ตอนที่ 37 : ๑๔_เรื่องที่สงสัย 40%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 297
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    29 พ.ค. 62



๑๔ : เรื่องที่สงสัย










...





"พี่ออกไปกับพี่ชายใหญ่เหรอครับวันนี้"



คนพึ่งกลับถึงบ้านสะดุ้งเฮือกใหญ่เมื่อได้ยินเสียงทุ้มต่ำที่จู่ ๆ ก็ดังขึ้นในบ้านหลังใหญ่ที่เงียบสงบ คนที่ไม่คาดคิดว่าจะกลับบ้านในเวลานี้กำลังยืนพิงประตูใหญ่พร้อมส่งสายตาจับผิดมายังเธอ

"อาหลง พี่ตกใจหมด" คุณหนูใหญ่ยกมือขึ้นกุมอกอย่างผู้ดีตกใจ "แล้วทำไมกลับเร็วจังวันนี้"

น้องชายของเธอบอกล่วงหน้าแล้วว่าช่วงเดือนนี้อาจจะกลับบ้านดึก เพราะใกล้ช่วงสิ้นปีงานเอกสารงบประมาณต่าง ๆ จะถาโถมเข้ามาเหมือนคลื่นซัด ไหนจะประชุมสรุปการทำงานตลอดทั้งปี การเห็นน้องชายที่บ้านทั้งที่ฟ้าพึ่งจะมืดไปไม่นานถือเป็นเรื่องแปลก

"งานเสร็จเร็วน่ะครับ"

"อ่อ งั้นพี่ขอตัวขึ้นห้องก่อนนะ" 

"เดี๋ยวครับ" ร่างบางที่กำลังเดินผ่านน้องชายชะงัก "ทำไมวันนี้ถึงออกไปกับพี่ชายใหญ่ได้ครับ"

"เมื่อเช้าคุณชายใหญ่มารับพี่ไปโรงพยาบาล" 

"หืม"  

"เพราะคุณน้าบังคับเขาหรอก" คุณหนูใหญ่เมื่อเห็นสีหน้าของน้องชายก็เบ้ปากตอบ ก่อนจะขอตัวขึ้นห้อง "ไม่มีอะไรแล้วพี่ขึ้นห้องก่อนนะ"
















ร่างบอบบางนั่งลงบนเตียงในหัวครุ่นคิดถึงเรื่องเมื่อเย็น ท่าทางแปลกประหลาดและดูเหมือนมีอะไรปิดบังของครอบครัววิชชากรทำให้เธอสงสัย แค่ตรวจสุขภาพประจำปีทำไมต้องอ้ำ ๆ อึ้ง ๆ เธอเชื่อว่าคุณหญิงต้องป่วยด้วยโรคอะไรสักอย่าง

โรคร้ายแรง?

แล้วโรคอะไรล่ะ?

มะเร็ง? หัวใจ?

แล้วจะปิดบังทำไม?

อ่า ให้ตายเหอะปวดหัวชะมัด 

การจะทำให้น้องชายได้คืนดีกับคนรักที่คิดว่าง่ายกลับยากและซับซ้อนกว่าที่คิด หรือนี่จะเป็นเรื่องที่คุณหญิงปิดบังไว้และไม่พร้อมที่จะบอก

อยากรู้ชะมัด 

มันต้องเกี่ยวกับน้องชายของเธอแน่ ๆ

ตกลงคุณหญิงเป็นอะไรกันแน่ทำไมต้องปิดบัง

โอ้ย วุ่นวายชะมัด

คุณหนูใหญ่หงายหลังลงเตียงนุ่ม ใบหน้าจิ้มลิ้มดูเคร่งเครียดอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน มือเล็กขย้ำไปที่หัวจนผมยาวยุ่งเหยิงไม่เป็นทรง นี่คงเป็นปัญหาที่แก้ยากที่สุดในชีวิตของเธอ 



เห้อ...

สุดท้ายแล้วก็ทำได้เพียงแค่ถอนหายใจ ทำจิตใจให้สงบไม่ให้ฟุ้งซ่าน หวังว่าจะได้รู้ในเร็ววันนี้ สิ่งที่ทำได้ตอนนี้ก็คงจะเป็นการไม่ทุรนทุรายด้วยความอยากรู้มากจนเกินไป

ร่างบางลุกขึ้นจากเตียงคว้าเอาผ้าเช็ดตัวแล้วเดินเข้าไปในห้องน้ำ ผ่านไปหนึ่งชั่วโมงคุณหนูใหญ่เดินออกมาในชุดนอนกระโปรงยาวสีขาวสะอาด แม้จะพยายามไม่ให้ตัวเองคิดมากจนเกินไป แต่ใบหน้าใสกระจ่างกลับยังคงดูกังวล สิ่งที่อยู่ในใจไม่อาจสลัดมันออกไปได้ง่าย ๆ

แปะ

"พอเถอะสายธารา หยุดคิดมากเสียที" มือบางประกบลงข้างแก้มทั้งสองข้าง 

คุณหนูใหญ่สูดลมหายใจเข้าลึก ค่อย ๆ ล้มตัวนอนบนเตียง ปล่อยวางทุกอย่าง ตากลมปิดลง เตรียมตัวนอนหลับฝันดีอย่างที่มันควรจะเป็น

ฝันดีสายธารา...

แต่...

พรึ่บ!

ชิท! 

เธอทำไม่ได้ 

ร่างบางผุดลุกขึ้นจากเตียง คุณหนูใหญ่ถอนหายใจแรงอย่างหงุดหงิด เธอนอนไม่หลับแน่ถ้ายังมีเรื่องกวนใจอยู่แบบนี้

ให้ตายเถอะ!












เช้าอันสดใสแต่คุณหนูใหญ่กลับไม่สดใสนัก ท่าทางสะโหลสะเหลดูง่วงงุนเหมือนคนไม่ได้นอนมาทั้งคืนทำให้ปฐพีมองพี่สาวเพียงคนเดียงอย่างสงสัย 

"นอนดึกเหรอครับ"

"ไม่นอนเลยมากกว่า" คนเป็นน้องชายยิ่งมองพี่สาวด้วยความข้องใจ

"ทำอะไรอยู่ครับ"

"มีเรื่องให้คิดน่ะ"

"ซีเรียสมากเลยเหรอครับ" ปฐพียิ่งสงสัย ร้อยวันพันปีคนว่างงานอย่างคุณหนูใหญ่น่ะเหรอจะมีเรื่องให้คิดมากจนนอนไม่หลับ ถ้าไม่รวมเรื่องคิดแผนพิเรนทร์ ๆ อย่างที่ผ่านมาน่ะนะ

"อืม มากอยู่" พยักหน้าด้วยท่าทางเซื่องซึม ส้อมในมือถูกใช้เขี่ยไข่คนในจานไปมาอย่างคนที่คิดไม่ตก "นี่อาหลง ถามอย่างสิ"

"ครับ?"

"คุณหญิงน่ะ"

"ฟ้าทำไมเหรอครับ" คราวนี้ปฐพีวางมีดและส้อมลง แววตาคมจ้องมองไปยังพี่สาวอย่างค้นคว้า

"พอจะรู้ไหมว่าคุณหญิงมีโรคประจำตัวร้ายแรงอะไรหรือเปล่า" 

"โรคประจำตัว? ร้ายแรง?" ยิ่งได้ฟังยิ่งสงสัย คิ้วเข้มขมวดเข้าหากัน พี่สาวเขาต้องการจะรู้อะไรกันแน่

"ใช่ จำพวกโรคหัวใจ หรือไม่ก็ร้ายแรงอย่าง...มะเร็ง"

"ฟ้าน่ะเหรอจะเป็นโรคพวกนี้" ยิ่งไม่เข้าใจ พี่สาวของเขาไปรู้อะไรมา "พี่รู้ไปอะไรมาเหรอครับ"

"คือ...เรื่องที่คุณหญิงปิดบังนายอาจจะเป็นเรื่องนี้หรือเปล่า เมื่อวานคุณน้าหลุดเรื่องนี้ออกมา พอพี่ถามทุกคนเอาแต่เลี่ยงแถมยังทำท่ามีพิรุธอีก" 

"งั้นเหรอครับ" นายน้อยของบ้านหรี่ตาลงครุ่นคิดในสิ่งที่พี่สาวเพิ่งเอ่ยออกมา "ก่อนหน้านี้คนของผมก็รายงานว่าเพียงฟ้าเคยเข้าโรงพยาบาลมาก่อนหน้านี้สองครั้ง"

"สองครั้ง? ในรอบเท่าไหร่"

"หนึ่งเดือน"

"สองครั้งในรอบหนึ่งเดือนเนี่ยนะ" คุณหนูใหญ่อุทานขึ้น "แบบนี้ป่วยแน่ ๆ เชื่อพี่สิ"

"ผมก็ไม่ทราบ" แม้จะเอ่ยแบบนั้นแต่สายตาคมกลับฉายแววครุ่นคิด 

สองพี่น้องมองหน้ากัน ต่างคนต่างอยากรู้ในสิ่งที่ขาดหายไป บางทีจิ๊กซอว์อาจจะสมบูรณ์ขึ้นถ้าหากหาคำตอบในเรื่องนี้ได้...

40%

tbc.

________________________________

Talk

ใครพอจะเดาได้ไหมว่าคุณหญิงเพียงฟ้าเป็นอะไรกันแน่ 
ที่จริงไรท์ได้บอกใบ้ไว้ตั้งแต่แรก ๆ แล้ว 
บางคนน่าจะเดาได้ไม่ยาก
หลังจากนี้ปมของน้อง ๆ จะเริ่มเฉลยแล้ว




























ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

0 ความคิดเห็น