คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

เพลิงมาร

ตอนที่ 10 : บทที่ 9 บทเริ่มต้นของสุภาพบุรุษ 2


     อัพเดท 26 ก.พ. 55
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/ซึ้งกินใจ
Tags: ยังไม่มี
ผู้แต่ง : อโนมาตัน ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ อโนมาตัน
My.iD: https://my.dek-d.com/arnomatan
< Review/Vote > Rating : 93% [ 475 mem(s) ]
This month views : 5 Overall : 103,792
1,761 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 134 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
เพลิงมาร ตอนที่ 10 : บทที่ 9 บทเริ่มต้นของสุภาพบุรุษ 2 , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 3729 , โพส : 30 , Rating : 91% / 27 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


       




สายฝนเริ่มสาดเม็ดกระหน่ำอย่างหนัก จนใบปัดน้ำฝนหน้ากระจกรถแทบจะปัดไล่ไม่ทัน อริสราในตำแหน่งคนขับยังคงเหยียบเร่งความเร็วอยู่เป็นระยะๆ บนถนนสี่เลนส์ที่มีรถไม่ค่อยพลุกพล่านนัก ฉะนั้นเจ้าตัวจึงไม่ค่อยใส่ใจกับกระจกมองข้างเท่าไร เนื่องจากมัวหงุดหงิดกับตัวกระพริบบอกความอ่อนของแบตเตอรี่หน้าจอโทรศัพท์ เพราะเธอไม่สามารถโทรกลับหาหนุ่มลูกครึ่งอเมริกันที่คบหาดูใจกันอยู่ได้       

หญิงสาวดึงสมอล์ทอล์คที่กำลังเสียบอยู่ข้างหูคออก แล้วจับโทรศัพท์ทั้งเครื่องเหวี่ยงตุ้บไปบนเบาะข้างๆ จังหวะนั้นเอง รถแท็กซี่ที่ขับนำหน้าเธอทางเลนส์ขวา ได้เบี่ยงเข้ามาปาดด้านหน้ารถกะทันหัน อริสราจึงรีบตัดสินใจหักพวงมาลัยออกซ้าย เป็นเหตุให้มอเตอร์ไซต์ที่วิ่งตามหลังพุ่งเข้าชนท้ายรถของเธอทันที      

“โคร้มมม !!!           

อริสราต้องเหยียบเบรกสุดตัว “เอี๊ยดดด!!!”        

เม็ดฝนยังกระหน่ำไม่หยุดหย่อน ขณะที่คนขับยังคงบีบพวงมาลัยแน่น พร้อมกับเสียงหัวใจที่เต้นไม่เป็นส่ำ เธอพยายามเพ่งมองเงาคนด้านหลังจากกระจกหน้า หากแต่ความมืดกับเม็ดฝน ทำให้มองสภาพของคู่กรณีไม่ถนัด อริสราตัดสินใจเปิดประตูลงไปดู เพียงไม่กี่ก้าวเธอก็พบกับมอเตอร์ไซต์ที่นอนตะแคงอยู่ริมทาง ระยะการล้มห่างจากท้ายรถของเธอเพียงไม่กี่เมตร ทว่า..กลับไม่พบใครสักคนเดียว แล้วสังหรณ์ร้ายก็แวบเข้ามา หรือว่า..     

หญิงสาวรีบกลับหลังวิ่งไปก้มดูที่ใต้ท้องรถตนเอง ยามนี้เธอเปียกปอนไปทั่วทั้งตัว แต่ความร้อนใจทำให้ไม่รู้สึกรู้สมอะไรกับมันเลย จนเมื่อเห็นว่าไม่มีใครติดอยู่ใต้ท้องรถแน่ๆ เจ้าตัวจึงถอนหายใจโล่งอกได้ แต่ขณะกำลังจะลุกขึ้น มือหนาหนักของใครคนนึงก็ฉวยเอื้อมมาปิดริมฝีปากเธอไว้อย่างรวดเร็ว

ความตกใจสุดขีด ทำให้อริสราพยายามดิ้นรนกรีดร้อง แต่เสียงที่ยังอยู่ในลำคอก็ไม่อาจเปล่งรอดนิ้วมันได้ คราวนี้มืออีกข้างของมันจึงเอื้อมมาคว้าเอวเธอไว้ แล้วพยายามกระชากลากให้เธอกลับเข้าไปในรถ อริสราพยายามจะตั้งสติไม่ให้เตลิด ก่อนใช้ฟันกัดเข้าไปที่นิ้วมือมันอย่างสุดแรง    

“โอ้ย!!” เสียงจากมันดังลั่น พร้อมอิสรภาพที่ตนได้คืนกลับมาในชั่ววินาที

อริสราไม่รอช้าเร่งสาวเท้าวิ่งหนีอย่างเต็มที่ ปากก็กรีดร้องสุดเสียง           

“กรี๊ดดด..!!!” แต่รองเท้าส้นสูงที่สวมอยู่กลับทำให้เธอไม่สามารถวิ่งหนีได้เร็วดังใจ

ดั้งนั้นก่อนที่จะทันสลัดทิ้ง คนร้ายที่เป็นชายร่างใหญ่มันก็ก้าวเข้ามาถึงตัวเธอแล้ว ทันทีที่มันฉวยแขนของเธอได้ มันก็กระชากกลับเต็มกำลัง พร้อมสะบัดฝ่ามือหนาลงมาที่ใบหน้าเรียวเล็กอย่างแรง จนคนถูกทำร้ายถึงกับเซหลุนไปตามแรงนั้นแทบจะล้มทั้งยืน ความเจ็บวิ่งปราดเข้ามาจับหัวใจ

ทว่ามันยังคงฉุดกระชากเธออย่างไม่ปราณี ยามนี้อริสรารู้สึกกลัวขึ้นมาอย่างถึงที่สุด เธอพยามยามจะต่อรองกับมันก่อนที่ตัวเองจะถูกลากเข้าไปภายในรถ       

“ถ้าต้องการอะไรเอาไปเลย ปล่อยฉันไปเถอะนะ..อย่าทำอะไรฉันเลย” ดูเหมือนคำอ้อนวอนของเธอจะไม่เป็นผล เมื่อเสียงหัวเราะหึๆ จากมันดังอยู่ในลำคอ         

หญิงสาวกรีดร้องอีกครั้งก่อนที่มันจะคว้าตัวเธอขึ้น แล้วค่อยปล่อยทิ้งลงตรงท้ายกระโปรงรถ อริสราพยายามใช้เรี่ยวแรงที่เหลืออยู่ดันฝากระโปรงไว้ ก่อนจะส่งเสียงหวีดร้องด้วยความตกใจ เพราะรู้ดีว่าฝ่ามือของตนคงไม่สามารถต้านทานแรงกดที่โถมกระแทกลงมาได้ แล้วแสงสว่างสุดท้ายภายในช่องแคบๆ ก็หมดลงทันทีที่เสียง “ครึ้ม!” ของฝากระโปรงรถถูกปิดสนิท

อริสราตะเบ็งกรีดร้องสุดเสียง หวังว่าคงจะพอมีใครจะช่วยเธอได้บ้าง เธอใช้สองมือกำรัวทุบโครงเหล็กอย่างสุดแรง พร้อมกับหวีดร้องซ้ำแล้วซ้ำอีก ความกลัวทำให้น้ำตาของหญิงสาวไหลเอ่อเป็นทางยาว ขณะที่เริ่มรู้สึกถึงแรงสั่นๆ ของรถที่กำลังออกตัว นี่มันกำลังจะพาเราไปที่ไหนกัน          

“ใครก็ได้ช่วยฉันด้วย!!!!” เสียงร้องของอริสราเริ่มกลายเป็นเสียงสะอื้น     

หากแต่เมื่อรถเคลื่อนออกมาได้ไม่กี่เมตร เสียงการชนเบียดกระแทกก็ดังลั่นตรงช่วงประตูข้าง  แล้วรถของเธอเบรกกะทันหัน อริสราอาจกลิ้งไปกระแทกเข้ากับตัวถังรถแล้ว ถ้าบังเอิญไม่ติดกับกระเป๋าผ้าใบใหญ่ที่ใช้เก็บสัพเพเหระไว้  

“เฮ้ย..หยุดนะ!” เสียงห้าวห้วนดังพอจะทำให้คนที่ถูกจับยัดอยู่ภายในกระโปรง รู้สึกใจชื้นขึ้นมาอย่างมีหวัง   นั่นไง...มันต้องมีคนเห็นเธอแล้วแน่ๆ  “ฉันอยู่ตรงนี้..ช่วยด้วย ใครก็ได้ช่วยด้วย!”    

ทันใดนั้นก็มีเสียงเปิดเสียงประตูรถในด้านที่น่าจะเป็นฝั่งคนขับ ตามด้วยเสียงเอะอะคล้ายกับการต่อสู้ เสียงร่างกายมนุษย์ที่ถูกเหวี่ยงมากระแทกกับโครงรถ มันคล้ายจะถูกกระแทกซ้ำไปที่กระจกหน้าต่าง จนเสียงโคร้มๆ นั้นไล่เลยมาเกือบถึงประตูรถ จากนั้นก็เปลี่ยนเป็นเสียงฝีเท้าที่ย่ำกระแทกลงของใครสักคนที่พยายามจะวิ่งหนี ชั่วประเดี๋ยวฝากระโปรงรถจึงค่อยเด้งพะเหยอขึ้นมา พร้อมกับแสงสว่างที่ค่อยสาดส่องเข้ามาภายใน      

อริสรายังรู้สึกเหมือนกับร่างกายของตัวยังคงสั่นอยู่น้อยๆ แม้จะรู้ว่าเธอได้รับความช่วยเหลือแล้ว พอศีรษะโผล่พ้นกับท้ายรถ ภาพที่ได้เห็นอยู่ในระยะไม่ใกล้นัก แต่พอจะมองออกว่ามันคือการต่อสู้ระหว่างผู้ชายสองคน ดูเหมือนชายตัวหนาในชุดสีดำที่ได้ทำร้ายเธอมันกำลังพยายามจะหนี ในขณะที่อีกฝ่ายกลับพยายามที่จะยื้อยุดไว้    

แล้วเงาสะท้อนวาบของอาวุธปลายแหลมที่ถูกชักออกมา ก็ทำให้ชายร่างสูงต้องชะงักไป ก่อนที่จะโผเข้าแย้งยื้ออาวุธกับคนร้ายอีกครั้งอย่างชุลมุน แทบจะมองไม่ออกเลยว่าใครจะเป็นฝ่ายเสียเปรียบ ต่อเมื่อชายร่างสูงผละห่างออกมา พร้อมกับมือที่ยังคงกุมฝ่ามืออีกข้างอยู่ ขณะที่เจ้าคนร้ายถอยกรูดก้นจ้ำเบ้าหงายหลังลงไปกองกับพื้น ดังนั้นพอเห็นอาการเสียหลักของมัน ชายผู้ที่ได้ช่วยเหลือเธอ จึงทำท่าจะโถมเข้าไปซ้ำมันอีกครั้ง      

จังหวะนั้นเอง มอเตอร์ไซต์คันเดียวกับที่พึ่งถูกชนล้มเมื่อครู่ ก็ขับพุ่งปรี่เข้ามาใส่พวกเขา พร้อมกับคนขับที่ใส่หมวกปิดบังหน้าตาไว้ คราวนี้ชายร่างสูงกลับเป็นฝ่ายเสียหลักล้มลงไปบ้าง เจ้าคนร้ายจึงฉวยโอกาสรีบกระโจนซ้อนท้ายมอเตอร์ไซต์ ซิ่งบิดหนีหายไปในความมืด ทิ้งไว้แต่เสียงเครื่องยนต์ที่ยังดังกึกก้องอยู่ในหูของหญิงสาว  

อริสรารู้สึกเหมือนตัวเองแทบจะหอบหายใจรวยระริน ความตื่นตระหนกทำให้ร่างยังคงนิ่งอยู่อย่างนั้น กระทั่งชายหนุ่มในสภาพเปียกปอนค่อยๆ เดินเข้ามาหาเธอ จนถึงก้าวสุดท้ายของเขาที่ห่างจากเธอแค่เอื้อมมือ อริสราจึงได้เห็นใบหน้านั้นอย่างชัดเจน            

“คุณรามิล!!!” เสียงเรียกที่เปล่งออกมาราวกับเสียงตะโกน พร้อมกับดวงตายังชื้นแฉะด้วยคราบน้ำตา ขณะส่งสองแขนยื่นให้กับชายหนุ่ม รามิลจึงรวบร่างนั้นไว้ก่อนที่จะดึงเธอออกมา       

แม้สองเท้าจะแตะพื้นแล้ว แต่มันยังคงอ่อนแรงจนต้องยึดไหล่กว้างนั้นไว้ เพื่อให้ตัวเองทรงตัวอยู่ได้ สายตาที่มองคนตรงหน้า ยังคงฉายทั้งความหวาดกลัว ตื่นตระหนก และหวาดระแวงอยู่พร้อมกัน     

“คุณปลอดภัยแล้ว..อริสรา..คุณปลอดภัยแล้ว” เสียงปลอบประโลมไม่ได้ช่วยลดความตื่นตระหนกของเธอสักเท่าใด อริสราสะอื้นพร้อมกับโผเข้าหาไหล่กว้างอย่างขวัญเสีย ขณะที่เขาก็โอบรัดเธอกลับ พร้อมใช้ฝ่ามือลูบแผ่นหลังเกลี้ยงเกลาอย่างอ่อนโยน           

“คุณเป็นอะไรหรือเปล่าครับ?” รามิลค่อยๆ รั้งตัวเธอออกจากอกแล้วสำรวจดวงหน้านั้นอีกครั้ง  อริสราส่ายหน้าน้อยๆ ก่อนเอ่ยด้วยน้ำเสียงสั่นๆ         

“ฉันกลัว..”           

รามิลพยักหน้า พร้อมกับใช้สองมือประคองดวงหน้านั้น แล้วช่วยเกลี่ยคราบน้ำตาที่กำลังจะเอ่อไหล

“เชื่อผมสิ..ตอนนี้คุณปลอดภัยแล้ว” ชายหนุ่มระบายลมหายใจออกมา แล้วค่อยเล่าต่อ “ผมเห็นรถคุณจอดอยู่ข้างทาง ตอนที่มันจับคุณโยนใส่กระโปรงรถ ตอนนั้นผมไม่แน่ใจด้วยซ้ำว่ามันเป็นรถของคุณ แต่พอขับไล่ตามมาทัน ถึงพอจำเลขทะเบียนรถได้ เวลานั้นผมคิดวิธีที่มันดีกว่าการพุ่งชนรถของคุณไม่ได้แล้ว”      

ชายหนุ่มเหลียวไปมองความเสียหายที่เกิดจากการยุบของตัวถังด้านข้าง รู้ดีว่าด้วยสภาพแบบนี้ หากจะเอาเข้าอู่คงต้องเสียเวลาซ่อมอยู่หลายวัน           

“ฉันไม่คิดว่ารถมันจะสำคัญไปกว่าชีวิตของตัวเองหรอกค่ะ” น้ำเสียงสั่นเครือค่อยลดลง แสดงว่าคนพูดเริ่มจะครองสติได้มากขึ้น            

“แล้วนี่คุณอยากจะไปหาตำรวจเลยไหม ผมจะได้..”       

คนฟังส่ายหน้าดิกก่อนที่จะฟังเขาพูดจบ  “ฉันอยากกลับบ้านค่ะ”       

“แล้วคุณจะขับรถไหวเหรอ?”          

แทบไม่ต้องรอฟังคำตอบ เพราะดวงตาคู่นั้นตอบคำว่า ‘ไม่’ แทนเจ้าตัวได้ชัดเจนแล้ว    

“ให้ผมไปส่งคุณดีกว่า แล้วจะให้คนเอารถขับตามไปส่งให้ทีหลัง”     

“ขอบคุณค่ะ” น้ำเสียงคนตอบเริ่มแห้งผาก ก่อนที่เจ้าตัวจะเหลือบไปเห็นรอยเลือดบริเวณฝ่ามือของชายหนุ่ม   

“อุ๊ย! คุณมีแผลนี่คะ”            

เธอฉวยฝ่ามือเขามาพลิกดู จึงเห็นรอยแผลทางยาวที่น่าจะทำให้เจ้าของมือเจ็บได้ไม่น้อย อริสรารีบดึงชายหนุ่มให้ตามมายังรถของเธอ ก่อนจะเอาขวดแอลกอฮอล์ที่เก็บไว้ราดตรงบาดแผลนั้น แล้วค่อยหยิบผ้าเช็ดหน้าผืนบางพันทับให้อีกที แวบหนึ่งในเสี้ยวนาทีผ่านความมืด ดวงตาของชายหนุ่มได้ลดประกายความกร้าวของมันนั้นลงไปบ้าง    

ถ้าจะมีใครสักคนที่ต้องรับผิดชอบกับเรื่องที่เกิดขึ้นคราวนี้ ก็ขอให้โทษ‘พ่อ’ของเธอแล้วกัน..อริสรา ความหวาดกลัวของเธอเพียงเท่านี้ มันเทียบไม่ได้เลยกับสิ่งที่เกิดขึ้นกับครอบครัวฉัน สุดท้ายไม่ช้านานเธอก็จะลืมเหตุการณ์ทุกอย่าง ไม่เหมือนกับเขาที่ยังต้องทุรนทุรายกับฝันร้ายที่เกิดขึ้น        

ผู้หญิงคนนึงต้องสูญเสียชีวิตของเธอไป กับผู้ชายอีกคนที่แทบจะไม่สามารถมองเห็นได้อีกตลอดทั้งชีวิต รวมกับบาดแผลสาหัสในหัวใจของคนเป็นลูก          

เท่าไหร่นะ..มันถึงจะเพียงพอกับราคาที่ทั้งนายศรุต กับครอบครัวของเธอต้องจ่ายคืนมาให้กับพวกเขา ถ้าชีวิตต้องแลกด้วยชีวิต

หายนะของครอบครัวนึง มันก็ต้องแลกด้วยหายนะของอีกครอบครัวนึงมิใช่หรือ?  


................................................................


ประตูอัลลอยด์
ฉลุลายขนาดสูงโปร่งเลื่อนเปิดออกเกือบอัตโนมัติ เพื่อให้รถเปิดประทุนสีขาวได้โลดแล่นไปตามทางที่ลาดด้วยกระเบื้องอิฐแดง ทอดเป็นทางยาวมุ่งสู่บริเวณส่วนลานน้ำพุหินอ่อนขนาดใหญ่ ขนาบล้อมด้วยสวนพฤกษากว้างที่ถูกความมืดโรยตัวปกคลุม แล้วสิ่งที่คนในรถถึงกับต้องแหงนคอมอง คือคฤหาส์นสีขาวที่ตั้งตระหง่านด้วยเสาทรงโรมันคู่งามวิจิตรับกับปลายยอดรูปโดมสูง เพียงได้เห็นจากภายนอกก็แน่ใจว่าคงไม่แคล้วดั่งวิมานของพวกมหาเศรษฐี        

พลันเมื่อรถเริ่มจอดสนิท รามิลก็เหลียวมองคนนั่งข้างด้วยสายตาที่พยายามแสดงความห่วงใยนักหนา  

“คุณพอเดินไหวแล้วใช่ไหม?”         

“ค่ะ..แล้วแผลที่มือของคุณล่ะ” เสียงทอดบอกความเป็นกังวลไม่แพ้กัน     

“ไม่เป็นไรหรอกครับ แค่นิดหน่อยเอง ผม..ห่วงคุณมากกว่า”      

“..เอ่อ..อริสไม่เป็นอะไรแล้วล่ะค่ะ” เป็นความตั้งใจที่เจ้าตัวอยากจะเรียกแทนตัวเองอย่างนั้น แล้วอริสราก็ถอนหายใจยืดยาว พลางเอนหัวลงพิงเบาะหลังอย่างอ่อนแรง         

“ที่ไม่อยากไปหาตำรวจก็เพราะไม่ต้องการให้มันกลายเป็นเรื่องป็นราวใหญ่โต บางครั้งความจริงกับเรื่องที่กลายเป็นข่าว มันก็แทบจะกลายเป็นคนละเรื่องกันเลย อริสเบื่อที่จะต้องตอบคำถาม แล้วก็ต้องตามแก้ข่าวที่มันเกินความเป็นจริง ตอนนี้คุณพ่อก็พึ่งจะอาการดีขึ้น ไม่อยากให้มีเรื่องอะไรทำให้ท่านต้องไม่สบายใจอีก” เจ้าตัวถอนหายใจเบาๆ “คุณรามิลคะ ขอบคุณสำหรับสิ่งที่คุณทำเพื่ออริสในวันนี้นะคะ ถ้าไม่ได้คุณบางที..อริสอาจจะไม่ได้กลับมาในสภาพที่เป็นอยู่นี้เลยก็ได้”

“ไม่เป็นไรเลยครับ กรุณาอย่าคิดว่าเป็นบุญคุณอะไรเลย แค่คุณปลอดภัยเท่านั้นก็พอแล้ว”    คำตอบที่ได้ยินทำให้คนฟังต้องเงียบงันไปชั่วอึดใจ ก่อนจะหัวเราะเบาๆ      

“จะมีผู้ชายสักกี่คนคะ ที่ยอมลงทุนเอาตัวเข้าเสี่ยงช่วยผู้หญิงที่เขาพึ่งรู้จัก” อริสรามองผ่านความมืดเข้าไปยังดวงตาของชายหนุ่มตรงหน้า ขณะที่เขากลับเป็นฝ่ายเบือนหลบตาเธอไป “แต่ยังไงก็ขอบคุณอีกครั้งนะคะ”    

หญิงสาวส่งรอยยิ้มอ่อนล้าให้กับชายหนุ่ม แล้วจึงก้าวลงจากรถพร้อมกับเสื้อสูทสีเข้ม ที่รามิลเป็นฝ่ายสวมคลุมให้กับเธอตั้งแต่ช่วงอยู่ในรถ ต่อเมื่อชายหนุ่มถอยรถเคลื่อนออกไปแล้ว เจ้าตัวจึงพึ่งนึกได้ว่ามีสูทตัวหนาคลุมอยู่บนหัวไหล่ เธอจึงค่อยจับลูบผ้าเนื้อแข็งนั้นอย่างเบามือ 

อย่างน้อย..ก็ยังมีผู้ชายดีๆอีกคนที่เหลืออยู่บนโลก ผู้ชายที่สง่าด้วยรูปร่างหน้าตา กับความเพียบพร้อมในด้านสติปัญญา แถมยังกล้าหาญที่จะปกป้องผู้หญิงคนนึงราวกับพระเอกในเทพนิยาย      

ไม่ว่าเขาจะช่วยเธอด้วยเหตุผลอะไรก็ตาม จะเนื่องด้วยความพึงใจในตัวเธอก่อนแล้วหรือไม่ อย่างน้อยก็คงต้องเริ่มต้นจากพื้นฐานจิตใจที่ดีงามของเจ้าตัวเองเป็นสำคัญ  แล้วถ้าหากเขาคิดจะเสนอตัวเองให้เธอพิจารณาบ้าง   บางทีอีธานอาจต้องเจอคู่แข่งคนสำคัญเข้าแล้ว!        



จนเมื่อรามิลขับรถออกมาพ้นคฤหาสน์หลังงาม เขาก็ยกฝ่ามือที่ถูกพันด้วยผ้าผืนบาง อันเริ่มจะมีเลือดซึมเปรอะออกมาขึ้นดู

เจ็บหรือ..ไม่เท่าไหร่หรอก แลกกับการได้เห็นสายตาโง่ๆ ของผู้หญิงคนนั้น อยากหัวเราะเยาะความเขลาของเจ้าหญิงอริส ผู้มั่นใจเหลือเกินว่าเขาคือเจ้าชายผู้ที่มาช่วยเธอไว้ ยังจะมีอีกหรือผู้ชายที่พร้อมจะเสี่ยงชีวิตกับคนที่เขาพึ่งจะรู้จัก ก็น่าจะรู้คำตอบดีอยู่แล้วนี่นา แล้วจะยังมาถามเขาอีกทำไม        

นี่เขาคงต้องตบรางวัลอย่างงามให้กับทีมนักแสดงตัวประกอบงานนี้ ไม่ผิดหวังจริงๆ ที่เลือกใช้เด็กในสังกัดของเจ้าตะวัน เพื่อนรักตั้งแต่วัยเด็ก เพื่อนคนเดียวที่รู้เรื่องราวในชีวิตเขาอย่างมากมาย ยกเว้นแต่เรื่องนี้ ซึ่งต้องหลอกมันว่าเขาอยากจะหาโอกาสใกล้ชิดกับผู้หญิงคนหนึ่ง มันถึงได้ยอมตกลงช่วยจัดผู้ร้ายระดับฝีมือให้ได้ไม่อยากเย็น ด้วยฐานะตำแหน่งของผู้ช่วยผู้กำกับหนังภาพยนตร์ 

ถ้ามันรู้ความจริงว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร มันคงก่นด่าเขาอย่างเตลิดเปิดเปิงแน่  

ถ้าอริสรามีตาทิพย์มองเห็นทะลุโครงเหล็กรถออกมาได้ในตอนนั้น คงจะได้เห็นภาพที่น่าขำขันพิลึก ไอ้ผู้ร้ายที่สุดแสนจะน่ากลัวของเธอ มันร่วมมือไล่เตะทุบรถกับเขาอย่างเมามัน เกือบหลุดขำก้ากออกมาทีเดียว โดยเฉพาะในช่วงสำคัญที่ตัวเขา เป็นฝ่ายกระโจนเข้าลูบปลายมีดนั้นอย่างจงใจ เพราะอีกฝ่ายดันปอดไม่กล้าลงมือเล่นจริง     

สู้อุตส่าห์ลงทุนมาถึงเพียงนี้ แค่ต้องแลกกับบาดแผลอีกนิดหน่อยกับการเข้าให้ถึงหัวใจของศัตรู มันคุ้มเสียยิ่งกว่า..

................................................................

(ถ้าพบคำผิดรบกวนแจ้งด้วยนะคะ ขอบคุณค่ะ)



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
เพลิงมาร ตอนที่ 10 : บทที่ 9 บทเริ่มต้นของสุภาพบุรุษ 2 , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 3729 , โพส : 30 , Rating : 91% / 27 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1 | 2
# 30 : ความคิดเห็นที่ 1401

อ่านแล้วยัง เฉยๆๆ อยู่ฮ่ะค่ะ ยังงัยก็ลองอ่านต่อดีกว่าน่ะ

Name : Fog line < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Fog line [ IP : 118.173.236.240 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 กุมภาพันธ์ 2553 / 11:11
# 29 : ความคิดเห็นที่ 1203

ใครเป็นนางเองหว่า ?

งงนิ

อ่านต่อๆๆๆๆๆ


PS.  เมื่อรักยากที่จะเอื้องเอ่ย
Name : kijkub < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ kijkub [ IP : 180.183.212.108 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 พฤศจิกายน 2552 / 17:25
# 28 : ความคิดเห็นที่ 1131

โอ๊ย อ่านแล้วงง ยังไม่รู้เลยใช่เป็นนางเอก ต้องอ่านต่อใช่ป่าว


PS.  ก็แค่ผู้หญิงคนหนึ่งที่อาจจะหื่นได้ทุกสถานการณ์
Name : Bonus.P.s < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Bonus.P.s [ IP : 203.144.220.243 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 ตุลาคม 2552 / 22:06
# 27 : ความคิดเห็นที่ 1070
เฮอะ เฮอะ เฮอะ !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!   
Name : เศษแก้ว < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ เศษแก้ว [ IP : 125.25.18.205 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 ตุลาคม 2552 / 12:30
# 26 : ความคิดเห็นที่ 1061
อริสโทรหาอีธานไม่ติด

สงสัยแฟนเธอกำลังฟัดอยู่กับคู่ขามั้ง 

ฮ่า ๆ


รามิลแผนสูงแฮะ

แผนนี้โอเคนะเนี่ย
PS.  you'll find me...I promise
Name : เจ้านางน้อยแห่งล้านนา < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ เจ้านางน้อยแห่งล้านนา [ IP : 118.172.60.196 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 28 กันยายน 2552 / 20:02
# 25 : ความคิดเห็นที่ 910

สงสาร อริสรา จัง....,ใครจะคิดว่า...รามิล จะหลอก " ริส " ได้....ถ้า ฉลาด ก็ต้อง  เฉลียว ด้วยนะ

Name : แก้ว_เจ้าจอม < My.iD > [ IP : 115.67.242.230 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 สิงหาคม 2552 / 02:53
# 24 : ความคิดเห็นที่ 858
แผนนี้สุดยอดเกินไปมั้ยเนี่ย

ร้ายลึก
PS.  มาอ่านนิยายเราบ้างนะ ติชมให้ด้วยยิ่งดีเลย
Name : Chii_Elda < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Chii_Elda [ IP : 125.25.110.243 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 สิงหาคม 2552 / 23:24
# 23 : ความคิดเห็นที่ 731
โอ๊ยโอ๊ย...ปวดหมอง
PS.  เจ้าหญิงผู้เย็นชา
Name : jubjang-จ๊ะจ๋า < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ jubjang-จ๊ะจ๋า [ IP : 118.172.227.92 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 กรกฎาคม 2552 / 02:22
# 22 : ความคิดเห็นที่ 667
ก็ดีน่ะ
Name : ณรัญณ์ชญาณ์ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ณรัญณ์ชญาณ์ [ IP : 125.26.87.30 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 22 มิถุนายน 2552 / 02:46
# 21 : ความคิดเห็นที่ 584
จัดฉากได้เยี่ยมมาก   รามิล    
ลงทุนชีวิตตัวเอง   เพื่อการแก้แค้น    ถ้าเกิดหลงรักอริสราจริง ๆ   ล่ะ   ใครเจ็บ
Name : TongFaธงฟ้า < My.iD > [ IP : 125.27.60.205 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 มิถุนายน 2552 / 15:21
# 20 : ความคิดเห็นที่ 568

ว่าแล้วว่า อะไรมันจะบังเอิญกันขนาดนั้น คุณรามิล แผนสูง

เอาตัวเข้าเสี่ยง เรียกร้องความสนใจ ดูเหมือนจะได้ผลเสียด้วยสิ

ขนาดอริส ยังบอกกับตัวเองเลยว่า อีธานจะมีคู่แข่ง

ตรงนี้อ่านแล้วมันฟังดูแปลกๆ

"ต่อด้วยเสียงอวัยวะที่พุ่งเข้ามาทระทบกระจกหน้าต่าง..."


PS.  In everything gives you sincerely.
Name : nuri.j < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ nuri.j [ IP : 124.86.170.84 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 มิถุนายน 2552 / 20:00
# 19 : ความคิดเห็นที่ 261
โห... รามิลจะแค้นอะไรปานนั้น  หวังว่าความรักคงจะช่วยเยียวยานะคะ
Name : padawan < My.iD > [ IP : 90.3.51.81 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 22 เมษายน 2552 / 03:14
# 18 : ความคิดเห็นที่ 260
เนียนฟ่ะ
หมันไส้
แล้วตกลงไคเปงนางเอกกก
วีนัสสสสสสสสสสสสส
ช้ายยยยเชียวีนาสสสสสสส
PS.  +---ถ้าไม่จำก้ไม่ใช่คนแล้ว ไอ้จัยยง่ายยย แบร่ๆ---+
Name : โอ้ววส์ มายยก็อด>//< < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ โอ้ววส์ มายยก็อด>//< [ IP : 124.121.51.16 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 8 เมษายน 2552 / 12:34
# 17 : ความคิดเห็นที่ 259
เวรกำ................


กลงกลซะงั้น


เริ่มลังเล สรุปใครเป็นนางเอกกันแน่เนี้ย

เอ.................................

แต่น่าจะเป็นพัสวีมากกว่า

เอ.................................

หรือว่าไม่ใช่
Name : ยมฑูตน้อย < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ยมฑูตน้อย [ IP : 125.24.2.156 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 เมษายน 2552 / 22:22
# 16 : ความคิดเห็นที่ 258

หุหุ คุณอริสเอ๋ย...ตกหลุมเข้าเต็มเปา


PS.  อดทนเยี่ยงควาย สู้ตายเยี่ยงแรด!!
Name : โซมุ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ โซมุ [ IP : 58.8.65.59 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 เมษายน 2552 / 21:35
# 15 : ความคิดเห็นที่ 257

รามิลเนี่ยลงทุนเหอะ

อย่างงี้เป็นใครก็หลงกล


PS.  สุดๆไปเลยค่ะ
Name : noko-nokkan < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ noko-nokkan [ IP : 58.9.48.71 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 เมษายน 2552 / 15:21
# 14 : ความคิดเห็นที่ 256
เหอะๆ อริสเอ๋ย หลงกลมารซะแล้ว

แต่รามิลก็เนียนซะ
PS.  เราจะเห็นคุณค่าของสิ่งนั้น เมื่อมันจากเราไปแล้ว
Name : fiberhaha < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ fiberhaha [ IP : 119.42.85.40 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 29 มีนาคม 2552 / 15:33
# 13 : ความคิดเห็นที่ 255
สนุกมากค่า
คุณพระเอกเล่นบทชายผู้กล้าหาญได้เนียนมาก
แต่ใจร้ายนะคะ หลอกเขาแบบนี้อ่ะ
เฮ้อ...แค้นคนนึงไปลงอีกคนนึงมันก็ไม่ยุติธรรมเน้อ

มีคำผิดสองสามคำนะคะ.เฉี่ยวชน เผยอ และก็ แย่งยื้อคร่าาา
Name : **~Mink~** < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ **~Mink~** [ IP : 202.191.13.160 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 มีนาคม 2552 / 17:19
# 12 : ความคิดเห็นที่ 254
วันนี้เท่านี้ก่อนนะคะ ปวดตามากเลย
PS.  I remember the time I knew what happiness was.Let the memory live again.
Name : ~...mm-tiana...~ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ~...mm-tiana...~ [ IP : 58.9.69.87 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 มีนาคม 2552 / 19:54
# 11 : ความคิดเห็นที่ 253
เม้นเป็นกำลังใจให้ค่ะ

PS.   การแต่งนิยายที่ดีต้องออกมาจากใจ
Name : กระปุกออม < My.iD > [ IP : 125.27.186.103 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 กุมภาพันธ์ 2552 / 11:52
# 10 : ความคิดเห็นที่ 252
หลากหลายอาชีพนะเนี่ย......โห..ตอนแรก..นึกว่า...แวดวง...เจ้าหน้าที่พยาบาล..ที่ไหนได้...
organise and stand-in ชัดๆๆๆ.......555555
อ่านต่อดีกว่า..จะมีอาชีพอะไรอีก..นะ
Name : Kaew_ChaoChom [ IP : 58.136.206.167 ]

วันที่: 9 กุมภาพันธ์ 2552 / 04:37
# 9 : ความคิดเห็นที่ 251

โหวต ให้แล้วน่ะจ๊า

Name : ตะวัน^^ < My.iD > [ IP : 114.128.76.111 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 มกราคม 2552 / 19:05
# 8 : ความคิดเห็นที่ 250
แนวบู้อ่านแล้วเนียน
Name : น้องลี [ IP : 116.58.231.242 ]

วันที่: 30 ตุลาคม 2551 / 21:57
# 7 : ความคิดเห็นที่ 249
เห็นด้วยค่ะ ใครเป็นนางเอกกันแน่หนอ อิอิอิอิอิอิ รีบมาอัพนะจ๊ะ โหวตให้แล้วนะจ๊ะ
Name : moomam [ IP : 118.172.166.7 ]

วันที่: 24 ตุลาคม 2551 / 19:11
# 6 : ความคิดเห็นที่ 248
สนุกมาก
Name : ป_ปลา[การ์ตูน] < My.iD > [ IP : 58.9.33.138 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 ตุลาคม 2551 / 16:24
หน้าที่ 1 | 2
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android