คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

เพลิงมาร

ตอนที่ 4 : บทที่ 3 ความเข้าใจผิด


     อัพเดท 26 ก.พ. 55
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/ซึ้งกินใจ
Tags: ยังไม่มี
ผู้แต่ง : อโนมาตัน ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ อโนมาตัน
My.iD: https://my.dek-d.com/arnomatan
< Review/Vote > Rating : 93% [ 475 mem(s) ]
This month views : 5 Overall : 103,792
1,761 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 134 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
เพลิงมาร ตอนที่ 4 : บทที่ 3 ความเข้าใจผิด , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 7345 , โพส : 19 , Rating : 91% / 20 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด






แสงสว่างจากนีออนค่อยแผดจ้าแสบตาของคนไข้หนุ่ม รามิลกระพริบตาก่อนรู้สึกถึงแรงกดตรงข้อมือ แล้วเขาก็เห็น สตรีร่างบอบบางในชุดพยาบาล กำลังจับจ้องมองใบหน้าเขาอยู่ เสียงราบเรียบนุ่มนวลจึงเอ่ยเมื่อเขารู้สึกตัว   

“คุณประสบอุบัติเหตุค่ะ ตอนนี้อยู่โรงพยาบาล ต้องการให้ดิฉันติดต่อกับใครให้ไหม”    

ชายหนุ่มส่ายหน้าแทนคำตอบ ทำให้รู้สึกเจ็บแปลบที่ศีรษะ ก่อนจะยกมือข้างที่ไม่ได้ติดกับสายน้ำเกลือแตะผ้าก๊อซที่พันเอาไว้

“คุณมีแผลที่มาจากการกระแทกตรงศีรษะ หน้าอก แล้วก็ข้อเท้าขวาอีกนิดหน่อย แต่คุณหมอว่าไม่เป็นไรมาก แล้วอีกสักครู่ คุณหมอจะเข้ามาตรวจคุณอีกที”          

รามิลมึนงงกับสิ่งที่ตนรับรู้ ทั้งลำคอก็ยังแห้งผากเกินกว่าที่จะเปล่งเสียงตอบรับ จึงได้แต่แสดงอาการพยักหน้าหงึกๆ อย่างคนไม่ประสงค์จะเจรจา โดยมิทันได้สังเกตเห็นสายตาแปลกๆ จากพยาบาลสาวที่คอยเฝ้าเขาด้วยความเคลือบแคลงอยู่  

“คุณ..เอ่อ..ได้ยินที่ดิฉันพูดใช่ไหมคะ”          

คำถามนั้นทำให้หัวคิ้วที่พาดอยู่เหนือดวงตาคมของคนป่วยถูกยกขึ้นอย่างงุนงง ชายหนุ่มพยายามแล้วที่จะเอ่ยตอบรับ  แต่เสียงแหบแห้งที่เปล่งออกก็ขาดหายเป็นห้วงๆ น้ำลายเหนียวๆ ไม่ช่วยบรรเทาความแห้งผากเลย เขาพูดกับเธออีกครั้ง แต่ผลลัพธ์กลับไม่ต่างจากคราวแรก ดังนั้นการตอบสนองด้วยอาการคล้ายหงุดหงิด จึงทำให้พยาบาลสาวคิดว่าเข้าใจสิ่งที่คนไข้อยากจะบอกแล้ว            

“อ๋อ..คือดิฉันถามว่า..” เธอทวนประโยคคำพูดทุกคำที่พูดกับเขา พร้อมทั้งส่งภาษามือแบบที่ใช้ทำการสื่อสารกับคนใบ้ ทว่าบางประโยคเจ้าตัวก็ลังเลไม่มั่นใจว่าแปลใด้ถูกต้องหรือไม่       

“ไม่น่าใช่ น่าจะอย่างนี้มากกว่า” บ่นพึมพำ แล้วใช้สองมือเล็กทำท่าแปลให้เขาดูใหม่อีกครั้ง   

คนไข้หนุ่มเริ่มทำหน้าไม่ถูก เมื่อพยาบาลสาวเข้าใจว่าเขาเป็นคนใบ้โดยปริยาย อย่างไรอีกสักครู่คงต้องบอกแล้วว่าเธอกำลังเข้าใจผิด ไม่รู้ว่าสีหน้าที่ขะมักเขม้นจะเปลี่ยนไปเช่นไร อาจแค่รู้สึกเก้อๆ นิดหน่อยกระมัง     

แม้นดวงหน้านวลนั่นจะไม่ถูกแต้มด้วยเครื่องสำอาง ก็ยังชวนให้เผลอมองได้ หากเขาไม่ตกอยู่ในสภาพคนป่วย คงได้มองเพลินกับนัยน์ตากลมสุกสกาว อันประดับให้ดวงหน้านั้นหวานล้ำ ยิ่งเห็นความพยายามที่เจ้าตัวอยากสื่อสารกับเขาด้วย ทำให้เริ่มลำบากใจหากต้องบอกความจริงออกมา         

ด้วยอารมณ์ที่กระอักกระอ่วนปนขำ สีหน้าคนไข้จึงชวนให้พัสวีเข้าใจว่า เขากำลังขบขันต่อความไม่ชำนาญในทักษะการใช้ภาษามือของเธอ แต่ด้วยหน้าที่ทำให้เจ้าตัวต้องอดกลั้นความขุ่นเคืองไว้      

“ถ้าคุณต้องการอะไร กดเรียกพยาบาลที่ตรงนี้นะคะ” แล้วเจ้าตัวก็เอื้อมหยิบเครื่องวัดความดันที่ข้างเตียง เป็นจังหวะพอดี ทำให้รามิลได้เห็นป้ายชื่อที่คล้องเหนือเครื่องแบบขาว อ่านได้ชัดเจนว่า ‘พัสวี ธุวานันท์’



พัสวีพาร่างระหงเดินออกมาหยุดยืนตรงเค้าเตอร์พยาบาล พร้อมวางกระดานชาร์ทที่ใช้บันทึกระดับชีพจรของคนไข้ลงตามความไม่สบอารมณ์

“ว่าไงจ๊ะวีนัส คนไข้ห้อง 203 ที่ชื่อรามิลเขาใกล้ฟื้นหรือยัง” นิดาพยาบาลรุ่นพี่รีบถามด้วยความใคร่รู้

แต่เมื่อไม่ได้คำตอบ สาวร่างอวบเลยพูดให้คนฟังเห็นถึงความป็นห่วงของตนต่อ “ ป่านนี้ยังไม่มีใครมาเยี่ยมเลย ดูสิ..น่าสงสารออก ถ้าได้เบอร์ที่บ้านเขาเมื่อไหร่ มาบอกพี่นะ พี่จะช่วยโทรบอกแทนให้..”

ความหวังดีของหล่อน เกินกว่าพราวรุ่งจะยอมเชื่อ

“แหม..พี่นิดาจ๋า ถ้าเป็นห่วงเป็นใยคนไข้ขนาดนี้ หนูว่าพี่ขอเบอร์‘เมีย’ เขาซะเลยดีกว่ามั้ย”

“ฮ้า..มีเมียแล้วเหรอ งั้นพวกหล่อนก็เอาไปโทรกันเองเลยแล้วกัน..เสียรมณ์” คนถูกหลอกทำหน้าผิดหวัง     

“อุ๊แม่เจ้า.. พี่นิดารู้จักศีลห้าด้วยเหมือนหรือนี่ ไม่น่าเชื่อเนอะ” พราวรุ่งแสร้งหันไปทางพัสวี หากคนกลางไม่มีอารมณ์จะหยอกเย้าด้วย

“เขาฟื้นแล้ว คุณรามิลคนไข้ของพี่นิดาน่ะ” พัสวีบอกด้วยสีหน้าเนือยๆ ตามด้วยด้วยประโยคที่เรียกความตกใจจากทั้งคู่      

“แต่เดี๋ยวคงต้องรายงานอาจารย์ปวัตน์ด้วยว่าเขาเป็นใบ้”        

“ห๊า..เป็นใบ้ !” สองเสียงคู่อุทานขึ้นพร้อมกัน          

แล้วนิดาก็พูดต่ออย่างขัดเคือง “ไม่แฟร์เล้ย ทำไมผู้ชายหล่อบาดดีเอ็นเอขนาดนั้นต้องเป็นใบ้ด้วย ทีผู้หญิงขี้เหล่ได้อีกอย่างเจ้ารุ่ง ดั๊น..เกิดมาเกินสามสิบสอง แถมมันยังจะพูดจาได้เป็นต่อยหอยอีก”        

“แหมๆ ไอ้เรามันก็พวก‘หัวอก’เดียวกันนั่นแหละน่า” พราวรุ่งก็ไม่ยอมแพ้      

“เฮ้อ..เสียใจย่ะ อกไข่ดาวถูกเจาะอย่างแก อย่ามาเทียบไซส์กับฉัน..” ไม่ได้พูดเปล่า นิดายังใช้สายตาหยามหยันไปยังส่วนสงวนของเป้าหมายอีก           

“ใช่ซี..หนูมันแค่อกไข่ดาว จะไปหาญสู้ท้าอกไข่เจียวยัดไส้ได้ยังไงล่ะ” พอยื่นปากสวนสะใจ พราวรุ่งก็หัวเราะแล้วถอยกรูดหลบอุ้งมือนิดาไป จนเผลอชนร่างสูงในชุดกาวน์ของหมอปวัตน์ ซึ่งเดินมาจากด้านหลังพอดี     

“อุ๊ย ขอโทษค่ะ” อาการระรื่นเมื่อครู่หายสนิท        

“ผมจะเข้าไปตรวจที่ห้องคนไข้เลยนะ วันนี้คนไข้ห้อง 203 เป็นยังไงบ้าง” นัยน์ตายาวรีมองผ่านแว่นตรงไปยังพัสวีก่อนค่อยรอดแลไปหาคนอื่น           

นิดารีบรายงานหมอปวัตน์ว่าคนไข้รู้สึกตัวแล้ว หากแต่มีเรื่องพิเศษมากกว่านั้น      

“อาจารย์คะ วีนัสบอกว่าคนไข้ห้อง 203 เขาเป็นใบ้นะคะ”       

“เอ่อ แต่วีคิดว่าคนไข้น่าจะพออ่านปากได้ค่ะ” คราวนี้พัสวีเป็นฝ่ายอ่อมแอ้มพูด เธอไม่อยากใช้ภาษามือที่ไม่ถนัดนักให้ถูกหัวเราะเยาะอีก

หมอปวัตน์นิ่งคิดเพียงอึดใจ ก่อนทำท่าจะนึกอะไรได้ “จริงสิ คุณพอจะใช้ภาษามือได้ไม่ใช่เหรอ”    

“เอ่อ..ค่ะ” พยาบาลสาวตอบไม่เต็มเสียง         

“อย่างนั้นเดี๋ยวคุณตามไปแปลให้คนไข้ด้วยนะ” แล้วสิ่งที่พัสวีไม่ต้องการฟังก็ดังขึ้น ล่ามจำเป็นเลต้องแอบถอนหายใจ ก่อนหยิบชาร์ทเดินตามหมอหนุ่มไป          

“อิโธ่..ทำเป็นมาช่วยแปลภาษามือให้ผมหน่อย เห็นเจอวีมันทีไร ก็เรียกให้ไปตามราวน์คนไข้ด้วยทุกทีแหละ” พราวรุ่งแบะปากค่อนขอดหลังจากที่ทั้งคู่เดินพ้นสายตาแล้ว         

“ฮึย..รุ่ง แกสังเกตเห็นเหมือนกันเหรอ” นิดารีบกระเถิบตัวเข้ามาจ้องกระซิบกระซาบ     

“ทำไม..นึกว่าตัวเองคิดอกุศลกับชาวบ้านเป็นคนเดียวหรือไง” พราวรุ่งจีบปากโต้ จึงไม่ทันระวังแฟ้มปกแข็งที่อีกคนคว้าฟาดป้าบให้

“อูย..เจ็บจริงนะป้า ทำไมเล่นโหดแบบนี้ล่ะ” พราวรุ่งลูบแขนบ่นอุบ      

“แกว่าไหมไอ้รุ่ง อาจารย์ปวัตน์น่าจะทำอะไรออกมาให้มันชัดๆไปเลยเนอะ มาทำท่าเก็กๆกั๊กๆ อยู่นั่นแหละ”   

“ก็คงกลัวหน้าแหก เกิดผู้หญิงไม่เล่นด้วยล่ะ อาจารย์ปวัตน์ขี้เก๊กจะตาย” หน้าคนพูดบอกความหมั่นไส้เต็มปรี่ 

“แล้วถ้าแกเป็นวีนัสจะเล่นกับเขาหรือเปล่า” นิดาเลิกคิ้วย้อนถาม      

“อืม..ว่าไปจารย์ปวัตน์ก็ไม่เลว ถ้าจะให้เล่นด้วย ขั้นแรกคงต้องยั่วยวนให้ตกเป็นของหนูก่อน พอพลาดท่าก็ถ่ายคลิปไว้ข่มขู่ซะ คราวหน้ามาดุหนูต่อหน้าคนอื่นล่ะก็ จะปล่อยหลุดให้ฉาวไปทั้งวอร์ดเลย” พราวรุ่งหัวเราะคิกแล้วหยิ่มยิ้มย่อง “เป็นไง..ป้า ไอเดียหนู เจ๋งไหม”

“โอ้ย เจ๋งเหลือเกิ๊น แห้งอย่างกับจิ้งจกโดนประตูหนีบ คิดว่าเขาจะยอมเสร็จแกเหรอ รุ้งเอ๊ย..เปลี่ยนใจเถอะ ยั่วให้ผู้ชายมันพิศวาสน่ะยากไป เอาเป็นยั่วให้เกลียดขี้หน้าดีกว่า น่าจะไปได้สูงกว่านะ” นิดาตบไหล่ให้กำลังใจรุ่นน้อง ก่อนหอบหิ้วกองชาร์ทเดินหนีไปจากเค้าเตอร์

“ยั่วให้เกลียดขี้หน้าเนี่ยนะ คิดได้ไง ชอบพูดให้คนอื่นเขาเสียเซ็ลฟ์อยู่เรื่อย กลัวโหนคานต่องแต่งอยู่คาวอร์คนเดียวล่ะสิ รู้ทันหรอก” พราวรุ่งทำปากยื่นใส่ร่างตุ้ยนุ้ยที่เดินหนีตนไป



เสียงเคาะประตูหน้าห้อง 203 ดังขึ้นเพียงสั้นๆ ก่อนที่นายแพทย์หนุ่มผิวขาวหน้าตาดี จะก้าวเข้ามาหยุดยืนตรงข้างเตียงพร้อมกับพยาบาลสาวผู้ช่วย เธอคนเดียวกับที่รามิลจำได้ว่าได้ว่าเป็นฝ่ายเข้าใจเขาผิดไปแล้ว และป่านนี้เคงทำให้ใครต่อใครพากันเข้าใจผิดกันใหญ่ บางทีอาจรวมถึงนายแพทย์หนุ่มผู้นี้ด้วย           

“รู้สึกเป็นยังไงบ้างครับคุณรามิล ขอหมอตรวจอาการนะครับ..”       

พัสวีทำหน้าที่แปลภาษามือตามที่รับมอบหมาย โดยพยายามไม่ใส่ใจกับสายตาคมที่มองตรงมาของคนไข้ ส่วนหมอปวัตน์เหมือนจะรู้ความต้องการคนป่วยอยู่แล้ว ดังนั้นเมื่อตรวจอาการของรามิลเสร็จ หมอหนุ่มจึงให้ความมั่นใจว่า ไม่มีอะไรต้องเป็นห่วงหนักหนา ด้วยผลตรวจโดยการสแกนสมองไม่ได้พบสิ่งผิดปกติ       

หากเพียงเขาต้องนอนพักรักษาตัวที่โรงพยาบาลอีกหลายวัน จนกว่าร่างกายจะฟื้นสู่สภาวะปกติ พอได้รับการยืนยันจากคุณหมอเจ้าของไข้ รามิลจึงคลายความกังวลบ้าง หลังยาเริ่มออกฤทธิ์ คนไข้รู้สึกถึงเปลือกตาอันหนักอึ้ง ก่อนจะดำดิ่งเข้าสู่ความฝันที่สุดแสดจะทรมานอีกครั้ง

............................................................................





Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
เพลิงมาร ตอนที่ 4 : บทที่ 3 ความเข้าใจผิด , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 7345 , โพส : 19 , Rating : 91% / 20 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 19 : ความคิดเห็นที่ 1277
ฮ่าๆๆๆน่าติดตามๆ
PS.  อ่านแล้วเม้นต์เป็นกำลังใจให้ค่ะ สู้ๆนะค้าาาา
Name : มาอายะ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ มาอายะ [ IP : 115.67.44.152 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 16 ธันวาคม 2552 / 22:50
# 18 : ความคิดเห็นที่ 1166
เป็นความเข้าใจผิดที่ชวนก๊ากมากๆ สุดยอดอะ

5555+  พัสวีสุดยอด  

พระเอกเราก็สุดๆๆ เอิ๊กๆๆ 
PS.   ถ้าพยายามแล้ว อย่าคิดว่ามันไม่สำเร็จ วันหน้ายังรอให้คุณผ่านไปเสมอ
Name : NT_loven\'mew < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ NT_loven\'mew [ IP : 124.120.204.16 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 30 ตุลาคม 2552 / 12:21
# 17 : ความคิดเห็นที่ 1107
คือแบบว่า......พระเอกคอแห้งจนพูดไม่ได้เลยสักนิดเหรอคะ

แม้กระทั่งเสียงคราง หรอืไม่ก็ขอน้ำสักแก้วอ่ะ

อ่านต่อๆๆๆ
PS.  ความลังเลคือความล้มเหลว ความล้มเหลวคือความลังเล (แต่ฉันก็ชอบลังเล)...อยู่ในช่วงปรับปรุง
Name : สปริงค์ ฟริงส์ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ สปริงค์ ฟริงส์ [ IP : 113.53.83.24 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 ตุลาคม 2552 / 10:51
# 16 : ความคิดเห็นที่ 1090

PS.  เป็นกำลังใจให้เสมอ ก้าวต่อจงอย่าท้อเมื่อเรามีความพยายาม ความสำเร็จย่อมเป็นของเรา
Name : mydei < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ mydei [ IP : 202.28.123.253 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 ตุลาคม 2552 / 01:52
# 15 : ความคิดเห็นที่ 1048
ย่อหน้าสุดท้าย     ความฝันที่สุดแสดจะทรมาน --> สุดแสน  ค่า
PS.  you'll find me...I promise
Name : เจ้านางน้อยแห่งล้านนา < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ เจ้านางน้อยแห่งล้านนา [ IP : 118.172.89.42 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 27 กันยายน 2552 / 13:53
# 14 : ความคิดเห็นที่ 870
ย่อหน้าที่ 15 โดยประมาณ...เสียอารมณ์...
หากเป็น....อารมณ์..เสียยย....ตามเพลงของป้า...อาภา..จะดีมะ...อารมณ์เสียนะ...อารมณ์เสีย...
ย่อหน้าที่ 19 โดยประมาณ...ขี้เหล่ได้อีกย่าง...แก้หน่อยนะ...เป็น..ขี้เหล่ได้อีก..อย่างเจ้ารุ่ง..

ทำไมบรรยายภาพ..นางพยาบาล..เม้าท์ผู้ป่วยได้เสมือนจริง..ถามจริงเหอะ..เคยแปลงกายเป็น...
เชื้อไวรัส..2009..ในโรงพยาบาลอะไร???
Name : แก้ว_เจ้าจอม < My.iD > [ IP : 210.86.207.175 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 สิงหาคม 2552 / 03:39
# 13 : ความคิดเห็นที่ 852
เหอ ๆ นางพยาบาลสาวน้อย ปล่อยไก่เป็นเล้าเลย
PS.  มาอ่านนิยายเราบ้างนะ ติชมให้ด้วยยิ่งดีเลย
Name : Chii_Elda < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Chii_Elda [ IP : 125.25.110.243 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 สิงหาคม 2552 / 22:57
# 12 : ความคิดเห็นที่ 835
อุ๊ย! ขอโทษค่ะ เข้าใจผิดไปหน่อย 5555555+ พัสวีคือนางเอกสินะ ลืมไป 55+ เอาเป็นว่า ทำให้พระเอกประทับใจได้ตั้งแต่แรกเห็นแล้วกันเนอะ

ปล.มาอ่านต่อพรุ่งนี้นะคะ เพราะวันนี้ดึกแล้ว บายค่ะ

PS.  รักSuperman สุดใจขาดดิ้น
Name : Adella < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Adella [ IP : 124.121.237.214 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 สิงหาคม 2552 / 22:09
# 11 : ความคิดเห็นที่ 721
นางเอกเป็นพยาบาลที่โก๊ะดีเนอะ...คนไข้ไม่พูดก็หาว่าเป็นใบ้
ตลกดี แล้วถ้ามารู้ตอนหลังจะหาว่าพระเอกของเราโกหกมั้นน้า
PS.  เจ้าหญิงผู้เย็นชา
Name : jubjang-จ๊ะจ๋า < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ jubjang-จ๊ะจ๋า [ IP : 118.172.227.92 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 กรกฎาคม 2552 / 01:26
# 10 : ความคิดเห็นที่ 661
พระเอกจะบอกนางเอกไงน่ะว่าไม่ได้ใบ้ อ่านต่อละ
Name : ณรัญณ์ชญาณ์ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ณรัญณ์ชญาณ์ [ IP : 125.26.87.30 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 22 มิถุนายน 2552 / 02:00
# 9 : ความคิดเห็นที่ 539
นางเอกคือใครกันหว่า...พัสวี แต่ดูเหมือนชีจะมีสีสันน้อยกว่าอริสราไหมคะ เพราะเป็นแค่พยาบาลเท่านั้นเอง ไม่ได้มีเหตุจูงใจในการจับคู่กับคุณรามิลเลย อืมๆๆๆ เดากันต่อไป

ป.ล. คำผิดนิดหนึ่งค่ะพี่สาว "ประสบอุบัติเหตุ" เป็น บ.ใบไม้ นะคะ จุ๊ฟๆๆๆ สู้ๆ
PS.  สิ่งต่างๆ รอบตัวซับซ้อนเท่าที่มันจำเป็น ไม่มากไปกว่านั้น ถ้าเรายังไม่อาจเข้าใจมันได้ทั้งหมด ขอให้อย่างน้อยเราเข้าใจตัวเองว่า เราปฏิสัมพันธ์กับสิ่งรอบข้างอย่างไร และควรวางตัวอยู่ในจุดไหน...
Name : sarawali < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ sarawali [ IP : 222.123.32.151 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 28 พฤษภาคม 2552 / 12:00
# 8 : ความคิดเห็นที่ 189

ตัวอัการเล็กไปนิด แต่ก็พออ่านได้อ่าค่ะ


PS.  มันทรมานแค่ไหน ใครๆก็ไม่เห็นจงจำเอาไว้เลย...อย่ารักใครข้างเดียว
Name : »¦สุÐที่šก < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ »¦สุÐที่šก [ IP : 118.173.42.164 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 เมษายน 2552 / 14:09
# 7 : ความคิดเห็นที่ 188
อะ โซ ฮอต ๆ ๆ
Name : นู๋เรนจาเป้นไฮโซ้ววว=[]=!! < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ นู๋เรนจาเป้นไฮโซ้ววว=[]=!! [ IP : 58.10.207.39 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 เมษายน 2552 / 12:07
# 6 : ความคิดเห็นที่ 187
อืม... นิยายเรื่องนี้ทําให้อยากจะรู้ตอนต่อไปจริงๆด้วย
Name : padawan < My.iD > [ IP : 90.3.51.81 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 เมษายน 2552 / 02:54
# 5 : ความคิดเห็นที่ 186

เอ้....หมอปวัตน์จะคู่กับพราวรุ่งรึเปล่าน้า
ต้องติดตาม..


PS.  เป็นกำลังใจให้นะค่ะ
Name : manowjaa < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ manowjaa [ IP : 58.147.53.95 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 30 มีนาคม 2552 / 18:40
# 4 : ความคิดเห็นที่ 185
แง่มมม
พัสวีเป็นนางเอกแน่เลย
มิ้งจำได้ในบทนำว่านางเอกเป็นพยาบาลนี่นา
เอ๊..หรือไม่ใช่

อ่านต่อๆๆๆๆ
Name : **~Mink~** < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ **~Mink~** [ IP : 202.191.12.184 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 มีนาคม 2552 / 10:09
# 3 : ความคิดเห็นที่ 184
เข้าใจผิดใหญ่แล้ว
PS.  I remember the time I knew what happiness was.Let the memory live again.
Name : ~...mm-tiana...~ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ~...mm-tiana...~ [ IP : 58.9.69.87 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 มีนาคม 2552 / 19:30
# 2 : ความคิดเห็นที่ 183
อเม้นเป็นกำลังใจให้ค่ะ

PS.   การแต่งนิยายที่ดีต้องออกมาจากใจ
Name : กระปุกออม < My.iD > [ IP : 125.27.186.103 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 กุมภาพันธ์ 2552 / 11:51
# 1 : ความคิดเห็นที่ 182
Wow ! ยังไม่พบ..อริสรา...ก็ดีนะ..ไม่งั้นเหมือน..อุบัติรัก..เลย..ขอติดตามตอนต่อไป..
Name : แก้ว_เจ้าจอม [ IP : 58.136.206.167 ]

วันที่: 9 กุมภาพันธ์ 2552 / 02:39
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android