THE ENEMY LOVERS อริร้ายแสนรัก (รีไรท์)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 10,269 Views

  • 68 Comments

  • 176 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    855

    Overall
    10,269

ตอนที่ 35 : ๑๓_ผู้หญิงของเขา 50%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 413
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 16 ครั้ง
    27 พ.ค. 62





๑๓ : ผู้หญิงของเขา








...



ร่างบางในสภาพกางเกงขาสั้นเสื้อไหมพรมแขนยาวรองผ้าใบดูจะเป็นอะไรที่ไม่เข้ากับสถานที่แห่งนี้อย่างแรง ท่ามกลางพนักงานในชุดกึ่งทางการเธอคงจะเด่นที่สุดอย่างไม่ต้องสงสัย แต่ที่ทำให้คุณหนูใหญ่แปลกประหลาดมากที่สุดคงจะเป็นการถือไม้ค้ำพร้อมเขย่งไปตามจังหวะการก้าวเท้าของชายหนุ่มด้านหน้าที่ไม่รู้จะรีบเดินไปไหน ช่วยหันมาดูสภาพเธอหน่อยได้ไหม

ทำไมคนอย่างคุณหนูใหญ่ต้องมาอยู่ท่ามกลางสายตาประชาชีด้วยสภาพแบบนี้ด้วย!

"นี่คุณ เดินช้า ๆ หน่อยได้ไหม" เจ้าของแผ่นหลังกว้างที่กำลังเดินนำชะงักก่อนจะหันหลังกลับมาตามเสียงเรียก ภาพหญิงสาวในชุดกางเกงขาสั้นกับเสื้อไหมพรมตัวสวยพร้อมใบหน้าบูดบึ้ง ดูยังไงก็เหมือนเด็กกะโปโลไม่มีผิด ทำเอาเขาแอบยิ้มขำในใจ

"โทษที ผมรีบไปหน่อย"

คุณหนูใหญ่จากที่ว่าเด่นอยู่แล้วกลับเด่นมากขึ้นไปอีกเมื่อหนุ่มหล่อเจ้าของตำแหน่งรองประธานของสถานที่แห่งนี้เดินตรงมาที่เดินก่อนจะออกก้าวเดินพร้อมกันช้า ๆ เสียงซุบซิบตามหลังมาให้ได้ยิน และการรับรู้ถึงสายตาจ้องมองมาทำให้เธอหลุดเบ้หน้า แต่แล้วก็ต้องหลุดอาการหูผึ่งออกมาเมื่อได้ยินชื่อเปล่งหู


"คนนี้ไงที่มาหาท่านรองเมื่อวันก่อน"

"มีข่าวด้วยกันก่อนหน้านี้ด้วยนี่"

"ผู้หญิงคนใหม่ของท่านรองเหรอ"

หะ ฉันเนี่ยนะ...

"สายอะไรสักอย่างนี่แหละ" 

สายธาราย่ะ...

"แล้วคุณศิล่ะ" 

หืม?

"ใช่ ๆ คุณศิล่ะ"

ศิไหน?

ยังไม่ทันเอ่ยปากถามคนข้างตัว ชายวัยกลางคนที่เธอเดาว่าคงเป็นผู้บริหารคนหนึ่งก็เข้ามาทักชายหนุ่ม พวกเขาคุยกันสองสามคำก่อนชายคนนั้นจะหันสายตามาทางเธอ แปลกที่เธอคิดว่าสายตานั่นดูไม่น่าเข้าใกล้เอาเสียเลย เหมือนกับว่าเขากำลังประเมินเธออยู่...

"นี่คุณสายธาราครับ" คุณหนูใหญ่ยิ้มรับเมื่อถูกแนะนำ

"ส่วนนี่คุณพิชิตผู้บริหารฝ่ายการเงิน" ชายตรงหน้าเอ่ยทักทายเธอแต่ยังไม่ทันจะพูดอะไรต่อก็ถูกขัดด้วยผู้มีอำนาจบริหารสูงสุดในบริษัทตอนนี้

"ขอตัวก่อนนะครับ พอดีมีเอกสารด่วนที่ต้องจัดการ" พูดเสร็จก็รีบดันหลังหญิงสาวให้เดินเร็ว ๆ ไปที่ลิฟท์

"รีบอะไรนักหนาเนี่ยคุณ" คุณหนูใหญ่บ่นอุบแต่ก็เร่งเดินตามไปจนลืมสิ่งที่จะถามในตอนแรกจนหมด












"ผมขอทำงานก่อน" 

เมื่อเข้ามาในห้องทำงานร่างสูงใหญ่ของเจ้าของห้องก็ตรงไปที่โต๊ะทำงานทันทีพร้อมเอ่ยบอกคุณหนูใหญ่ด้วยประโยคสั้น ๆ ที่เจ้าตัวก็ได้แต่พยักหน้ารับอือออ

ร่างบางค่อย ๆ ทรุดตัวนั่งลงบนโซฟารับแขกที่ตั้งอยู่ตรงข้าม เพราะไม่มีนิตยสารแฟชั่นที่เธอมีเพียงแต่หนังสือธุรกิจที่เธอไม่เข้าใจวางอยู่ คุณหนูใหญ่จึงสำรวจไปทั่ว ๆ ห้องซึ่งไม่มีอะไรแตกต่างไปจากห้องของคนเป็นพ่อหรือน้องชายก่อนจะวกสายตากลับมาที่ชายหนุ่มตรงหน้าที่กำลังเคร่งเครียดกับการตรวจเอกสารปึกใหญ่

ใบหน้าหล่อเครียดเขม็ง คิ้วหนาขมวดมุ่นจนเธออยากจะเอานิ้วเข้าไปเขี่ยให้มันคลายออก จะเครียดอะไรนักหนา

"หน้าผมมีอะไรติดเหรอ" เสียงทุ้มเอ่ยขึ้นเสียงนิ่งโดยที่ยังไม่เงยหน้าขึ้นจากเอกสาร แต่ก็ถือเป็นเรื่องที่ดีสำหรับคุณหนูใหญ่ เพราะชายหนุ่มจะได้ไม่เห็นใบหน้าที่แดงซ่านจากการถูกจับได้ว่าแอบมองเขาอยู่

"ปะ เปล่า" เอ่ยปฏิเสธเสียงตะกุกตะกัก "เออ ฉันออกไปรอคุณข้างนอกดีกว่า" 

ร่างบางผุดลุกขึ้นจนลืมอาการเจ็บคว้าเอาไม้ค้ำที่พาดอยู่ข้างตัวมาถือไว้ก่อนจะเดินเขย่งสามขาออกไป 

คุณชายใหญ่เงยหน้าขึ้นจากเอกสารเมื่อเสียงประตูปิดเงียบลง รอยยิ้มแต้มขึ้นตรงมุมปากพลางส่ายหัวน้อย ๆ บ่งบอกอาการขบขัน แต่พลันก็เปลี่ยนเป็นแข็งกระด้างเมื่อเขาพบความผิดปกติบางอย่างที่จะกลายเป็นหลักฐานสำคัญสำหรับจับตัวคนร้าย กรามหนาขบเข้าหากันแน่น 

เขาจะเล่นงานคนที่เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ให้หมด...











"คุณสุจิตราใช่ไหมคะ" 

คุณหนูใหญ่ออกมานั่งรอที่โต๊ะรับแขกด้านนอก น้ำส้มคั้นสดและของว่างที่เธอขอไว้ถูกนำมาวางไว้ตรงหน้า หญิงสาวเอ่ยเรียกเมื่อเลขาวัยกลางคนกำลังหันหลังกลับไปที่โต๊ะทำงานของเธอ

"คะ? คุณสายธาราต้องการอะไรเพิ่มหรือคะ"

"เปล่าค่ะ" คุณหนูใหญ่ยิ้มเจื่อน "แค่มีอะไรจะถามนิดหน่อย"

นั่งอยู่เฉย ๆ เธอก็จำได้ขึ้นมาว่ามีคำถามที่อยากถามก่อนหน้าจะขึ้นมาบนนี้ ไหน ๆ คุณชายใหญ่ไม่ว่างเธอจะถามเลขาเขาเอาละกัน

"เชิญถามมาได้เลยค่ะ" มือของนัยนากุมไว้เบื้องหน้ายิ้มให้หญิงสาวอย่างใจดี

"นั่งก่อนก็ได้ค่ะ"

"ไม่เป็นไรค่ะ เชิญถามได้เลยค่ะ" 

"เอางั้นก็ได้ค่ะ" ร่างบางยืดตัวขึ้นเล็กน้อยก่อนจะสบตาหญิงตรงหน้าด้วยแววตาจริงจัง "ใครคือคุณศิคะ?"

ตากลมมีความคาดหวังกับคำตอบ นัยนาเอ็นดูเหลือกำลัง เผยรอยยิ้มใจดีก่อนจะตอบคำถาม

"เป็นเพื่อนสนิทของท่านรองค่ะ"

"เพื่อนสนิท?" สายตาแสดงออกถึงความคลางแคลงใจ

"ค่ะ สำหรับท่านประธานนะคะ แต่สำหรับเธอดิฉันไม่ทราบ คุณสายธาราทราบชื่อนี้มาจากไหนคะ"

"ได้ยินพนักงานข้างล่างเขาคุยกันน่ะค่ะ"

"ก่อนเธอจะไปเรียนต่อเธอมาที่นี่ค่อนข้างบ่อยจนพนักงานเอาไปพูดกันว่าเป็นคนของท่านรอง" คุณหนูใหญ่พยักหน้าเป็นเชิงรับรู้ ก่อนคิ้วเรียวจะขมวดมุ่น

แล้วเธอจะไปอยากรู้เรื่องพวกนี้ทำไมเนี่ย...

ส่ายหัวไปมาน้อย ๆ จนผมยาวปลิวสยายให้คนมองอย่างเลขาสาวรู้สึกไม่เข้าใจแต่ก็ไม่คิดจะถามอะไรมากความ


"ถ้าไม่มีอะไรแล้ว ดิฉันขอตัวก่อนนะคะ" ร่างสมส่วนค้อมหัวให้เล็กน้อยก่อนจะเดินกลับไปประจำโต๊ะทำงานของเธอ คุณหนูใหญ่ส่งยิ้มให้เล็กน้อยเป็นเชิงขอบคุณ













ติ้ง...


คุณหญิงฟ้า

'พี่น้ำ'

ชื่อที่ปรากฏบนหน้าจอทำให้คุณหนูใหญ่ต้องเลิกคิ้วขึ้น การขึ้นต้นด้วยการเรียกชื่อแบบนี้มันแปลก ๆ แฮะ รู้สึกเหมือนว่างานจะเข้ายังไงก็ไม่รู้

'คะคุณหญิง?'

'เห็นข่าวหรือยังคะ'

'ข่าวอะไรกันคะ'

'กดเข้าไปดูก่อนค่ะ'

แนบลิ้งค์


หวานมดขึ้นโรง'บาล คู่รักไฮโซ...

หะ

ภาพชายหญิงที่กำลังกอดประคองกันโดยมีแบ็คกราวน์เป็นโรงพยาบาลเอกชนชื่อดังปรากฏตรงหน้าคุณหนูใหญ่ เธอจะไม่อะไรเลยถ้าชายหญิงที่ว่าไม่ใช่คุณชายใหญ่กับเธอ!

เธอไปเป็นคู่รักกับตาคุณชายขี้โมโหนั่นตั้งแต่เมื่อไหร่กัน!

แถมเป็นภาพที่ผ่านมาไม่กี่ชั่วโมงเอง นี่มัน...บ้าไปแล้ว!

ไหนอาหลงให้คนจัดการแล้วไง แล้วทำไมยังมีภาพเธออยู่ในสื่ออีก?


ติ้ง...

'พี่น้ำ?'

'นี่มันอะไรกัน มันเป็นเรื่องเข้าใจผิด' คุณหนูใหญ่ตอนนี้อยู่สภาพมือไม้อ่อนแรง 

'โธ่ พี่น้ำใจเย็น ๆ นะคะ เราไม่ใช่ดารา เดี๋ยวเรื่องมันก็ซาไปเอง'

'พี่จะให้อาหลงจัดการ เอาให้มันปิดไปเลย' ใบหน้าน่ารักขึงขัง ปากเล็กเม้มลง

'...'

'จะดีเหรอคะ'

'แล้วคุณหญิงว่าพี่ควรจะทำยังไงดี'

'แค่เตือนนิด ๆ หน่อย ๆ ก็พอค่ะ อย่าให้ต้องถึงต้องปิดสำนักพิมพ์เลย สร้างศัตรูเปล่า ๆ' ข้อความจากเพียงโพยมทำให้คุณหนูใหญ่คิดขึ้นได้ ปิดสำนักพิมพ์ดูจะเป็นเรื่องใหญ่เกินไปสินะ

'งั้นทำตามที่คุณหญิงว่าก็ได้ค่ะ'

''

''

หลังจากนั้นก็คุยกันต่อด้วยเรื่องสัพเพเหระจนกระทั่งวางสายไป












อีกซีกโลก...

เสียงกรีดร้องดังขึ้นพร้อมเสียงตกหล่นและขว้างปาข้าวของดังลอดออกมาจากห้องหนึ่งของอพาร์ทเม้นท์ใหญ่ใจกลางกรุงแคนเบอร์ร่า ประเทศออสเตรเลีย แม้จะมีผนังกั้นเสียง แต่ในตึกที่เงียบเหงาเพราะเป็นเวลาเข้านอนของคนที่นี่แต่เสียงที่ดังเกินปกติทำให้ได้ยินอย่างชัดเจน



50%

tbc.

______________________________

Talk

ปมเก่ายังไม่เผยปมใหม่มาอีกละ
เรื่องนี้ (เหมือน) ยาวมาก
แต่ที่จริงตอนนี้มันแค่ตอนที่ 12 เอง
ซึ่งปมก็จะเฉลยแทรกไปเรื่อย ๆ พร้อมกับความสัมพันธ์ที่พัฒนาขึ้นของพระนาง
อยากให้ทุกคนช่วยกันติดตามต่อไปจนจบนะคะ


























ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 16 ครั้ง

1 ความคิดเห็น

  1. #33 mommoo06051958 (@mommoo06051958) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 6 เมษายน 2562 / 09:38

    สู้ๆค่ะไรท์

    #33
    0