่งโทรคุยกับคุณรามิลเขาเอง เอ๊ะ..ยังไงกัน เขาก็บอกกับผมว่ารออยู่ที่ล็อบบี้ตั้งนานแล้ว แต่ยังไม่เห็นคุณอริสเลย”                 

“..รออยู่ตรงล็อบบี้แล้วเหรอ ทำไมฉันก็ยังไม่เห็นใครสักคน..ที่..”                

พลันสายตาก็ได้เหลือบมองไปยังชายหนุ่ม ที่กำลังนั่งหันหลังพิงเบาะจดจ่อกับอยู่กับหนังสือพิมพ์หัวนอก ราวกับแขกต่างชาติคนหนึ่ง เธอน่าจะเดินผ่านหน้าเขาไปแล้วสักสองรอบได้                

“เขาสวมสูทสีเทาเข้มหรือเปล่า?”                      

“อา..ใช่ครับ แล้วเขาก็หน้าตา..” หากยังไม่ทันได้บอกครบว่าผู้ชายที่เธอกำลังหาอยู่นั้น เป็นชายหนุ่มหน้าตาดี คนฟังก็พูดแซงขึ้นมาก่อน                       

“อย่างนั้นก็คงจะใช่ผู้ชายคนนั้นมั้ง งั้นแค่นี้ก่อนแล้วกันคุณณรงค์ ขอบคุณมาก..”                

เสียงนายสาวอ่อนความกระด้างลงจนเกือบจะฟังเป็นปกติ หลังจากเมื่อครู่ยังทำการคาดโทษไว้เสียงเขียวอยู่เลย เพื่อความสบายใจณรงค์เลือกจะตีความหมายของคำว่าขอบคุณมาก เปลี่ยนเป็น‘ขอโทษที่เข้าใจผิดนะคะ..คุณณรงค์’ เท่านั้นชายวัยกลางคนก็รู้สึกสบายใจขึ้นมามากโข                   

จนเมื่อฝ่ายนั้นเงียบเสียงแล้วรองผู้จัดการฝ่ายฯ ถึงกับถอนหายใจด้วยความาโล่งอก แล้วนึกเอาเองในใจว่า เกือบซวยแล้วตู ส่วนถ้าจะมีอะไรเกิดขึ้นต่อจากนี้ล่ะก็ ขอให้โชคดีแล้วกันนะคุณรามิล  

เมื่อเห็นร่างของสตรีในชุดสีเขียวเดินเจียนใกล้ถึงตัว รามิลก็ยังคงแสร้งเฉยอยู่ จนเสียงเรียกทักนั้นดังห่างจากตัวเขาเพียงนิด

“โทษนะคะ ใช่คุณรามิลหรือเปล่า?”                

เสียงเอ่ยถามจากสตรีเบื้องหน้าไม่หวานหรือห้วนเสียทีเดียว แต่ยังผลให้เขาลดระดับของหนังสือพิมพ์ที่ถูกกางบังตนเองไว้ลง พร้อมกันชายหนุ่มก็ได้รีบลุกขึ้นแล้วก้มศีรษะให้ ก่อนจะยื่นมือส่งให้กับหญิงสาวตรงหน้า             

“ครับ ผมรามิล ยินดีที่ได้รู้จักครับ คุณ…”                

“อริสราค่ะ ยินดีที่ได้รู้จักกับผู้จัดการฝ่ายบริหารฯคนใหม่เช่นกัน”

น้ำเสียงที่เอ่ยรับคำทักทายแสดงความนุ่มนวลขึ้น พร้อมด้วยการยื่นมือไปสัมผัสกับมือของชายหนุ่ม แล้วมือที่ใหญ่กว่าจึงค่อยปล่อยมือเธออย่างสุภาพ   

“ได้ยินว่าคุณเคยเรียนอยู่ที่เยอรมัน..”                

“ใช่ครับ ผมเรียนต่อโทวิทศวะที่นั่น”                

“ฉันเคยไปเยี่ยมพี่ชายตอนเขาเรียนอยู่ที่เบอร์ลินค่ะ พอดีมีเวลาเหลือก็เลยได้ไปเที่ยวต่อที่มิวนิคด้วย ตั้งใจว่ายังไงต้องได้เห็นประสาทนอยชวาน สไตน์ ของเจ้าชายลุควิคให้ได้”

“ถ้าไปเที่ยวถึงมิวนิค คนส่วนใหญ่ก็อยากได้เข้าไปชมต้นแบบของประสาทเจ้าหญิงนิทราด้วยกันทั้งนั้น แต่ที่จริงผมว่าพระราชวังสวยๆ ที่บ้านเราก็มีอยู่มากนะครับ”            

“แหม..คุณรามิลพูดแบบนี้ อริสชักรู้สึกผิดแล้วสิคะ” เจ้าตัวเผลอเรียกชื่อเล่นตนเองขณะเก้อเขิน         

ชายหนุ่มหัวเราะเบาๆ “เป็นเรื่องธรรมดาครับ คนเราย่อมอยากจะได้เห็นอะไรไกลๆ กว่าของที่อยู่ใกล้ตัวเสมอ แต่สิ่งเดียวที่ผมคิดว่าเราแตกต่างกันจริงๆ คืออัธยาศัยความมีไมตรีของผู้คน เพราะมันเป็นเป็นเอกลักษณ์ของบ้านเราจริงๆ”         

“ค่ะ..ลูกค้าต่างชาติหลายคนก็บอกอย่างนั้นเหมือนกัน บางคนก็เลยเลือกที่จะมาใช้ชีวิตอยู่ทางนี้เลย ทั้งๆ ที่บินข้ามน้ำข้ามทะเลมาแล้วครึ่งค่อนโลก แถมยังมีเงินเหลือใช้มากพอที่จะเอาไปตั้งรกรากที่ไหนก็ได้”       

“ถ้าไม่ใช่เรื่องของธุรกิจโดยตรง ก็คงเป็นเรื่องของหัวใจแล้วล่ะครับ” เขาบอกยิ้มๆ       

หากคนฟังถึงกับหัวเราะคิก ก่อนจะเอ่ยถามอย่างนึกสนุก “แหม..แล้วคุณรามิลล่ะคะ ไปตกหลุมรักผู้หญิงเยอรมันบ้างหรือเปล่า?”

“ผมชอบผู้หญิงที่มีความเป็นเอเชียในตัว แบบผู้หญิงไทยมากกว่าครับ”       

คำตอบหนักแน่นชัดเจน บอกพร้อมสายตาคมที่ยังคงอ้อยอิ่งอยู่กับดวงหน้าสวยนั้น คล้ายอยากให้รู้ว่า‘ผู้หญิงไทย’ ที่เขาหมายถึงนั้นไม่ได้ห่างไกลจากตัวเธอเลย ถ้าเป็นสตรีอื่นยามนี้คงต้องหลบสายตาคู่นั้นเป็นพัลวัน แต่ไม่ใช่สำหรับอริสรา เพราะเธอเลือกที่จะจ้องกลับไปในดวงตาสีนิลของคนพูด ราวกับจะค้นหาความจริงในความหมายนั้น

รามิลยังคงซ่อนความคิดร้ายบางอย่างไว้ แล้วฉาบด้วยรอยยิ้มเหนือเรียวหน้ายาวของตน      

เรายังพอมีเวลาที่จะได้ทำความรู้จักกันอีกนาน..คุณอริส อย่าพึ่งรีบร้อนมาอ่านความรู้สึกนึกคิดของคนอื่นเลย ผู้หญิงอย่างคุณแค่รับรู้ และเข้าใจไปอย่างที่เขาแสดงออกก็เพียงพอแล้ว ส่วนความจริงที่มันนอกเหนือจากนี้ อย่าหวังเลยว่าจะได้ล่วงรู้

พอได้เห็นบรรยากาศการพูดคุยระหว่างนายสาว และผู้จัดการหนุ่มหน้าหล่อคนนี้ พวงชมพูจึงมั่นใจว่าพายุที่พึ่งจะก่อตัวเมื่อครู่คงจะสงบโดยดีแล้ว เธอรีบเดินเข้ามาขัดจังหวะการสนทนาของพวกเขา ก่อนเน้นย้ำว่าจวนเจียนที่จะถึงเวลานัดหมายแล้ว

ทั้งสามได้มาถึงยังห้องอาหารของโรงแรมที่จัดตกแต่งในสไตล์ไทยล้านนา ก่อนเวลาได้เพียงสักครู่ แล้วชายชาวยุโรปอีกสามนายจึงปรากฏตัวในอีกไม่กี่นาทีถัดมา โดยคนเดินนำหน้าร่างสูงใหญ่สุดคือฟรีดริช อริสราเคยพอจะได้รู้จักกับเขาก่อนแล้ว ส่วนอีกสองคนที่เดินตามหลังนั้นน่าจะเป็นคาร์ล กับโยฮันน์       

หญิงสาวเอ่ยต้อนรับการมาของพวกเขาด้วยภาษาอังกฤษ ก่อนที่เธอจะแนะนำผู้จัดการหนุ่มในตำแหน่งล่ามคนพิเศษกับเลขาคู่ใจของตน                  



มื้ออาหารค่ำเริ่มต้นด้วยอาหารไทยหรูเลิศ กับไวน์ชั้นดี ตามด้วยหัวข้อการสนทนาสบายๆ โดยมีล่ามหนุ่มคอยช่วยขยายความ หากฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งจะเริ่มติดขัดในเรื่องที่กำลังพูดคุยอยู่ ด้วยสำเนียงที่สามารถเทียบชั้นกับเจ้าของภาษาได้อย่างดี

คาร์ลหนุ่มหน้าเข้มในวัยสามสิบกว่า ได้แสดงความชื่นชมในผลสำเร็จจากนโยบายของทีมผู้บริหารฯ โดยเฉพาะวิสัยทัศน์ของศรุต ที่ได้นำพาให้บริษัทฯ สามารถสร้างผลกำไรได้อย่างต่อเนื่อง แม้ในสภาพเศรษฐกิจที่ยังคงไม่มั่นคงเช่นนี้      

อริสราออกจะคุ้นเคยกับเสียงชื่นชมถึงผู้เป็นบิดาอยู่บ่อยครั้ง แล้วถึงแม้นจะไม่ได้อยู่ในฐานะบุตรสาว เธอก็ยังคงเชื่อว่าคำเยินยอเหล่านั้น มิได้เกินจริงจากความสามารถในการบริหารงานของศรุตเลย ในสายตาของคนรอบข้าง ศรุตคือผู้ชายที่ประสบความสำเร็จทั้งด้านการงาน และชีวิตครอบครัว ในแบบชีวิตที่ชายทุกคนปรารถนา              

ทว่าเมื่อชื่อของศรุตถูกเอ่ยขึ้น ไม่มีใครได้ทันสังเกตเห็นอาการไหวไหลน้อยๆ ของผู้ชายคนหนึ่ง ก่อนจะนิ่งฟังบทสนทนาอันพาดพิงถึงชื่อของศัตรู ด้วยสายตาที่ไม่อาจจะคาดเดาความรู้สึกได้       

จวบจนเมื่อการเลี้ยงรับรองลูกค้าชาวเยอรมันทั้งสามผ่านไปด้วยดี โยฮันน์หนุ่มโสดคนเดียวของกลุ่ม แสดงความเสียดายที่มีโอกาสรู้จักกับผู้หญิงที่ทั้งสวย และฉลาดอย่างอริสรา ด้วยเวลาเพียงแค่น้อยนิด จนกลายเป็นเรื่องขำขันกันในระหว่างหนุ่มๆ ในกลุ่ม ก่อนการล่ำลา เจ้าหนุ่มหล่อนัยน์ตาสีน้ำผึ้ง ยังหน้าอ้อยอิ่งราวกับยังไม่อยากให้งานเลี้ยงจบสิ้น        

ผู้หญิงคนนี้ ถ้าเป็นสินค้าก็คงจะเป็นประเภทที่นิยมในหมู่ชายตะวันตก ไม่ว่าจะเป็นหนุ่มแท้ หรือแม้กระทั่งหนุ่มเทียมอย่างไอ้หนุ่มลูกครึ่งคนนั้น หรือถ้าเขาต้องตกหลุมรักผู้หญิงคนนี้ขึ้นมาจริงๆ คงน่าสนุกไม่น้อยเชียว      

รามิลได้ทำหน้าที่ล่ามอย่างเสร็จสมบูรณ์ หลังจากที่หนุ่มตะวันตกทั้งสามได้ลาจากพวกเขาไปเขาแล้ว จากนั้นในฐานะของสุภาพบุรุษ เขาจึงต้องรอส่งผู้หญิงทั้งสองได้ขึ้นรถของพวกเธอเสียก่อน

ฉะนั้นเมื่อรถญี่ปุ่นคันเล็กของพวงชมพูถูกขับนำออกไปแล้ว สักครู่รถยุโรปสีดำคันยาวจึงค่อยขับเคลื่อนตามออกไป ขณะที่ละอองฝนสายเล็กๆ เริ่มจะโปรยปราย แต่ก่อนที่ทั้งรถและคนจะลับพ้นสายตา ริมฝีปากบางของชายหนุ่มก็บิดขึ้นมาเยาะหยัน            

“อริสรา..ระหว่างเรา..ทุกอย่างมันพึ่งจะเริ่มต้นขึ้นเท่านั้นเอง!” 

...............................................................

(ถ้าพบคำผิดรบกวนแจ้งด้วยนะคะ ขอบคุณค่ะ)



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
เพลิงมาร ตอนที่ 9 : บทที่ 8 บทเริ่มต้นของสุภาพบุรุษ.. , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 4194 , โพส : 24 , Rating : 88% / 26 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 24 : ความคิดเห็นที่ 1400
เหมือนเราจะเดา ว่า พระเอกน่าจะเป้น รามิล พระเอกน่าจะชัวร์
 ส่วนนางเอกน่าจะเป็น พัสวี จ้า (นางพยาบาลคนสวย 55)
เดาไปใช้ป่าวหว่า
Name : Fog line < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Fog line [ IP : 118.173.236.240 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 กุมภาพันธ์ 2553 / 10:29
# 23 : ความคิดเห็นที่ 1130

แค่ที่รู้ รู้ นางเอกของรามิล ต้องเป็นฉัน 555++


PS.  ก็แค่ผู้หญิงคนหนึ่งที่อาจจะหื่นได้ทุกสถานการณ์
Name : Bonus.P.s < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Bonus.P.s [ IP : 203.144.220.243 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 ตุลาคม 2552 / 21:57
# 22 : ความคิดเห็นที่ 1060
กำลังจะเริ่มต้นแล้วสินะ
PS.  you'll find me...I promise
Name : เจ้านางน้อยแห่งล้านนา < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ เจ้านางน้อยแห่งล้านนา [ IP : 118.172.60.196 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 28 กันยายน 2552 / 19:56
# 21 : ความคิดเห็นที่ 909

ว่าแล้วไง....อริสรา...ต้องเป็น French Fried or KFC Spicy   กรอบนอก นุ่มใน และ เผ็ด สูตรพิเศษ เฉพาะตัว....5555  แบบว่า..หิว ง่ะ

Name : แก้ว_เจ้าจอม < My.iD > [ IP : 115.67.242.230 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 สิงหาคม 2552 / 02:33
# 20 : ความคิดเห็นที่ 857
รู้สึกเหมือนพระเอกเป็นคนที่มีความขัดแย้งกันอยู่ในตัวยังไงก็ไม่รู้นะ
PS.  มาอ่านนิยายเราบ้างนะ ติชมให้ด้วยยิ่งดีเลย
Name : Chii_Elda < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Chii_Elda [ IP : 125.25.110.243 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 สิงหาคม 2552 / 23:19
# 19 : ความคิดเห็นที่ 730
อย่าบอกนะว่าเราเข้าใจผิด 
PS.  เจ้าหญิงผู้เย็นชา
Name : jubjang-จ๊ะจ๋า < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ jubjang-จ๊ะจ๋า [ IP : 118.172.227.92 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 กรกฎาคม 2552 / 02:15
# 18 : ความคิดเห็นที่ 666
สรุปว่านางเอกคืพัสวี รึ อริสรา เอิ๊ก เรียบเรียงเหตุกาณ์ต่อ
ต้องอ่านไปเรื่อยๆ
Name : ณรัญณ์ชญาณ์ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ณรัญณ์ชญาณ์ [ IP : 125.26.87.30 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 22 มิถุนายน 2552 / 02:38
# 17 : ความคิดเห็นที่ 567

พี่ก็กำลังคิดว่า นางเอกคนไหนนะ

รามิลดูจะติดใจพยาบาลสาว พัสวี แต่ยังมีหน้าที่ที่จะต้องแก้แค้น

แล้วอริสราจะมาหลงรัก รามิล ด้วยมั้ย ต้องติดตามกันต่อไป 


PS.  In everything gives you sincerely.
Name : nuri.j < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ nuri.j [ IP : 124.86.170.84 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 มิถุนายน 2552 / 19:48
# 16 : ความคิดเห็นที่ 242

(-- --?) ใครเป็นนางเอกกันละเนี่ย???


PS.  people killing,people dying children hurtin you hear them crying can you practice what you preach or would you turn the other cheek ...?
Name : ★ 「V.I.P」 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ★ 「V.I.P」 [ IP : 118.172.72.223 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 เมษายน 2552 / 19:36
# 15 : ความคิดเห็นที่ 241
เออง่ะ
ไคเปงนางเอก
วีนัสสสส หรือ อริสซี่
ชิสื เชียๆๆวีนัสสซ่า
PS.  +---ถ้าไม่จำก้ไม่ใช่คนแล้ว ไอ้จัยยง่ายยย แบร่ๆ---+
Name : โอ้ววส์ มายยก็อด>//< < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ โอ้ววส์ มายยก็อด>//< [ IP : 124.121.51.16 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 8 เมษายน 2552 / 12:30
# 14 : ความคิดเห็นที่ 240
คนเยอะคะ

ยังจำไม่หมดเลยอะคะอิอิ

สู้ๆนะคะ
Name : ยมฑูตน้อย < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ยมฑูตน้อย [ IP : 125.25.202.148 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 เมษายน 2552 / 21:53
# 13 : ความคิดเห็นที่ 239

เชียร์ คุณพยาบาล มากกว่าน้า ^^


PS.  อดทนเยี่ยงควาย สู้ตายเยี่ยงแรด!!
Name : โซมุ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ โซมุ [ IP : 58.8.65.59 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 เมษายน 2552 / 21:32
# 12 : ความคิดเห็นที่ 238
ตัวละครเยอะมากๆเลย จำแทบไม่หมด

แต่อริส น่ารักดีชอบๆ มากกว่าพัสวีอีก
PS.  เราจะเห็นคุณค่าของสิ่งนั้น เมื่อมันจากเราไปแล้ว
Name : fiberhaha < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ fiberhaha [ IP : 119.42.85.40 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 29 มีนาคม 2552 / 15:22
# 11 : ความคิดเห็นที่ 237
เอิ่ม...ตัวละครเริ่มเยอะแว้ว
แต่ละตอนมีตัวละครเพิ่มขึ้นอย่างน้อยสองตัวเสมอ
เรื่องนี้คนเยอะดีนะค้า
แต่อย่าเยอะไปกว่านี้เลยค่ะ
มันเริ่มจะสร้างความงุนงงแว้ว ^_^
Name : **~Mink~** < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ **~Mink~** [ IP : 202.191.13.160 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 มีนาคม 2552 / 17:11
# 10 : ความคิดเห็นที่ 236
เม้นเป็นกำลังใจให้ค่ะ

PS.   การแต่งนิยายที่ดีต้องออกมาจากใจ
Name : กระปุกออม < My.iD > [ IP : 125.27.186.103 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 กุมภาพันธ์ 2552 / 11:52
# 9 : ความคิดเห็นที่ 235
Wow !!!..สงสัย..ดารานำฝ่ายหญิงจะได้แก่..คุณพวงชมภู...หรือ...คุณแก้วใจ....อ้าว...งงอ่ะเด่ะ..ใครหว่า..
อ่ะ..ล้อเล่น....
ขอแก้ไขด้วยจ้า...จนเมื่อปลายสายเงียบ....ถอนหายใจด้วย..." ความา "..โล่งอก
อัพ..แล้วบอกด้วย..เด้อ....อิอิ
Name : Kaew_ChaoChom [ IP : 58.136.206.167 ]

วันที่: 9 กุมภาพันธ์ 2552 / 04:22
# 8 : ความคิดเห็นที่ 234
ผูกเรื่องเหมือนจะเด่น หลายตัว
ปวดหัวไหมค่ะ สนุกคะ อัพบ่อย ๆ นะ
Name : นุช [ IP : 118.172.219.89 ]

วันที่: 30 พฤศจิกายน 2551 / 06:34
# 7 : ความคิดเห็นที่ 233
เริ่มอ่านยังดำเนินเรื่องแข็ง แต่พออ่านไปสักพัก จบตอนทิ้งท้ายไว้น่าอ่านต่อ
Name : น้องลี [ IP : 116.58.231.242 ]

วันที่: 22 ตุลาคม 2551 / 19:54
# 6 : ความคิดเห็นที่ 232
เริ่มอ่านยังดำเนินเรื่องแข็ง แต่พออ่านไปสักพัก จบตอนทิ้งท้ายไว้น่าอ่านต่อ
Name : น้องลี [ IP : 116.58.231.242 ]

วันที่: 22 ตุลาคม 2551 / 19:54
# 5 : ความคิดเห็นที่ 231

ใครเป็นนางเอกกันเนี่ย เจ้สับสน

Name : sherine_wu_food tech < My.iD > [ IP : 202.28.69.165 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 18 ตุลาคม 2551 / 03:50
# 4 : ความคิดเห็นที่ 230
ตอนที่ 9 สนุกดีจัง
Name : ผึ้ง [ IP : 125.25.116.108 ]

วันที่: 26 กันยายน 2551 / 13:57
# 3 : ความคิดเห็นที่ 229
ก้อหนุกดีนะ
Name : ตุ๊กตา [ IP : 210.1.43.125 ]

วันที่: 25 กันยายน 2551 / 12:43
# 2 : ความคิดเห็นที่ 228
รีบอัพต่อนะ
Name : โต๊ะจัง [ IP : 210.1.43.119 ]

วันที่: 25 กันยายน 2551 / 10:56
# 1 : ความคิดเห็นที่ 227
ให้กำลังใจค่ะ..พยายามเข้าน้าาา
Name : ออม [ IP : 124.120.48.212 ]

วันที่: 22 กันยายน 2551 / 22:27
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android