ตอนที่ 57 : ๒๒_ท่ามกลางอันตราย 30%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 238
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 20 ครั้ง
    29 พ.ค. 62






๒๒ : ท่ามกลางอันตราย 












...



บรื้นนน

เสียงเร่งเครื่องยนต์ที่จู่ ๆ ก็ดังขึ้นพร้อมกับความเร็วที่เพิ่มขึ้นตามสมรรถภาพของมัน ทำให้ภาพข้างทางกลายเป็นเพียงภาพที่พร่าเลือน 

"เกิดอะไรขึ้นคะ?!" คุณหนูใหญ่เอ่ยถามเสียงตระหนกรู้สึกได้ว่ารถเคลื่อนที่เร็วขึ้นผิดปกติ

"มีคนสะกดรอยตามเรามา" วิเชียรตอบเสียงเครียดในขณะที่ตายังไม่ละจากกระจกมองหลัง

"อะไรนะ!"

"คุณหนูนั่งดี ๆ นะครับ ผมติดต่อไปหานายน้อยแล้ว อีกไม่นานกำลังเสริมจะมา" พูดจบมือหนาก็เอื้อมไปเปิดเก๊ะหน้ารถ ปืนขนาดพอดีมือสำหรับผู้หญิงถูกยื่นให้คุณหนู

"ต้องใช้ด้วยเหรอคะ" มือบางเอื้อมไปรับมาถือไว้

"ป้องกันไว้ก่อนครับ" 

"Shit บ้าจริง! พวกไหนกันนะ" คุณหนูใหญ่สบถเสียงเครียด "ไหนอาป๊าบอกว่าจัดการหมดแล้วไง"

เข้าใจแล้วว่าทำไมน้องชายถึงเพิ่มคนคุ้มกัน คงจะระแคะระคายมาบ้างสินะ



ปัง!!!

ไม่ทันได้คิดอะไรไปมากกว่านี้เสียงดังกัมปนาทของสิ่งที่เธอรู้จักดีก็ขึ้น ใช้แล้ว เสียงปืน!

"คุณหนูก้มต่ำไว้ก่อนนะครับ"

หลังจากคำสั่งนั้นของวิเชียรโรลส์รอยส์คันหรูก็เหมือนจะเร่งความเร็วขึ้นอีกระดับ ตามมาด้วยเสียงปืนที่เกิดจากการยิงปะทะกันดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วบริเวณ

ปัง!!! 

ถนนนอกเมืองตอนนี้ปรากฏรถยนต์สีดำ 5 คันกำลังวิ่งด้วยความเร็วสูงไล่ตามกันมาติด ๆ พร้อมยิงปะทะกันสร้างความตื่นตระหนกให้แก่ผู้คนที่บังเอิญขับรถผ่านไปมาในบริเวณนี้ แต่กระนั้นก็ยังโชคดีที่ผู้คนที่ว่ามีจำนวนน้อยเกินกว่าจะวิตกว่าพวกเขาหนึ่งในนั้นอาจจะโดนลูกหลง

"บ้าชิบ!!"

วิเชียรสบถเมื่อรถคนร้ายคันหนึ่งเร่งแซงขึ้นมาแล้วตั้งท่าจะจอดขวางทางไว้ นั่นหมายความว่าพวกเขากำลังจะตกอยู่ในวงล้อมของศัตรู 

"คุณหนู อย่าเงยขึ้นมานะครับ"

"เกิดอะไรขึ้น?!" 

เอี๊ยดดด!!

โรลส์รอยส์คันหรูดริฟเบรกอย่างแรงจนฝุ่นตลบ รถคนร้ายด้านหน้าจอดขวางทางไว้พร้อมสาดกระสุนมาไม่หยุด หมดหนทางที่จะหนี พวกเขาตกอยู่ในวงล้อมโดยสมบูรณ์ สิ่งที่ทำได้คือต้องต้านไว้จนกว่ากำลังเสริมจะตามมาช่วย

"คุ้มกันคุณหนู!!"

สิ้นเสียงคำสั่งรถสองคันก็ขับขึ้นประกบท้ายหลังโรลส์รอยส์ เกิดการยิงปะทะกันทั้งทางด้านหน้าและด้านหลัง ในขณะที่โรลส์รอยส์ตกอยู่ตรงกลางวงล้อมถูกคุ้มกันโดยการ์เพียง 5 คน



บ้าจริง!!!

นี่คือคำที่คุณหนูใหญ่สบถในใจนับร้อยครั้งตั้งแต่รู้ว่าถูกสะกดรอยตามจนกระทั่งต้องมาติดแหง็กอยู่ในวงล้อมของศัตรู 

ถ้าถามว่ากลัวไหมน่ะเหรอ? ใครบ้างจะไม่กลัวตาย แม้สิ่งที่เผชิญในตอนนี้จะไม่ได้เกิดขึ้นเป็นครั้งแรกในชีวิต แต่ก็ไม่ได้บ่อยถึงขนาดที่เรียกได้ว่าชิน หัวใจเต้นระรัวด้วยความหวั่นวิตกว่าจะมีใครได้รับบาดเจ็บจากการถูกยิง ภาวนาในน้องชายและกำลังเสริมมาโดยเร็ว ก่อนที่พวกเราจะต้านไว้ไม่ไหว แล้วตายกันหมด ในขณะที่มือบางกำบาเร็ตต้าในมือแน่น



เวลาเพียงสิบนาทีแต่นานนับชั่วโมงในความรู้สึก กำลังเสริมจากน้องชายก็มาถึง คุณหนูใหญ่ถอนหายใจเฮือกด้วยความโล่งอก 

"พี่น้ำ!!" ประตูรถถูกเปิดออกอย่างแรงพร้อมการปรากฏตัวของปฐพี ในมือซ้ายของเขาถือปืนสั้นคู่ใจไว้ ในขณะที่อีกข้างจับแขนพี่สาวไว้แน่น

"อาหลง" 

"รีบลงมาเร็ว"


"คุ้มกันนายน้อยกับคุณหนูใหญ่!!" เสียงตะโกนของหัวหน้าบอดี้การ์ดเรียกให้บอดี้การ์ดทั้งหมดล้อมวงเข้ามาคุ้มกันนายทั้งสอง 

ปฐพีกดหัวของพี่สาวให้ก้มต่ำไว้ในขณะที่กำลังพาเธอไปขึ้นรถอีกคันที่จอดรออยู่ ใบหน้าหล่อเครียดเขม็ง กรามใหญ่บดเข้าหากันแน่นด้วยความโกรธ เขาจะต้องรู้ตัวการให้ได้ 


ปัง!!!


"พี่น้ำ!!!" 

ร่างบางทรุดลง มือกุมไปที่ไหล่บางแน่น ความชาแล่นไปทั่วร่างตามมาด้วยความเจ็บปวดจากแผลกว้าง เลือดสีสดไหลทะลักออกมาตามรอยแยกของบาดแผล คุณหนูใหญ่ได้กลิ่นคาวคละคลุ้งของเลือด ในขณะที่ตาเริ่มพร่าเลือน

ปฐพีแทบคลั่ง เมื่อพี่สาวหมดสติไปต่อหน้า อ้อมแขนแกร่งช้อนร่างของเธอขึ้นก่อนจะฝ่ากระสุนออกไปขึ้นรถที่จอดรออยู่

"อย่าจับตายหมด เค้นมาให้ได้ว่าใครส่งพวกมันมา" ก่อนร่างสูงใหญ่จะขึ้นรถไป ปฐพีหันมาสั่งคนสนิทเสียงกร้าว แววตาลุกโชนไปด้วยเพลิงแห่งโทสะพร้อมจะเผาทำลายทุกสิ่งทุกอย่างที่ขวางหน้า

"ครับ"


รถตู้สีดำเคลื่อนออกจากที่เกิดเหตุทันทีด้วยความเร็วเกินมาตรกำหนด แต่ใครจะสนเมื่อบนรถตอนนี้มีร่างชุ่มเลือดของดวงใจของธนกิจโภคิณนอนหมดสติอยู่ โรงพยาบาลที่ใกล้ที่สุดกลายเป็นจุดหมายปลายทางที่ต้องไปให้ถึงในเร็วที่สุด











ประตูห้องผ่าตัดปิดลงพร้อมกับไฟสีแดงได้ปรากฏขึ้นบ่งบอกถึงการปฏิการได้เริ่มต้นขึ้น ปฐพีในเชิ้ตสีขาวเปรอะเปื้อนไปด้วยเลือดทรุดตัวลงนั่งกับเก้าอี้ด้วยท่าทางอ่อนแรง มือแกร่งยกขึ้นมากุมขมับด้วยความเครียดพลางมองไปที่ประตูสีขาวขุ่นตรงหน้าด้วยความเป็นห่วงพี่สาวสุดหัวใจ

"ดิน!!!" เสียงหวานที่คุ้นเคยเรียกให้ปฐพีเงยหน้าขึ้นมา ก่อนร่างสูงใหญ่จะลุกขึ้นแล้วเดินตรงไปหาอย่างเร็ว

พลั่ก!

หมัดหนักกระทบเข้ากับใบหน้าหล่อของชายหนุ่มที่เดินกึ่งวิ่งตามหลังคนรักมา รวดเร็วและรุนแรงจนร่างนั้นทรุดลงไปกองกับพื้น

"พี่ชายใหญ่!" เพียงโพยมรีบพุ่งเข้าไปประคองพี่ชายตัวเองทันที

"นี่เหรอแผนของพี่?!" ปฐพีถามเสียงกร้าวมือกำหมัดแน่นจนเส้นเลือดปูดโปน ตาคมดำมืดไร้แวว

คุณชายใหญ่ลุกขึ้นยืนตามแรงประคองของน้องสาว หลังมือใหญ่เช็ดเลือดที่ตรงมุมปาก ตาเรียวคมฉายแววรู้สึกผิดและเจ็บปวด เขาไม่ตอบอะไรทั้งนั้น สายตาจับจ้องไปที่ประตูห้องผ่าตัดตรงหน้าเท่านั้น 

tbc.

________________________________

Talk

มาอย่างเร็ว








 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 20 ครั้ง

3 ความคิดเห็น

  1. #49 0887208932 (@0887208932) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 22:45
    ขออีกได้ไหมไรท์ พรีสสสสส
    #49
    0
  2. #48 nunichakan (@nunichakan) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 20:57
    ขออีกหน่อยนะคะ รอมานานอยากอ่านอีก
    #48
    0
  3. #47 Supatra_ja (@Supatra_ja) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 20:44
    ค้างคา ขออีกนิดได้มั้ยไรท์
    #47
    0