THE ENEMY LOVERS อริร้ายแสนรัก (รีไรท์)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 10,331 Views

  • 68 Comments

  • 175 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    917

    Overall
    10,331

ตอนที่ 56 : ๒๑_หึงหวง 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 220
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 16 ครั้ง
    29 พ.ค. 62





๒๑ : หึงหวง




(11) Twitter




...






"คุณมีเรื่องจะคุยกับฉันเหรอคะ" ศศิธรเอ่ยถามขณะนั่งลงบนโซฟาตามด้วยคุณหนูใหญ่ที่นั่งลงเก้าอี้นวมข้าง ๆ กัน

"ฉันหรือคะ? คุณมากกว่าที่อยากจะคุยกับฉัน" คุณหนูใหญ่เอ่ยยิ้ม ๆ 

ศศิธรสูดลมหายใจเข้าลึก ผู้หญิงคนนี้น่ากลัวเกินไป เธอมองทุกอย่างออกอย่างทะลุปรุโปร่ง ภายใต้ใบหน้าน่ารักที่ดูไร้เดียงสากลับซ่อนความฉลาดเฉลียวเอาไว้


"จะว่าอย่างนั้นก็ได้" ว่าที่ด็อกเตอร์สาวยืดตัวขึ้นเล็กน้อย

"ว่ามาเลยค่ะ" 

"คุณรู้ใช่ไหมคะว่าฉันกับใหญ่รู้จักกันมามากกว่าสิบปี" เพียงคำเกริ่นคุณหนูใหญ่ลอบยิ้มในแววตา

"ค่ะ แล้วยังไง"

"ฉันรักเขามานานพอ ๆ กับที่รู้ว่าเขาไม่เคยจริงจังกับใคร"

"อ่า แล้ว?" คุณหนูใหญ่พยักหน้าช้า ๆ เป็นเชิงเข้าใจพลางเลิกคิ้วเล็กน้อย 

"นั่นหมายความว่าเขาจะไม่จริงจังกับคุณ" 

"แล้วเขาจะจริงจังกับคุณงั้นสิ?" เพียงแค่คำถามนี้หลุดออกมาศศิธรก็พูดไม่ออก เป็นเรื่องจริงที่เธอไม่อาจตอบคำถามนี้ได้

"..."

"นี่คุณศิ ฉันอายุยี่สิบเจ็ดนะไม่ใช่สิบเจ็ด" คุณหนูใหญ่เผยรอยยิ้มหวานให้หญิงสาวตรงหน้าพลันสีหน้ากลายเป็นนิ่งสนิทเมื่อเอ่ยคำพูดประโยคต่อไป "ถึงจะเอาคำพูดของคุณเก็บมาคิดให้ตัวเองเสียใจ"

"ฉันก็แค่เตือน"

"เตือน?"

"ใช่"

"ฉันจะบอกอย่างหนึ่งไว้ให้นะ ฉันไม่สนหรอกว่าอดีตของคุณชายใหญ่จะเป็นยังไง แต่ ณ วันนี้เขาชอบฉันและฉันก็ชอบเขา ความสัมพันธ์มันจะเป็นยังไงต่อก็ให้เป็นเรื่องของอนาคตเถอะ"

"..."

"ถ้าคุณจะอยู่ต่อจนเขาประชุมเสร็จก็ฝากบอกด้วยว่าฉันขอกลับก่อน" ร่างบางผุดลุกขึ้นจากที่นั่งพร้อมคว้ากระเป๋ามาถือไว้ 



ปัง!


คุณหนูใหญ่ออกไปแล้ว ศศิธรยังคงนั่งนิ่งใขณะที่มือกำหมัดแน่น...









ติ้ง!

ประตูลิฟท์เปิดออกก่อนเจ้าของส่วนสูง 170 เซนติเมตรจะเดินออกมาด้วยใบหน้าที่เรียบนิ่งแต่แววตาดูหงุดหงิด คุณหนูใหญ่กำลังไม่พอใจแต่ไม่อยากโวยวายให้ตัวเองดูไม่ดี ถึงได้เลือกที่จะหนีออกมา ยอมรับว่าขี้ขลาดแต่ทำอย่างไรได้ ถ้าอยู่ต่อต้องมีเรื่องแน่ ๆ ขายาวบนส้นสูงกว่า 3 นิ้ว ก้าวฉับเพื่อตรงไปขึ้นรถที่จอดรออยู่หน้าตึกอย่างเร็ว 


"ลงมาแล้ว ๆ"

"ลงมาก่อนแบบนี้แสดงว่าสู้คุณศิไม่ได้แน่"

"โธ่ นึกว่าจะแน่ก่อนหน้านี้หน้าเชิดคอตั้งเชียว"

"งี้แหละตัวจริงเขามาแล้วก็ต้องถอย"


ร่างบางชะงักเมื่อได้ยินวลีกอสซิปลอดเข้ามาในหูที่เดาได้ไม่ยากว่าต้องเกี่ยวกับตัวเอง หลับตาลงอย่างระงับอารมณ์ก่อนจะลืมขึ้นอีกครั้ง เปลี่ยนเป้าหมายไปที่กลุ่มพนักงานสาว 3-4 คนที่ยืนไม่ไกล 

"คุยอะไรกันอยู่คะ น่าสนุกจัง" รอยยิ้มหวานมาพร้อมกับตากลมใสแจ๋วกวาดมองไปที่ใบหน้าที่แต่งแต้มไปด้วยเครื่องสำอางหนาเตอะของกลุ่มพนักงานสาวตรงหน้าทุกคน "ขอคุยด้วยคนได้ไหมคะ"

"คะ เอ่อ คือว่า..." หนึ่งในกลุ่มพนักงานเอ่ยขึ้นมาตะกุกตะกัก ใบหน้าของเธอถอดสีไม่ต่างจากเพื่อน ๆ ที่พากันยืนตัวแข็งทื่อ

"ว่ายังไงคะ" คิ้วเรียวเลิกขึ้น 

"คะ คือ"

"เหมือนจะได้ยินชื่อคุณศิแวบ ๆ แล้วก็ ตัวจริง นี่หมายถึงใครเหรอคะ" คุณหนูใหญ่เอ่ยถามเสียงหวานด้วยสีหน้าแสร้งสงสัยอย่างแนบเนียน

"มะ หมายถึง..."

"คุณศิเหรอคะ?" 

"เอ่อ ค่ะ" ก้มหน้าหลบตากันเป็นพัลวัน คุณหนูใหญ่ถอนหายใจเฮือก 

"เข้าใจแล้วค่ะ" เผยรอยยิ้มหวานอีกครั้งให้กลุ่มคนตรงหน้าลอบมองกันด้วยความงงงวย "อ่อ ลืมแนะนำตัว ฉันชื่อสายธารา เรียกน้ำก็ได้ ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ หลังจากนี้เราคงได้เจอกันบ่อยขึ้น" 

ลับหลังร่างบางพนักงานกลุ่มนั้นต่างถอนหายใจด้วยความโล่งอก เผลอคิดไปว่าจะมีเรื่องเสียแล้ว พลิกล็อกคุณหนูตระกูลใหญ่คนนี้กลับดูนิ่งและเป็นมิตรกว่าที่คิด







ปัง!!!

เสียงปิดประตูดังปังบ่งบอกอารมณ์ขอคนปิด วิเชียรเลิกคิ้วมองใบหน้าน่ารักที่เห็นกันมาตั้งแต่อ้อนแต่ออดผ่านกระจกมองหลัง

"หงุดหงิดอะไรมาหรือครับ" คนขับรถพ่วงด้วยตำแหน่งบอดี้การ์ดคนสนิทเอ่ยปากถามหลังจากที่ขับรถออกมาสักพัก

"เปล่าค่ะ" เอ่ยปฏิเสธในขณะที่ตากลมเหม่อมองไปที่ข้างทางอย่างไร้จุดหมาย

"เรื่องคุณชายใหญ่หรือครับ" 

"..." 

เมื่อเห็นคุณหนูเงียบไปวิเชียรก็ได้แต่ถอนหายใจไม่ถามอะไรต่อ 







"น้าวิเชียร เราจะรู้ได้ยังไงว่าเขาจะจริงจังกับเรา" คนถูกถามเหลือบตามองกระจกหลังอีกครั้งเพื่อดูสีหน้าคนถาม และเช่นเดิมใบหน้าเรียบนิ่งนั้นยังคงไม่ละสายตาจากข้างทาง

คุณหนูใหญ่แม้จะบอกศศิธรไปเช่นนั้นแต่ความจริงแล้วเธอกลับคิดมากไม่น้อย เพราะนี่เป็นความรักครั้งแรก มันตลกดีใช่ไหมล่ะที่ผู้หญิงอายุ 27 ปีอย่างเธอเพิ่งจะเคยมีความรักและมันดีมาก เธอจึงคาดหวังว่ามันจะดีไปตลอด มันก็ไม่ผิดใช่ไหม 

"ไม่รู้หรอกครับ มันเป็นเรื่องของอนาคต" 

"นั่นสินะ แล้วถ้ามีคนมาบอกว่าเขาจะไม่จริงจังกับเรา เพราะที่ผ่านมาเขาไม่เคยจริงจังกับใคร..." 

"แล้วคุณหนูเชื่อเขาหรือครับ" 

"ก็ไม่เชื่อแต่ว่าจะให้ปล่อยผ่านไป..." วิเชียรลอบมองแววตากลมที่ดูสับสนด้วยความสงสาร 

"คุณหนูครับ จริง ๆ แล้วสิ่งที่สำคัญที่สุดมันคือปัจจุบันไม่ใช่เหรอครับ"

"..."

"ปัจจุบันนี้คุณหนูอยู่กับเขาแล้วมีความสุขไหม"

"มีค่ะ มีความสุขมาก" คุณหนูใหญ่พยักหน้าพลางคิดไปถึงช่วงเวลาที่ได้อยู่ด้วยกันกับเขามันมีความสุขอย่างเหลือเชื่อ

"แล้วคุณหนูรู้ไหมครับ ว่าคุณหนูกำลังเอาอนาคตที่เราไม่มีทางรู้มาทำให้เราเป็นทุกข์"

"..."

"ถ้าคุณหนูเอาอนาคตที่ว่ามาเป็นตัวกีดกันความสัมพันธ์โดยการแสดงความไม่เชื่อใจไม่ไว้ใจเขาแบบนี้มันจะดีเหรอครับ" วิเชียรพูดอย่างใจเย็นพลางลอบมองคนเป็นคุณหนูที่กำลังครุ่นคิด

"แล้วถ้าในอนาคตเราต้องเจ็บปวดเพราะเขาล่ะ" 

"จะเจ็บปวดหรือไม่เจ็บปวดอย่างน้อยก็เคยได้รัก ได้มีความสุข แค่นี้ก็เป็นประสบการณ์ที่ดีแล้วไม่ใช่เหรอครับ" 

"เข้าใจแล้วค่ะ" คุณหนูใหญ่เผยรอยยิ้มกว้างเมื่อได้คิดตาม เธอนี่แย่จริง ๆ กำปั้้นเล็กยกขึ้นเขกหัวตัวเองเบา ๆ เมื่อเผลอเพ้อเจ้อและไม่ไว้ใจคุณชายใหญ่ไปเสียได้ทั้งที่ตอนนี้มันดีอยู่แล้วแท้ ๆ อย่างที่น้าวิเชียรบอกหรืออย่างที่ตัวเองบอกกับศศิธร

ปล่อยให้มันเป็นเรื่องของอนาคตเถอะ...

tbc.

_________________________________

Talk

มาแล้วจ้าาา ขอโทษที่หายไปนาน
ที่หายไปนานเพราะงานเข้ากระทันหัน ทั้งเปเปอร์ ทั้งควิซ ทั้งสอบ มาเป็นแบบคอมโอเซ็ททำเอาไรท์แทบตายไปเหมือนกัน






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 16 ครั้ง

3 ความคิดเห็น

  1. #45 yoyokspk (@yoyokspk) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 17:26
    คิดถึงมากเยยยย
    #45
    0
  2. #44 Supatra_ja (@Supatra_ja) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 16:52
    คิดถึงไรท์ คิดถึงคุณชายใหญ่ คิดถึงคุณหนูใหญ่ มากๆ เลย มาถึงปุ้บเจอดีปั้บเลยนะคุณหนูใหญ่ ต้องแบบนี้ค่ะ ขุ่นไว้ในใสไว้นอก ยกนิ้วให้รัวๆ มารอดูฝั่งคุณชายใหญ่กันว่าจะออกหัวรึก้อย
    #44
    0
  3. #43 0887208932 (@0887208932) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 16:44
    คิดถึงคุณหนูใหญ่ที่สุดดด สู้เค้าๆ
    #43
    0