THE ENEMY LOVERS อริร้ายแสนรัก (รีไรท์)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 10,254 Views

  • 68 Comments

  • 174 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    840

    Overall
    10,254

ตอนที่ 54 : ๒๑_หึงหวง 30%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 402
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 23 ครั้ง
    29 พ.ค. 62





๒๑ : หึงหวง





171224 Wanna One Premier Fancon Day 2 in Busan #Minhyun






...


"คุณชาย"

ประตูห้องทำงานถูกเปิดเข้ามาพร้อมกับเสียงกังวาลใส เจ้าของห้องเผยรอยยิ้มที่มุมปาก ตวัดลายเซ็นต์ที่เอกสารหน้าสุดท้าย ปิดแฟ้มลงก่อนใบหน้าหล่อเหลาจะเงยหน้าขึ้นมา รอยยิ้มชวนมองถูกส่งมาให้เสมือนน้ำทิพย์ชโลมให้ใจชุ่มชื่น ความตึงเครียดจากการประชุมภาคเช้าดูเหมือนจะถูกลดทอนลง 

"มาแล้วเหรอ" เสียงทุ้มเอ่ยขึ้น

"ขอโทษนะคุณ รอนานหรือเปล่า วันนี้ฉันให้คุณน้าสอนทำเสียหลายอย่างเลย" ปิ่นโตเถาใหญ่ในมือถูกคนพูดยกขึ้นมาโชว์ให้ดู

ทั้งที่อายุอานามไม่ใช่น้อย ๆ กันแล้วแท้ ๆ แต่คนทั้งคู่กลับรู้สึกดีที่ได้แชทคุยกันทั้งคืนผ่านแอปพริเคชั่นสีเขียวชื่อดังก่อนจะหลับไปพร้อมกับโทรศัพท์พร้อมกันเหมือนวัยรุ่นริเริ่มรัก นั่นแหละจึงเป็นที่มาว่าทำไมคุณหนูใหญ่ถึงมาโผล่ที่วิชชากรกรุ๊ปในเที่ยงวันนี้ ถ้าหากว่าไม่ถูกออดอ้อนให้มาด้วยวลีสั้น ๆ ว่า 'อยากเจอ' 

"ไม่หรอก แค่คุณมาผมก็ดีใจแล้ว" คนฟังย่นจมูกใส่ทันทีที่ได้ยินประโยคชวนเขินนั่น 

"เดี๋ยวเถอะ ทำเป็นพูดดี"









ไม่ช้ากับข้าวรวมถึงข้าวสวยในปิ่นโตก็ถูกจัดใส่จานส่งกลิ่นหอมฟุ้งอยู่ตรงหน้า โต๊ะทำงานตัวใหญ่ถูกแปลงสภาพให้กลายเป็นโต๊ะทานข้าวชั่วคราว 


"ไหน วันนี้คุณทำอะไรบ้าง" ตาคมเรียวมองไปที่อาหารเบื้องหน้าก่อนจะลอบยิ้ม กับข้าวทุกอย่างเป็นของโปรดของเขาอีกแล้ว ทั้งไข่เจียวดอกโสน ปลาดุกฟูคั่วกลิ้ง ไก่ผัดขิงและต้มข่าไก่ หรือแม้แต่ของหวานอย่างสละลอยแก้วก็ยังเป็นของโปรดของคุณชายใหญ่

"ลองทานดูนะ ไม่รู้จะถูกปากคุณหรือเปล่า" 

"ขอแค่คุณทำก็ถูกปากผมหมดแหละ" เอ่ยเสียงนุ่มพลางส่งสายตาวิบวับไปให้คนขี้เขิน
ต้องส่งค้อนวงโตมาให้แก้เขิน

"งั้นก็ทานให้หมดล่ะ ถ้าเหลือล่ะก็" 

"โอ้โห ทานหมดนี่จุกตายเลยหรือไม่ผมอาจจะหลับในห้องประชุมก็ได้บ่ายนี้"

"อ่ะ ๆ เดี๋ยวฉันช่วยก็ได้"

"ทานเยอะแบบนี้ไม่กลัวอ้วนหรือคุณ" เอ่ยแซวให้ตากลมวาววับขึ้นมา คุณชายใหญ่ค้นพบแล้วว่าหนึ่งในสิ่งที่เขาโปรดปรานนอกเหนือไปจากการทำให้แก้มใสขึ้นสีระเรื่อจากคำหยอดของเขาแล้ว คือการทำให้ใบหน้าจิ้มลิ้มเหมือนตุ๊กตานั้นบูดบึ้ง เพราะมันจะยิ่งทำให้เจ้าตัวนั้นน่าเอ็นดูขึ้นอีกเท่าตัว

"เดี๋ยวอ้วนเดี๋ยวผอมตกลงคุณอยากให้ฉันเป็นแบบไหนกันแน่" เจ้าของใบหน้าจิ้มลิ้มขู่ฟ่อ 

"จะอ้วนหรือจะผอมขอแค่คุณเป็นคุณ ผมก็ชอบทั้งนั้น" บรรยากาศในห้องพลันเงียบลง ได้ยินเพียงเสียงหัวใจที่เต้นดังขึ้นอย่างชัดเจน ดวงตาสองคู่ทอดมองกันและกันด้วยความรู้สึกล้ำลึก 

แววตาและรอยยิ้มอ่อนโยนของคุณชายหนุ่มถูกส่งให้คนมองได้ใจสั่น ต้องใช้เวลานานเท่าไหร่คุณหนูใหญ่ถึงจะชินกับความเปลี่ยนแปลงนี้นะ




ก๊อก ๆ


"ใหญ่คะ"


ห้องกว้างที่เคยเงียบถูกทำลายด้วยเสียงเคาะประตูพร้อมกับเสียงเรียกชื่อเจ้าของห้องของผู้มาใหม่ เธอคนนั้นชะงักเล็กน้อยเมื่อเห็นว่าในห้องไม่ได้มีชายหนุ่มเพียงคนเดียวแต่ยังมีสาวสวยทายาทตระกูลดังอยู่ด้วย และดูเหมือนทั้งคู่กำลังทานข้าวกันอยู่ ตาคมสวยฉายแววความไม่พอใจเล็กน้อย จากความตั้งใจที่จะมาชวนเพื่อนหนุ่มคนสนิททานข้าวดูท่าจะเป็นหมันเสียแล้ว

"มีอะไรหรือเปล่าศิ" เสียงทุ้มเรียกสติของศศิธรให้กลับมา เธอกระพริบตาปริบก่อนจะเปลี่ยนสีหน้าเป็นยิ้มแย้ม 

"ศิจะมาชวนใหญ่ไปทานมื้อเที่ยง แต่ดูท่าว่าจะไม่ทัน" เอ่ยด้วยน้ำเสียงเสียดายก่อนจะหันไปทักทายแขกของเพื่อนสนิทที่รอยยิ้มมาให้ "สวัสดีค่ะคุณน้ำ เจอกันอีกแล้วนะคะ"

"สวัสดีค่ะคุณศิ ทานข้าวด้วยกันไหมคะ" รอยยิ้มน่ารักถูกส่งให้หญิงสาวพลางเอ่ยชวนให้ร่วมทานอาหารด้วยความเป็นมิตร

"ทานข้าวด้วยกันสิศิ น้ำเขาทำมาซะเยอะเลย"  

"จะรบกวนทั้งคู่ไหมคะ" ศศิธรเอ่ยด้วยสีหน้าเกรงใจ

"ไม่หรอกค่ะ เดี๋ยวให้แม่บ้านเตรียมข้าวเพิ่มให้"

"ขอบคุณนะคะ"




บนโต๊ะทานข้าวชั่วคราวบทสนทนาถูกผูกขาดโดยผู้มาใหม่ ในขณะที่คุณหนูใหญ่เงียบลงอย่างเห็นได้ชัด เธอนั่งฟังเพื่อนสนิทพูดคุยกันด้วยสีหน้านิ่งสนิท เรื่องตลกที่อีกฝ่ายเล่ามาไม่อาจทำให้เธอรู้ร่วมได้เมื่อพวกเขาเข้าใจกันอยู่แค่สองคน

เจ้าของห้องเหลือบมองไปที่คนที่ร่าเริงเป็นนิจแต่กลับเงียบลงไปอย่างผิดสังเกตด้วยความเป็นกังวล ยังไม่ทันที่เขาจะเอ่ยอะไรออกมาประตูห้องก็ถูกเคาะอีกครั้ง เป็นเลขาคนสนิทที่เดินเข้ามาหลังจากได้รับคำอนุญาต

 
"ได้เวลาประชุมแล้วครับคุณชาย" ระพีเอ่ยขึ้นพลางมองเจ้านายด้วยสีหน้าเห็นใจก่อนจะขอตัวออกไปเมื่อเจ้าตัวตอบรับด้วยการพยักหน้า

ข้อมือแกร่งถูกยกขึ้นมา ตัวเลขบนหน้าปัดของนาฬิกาเรือนแสนบ่งบอกเวลาว่าอีกสิบนาทีจะบ่ายครึ่ง คุณชายใหญ่มองไปที่ใบหน้าน่ารักที่ไม่ร่าเริงอย่างเก่าด้วยสีหน้าไม่สบายใจกำลังจะพูดบางอย่างออกไปแต่ก็ถูกสวนกลับมาด้วยคำพูดติดตลกของเจ้าตัวเสียก่อน

"มัวแต่มองหน้าฉันเดี๋ยวก็ไปประชุมสายหรอก" คุณหนูใหญ่พูดขึ้นพลางพยักเพยิดให้คนงานยุ่งรีบออกไป ใช่ว่าจะไม่เข้าใจความนัยจากสายตาคมเรียวที่มองมาอย่างเป็นห่วงนั้น แต่เธอเชื่อเถอะว่าเธอจัดการได้ 


"โอเค ๆ เดี๋ยวผมมา" ลุกขึ้นยืนจัดสูทให้เข้าที่

"อือ รีบ ๆ ไปได้แล้ว" มือบางยกขึ้นมาโบกมือพลางส่งยิ้มหวานให้ แต่เพียงแค่นั้นหัวใจของคนมองก็พองโต  

"เราไปก่อนนะศิ ไว้เจอกัน"

"ค่ะ" 

ศศิธรมองความสนิทสนมของชายหญิงตรงหน้าด้วยความรู้สึกไม่พอใจแต่ก็ไม่แสดงอะไรออกมา ทำเพียงส่งรอยยิ้มให้คนทั้งคู่ราวกับเธอไม่รู้สึกอะไรทั้งที่ภายในใจอยากจะกรีดร้องออกมาด้วยความคับแค้น เพื่อนสนิทไม่มีเธอในสายตาแม้แต่น้อย ตั้งแต่ตอนที่ทานข้าวแม้เธอจะชวนคุยมากแค่ไหนก็ตาม จนกระทั่งตอนนี้สายตาของเขาก็มีไว้มองแค่ผู้หญิงคนนั้น






"นี่ คุณน่ะ ชอบคุณชายใหญ่เหรอ"







30%

tbc.

________________________________

Talk

จะบอกว่านางเอกของเราไม่ธรรมดาแน่นอน คริคริ >< 



















ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 23 ครั้ง

2 ความคิดเห็น

  1. #39 Supatra_ja (@Supatra_ja) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 11 เมษายน 2562 / 14:37
    ขอแค่คุณชายใหญ่ไม่โง่ แล้วเปนกำลังให้คุณน้ำ หนักแค่ไหนคุณน้ำก็สู้ สู้สู้
    ให้รู้กันไปว่าคุณหนูใหญ่ของตระกูลแซ่บแค่ไหน
    #39
    0
  2. #38 mommoo06051958 (@mommoo06051958) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 10 เมษายน 2562 / 22:35

    เอาใจช่วยตุณหนูใหญ่ค่ะ...สู้ๆนะ...

    #38
    0