THE ENEMY LOVERS อริร้ายแสนรัก (รีไรท์)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 10,070 Views

  • 65 Comments

  • 176 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    656

    Overall
    10,070

ตอนที่ 9 : ๐๓_การพบกันของโชคชะตา(?) 70%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 329
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    27 พ.ค. 62





๐๓ : การพบกันของโชคชะตา(?)



Love in motion‏ | Do not edit.




...




"คุณหนูใหญ่คะ อย่าเลยนะคะ" เสียงอ้อนวอนของแม่บ้านดังขึ้นอย่างน่าสงสาร สีหน้าของทุกคนราวกับจะร้องไห้โฮออกมา แต่ถึงอย่างไร นั่นกลับไม่สะเทือนเข้าไปในใจของคุณหนูของบ้านที่ยืนอยู่ต่อหน้าพวกเธอเลยสักนิด

"เอา-กุญ-แจ-รถ-มา" คนเป็นคุณหนูเอ่ยเน้นทีละคำพร้อมสายตาบังคับขู่เข็ญทำเอาเหล่าแม่บ้านผวา แต่ก็ยังใจแข็งไม่ยอมให้ตามที่ขอ

"โธ่คุณหนูขา ถนนที่นี่ไม่เหมือนที่นู่นนะคะ"

"แล้วยังไง"

"ก็อันตรายน่ะสิคะ คุณหนูยิ่งขับที่นี่เป็นครั้งแรกด้วย"

"ทุกอย่างก็มีครั้งแรกกันทั้งนั้น" เธอเถียงอย่างไม่ยอมแพ้ ยังไงวันนี้เธอก็ต้องได้ขับรถ

เหล่าบอดี้การ์ดได้แต่มองภาพนั้นอย่างไม่รู้จะทำอย่างไร พวกเขาไม่เคยห้ามคุณหนูได้เลยสักครั้งเวลาเธอตั้งใจจะทำอะไร อย่างเช่นตอนนี้ที่เธอกำลังร้องขอจะขับรถเองทั้งที่รู้อยู่ว่าถนนที่เมืองไทยอันตรายแค่ไหน

"นั่น! อะไรอ่ะ!" คุณหนูใหญ่ของบ้านเบิกตากว้างอย่างตกใจพร้อมชี้ไม้ชี้มือไปข้างบนเพดานทำเอาทุกคนตกอกตกใจต้องมองตามไปยังมือนิ้วเรียว

ตอนนั้นเองที่คุณหนูจอมแสบอาศัยที่ทุกคนเผลอคว้าเอากุญแจรถที่ซ่อนอยู่ด้านหลังหัวหน้าแม่บ้านออกมา ก่อนจะวิ่งไปที่หน้าบ้านที่มีรถสปอร์ตคันหรูของน้องชายจอดรออยู่แล้วขับออกไปทันที ทุกคนหน้าเหวอด้วยความช็อกทำอะไรไม่ถูกแต่หัวหน้าแม่บ้านสาวใหญ่ดูจะมีสติก่อนใครเพื่อน

"คุณหนู!! เอ้ายืนนิ่งทำไมตามคุณหนูไปสิ" ความโกลาหลบังเกิดขึ้นทันที เหล่าบอดี้การ์ดวิ่งวุ่นไปขึ้นรถแล้วขับตามคุณหนูออกไปติด ๆ









"ฮ่า ๆ มันต้องอย่างนี้สิสายธารา เธอนี่เก่งชะมัด" หัวเราะอย่างสนุกสนานพลางตบพวงมาลัยชอบใจที่สามาถแย่งกุญแจมาได้โดยไม่แยแสต่อความวุ่นวายเดือดร้อนที่เกิดขึ้นเพราะตัวเองหลังจากนี้เลยสักนิด 

"จะไปไหนดีน้า" ใบหน้าน่ารักครุ่นคิดก่อนรอยยิ้มเจ้าเล่ห์จะเผยออก นิ้วกดไปที่เครื่องจีพีเอสพิมพ์จุดหมายเข้าไป 

ตึกธนากรุ๊ป...

ใช่เลย นั่นแหละ เธอจะไปที่นี่...








รถสปอร์ตคันหรูถูกเร่งเครื่องตามสมรรถนะของมัน หญิงสาวด้านหลังพวงมาลัยขับปาดซ้ายปาดขวาจนน่าหวาดเสียวว่าจะไปเสยก้นของรถคันข้างหน้าเข้าสักที ในขณะที่ข้างหลังถูกตามด้วยบอดี้การ์ดมาติด ๆ ชนิดที่ว่าไม่ปล่อยให้คุณหนูคลาดสายตา

หญิงสาวมีโอกาสขับขี่ด้วยความเร็วสูงแค่นอกเมืองเท่านั้น เพราะทันทีที่เข้าเขตเมืองรถกลับติดยาวเหยียดจนแทบไม่ขยับ 

คุณหนูใหญ่รู้สึกหงุดหงิดเล็กน้อยเมื่อรถเคลื่อนไปได้ทีละนิด นิ้วเรียวเคาะไปที่พวงมาลัยเป็นจังหวะรอเวลา นัยตาสวยกรอกไปมาด้วยความเบื่อหน่าย คิดถูกคิดผิดที่ขับมาเองเนี่ย จวบจนรถคันข้างหน้าเคลื่อนไปรถสปอร์ตคันสวยจึงเคลื่อนตาม

อีกไม่กี่กิโลเมตรข้างหน้าจะถึงจุดหมายปลายทางตามที่เครื่องจีพีเอสบอก หญิงสาวตื่นเต้นไม่น้อย นี่เป็นครั้งแรกที่ได้เข้ามาธนากรุ๊ปสาขาประเทศไทย จะยิ่งใหญ่เหมือนสาขาหลักที่อเมริกาหรือเปล่านะ มากกว่านั้นน้องชายจะตกใจแค่ไหนถ้าเห็นเธอเข้าไปหาเขาถึงที่ทำงาน วางแผนไว้ว่าหลังจากนั้นจะชวนกันไปทานข้าวกลางวัน ในหัวพลันคิดอาหารที่อยากกิน ดวงตากลมกรอกไปมาอย่างครุ่นคิด

อาหารไทย

หรืออิตาลี

ฝรั่งเศสก็ดีนะ




โครม!!

เสียงดังโครมใหญ่หลังจากรถสปอร์ตคันหรูชนเข้ากับท้ายรถคันข้างหน้าที่หรูไม่แพ้กัน คุณหนูใหญ่ยกมือขึ้นมากุมหน้าผากที่โขกเข้าอย่างจังกับพวงมาลัยรถ รอยแดงอย่างเห็นได้ชัดปรากฏขึ้นตรงหน้าผากขาว เธอร้องโอดโอยด้วยความเจ็บ

ก๊อก ๆๆๆๆ!!!

เสียงเคาะดัง ๆ ตรงกระจกรถทำให้หญิงสาวสะดุ้งเฮือก มือเปิดประตูรถลงมา ก่อนเสียงต่อว่าของชายหนุ่มคนหนึ่งจะดังขึ้นตามมา

"ไม่มีตาเหรอครับถึงไม่เห็นว่าข้างหน้ามีรถอยู่"


แต่ทว่าทันทีที่ต่างฝ่ายต่างเห็นหน้าคู่กรณีของกันและกันอย่างชัดเจน ทั้งสองคนถึงกับผงะเบิกตากว้าง ถอยหลังออกไปคนละหนึ่งก้าวตามสัญชาตญาณ

"นาย!!!"

"คุณ!!!"

นิ้วถูกยกขึ้นมาชี้หน้ากัน ริมฝีปากของทั้งคู่อ้ากว้างราวกับจะปล่อยให้แมลงวันเข้าไปทำรังข้างใน ก่อนจะกัดฟันกรอด

"คุณอีกแล้วเหรอ!"

"นายอีกแล้วเหรอ!"

เป็นอีกครั้งที่พูดพร้อมกันพร้อมกับดวงตาที่ถลึงใส่อย่างไม่ยอมกัน

"ขับรถภาษาอะไรของคุณหะ?!" คุณชายหนุ่มโวยวาย เขาสายมากแล้วยังต้องมาเสียเวลากับเรื่องไร้สาระอีกเหรอ 

"ฉันไม่ได้ตั้งใจ!" เสียงแหลมหวีดร้องกลับไม่ยอมแพ้ 

"ไม่ได้ตั้งใจอะไร ตาบอดหรือไงถึงไม่เห็นว่าข้างหน้ามีรถอยู่น่ะ ชนมาได้!"

"ก็บอกว่าไม่ได้ตั้งใจไง!" เสียงแหลมบาดเข้าไปในหูจนชายหนุ่มต้องนิ่วหน้า

"สติน่ะมีบ้างไหม? ลืมพกออกมาจากบ้านเหรอ?" คุณชายหนุ่มยังคงต่อว่าไม่หยุดด้วยความหัวเสีย 

"โอ้ย! จะอะไรนักหนา! จะเอาเท่าไหร่ว่ามา?" หญิงสาวหวีดร้องด้วยความหงุดหงิดไม่แพ้กันก่อนจะแก้ปัญหาด้วยวิธีเดิมอย่างทุกทีซึ่งมักจะได้ผลทุกครั้งแต่ไม่ใช่กับชายหนุ่มตรงหน้านี้

"พูดงี้หมายความว่าไง จะเอาเงินฟาดหัวเหรอ นิสัยเสีย!"

"นะ นาย ว่าฉันเหรอ!" 

"ใช่ผมว่าคุณ แล้วจะทำไม?" เจ้าของใบหน้าหล่อพูดออกมาพลางมองคุณหนูตรงหน้าที่กำลังกระทืบเท้าไปมาด้วยสีหน้ากวนประสาท



"คุณหนู! เกิดอะไรขึ้นครับ?!" ชายร่างยักษ์สองคนที่คาดว่าน่าจะเป็นบอดี้การ์ดวิ่งเข้ามาหน้าตาตื่น รถของพวกเขาจอดอยู่ห่างจากตรงนี้นับกิโลได้ หลังจากพบว่าเครื่องติดตามในรถสปอร์ตคันหรูที่คุณหนูขับมาหยุดชะงัก พวกเขาก็เดาได้ว่าต้องเกิดเรื่องแน่แล้ว และก็จริงอย่างที่คิดเสียด้วย และคนก่อเรื่องก็ไม่ใช่ใครที่ไหน คุณหนูใหญ่นั่นเอง เบื้องหน้าของพวกเขาจึงเป็นภาพชายหญิงสองคนกำลังโต้เถียงกันอย่างเอาเป็นเอาตาย 

"พวกคุณมาก็ดี ฝากบอกคุณหนูของพวกคุณด้วยว่าถ้าจะขับรถเฮงซวยแบบนี้วันหลังก็ไปขี่ควายอยู่กลางทุ่งนานู่นอย่ามาขับรถบนถนนให้เดือดร้อนชาวบ้านเลย" คำพูดแดกดันเอ่ยกับบอดี้การ์ดแต่สายตายังคงไม่ละไปจากใบหน้าของคนเป็นคุณหนู หญิงสาวพูดไม่ออกแม้เพียงครึ่งคำได้แต่ช็อกอ้าปากพะงาบ ๆ มองตามชายหนุ่มคู่กรณีที่เดินหัวเสียขึ้นรถก่อนจะขับออกไป

"กะ กะ กรี๊..."

"อย่านะครับคุณหนู เราอยู่ในที่สาธารณะ" เสียงห้ามของบอดี้การ์ดทำให้คนเป็นคุณหนูหุบปากแทบไม่ทันก่อนจะหันไปมองรอบ ๆ พบว่ามีฝูงชนจำนวนหนึ่งกำลังมุงดูพวกเธออยู่ ทำให้เธอต้องส่งรอยยิ้มแหย ๆ พร้อมกับโบกมือกลับไปเพื่อบอกว่าไม่มีเรื่องอะไรทั้งนั้น ก่อนจะรีบกึ่งเดินกึ่งวิ่งตามการ์ดไปขึ้นรถอีกคันที่จอดอยู่ห่างออกไป ปล่อยให้การ์ดอีกคนจัดการเรื่องรถที่ชนต่อไป

เคราะห์ดีที่อุบัติเหตุเกิดขึ้นบนถนนริมฟุตบาทไม่ใช่กลางถนนไม่อย่างนั้นคนที่ด่าเธออาจจะไม่ได้มีแค่หมอนั่นคนเดียว

70%

tbc.

_______________________________________________________

Talk

คุณชายไม่อ่อนโยนเลย

ขอโทษที่หายไปหลายวันเลย
กลับมาแล้วนาจา

















































































ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

0 ความคิดเห็น