THE ENEMY LOVERS อริร้ายแสนรัก (รีไรท์)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 10,326 Views

  • 68 Comments

  • 175 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    912

    Overall
    10,326

ตอนที่ 31 : ๑๑_โมโหร้าย 70% เปลี่ยนชื่อเรื่อง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 304
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    27 พ.ค. 62






๑๑ : โมโหร้าย




꒰ HQ #장원영 ¨̮ #Wonyoung ꒱   ✎... 181118 IZONE fansign in Busan ☆` uppereastside04  #JangWonyoung #WIZONE #아이즈원 #アイズワン




...



นอกจากแผนจะไม่สำเร็จแล้ว ยังต้องมาเจ็บตัวอีก วินาทีนี้คงไม่มีใครซวยเท่าคุณหนูใหญ่ ว่าแล้วก็ทุบมือลงบนที่นอนอย่างแรงด้วยความเจ็บใจแต่แล้วก็ต้องสะดุ้งด้วยความเจ็บเพราะเป็นแผลอยู่

อุตส่าห์ให้คนไปปล่อยลมยางรถของคุณหญิง เพื่อเปิดโอกาสให้น้องชายได้มีโอกาสไปส่งคุณหญิงที่วัง แต่ใครจะไปรู้ว่าอีตาคุณชายก็จะโผล่มาเหมือนกัน หมดกันแผนของเธอ 

ทำไม๊ ทำไม สวรรค์ถึงไม่เข้าข้างเธอบ้างนะ

ส่งเธอให้มาเป็นกามเทพช่วยผสานความร้าวฉานแต่ทำไมต้องส่งตาตุณชายมาเป็นตัวมารขัดขวางแผนการของเธอด้วย

ว่าแล้วก็ต้องถอนหายใจเฮือกใหญ่อย่างปลงตก

เอาเถอะ ก็คงต้องพยายามกันต่อไป

คิดว่าคนอย่างสายธาราจะยอมแพ้เหรอ ฝันไปเถอะ!

แผนคุณหนูใหญ่มีอีกเป็นร้อย แผนนี้ไม่สำเร็จ แผนหน้ายังมี

เหยียดยิ้มเจ้าเล่ห์ ทำหน้าเหนือกว่า


แต่ก่อนอื่นต้องเรียกคะแนนความสงสารก่อน คอยดูนะตาคุณชายขี้โมโหจะต้องรู้สึกผิดจนแทบหลั่งน้ำตาที่ทำให้คุณหนูใหญ่ต้องตกอยูในสภาพแบบนี้!

"คุณน้าขา หนูเองนะคะ" กรอกเสียงหวานลงไปทันทีที่ปลายสายรับโทรศัพท์

"หนูน้ำ น้าขอโทษแทนชายใหญ่ด้วยนะคะ" หม่อมแขไขเอ่ยด้วยน้ำเสียงรู้สึกผิด หลังจากรู้เรื่องจากลูกสาว ถ้าชายใหญ่ยังเป็นเด็กป่านนี้คงถูกฟาดจนขาลาย

"ไม่เป็นไรหรอกค่ะ คุณชายใหญ่คงไม่ได้ตั้งใจ" บีบเสียงเล็กเสียงน้อยตอบกลับไป

"ไม่ได้ค่ะ ยังไงชายใหญ่ก็ต้องขอโทษแล้วก็ชดใช้" หม่อมแขไขเอ่ยเสียงเด็ดขาด

"หนูยังไงก็ได้ค่ะ เอาที่คุณน้าเห็นสมควร" แม้จะตอบไปแบบนั้นแต่คำว่า 'ชดใช้' ทำเอาคุณหนูใหญ่ตาลุกวาว สารพัดแผนการลอยขึ้นมาในหัว 

"แล้วหนูน้ำโกรธพี่เขาไหม" 

"ไม่เลยค่ะ หนูเข้าใจ มันเป็นความผิดของหนูส่วนหนึ่งที่ไปจับแขนเขาเพราะอยากช่วยคุณหญิง ไม่แปลกที่เขาจะสลัดหนูออก" คุณหนูใหญ่เอ่ยเสียงน่าสงสารจนปลายสายเห็นใจ

"โธ่ แสนดีอะไรอย่างนี้แม่คุณ หนูบอกมาเลยค่ะว่าจะให้ชายใหญ่ชดใช้ยังไง"

"อันที่จริงหนูก็เกรงใจแต่ถ้าคุณน้าออกปากแบบนี้หนูก็อยากให้คุณชายใหญ่ช่วยอะไรนิดหน่อยค่ะ" ริมฝีปากเล็กฉีกยิ้มเจ้าเล่ห์ 

"หนูน้ำว่ามาเลยค่ะ"

"คือหนูจะต้องไปล้างแผลที่โรงพยาบาลทุกวัน แล้วก็ต้องเช็คอาการข้อเท้าด้วย ถ้าหนูจะขอรบกวนคุณชายใหญ่ให้ไปรับไปส่งหนูที่โรงพยาบาลจนกว่าแผลและข้อเท้าของหนูจะหายดีได้ไหมคะ

"โธ่ แค่นี้เองค่ะทำไมจะไม่ได้" 

"ขอบคุณคุณน้านะคะที่กรุณาหนู" 

"ยินดีค่ะ แล้วพรุ่งนี้หนูน้ำจะเข้ามาที่วังหรือเปล่าคะ"

"ช่วงนี้หนูคงเรียนทำอาหารกับคุณน้าไม่ได้" เปล่งเสียงอ่อยฟังดูน่าสงสาร

"งั้นเหรอคะ พึ่งเรียนไปครั้งเดียวเอง" 

"สัปดาห์หน้าน่าจะหายดีค่ะ"

"ขอให้หายเร็ว ๆ นะคะ ที่วังเงียบแย่เลยหนูน้ำมาเจ็บแบบนี้" 

"โธ่ เดี๋ยวพรุ่งนี้หนูเข้าไปหาคุณน้าดีกว่า"

"แต่หนูน้ำเจ็บอยู่ควรพักนะคะ"

"แค่นี้เองค่ะคุณน้า สายธาราซะอย่าง" 

ฟังคำพูดแก่นแก้วแล้วหม่อมแขไขก็หลุดยิ้มออกมา ก็เป็นซะแบบนี้ใครที่ไหนจะไม่หลงรัก ไม่ปฏิเสธว่าตอนนี้คนที่วังวิชชากรพากันติดใจคุณหนูน้ำกันไปหมดตั้งแต่นายยันบ่าว หลังจากที่หนูน้ำเข้ามาวังใหญ่ที่แสนเงียบเหงาในตอนกลางวันก็มีชีวิตชีวาขึ้น ทั้งหมดมาจากความร่าเริงและสดใสของเธอทั้งนั้น

"ดูพูดเข้า ยังไงน้าจะให้คนเตรียมของว่างไว้ให้นะคะ"

"ขอบคุณค่ะ"


เอ่ยต่อจากนั้นไม่กี่คำก็วางสาย ดวงตากลมวิบวับอย่างคนมีแผนในใจ แม้จะอยู่ในสภาพเดี้ยงแต่คุณหนูใหญ่ก็พลิกวิกฤตให้เป็นโอกาสได้ คราวนี้ล่ะเธอจะป่วนให้วุ่นเลย 














"อาหลงน่าจะไปวังวิชชากรบ้างนะ" คุณหนูใหญ่พูดขึ้นขณะรับอาหารเช้า

"ถ้ามีโอกาสผมจะเข้าไปครับ" 

"งานเยอะมากเหรอ" 

"ก็เยอะอยู่ครับ" คุณหนูใหญ่ยู่ปากเมื่อได้ยิน คงมีแต่เธอคนเดียวสินะที่ว่างงาน

"แล้ววันนี้จะทำงานอีกหรือเปล่า"

"ทำไมครับ พี่น้ำจะชวนผมไปไหน" 

"ไปวังวิชชากรกับพี่ไหม" คุณหนูใหญ่มองปฏิกิริยาของน้องอย่างคาดหวัง

"แต่ว่า..." 

"อาหลงไม่ใช่คนขี้กลัวนี่นา แล้วทำไมคราวนี้ถึงไม่มั่นใจล่ะ" คุณหนูใหญ่เข้าใจความกังวลน้องชาย แต่ถ้ามัวแต่กังวลจนไม่กล้าเดินหน้าแบบนี้แล้วเมื่อไหร่จะได้ความรักกลับคืนมา

"..." ปฐพีไม่พูดอะไร คุณหนูใหญ่ถอนหายใจ

"แล้วแต่นายละกัน"

"วันนี้ผมจะไปส่งพี่เอง" คุณหนูใหญ่ยิ้มกว้าง แค่นี้ก็ดีแล้ว หลังจากนี้เธอจะจัดการเอง















"หนูน้ำ!" หม่อมแขไขถลาเข้าไปช่วยพยุงหญิงสาวที่ค่อย ๆ ก้าวลงจากรถอย่างทุลักทุเลพร้อมไม้ค้ำ

ด้านปฐพีรีบลงจากรถเข้าไปช่วยพยุงพี่สาวอีกแรงหนึ่ง

"ไม่เป็นไรค่ะคุณน้า ขอบคุณมากนะคะ"

คุณหนูใหญ่ในสภาพมือและหัวเข่าทั้งสองข้างถูกแปะด้วยพาสเตอร์กันน้ำอย่างดี หนักไปกว่านั้นข้อเท้าข้างขวาถูกพันด้วยผ้ายืดพร้อมด้วยไม้ค้ำ ทำให้หม่อมแขไขอยากจะเดินกลับเข้าไปฟาดเจ้าลูกชายตัวดี จนไม่ทันได้มองหน้าชายหนุ่มอีกคนที่เดินตามเข้ามา

"เข้ามาข้างในก่อนค่ะ" 


ในตอนที่ทั้งหมดนั่งลงบนโซฟาตัวยาว หม่อมแขไขหันไปเอ่ยกับขอบคุณชายหนุ่มหนึ่งเดียวที่ตามมาแต่แล้วก็ต้องชะงักเมื่อเขาคือคนที่ไม่ได้เห็นหน้าค่าตามานาน

"เอ่อ..."

"สวัสดีครับหม่อม" ปฐพียกมือไหว้คนอายุมากกว่า ฝ่ายคนถูกไหว้ก็ยกมือขึ้นรับไหว้ ท่าทางเหมือนทำตัวไม่ถูกทำให้ชายหนุ่มตัดสินใจว่าเขาควรจะกลับได้แล้ว ด้านคุณหนูใหญ่ก็ได้แต่มองคนทั้งคู่ด้วยดวงตากลมใสอย่างคาดหวัง

"..."

"ผมขอตัวก่อนนะครับ" ร่างสูงใหญ่ยังไม่ทันจะหันหลังกลับไปเสียงหวานก็เอ่ยขึ้น

"นั่งก่อนสิ ไม่ได้เจอกันตั้งนาน" รอยยิ้มอารีที่ได้รับทำให้ชายหนุ่มตัดสินใจนั่งลงพร้อมรอยยิ้มน้อย ๆ คุณหนูใหญ่ลอบถอนหายใจ เมื่อหม่อมแขไขไม่ได้มีท่าทีโกรธเคืองหรือเกลียดชังน้องชายของเธอ

"นาน ๆ ทีน้องจะว่างหนูก็เลยชวนมาด้วยกัน คุณน้าคงไม่ว่าอะไรใช่ไหมคะ" ปลายประโยคแผ่วเบาลงพร้อมตากลมที่หลุบลงอย่างคนไม่มั่นใจ

"น้าไม่ว่าอะไรหรอค่ะ" รอยยิ้มใจดีถูกส่งมาให้ คุณหนูใหญ่ยิ้มกว้างอย่างยินดี

"ขอบคุณนะคะ"

"แล้วเราล่ะเป็นยังไงบ้าง ไม่ได้เจอกันตั้งนาน สบายดีใช่ไหม" หม่อมแขไขหันไปถามชายหนุ่มที่นั่งเงียบ ๆ อยู่ข้างพี่สาว

"สบายดีครับ" ปฐพีตอบสั้น ๆ ตามแบบฉบับของตัวเอง

หม่อมแขไขลอบสังเกตสองพี่น้อง พบว่าพวกเขาต่างกันอยู่มากโขทั้งหน้าตาและอุปนิสัย แม้จะพอรู้หลังจากได้พบกับคุณหนูใหญ่และความทรงจำลางเลือนที่มีต่อชายหนุ่มในอดีต แต่เมื่อได้มาเห็นพร้อม ๆ กันแบบนี้เรียกได้ว่าพวกเขาอยู่คนละขั้วกันเลยที่เดียวราวกับไม่ใช่พี่น้องที่มาจากพ่อแม่เดียวกัน

ไม่นานก็ปรากฏร่างของเจ้าของวังที่เข้ามาร่วมบทสนทนา รวมถึงคุณหญิงคนเล็กที่ตามทีหลัง ในคราแรกคนทั้งคู่ชะงักไปไม่ต่างกัน แต่ไม่นานก็กลับมารักษาท่าทีเป็นมิตร โดยเฉพาะท่านชายที่ดูเหมือนไม่มีเรื่องบาดหมางใด ๆ ต่อชายหนุ่มมาก่อน 

คุณหนูใหญ่ลอบสังเกตท่าทีของทุกคน พลันก็ต้องระบายยิ้มอย่างยินดีเมื่อทุกอย่างดูจะไปได้สวย อย่างน้อยคนที่วังวิชชากรก็ไม่ได้เกลียดชังน้องชายของเธอ 

แต่สบายใจได้ไม่เท่าไหร่เสียงกัมปนาทราวฟ้าผ่าก็ดังขึ้น ชายหนุ่มผู้เข้ามาใหม่เดินตีหน้ายักษ์เข้ามาทำเอาทุกคนตกอกตกใจ 

"แกมาที่นี่ทำไม!?" 

"ชายใหญ่! หยุดทำตัวเสียมารยาทเดี๋ยวนี้นะ" หม่อมแขไขเอ็ดเสียงเข้ม

ความไม่พอใจตีตื้นขึ้นมาในอก หลังจากที่คุณชายใหญ่รู้ว่าแขกของวังเป็นสองพี่น้องธนกิจโภคิณ คนพี่ไม่เท่าไหร่ แต่น้องชายของเธอนี่สิที่ทำเอาเขาเก็บอาการไม่อยู่

70%

tbc.

___________________________________

Talk

มาแล้วค่าา
ตอนนี้ก็เจอฤทธิ์คุณชายใหญ่ขี้โมโหอีกแล้วค่ะ
มาติดตามกันต่อไปว่าคุณหนูใหญ่จะแก้เกมส์ยังไง








 


 













ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

2 ความคิดเห็น

  1. #11 0887208932 (@0887208932) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:01
    ปมเผยเมื่อรัยตื่นเต้น
    #11
    0
  2. #10 Supatra_ja (@Supatra_ja) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:40
    อยากรู้ปมจังเลยว่ามีอาหลงมีอะไรปิดบังไว้กันแน่
    #10
    0