THE ENEMY LOVERS อริร้ายแสนรัก (รีไรท์)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 10,275 Views

  • 68 Comments

  • 176 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    861

    Overall
    10,275

ตอนที่ 48 : ๑๘_มรสุมเริ่มตั้งเค้า 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 301
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 18 ครั้ง
    29 พ.ค. 62






๑๘ : มรสุมเริ่มตั้งเค้า




Wanna One: Therefore Concert #WannaOne #ThereforeConcert #Seoul #250119 #Day2




...





"หนูน้ำ" 

"คะ?" ตากลมใสกระพริบปริบขานรับเสียงหวาน

"เหม่ออะไรคะ"  

"อ่า มีเรื่องให้คิดนิดหน่อยค่ะ" 

"ทุกอย่างจะต้องผ่านไปได้ด้วยดีค่ะ" รอยยิ้มใจดีถูกมอบให้หญิงสาว ก่อนจะลุกขึ้นยืนพลางส่งมือให้ "ป่ะ เข้าครัวกับน้าดีกว่า"

ร่างของหญิงต่างวัยสองคนเดินตรงไปยังตอนหลังของวังอันที่ตั้งของบรรดาครัวต่าง ๆ ทั้งครัวไทยและครัวฝรั่ง รวมไปถึงครัวของหวาน วันนี้ครัวไทยถูกเลือกใช้งานตามเคย เพราะลูกศิษย์สาวหลงใหลในการทำอาหารไทยยิ่งกว่าอะไร

"ตกลงเราจะทำอะไรคะคุณน้า" คุณหนูใหญ่เอ่ยถามพลางสอดส่ายสายตาตามวัตถุดิบที่ถูกเตรียมอยู่ตรงหน้า 

"วันนี้เราจะทำขนมจีนซาวน้ำกันค่ะ ของโปรดของชายใหญ่เขาเลย"

"ขนมจีน? ซาวน้ำ?" คุณหนูใหญ่เลิกคิ้วให้กับอาหารชื่อที่ไม่เคยได้ยิน 

"ใช่ค่ะ ขนมจีนซาวน้ำ หนูน้ำเคยได้ยินชื่อหรือเปล่าคะ"

"ไม่เคยเลยค่ะ" หัวกลมส่ายไปมาเล็กน้อย "ขนมจีนเฉย ๆ เคยได้ทานอยู่ แต่ไม่ค่อยถูกปากเพราะเผ็ดมากเลยค่ะ"

"นั่นคงเป็นน้ำยากะทิ ขนมจีนซาวน้ำนี่ไม่เผ็ดค่ะ คงถูกปากหนูน้ำ"

"แล้วทำยากมากไหมคะ" ใบหน้าจิ้มลิ้มยู่ลงเล็กน้อยด้วยความไม่มั่นใจ

"ไม่ยากเลยค่ะ" หม่อมแขไขว่าพลางมองหญิงสาวตรงหน้าอย่างเอ็นดู "หนูน้ำดูของตามนี้นะคะ"

"ค่ะ พร้อมจำเลยค่ะ" มือบางถูไปมาเตรียมพร้อมในขณะที่คนครัวสาวนำผ้ากันเปื้อนมาใส่ให้

"มีเส้นขนมจีน หัวกะทิ ปลากรายขูด นี่รากผักชี กระเทียม พริกไทย ขิงอ่อน พริกขี้หนูซอย สับปะรด" 

"หืม มีสับปะรดด้วยหรือคะ" หญิงสาวส่งเสียงฉงน นอกจากข้าวผัดสับปะรดเธอก็ไม่เคยได้ยินว่าอาหารที่ไหนจะใส่สับปะรดด้วยมาก่อน แปลกจริง ๆ รสชาติจะเป็นยังไงนะ

"ใช่ค่ะ นี่ของสำคัญขาดไม่ได้เชียว"

"แล้วอันนี้อะไรเหรอคะ" นิ้วเรียวชี้ไปที่บางสิ่งที่มีลักษณะเป็นผงสีส้ม ๆ

"กุ้งแห้งที่นำมาโขลกแล้วค่ะ" 

"อ่า มีไข่ด้วยนี่คะ"

"ใช่ค่ะ เป็นเครื่องเคียง" หม่อมแขไขส่งยิ้มให้หญิงสาวที่ตอนนี้กลายร่างเป็นหนูน้อยจำไมเสียแล้ว 

"หนูพร้อมแล้ว เริ่มทำเลยค่ะ" 

"หนูน้ำเริ่มโขลกรากผักชี กระเทียม แล้วก็พริกไทยเลยค่ะ" มองดูมือบางที่หยิบเครื่องเทศในถ้วยเล็กแล้วนำมาใส่ในครกหิน "โขลกให้ละเอียดเลยนะคะ จากนั้นน้ำเนื้อปลากลายใส่ตามลงไปเลยค่ะ"

"แบบนี้ใช่ไหมคะ"

"ใช่ค่ะ ก่อนโขลกรวมกัน เอาสากจุ่มน้ำเกลือก่อนค่ะ" น้ำเกลือที่อยู่ในชามถูกยกมาไว้ข้าง ๆ คุณหนูใหญ่จุ่มมันลงไป 

"ทำไมต้องจุ่มน้ำเกลือด้วยล่ะคะ" ถามอย่างสงสัยพลางค่อย ๆ โขลกเนื้อปลากรายกับเครื่องเทศให้เข้ากัน

"เพื่อให้เนื้อปลากรายเหนียวค่ะ" 

"อ๋อ อย่างนี้นี่เอง" 

เนื้อปลากรายที่โขลกจนได้ที่ถูกปั้นเป็นก้อนแล้วเอาลงต้มในน้ำเดือดจนสุก ก่อนมือบางจะตักมันขึ้นมาพักไว้ในน้ำที่ใส่น้ำแข็งไว้จนเต็ม

"ต่อไปต้มกะทิเลยค่ะ ตั้งไฟอ่อนนะคะ อย่าให้กะทิแตกมันเด็ดขาด ใส่เกลือลงไปนิดนึงค่ะ" คุณหนูใหญ่พยักหน้ารับพลางหยิบเกลือโปรยลงไป

"กะทิเดือดแล้วค่ะ"

"ใส่เนื้อปลากรายลงไปเลยค่ะ"

"อ่า เสร็จแล้วค่ะ" คุณหนูใหญ่เช็ดมือกับผ้าสะอาดที่แขวนไว้ข้างเตา

"ต่อไปเรามาเตรียมเครื่องเคียงกันค่ะ"

คุณหนูใหญ่ย้ายที่นั่งไปที่โต๊ะที่มีของที่จะทำเป็นเครื่องเคียงวางไว้ มองหม่อมแขไขที่เริ่มเอาสับปะรดมาหั่นเป็นชิ้นน้อย ก่อนจะเริ่มทำตาม ตามด้วยซอยขิงอ่อน พริกขี้หนูและหั่นมะนาวเป็นซีกพักไว้

ไม่ช้าเครื่องเคียงทุกอย่างก็ถูกเตรียมจนเสร็จเรียบร้อย คุณหนูใหญ่จัดจานตามคำแนะนำของหม่อมแขไขกลายเป็นขนมจีนซาวน้ำที่เธอไม่เคยเห็นมาก่อน

"เรียบร้อยแล้วค่ะ" ตากลมใสมองอาหารตรงหน้าตาเป็นประกาย ขนมจีนซาวน้ำดูมีสีสันและหน้ารับประทานเป็นที่สุด 


ขนมจีนซาวน้ำ

(ที่มา: https://pantip.com/topic/33881583)


"ยากไหมคะหนูน้ำ" 

"ไม่ยากเลยค่ะ แค่ต้องเตรียมเครื่องเคียงเยอะไปหน่อย"

"แบบนี้ล่ะค่ะ เป็นเสน่ห์ของอาหารไทยที่ใคร ๆ ก็ติดใจ" คุณหนูใหญ่พยักหน้าเห็นด้วยก่อนจะลงมือจัดจานต่อไป



บรืน...

เสียงรถที่เข้ามาทำให้คนในครัวต้องชะเง้อมองตาม มือบางหยุดชะงักเมื่อคิดได้ว่าคุณชายใหญ่คงจะมาถึงแล้ว ก่อนจะส่ายหัวเล็กน้อยแล้วเร่งมือจัดจานต่อ

"สงสัยชายใหญ่จะเข้ามาแล้ว" หม่อมแขไขเอ่ยขึ้น "พอแล้วค่ะหนูน้ำ เดี๋ยวให้คนครัวจัดการต่อ ตอนนี้ไปล้างมือแล้วไปที่ห้องทานอาหารเถอะค่ะ"

"ไม่เป็นไรค่ะคุณน้า เดี๋ยวหนูทำต่อ อีกนิดเดียวเอง" หญิงสาวเอ่ยปฏิเสธพลางส่งสายตาอ้อนวอนให้คนมองใจอ่อน 

พรูลมหายใจให้อย่างอ่อนใจแต่ก็พยักหน้าให้ "ก็ได้ค่ะแต่รีบ ๆ นะคะ" 

คุณหนูใหญ่หันมาสนใจอาหารตรงหน้าต่อ มือบางค่อย ๆ ตักเครื่องเคียงขึ้นมาตักบนจานใหญ่ ตกแต่งให้สวยงามเพื่อให้น่าทาน หวังว่ารสชาติของมันจะถูกปากของใครบางคน













ร่างสูงเดินเข้ามาในวังพร้อมกับสาวสวยคนหนึ่ง ตาคมเรียวกวาดไปทั่วบริเวณโถงใหญ่ของวังอย่างไม่รู้ตัว 

"ชายใหญ่ มาแล้วเหรอ" เสียงหม่อมของวังดังขึ้นเรียกให้คุณชายหนุ่มหันกลับไปมอง ก่อนจะขานรับ

"ครับ"

"หนูศิ" หม่อมแขไขหันไปยิ้มทักทายหญิงสาวที่ยืนเคียงกับลูกชาย "ไม่ได้เจอกันนานเลยนะคะ"

"สวัสดีค่ะหม่อมน้า" 

"มา เข้ามาก่อน มานั่งคุยกันก่อน ตอนนี้โต๊ะยังจัดไม่เสร็จ" ว่าแล้วก็เดินนำไปที่ห้องรับแขกใหญ่

สามร่างอันประกอบไปด้วยเจ้าของวังสองคนและแขกผู้มาเยือนหนึ่งคนทรุดตัวลงนั่ง พร้อมกับน้ำลอยดอกมะลิที่ถูกนำมารับแขกวางลงตรงหน้า

"หม่อมน้าสบายดีนะคะ" ศศิธรเอ่ยเสียงหวานพลางมือเรียวยื่นถุงกระดาษของแบรนด์เสื้อผ้าชื่อดังให้ "ของฝากจากออสเตรเลียค่ะ"

"ขอบคุณนะคะ หนูศิไม่เห็นต้องเสียเงินเสียทองเลย" หม่อมแขไขยื่นมือไปรับอย่างเกรงใจ ก่อนจะหันไปมองลูกชายที่ถึงตอนนี้ก็ยังไม่เอ่ยอะไรออกมาสักคำ "ชายใหญ่"

"ครับ" 

"มองหาอะไรน่ะ" ตากลมสวยจ้องมองไปที่ถูกชายอย่างจับผิด คุณชายหนุ่มขยับตัวอย่างอึดอัดกับสายของคนเป็นแม่

"เปล่าครับ"

"เปล่าอะไร แม่เห็นว่าชายใหญ่มองหาอยู่" หม่อมแขไขจ้องเขม็ง "หรือมองหาใคร"

"เอ่อ..." 

"หนูน้ำเหรอ" คุณชายใหญ่นิ่งไปเมื่อชื่อของใครบางคนหลุดออกมาเป็นการยืนยันคำตอบได้เป็นอย่างดี หม่อมแขไขหลุดยิ้มมุมปากมองท่าทางทำอะไรไม่ถูกของลูกชายอย่างนึกขำ



"เอ่อ... หนูน้ำนี่ใครเหรอคะ" ศศิธรเอ่ยขัดขึ้นเมื่อสองแม่ลูกทำท่าจะเข้าใจกันอยู่สองคน 

"อ๋อ หนูน้ำน่ะเหรอ เป็นพี่สาวของดินเขาน่ะ"

"อ่า...แฟนเก่าของน้องหญิงฟ้าเหรอคะ" ใบหน้าสวยพยักหน้าช้า ๆ พยายามย้อนความทรงจำไปเมื่อเกือบสิบปีก่อน ใบหน้าคมคายของเด็กหนุ่มคนหนึ่งผุดขึ้นมา

"ใช่ค่ะ"

"แล้ว..."

"แล้วตอนนี้เธออยู่ไหนครับ หรือกลับไปแล้ว?" เสียงทุ้มพูดขึ้นแทรกราวกับจะบอกว่าเธอไม่ควรจะถามอะไรให้มากความ ศศิธรหน้าเจื่อนไปเล็กน้อยแต่ก็พยายามฉีกยิ้มสวยให้หญิงวัยกลางคนตรงหน้า

"ในครัวไทยนู่นแหนะ ยังจัดอาหารไม่เสร็จเลยไม่ยอมออกมา"

"งั้นเดี๋ยวผมไปตามดีกว่า" ร่างสูงผุดลุดขึ้นก่อนจะเดินเข้าไปส่วนหลังของวังโดยมีสายตาสองคู่มองตามไปจนลับตา












คุณหนูใหญ่กำลังจัดวางเครื่องเคียงลงบนจานขนมจีนอย่างตั้งใจโดยไม่สนใจสิ่งรอบข้างแม้แต่นิด จึงไม่อาจรู้ตัวเลยว่ากำลังถูกจับจ้องทุกอิริยาบถจากใครบางคนที่ยืนกอดอกพิงกรอบประตูอยู่เงียบ ๆ ถ้าตาใสซื่อคู่หนึ่งจะไม่เหลือบมาเห็นพอดี เขาก็คงจะมองภาพแปลกตานี้ไปเรื่อย ๆ

100%

tbc.

_________________________________

Talk

มาแล้วจ้า ๆ







































ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 18 ครั้ง

1 ความคิดเห็น

  1. #60 zayezai (@zayezai) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2562 / 03:32
    หิวเลยค่ะไรท์ แงงงง
    #60
    0