THE ENEMY LOVERS อริร้ายแสนรัก (รีไรท์)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 10,332 Views

  • 68 Comments

  • 175 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    918

    Overall
    10,332

ตอนที่ 41 : ๑๕_ความจริงที่ได้รู้ 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 414
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 17 ครั้ง
    29 พ.ค. 62






๑๕ : ความจริงที่ได้รู้ 





Too much pain in one picture.





...


"หญิงฟ้า!!!"


เรียกเรียกของคนเป็นแม่พร้อมร่างเล็กที่ถลาเข้าไปหาร่างที่นอนแน่นิ่งอยู่บนพื้นพร้อมคนเป็นพ่อที่รีบตามเข้ามาเรียกสติของเขาให้กลับมา คุณชายใหญ่พุ่งเข้าไปช้อนน้องเข้าสู่อ้อมแขน


"เอารถออก!!" เสียงตะโกนดังลั่นวังเร่งให้นายสนคนขับรถที่ยืนตัวแข็งทื่อจากการเห็นร่างชุ่มเลือดในอ้อมแขนของคุณชายวิ่งออกไปเตรียมรถเพื่อไปโรงพยาบาล








"หญิงฟ้ายังไม่ตื่นหรือครับ"สายตาอ่อนโยนทอดมองไปที่น้องสาวคนเดียวที่กำลังนอนนิ่งไม่ไหวติงมาสองวัน


"ยังเลย หมอบอกว่าหญิงฟ้าเสียเลือดมาก บวกกับร่างกายอ่อนแอ ทำให้น้องหลับยาวเลยหม่อมแขไขเอ่ยตอบพลางยกมือลูบผมนิ่มของลูกสาวพลางทอดสายตามองอย่างอาทร



ทันทีที่แพทย์หญิงวัยกลางคนออกมาแจ้งอาการของลูกสาว คนเป็นพ่อแม่รวมถึงพี่ชายก็แทบใจสลาย ดวงใจเหมือนถูกนำออกมาขยี้จนกลายเป็นเพียงเศษเนื้อ แม้จะพอเดาได้แต่เมื่อได้มาฟังคำยืนยันจากแพทย์หัวใจกลับแทบรับไม่ได้


หม่อมแขไขร้องไห้จนแทบขาดใจในอ้อมกอดของสามี ส่วนคุณชายใหญ่กลับหลับตาลงอย่างข่มกลั้นอารมณ์ มือใหญ่กำหมัดแน่น นัยตาเรียวแดงก่ำอย่างคนที่กำลังเจ็บปวด พลันน้ำตาลูกผู้ชายก็ไหลออกมา



เพียงโพยมตั้งครรภ์ได้สิบสามสัปดาห์และตกเลือดจนแท้ง...






ปัจจุบัน...


เหตุการณ์ในอดีตไหลย้อนเข้ามาในหัวเหมือนภาพฟิล์ม เขาจำความรู้สึกในตอนนั้นได้เป็นอย่างดี ความรู้สึกเจ็บปวดเหมือนหัวใจถูกบีบด้วยมือที่มองไม่เห็น แก้วตาดวงใจของวิชชากรที่ถูกเลี้ยงดูฟูมฟักมาอย่างดีกลับถูกเด็ดมาดอมดมและขยี้จนช้ำกลายเป็นเพียงดอกไม้ริมทางที่ไร้ค่า


เรื่องไม่จบเพียงแค่นั้น หลังจากฟื้นน้องสาวของเขากลายเป็นคนเก็บตัวและเงียบขรึมมากกว่าเดิม เธอไม่ยอมแม้แต่จะปริปากพูดด้วยซ้ำหลังจากฟื้นขึ้นมาแล้วรับรู้ว่าเธอได้สูญเสียลูกน้อยไป เธอทำเพียงแค่นอนนิ่ง ๆ และเหม่อลอย 


เพียงโพยมถูกวินิจฉัยว่าเป็นโรคซึมเศร้าขั้นรุนแรง ซึ่งเสี่ยงต่อการทำร้ายตัวเองและฆ่าตัวตาย ต้องได้รับการดูแลอย่างใกล้ชิด ร่องรอยแผลเป็นตามร่างกายบ่งบอกเป็นอย่างดีว่าเธอเริ่มทำร้ายตัวเองมานานพอสมควรแต่ก่อนหน้านี้พวกเรากลับไม่มีใครสังเกตเห็น 


ไม่มีใครคาดคิดมาก่อนว่าการหายไปตัวของคนรักจะทำให้เธอกลายเป็นแบบนี้ เขาไม่อยากจะคิดว่าในตอนนั้นน้องสาวของเขาต้องแบกรับสิ่งต่าง ๆ ไว้มากมายเท่าไหร่ ทั้งภาวะซึมเศร้าจากการสูญเสียคนรัก ฮอร์โมนที่แปรปรวน รวมไปถึงความเครียดจากการตั้งครรภ์ที่ไม่พึงประสงค์ 


เราใช้เวลาหลายปีในการเยียวยาเธอเพื่อให้สามารถกลับมาใช้ชีวิตได้อย่างปกติ ประเทศอังกฤษเป็นทางเลือกของเรา เธอถูกส่งไปรักษาตัวที่นั่นเพื่อหลีกเลี่ยงสภาพแวดล้อมเดิม ๆ ที่อาจจะทำให้อาการของเธอแย่ลง และอีกเหตุผลที่ไม่อาจปฏิเสธได้คือ เพื่อไม่ให้เรื่องตั้งครรภ์และอาการป่วยของเธอหลุดออกไป ชื่อเสียงของราชสกุลยังเป็นสิ่งที่พวกเราต้องรักษาไว้ไม่ให้เสื่อมเสีย


ผ่านไปหลายปีเพียงโพยมกลับมาด้วยความหวังของพวกเราทุกคนว่าเธอจะหายดี แต่ความหวังพวกเรากลับถูกทำลายลง เพราะการกลับมาของ ปฐพี ธนกิจโภคิณ ผู้ชายผู้เป็นสาเหตุของทุกอย่าง น้องสาวของเขาจะอาการกำเริบเมื่อได้รับรู้ข่าวเกี่ยวกับมันและผู้หญิงมากหน้าหลายตาของมัน


และครั้งนี้ดูเหมือนจะหนักหนากว่าที่เคยเมื่อมีภาพของมันจูบกับผู้หญิงหลุดออกมา น้องของเขาถึงได้อาการกำเริบอย่างหนัก 


ร่างสูงในสภาพสติไม่เต็มร้อยผุดลุกขึ้นจากเก้าอี้ ไม่นานรถคันหรูก็ถูกขับออกจากวัง...







นับเป็นความโชคดีที่คุณชายใหญ่ไม่ประสบอุบัติเหตุระหว่างทางไปเสียก่อนแม้จะอยู่ในสภาพสติไม่เต็มร้อย เขาจึงถึงเป้าหมายโดยสวัสดิภาพ เป้าหมายไม่ใช่ที่ไหนแต่เป็นคฤหาสน์ธนกิจโภคิณอันเป็นที่พำนักของสองพี่น้องธนกิจโภคิณในประเทศไทย 


พนักงานรักษาความปลอดภัยเบ้หน้าเมื่อกระจกรถหรูถูกเลื่อนลงพร้อมกลิ่นฉุนของแอลกอฮอล์ลอยปะทะเข้าจมูก แต่เพราะคำสั่งของเจ้านายที่ได้สั่งการไว้ว่าคนจากวิชชากรเป็นข้อยกเว้นของกระบวนการตรวจสอบ คุณชายหนุ่มจึงได้รับอนุญาตให้เข้ามา




เสียงเบรกดังเอี๊ยดใหญ่ดังสนั่นเรียกให้คนในบ้านออกมาดู คุณหนูใหญ่มึนงงเมื่อเห็นรถของคนที่ไม่คิดว่าจะอยู่ที่นี่ปรากฏตรงหน้า ไม่ทันอะไรร่างสูงก็เดินลงมาจากรถในสภาพแปลกตาพร้อมกลิ่นฉุนของแอลกอฮอล์จนต้องยกมือขึ้นปิดจมูก


เขาเมาเหรอเนี่ย


สำหรับคุณชายใหญ่แม้จะดื่มไปไม่น้อยแต่สติของเขากลับยังมีอยู่ สายตาน่ากลัวจ้องร่างบางตรงหน้าเหมือนพร้อมจะฆ่าใครสักคน


คุณหนูใหญ่เห็นดังนั้นรู้สึกถึงอันตรายจึงตัดสินหันหลังวิ่งกลับเข้ามาในบ้าน แต่กลับไม่ทันแขนเล็กถูกกระชากให้หันกลับมา


"โอ้ย! ปล่อยฉันนะ"


ไหล่บางถูกบีบอย่างแรง ตาแดงก่ำจับจ้องมาที่เธอด้วยแววตาโกรธแค้น 


"มันอยู่ไหน!!" คุณชายหนุ่มตะคอกถามเสียงกร้าว เส้นเลือกที่ปูดขึ้นตามลำคอแกร่งยิ่งทำให้เขาดูน่ากลัวกว่าขึ้นเท่าทวี


"มะ มันไหน!" คุณหนูใหญ่รู้สึกหวาดกลัวกว่าที่เคย ชายหนุ่มตรงหน้าเธอเหมือนปีศาจที่พร้อมจะขยี้เธอทุกเมื่อถ้าหากไม่ได้คำตอบที่พึงใจ


"ไอ้ดินอยู่ไหน!!" ชื่อของน้องชายที่หลุดออกมาทำให้คุณหนูใหญ่รู้ได้ในทันทีว่าคนตรงหน้าต้องมาเอาเรื่องน้องชายของเธอแน่ ๆ 


"ยะ ยังไม่กลับมา" 


ในตอนนั้นเองร่างของบอดี้การ์ดนับสิบก็กรูกันเข้า พวกเขาพร้อมเข้าชาร์จทันทีถ้าหากไม่ถูกห้ามด้วยสายตาของเจ้านายสาวที่ตอนนี้กำลังอยู่ในกำมือของแขกที่ไม่ได้รับเชิญ



"นี่มันเกิดอะไรขึ้น?!!" เสียงดังราวฟ้าถล่มดังขึ้นพร้อมทางเดินที่ถูกแหวกออก ร่างสูงของปฐพีปรากฏตัวขึ้นกลางวงล้อมของบอดี้การ์ด


100%

tbc.

_______________________________


Talk


พอจะรู้เหตุผลที่ทำให้คุณชายใหญ่โกรธอาหลงเรื่องน้องสาวมากแล้วใช่ไหมคะ 









ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 17 ครั้ง

0 ความคิดเห็น